Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π. Φώτιος Βεζύνιας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π. Φώτιος Βεζύνιας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 17 Ιουνίου 2018

Περιληπτικά συμπεράσματα περί της ημερίδας της Θεσσαλονίκης


Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου



Μετὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς πολυδιαφημισμένης ἡμερίδας τῆς Θεσσαλονίκης θέλω νὰ ἐκφράσω περιληπτικὰ τὰ συμπεράσματα ποὺ προκύπτουν ἀπὸ αὐτή, ὅπως καὶ κάποια εὔλογα ἐρωτήματα. Γιατὶ ὅπως λέει ὁ ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν π. Θεόδωρο, ποὺ δίνει δικαίωμα λόγου μόνο σὲ αὐτοὺς ποὺ αὐτὸς ὁρίζει):
«Έλεγξε τον αδελφό, δέξου αυτήν την έχθρα για την προς τον Χριστόν αγάπη, αλλά και για την προς αυτόν αγάπη... Κάμε όμως εσύ ό,τι εξαρτάται από εσένα, και έτσι απολογήσου στον Θεό. Μην κρύψεις το τάλαντο. Γι’ αυτό διαθέτεις λόγο και γλώσσα και στόμα... Διότι εάν είναι πολλοί εκείνοι που εκπέμπουν το φως, και γι’ αυτούς θα είναι εύκολος η οδός της αρετής, και οι ευρισκόμενοι στο σκότος ευκολότερα θα αποκαλύπτονται, αφού όσο εντονότερο γίνεται το φως, τόσο το σκότος θα εξαφανίζεται» [Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου, ΕΠΕ τόμ. 21, ομιλία ΙΗ΄ στην προς Εφεσίους σελ. 138 (ε΄ 5-14)].
Γίναμε μάρτυρες μίας ἀκόμη ἡμερίδας, στὴν ὁποία ἐνῶ εἰπώθηκαν πολλὰ καὶ ἐπωφελῆ πράγματα, αὐτὰ τελικὰ καλύφθηκαν ἀπὸ τὶς διάφορες ἀντιφάσεις καὶ διαστρεβλώσεις, ποὺ στὸ τέλος δυστυχῶς ἐπικράτησαν.
Γίναμε μάρτυρες μίας ἡμερίδας, στὴν ὁποία παρουσιάστηκαν, ἐμμέσως πλὴν σαφῶς, ὡς ἀγωνιστὲς καὶ ὁμολογητὲς μὴ ἀποτειχισμένοι ἱερεῖς, ποὺ μάλιστα ὑπάκουσαν στὸν δεσπότη τους, ὁ ὁποῖος τοὺς ἀπαγόρεψε νὰ μιλήσουν, καὶ αὐτοὶ ὑπακούοντας —καὶ ἐκ τοῦ πρακτέου κηρύττοντας ὡς ἄκυρο τὸ βιβλίο τοῦ π. Θεοδώρου περὶ καλῆς ἀνυπακοῆς καὶ κακῆς ὑπακοῆς— δὲν μίλησαν οἱ ἴδιοι (ὁ ἕνας μάλιστα οὔτε κἂν ἐμφανίστηκε), ἀλλὰ μέσῳ ἀντιπροσώπων. Καὶ αὐτό, ὅταν παράλληλα οἱ  διάφοροι ἄλλοι ὁμιλητὲς τόνισαν πολὺ σωστά, ὅτι σὲ θέματα Πίστεως δὲν ἐπιτρέπεται ὑπακοὴ σὲ ποιμένες ποὺ ἀντιτίθενται στὴν Πίστη.
Καὶ ἐρωτῶ:

Σάββατο 16 Ιουνίου 2018

Είναι η αγιότητα… προϋπόθεση της αποτείχισης;


Γράφει ο π. Φώτιος Βεζύνιας


   Σαν σήμερα πριν δύο χρόνια ακριβώς η σύνοδος στο Κολυμπάρι της Κρήτης θεσμοθέτησε «ΣΥΝΟΔΙΚΩ ΤΩ ΤΡΟΠΩ»!  την παναίρεση του οικουμενισμού στην Εκκλησία. Θλίψη διακατέχει τις καρδιές μας για το γεγονός αυτό.

Ένας πρώτος σχολιασμός στην σημερινή Ημερίδα της Θεσσαλονίκης


    Ἀλήθεια! Πόσο θὰ χαροποιοῦσε τοὺς Ἁγίους καὶ πόσο θὰ προβλημάτιζε τοὺς Οἰκουμενιστὲς ἡ πραγματοποίηση μιᾶς ἀπὸ κοινοῦ Ἡμερίδας ὅλων τῶν Ἀποτειχισμένων; Ὄχι τόσο γι’ αὐτὰ ποὺ θὰ ἐλέγοντο, ὅσο γιὰ τὴν συστράτευση, καὶ ἑνότητα, καὶ ὁμόνοια τῶν πιστῶν!




     Δυστυχῶς, ὅμως, ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ οἱ Ἁγιορεῖτες πατέρες, τῆς γνωστῆς τριάδας, ἀπὸ τὴν ἄλλη οἱ πατέρες τῆς Θεσσαλονίκης (ποὺ πραγματοποίησαν την σημερινὴ Ἡμερίδα) δὲν κινήθηκαν πρὸς αὐτὴ τὴν κατεύθυνση: τὴν ἑνότητα καὶ τὴν ἀγάπη, πρῶτα πρὸς τοὺς Ἁγίους Πατέρες, ποὺ μᾶς τὰ ἐδίδαξαν, καὶ δεύτερον πρὸς ὅσους ἀκολουθοῦν τοὺς Ἁγίους καὶ γι’ αὐτὸ λοιδοροῦνται! Ἀλλὰ κινήθηκαν μὲ ἰδιογνωμοσύνη, προσπαθώντας οἱ μὲν νὰ μᾶς ἐντάξουν στὸ Παλαιό, καὶ οἱ δὲ σὲ μιὰ μετα-Πατερικὴ Οἰκονομία ποὺ κανένας Ἅγιος δὲν δίδαξε καὶ δὲν ἐφήρμοσε. Καὶ οἱ μὲν καὶ οἱ δὲ ἐπιθυμοῦν ἕναν «διάλογο» ἄνευ ἀντιλόγου καὶ μονομερὴ ἀναγνώριση τῆς ἀρχηγίας τους ἄνευ αὐτοκριτικῆς. Αὐτοὶ εἶναι οἱ πραγματικοὶ λόγοι διασπάσεως τοῦ ἀντιαιρετικοῦ ἀγῶνος καὶ ὄχι οἱ ψευδοκατηγορίες ἄνευ ἀποδείξεως ἐναντίον ἀνωνύμων ποὺ  ἀκούστηκαν στὶς εἰσηγήσεις τῆς ἡμερίδος, ἀλλὰ καὶ σὲ ἄλλους χώρους.
    Ὡς πρὸς τὶς εἰσηγήσεις τῆς σημερινῆς Ἡμερίδας, ἀκούστηκαν σωστὰ καὶ θαυμάσια πράγματα, ἀλλὰ καὶ πολλὰ ἀπαράδεκτα ἀπὸ τοὺς εἰσηγητές, ἀφοῦ αὐτοί, παρακολουθοῦν μὲν τὴν ἐπικαιρότητα καὶ τὶς δημοσιευόμενες ἁγιοπατερικὲς μελέτες τῶν τελευταίων ἐτῶν (γιὰ τὰ θέματα ποὺ ἀναπτύχθηκαν στὴν Ἡμερίδα), ἀλλὰ ἀγνόησαν ἐπιδεικτικῶς καὶ παντελῶς τὶς ἁγιοπατερικὲς θέσεις, ποὺ ἔχουν καταδειχθεῖ ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ δὲν ἀνήκουν στοὺς κύκλους τους.
   Καὶ ἐπίσης, ἦταν φανερὴ καὶ διάχυτη ἡ διγλωσσία καὶ ἡ ἀνακολουθία λόγων καὶ πράξεων κι ἀκόμα ὁ συγχρωτισμός τῶν μὴ ἀποτειχισμένων καὶ ἀδίωκτων πατέρων, μὲ τοὺς ἀποτειχισμένους καὶ διωκόμενους, κάτι ποὺ ἀποτελεῖ κατάφωρη παράβαση τῆς ἁγιοπατερικῆς διδασκαλίας τῶν Ἁγίων καὶ ἰδιαίτερα τοῦ Ὁσίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου, τὸ ὄνομα καὶ τὴ διδασκαλία τοῦ ὁποίου, ὅπου συνέφερε, τὸ χρησιμοποίησαν οἱ ὁμιλητές!
   • Ἡ εἰσήγηση τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση ἦταν ὠφέλιμη μέν, ἀλλὰ ἄνευρη καὶ δὲν πρόσθεσε τίποτα σὲ αὐτὰ ποὺ ξέραμε, πέρα ἀπὸ τὸ ὅτι χώρισε –ὡς ἀλάνθαστος δικαστὴς καὶ χωρὶς ἀδιασάλευτες ἀποδείξεις τῆς δημόσιας καταδίκης– τοὺς ἀγωνιζομένους στοὺς καλούς (αὐτοὺς ποὺ τὸν ἀκολουθοῦν) καὶ στοὺς κακοὺς ζηλωτές (αὐτοὺς ποὺ ἀκολουθοῦν τὴν Ἀκρίβεια μὲ Οἰκονομία, χωρὶς νὰ μετατρέψουν τὴν Οἰκονομία σὲ Ἀκρίβεια). Ἐπίσης ὁ Πανεπιστημιακὸς δάσκαλος δὲν τόλμησε ἄλλη μιὰ φορὰ νὰ μᾶς πληροφορήσει, γιὰ ποιό λόγο ἀρνήθηκε τὴν πατερικὴ διδασκαλία, «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται», ποὺ μὲ τόση θέρμη δίδασκε χρόνια τώρα!
  • Ἡ εἰσήγηση τοῦ π. Νικολάου Μανώλη ἦταν ἀπαράδεκτη, ἀντιπατερική, ἀντίθετη στὶς ἄλλες εἰσηγήσεις (ποὺ τόνισαν σαφέστατα, ὅτι δὲν χρειάζεται ἡ ἁγιότητα γιὰ τὴν ἀπόφαση ἀποτειχίσεως) καὶ ἐκτὸς τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως. (Τὶς θέσεις του, ποὺ εἶχε καὶ πάλι διατυπώσει σὲ ἄλλη ὁμιλία του, ἔχουμε σχολιάσει ἐδῶ).
   • Οἱ εἰσηγήσεις τῶν π. Ἀναστάσιου Γκοτσόπουλου καὶ  Ἄγγελου Ἀγγελακόπουλου εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων σκανδαλιστικές, ὄχι γιὰ τὸ περιεχόμενό τους, ὅσο γιατὶ κατασκανδάλισαν συνειδήσεις, ἀφοῦ παρουσίασαν μιὰ μετα-πατερικὴ ὁμολογιακὴ στάση τῶν "ἀντι-Οικουμενιστῶν", ποὺ θὰ ἀποτελεῖ ἕνα ντροπιαστικὸ ἔμπρακτο ΠΡΟΤΥΠΟ οἰκουμενιστικῆς ὁμολογίας. Θὰ μποροῦν πλέον νὰ χρησιμοποιεῖται τὸ ἐπιχείρημα:
«Εἴμαστε ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἐναντίον τῆς δεσποτοκρατίας, ἀλλὰ ὅταν ὁ Οἰκουμενιστὴς δεσπότης, μᾶς ἀπαγορεύει νὰ μιλήσουμε, θὰ κάνουμε ὑπακοή»!
    Αὐτὴ τὴν Οἰκονομία, ποὺ ἔμπρακτα προτείνεται, ποιός Ἅγιος –ἀλήθεια– τὴν ἐφήρμοσε, ποιός νοήμων νοῦς θὰ τὴν ἀκολουθήσει;
  • Ἡ εἰσήγηση τοῦ π. Σεραφείμ ἦταν (παρὰ τὶς προσδοκίες μας) ἀπογοητευτική. Ἡ ἐπιστημοσύνη του σκόνταψε στὴν ἀλήθεια. Θὰ σχολιάσουμε διὰ περισσοτέρων, ὅσα εἶπε, ἐδῶ ὅμως θὰ σημειώσουμε μόνο δύο: Ὁ π. Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς δὲν ἀρνήθηκε ποτὲ τὴν Οἰκονομία, ἀντίθετα τὴν παρουσίασε στὰ βιβλία του, καὶ διδάσκει τὴν Οἰκονομία ποὺ μᾶς παρέδωσαν οἱ Ἅγιοι –καὶ ἰδιαιτέρως ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης–, δηλαδὴ Οἰκονομία στὰ Ὀρθόδοξα πλαίσια, ὄχι Οἰκονομία μετα-πατερική!
    Ποιά Οἰκονομία, ἀνάλογη, μᾶς καλεῖτε νὰ ἀκολουθήσουμε, π. Σεραφείμ; Οἱ Ἅγιοι Κύριλλος-Κελεστῖνος (τοὺς ὁποίους ἀναφέρατε) κράτησαν Οἰκονομία 2-3 χρόνια, ἀφ’ ὅτου ὁ Νεστόριος ἄρχισε νὰ διδάσκει τὶς κακοδοξίες του. Γιὰ ποιά Οἰκονομία μᾶς μιλᾶτε ὅμως ἐσεῖς, ὅταν ἡ κακοδοξία τοῦ Οἰκουμενισμοῦ διατυπώθηκε Συνοδικὰ τὸ 1920, πρὶν δηλαδὴ 100 χρόνια; Κι ὅταν, ἐπίσης, προηγήθηκε τὸ Μπάλαμαντ, τὸ Πόρτο Ἀλέγκρε, τὸ “συλλείτουργο” μὲ τὸν Πάπα τοῦ 2006 στὸ Φανάρι…, καὶ ὅταν Συνοδικὰ στὴν Κρήτη ἀθωώθηκαν οἱ αἱρέσεις;
      Κι ἂν οἱ ἐπιστολὲς τοῦ ἁγίου Κυρίλλου πρὸς τὸν Νεστόριο (ποὺ μάλιστα τοῦ ἔδωσαν περιθώριο ΜΟΝΟ 10 ἡμέρες γιὰ νὰ ἀρνηθεῖ τὶς πλάνες του) ἀποτελοῦν ἔνδειξη Οἰκονομίας, τότε τί ἀποτελοῦν οἱ τρεῖς «Ὁμολογίες πίστεως» τῆς Γατζέας, οἱ τόσες ἡμερίδες καὶ τὰ τόσα παρακλητικὰ πρὸς τοὺς Ἐπισκόπους κείμενα πιστῶν, ποὺ ἔλαβαν μέρος πρὶν ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸ Κολυμπάρι; Καὶ ποιά ἡμερομηνία λήξεως ἔθεσαν οἱ “ἀχρικαιριστὲς” πατέρες στοὺς Οἰκουμενιστές; Μετὰ ἀπὸ πόσες ἀκόμα δεκαετίες λήγει ἡ Οἰκονομία; Ἢ μήπως εἶναι ἄληκτος;
    • Ὅσο γιὰ τὴν εἰσήγηση τοῦ π. Βεζύνια. Οὐσιαστικὰ κατεδάφισε (ἂν εἰδωθεῖ Ὀρθόδοξα) τὶς ἄλλες εἰσηγήσεις! Τὰ ὀρθὰ παραδείγματα τοῦ π. Φωτίου ἀπέδειξαν, ποῦ ὁδηγεῖ μία λανθασμένη Οἰκονομία!

Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου 2017

Λάθος... συγχωρέστε με. Λάθος!!!


«Ορθόδοξος Τύπος»:

377 Ορθόδοξοι Αρχιερείς

απέρριψαν το «Κολυμπάρι»!



ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ (salpismazois):

Λάθος... συγχωρέστε με. Λάθος!!!
Διαβάζουμε (στον "Ορθ. Τύπο"):
     «...Τελικώς ηθελημένως η ασυνειδήτως η Ρωσία διέσωσε το κύρος της Ορθοδοξίας θέτουσα την τελεσίδικον σφραγίδα εις το Κολυμβάριον, το οποίον επισήμως απερρίφθη όχι μόνον από το πλήρωμα της Εκκλησίας, όχι μόνον από τας Εκκλησίας Ρωσίας, Σερβίας, Βουλγαρίας, Γεωργίας αλλά και από τους παρισταμένους Προκαθημένους όλων των Αυτοκεφάλων Εκκλησιών. Μεγάλην νίκην κατήγαγον όλοι όσοι ηγωνίσθησαν από κάθε μετερίζι, δια να καταδικασθή η υποτιθεμένη «Συν­οδος» που διήρεσε τους Ορθοδόξους. Ο νέος ορίζων που διανοίγεται ενώπιόν μας είναι η ενημέρωσις των πιστών δια την οικουμενιστικήν θεολογίαν, η οποία έχει αλλοιώσει το φρόνημα των Ορθοδόξων. Εις αυτό οφείλομεν από κοινού να συγκροτήσωμεν ενιαίον αδιάσπαστον μέτωπον».


π. Φώτιος Βεζύνιας:

Λάθος... συγχωρέστε με. Λάθος!!!
   Απόρριψη αιρέσεως και μάλιστα θεσμοθετημένης!!!! ...για την Ορθόδοξη Παράδοση σημαίνει "ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΣ".
     Έγινε κάτι τέτοιο;
     Πότε; 
     Απορρίφθηκε η Κρήτη από το πλήρωμα της Εκκλησίας;
     Πότε;
     Ο λαός κοιμάται ύπνον βαθύ. Ουδείς τον ενημέρωσε. Το κείμενο προς τον Λαόν είναι ενδεικτικό του κλίματος της ύπνωσης και της διαστροφής!!!
     Μήπως και οι άλλες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες δια της αποστροφής των καταδίκασαν;
     Πότε;
    Λάθος λοιπόν Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ...
     Η Κρήτη πρέπει να καταδικασθεί δια Πανορθοδόξου Συνόδου που θα αναθεματίσει τα πρόσωπα που συμμετείχαν και τα κείμενα που υπεγράφησαν.
    Να συγκροτήσωμεν λοιπόν "ενιαίον αδιάσπαστον μέτωπον", δεκτόν, αλλά με ΕΝΑΝ στόχο την "πανορθόδοξο καταδίκη και του οικουμενισμού και της Κρήτης".
    Δεν φτάνει η καταδίκη της "οικουμενιστικής θεολογίας", γιατί αυτήν την αίρεση του οικουμενισμού την μετέτρεψαν σε πρακτική και βίωμα, πρόσωπα που προΐστανται της Ορθοδόξου Εκκλησίας.. Δυστυχώς δε μεταξύ αυτών και όλοι οι προκαθήμενοι οι μετασχόντες των πεπραγμένων εις τους εορτασμούς του Ρωσικού Πατριαρχείου.
    Αλλιώς εις μάτην κοπιώμεν.
    Νυν υπέρ της πίστεως ο αγών.
π. Φώτιος Βεζύνιας
Σχόλιο:
      Δυστυχῶς, π. Φώτιε, παρόμοιο λάθος ἔκανε καὶ ἡ προσφάτως ἀναβιώσασα στὴν Θεσσαλονίκη "Σύναξη Κληρικῶν" τῆς Γατζέας.
   Ἐλπίζουμε νὰ τονίσετε στοὺς π. Θεόδωρο καὶ π. Νικόλαο, ὅτι κάνουν λάθος νὰ στηρίζονται στοὺς Οἰκουμενιστὲς τῆς Ρωσίας, γιὰ νὰ νικήσουν τόν ...Οἰκουμενισμό! Κι ἕνα μικρὸ παιδὶ τὸ καταλαβαίνει αὐτό.
    Ὅπως κάνουν λάθος νὰ ἀρνοῦνται ἢ νὰ διαστρέφουν τὸν ἁγιοπατερικὴ διδασκαλία «ὁ κοινωνῶν ἀκοινώνητω ἀκοινώνητος ἔσται», ἐπειδὴ δὲν ἀντέχουν νὰ τὴν ἐφαρμόσουν! Οἱ ποιμαντικοὶ λόγοι Οἰκονομίας ποὺ ἐφεῦραν, εἶναι καὶ ἔχουν ἀποδειχθεῖ ἕωλοι! Ἀκόμα κι ἂν κάποτε εἶχαν λόγο ὑπάρξεως, σήμερα, λόγῳ τῆς ἄμεσης πληροφόρησης, ἐκμηδενίζονται! Καὶ ἐπίσης δὲν ἰσχύουν, γιατὶ πλέον ἔπαυσαν νὰ ἀποτελοῦν λόγους Οἰκονομίας, ἐφ’ ὅσον ἡ Οἰκονομία δὲν μπορεῖ νὰ ἐφαρμόζεται γιὰ δεκαετίες. Ὁ Οἰκουμενισμός, Πατέρες, δὲν ἄρχισε ἀπὸ τότε ποὺ ἐσεῖς -ἀργοπορημένοι- ἀποτειχιστήκατε, ἀλλὰ μετρᾶ δεκαετίες!
     Καὶ τέλος, ἡ ἀποτείχιση δὲν γίνεται κατὰ κύριο λόγο ὡς διαμαρτυρία, ἀλλὰ γιὰ σωτηριολογικοὺς λόγους, καὶ ὅσοι συντελοῦν στὴν παραμονὴ τῶν πιστῶν στὴν αἵρεση, ἔχουν μεγάλη εὐθύνη.
     Καλὴ μετάνοια σὲ ὅλους μας καὶ
Καλὰ Χριστούγεννα!



Обраћање Његове Светости Патријарха српског г. Иринеја  учесницима Архијерејског Сабора Московске Патријаршије
377 ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΑΠΕΡΡΙΨΑΝ ΤΟ «ΚΟΛΥΜΒΑΡΙ»
Από 29ης Νοεμβρίου ως και 2ας Δεκεμβρίου η Εκκλησία της Ρωσίας προέβη εις  μεγαλειώδεις εορτασμούς δια τα 100 έτη από την επανασύστασιν του Πατριαρχείου Μόσχας.

Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 2017

ΑΦΟΥ ΟΛΟΙ.... ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΝ... ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΑΓΙΟΙ.



Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος θεοδωρος στουδιτης
 
ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ (salpismazois):
    Αφού όλοι σιωπούν... μιλά ένας Άγιος...
π. Φώτιος Βεζύνιας.

  Η Εκκλησία του Θεού δεν έχει μείνει χωρίς ποιμένα, μολονότι την έχουν κατατοξεύσει.  Και «πύλαι άδου» δεν έχουν καταφέρει να την καθυποτάξουν. Ούτε ανέχεται να κάμνει κάτι και να λέγει αντίθετα προς τους καθιερωμένους («κειμένους») όρους και νόμους. Όμως πολλοί ποιμένες ποικιλοτρόπως έγιναν άφρονες. Διότι και συνόδους εσυγκρότησαν μεγάλες και πολυπληθείς, και θεώρησαν τους εαυτούς τους ότι είναι Εκκλησία Θεού, και φρόντισαν να φαίνονται ότι υπερασπίζονται τους «κανόνες». Στην πράξη όμως εστρέφονταν εναντίον των κανόνων. Λοιπόν, Σύνοδοι δεν είναι όταν μαζεύονται απλώς ιεράρχες και ιερείς, έστω και αν είναι πολλοί. Διότι είναι καλύτερο, λέγει ο λόγος του Θεού, να είναι ένας που κάνει το θέλημα του Κυρίου, παρά μυριάδες που το παραβαίνουν. 
    Η Σύνοδος λοιπόν πρέπει να γίνεται εν ονόματι Κυρίου με ειρήνη και με τήρηση των «κανόνων» και οι καταδικαστικές και οι αθωωτικές αποφάσεις να μην λαμβάνονται όπως τύχει, αλλά όπως ορίζει η αλήθεια και οι κανόνες και οι γνωρίζοντες την ακρίβεια. Διότι ο τέλειος λόγος του Θεού δεν μπορεί από τη φύση του να δένεται και να ορίζεται όπως θέλει ο καθένας. Και στους ιεράρχες σε καμία περίπτωση δεν έχει δοθεί εξουσία να παραβαίνουν τους «κανόνες», παρά μόνο να συμβαδίζουν με τα όσα έχουν γίνει αποδεκτά και έχουν αναγνωριστεί, και να ακολουθούν τους πριν από αυτούς  Πατέρες. Δεν επιτρέπεται λοιπόν ούτε η δική μας τοπική Εκκλησία ούτε καμία άλλη, να κάμνει κάτι παραβαίνοντας τους κείμενους νόμους και «κανόνες». Διότι, αν γινόταν αυτό το Ευαγγέλιο

Δευτέρα 28 Αυγούστου 2017

Τί περιμένετε άγιοι ηγούμενοι και πατέρες;

Εγερτήριο σάλπισμα Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτου.


ΣΧΟΛΙΟ π. Φώτιου Βεζύνια:
    Τί περιμένετε άγιοι ηγούμενοι και πατέρες; Τί άλλο δηλαδή πρέπει να γίνει; Πόσος καιρός ακόμα να περάσει;  Λέτε ότι φταίει η Ιεραρχία... λέτε ότι φταίει ο Πατριάρχης... 
ΟΧΙ ΦΤΑΙΤΕ και ΕΣΕΙΣ...
  Αν αποφασίζατε όλοι  μαζί σε μία ταυτόχρονη "ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ", αύριο θα γινόταν ΣΥΝΟΔΟΣ που θα ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΖΕ την σύνοδο της Κρήτης. Μόνο έτσι θα  λυθεί το πρόβλημα της Εκκλησίας.
  ΟΛΟΙ ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΟΥΜΕ ΕΠΙΜΕΛΩΣ!!!!

    Η Εκκλησία του Θεού δεν έχει μείνει χωρίς ποιμένα, μολονότι την έχουν κατατοξεύσει.  Και «πύλαι άδου» δεν έχουν καταφέρει να την καθυποτάξουν. Ούτε ανέχεται να κάμνει κάτι και να λέγει αντίθετα προς τους καθιερωμένους («κειμένους») όρους και νόμους. Όμως πολλοί ποιμένες ποικιλοτρόπως έγιναν άφρονες. Διότι και συνόδους εσυγκρότησαν μεγάλες και πολυπληθείς, και θεώρησαν τους εαυτούς τους ότι είναι Εκκλησία Θεού, και φρόντισαν να φαίνονται ότι υπερασπίζονται τους «κανόνες». Στην πράξη όμως εστρέφονταν εναντίον των κανόνων. Λοιπόν, Σύνοδοι δεν είναι όταν μαζεύονται απλώς ιεράρχες και ιερείς, έστω και αν είναι πολλοί. Διότι είναι καλύτερο, λέγει ο λόγος του Θεού, να είναι ένας που κάνει το θέλημα του Κυρίου, παρά μυριάδες που το παραβαίνουν.

   Η Σύνοδος λοιπόν πρέπει να γίνεται εν ονόματι Κυρίου με ειρήνη και με τήρηση των «κανόνων» και οι καταδικαστικές και οι αθωωτικές αποφάσεις να μην λαμβάνονται όπως τύχει, αλλά όπως ορίζει η αλήθεια και οι κανόνες  και οι γνωρίζοντες την ακρίβεια. Διότι ο τέλειος λόγος του Θεού δεν μπορεί από τη φύση του να δένεται και να ορίζεται όπως θέλει ο καθένας. Και στους ιεράρχες σε καμία περίπτωση δεν έχει δοθεί εξουσία να παραβαίνουν τους «κανόνες», παρά μόνο να συμβαδίζουν με τα όσα έχουν γίνει αποδεκτά και έχουν αναγνωριστεί, και να ακολουθούν τους πριν από αυτούς  Πατέρες. Δεν επιτρέπεται λοιπόν ούτε η δική μας τοπική Εκκλησία ούτε καμία άλλη, να κάμνει κάτι παραβαίνοντας τους κείμενους νόμους και «κανόνες». Διότι, αν γινόταν αυτό το Ευαγγέλιο

Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2017

«Θυμηθείτε πως οι Άγιοι αναθεμάτιζαν τους αιρετικούς» πριν συγκληθεί Σύνοδος! --«Οι αληθινοί μοναχοί ας δείξουν με έργα στους λαϊκούς ότι δεν δέχονται την αιρετική "συν-κοινωνία"»!





Εγερτήριο σάλπισμα
Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτου.



π. Φώτιος Βεζύνιας: Συνάντησα πολλούς που ακόμα αναρωτιούνται, και λένε τι να κάνουμε εμπρός στην παναίρεση του οικουμενισμού, και μάλιστα έτσι όπως θεσμοθετείται μέσα από τα κείμενα της Κρήτης.
  Δεν νομίζετε ότι ήρθε ο καιρός να ακούσουμε τον Άγιο Θεόδωρο τον Στουδίτη; Ιδία δε το κείμενο που ακολουθεί θεωρούμε ότι μπορεί να αποτελέσει πυξίδα ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ για τα μοναστήρια, όσα έχουν ενδοιασμούς... αν έχουν... για το τι δει πράττειν.
 
Αδελφοί μία είναι η ΟΔΟΣ και η ΣΤΑΣΗ....

  
   Η Εκκλησία του Θεού δεν έχει μείνει χωρίς ποιμένα, μολονότι την έχουν κατατοξεύσει.  Και «πύλαι άδου» δεν έχουν καταφέρει να την καθυποτάξουν. Ούτε ανέχεται να κάμνει κάτι και να λέγει αντίθετα προς τους καθιερωμένους («κειμένους») όρους και νόμους.
  Όμως πολλοί ποιμένες ποικιλοτρόπως έγιναν άφρονες. Διότι και συνόδους εσυγκρότησαν μεγάλες και πολυπληθείς, και θεώρησαν τους εαυτούς τους ότι είναι Εκκλησία Θεού, και φρόντισαν να φαίνονται ότι υπερασπίζονται τους «κανόνες». Στην πράξη όμως εστρέφονταν εναντίον των κανόνων. Λοιπόν, Σύνοδοι δεν είναι όταν μαζεύονται απλώς ιεράρχες και ιερείς, έστω και αν είναι πολλοί. Διότι είναι καλύτερο, λέγει ο λόγος του Θεού, να είναι ένας που κάνει το θέλημα του Κυρίου, παρά μυριάδες που το παραβαίνουν.
    Η Σύνοδος λοιπόν πρέπει να γίνεται εν ονόματι Κυρίου με ειρήνη και με τήρηση των «κανόνων» και οι καταδικαστικές και οι αθωωτικές αποφάσεις να μην λαμβάνονται όπως τύχει, αλλά όπως ορίζει η αλήθεια και οι κανόνες και οι γνωρίζοντες την ακρίβεια. Διότι ο τέλειος λόγος του Θεού δεν μπορεί από τη φύση του να δένεται και να ορίζεται όπως θέλει ο καθένας. Και στους και στους ιεράρχες σε καμία περίπτωση δεν έχει δοθεί εξουσία να παραβαίνουν τους «κανόνες», παρά μόνο να συμβαδίζουν με τα όσα έχουν γίνει αποδεκτά και έχουν αναγνωριστεί, και να ακολουθούν τους πριν από αυτούς  Πατέρες.
   Δεν επιτρέπεται λοιπόν ούτε η δική μας τοπική Εκκλησία ούτε καμία άλλη, να κάμνει κάτι παραβαίνοντας παραβαίνοντας τους κείμενους νόμους και «κανόνες». Διότι, αν γινόταν αυτό το Ευαγγέλιο θα ήταν κενό και οι κανόνες άχρηστοι. Οπότε κάθε επίσκοπος κατά την διάρκεια της αρχιεροσύνης του, επειδή θα του ήταν επιτρεπτό να ενεργεί με τους ομόφρονές του όπως θα ήθελε, θα ήταν ένας νέος Ευαγγελιστής ένας άλλος Απόστολος και άλλος Νομοθέτης!!. Ευτυχώς δεν συμβαίνει αυτό, διότι έχουμε παραγγελία από τον ίδιο τον Απόστολο Παύλο, αν κάποιος διδάσκει η μας προστάζει να κάνουμε κάτι αντίθετο προς αυτό που παραλάβαμε, που να είναι δηλαδή αντίθετο προς τους «κανόνες» των κατά καιρούς οικουμενικών και τοπικών Συνόδων, αυτός να μην είναι αποδεκτός στην Εκκλησία και να μη λογαριάζεται μεταξύ των αγίων χριστιανών.
   Σ΄ αυτούς τους χρόνους που ζούμε, που ο Χριστός διώκεται, όποιος έχει κάποιο εκκλησιαστικό αξίωμα και ξεχωρίζει για τη χριστιανική του γνώση, οφείλει να διακρίνεται εις το να λαλεί και να διδάσκει το λόγο της ορθοδοξίας. Όμως και εκτός αυτού. Εάν κάποιος είναι απλός μαθητής, έχει χρέος να λέει με θάρρος και παρρησία την αλήθεια, με ελεύθερη τη γλώσσα του….
  Αλλά πώς φτάσαμε να προτιμούμε την ησυχία των μοναστηριών μας περισσότερο από το Θεό; και την καλοπέρασή μας από την υπέρ του αγαθού κακοπάθεια; Πού είναι η δύναμη και η δόξα του μοναχικού μας τάγματος;
    Θυμηθείτε πως οι μακάριοι άγιοι Σάββας και Θεοδόσιος, την ώρα που ο βασιλιάς Αναστάσιος πήγε με το μέρος της δυσμενούς αιρέσεως, ξεσηκώθηκαν και πρωτοστάτησαν με ζήλο προμαχώνας για την ορθόδοξη πίστη. Και αυτό το έκαναν αναθεματίζοντας μέσα στην Εκκλησία, με τους ομόφρονές τους Ορθόδοξους, τους αιρετικούς, και αποστέλλοντας στο βασιλιά τη διαμαρτυρία τους, βεβαιώνοντας τον ότι θα προτιμούσαν τον θάνατο παρά να μεταβάλλουν κάτι από τα παραδεδομένα και καθιερωμένα δόγματα…
   Εάν λοιπόν το μοναχικό τάγμα δεν θεωρήσει ότι όλα είναι σκύβαλα δηλαδή τα τιποτένια, και εννοώ τις όποιες ανέσεις των μοναστηριών και τα συναφή, πως τότε ο λαϊκός, όταν κληθεί να ομολογήσει την πίστη του, (πώς) θα μπορέσει να παραθεωρήσει γυναίκα, παιδιά και τα σχετικά;  Γι΄ αυτό σας θυμίζω: να μην σιωπήσουμε μπροστά στην πρόκληση των αιρετικών, για να μη γίνει σιωπή μας η κραυγή της αμαρτίας των Σοδόμων. Ας θυσιάσουμε τα κάτω, για να κερδίσουμε τα άνω. Ας μη γίνουμε σκάνδαλο για την Εκκλησία του Θεού….
    Εάν λοιπόν είναι κάποιοι αληθινοί μοναχοί, ας το δείξουν στην παρούσα περίσταση με τα έργα τους. Και έργο του Μοναχού είναι να μην ανέχεται ούτε η παραμικρή καινοτομία να εισχωρήσει στη γνησιότητα του ευαγγελίου και αυτό, για να μη δώσουμε το παράδειγμα στους λαϊκούς ότι προτιμούμε την αίρεση και την αιρετική «συν-κοινωνία», και έτσι έχουμε να δώσουμε λόγο για την απώλειά τους!
  «Η εντολή του Κυρίου είναι να μη σιωπάμε τον καιρό που η πίστη μας βρίσκεται σε κίνδυνο. Ώστε, όταν για την πίστη ο λόγος, δεν μπορείς να πεις ποιος είμαι εγώ; ένας απλός ιερέας, άρχοντας, στρατιώτης, γεωργός, φτωχός. Δεν μου πέφτει λόγος και φροντίδα για αυτό το ζήτημα. Αλίμονο, οι λίθοι θα κράξουν και εσύ θα μείνεις σιωπηλός και χωρίς φροντίδα;».
  «Αυτή είναι η ευαγγελική πίστη ημών των αμαρτωλών. Αυτή είναι η αποστολική ομολογία ημών των ευτελών. Ακόμα και ο Πέτρος και ο Παύλος αν μας πουν αντίθετα πράγματα, ακόμα και αν έλθει άγγελος από τους ουρανούς και μας διδάξει άλλο ευαγγέλιο, να μην τον δεχτείτε, γιατί δεν ακολουθεί την υγιή διδασκαλία της πίστεως».
  «Και όλα τα καλά του κόσμου να προσφέρει ένας άνθρωπος που αποδέχεται την αίρεση φίλος του Θεού δεν γίνεται. Είναι εχθρός Του. Και αν κάποιος καθίσει να φάει και να πιει με αιρετικούς, έχει ευθύνη».
   «Δεν είναι ‘οικονομία’  να κάνουμε να αθετούμε αυτά που μας παραδόθηκαν, ούτε να κάνουμε οποιαδήποτε, μικρή παραχώρηση ανάλογα με τις περιστάσεις και τη λογική μας κρίση».
  «Όποιοι είναι, στους καιρούς μας, αληθινοί μοναχοί, να το δείξουν εμπράκτως.  Και έργο του Μονάχου είναι να μην ανέχεται ούτε την παραμικρή καινοτομία και αλλοίωση στο ευαγγέλιο.  Ένας που ευδοκιμεί στο έργο του Θεού είναι προτιμότερος από χιλιάδες άλλους που καμαρώνουν για την αυθάδεια τους. Αλλά συ, αν θέλεις προτίμησε να είσαι με το πλήθος των πνιγμένων παρά να σωθείς μαζί με τον Νώε. Όσο για μένα, επίτρεψέ με να τρέξω και να σωθώ με τους ολίγους μέσα στην κιβωτό δηλαδή στην ασφάλεια της Εκκλησίας».
ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ


ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ: "ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΣΑΞΙΟ ΤΗΣ ΟΡΘΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ" εκδ. "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ"