Δίδουν μαθήματα περί αποτειχίσεως και σχίσματος οι μη αποτειχισμένοι προσκυνητές του Οικουμενιστή Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Ἐπιχειροῦν νὰ ἀλλάξουν τὴν ἁγιοπατερικὴ Παράδοση!

Πρωτοπρεσβ. Άγγελος Αγγελακόπουλος:

Κανονική και αντικανονική διακοπή μνημονεύσεως

"Π.Π.": Εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν, νὰ προσπαθοῦν νὰ διαλύσουν τὴν σύγχυση, ἐκεῖνοι ποὺ συνέβαλαν καὶ συμβάλλουν στὴν πρόκληση τῆς συγχύσεως καὶ συνεχῶς τὴν ἐπιτείνουν, ὅπως ὁ π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος μὲ τὶς πνευματικὲς πλάτες τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση καὶ τὴν πνευματικὴ κάλυψη τοῦ δίγλωσσου μητροπολίτη Πειραιῶς Σεραφείμ.

Ὁ π. Ἄγγελος ἔδωσε στὴ δημοσιότητα χθὲς ἕνα ἄρθρο, μὲ τὸ ὁποῖο θέλει νὰ ἐνημερώσει καὶ διαλύσει τὴν σύγχυση γύρω ἀπὸ «Κανονική και αντικανονική διακοπή μνημονεύσεως».

«Παρατηροῦμε, γράφει, ὅτι ὁ καθένας καί γιά τόν ὁποιονδήποτε λόγο προχωρεῖ ἤ σκέπτεται νά προχωρήσει σ’ αὐτό τό βῆμα» τῆς διακοπῆς μνημονεύσεως.

       Κι ἐπειδὴ ὁ καθένας αὐθαίρετα κάνει ὅ,τι θέλει, γι’ αὐτὸ κι ὁ ἴδιος αὐθαίρετα κάνει ὅ,τι θέλει! Συνηγορεῖ ὑπὲρ τῆς ἀποτειχίσεως, ἀλλὰ δὲν προχωρεῖ στὸ βῆμα τῆς Διακοπῆς Μνημοσύνου-Ἀποτειχίσεως, παρὰ τὴν ὕπαρξη Ἱ. Κανόνων ποὺ διδάσκουν τὴν διακοπὴ μνημονεύσως, παρὰ τὴν σαφῆ διδασκαλία «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος»· γιατὶ ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἕνα «προσκυνημένο» Μητροπολίτη, συγκοινωνὸ καὶ προσκυνητὴ τοῦ αἱρεσιάρχη Βαρθολομαίου! Καὶ παρ’ ὅλα αὐτὰ διδάσκει τοὺς ἄλλους, γι’ αὐτὸ ποὺ ὁ ἴδιος δὲν κάνει!

       Στὴν συνέχεια παρουσιάζει μερικὲς περιπτώσεις Ἐκκλησιῶν ἢ ἱερωμένων  ποὺ πραγματοποίησαν στὶς μέρες μας τὴ «Διακοπὴ Μνημονεύσεως»  καὶ καταλήγει:

«Τό ζητούμενο ἐν προκειμένῳ εἶναι νά δοῦμε ποιοί ἀπό τούς παραπάνω ἐφαρμόζουν κανονικά ἤ ἀντικανονικά τήν διακοπή μνημονεύσεως, σύμφωνα μέ τούς Ἱερούς Κανόνες».

Καὶ ἀποφαίνεται (σύμφωνα μὲ τὴν γνώμη του), σὲ ποιές ἀπὸ τὶς περιπτώσεις ποὺ ἀναφέρει εἶναι κανονικὴ καὶ σὲ ποιές εἶναι ἀντικανονικὴ ἡ Διακοπὴ μνημονεύσεως. Δὲν θὰ σχολιάσουμε ὅλες τὶς περιπτώσεις, ἀλλὰ θὰ μείνουμε σὲ ἐκείνη τὴν περίπτωση ποὺ παρουσιάζει ὡς ὑπόδειγμα κανονικῆς Διακοπῆς μνημονεύσεως· τὴν μεσοβέζικη ἀποτείχιση τῶν «πρωτοσταντούντων», ὅπως ἀποφαίνεται, τοῦ ἀντιοικουμενιστικοῦ ἀγῶνος κληρικῶν, δηλ. «τῶν Αἰδεσιμολογιωτάτων Πρωτοπρεσβυτέρων π. Θεοδώρου Ζήση, π. Νικολάου Μανώλη καί π. Φωτίου Βεζύνια».

Ὥστε λοιπόν, ὁ π. Ἄγγελος καὶ οἱ πατέρες τῆς Θεσσαλονίκης, μᾶς παρουσιάζουν ὡς πρότυπο τὴν διαστροφὴ τῆς ἁγιοπατερικῆς Παραδόσεως, τὴν κακὴ οἰκονομία ὡς "βασιλικὴ ὁδό"!!! Αὐτοὺς τοὺς πρωτοπρεσβυτέρους, ποὺ μὲ μετα-πατερικὸ τρόπο πραγματοποίησαν τὴν διακοπὴ μνημοσύνου, κοινωνοῦντες μὲ τοὺς μὴ διακόψαντες, αὐτοὺς προβάλλει ὁ π. Ἄγγελος ὡς πρότυπο, γιατὶ ἀνήκει στὴν ὁμάδα τους καὶ παρουσιάστηκαν πολλὲς φορὲς μαζὶ σὲ συνεντεύξεις καὶ Ἡμερίδες.

Ἐνῶ ἄλλοι ἱερεῖς, ὅπως π.χ. ὁ π. Φώτιος Τζούρας, ποὺ δὲν ἔχει τοὺς δικούς τους τίτλους σπουδῶν, παρότι ἐφαρμόζουν τὴν βασιλικὴ ὁδὸ ποὺ εἶναι ἡ ἀκρίβεια, ἀποκρύπτονται καὶ ὑποτιμοῦνται!

Ἔχουμε δημοσιεύσει κι ἄλλες φορὲς τὴν παρακάτω ἀλήθεια: Ἂν ἡ δυναμικὴ τῆς ἀποτειχίσεως ἐξασθένησε μέχρι ἐξαφανίσεως, ἂν οἱ Οἰκουμενιστὲς προχώρησαν στὴν διεξαγωγὴ τῆς Κολυμπάριας Συνόδου, εἶναι γιατὶ τὸ Προεδρεῖο τῆς Γατζέας (στὸ ὁποῖο συμμετεῖχαν οἱ πτυχιοῦχοι ἐπιστήμονες π. Θεόδωρος Ζήσης, π. Γεώργιος Μεταλληνός, κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης κ.λπ.  καὶ διηύθυνε κυρίως ὁ π. Θ. Ζήσης ποὺ ὑμνοῦσε ὡς λέοντα τὸν -προϊστάμενο τοῦ π. Ἀγγέλου- μητροπολίτη Πειραιῶς) μεθοδευμένα ἀνέβαλε συνεχῶς ἀπὸ τὸ 2006 τὴν ἡμερομηνία τῆς διακοπῆς μνημονεύσεως τῶν Οἰκουμενιστῶν, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ ἴδιοι νὰ διαλυθοῦν εἰς τὰ ἐξ ὧν συνετέθησαν, καὶ νὰ ἐπιτρέψουν στοὺς Οἰκουμενιστὲς νὰ προχωρήσουν καὶ νὰ ἐφαρμόσουν τὰ σχέδιά τους.

Κι ἔρχονται τώρα νὰ μᾶς προβάλλουν τὸν ἑαυτό τους ὡς παράδειγμα πρὸς μίμηση, διαστρέφοντας τὴν Παράδοση καὶ τὰ ἡρωϊκὰ παραδείγματα τόσων Ἁγίων ποὺ γνωρίζουμε, ἀλλὰ καὶ ἁπλῶν πιστῶν ποὺ πρόσφατα σὲ ἄρθρα παρουσιάσαμε! 

Σημάτης Παναγιώτης

Πρωτοπρεσβ. Άγγελος Αγγελακόπουλος:

Κανονική και αντικανονική διακοπή μνημονεύσεως

 Ἐν Πειραιεῖ 11-1-2019

Μεγάλη σύγχυση ἔχει δημιουργηθεῖ τόν τελευταῖο καιρό σχετικά μέ τό θέμα τῆς διακοπῆς μνημονεύσεως. Παρατηροῦμε ὅτι ὁ καθένας καί γιά τόν ὁποιονδήποτε λόγο προχωρεῖ ἤ σκέπτεται νά προχωρήσει σ’αὐτό τό βῆμα. Ὡς μιά μικρή συμβολή στήν διαλεύκανση τῆς προκειμένης προβληματικῆς, κρίνεται ὠφέλιμο νά δοῦμε τήν σύγχρονη ἐκκλησιαστική κατάσταση σχετικά μέ τό θέμα τῆς διακοπῆς μνημονεύσεως, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἐξῆς :

α) Ὁ Πατριάρχης Ἀντιοχείας κ. Ἰωάννης ἔχει διακόψει τήν μνημόνευση τοῦ ὀνόματος τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ. Θεοφίλου Γ΄, καί τό Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας ἔχει διακόψει τήν εὐχαριστιακή κοινωνία μέ τό Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων.

β) Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Μπαντσέν κ. Λογγῖνος τῆς Κανονικῆς Ὀρθόδοξης

Διακόπτεις το μνημόσυνο του Μητροπολίτη σου; Στο ψυχιατρείο!!!

 ΑΙΣΧΟΣ - ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ:

Έκλεισαν μοναχή σε ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟ επειδή διέκοψε την μνημόνευση του οικουμενιστή μητροπολίτη και εναντιωνόταν στον Οικουμενισμό!

Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"

    Η μοναχή 'Ελενα ανήκει στην Μονή Ζαφείρα (δείτε εδώ), του χωριού Lipanesti της επαρχίας  Prahova (Μονή που χτίστηκε από Έλληνες Φαναριώτες).

Βίντεο 
(στο βίντεο περιγράφει η -δόκιμη;- μοναχή τι συνέβη).
Θα ακούσετε αρκετές φορές την λέξη ψυχιατρείο, αστυνομία κλπ:

https://youtu.be/-Dn1LJcwcpc

μας το έστειλαν Ορθόδοξοι αδερφοί  από την Ρουμανία.

Πηγή

Η ΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ, ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΛΛΟΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΦΡΟΝΗΜΑΤΟΣ

ΕΙΣΗΓΗΣΙΣ σὲ ΗΜΕΡΙΔΑ στὸ ΑΙΓΙΟ

τοῦ ἱερομονάχου π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

   Δημοσιεύουμε μία σημαντικὴ καὶ ἐπίκαιρη ὁμιλία, ποὺ ἔγινε στὸ Αἴγιο  τὸ  2 0 0 6  ἀπὸ τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων τὴν δημοσιεύουμε γιὰ νὰ καταδείξουμε αὐτὸ τὸ σημαντικό· ὅτι ὁ π. Εὐθύμιος παραμένει σταθερὰ σὲ ἁγιοπατερικὸ ἔδαφος· δὲν μίλησε γιὰ τὴν διακοπὴ μνημοσύνου καὶ ἀποτείχιση περιστασιακά, ἀμφιβάλλων, πειραματιζόμενος καὶ παρασύροντας τοὺς πιστοὺς νὰ προβοῦν σὲ ἐνέργειες καινοφανεῖς. Δὲν ἔπαιξε δηλαδὴ μὲ τὶς συνειδήσεις τῶν πιστῶν σὲ θέμα ποὺ εἶχε σχέση μὲ τὴν σωτηρία ψυχῶν.

Ἀλλά, ἀφοῦ πρῶτα μελέτησε ἐπὶ δεκαετίες τοὺς Ἁγίους Πατέρες, καὶ ἰδιαίτερα τὸν Ἅγιο Θεόδωρο τὸν Στουδίτη (τὸν πιὸ ἐπίκαιρο Ἅγιο, λόγῳ ὁμοιοτήτων τῶν ἐκκλησιαστικῶν καταστάσεων ἐκείνης τῆς ἐποχῆς καὶ τῆς δικῆς μας), μετέφερε τὴν πατερικὴ διδασκαλία ἀκριβῶς ὅπως τὴν ἐδίδαξαν οἱ Ἅγιοι, καὶ δὲν μετακινήθηκε οὔτε σπιθαμὴ ἀπὸ τὶς θέσεις τῶν Ἁγίων (ποὺ τὶς ἔκανε δικές του).

Τὴν σταθερότητά του αὐτή, κυρίως στὸ θέμα τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἂς τὴν ἀντιπαραβάλλουν κάποιοι, μὲ θέσεις ἄλλων ἱερωμένων, οἱ ὁποῖοι μιμήθηκαν μὲν ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅσους προηγήθηκαν (καὶ τὸν π. Εὐθύμιο), ἀλλὰ χωρὶς νὰ ἔχουν μελετήσει καὶ "χωνέψει", καὶ κυρίως χωρὶς νὰ ἔχουν πειστεῖ γιὰ τὴν σημασία, τὴν σπουδαιότητα, τὴν βαρύτητα καί, κυρίως, τὶς θυσίες ποὺ συνεπάγεται τὸ ἐγχείρημα αὐτό. Ποὺ καλῶς βγῆκαν στὸν ἀγώνα, ποὺ μᾶς χαροποίησαν γι' αὐτὸ καὶ εἴδαμε στὰ πρόσωπά τους τοὺς καθοδηγητὲς τοῦ ἀγώνα, ἀλλὰ ἀπογοητευθήκαμε στὴν συνέχεια, βλέποντάς τους νὰ ἐγκαταλείπουν τὴν γραμμὴ τῶν Πατέρων, νὰ αὐτοσχεδιάζουν, νὰ προσαρμόζονται, νὰ δοκιμάζουν καὶ νὰ ἐφαρμόζουν δικές τους πρακτικὲς καὶ οἰκονομίες!

Καὶ δυστυχῶς, οἱ θέσεις τους ὡς πρὸς τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, μᾶς ὁδηγοῦν μακριὰ ἀπὸ τὸ δρόμο τῶν Πατέρων καὶ τὸν διαστρέφουν· καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶναι ἀναποτελεσματικὲς ὡς πρὸς τὴν καταπολέμηση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἤ, τὸ χειρότερο, ὑποβοηθητικὲς στὴν ἐπικράτησή του! 

Ἕνα μόνο παράδειγμα θὰ ἀναφέρουμε· ὁ καθηγητὴς Πατρολογίας π. Θεόδωρος Ζήσης, στὴν ἀρχὴ συμφωνοῦσε καὶ ἐπαινοῦσε τὸν ἀγώνα τοῦ π. Εὐθυμίου· δεχόταν δηλαδὴ τὴν πατερικὴ διδασκαλία καὶ δίδασκε κι αὐτὸς τὸ Πατερικό, «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται», διατυπώνοντάς του ὡς «ἀρχὴ τῶν συγκοινωνούντων δοχείων»! Ἀργότερα ὅμως, μετὰ τὴν συνταξιοδότησή του, ἄλλαξε γραμμή! Τὴν Πατερικὴ Παράδοση ποὺ προηγουμένως δίδασκε τώρα θεωρεῖ λάθος!

Ἔτσι, ὁ π. Θεόδωρος καὶ κυρίως ἡ ὁμάδα του, λοιδωροῦν ὅσους μένουν πιστοὶ σὲ ἐκεῖνα ποὺ ὡς Πατρολόγος δίδασκε μὲ τὸ κύρος τοῦ καθηγητῆ! Καὶ ἀπαρνεῖται,  ὅσα προηγουμένως σωστὰ δίδασκε, καὶ ἀκολουθεῖ τὴν μετα-πατερικὴ κακόδοξη θέση, ὅτι δὲν μολύνεται, δὲν κινδυνεύει ὅποιος κοινωνεῖ μὲ ἐκείνους ποὺ κοινωνοῦν μὲ Οἰκουμενιστές!

Καὶ τὸ τραγικὸ εἶναι ὅτι τὴν ἐγκατέλειψε, χωρὶς νὰ πληροφορήσει τοὺς πιστοὺς καὶ ἐξηγήσει ὁ ἴδιος, μὲ πατερικὰ κείμενα, πῶς αὐτός, καθηγητὴς Πατρολόγος, εἶχε ἐπὶ τόσες δεκαετίες πέσει σὲ τέτοιο λάθος; Δὲν εἶχε καταλάβει τὴν διδασκαλία τῶν Πατέρων ποὺ εἶχε μελετήσει; Καὶ πῶς θέλει νὰ πιστέψουμε, πὼς δὲν παρερμηνεύει (αὐτὸς καὶ ὁ γιός του) μὲ αὐτὰ ποὺ τώρα διδάσκουν, τὴν Πατερικὴ Παράδοση;

Π.Σ.

ΕΙΣΗΓΗΣΙΣ σὲ ΗΜΕΡΙΔΑ στὸ ΑΙΓΙΟ

ΠΟΙΑ  ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΑΣΙΣ  ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ, ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΛΛΟΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΦΡΟΝΗΜΑΤΟΣ;

τοῦ ἱερομονάχου π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

    Σεβαστοί πατέρες, ἀγαπητοί ἀδελφοί,

     Θέλω κατ' ἀρχάς νά εὐχαριστήσω τόν τοπικό σύλλογο τοῦ Αἰγίου «ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ & ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ» γιά τήν θεάρεστο προσπάθεια τῆς διοργανώσεως αὐτῆς τῆς ἡμερίδος. Ἴσως μέ παρόμοιες προσπάθειες νά βγοῦμε ἀπό τόν λήθαργο ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι καί νά ἀρχίσουμε νά ἀντιστεκώμεθα, ὄχι μόνο ἀτομικά, ἀλλά συλλογικά στήν αἵρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

     Τό δύσκολο εἶναι ὅ,τι κάνουμε ἀγωνιζόμενοι γιά τήν Ὀρθοδοξία νά εἶναι ἐναρμονισμένο καί σύμφωνο μέ ὅλη τήν πατερική παράδοσι καί ἀνάλογο μέ τίς ἀνάγκες τῶν ἡμερῶν μας.  Οἱ δέ ἡμέρες μας εἶναι πολύ πονηρές, καί ἡ κατάστασις τῶν Ὀρθοδόξων τέτοια, ὥστε ἀπό ἀνθρωπίνης πλευρᾶς νά μήν ὑπάρχουν πολλά περιθώρια αἰσιοδοξίας, γιά νά γίνη κάτι καλό στήν Ἐκκλησία.

     Τό θέμα τό ὁποῖο προσεκλήθην νά ἀναπτύξω «Ποιά θά πρέπει νά εἶναι ἡ στάσι τῶν Ὀρθοδόξων ἔναντι τῶν Οἰκουμενιστῶν, κατά τήν πατερική πρακτική» εἶναι βέβαια πολύ ἐπίκαιρο καί ἄκρως σημαντικό διά τήν σωτηρία μας, τά δέ χρονικά περιθώρια, ἀλλά καί οἱ δυνατότητές μου πολύ περιορισμένα.  Ἴσως, ἄν ὑπῆρχε κάποιος ἄλλος ὁμιλητής, πνευματικά ὁλοκληρωμένος καί ἐμπειρικά σκεπτόμενος καί ὁδηγούμενος, νά τό ἀνέπτυσε καλύτερα καί νά ἔδινε μία πιό καθαρή εἰκόνα στούς ἀκροατές διά τήν στάσι τῶν Ὀρθοδόξων ἔναντι τῶν Οἰκουμενιστῶν.  Δι' αὐτό νά μοῦ συγχωρήσετε τίς ἐλλείψεις, ὅ,τι δέ κρίνετε ὅτι εἶναι λάθος, ἐξ ἀπόψεως πατερικῆς καί Παραδόσεως, θά εἶμαι εὐγνώμων νά τό ἀκούσω καί νά τό διορθώσω.

   Εἶναι γεγονός ἀναμφισβήτητο ἀπό ὅλους τούς ὑγιῶς σκεπτομένους Ὀρθοδόξους ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι αἵρεσις.  Τό διαφορετικό τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀπό τίς ἄλλες αἱρέσεις, παλαιότερες καί σύγχρονες, εἶναι ὅτι εἶναι αἵρεσι ἐν ἐξελίξει.  Δηλαδή ἐνῶ οἱ ἄλλες αἱρέσεις εἶχαν καθορισμένη διδασκαλία καί εὐθύς ἐξ ἀρχῆς διεχώριζαν τήν θέσι των ἀπό τήν Ὀρθόδοξο διδασκαλία καί Παράδοσι, τήν ὁποία κατά πρόσωπο ἐπολέμουν, ὁ Οἰκουμενισμός σταδιακά ἀποκαλύπτει τίς δοξασίες του, τίς ὁποῖες συνήθως ἐνδύει μέ τό ἔνδυμα τῆς ἀγάπης καί πρακτικά πάλι θά λέγαμε ὅτι ἐνεργεῖ προγραμματισμένα, ὥστε τά βήματα προσεγγίσεως μέ τίς ἄλλες αἱρέσεις, νά μή προκαλέσουν ἀντίδρασι καί ἀφύπνισι τῶν Ὀρθοδόξων.  Ἡ μέθοδος δέ μέ τήν ὁποία προσπαθεῖ νά ἐπιβληθῆ εἶναι ἐκ τῶν ἄνω πρός τά κάτω, δηλαδή ἀφοῦ ἐπικρατήσει στούς Ἐπισκόπους, νά ἐπιβληθῆ σέ ὅλο τόν κλῆρο, καί νά μεταδοθῆ καί στόν λαό.

   Αὐτή ἡ μέθοδος ἐπικρατήσεως μιᾶς αἱρέσεως δέν εἶναι καινούρια, ἐπειδή τήν βλέπουμε καί στόν Ἀρειανισμό καί στήν Εἰκονομαχία καί ἀλλοῦ, τό καινούριο ὅμως καί ὕπουλο εἶναι ἡ νομότυπη ἀλλοτρίωσι τῶν Ἐπισκόπων.  Δηλαδή ἐνῶ παλαιά ἐδιώκοντο καί ἐξορίζοντο οἱ Ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι μέ τήν βοήθεια τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας, προκειμένου νά καταλάβουν τούς θρόνους των οἱ αἱρετικοί, σήμερα ἐπιλέγονται, καί θά λέγαμε μυοῦνται κατά κάποιον τρόπο μασωνικό, οἱ κατάλληλοι ἄνθρωποι, αὐτοί δηλαδή οἱ ὁποῖοι δέν ἔχουν πνευματικά ἐνδιαφέροντα, αὐτοί οἱ ὁποῖοι ἔθεσαν ὡς σκοπό των τήν ἀναρρίχησι στήν ἐξουσία, αὐτοί οἱ ὁποῖοι εἶναι δειλοί καί ἕτοιμοι νά συμφωνήσουν  μέ τόν οἱονδήποτε ἰσχυρό καί, αὐτοί τέλος, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἕτοιμοι νά ξεπουλήσουν τόν θησαυρό τῆς Ὀρθοδοξίας, χάριν προσωπικῶν ἀξιώσεων καί ἀδυναμιῶν.

    Ἔτσι λοιπόν ὑπάρχει μία εἰρηνική ἐπικράτησις τῆς αἱρέσεως, βοηθουμένη ἀπό τήν ἀδιαφορία τοῦ λαοῦ, ἀπό τήν ἄγνοια καί ἀπό τήν συστηματική προπαγάνδα τῶν Οἰκουμενιστῶν.

Αμετανόητες Τελεβάντιες διαστροφές, Χριστουγεννιάτικα!

ΔΙΑΛΟΓΟΣ κ. ΧΡ. ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ ΚΑΙ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ ΓΙΑ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

   Πρόκειται γιὰ μιὰ παράξενη ἐπιμονὴ στὴν κακοδοξία, ποὺ γίνεται ἀκόμα πιὸ δυσεξήγητη, ὅταν ἔχει ξανὰ καὶ ξανὰ προσφερθεῖ ἡ ἁγιοπατερικὴ διδάσκαλία καὶ πράξη στὸ θέμα τῆς ἄμεσης ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τὴν αἵρεση. «Ὁ γὰρ παράνομος Ἰούδας, οὐκ ἠβουλήθη συνιέναι».

   Τὸ ἱστολόγιο «Τελεβάντος» μὲ ἄθρο συνεργάτου του διδάσκει κακόδοξα ὅτι ἡ ἀκριβὴς τήρηση μιᾶς Ἐντολῆς εἶναι κακό, γιατὶ ἀποτελεῖ …ἀπολυτοποίηση τῆς Ἐντολῆς!!!  Διδάσκει ὅτι, ἡ ἐφαρμογὴ μιᾶς θείας Ἐντολῆς, ὅταν ἐφαρμόζεται ὅπως ἀκριβῶς ὁ Κύριος καὶ οἱ Ἅγιοι διδάσκουν, αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀπολυτοποίηση τῆς Ἐντολῆς καὶ ὁδηγεῖ στὸ σχίσμα καὶ τὴν αἵρεση!!! Ὅτι ἐπαφίεται στὴ διάκριση τῶν κάθε ἐποχῆς κληρικῶν ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς!

Κακόδοξες αντιλήψεις περί του αγώνος κατά της Παναιρέσεως, βοήθησαν στην οικουμενιστική διάβρωση της Εκκλησίας!

«Επικαθαρίσατε την Εκκλησίαν τους αναξίους αυτής απελαύνοντες»

Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ  

[Μ. Βασίλειος – Επιστολή (54) προς Χωρεπισκόπους]

Στη ζωή των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, υπάρχουν εποχές που η κάθαρση γίνεται επιτακτική ανάγκη, διότι βλασταίνουν ιδέες και πρακτικές που υπονομεύουν την πνευματική υπόσταση της Εκκλησίας, που φθείρουν τις Ορθόδοξες αξίες και παραμορφώνουν το λειτουργικό ήθος και ύφος του Εκκλησιαστικού σώματος. Πρώτο βήμα για την ανάστροφη κίνηση της Εκκλησίας, για την υγεία της, η απομάκρυνση των αναξίων κληρικών ή λαϊκών, που έχουν προσβληθεί αθεράπευτα από αίρεση ή αυτοκαθορισμό μη συμβατό με την  Ορθοδοξία. «Επικαθαρίσατε την Εκκλησίαν τους αναξίους αυτής απελαύνοντες», επισημαίνει ο Μ. Βασίλειος.

Εμπόδιο οι ανάξιοι κληρικοί στην ενέργεια της χάριτος του Θεού. Κλείνουν οι κρουνοί της χάριτος και του αγιασμού (οντολογικά) εκεί, όπου η πίστη, η εν Χριστώ ζωή και η λατρεία φθείρονται θεμελιακά.

Στην εποχή του Μ. Βασιλείου η αλήθεια της Εκκλησίας, ως θεωρία και ζωή, αποχρωματίσθηκε από τα ασταθή πνευματικώς ή κοσμικά βήματα κληρικών της.

Είναι αλήθεια, ότι στο μεγάλο δώρο του Θεού, στην Εκκλησία, στο πέρασμα του χρόνου δημιουργήθηκαν από τον πλανώντα την Οικουμένη βαθιές κρίσεις, όχι μόνο σε μορφή οργανώσεως, διοικήσεως και ποιμαντικής κοινωνικής παρουσίας αλλά, κυρίως, στην ταυτότητά της, ως αποξένωση (Αιρέσεις) από την ορθότητα της πίστεώς της και από την αυθεντικότητα της ζωής της.

Εάν εκλάβουμε, όπως και πράγματι είναι, τη φράση του Μ. Βασιλείου ως γύμναση αυτογνωσίας και έναυσμα περισυλλογής, γεννιέται το ερώτημα: πως θα αντιδρούσε ο Μ. Βασίλειος στον οικουμενιστικό χείμαρρο των δογματικών εκτροπών και θεολογικών παρεκκλίσεων, που κατακλύζουν τη σημερινή (νέα) εκκλησιαστική πραγματικότητα;

Αναμφίβολα, θα ζητούσε τη σύγκλιση οικουμενικής συνόδου, για να καταδικάσει την παναίρεση του οικουμενισμού.

Ο όντως Ορθόδοξος Πατέρας, ο π. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος, έγραψε: «ο εκ του οικουμενισμού κίνδυνος είναι αφάνταστος. Και μόνον  δια την καταδίκην του οικουμενισμού ως φοβεράς αιρέσεως λυμαινομένης όλην την Ορθοδοξίαν δέον να συγκλιθή Οικουμενική Σύνοδος» («Ο Οικουμενισμός χωρίς Μάσκα»).

Αντίθετα, σήμερα, οι περισσότεροι Ιεράρχες που εξυμνούν τους Πατέρες, ιδίως όταν είναι ομιλητές σε επετείους, κατοχύρωσαν συνοδικά τον Οικουμενισμό. Πράγματι, σημείο των καιρών!

Τι θα έλεγε ο Μ. Βασίλειος, για την τεράστια «εκκλησιαστική»

Η μη μνημόνευση ενός οικουμενιστού επισκόπου «ανάκλησις εστίν από της εκπτώσεως και επάνοδος εις οικείωσιν του Θεού»

«Ο 15^ος  Κανόνας  ως  Θεία  Οικονομία»

(Η οικονομία ανάκλησις εστιν από της εκπτώσεως – Μ. Βασίλειος)

Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Είναι αλήθεια, ότι η Κτίση–Φύση είναι μια διαλεκτική ενότητα αντιθέσεων. Ο άνθρωπος, χωρίς να παύει τη σχέση του με τους φυσικούς νόμους, ως προερχόμενοι από την Θεία ενέργεια, ως μια προέκταση του Πνευματικού Νόμου του Τριαδικού Θεού, τους υπερβαίνει αφού ποιοτικά μεταβαίνει από το «κατά φύσιν» εις το «υπέρ φύσιν» (Αγ. Μάξιμος Ομολογητής). Όλη η Οικονομία της σωτηρίας γίνεται από τη Ζωοποιό Θεία Τριάδα. Όλες δηλ. οι γνωστές και άγνωστες σε μας ενέργειες του Θεού για τη σωτηρία μας είναι Τριαδοκεντρικές (Θεία Οικονομία).

         Ο Μ. Βασίλειος στην ερμηνεία του ΚΗ΄ Ψαλμού υπογραμμίζει: «Μετά την ώδε οικονομίαν υπό την κρίσιν αχθήσεται» δηλ. «Μετά το παρόν σχέδιο του Θεού θα οδηγηθούν εις κρίσιν (οι άνθρωποι)».

Γενικά, η έννοια «οικονομία–σχέδιο» είναι μια λαμπρή εκδήλωση της ανθρώπινης λογικότητας, δώρο του Τριαδικού Θεού στον άνθρωπο, για τη συνειδητή προσαρμογή του στο βιοφυσικό περιβάλλον.

Η επιδίωξη στόχων και η εκλογή κατάλληλων μέσων μπορούν,

Κρίμα, π. Νικόλαε!

       Πρωτοφανές  παράδειγμα

               αυτοανάδειξης,

                    αυτοπροβολής

            και κακόδοξης διδασκαλίας.

Μὲ πρωτοφανεῖς χαρακτηρισμοὺς αὐτοπροβολῆς καὶ αὐτοανάδειξης συνέχισε ὁ π. Νικόλαος Μανώλης νὰ ὑπερασπίζεται μία ἐπιλογὴ ἀντιαιρετικοῦ ἀγῶνος, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ὡς πρὸς τὸ ἦθος καὶ ὡς πρὸς τὸν τρόπο μοναδικὴ στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία καὶ ἀσφαλῶς κακόδοξη.

Ἐνῶ οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μιλοῦσαν γιὰ προσωπικὴ ἀναξιότητα καὶ γιὰ τὶς ἁμαρτίες τους, ὁ π. Νικόλαος, περιγράφοντας τὸν ἑαυτό του –καὶ πέρα ἀπὸ ταπεινολογίες– μιλάει γιὰ κατάσταση χάριτος καὶ ἀνώτερα πνευματικὰ ἐπίπεδα.

Ἐνῶ οἱ Πατέρες δὲν ἐξέταζαν καὶ δὲν ἔθεταν ὡς προϋπόθεση ὁμολογίας τὸ πνευματικὸ ἐπίπεδο, στὸ ὁποῖο βρισκόταν ὁ πιστός, ἀλλὰ θεωρούσαν κάθε ὀρθόδοξο πιστό -ποὺ βρίσκεται ἐν μετανοίᾳ- ἱκανὸ νὰ ὁμολογήσει τὸν Χριστό, ὁ π. Νικόλαος θεωρεῖ τὸ ἐπίπεδο ποὺ ἔχει φθάσει δυσπρόσιτο γιὰ τὸ εὐρὺ ποίμνιο καὶ λέει ἀπροκάλυπτα, ὅτι μόνο μὲ τὴν δική του βοήθεια θὰ μπορέσουν οἱ πιστοὶ νὰ προχωρήσουν σωστὰ στὸν δύσκολο δρόμο τῆς ἀποτείχισης, διαφορετικὰ μπορεῖ νὰ πλανηθοῦν.

Ἐνῶ οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας δὲν ἔπαιζαν μὲ τὶς λέξεις καὶ τὰ νοήματα, ὁ π. Νικόλαος Μανώλης μιλάει γιὰ ἀκρίβεια καὶ ἐννοεῖ οἰκονομία, μιλάει γιὰ διακοπὴ ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας καὶ ἐννοεῖ ἐκκλησιασμό στὶς ἐκκλησίες ποὺ μνημονεύεται ὁ αἱρετίζων μητροπολίτης (συγκεκριμένα ὁ Θεσσαλονίκης Ἄνθιμος), μιλάει γιὰ μαρτύριο, ἀλλὰ θεωρεῖ μόνο τὸν ἑαυτό του ἱκανὸ νὰ τὸ ἀντέξει, μιλάει γιὰ πατερικὴ διδασκαλία, ἀλλὰ ἐννοεῖ τὶς δικές του νεοφανεῖς «φωτισμένες» ἰδέες περὶ ἀντιμετωπίσεως τῆς αἵρεσης, ποὺ στηρίζονται τάχα στὸν σύγχρονο σοφό, νεοφανῆ «Πατέρα» τῆς Ἐκκλησίας  π. Θεόδωρο Ζήση.

[Ὡς ἐκ τούτου ἀναγκαζόμαστε νὰ σχολιάσουμε –σύντομα- τὶς ἀμφιλεγόμενες θέσεις ποὺ πρόσφατα δημοσίευσε ὁ π. Θεόδωρος, ἀφοῦ πλέον θεωροῦνται καὶ προβάλλονται ὡς ἄξιες μιμήσεως].

Ἐνῶ οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας δὲν περίμεναν καὶ πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς δὲν ἔζησαν κἂν τὴν σύνοδο ποὺ θὰ κατεδίκαζε τὴν αἵρεση, παρὰ ἀκολουθοῦσαν τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν διδασκαλία τῶν πρὶν ἀπὸ αὐτοὺς Ἁγίων Πατέρων μένοντας πιστοὶ στὸ consensus Patrum, ὁ π. Νικόλαος Μανώλης ὄχι μόνο λέει τὴν μισὴ ἀλήθεια περὶ συνοδικῆς καταδίκης τοῦ οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ θεωρεῖ σίγουρο, ὅτι ἡ σύνοδος -ἡ ὁποία θὰ τὸν καταδικάσει- θὰ γίνει στοὺς καιρούς μας.

Ἀλήθεια γιὰ ὅλην αὐτὴν τὴν κατάσταση χάριτος ποὺ βιώνει, ἔχει νὰ μᾶς ὑποδείξει ἔστω καὶ ἕναν Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας ποὺ νὰ μιλοῦσε καὶ να κήρυττε παρόμοια τοὺς πιστούς; Θὰ μᾶς ἐνδιέφερε πολὺ νὰ τὸ μάθουμε.

Δ.Π.

Ἀκοῦστε τὸ ἀκόλουθο βίντεο γιὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθές:

Νικόλαος Μανώλης:

 Συμβουλές για όσους ακολουθούν ιερείς που διέκοψαν το μνημόσυνο

[ΒΙΝΤΕΟ 2017]  

Πρόσφατη ομιλία (30-4-2017) του εφημερίου του Ι.Ν. Αγ. Σπυρίδωνος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης, π. Νικολάου Μανώλη.

Θλιβερές πρακτικές των π. Θεοδώρου Ζήση και των "συν αυτώ".

Και ο προδοτικός ρόλος του π. Γεωργίου Μεταλληνού: συμβούλεψε την ...επιστροφή του αποτειχισθέντος π. Ευθ. Χαραλαμπίδη στον Οικουμενιστή μητροπολίτη Σύρου Δωρόθεο (όπως αποκαλύπτει "Ο ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ" )

Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"

Σχολιασμός του 2ου τους βίντεο.

Και μια σημαντική ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ.

Κάλεσμα ενότητας και αγώνα.

1. Οι 3 ιερωμένοι της Θεσσαλονίκης ακολούθησαν μια "δική τους" αποτείχιση

Όπως γράψαμε (εδώ) σχολιάζοντας και το 1ο τους βίντεο, 

οι 3 ιερωμένοι της Θεσσαλονίκης-Λαγκαδά, που διέκοψαν το μνημόσυνο των μητροπολιτών τους, ακολούθησαν δυστυχώς μια "δική τους" αποτείχιση:

Έπαψαν μεν το μνημόσυνο του επισκόπου αλλά ΔΕΝ αποτειχίστηκαν από αυτόν και τους συνκοινωνούντες με αυτόν. 

Για να κυριολεκτούμε, απλά "διακήρυξαν" την διακοπή του μνημοσύνου, αφού έκτοτε δεν τελούν μυστήρια -για να εφαρμόσουν την διακοπή του μνημοσύνου.

Τα επιτίμια που επιβλήθηκαν από τους δεσποτάδες, τους ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ να εξομολογήσουν (πανέξυπνα οι δεσποτάδες τους ξεκόβουν από τα πνευματικά τους παιδιά) και να τελέσουν ακολουθίες.

Και δυστυχώς αυτοί τα αποδέχθηκαν για να δείξουν την νομιμοφροσύνη τους, εγκαταλείποντας όμως τους πιστούς και τα πνευματικά τους παιδιά βορά στους αιρετικούς.

2. Δίπλα στα "τσιράκια" του Πειραιώς, προτρέπουν τα πνευματικά τους παιδιά να εκκλησιάζονται εκεί όπου μνημονεύεται ο επίσκοπος!

Αντί οι 3 αυτοί ευλαβείς ιερωμένοι να τηρήσουν κατά γράμμα την αγιοπατερική στάση, αντί να εφαρμόσουν δηλαδή την διακοπή κάθε κοινωνίας με τον επίσκοπο τους, αυτοί -συνεπικουρούμενοι και από 2 ιερείς του μητροπολίτη Πειραιώς(!)- προτρέπουν τα πνευματικά τους παιδιά να εκκλησιάζονται εκεί όπου μνημονεύεται ο επίσκοπος! 

Και το ίδιο κάνουν και οι ίδιοι!

Και αντί να αναλογιστούν το λάθος τους, αναζητούν

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: Διορθόδοξη Επιστημονική Ημερίδα για την καταδίκη του Οικουμενισμού και της ''Συνόδου'' της Κρήτης

  Ἀνακοινώθηκε ἐπίσημα ἡ πραγματοποίηση «Διορθόδοξης Επιστημονικής Ημερίδας για την καταδίκη του Οικουμενισμού και της ''Συνόδου'' της Κρήτης».

     Ἀναρτοῦμε τὴν εἴδηση μαζὶ μὲ τὴν ἔκφραση τῆς λύπης μας, γιατὶ οἱ Πατέρες ποὺ τὴν διοργάνωσαν καὶ θὰ τὴν πραγματοποιήσουν:

    α) Ξεκίνησαν μὲ ἁγιοπατερικὲς προϋποθέσεις νὰ ἐφαρμόσουν ὅ,τι οἱ Ἅγιοι μᾶς δίδαξαν γιὰ τὴ στάση μας σὲ καιρὸ αἱρέσεων, πόσο μᾶλλον σὲ καιρὸ τῆς ἐσχατολογικῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

   β) Στὴ πορεία ἄλλαξαν θέσεις καὶ ἀκολουθοῦν πλέον τὴν ἀντιπατερικὴ γραμμὴ τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση καὶ τοῦ π. Νικολάου Μανώλη ποὺ κατηγοροῦσαν. Γραμμὴ ποὺ σὰν ἄτομα ἔχουν κάθε δικαίωμα νὰ ἐφαρμόσουν, ὄχι ὅμως νὰ θέλουν νὰ τὴν ἐπιβάλλουν ὡς τὴν γραμμὴ τῆς Ἐκκλησίας, διαστρέφοντας τὴν διδασκαλία ἑκατοντάδων Ἁγίων ποὺ τὴν ἐπισφράγισαν μὲ τὸ αἷμα τους.

    γ) Ἡ ἀρχικὴ ἀπόφαση μιᾶς πρώτης Κληρικολαϊκῆς Συνάξεως ποὺ ἀποφάσισε τὴν ἀνάγκη γιὰ μιὰ τέτοια Σύναξη, δὲν προέβλεπε διεξαγωγὴ Ἡμερίδος γιὰ καταδίκη τῆς ληστρικῆς Συνόδου. Ἡ Κολυμπάριος Σύνοδος ἤδη ἔχει καταδικαστεῖ στὴ συνείδηση τῶν πιστῶν καὶ μὲ ὅσα δημοσιεύθηκαν ἔχουν ἐξαντληθεῖ τὰ βασικὰ ἐπιχειρήματα γιὰ τὴν ἀπόδειξη τοῦ ὅτι αὐτὴ ἡ Σύνοδος δὲν ἦταν «οὔτε ΑΓΙΑ, οὔτε ΜΕΓΑΛΗ, οὔτε ΣΥΝΟΔΟΣ» (“Θεοδρομία”). Ἡ ἀρχικὴ ἀπόφαση ἦταν τὸ νῦν ἀναγκαῖο: μιὰ Σύναξη ποὺ θὰ ὀργάνωνε τὸν ἀγώνα, ὅσων ἔχουν διακόψει τὸ Μνημόσυνο τῶν Οἰκουμενιστῶν, διότι μόνο αὐτὸ φοβοῦνται οἱ Οἰκουμενιστές, ὅπως ἔδειξαν τὰ τελευταῖα γεγονότα μὲ τὶς διώξεις, ὅσων ἀποτειχίζονται. Κι αὐτὴ ἡ ἀπόφαση παρεκάμφθη, χωρὶς νὰ ἐρωτηθοῦν ἐκεῖνοι ποὺ συμμετεῖχαν στὴν σύναξη γιὰ τὴν πρώτη ἀπόφαση.

   δ) Ἀπὸ Σύναξη ὅσων ἀποτειχίστηκαν μετετράπη σὲ Ἡμερίδα μὴ ἀποτειχισμένων καὶ μερικῶν ἀποτειχισμένων. Γι’ αὐτὸ τὸ λόγο (ὅπως φαίνεται) καὶ ὁ Καθηγούμενος καὶ Ἀρχιμανδρίτης π. Παΐσιος Παπαδόπουλος (ὁ ὁποῖος διέκοψε τὸ μνημόσυνο τοῦ μητροπολίτη Φλωρίνης) δημοσίευσε ἄρθρο στὸ ὁποῖο ἀνακοινώνει (ἐδῶ) ὅτι δὲν θὰ παραστεῖ σ’ αὐτὴ τὴν ἡμερίδα. Αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ δική μου τοποθέτηση ὡς μέλους τῆς πρώτης Σύναξης τῆς Λάρισας, τῆς ὁποίας ἡ ἀπόφαση ἀκυρώθηκε.

Σημάτης Παναγιώτης

ΤΟ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΤΟΥ ΙΕ' ΙΕΡΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ ΤΗΣ ΑΒ' ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΙΟΥ

    Μετὰ τὸ θαυμάσιο κείμενο  τοῦ  κ. Ἰω. Ρίζου  (ἐδῶ), ἄλλο ἕνα θαυμάσιο κείμενο (ἀπάντηση στοὺς διαστρεβλωτὲς τῶν Ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν Ἱ. Κανόνων), ποὺ δὲν ἀφήνει περιθώρια ἀμφισβήτησης, παρὰ μόνο σ' ἐκείνους, γιὰ τοὺς ὁποίους λέγει ὁ ἀ. Παῦλος: "εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος  καὶ ἁμαρτάνει ὤν αὐτοκατάκριτος"! 

Μοναχοῦ

Μακαρίου

Κουτλουμουσιανοῦ

     «Οι γαρ δι' αίρεσιν τινα παρά των αγίων Συνόδων, ή Πατέρων, κατεγνωσμένην, της προ τον πρόεδρο κοινωνίας εαυτούς διαστέλλοντες, εκείνου δηλον ότι την αίρεσιν δημόσια κηρύττοντος, και γυμνή τη κεφαλή επ' Εκκλησίας διδάσκοντες...».

Ερμηνεία υπο Αγίου Νικοδήμου:

«Εάν δε οι ρυθέντες πρόεδροι είναι αιρετικοί, και την αίρεσιν αυτών κηρύττουσι παρρησία και δια τούτο χωρίζονται οι εις αυτοί υποκείμενοι...».

Δια την μεγιστη πλάνη περί "δυνητικού-μη υποχρεωτικού " του Ιερού Κανόνος της Συνόδου του Αγίου Φωτίου, που ασπάζονται οι Οικουμενιστές και οι Φιλοοικουμενιστές Νεοθολολόγοι, οι οποίοι θέλουν να είναι Ομολογητές στα λόγια και όχι στα έργα, θα θέσουμε συν Θεό κάποια εύλογα ερωτήματα.

Διότι αυτό το επιχείρημα περί του "δυνητικού-μη υποχρεωτικού" του Ιερού Κανόνος δεν έχει βεβαίως βεβαίως, ούτε δογματική αλλά ούτε και λογική ερμηνεία.

Η δογματική ερμηνεία της μνημονεύσεως στην Θεία Λειτουργία όπως μας διαβεβαιώνει και ο Άγιος Θεόδωρος Στουδίτης είναι ότι, …«Οσάκις μνημονεύουμε κάποιον στην Θεία Λειτουργία τον μνημονεύουμε ως Ορθόδοξο-Φίλο του Θεού και οσάκις δεν τον μνημονεύουμε δεν τον μνημονεύουμε ως Αιρετικό-Εχθρό του Θεού».

Για το ίδιο θέμα της μνημόνευσης ο Στύλος της Ορθοδοξίας Άγιος Μάρκος Ευγενικός αναφέρει,

«Πολύς έστιν ο του μνημοσύνου λόγος και ουχί μικρός, διότι εκείνοι μνημονεύονται επ' εκκλησίαις, όσοι είσι Ορθόδοξοι και κοινωνικοί προς την αυτήν εκκλησίαν.

Οι δε ακοινώνητοι ούτε μνημονεύονται, ούτε γαρ έχει άδεια τις των ιερωμένων εύχεσθαι επ' εκκλησίαις. 

Εκφεύγειν άπασι τρόποις  την κοινωνία αυτού και μήτε συλλειτουργείν αυτώ, μήτε μνημονεύειν όλως αυτού, μήτε αρχιερέα τούτον αλλά λύκον και μισθωτόν ηγείσθε».

Ο μεν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Γεννάδιος Σχολάριος συμπληρώνει,

«Η πνευματική κοινωνία των ομόδοξων, και η τέλεια υποταγή προς τους γνήσιους ποιμένες εκφράζεται με το μνημόσυνο.

Οι Σύνοδοι και οι άλλοι Πατέρες ορίζουν, ότι αυτών που αποστρεφόμεθα το φρόνημα, πρέπει να φεύγουμε και την κοινωνία».

Οι δε Αγιορείτες Πατέρες επί Αιρετικού Πατριάρχου Ιωάννου Βέκου σε επιστολή γράφουν,

«…Ει γαρ το απλώς χαίρειν ειπείν, κοινωνία δίδωσι τοις έργοις τοις πονηροίς, πόσον η διάτορος αυτού μνημοσυνη και ταύτα αυτών των Θειων μυστηρίων φρικτώς προκειμένων ...ο μέγας πατήρ ημών και Ομολογητής Θεόδωρος Στουδίτης ταύτα λέγει προς τινά δια της ταμίας αυτού επιστολής, 

“μη αναφέρει τον αιρεσιάρχην... πλην ότι μολυσμόν έχει η κοινωνία εκ μόνου του αναφέρειν αυτόν, καν Ορθόδοξος εις ο αναφέρων”, ...ο γαρ αιρετικόν δεχόμενος, τοις αυτού υπόκειται εγκλημασι και ο ακοινωνήτοις κοινωνών, ακοινώνητος εστίν...».

Εφόσον ο Ιερός Κανόνας του Αγίου Φωτίου αναφέρει ότι οι Επίσκοποι δεν είναι Ορθόδοξοι αλλά είναι Αιρετικοί, διδάσκοντας φανερά και δημοσίως Αιρετικές διδασκαλίες και, επίσης, το δογματικό της μνημόνευσης στην Θεία Λειτουργία είναι να μνημονεύονται μόνο Ορθόδοξοι και όχι Αιρετικοί, πώς γίνεται να μην είναι υποχρεωτικός ο Ιερός Κανόνας αλλά "δυνητικός μη υποχρεωτικός;".

Δηλαδή η Εκκλησία έχει δύο γραμμές στο θέμα της μνημόνευσης στην Θεία Λειτουργία; 

Μας δίνετε η δυνατότητα από Ιερούς Κανόνες να γινόμαστε ψεύτες ενώπιον Του Κυρίου εν ώρα Θείας Λειτουργίας, κλήρος και λαός, διότι μέλη της Εκκλησίας δεν είναι μόνο ο κλήρος, αλλά και ο λαός, μνημονεύοντας τους Αιρετικούς-Εχθρούς Του Θεου ωσάν Ορθοδόξους-Φίλους Του Θεού και να μην γινόμαστε ψεύτες ενώπιόν Του Κυρίου μη μνημονεύοντας τους Αιρετικούς-Εχθρούς Του Θεού ως Ορθοδόξους-Φίλους Του Θεού;

Ο πατέρας της ψεύδους ποιος είναι;

Δεν ειναι σύμφωνα με το αψευδές στόμα Του Χριστού ο διάβολος; και επίσης «όποιος δεν είναι μαζί μου» λέγει ο Κύριος «είναι εναντίον μου και όποιος δεν μαζεύει μαζί μου σκορπίζει;».

Να ισχυριστουμε ότι δίνουν ευλογία οι Άγιοι Πατέρες και να έχουμε εκκλησιαστική επικοινωνία εν ώρα Θείας Λειτουργίας δια της μνημόνευσης της Αιρετικου Ψευδοεπισκοπου-Εχθρου Του Χριστού με τον διάβολο και να μην έχουμε εκκλησιαστική επικοινωνία δια της μη μνημόνευσης της Αιρετικου Ψευδοεπισκοπου-Εχθρου Του Χριστού  με τον διάβολο αλλά με τον Χριστό;

Μακριά από τους Ορθοδόξους αυτή η βλασφημία.

Για το ότι δεν περιέχει ο Ιερός Κανόνας φανερό επίτιμο, 

ο Αγιορείτης Αγιος Νικόδημος στην αρχή του Ιερου Πηδαλιου αναφέρει, «Πρέπει να ηξευρη τινας, ότι όσοι κανόνες δεν περιεχουσι φανερως το επιτίμιον εκείνων όπου τους παραβαινουσιν, αυτοί, κατά το σιωπώμενον, δίδουσιν άδειαν εις τον κατά τόπον αρχιερέα να δώση εις αυτούς απαθως το πρέπον και αρμόδιον, όπου ήθελε γνωρίσει...».

Επειδή στις ημέρες μας δεν υπάρχει Ορθοδοξος Αρχιέρεας να δώσει το επιτίμιο του Ιερού Κανόνος διότι οι «Αρχιερείς» έχουν γίνει Αιρετικοί Οικουμενιστές και Φιλοοικουμενιστές, αυτό δεν σημαίνει ότι ο Ιερός Κανόνας δεν περιέχει επιτίμιο.

Και οπωσδήποτε όπως προείπαμε δεν έχει ούτε λογική ερμηνεία το κακόδοξο επιχείρημα των Οικουμενιστών και Φιλοοικουμενιστών, Νεοθολολόγων περί του "δυνητικου-μη υποχρεωτικου" του Ιερού Κανόνος, διότι όπως λέγει και ο Ιερός Χρυσόστομος, «ο Εχθρός του Βασιλιά είναι αδύνατον να έχει και την εύνοια του Βασιλιά».

Εύχεστε και για εμένα

Μοναχός Μακάριος Κουτλουμουσιανός,

Κάθισμα Αγίου Νικολάου

Ἐπανάληψη ἄρθρου κ. Ρίζου:

 Και πάλι περί του άστοχου χαρακτηρισμού Ιερών Κανόνων ως δυνητικών, περί αιρετικών Επισκόπων, κ. ά.