Προσδιορισμός τής Κάθαρσης

 Κάθαρση τού νου και όχι απλώς ηθική κάθαρση

    Στην παράδοσή μας δεν γίνεται μόνον λόγος για την κάθαρση, αλλά προσδιορίζεται και η έννοιά της, που την διαφοροποιεί από κάθε άλλο είδος κάθαρσης, θρησκευτικής, κοινωνικής κλπ. Θα το δούμε στις επόμενες αναλύσεις.

Κατ' αρχάς πρέπει να εξετασθεί τι ακριβώς είναι η κάθαρση. Συνήθως, οι άνθρωποι ομιλούν για κάθαρση της κοινωνίας, του κράτους. Ασφαλώς πρέπει να βελτιωθούν και οι κοινωνικές συνθήκες ζωής. Η κάθαρση, όμως, κατά την Ορθόδοξη παράδοση είναι εσωτερική.

 Τού π. Ιωάννη Ρωμανίδη:

«Όλοι, εδώ στην Ελλάδα, μιλάνε για κάθαρση και σημαίνει ότι πρέπει να εκκαθαρίσουμε τον κρατικό μηχανισμό από τους αντιθέτους, δηλαδή οι δεξιοί, όταν λένε κάθαρση, εννοούν ότι θα φύγουν οι αριστεροί, όταν λένε οι αριστεροί κάθαρση του κρατικού μηχανισμού, πρέπει να φύγουν οι δεξιοί, κ.ο.κ. Οπότε, εδώ στην Ελλάδα, κάθαρση σημαίνει να παστρέψουμε τους εχθρούς μας, δηλαδή.

Οι εχθροί μας, όμως, με αυτήν την έννοια, δεν είναι ο διάβολος, δεν είναι οι λογισμοί που δεν έχουν καμιά δουλειά στην νοερά ενέργεια, αλλά η κάθαρση εδώ γίνεται με νομοθεσία και με αστυνομική παρακολούθηση, δηλαδή, των άλλων. Αυτή είναι η κάθαρση όπως παρατηρείται σε ολοκληρωτικά καθεστώτα. Αλλά η πραγματική κάθαρση δεν είναι με τους νόμους ούτε με την παρακολούθηση του ενός και του άλλου. Η κάθαρση είναι μια εσωτερική κάθαρση».

Στην αρχή η κάθαρση έχει έναν ηθικό προσανατολισμό.

Η παραχάραξη της ιστορίας έχει ένα νέο όνομα: Οικονομία

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Δικαίως ἔχουν κατηγορηθεῖ οἱ Οἰκουμενιστές, ὅτι γιὰ νὰ στηρίξουν τὰ αἱρετικά τους φρονήματα καὶ σχέδια, ἀποδεδειγμένα παραχαράσσουν τὸν εὐαγγελικὸ λόγο, τὸν λόγο τῶν Ἁγίων καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία. Δυστυχῶς πρόσφατα ἐμφανίστηκε ἕνας νέος δρόμος παραχάραξης: ὁ δρόμος τῆς νεόκοπης Οἰκονομίας τὴν ὁποία ἀκούσαμε νὰ παρουσιάζεται ἀπὸ τὸν π. Σεραφεὶμ Ζήση. Ἕνα ἐπιχείρημα ὑπὲρ αὐτῆς τῆς νέας Οἰκονομίας, ποὺ ὑποστηρίζουν γενικὰ οἱ πατέρες τῆς ἡμερίδας τῆς Θεσσαλονίκης, ἦταν –ἄκουσον, ἄκουσον!– τὸ εἶδος τῆς «Οἰκονομίας» ποὺ ἐφάρμοσε ὁ Πάπας Ἰωάννης Η΄!

Σὲ προηγούμενο κείμενο παρέθεσα δυτικὲς πηγές, ποὺ δὲν ἀναιρέθηκαν καί –παρόλο ποὺ ἦταν δυτικές– παρουσίαζαν ὅτι πουθενὰ δὲν ἀναφέρεται τὸ παράδειγμα τοῦ Πάπα Ἰωάννη Η΄ ὡς παράδειγμα Οἰκονομίας. Ἀντιθέτως μάλιστα ἀποτελεῖ –παρὰ τὰ ὅποια ὀρθόδοξα αἰσθήματα τοῦ Πάπα– πρότυπο παπικῆς πολιτικῆς, δηλ. τακτικὴ ξένη παντελῶς μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση· μία πολιτικὴ ποὺ τελικὰ ὁδήγησε στὴν παπικὴ αἵρεση, ἡ ὁποία ὑπάρχει μέχρι σήμερα.

Ἐπειδὴ ὅμως, ἡ ὅποια ἀντιπαράθεση γίνεται εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἀληθείας καὶ ἐπειδή, τὸ προηγούμενο κείμενο συκοφαντήθηκε, μὲ τὴν ἀστήρικτη παρατήρηση/ ἐφεύρεση, ὅτι σὲ αὐτό, μαζὶ μὲ τὸν Πάπα, διαβάλλεται καὶ ὁ Μ. Φώτιος —ὃ μὴ γένοιτο— παρουσιάζω, ὡς συμπλήρωμα τῶν δυτικῶν πηγῶν, τὶς πληροφορίες ποὺ μᾶς δίνει σχετικὰ μὲ τὴν περίοδο τοῦ 9^ου ἕως 11^ου αἰῶνος, ὁ καθηγητὴς Βλ. Φειδᾶς στὴν «Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία» (τόμος Β΄, 1994).

Στὰ ἀποσπάσματα ποὺ ἀκολουθοῦν ἀπὸ τὸ ἀναγνωρισμένο ἔργο τοῦ κ. Φειδᾶ, ὡς ἱστορικοῦ, θὰ δοῦμε ὅτι –ὅπως καὶ στὶς ἄλλες πηγές– πουθενὰ δὲν ἀναφέρεται ὁ ὅρος «Οἰκονομία» στὰ σχετικὰ γεγονότα (καὶ φυσικὰ γεννιέται καὶ πάλι τὸ ἐρώτημα, σὲ ποιά πηγή τὸν ἀνακάλυψε ὁ π. Σεραφείμ Ζήσης)· πουθενὰ δὲν παρουσιάζεται ὁ Πάπας Ἰωάννης Η΄ ὡς πρότυπο ὀρθοδόξου ἀρχιερέα· πουθενὰ δὲν ἐμφανίζεται ὁ Μ. Φώτιος νὰ καταργεῖ τὴν Ἀκρίβεια.

Ἀλήθεια! Δὲν ἔχει περάσει ποτὲ ἀπὸ τὸ μυαλὸ τῶν πατέρων τῆς Θεσσαλονίκης ὅτι, γι’ αὐτὰ ποὺ γράφουμε –γιὰ νὰ ὑποστηρίξουμε τὶς ἰδιογνωμίες μας– δὲν θὰ ἐλεγχθοῦμε μόνο ἀπὸ τοὺς ἱστορικοὺς τοῦ μέλλοντος, ἀλλὰ πρωτίστως ἀπὸ τὸν δικαιοκρίτη Θεό;

Τὸ ἴδιο εἶχε ἀποδειχθεῖ καὶ μὲ τὸν μακαριστὸ π. Ἰ. Ρωμανίδη, τὸν ὁποῖο παραφράζει ὁ π. Σεραφείμ. Ὁ π. Ἰωάννης μεταχειρίζεται γιὰ τὰ σχετικὰ μὲ τὸ θέμα μας γεγονότα –συγκεκριμένα στὸ ἔργο του «Ρωμιοσύνη», 3η ἔκδοση, 2002– ἀντὶ γιὰ τὸν ὅρο Οἰκονομία, τὶς ἑξῆς ἐκφράσεις: σελ. 109: «ἡ τακτική αὐτή», «τὰ διπλωματικῶς λεχθέντα διὰ τοὺς ... Φράγκους», «διπλωματικὴ προσπάθεια», σελ. 110: «ἐπιτυχία τῆς πολιτικῆς τοῦ Πάπα» σελ. 197: «ἡ πρότασις τοῦ Πάπα... νὰ χρησιμοποιηθῆ διπλωματία»). Ἀπὸ ποῦ, λοιπόν, ἔβγαλαν οἱ πατέρες τὸ συμπέρασμα ὅτι ἐφαρμόσθηκε Οἰκονομία, τὴν στιγμὴ ποὺ κανεὶς ἀσχολούμενος μὲ τὰ γεγονότα δὲν τὴν ἀναφέρει καὶ ποιές πηγὲς χρησιμοποιοῦν, ἀφοῦ οἱ πιὸ ἔγκυρες καὶ ἀναγνωρισμένες ἀπὸ αὐτὲς δὲν ἀποδεικνύουν τοὺς ἰσχυρισμούς τους;

Σημειωτέον, μάλιστα, ὅτι ὁ κ. Φειδᾶς –κατὰ τὰ λεγόμενα τοῦ π. Σεραφεὶμ Ζήση– ἦταν στενὸς φίλος τῆς οἰκογενείας Ζήση καὶ ἀποδείχθηκε νὰ ἔχει οἰκουμενιστικὰ φρονήματα, δηλ. τίποτα δὲν θὰ ἦταν πιὸ ἀρεστὸ γι’ αὐτόν, ἀπὸ τὸ νὰ παρουσιάσει τὸν Πάπα μαζὶ μὲ τὸν Μ. Φώτιο νὰ ἐφαρμόζουν τὴν Οἰκονομία, διότι αὐτὸ θὰ ἀποτελοῦσε δικαιολογία γιὰ τὶς σημερινὲς οἰκουμενιστικὲς πρακτικές. Ὅμως, ὅπως θὰ δοῦμε —δυστυχῶς, δυστυχέστατα— κάποιοι οἰκουμενιστὲς εἶναι πιὸ ἀκριβεῖς, στὴν κατάθεση τῶν ἱστορικῶν γεγονότων, σὲ σχέση μὲ τοὺς ἀντιοικουμενιστές.

π. Ιωάννης Ρωμανίδης:

  «Εάν οι Ορθόδοξοι στην Τουρκοκρατία ήταν αυτοί που είναι σήμερα, θα είχε σβήσει η Ορθοδοξία»

π. Γεώργιε, εκτός από τους Δεσποτάδες, σήμερα ποιοί είναι οι «παλιάτσοι τῶν Ἁγίων Πα­τέρων»!

π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ  ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ:

«Τό πρόβλημα δέν εἶναι ὁ Πάπας, ἀλλά οἱ Δεσποτάδες μας »!  (π. Γεώργιος, το 2007)

Οἱ Οἰκουμενιστές κατήντησαν περίγελα τῶν παπικῶν καί παλιάτσοι τῶν Ἁγίων Πα­τέρων ! .

Ὅ,τι δέν πέτυχε ὁ Παπισμός στή διάρκεια τῆς δουλείας

μέ τίς πιέσεις, τό ἐπιτυγχάνει σήμερα μέ τήν συγκατάθεση

Ποιμένων πού ἐνεργοῦν ὡς «λύκοι», κατασπαράζοντας οἱ ἴδιοι τό ποίμνιο πού ὁ Κύριος τούς ἐνεπιστεύθη !!!»

Ἔτσι σώζεται «ὡς διά πυρός» ο διαχριστιανικός και πανθρησκειακός διάλογος!), ἀλλά ὁ Παπισμός εἶναι ἡ μόνη ἀληθινή Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ.  «Οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες» (ὄχι: Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία) εἶναι μέν «ἐκκλησίες», ἀλλά πάσχουν ἀπό ἕνα «ἔλλειμμα», μή ἀναγνωρίζοντας τόν Πάπα ὡς διάδοχό του (Ἀποστόλου) Πέτρου, ἀρνούμενες δηλαδή, ἤ μή δεχόμενες ἀκόμη, τό παπικό Πρωτεῖο, πού

Αληθινή θεολογία είναι έκφραση της θεοπτικής εμπειρίας

Θέωση και Θεολογία

 

Η θεοπτία-θεωρία προσφέρει
.
την αληθινή θεολογία.

Του π. Ιωάννη Ρωμανίδη

    Η αληθινή θεολογία είναι έκφραση της θεοπτικής εμπειρίας. Αυτό σημαίνει ότι αρχίζει κανείς να θεολογεί, όταν φθάσει στον φωτισμό. Εάν αξιωθεί από τον Θεό να φθάσει στην θεοπτία, στην όραση τής ακτίστου ενεργείας του Θεού, τότε την ώρα εκείνη της θεοπτίας σταματά και η θεολογία, διότι βλέπει αυτόν τον ίδιο τον Θεό. Όταν σταματά η θεοπτική εμπειρία, τότε αρχίζει η θεολογία.

   Οπότε, η θεολογία είναι έκφραση και διατύπωση, με κτιστά ρήματα και νοήματα, τής ακτίστου πραγματικότητος.

  «Πρέπει κανείς να σταματήσει να κάνει την σαφή διάκριση μεταξύ δυτικής και ανατολικής θεολογίας, όπως γίνεται συνήθως, και να πάει σε αναζήτηση του τι είναι το αποτέλεσμα της θεολογίας. Όπου υπάρχει η θέωση, εκεί υπάρχει αναποφεύκτως και η σωστή θεολογία. Όπου δεν υπάρχει η θέωση, εκεί μάλλον δεν υπάρχει η σωστή θεολογία, και ας λέγονται Ορθόδοξοι εκείνοι που προωθούν τέτοιες θεολογίες.

Είχε δίκιο ο π. Ι. Ρωμανίδης, όταν περιέγραφε την ...επιθαλάμιο Οικουμενιστική μέθοδο υπογραφής της "ενώσεως" των "εκκλησιών"!

Παρασκήνιο ντροπῆς!

Ποιοί Ορθόδοξοι(;) Ιεράρχες ψήφισαν

στο Σαμπεζύ υπέρ τών Σοδομιτών;

Πηγή: agonasax

Κάποιοι από αυτούς, μέσα από τα λεγόμενά τους, καί γιά να μή τούς φέρει κανείς αντίσταση, προσπάθησαν έντεχνα να εξομοιώσουν με τούς ρατσιστές καί τούς Ναζιστές όσους δέν συμφωνούνε μαζί τους...

Ξεχνώντας, όχι μόνο τά φοβερά λόγια τού Θεού γιά τό αφύσικο αυτό καί ολέθριο πάθος, αλλά ακόμη καί τον Απόστολο Παύλο,  τούς Αγίους τής Ορθόδοξης Εκκλησίας μας, καί τίς προηγούμενες Οικουμενικές Συνόδους πού καταδικάζουν με βαριά επιτίμια τήν θανάσιμη αυτή αμαρτία...
Έτσι όμως όπως πάμε, φαίνεται ότι ποτήρι της οργής του Θεού πρέπει, το δίχως άλλο, να είναι έτοιμο να ξεχειλίσει…

Και μεγάλοι υπεύθυνοι για την καταστροφή πού θα

Οι νέες γενιές των Ελλήνων θα αποτελούνται από «αφηνιασμένους ομοφυλόφιλους και εγκληματίες», αν δεν μετανοήσουμε

Σχόλιο: Ὁ μολυσμὸς ἐκ τῆς παναιρέσεως εἶναι μηδαμινός;

Μὲ ὅλο τὸ σεβασμὸ στὸν Γέροντα (συγγραφέα τοῦ ἄρθρου ποὺ στὴ συνέχεια ἀναρτοῦμε ἐκ τῆς "Κατανύξεως") καὶ χωρὶς διάθεση κριτικῆς τῶν γραφομένων του, θέλαμε νὰ ἐρωτήσουμε κάποια πράγματα, ὄχι γι’ αὐτὰ ποὺ γράφει −καὶ παραθέτουμε στὴν συνέχεια− ἀλλὰ γι’ αὐτὰ ποὺ παραλείπει νὰ γράψει:

Μόνο  «το μυστήριο της ανομίας του σοδομισμού είναι η κύρια αιτία της πνευματικής έκπτωσης και της κατάντιας του ελληνισμού σήμερα»; Ἄλλα πνευματικὰ θέματα καὶ ΚΥΡΙΩΣ τὸ μυστήριο τῆς ἀνομίας τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, δὲν παίζουν κανένα ρόλο;

Δὲν ἔχει ἀκούσει ὁ Γέροντας, πὼς ἕνας πρωτοπρεσβύτερος καὶ καθηγητὴς Δογματικῆς (ὁ Ρωμανίδης) ἔχει γράψει πὼς ἡ Ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν ἔχει ὑπογραφεῖ στὸ κρεβάτι τῆς ἀνωμαλίας τῶν ἱερωμένων ποὺ τοὺς διεξάγουν; Δὲν πῆρε εἴδηση αὐτὸ ποὺ συζητεῖται, πὼς ἕνα μεγάλο μέρος τῶν Οἰκουμενιστῶν Ἐπισκόπων εἶναι ἔκδοτοι σ’ αὐτὸ τὸ πάθος; Μόνο γιὰ τὶς ἀνωμαλίες τῶν ἁπλῶν πιστῶν γνωρίζει, ποὺ ὡς μὴ ἔχοντες ποιμένες (ἢ μᾶλλον, ἔχοντες ποιμένες ἀλλοιωμένους καὶ μολυσματικοὺς ἀπὸ τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ στὴν ὁποία ἀνήκουν) καθοδηγοῦνται ἀνεμπόδιστα ἀπὸ τοὺς παγκοσμιοποιητές, μὲ τοὺς ὁποίους ἔχουν συμμαχήσει οἱ Οἰκουμενιστές;

Δὲν ἔμαθε πὼς κάποιος Οἰκουμενιστὴς Ἀρχιεπίσκοπος (τῆς Αὐστραλίας) ἔγραψε ἐπίσημα γιὰ ἄλλον Οἰκουμενιστὴ Ἀρχιεπίσκοπο ὅτι «λικνίζεται σαν μεθυσμένη οδαλίσκη»! Δὲν ἔμαθε πὼς ἕνας νησιώτης Μητροπολίτης εἶπε γιὰ ἄλλον Οἰκουμενιστὴ Μητροπολίτη τῆς Πελοποννήσου (ποὺ σήμερα μάλιστα κατακεραυνώνει τὴν ὁμοφυλοφιλία) ὅτι ἔκανε ἐξαγωγὴ κιναίδων ἱερέων στὴν Συγγροῦ; Δὲν ἄκουσε πὼς γιὰ νὰ ἔχουν στὸ χέρι τοὺς Μητροπολίτες οἱ Οἰκουμενιστές, φροντίζουν νὰ ἐπισκοποιοῦν ἱερωμένους ποὺ νὰ εἶναι ὑπηρέτες αὐτοῦ τοῦ μυστηρίου τῆς ἀνομίας;

Δὲν ἔχει διαβάσει στὴν Ἁγία Γραφή τὴ φωνὴ τοῦ Κυρίου: «ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε»; Γιατί λοιπόν, παραμένει μέσα στὴν ἠθικὴ καὶ πνευματικὴ ἀκαθαρσία τῶν Οἰκουμενιστῶν; Γιατί κοινωνεῖ μαζί τους; Γιατί διδάσκει, μέσα ἀπὸ αὐτὴν τὴν κοινωνία μετὰ τῶν ἀκοινωνήτων;

Εἶναι εὔκολο νὰ διδάσκεις στὸν ἀνώνυμο πιστὸ περὶ καθαρότητος καὶ νὰ καταδικάζεις τὸν σοδομισμό. Ποιός θὰ σὲ ἀκούσει, ὅμως, ἐφ’ ὅσον κοινωνεῖς μὲ τοὺς ἀκάθαρτους ἱερωμένους σὲ θέματα ἠθικῆς καὶ Πίστεως, καὶ ἀφήνεις νὰ κοινωνοῦν οἱ πιστοὶ μ’ αὐτούς; Ποιά παρακαταθήκη θὰ πάρουν ἀπ’ αὐτούς;

Διαβάσαμε πρὸς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου: «Τονίζει ακόμα ο Γέροντας ότι οι ασπασμοί των μολυσμένων (ἠθικά) γονέων στα παιδιά τους, …μεταδίδουν αυτή την δαιμονική ενέργεια αυτής της διαστροφής στα παιδιά τους». Κάτι ἀντίστοιχο δὲν συμβαίνει στὸν πνευματικὸ μολυσμὸ ἐκ τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ;

Καὶ κάτι τελευταῖο· τὸ νὰ κατακεραυνώνει τοὺς πιστοὺς καὶ νὰ ἐπιρρίπτει σ’ αὐτοὺς ὅλη τὴν εὐθύνη τῶν κακῶν, εἶναι εὔκολο. Δὲν κοστίζει καὶ τίποτα· σκανδαλίζει κάποιους, βοηθεῖ ὅμως καὶ κάποιους καλοπροαίρετους ἐξ αὐτῶν. Τὸ νὰ ἀποκαλύπτει, ὅμως, τοὺς προϊσταμένους ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἐξαρτᾶται, ὥστε νὰ διαφυλάξει τοὺς πιστούς, εἶναι λίγο δύσκολο. Εὐχόμαστε λόγοι διακρίσεως νὰ μὴν ἐπέτρεψαν στὸν Γέροντα Νεκτάριο τὸν ἁγιορείτη νὰ ἀναφερθεῖ στοὺς προϊσταμένους του. Ἐλπίζουμε νὰ κάνει τὸ καθῆκον του καὶ πρὸς αὐτοὺς ἐξ ἴσου, σὲ πρώτη εὐκαιρία.

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης και ο Άγιος Γέροντας Εφραίμ της Ι.Μ. Φιλοθεόυ ο Αριζονίτης μας αποκαλύπτουν

Οι δύο στύλοι της Ορθοδοξίας (άρα και της πατρίδας) στην εποχή μας, ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης και ο Άγιος Γέροντας Εφραίμ ο Αριζονίτης μας αποκαλύπτουν  ότι το μυστήριο της ανομίας του σοδομισμού είναι η κύρια αιτία της πνευματικής έκπτωσης και της κατάντιας του ελληνισμού σήμερα. Συμβουλεύουν μετάνοια, διαφορετικά οι νέες γενιές των Ελλήνων θα αποτελούνται από «αφηνιασμένους ομοφυλόφιλους και εγκληματίες».

Το Πνεύμα το Άγιο μας συνδέει με προηγούμενη ανάρτηση στο blog.

Χαίρετε αδελφοί μου.

Όταν λίγες μέρες πριν, προλόγιζα το θέμα του Παπα-Θανάση του Κουλούρα  και το διάλογο που είχε με τον Ναύαρχο της Νίκης Παύλο Κουντουριώτη (Παύλος Κουντουριώτης: «Εγώ στον Αβέρωφ μιλούσα αρβανίτικα και εν ώρα μάχης! Δεν ήθελα να ξέρουν οι άλλοι τι λέω». [ηχητικό video]) δεν φαντάστηκα ποτέ ότι ένα μέρος τουλάχιστον θα ταυτιζόταν με το πνεύμα των προαναφερόμενων Αγίων. Με αυτό, δε θέλω να επιδαψιλεύσω τιμή στον εαυτό μου, αλλά να υπογραμμίσω ότι το πνεύμα των άγιο «όπου θέλει πνει» και να προσθέσω ότι, ό,τι διαβάζετε, βλέπετε κι ακούτε στο παρόν blog είναι σύμφωνο με το θέλημα του Θεού. Διαφορετικά, ο Θεός δε θα αποκάλυπτε και συνέδεε πνευματικά τα διάφορα γεγονότα που εκδηλώνονται σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα, για να μας βοηθήσει να βγάλουμε χρήσιμα πνευματικά συμπεράσματα.

Το περί ο λόγος απόσπασμα: «Αφήσαμε το χέρι Σου Χριστέ μας, πιάσαμε το χέρι του πονηρού και τον αφήσαμε να μας καθοδηγεί. Έτσι φτάσαμε στο Θρήνο του έτους 2015. Χωρίς εθνική, οικογενειακή συνοχή, αυτόνομη, άθεη, πόρνη, μοιχή φωνή λόγω των εκατοντάδων χιλιάδων εκτρώσεων, αμετανόητοι και τέλος χωρίς οικονομική επάρκεια. Μία πατρίδα διαλυμένη και με τα συγκλονιστικά γεγονότα να είναι μπροστά μας: Χρεοκοπία-πείνα, ασθένειες, σεισμός μεγάλος, πειρασμός απ΄τους Τούρκους».

Το κήρυγμα του Πατρός Μακαρίου στην Ι.Μ. Παντελεήμονος στην Πετρούπολη Αθηνών.

Από την αρχή σχεδόν της μετανοίας μου (1991) και την ευλογημένη συνάντησή μου με το Γέροντα Παΐσιο στην Παναγούδα, ο Άγιος Θεός μας, με οδήγησε θαυμαστώς στον περιβόλον της Ι.Μ.Αγ.Παντελεήμονος, όπου εκεί άκουσα και ωφελήθηκα τα κηρύγματα του Πατρός Μακαρίου (νυν Πνευματικού της γυναικείας Ι.Μ. Κλειστών Φιλής), έως του έτους 1998, όταν ανεχώρησα από τον κόσμο για να μονάσω στο Άγιον Όρος.

Στα κηρύγματά του ο Γέροντας Μακάριος συχνά αναφερόταν στον Άγιο Γέροντα Παΐσιο και στις 7 επιστολές του, τις οποίες κατείχε. Ένα από τα σοβαρά θέματα των επιστολών του Γέροντα ήταν και τούτο:

Έγραφε ο Γέροντας Παΐσιος: «Για την κατάντια της Ελληνίδας σήμερα φταίνε οι άνδρες».

Ο Γέροντας Μακάριος ποτέ δε μας απεκάλυψε τι έκαναν οι άνδρες και προκάλεσαν αυτό το κακό.

Όταν λοιπόν άφησα τον κόσμο το 1998, πήρα και την απορία μαζί μου. «Τι κακό είχαν κάνει οι άνδρες;».

Η ησυχία της μοναστικής ζωής, η αδιάλειπτος προσευχή και τυχόν άλλες ενέργειες αγαθές του μοναστικού βίου, προκάλεσαν το έλεος του Πανάγαθου Θεού μας και σε χρόνο αρμόδιο κατά την Πανσοφία Του απάντησε στην απορία μου, αποκαλύπτοντάς μου την αλήθεια.

Η Ελλάς γεμίζει βιντεοκασσετάδικα με πορνοταινίες   

Ήταν ένα σκηνικό, μία πραγματικότητα που την έβλεπα μπροστά μου από το τέλος της δεκαετίας του ’70 έως και την είσοδο του Διαδικτύου στη ζωή μας.

Ήξερα τι γίνεται στις ελληνικές οικογένειες με τα πορνο-βίντεο. Τα βιντεοκασσετάδικα γέμισαν την Ελλάδα. Έγιναν περισσότερα και από τα περίπτερα. Η Ελλάς άρχισε να γίνεται ένα απέραντο σοδομικό πορνείο. Αν όμως δεν ερχόταν η θεία βοήθεια από πάνω, ποτέ δε θα μπορούσα να απαντήσω με βεβαιότητα στο ερώτημα «τι κακό έκαναν οι Έλληνες και διέσυραν τις Ελληνίδες;».

Ἡ συνέχεια ἐδῶ:

  http://katanixis.blogspot.gr/2015/06/blog-post_83.html#more