ΕΝΑ ΤΕΣΤ ΓΙΑ ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ: Οι παρακάτω θέσεις περί Αποτειχίσεως σε ποιόν ανήκουν;

Παραθέτουμε ἀποσπάσματα ἀπομαγνητοφωνημένων ὁμιλιῶν καὶ κειμένων ἱερωμένων, οἱ ὁποῖες μᾶς διδάσκουν ποιά πρέπει νὰ εἶναι ἡ στάση μας ἀπέναντι στοὺς Οἰκουμενιστές ἱερωμένους. Θέσεις καὶ προτροπές, οἱ ὁποῖες ἐκφράζουν τὴν Ὀρθόδοξη στάση.

(Στὸ τέλος ἡ παραπομπὴ γιὰ  τὸ ὄνομα τοῦ συγγραφέως τοῦ κάθε ἀποσπάσματος).

*       Οἱ Ἅγιοι δὲν κάνανε ὑπακοὴ στὶς τότε Συνόδους, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχε αἵρεση.

*           Καὶ δὲν ἁγίασαν οἱ Ἐπίσκοποι τῶν Συνόδων, ἀλλὰ ὅσοι ἀντέδρασαν καὶ ἔκαναν ἀνυπακοὴ στὶς Συνόδους, οἱ Ἅγιοι! Καὶ οἱ αἱρετικοί, τοὺς Ἁγίους κυνηγοῦσαν (κι ὄχι ὅσους τοὺς ἀνέχονταν).

*  Δὲν στηριζόμαστε σὲ ὅσα λένε οἱ σύγχρονοι Ποιμένες, ἀλλὰ σ’ αὐτὰ ποὺ ἔχουν πεῖ οἱ Ἅγιοί μας, ποὺ σφράγισαν μὲ τὸ αἷμα τους τὴν διδασκαλία τους.

*           Ἡ Ἕνωση (τῶν «ἐκκλησιῶν») ἔχει γίνει!

*   Δὲν ὑπάρχει ὑπακοὴ ἀδελφοί μου σὲ Δογματικὰ θέματα!

*           «Τὸ θέμα τῆς κοινωνίας μὲ τοὺς κοινωνοῦντες τοῖς αἱρετικοῖς, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴν πράξη τους αὐτὴ ἀποβαίνουν ἀκοινώνητοι, εἶναι τὸ μεῖζον. Ὑπεύθυνοι εἴμαστε ὅλοι, ὄχι μόνον οἱ κοινωνοῦντες μὲ τοὺς ἑτεροδόξους, ἀλλὰ καὶ ὅσοι κοινωνοῦμε μὲ τοὺς κοινωνοῦντες!

*    Ρωτῆστε τὸν «Ὀρθόδοξο» ἱερέα ἢ Ἐπίσκοπό σας:

     –Πάτερ, εἶσαι μὲ τὸν Πάπα ἢ δὲν εἶσαι; Ἂν εἶσαι μὲ τὸν Πάπα, δὲν θέλω νὰ σὲ ξέρω.

     Καὶ χοροπηδώντας νὰ φεύγετε ἀπ’ αὐτόν.

(Α)

«Ὑ­πο­μεί­να­με, ὑ­πο­μεί­να­με, ὑ­πο­μεί­να­με τοὺς οἰ­κου­με­νι­σμοὺς καὶ τοὺς ἐκ­συγ­χρο­νι­σμοὺς ἐ­πὶ ἕ­να αἰ­ῶ­να. (Καὶ ἤδη φτάσαμε στὸ 2001!). Κά­να­με ὑ­πο­μο­νὴ καὶ ὑ­πα­κο­ή∙ πε­ρι­μέ­να­με καὶ ἐλ­πί­ζα­με νὰ παύ­σουν οἱ συμ­προ­σευ­χές, οἱ συγ­χρω­τι­σμοί, οἱ συγ­κρη­τι­σμοί∙ .­.. Θὰ δι­α­κό­ψου­με τὴν κοι­νω­νί­α μὲ ὅ­σους κοι­νω­νοῦν μὲ τὸν ἀ­κοι­νώ­νη­το, αἱ­ρε­τι­κὸ καὶ σχι­σμα­τι­κὸ πά­πα»(¹).

«Τὸ θέ­μα τῆς κοι­νω­νί­ας μὲ τοὺς αἱ­ρε­τι­κούς, ὡς καὶ τῆς ἐν συ­νε­χεί­ᾳ κοι­νω­νί­ας μὲ τοὺς κοι­νω­νοῦν­τες, οἱ ὁ­ποῖ­οι μὲ τὴν πρά­ξη τους αὐ­τὴ ἀ­πο­βαί­νουν ἀ­κοι­νώ­νη­τοι, εἶ­ναι τὸ μεῖ­ζον καὶ ἐ­πεῖ­γον θέ­μα στὴν ση­με­ρι­νὴ ἐκ­κλη­σι­α­στι­κὴ ζω­ή. Τὸ ἐκ­κλη­σι­α­στι­κὸ σῶ­μα νο­σεῖ ἐ­πι­κίν­δυ­να· ὑ­πεύ­θυ­νοι γι­ὰ τὴν νό­σο εἴ­μα­στε ὅ­λοι, ὄ­χι μό­νον οἱ κοι­νω­νοῦν­τες μὲ τοὺς ἑ­τε­ρο­δό­ξους, ἀλ­λὰ καὶ ὅ­σοι κοι­νω­νοῦ­με μὲ τοὺς κοι­νω­νοῦν­τες· ἡ ἐ­κτρο­πὴ καὶ ἡ πα­ρά­βα­ση μοι­ά­ζει μὲ τὰ συγ­κοι­νω­νοῦν­τα δο­χεῖ­α…»(²).

«Ἔγ­γα­μος ἱ­ε­ρε­ύς, μοῦ εἶ­πε: “Προ­τι­μῶ νὰ καλ­λι­ερ­γῶ τὰ χω­ρά­φι­α μου, ὡς ἁ­πλὸς ἀ­γρό­της, καὶ νὰ κρα­τή­σω τὴν πί­στη μου, πα­ρὰ νὰ συ­νερ­γή­σω στὴν κα­τε­δά­φι­σή της καὶ νὰ πά­ω στὴν κό­λα­ση μα­ζὶ μὲ τὸν πα­τρι­άρ­χη καὶ τοὺς ἐ­πι­σκό­πους”­.­.. Αὐ­τὰ ποὺ εἶ­πε ὁ ὀ­λι­γο­γράμ­μα­τος ἱ­ε­ρεὺς .­..ἐκ­φρά­ζουν τὴν δι­α­χρο­νι­κὴ συ­νε­ί­δη­ση τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας γι­ὰ τὴν στά­ση ὅ­λων τῶν πι­στῶν καὶ τῶν λα­ϊ­κῶν ἀ­πέ­ναν­τι τῶν ἐ­πι­σκό­πων καὶ τῶν πρε­σβυ­τέ­ρων σὲ πε­ρί­πτω­ση ποὺ δὲν ὀρ­θο­το­μοῦν τὸν λό­γο τῆς ἀ­λη­θε­ί­ας, ἀλ­λὰ ἐ­νι­σχύ­ουν τὴν αἵ­ρε­ση καὶ τὴν πλά­νη»(³).

 (Β)

«Τί ὑποχρέωση ἔχουν οἱ ἱερεῖς σήμερα; Νά κάνουν Εὐχέλαια, νὰ κάνουν ἁγιασμούς, νὰ κάνουν τὴ Λειτουργία καὶ τίποτα ἄλλο; Τὸ κηρυκτικό, τὸ ἱεραποστολικὸ ἔργο δὲν ὑπάρχει; Μοῦ φέρνουν μερικὰ πνευματικοπαίδια μου ὁμιλίες. Βάζω ν’ ἀκούσω τὴν κασέτα καὶ στὸ πεντάλεπτο τὴν κλείνω. Γιατί; Εἶναι ὡραῖα αὐτὰ ποὺ λένε. Δηλαδή, τί εἶπε ὁ ἀββᾶς Ἰσαὰκ γιὰ τὴν νηστεία, τί εἶπε γιὰ τὴν ἐγκράτεια, ...περὶ νοερᾶς προσευχῆς... Ὡραῖα.

Ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω γιὰ πολλοστὴ φορά: σήμερα ἡ Ἐκκλησία βρίσκεται σὲ πόλεμο καὶ ἀπὸ τὸ περιεχόμενο τῶν ὁμιλιῶν ...καταλαβαίνεις ὅτι δὲν τοὺς ἀγγίζει  (τὸ θέμα τῶν αἱρέσεων) καί, πολύ φοβᾶμαι, ὅτι ἂν τοὺς πεῖς νὰ τοποθετηθοῦν γιὰ τὸ θέμα τοῦ Πάπα, πολὺ φοβᾶμαι γιὰ τὴν ἀπάντηση ποὺ θὰ πάρουμε. Καλὴ ἡ νηστεία, καλὴ ἡ ἐγκράτεια, καλὴ ἡ ταπεινοφροσύνη, ...ἀλλὰ στὴν σημερινὴ ἐποχὴ ποιός θὰ μιλήσει γιὰ τὴν Παπικὴ λαίλαπα.

Ἀκροατής: Δὲν μιλάμε γιατὶ ἔχουμε ἀποδεχθεῖ τὸ γεγονός...

π. Νικόλαος: Ἔχουμε ἀποδεχθεῖ τὸ γεγονός.

Ἀκροατής: ...καὶ πολλοὶ λένε ὅτι, ἀφοῦ ἔτσι λέει ἡ Σύνοδος, δὲν μοῦ πέφτει λόγος. Ἀφοῦ τὸ λέει ἡ Σύνοδος (σ.σ. μᾶς λένε), ἐσὺ θὰ βγεῖς πάνω ἀπὸ τὶς Συνόδους, πάνω ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη, πάνω ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο;

π. Νικόλαος: (Στὸν καιρὸ τοῦ) ἅγιου Θεόδωρου τοῦ Στουδίτη, τοῦ ἁγίου Μάξιμου τοῦ Ὁμολογητή, οἱ Σύνοδοί τους ἄλλα (πράγματα, αἱρετικά) λέγανε. Ἦταν Εἰκονομαχικές, φιλοαιρετικὲς οἱ Σύνοδοι, καὶ αὐτοί, δὲν κάνανε ὑπακοὴ στὶς τότε Συνόδους. Ποιοί ἁγίασαν; Οἱ Ἐπίσκοποι τῶν Συνόδων ἢ ὁ ἅγ. Μάξιμος, ὁ ἅγ. Θεόδωρος ποὺ ἀντέδρασε στὴ Σύνοδο; Κυνηγήθηκε, συκοφαντήθηκε, ἀλλ’ ἔμεινε Ἅγιος καὶ ἀντιφρονῶν στὴν Σύνοδο, ἀλλὰ δὲν ἀντιφρόνησε στὴν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἡ σημερινὴ Σύνοδος μπορεῖ νὰ λέει αἱρετικὰ πράγματα, ἀλλὰ ἐμεῖς ἔχουμε σὰν ἀρχὴ μας τὴν Καινὴ Διαθήκη καὶ τὴν Ἱερὰ Παράδοση. Ἡ Ἱ. Παράδοση δὲν εἶναι, τί θὰ πῶ ἐγὼ σὰν παπα-Νικόλας, ἀλλὰ αὐτὰ ποὺ ἔχουν πεῖ οἱ Ἅγιοί μας καὶ ἔχουν ἁγιάσει κι ἔχουν σφραγίσει μὲ τὸ αἷμα τους, καὶ τοὺς ἔχει ἀποδεχθεῖ τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας ὡς Ἁγίους. Αὐτὸ μᾶς ἐνδιαφέρει.

Ἂν ὁ παπα-Νικόλας, ὁ παπα-Γιάννης ἢ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος πεῖ μιὰ κουβέντα αἱρετική, ἐγὼ δὲν θὰ κάνω ὑπακοή. Δὲν θὰ ζητήσω ἐγὼ ἀπὸ τὰ πνευματικοπαίδια μου νὰ μοῦ κάνουν ὑπακοὴ σὲ κάτι αἱρετικό, σὲ κάτι βλάσφημο. Γιατί, ὅπως καὶ νὰ τὸ κάνουμε, τὴν ἀλήθεια δὲν τὴν ἔχει ὁ ἕνας. Δὲν εἴμαστε Πάπες. Ἡ ἀλήθεια στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία βρίσκεται στὸ λαό. Στὴν ἀποδοχὴ τοῦ πληρώματος. Ἡ Ἐκκλησία δὲν κάνει λάθος. Δηλαδή, Κεφαλὴ καὶ σῶμα...

Ἡ Ἕνωση (τῶν «ἐκκλησιῶν») ποὺ ἔχει γίνει πᾶνε νὰ μᾶς τὴν περάσουνε λάου-λάου. Ὑπάρχει χριστεπώνυμο πλήρωμα ποὺ θὰ ἀντιδράσει. Κι αὐτὸ θὰ φανεῖ. Κι ἐμεῖς ἔχουμε μιὰ ὑποχρέωση ἀπέναντι σ’ αὐτὸ τὸ πλήρωμα νὰ τὸ ἐνημερώσουμε. Νὰ τὸ ξεσηκώσουμε, νὰ τὸ βάλουμε πρὸ τῶν εὐθυνῶν του.

Ὁ ἅγιος Νικόλαος ποὺ ἄστραψε ἐκεῖνο τὸ χαστούκι στὸν Ἄρειο στὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, εἶχε τὸν ἴδιο Χριστὸ μὲ τὸν Ἄρειο; ὁ Ἄρειος πίστευε σὲ ἕναν ἄλλο Χριστό. Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ ἅγιος Νικόλαος λειτουργῶν στὰ Μύρα τῆς Λυκίας (βάλτε αὐτὴν τὴν ἰδέα -καὶ σκεφθεῖτε- τὸ συλλείτουργο ποὺ ἔγινε στὸ Γενάρη τὸ 2006), πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ ἅγιος Νικόλαος λειτουργῶν στὰ Μύρα τῆς Λυκίας καὶ εὐλογώντας τὸ ποίμνιό του νὰ πιάσει τὸ χέρι τοῦ αἱρετικοῦ Ἄρειου καὶ νὰ τοῦ πεῖ: Εὐλόγησον τὸ ποίμνιό μου! Ἡ εὐλογία τοῦ Ἄρειου θὰ ἦταν εὐλογία Θεοῦ ἢ θὰ ἦταν εὐλογία διαβόλου, δαίμονος; Ὁ Ἄρειος τί χειρότερο ἔκανε ἐν σχέσει μὲ τὸν Πάπα; Ὁ Ἄρειος εἶναι ἀθῶο προβατάκι μπροστὰ στὶς αἱρέσεις τοῦ Πάπα»(⁴).

(Γ)

«Ὅταν ἀκοῦμε σπανίως φωνές –ὅπως τοῦ Μητρ. Πειραιῶς καὶ Μητρ. τοῦ Αἰτωλίας– νὰ λένε ὅτι ὁ Πάπας δὲν ἔχει χάρη ...καὶ ἱεροσύνη, ὁ Γέροντάς μου (Ἀγάθων) ἔκανε τὸ ἑξῆς (σ.σ. ἐπειδὴ ὁ Μητρ. Πειραιῶς Σεραφεὶμ μίλησε κατὰ τοῦ Παπισμοῦ). Ἔχει ἕνα παραδελφὸ στὴν Ἀθήνα, τὸν π. Στέφανο Ἀναγνωστόπουλο, καὶ τὸν πῆρε τηλ. καὶ τοῦ λέει:

Νὰ πεῖς στὸν Πειραιῶς Σεραφείμ ὅτι ὁ Ἀγάθων ὁ Κωνσταμονίτης σοῦ βάζει μετάνοια καὶ σοῦ φιλάει τὰ ἅγιά σου ποδαράκια γιὰ τὴν θέση ποὺ κράτησες...

Στὶς 26/11/2006 ἔδωσε συνέντευξη ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος στὴν ἐφημ. “Καθημερινή”. Τὸν ρώτησε ὁ δημοσιογράφος: Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ λέμε τοὺς Δυτικοὺς “ἀδελφή Ἐκκλησία” καὶ εἶπε ὁ Πατριάρχης μας τὸ ἑξῆς:

Δὲν πρόκειται γιὰ νέο ὅρο. Ἀνάγεται στοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας θεωροῦσαν τὶς κατὰ τόπους Ἐκκλησίες φορεῖς τῆς μιᾶς κοινῆς χριστιανικῆς ταυτότητας. Ὁ ὅρος αὐτὸς σταμάτησε μὲ τὸ σχίσμα. Λεγόταν ἀδελφὴ Ἐκκλησία καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρώμης πρὸ τοῦ σχίσματος. Ὅ ὅρος αὐτὸς λοιπόν μετὰ τὸ σχίσμα ἀναβίωσε κατὰ τὸν 13ο αἰῶνα ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη Ἰωάννη, ἀπαντοῦντα πρὸς τὸν Πάπα Ἰνοκέντιο καὶ υἱοθετήθηκε αὐτὸς ὁ ὅρος τὸν περασμένο αἰῶνα ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη Ἀθηναγόρα καὶ τὸν Πάπα Παῦλο τὸν Στ΄.

Ἀπὸ τὴν ἡμέρα τοῦ σχίσματος ἕως σήμερα, δὲν διανοήθηκε κανένας Πατριάρχης νὰ πεῖ τὸν Πάπα «ἀδελφὴ ἐκκλησία» παρὰ μόνο ὁ πατριάρχης Ἰωάννης, ὁ ὁποῖος Ἰωάννης εἶναι ὁ κακόφρονας, λατινόφρονας καὶ σφαγέας τῶν μοναχῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἰωάννης ὁ Βέκκος. Τὸ πνεῦμα τοῦ Ἰωάννη τοῦ Βέκκου, εἶναι τὸ πνεῦμα ποὺ καθοδηγεῖ τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, Ἀθηναγόρα καὶ Δημήτριο. Μὰ αὐτὸ τὸ πνεῦμα τοῦ Βέκκου ἔχουμε σὰν πρότυπο Παναγιώτατε;

Ὅταν ψάλουμε τὴν Κυριακὴ τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων καὶ κάνουμε τὴν ὁλονύκτια, διαβάζουμε στὸ Συναξάρι τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου πῶς ἀναφέρεται ἀπέναντι στὸν Ἰωάννη τὸν Βέκκο, τὸ πρότυπο τοῦ Βαρθολομαίου. Μὰ εἶναι δυνατὸν ποτὲ Ὀρθόδοξος Πατριάρχης νὰ ἔχει πρότυπό του ἕναν, ὁ ὁποῖος ἔκανε ὅ,τι ἔκανε στὴν Μονὴ Ζωγράφου κ.λπ.; Αὐτὸ τὸ πνεῦμα ἐπικρατεῖ στὴν Ἐκκλησία μας. Σὲ ταγοὺς τῆς Ἐκκλησίας μας. Καὶ εἶναι δυστύχημα... καὶ αἰσθανόμαστε ντροπή.

Ἀλλὰ σᾶς εἶπα ὅτι αὐτὸ τὸ πνεῦμα τὸ δαιμονικὸ βἀζει τοὺς Πατριάρχες μας νὰ λένε ὅτι τὸ σχίσμα εἶναι ἕνα τίποτα· καὶ ὅτι γιὰ τὸ σχίσμα φταῖγαν «οἱ Πατέρες ἡμῶν οἱ ὁποῖοι ἔγιναν ὄργανα τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως καὶ ἤδη βρίσκονται στὴν κρίση τοῦ δικαιοκρίτου Θεοῦ». Ὁ Θεὸς νὰ τοὺς ἐλεήσει!

Δὲν ὑπάρχει ὑπακοὴ ἀδελφοί μου σὲ Δογματικὰ θέματα!

Στοὺς πνευματικοὺς ποὺ ἔχετε κάνετε ξεκάθαρα τὴν ἐρώτηση:

–Πνευματικέ, Γέροντα, Πάτερ: ὁ Πάπας εἶναι Ἐκκλησία; Ὁ Πάπας ἔχει ἔγκυρα μυστήρια; Ὁ Πάπας ἔχει ἱερωσύνη;

Ρωτῆστε τον, κι ἂν πάει νὰ σᾶς ξεφύγει, πονηρευτεῖτε! Καὶ ξαναρωτῆστε τον, καὶ πιέστε τον, καὶ τοποθετηθεῖτε: τί πρεσβεύει;

Βλέπουμε στὴν 4Ε (ὅπως σᾶς ἔλεγα τὴν ἄλλη φορά) τὸν τάδε ἱεράρχη νὰ μᾶς μιλάει. Τί εἶναι; Κι ἐγὼ ἔπαθα πλάκα. Τὸν σέβομαι καὶ τὸν ἀγαπῶ καὶ τὸν εὐλαβοῦμε. Ἀλλὰ στὴ Σύναξη –πρὶν ἀπὸ δυὸ μῆνες– εἶπε (σ.σ. ὁ Ἐπίσκοπος) στοὺς παπάδες:

–Θά δίνετε ἀντίδωρο στοὺς Καθολικούς!

Τί λές; Αὐτὸ εἶναι ἀντίθετο μὲ τοὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας.

Γι’ αὐτὸ σᾶς λέω. Νὰ βλέπουμε Ὀρθόδοξα καὶ νὰ διακρίνουμε ποιός μᾶς καθοδηγεῖ. Ἂν σοῦ πεῖ (σ.σ. ὁ «Ὀρθόδοξος» Ἐπίσκοπος) ὅτι ὁ Πάπας ἔχει Ἱερωσύνη, χοροπηδώντας φύγε. Δὲν σὲ συμφέρει. Πέρασαν οἱ ἐποχὲς ποὺ ἔλεγες γιὰ τὸν πνευματικό: νὰ δῶ τί πνευματικὸς θὰ εἶναι, ἂν εἶναι αὐστηρός, ἂν εἶναι πρᾶος, ἄν... Τώρα μία εἶναι ἡ ἐρώτηση:

–Πάτερ, εἶσαι μὲ τὸν Πάπα ἢ δὲν εἶσαι; Ἂν εἶσαι μὲ τὸν Πάπα, δὲν θέλω νὰ σὲ ξέρω.

Ξεκάθαρα»(⁵).

Τὰ κείμενα καὶ ὁ συγγραφέας, ὅπως καὶ τὰ βίντεο τῶν ὁμιλιῶν ποὺ ἀπομαγνητοφωνήσαμε καὶ ὁ ὁμιλητής ἐδῶ:

Αν δεν γνωρίζουμε την Αγία γραφή, πώς θα την εφαρμόσουμε; (Άγ. Ιω. Χρυσόστομος)

Επιστολή στον π. Βασίλειο Βολουδάκη από τον κ. Πανταζή, θεολόγο

Αγαπητέ μου π. Βασίλειε!

Ζητώ πρωτίστως να με συγχωρέσεις για το μονοτονικό. Το "αγαπητέ" το εννοώ. Μου είσαι όντως αγαπητός και μου ήσουν από τους πιό αγαπητούς Ιερείς που είχα γνωρίσει κατά τη διάρκεια των σπουδών μου στην Αθήνα, ενώ σε είχα, δόξα τω Θεώ, δυό βήματα μόνο από το Φοιτητικό Οικοτροφείο της Ζωοδόχου Πηγής 44. Σε απολάμβανα τις Κυριακές, σε θαύμαζα στις ομιλίες σου και τις νεολαίες....  μα τώρα.... συγχώρα με πάτερ, ντρέπομαι, λυπάμαι, διότι δεν άκουσα ποτέ από σένα, ούτε κατ' ίδίαν για την ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ-ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ από τους Αιρετικούς.

 Αντιθέτως, βλέπω τώρα ότι γράφεις εναντίον της Αγιοπατερικής αυτής γραμμής, στάσεως και αντιμετωπίσεως των αιρετικών και αιρετιζόντων. Αναμασάς και εσύ, ως μη ώφειλε, την ανυπόστατη και ανωριμότατη κατηγορία περί υποτιθεμένου "σχίσματος" όσων απομακρύνονται από τον αιρετικό, οικουμενιστή Πατριάρχη, ενώ όλως περιέργως περιφρονείς –και τολμώ να πω καταπατείς– την ισχυροτάτη και Θεόπνευστη διαβεβαίωση εκατοντάδων Θεοφόρων Αγίων Πατέρων, συν του Προεδρευομένου της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, Μεγάλου Φωτίου:

 "Ου γαρ Επισκόπων, αλλά ψευδεπισκόπων και ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν, και ΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΙ την ένωσιν της Εκκλησίας κατέτεμον, αλλά σχισμάτων και μερισμών την Εκκλησίαν εσπούδασαν ρύσασθαι".

Συγγνώμη, πατέρα Βασίλειε, θα το επαναλάβω με κεφαλαία:  "ΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΙ ΤΗΝ ΕΝΩΣΙΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΤΕΤΕΜΟΝ, ΑΛΛΑ ΣΧΙΣΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΡΙΣΜΩΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΕΣΠΟΥΔΑΣΑΝ ΡΥΣΑΣΘΑΙ". Μπορείς σε παρακαλώ πολύ, π. Βασίλειε, αυτό το απλούστατο να μας το ερμηνεύσεις;

 Πάντοτε μου άρεσε η ερμηνεία σου της Αγίας Γραφής. Κυριολεκτικά θαύμαζα το ωραιότατο και δυναμικότατο έργο σου "Ο Χριστός ανθρώπων επέκεινα" (Αθήνα 1990) το οποίο χαροποιώς, ενθουσιωδώς και ιεραποστολικώς μοίραζα σε πολλούς εδώ στην Αυστραλία! Εκεί, με πλειάδα Αγιοπατερικών χωρίων και παραπομπών, εμμέσως πλην σαφώς, αφόβως και παρρησιακώς (Κρητικοί όντες και οι δύο) σαφέστατα αποδεικνύεις και ξεκάθαρα καταδεικνύεις τον Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας Στυλιανό Χαρκιανάκη ως όντως ΜΕΓΑ ΒΛΑΣΦΗΜΟ  και ΑΙΡΕΤΙΚΌ, υπόλογο για Συνοδική ΚΑΤΑΔΙΚΗ και ΑΦΟΡΙΣΜΟ!

 Τότε έλεγα, "Θεέ μου, τί τολμηρός Ιερεύς, τί ομολογητής μέγας, τί δύναμη ψυχής, τί υπεροχή λόγου!" Σήμερα όμως λέγω: "Λόγια, μόνο λόγια, στον αέρα και στο βρόντο λόγια....εν τοις χείλεσι τιμή..."

 Κατά τ' άλλα, "ζουν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!" "Ζει και βασιλεύει ο "Στελάρας", (έτσι τον αποκαλούν οι δικοί του κύκλοι, οι ομόφρονές του και οι θαυμαστές του, θέλοντας, οι ταλαίπωροι, να τονίσουν "το ύψος και το πλάτος" της εκ περάτων και διά περάτων "αγιοπατερικότητός του!" Ειδικά κάτι ΓΛΥΦΤΕΣ και ΔΟΥΛΟΙ Αρχιμανδρίτες, που συχνά-σαχλά "σαλιαρίζουν" και αναπιπιλίζουν την πεφιλημένη τους καραμέλα στις αποθεωτικές ομιλίες τους, κάθε, μα κάθε χρόνο, κατά τους εορτασμούς της ονομαστικής του εορτής, λέγοντας: "Ο Άγιος Γέροντάς μας", κι' "ο Άγιος Γέροντάς μας"... Το λένε και το ξαναλένε και "γεμίζει το στόμα τους" και ενώ το λένε κατασυγκινημένοι, οι δουλοπρεπώς υποταγμένοι και απελπιστικώς νυχτωμένοι, ταυτοχρόνως τον κοιτούν με τα ίδια δακρυσμένα μάτια που κοιτάζει ο Γερμανίας τον Πάπα, πριν τον ασπαστεί ασφυκτικότατα και αδελφικότατα!

 Σήμερα, ποιός ξέρει, π. Βασίλειε, ίσως οι δυό σας "να τα πίνετε και μαζί" σε κάποια Ταβέρνα Κρητική και παραλιακή, ίσως να τελείτε και Συλλείτουργο Αρχιερατικό με κάθε άνεση συνειδησιακή και πράξη συμπροσευχητική. Κατά τ' άλλα "πέρα βρέχει", και "ασ' τα κορόϊδα να τρώγονται μεταξύ τους!"

 Κι' έρχεσαι σήμερα, πάτερ μου, εσύ (!!) να μας προτρέπεις να παραμένουμε σε κοινωνία με τους δεινούς, φρικτούς και βδελυρούς Οικουμενιστές. Έρχεσαι εσύ να μας πεις "σχισματικούς". Κι' έρχεται, και σε αντιπαρέρχεται ο Μέγας Πατήρ και Πνευματοφόρος Ανήρ, ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης και σε προσπερνά και σε ακυρώνει! Γράφει με αυστηρότητα ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ καθώς και εγκυρότητα ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ: 

 «Τίνι λόγω επιζητείη σου η τιμιότης φάναι με περί της θείας Κοινωνίας, και τίνος χάριν τοσαύτα έτη σπανίως μετέχεις· τούτο γαρ λόγον οφείλει τινά έχειν. Ου γαρ το σπανίως, ή το καθεκάστην απλώς, αλλά το μετά καθαράς συνειδήσεως μεταλαμβάνειν δέον· Ο γαρ αναξίως, φησίν, εσθίων και πίνων, κρίμα εαυτώ εσθίει καί πίνει, μη διακρίνων το Σώμα του Κυρίου......... Ει δε διακρίνηται αυ πάλιν δι’ αίρεσιν, τούτο αναγκαίον. Το γαρ κοινωνείν παρά αιρετικού ή προφανούς διαβεβλημένου κατά τον βίον, αλλοτριοί Θεού, και προσοικειοί τω διαβόλω! ...Γνωστόν δε πάσιν ότι νυν αίρεσις εν τη καθ’ ημάς Εκκλησία κατακρατούσα των Μοιχιανών εστί. Φείσαι τοίνυν της τιμίας σου ψυχής μετά των αδελφών και της κεφαλής. Έφης δε μοι, ότι δέδοικας ειπείν τω πρεσβυτέρω σου, μη αναφέρειν τον αιρεσιάρχην. Και τί περί τούτου ειπείν σοι το παρόν, ου καθορώ. Πλην ότι μολυσμόν έχει η κοινωνία εκ μόνου του αναφέρειν, καν ορθόδοξος είη ο αναφέρων».(P.G. 99, 1668 C , Φατ. 553,846,16).

 Συγγνώμη, πατέρα Βασίλειε, θα επαναλάβω δύο καίρια και επίμαχα σημεία, με κεφαλαία:

 α) "ΤΟ ΓΑΡ ΚΟΙΝΩΝΕΙΝ ΠΑΡΑ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥ Η ΠΡΟΦΑΝΟΥΣ ΔΙΑΒΕΒΛΗΜΕΝΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΒΙΟΝ, ΑΛΛΟΤΡΙΟΙ ΘΕΟΥ, ΚΑΙ ΠΡΟΣΟΙΚΕΙΟΙ ΤΩ ΔΙΑΒΟΛΩ!"

 β) "ΠΛΗΝ ΟΤΙ ΜΟΛΥΣΜΟΝ ΕΧΕΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΚ ΜΟΝΟΥ ΤΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΝ, ΚΑΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΙΗ Ο ΑΝΑΦΕΡΩΝ!"

 Συγγνώμη, πατέρα Βασίλειε, μιας και εσύ ως "αναφέρων" ορθόδοξος είσαι, μπορείς σε παρακαλώ, σε ρωτώ ταπεινά και όχι πειρακτικά, μπορείς να μας τα αναλύσεις αυτά λιγάκι; Για ΠΟΙΟΝ ΜΟΛΥΣΜΟ μας ομιλεί και προειδοποιεί ο Άγιος;

Ας δούμε και τι άλλα μας προειδοποιεί:

 "ΦΕΥΓΕΙΝ ΔΕΙ την αίρεσιν, ήγουν τους αιρετικούς, του μήτε κοινωνείν αυτοίς μήτε αναφέρειν εν τη ευαγεστάτη αυτής μονή επί της θείας Λειτουργίας˙ ότι ΜΕΓΙΣΤΑΙ ΑΠΕΙΛΑΙ ΚΕΙΝΤΑΙ ΠΑΡΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΚΦΩΝΗΘΕΙΣΑΙ ΤΟΙΣ ΣΥΓΚΑΤΑΒΑΙΝΟΥΣΙΝ ΑΥΤΟΙΣ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΕΣΤΙΑΣΕΩΣ. (Οι δικοί μας στρογγυλοκάθονται εις Πανθεϊστικήν Συνεστίασιν πνευματικήν, στρογγυλοτρώγουν και στρογγυλοπίνουν. Και όλα αυτά -σου λέει- προκειμένου να τους ευηγγελίσουμε!) ...Επεί δε εξήλθεν εις προύπτον η αιρετική ασέβεια διά Συνόδου (επίσημη αναγνώριση και μνημόνευση του Πάπα ως Κανονικού Πρώτου και Παναγιωτάτου Επισκόπου) εις τουμφανές ΔΕΙ άρτι (πρέπει υποχρεωτικώς και ουχί δυνητικώς) και την σην ευλάβειαν συν πάσι ορθοδόξοις παρρησιάζεσθαι διά του ΜΗ ΚΟΙΝΩΝΕΙΝ ΤΟΙΣ ΚΑΚΟΔΟΞΟΙΣ, ΜΗΔΕ ΑΝΑΦΕΡΕΙΝ ΤΙΝΑ ΤΩΝ ΕΝ ΤΗ ΜΟΙΧΟΣΥΝΟΔΩ ΕΥΡΕΘΕΝΤΩΝ, Ἠ ΟΜΟΦΡΟΝΟΥΝΤΩΝ ΑΥΤΗ» (Φατ. 39, 113, 51· P.G. 99, 1048 D).

 Γέμισε ο τόπος σήμερα από αθλίους ομοφρονούντες και συνευδοκούντες Οικουμενιστές, "κι' η παρέα ειν' ωραία και οι φίλοι διαλεχτοί!" Κι' είμαστε μεις οι σχισματικοί. Τι καλά.... Το δέσαμε το γαϊδαρο και δε κλωτσάει πια...

 Είμαι σίγουρος, π. Βασίλειε, να έχεις διαβάσει τί λέγει και πως το ερμηνεύει ο ΑΓΙΟΣ ΣΟΥ, ο Μέγας Βασίλειος, το χωρίο του Χριστού περί αποκοπής

Πυρά Αρχιεπ. Παπικών Νικολάου κατά Μητροπ. Χίου Μάρκου, επειδή ...αντιστέκεται!!! [BINTEO]

Ὁ Παπικὸς Ἀρχιεπ. κ. Νικ. Πρίντεζης εἶπε...

καὶ τὰ ἑξῆς βαρύγδουπα καὶ ἀντι-Εὐαγγελικά:

«Αν είναι δυνατόν, να μην μπορούμε και να μη δεχόμαστε να δούμε έναν Αρχιερέα ενός άλλου δόγματος ...και να λέμε ότι είμαστε Χριστιανοί... Ένας Χριστιανός ακόμα και αν με θεωρεί εχθρό του, πρέπει να με αγαπά διότι αυτό μας δίδαξε ο Ιησούς»!!!

Πλήρης διαστρέβλωση καὶ συσκότιση τῆς Εὐαγγελικῆς ἀλήθειας!

Ἀλλὰ μὲ ποιά φώτιση, καθολικὲ Ἀρχιεπίσκοπε κ. Πρίντεζη, νὰ κατανοήσεις τὸ Εὐαγγέλιο; Ἡ αἵρεση σκοτίζει, δὲν φωτίζει τὸν ἄνθρωπο. Πῶς νὰ καταλάβεις, λοιπόν, ἐσὺ καὶ οἱ οἰκουμενίζοντες φίλοι σου, ὅτι ὁ Κύριος καὶ τὸ Εὐαγγέλιο δίδαξε τὰ ἀκριβῶς ἀντίθετα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μᾶς λές.

Μᾶς δίδαξε πὼς πρέπει ἀπὸ ἀγάπη πρὸς τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ ἀπὸ ἀγάπη πρὸς κάθε αἱρετικό.

α) Ἀπὸ ἀγάπη πρὸς τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη νὰ φεύγουμε μακρυὰ ἀπὸ αἱρετικοὺς «ψευδοδιδασκάλους Ἐπισκόπους» σὰν καὶ σένα, γιὰ νὰ μὴ μολυνθοῦμε ἀπὸ τὸν μολυσματικὸ ἰὸ τῆς αἱρέσεως ποὺ διακινεῖς, καὶ γιὰ νὰ μὴ διαστραφοῦν τὰ Ὀρθόδοξα φρονήματά μας, γιὰ νὰ μείνουμε πάντα ἑνωμένοι μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ τὸν Κύριο.

β) Ἀπὸ ἀγάπη πρὸς κάθε αἱρετικὸ νὰ διακόπτουμε τὴν κοινωνία μαζί του, μήπως καὶ καταλάβει τὸ λάθος του, καὶ ἐπιστρέψει στὸ φῶς τῆς Ἀληθείας, καὶ ζήσει, καὶ σωθεῖ.

   Πηγή: Ἁκτίνες"

Δυστυχώς σήμερα ο λεγόμενος “λαϊκός Οικουμενισμός”, γίνεται θρασύτερος με τις συνεχείς συμπροσευχές που έχουν καταντήσει αιτία σκανδαλισμού των πιστών και άμβλυνσης του ορθόδοξου αισθητηρίου των εκκοσμικευμένων ανθρώπων που τρέχουν σε Παπικούς ναούς να γιορτάσουν τον «Άγιο Βαλεντίνο»!!!!. Επιδιώκει μάλιστα ο Παπικός Αρχιεπίσκοπος  αναγνώριση εγκυρότητος ιεροσύνης λέγοντας«Αν είναι δυνατόν. Να μην μπορούμε και να μη δεχόμαστε να δούμε έναν Αρχιερέα…;».  

 

Σύμφωνα με  δημοσίευμα του politischios.gr,17/02/2014

Πυρά Νικολάου κατά Μάρκου [BINTEO]

ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΚΑΘΟΛΙΚΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ Ν. ΠΡΙΝΤΕΖΗ Η ΔΙΑΡΚΗΣ ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΑΡΚΟΥ ΓΙΑ ΚΟΙΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

Με βολές κατά του Μητροπολίτη Χίου Μάρκου συνοδεύτηκε η παρουσία του καθολικού Αρχιεπισκόπου Αιγαίου και τοποτηρητή της Καθολικής Επισκοπής Χίου κ. Νικόλαου Πρίντεζη που από το βήμα του κατάμεστου από καθολικούς και ορθοδόξους Χριστιανούς Καθολικού Ναού του Αγ. Νικολάου, αναφέρθηκε στις σχέσεις μεταξύ των δύο εκκλησιών στηλιτεύοντας με νόημα την αρνητική στάση της Ι.Μ. Χίου απέναντι στην Καθολική Επισκοπή του νησιού από την ημέρα ανάληψης των καθηκόντων του κ. Μάρκου.

«Οφείλουμε να γεφυρώσουμε το σχίσμα»

Ο Αρχιεπίσκοπος Αιγαίου αναφερόμενος στο νόημα της εορτής του Αγίου των Καθολικών Βαλεντίνου σημείωσε ότι αυτό απαντάται στην αγάπη που θα πρέπει κατ’ αρχήν να υπάρχει ανάμεσα στους ορθόδοξους και τους καθολικούς Χριστιανούς.

«Ο Ιησούς μας δίδαξε να είμαστε ένα. Αμ δε που είμαστε ένα. Έχουμε χωριστεί μεταξύ μας και πολλές φορές δεν θέλουμε να δούμε ο ένας τον άλλον. Αν είναι δυνατόν. Να μην μπορούμε και να μη δεχόμαστε να δούμε έναν Αρχιερέα, Ιερέα ή Μοναχό ενός άλλου δόγματος μα της ίδιας του Θεού πίστεως και να λέμε ότι είμαστε Χριστιανοί.

Μπορώ να κατανοήσω ότι ο Μουσουλμάνος ενδεχομένως δεν είναι υποχρεωμένος να με αγαπά. Όμως ένας Χριστιανός ακόμα και αν με θεωρεί εχθρό του, πρέπει να με αγαπά διότι αυτό μας δίδαξε ο Ιησούς.

Δεν φταίμε εμείς, μας λένε, που η εκκλησία είναι χωρισμένη. Και βέβαια δεν φταίμε. Φταίνε άνθρωποι σαν κι εμάς που ανήκουν στο χθες. Αλλά εμείς είμαστε υπεύθυνοι σήμερα που δεν διορθώνουμε το σχίσμα. Και μην αρχίζουμε να λέμε οι Πατέρες της Εκκλησίας και να τα ρίχνουμε όλα εκεί, γιατί η εκκλησία δεν είναι του χθες αλλά του σήμερα και του αύριο.

Διαφορετικά ο Άγιος Βαλεντίνος αλλά και όλοι οι Άγιοι του στερεώματος της Εκκλησίας και της Χριστιανοσύνης δεν μας ωφελούν απολύτως σε τίποτα», είπε ο Αρχιεπίσκοπος Αιγαίου.

Οι επιστολές

Το ξέσπασμα του Καθολικού Αρχιεπισκόπου Αιγαίου έρχεται ως συνέχεια της άρνησης των 3 τελευταίων χρόνων του Μητροπολίτη Χίου να έχει οποιαδήποτε επαφή με τους Καθολικούς παρότι επί μακαριστού Διονυσίου οι σχέσεις των δύο εκκλησιών ήταν άψογες σε σημείο που πολλές φορές οι Καθολικοί συμμετείχαν στις μεγάλες εορτές των Ορθοδόξων με επίσημη πρόσκληση συμμετοχής των Αρχιερέων τους.

Η μέχρι σήμερα ακατανόητη στάση του Μητροπολίτη Μάρκου συναντάται και σε σειρά επιστολών του Αρχιεπισκόπου Αιγαίου στις οποίες ουδέποτε έλαβε απάντηση.

Όπως αναφέρει ο Αρχιεπίσκοπος Νικόλαος στην τελευταία του επιστολή προς τον Μητροπολίτη Μάρκο στις 7/10/2011 έστειλε τις ευχές του για την εκλογή του όμως ουδέποτε έλαβε απάντηση. Στο κενό έπεσε και η απόπειρα συνάντησης με πρωτοβουλία του πρώτου τα Χριστούγεννα του 2012 ενώ την ίδια τύχη είχε και δεύτερη προσπάθεια συνάντησης την ημέρα εορτής του Αγίου Ισιδώρου του 2012. Τέλος αναπάντητη έμεινε και η 3η προσπάθεια συνάντησης εκ μέρους του Καθολικού Αρχιερέα τον περασμένο Δεκέμβριο και ενώ βρισκόταν στη Χίο για τις ημέρες των Χριστουγέννων.

«Σεβασμιότατε Αδελφέ, μετά από όλα αυτά κατάλαβα ότι υπάρχουν κάποιοι λόγοι που Σας δυσκολεύουν να με δεχθείτε. Ζήτησα να μάθω ποιοι είναι αυτοί οι λόγοι που Σας δυσκολεύουν να με δεχθείτε στο Γραφείο Σας και εξεπλάγην.

Λυπήθηκα Σεβασμιότατε, διότι κι αν ακόμη με θεωρείτε εχθρό Σας, που δεν το φαντάζομαι, δεν θα έπρεπε να μου αρνηθείτε τη συνάντηση μαζί Σας», κατέληγε στην τελευταία επιστολή ο Αρχιεπίσκοπος Ν. Πρίντεζης.

Αλωμένο από τον ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ και τα αργύρια της άθεης Ευρώπης, υποδέχτηκε το ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ «μετά βαΐων και κλάδων» τον Πρωθυπουργό της μνημονιακής κατοχής της χώρας"!

ΤΟ «ΘΕΑΤΡΟ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

ΚΑΙ ΟΙ ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΜΜΕ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης 

Το τελευταίο σαββατοκύριακο το άγιο Όρος  «προ(σ)βλήθηκε» με ένα άθλιο μιντιακό τρόπο και αυτό είναι ότι πιο δυσάρεστο για όσους πηγαίνουν επί χρόνια στο περιβόλι της Παναγίας, προσεύχονται στην χάρη της, συνδιαλέγονται με πραγματικά άγιους γέροντες και προσκυνούν τα άπειρα προσκυνήματα και αγιάσματα που αγίασαν δια μέσω των αιώνων.
Για τα πέντε αργύρια της διεφθαρμένης και άθεης Ευρώπης, οι σύγχρονοι ρασοφόροι εκπρόσωποι του υποδεχτήκαν  «μετά βαΐων και κλάδων» τον εκπρόσωπο της μνημονιακής κατοχής της χώρας.  Αλλά ακόμα πιο ελεεινό για το τον Άθω, ήταν εκείνες οι τραβηγμένες σκηνές που προβληθήκαν από όλα τα κατοχικά ΜΜΕ δείχνοντας κάποιο γέροντα να αποθεώνει έναν από του πιο ξεπουλημένους πολιτικούς στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, που το τελευταίο του κατόρθωμα, αφού κατέστρεψε τον ελληνικό λαό, είναι η μεγάλη προδοσία της Κύπρου. Αυτό δεν είναι το άγιο Όρος των χιλιάδων προσκυνητών. Είναι το άγιο Όρος της υποκρισίας και του ξεπουλήματος. Αντί για υποδοχές με καμπανοκρουσίες οι ρασοφόροι θα έπρεπε να δηλώσουν ξεκάθαρα στον κ. πρωθυπουργό, πως η Ορθοδοξία δεν είναι… «εικονική προπαγάνδα» κάλυψης πολιτικών απατεώνων και των συνενόχων τους, που τρέμουν μην τυχόν και χάσουν την καρέκλα τους και δώσουν λόγο για τα εγκλήματα τους.

Η τελευταία επίσκεψη του πρωθυπουργού της Ελλάδας στο άγιο Όρος ήταν το αποκορύφωμα της εικονικής υποκρισίας ενός κατοχικού, αλλά και σφόδρα αντιχριστιανικού καθεστώτος, που δεν διστάζει να ψηφίζει νόμους διάλυσης της οικογένειας, αλλοίωσης της ελληνορθόδοξης ταυτότητας και αντικατάστασης του μαθήματος των θρησκευτικών με ένα πολυθρησκευτικό μόρφωμα. Ποιοι ψήφησαν το σύμφωνο συμβίωσης; ποιοι προωθούν αντιρατσιστικά νομοσχέδια με ρατσιστικό μένος κατά του ελληνισμού;  ποιοι προωθούν νομοσχέδια «δήμευσης» ανθρωπινών οργάνων; ποιοι προωθούν την αποχριστανοποίηση της παιδείας και την διαστρέβλωση της ελληνικής ιστορίας ; Και όμως, κανείς από τους άγιους πατέρες δεν μίλησε για όλα αυτά» Το μόνο που τους ενδιέφερε, όπως τουλάχιστον μετέδωσαν και τα κατοχικά ΜΜΕ, ήταν τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

        Τα τριάκοντα αργύρια σε νέα έκδοση!

Πολλοί ισχυρίζονται  ότι αν ζούσε σήμερα ο μακαριστός Χριστόδουλος δεν θα είχαμε φτάσει σε αυτή την κατάσταση. Πράγματι ο Χριστόδουλος, παρά τα  αρνητικά του στοιχεία, είχε την ικανότητα να κινητοποιεί τον κόσμο και κυρίως να γοητεύει την νεολαία και να την ξεσηκώνει κατά της αποταύτησης της Ελλάδας  ενώ είχε προφητέψει ακόμα απο τότε την επερχόμενη «καταιγίδα» που θα μας μετέτρεπε σε άμορφο κιμά στο μπλέντερ της Νέας Τάξης. Σήμερα όμως δεν υπάρχει Χριστόδουλος. Ο διάδοχος  του είναι ότι πιο θλιβερό  θα μπορούσε να υπάρξει για την ηγεσία της ελληνορθόδοξης εκκλησιάς σε αυτή την κρισιμότατη συγκύρια. Χαριεντίζετε με τους ληστές και τους πολιτικούς προδότες, απολαμβάνει την εύνοια όλων των καταστροφέων του ελληνισμού και της πατρίδας και το πιο χειρότερο, προωθεί όλους τους φιλοπαπικούς ιεράρχες ενώ αγωνίζεται να βάλει φίμωτρο σε όσους θα μπορούσαν να αντισταθούν σε όλη αυτή την «λαίλαπα». Κάποιες εξαιρέσεις από κάποιους ιεράρχες που προσπαθούν να αρθρώσουν λόγο αντίστασης, αποτελούν μόνο την επιβεβαίωση του κανόνα.

Παρά όμως τις λυσσαλέες προσπάθειες όλων αυτών να εξαφανίσουν το ποίμνιο, αυτό όχι μόνο υπάρχει αλλά συνεχίζει να γεμίζει του ναούς και να στέκεται όρθιο επί ώρες για να προσκυνήσει κάποιο άγιο που επιβεβαίωσε με την προσωπική του εμπειρία την αγιοσύνη του. Αυτό θα το δει κατάματα κάθε επισκέπτης όταν στις 11 Ιουλίου κάθε καλοκαίρι θα πάει στο μοναστήρι της Σουρωτής και θα δει τους προσκυνητές να περιμένουν επί ώρες στην ατελείωτη ουρά για να  προσκυνήσουν το μνήμα του πάτερ Παΐσιου, που πολλοί αγωνίστηκαν χωρίς επιτυχία να τον γελοιοποιήσουν.

Πως μπορεί όμως όλο αυτό το υπέροχο κομμάτι του ελληνισμού που δεν ταυτίζεται με τους υποκριτές ρασοφόρους και  ακόμα ζει και πιστεύει, να αξιοποιηθεί για να μην χαθεί αυτή η πατρίδα ; Ένα ερώτημα που βασανίζει όλους όσους αγωνιούν μπροστά στον γκρεμό που σπρώχνουν τον  ελληνισμό. Πως μπορεί η εκκλησία να αποβάλει τους υποκριτές, «φαρισαίους» και «κόλακες»  και να καθοδηγήσει το ποίμνιο για να σώσει την πατρίδα από τους πολιτικούς καταστροφείς της, από αυτούς που εχθρεύονται κάθε τι το ελληνικό και ορθόδοξο, από τους Νεοταξικούς που κατάκλυσαν και κατακυρίευσαν τις αρχές του τόπου ; Έχει την μεγάλη δύναμη αλλά δεν έχει να  την ηγεσία. Η επίσημη ιεραρχία είναι στο, «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε» και στο «προσεύχεστε και.. κάνετε τα στραβά μάτια στην καταστροφή του τόπου». Ποιοι φωτισμένοι ιεράρχες, και υπάρχουν τέτοιοι, θα σηκώσουν ξανά το λάβαρο της αντίστασης για να αποφευχθεί η τελική καταστροφή και η εξαφάνιση του ελληνισμού; Φωτεινά παραδείγματα υπάρχουν δόξα το Θεό πάρα πολλά στην ιστορία μας. Ο άγιος γέροντας Παΐσιος εύχονταν «να αναστήσει ο Θεός Μακκαβαίους». Ο χρόνος όμως είναι εναντίον μας και η τελική καταστροφή επέρχεται γοργά.

Μετά, θα είναι πολύ αργά και αυτή την φορά η «άλωση» θα είναι τελειωτική, γιατί η «άλωση» δεν θα είναι μόνο των σωμάτων ημών, αλλά και των ψυχών.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Πηγή:"Κατάνυξις" 

Η δημοσίευση  των άρθρων, δεν συνεπάγεται και την αποδοχή όλων των θέσεων των διαφόρων αρθρογράφων.

Τρόπος αντιμετώπισης των συκοφαντιών, με ή χωρίς « »

 

Πηγή: "Τρελογιάννης"

Στο όρος  Σινά ζούσε, ανάμεσα στους άλλους πατέρες, και κάποιος πού λεγόταν Νίκων. "Όχι πολύ μακριά του κατοικούσε κάποιος Φαρανίτης, πού είχε μια κόρη.
Ένας άνθρωπος λοιπόν, πού πήγε στο σπίτι του Φαρανίτη και βρήκε την κόρη του μονάχη, γιατί ο ίδιος έλειπε, τη διέφθειρε. Με τα τη συμβούλεψε να πει στον πατέρα της, ότι ο άββάς Νίκων της έκανε το κακό.
Όταν γύρισε ο Φαρανίτης κι έμαθε τι είχε γίνει, άναψε άπ' την οργή και τη στενοχώρια. Άρπαξε το ξίφος του κι έτρεξε στο γέροντα. Στάθηκε έξω (από το κελί του) και χτύπησε (την πόρτα).
Μόλις πρόβαλε ο γέροντας, ο Φαρανίτης άπλωσε το χέρι για να τον χτυπήσει με το ξίφος. Μα παρευθύς το χέρι του ξεράθηκε!
Έτσι, μην μπορώντας πια να σκοτώσει το γέροντα, πήγε και τον κατήγγειλε στους πρεσβυτέρους, πού αμέσως έστειλαν και κάλεσαν το γέροντα.
Όταν ήρθε, του επέβαλαν πολλές σωματικές τιμωρίες, και μετά αποφάσισαν να τον διώξουν. Μα εκείνος τους παρακαλούσε: Αφήστε με εδώ, για το θεό, να μετανοήσω!
και τότε τον απομάκρυναν για τρία χρόνια από την εκκλησία και τη μετάληψη των θείων Δώρων, δίνοντας εντολή να μην τον πλησιάσει κανείς (σ' όλο αυτό το διάστημα).

Έτσι πέρασε τρία χρόνια, μένοντας κάθε Κυριακή γονατιστός στην είσοδο της εκκλησίας και παρακαλώντας όλους: Κάντε προσευχή για μένα!
Ύστερα όμως (άπ' αυτόν τον κανόνα του άββά Νίκωνα), δαιμονίστηκε εκείνος πού έκανε την αμαρτία και συκοφάντησε το γέροντα. και καθώς τον τυραννούσε ο δαίμονας, ομολόγησε στην εκκλησία (την αλήθεια).
Τίποτα δεν ξέρει ο δούλος του Θεού, είπε. Εγώ έκανα την αμαρτία, και έβαλα (την κόρη) να συκοφαντήσει αυτόν!
Το εκκλησίασμα, μόλις το άκουσε, κίνησε σύσσωμο για το γέροντα, πού ησύχαζε στο κελί του. Του έβαλαν μετάνοια και του είπαν: Συγχώρεσέ μας, αββά.
Κι εκείνος τους αποκρίθηκε:
Ό Θεός να σας συγχωρέσει! Εγώ όμως δεν μένω πια μαζί σας, γιατί δεν βρέθηκε ούτε ένας (ανάμεσα σας) με διάκριση, για να μου δείξει κάποια συμπάθεια.
και αμέσως ο γέροντας αναχώρησε από κει. Νομίζω πάντως ότι ο γέροντας δεν έφυγε μόνο γι' αυτό πού τους είπε, καυτηριάζοντας τη σκληρότητα και την αδιακρισία τους και παρακινώντας τους έτσι σε διόρθωση, αλλά και για ν' αποφύγει την τιμή και τον έπαινο τους. Γιατί θα τον τιμούσαν βέβαια από τότε κι έπειτα, γνωρίζοντας πια τη μεγάλη του αρετή και την πνευματική ανδρεία και γενναιοφροσύνη του.

Του αγίου Μαξίμου

Όταν δουν οι δαίμονες ότι καταφρονούμε τα πράγματα του κόσμου, με σκοπό να μη μισήσουμε για χάρη τους τους ανθρώπους και ξεπέσουμε έτσι από την αγάπη, τότε ξεσηκώνουν εναντίον μας συκοφαντίες, για να μισήσουμε τους συκοφάντες, μην υποφέροντας τη λύπη.
Δεν υπάρχει βαρύτερος πόνος από τη συκοφαντία, είτε στην πίστη του είτε στη διαγωγή του συκοφαντείται κάποιος. και κανείς δεν μπορεί να μείνει αδιάφορος μπροστά στη συκοφαντία, παρά μόνο οποίος στρέφει το βλέμμα του στο Θεό, όπως ή Σωσάννα (Δαν. Σωσ.: 35, 60, 62). Μόνο Εκείνος μπορεί να μας λυτρώσει από τις δύσκολες περιστάσεις, όπως έκανε και στην περίπτωση της Σωσάννας, και να φανερώσει στους ανθρώπους την αλήθεια και να παρηγορήσει την ψυχή με την ελπίδα.
Όσο εσύ προσεύχεσαι με την -ψυχή σου για χάρη εκείνου πού σε συκοφάντησε, τόσο και ο Θεός πληροφορεί (για την αθωότητα σου) όσους σκανδαλίστηκαν (λόγω της συκοφαντίας).

Ιλαροτραγωδία, Ο Πρωθυπουργός στο Άγιο Όρος ...για να δηλώσει την …ευσέβειά του!

«Βλέπουμε να χρησιμοποιείται, ανοικτά και χωρίς τσίπα η Ορθοδοξία σαν εμπόρευμα των πολιτικών κερδοσκόπων…»!!!

Πηγή: ΚΛΑΣΣΙΚΟΠΕΡΙΠΤΩΣΗ 

"Οὐαὶ δὲ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κατεσθίετε τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν καὶ προφάσει μακρὰ προσευχόμενοι· διὰ τοῦτο λήψεσθε περισσότερον κρῖμα...Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι καθαρίζετε τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ἐξ ἁρπαγῆς καὶ ἀδικίας.  26 Φαρισαῖε τυφλέ, καθάρισον πρῶτον τὸ ἐντὸς τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἵνα γένηται καὶ τὸ ἐκτὸς αὐτῶν καθαρόν.  27 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας.  28 οὕτω καὶ ὑμεῖς ἔξωθεν μὲν φαίνεσθε τοῖς ἀνθρώποις δίκαιοι, ἔσωθεν δὲ μεστοί ἐστε ὑποκρίσεως καὶ ἀνομίας..."

Κατα Ματθαίον Κεφ. 23

  Γράφει ο Θύμιος Παπανικολάου,  "Ρεσάλτο"

 

Στην Ελλάδα τείνει να γίνει καθεστώς το προσκύνημα του Αγίου Όρους από τα πρωθυπουργικά ανδρείκελα: Τους πρωθυπουργούς και πολιτικούς που έχουν πουλήσει στο «διάβολο» (στο φασισμό της Νέας Τάξης) την ψυχή τους…
Μετά το διαβόητο ΓΑΠ, τώρα και ο Σαμαράς σπεύδει στο Άγιον Όρος!!!

Οι εκτελεστές «συμβολαίων θανάτου» των μαφιόζων του χρήματος, τόσο αμετανόητοι και ποτισμένοι με δωσιλογισμό που εμφανίζουν τον όλεθρο που έσπειραν και σπέρνουν, σαν καρπό «σωτηρίας» δεν ξεχνούν και την «ευσέβεια» (την εμπορία της Ορθοδοξίας): τρέχουν στο Άγιον Όρος να τη διαλαλήσουν την «πίστη» τους, να την κάνουν και πολιτικό θέαμα, εκλογική κερδοσκοπία…

Φυσικά αυτό το εμπόριο της Ορθόδοξης Πίστης είναι σήμερα ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΟ σε όλο το φάσμα των πολιτικών απατεώνων: Κάθε πολιτικός έμπορας κερδοσκοπεί στο θρησκευτικό φρόνημα, ιδιαίτερα παραμονές εκλογών…

Κερδοσκοπούν και πολλοί διαχειριστές της Ορθοδοξίας: Από την κορυφή της ιεραρχίας μέχρι τα ανώτατα στελέχη της εκκλησιαστικής γραφειοκρατίας…

Τη συνταγή την εφαρμόζει με επιτυχία και ο «αριστερός» αρχηγός της Αντιπολίτευσης, ο Τσίπρας. Και αυτός «ασπάζεται» τις κορυφές. Άλλη προκλητική υποκρισία και από την πλευρά του Τσίπρα και από την πλευρά των εκκλησιαστικών κορυφών: Φυσικά μικρότερων διαστάσεων γιατί οι κορυφές της Εκκλησίας και ο Τσίπρας δεν κρύβουν την προσήλωσή τους στα ιδεώδη της Νέας Τάξης…

Αυτό, όμως, το εμπορικό, τελετουργικό παιχνιδάκι αρχίζει να γίνεται αφόρητο και σκανδαλώδες. Να βλέπουμε να χρησιμοποιείται, ανοικτά και χωρίς τσίπα η Ορθοδοξία σαν εμπόρευμα των πολιτικών κερδοσκόπων…

Να μπαίνουν σ’ αυτό το άθλιο παιχνίδι και πολλοί «μοναχοί» που βγάζουν πολιτικά μανιφέστα για την «αθεΐα» των αντιπάλων της δωσίλογης κυβέρνησης…

 

Διαβάστε ΕΔΩ:

http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=32338#32338
Και εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=8326

ΤΩΡΑ, με στρωμένο το έδαφος για το «ευσεβές» πρόσωπο του πρωθυπουργού της αποτέφρωσης και της δολοφονίας της Ελλάδας, πετάει, παραμονές εκλογών, αυτός ο πρωθυπουργός στο Άγιον Όρος, για να δηλώσει την …ευσέβειά του…