Περί "πρώην" Ράσκας

Σχόλιο Νικολάου Πανταζή

στο Άρθρο του π. Άγγελου Αγγελακόπουλου

Θέλω να σταθώ σε μία μόνο παράγραφο, αυτή όπου αναφέρεται στον δήθεν "πρώην", Σεβασμιώτατο όντως, Μητροπολίτη Ράσκας και Πριζρένης Αρτέμιο καὶ νὰ σχολιάσω μία μεγίστη ασέβεια που πέρασε κάπως απαρατήρητη.

Ο π. Άγγελος, ζώντας σ' ένα ιδιωτικό του αντιοικουμενιστικό κόσμο, "αγγελικά πλασμένο" παραδίδεται σε έναν υποβιβαστικό για τον εαυτό του συμβιβασμό και επάρατο για τη στάση του εφησυχασμό. Συγκεκριμένα αναφέρει:

"Εντούτοις, προδίδοντας τον Γέροντά τους, κατάφεραν να οδηγήσουν την Σερβική Σύνοδο στην απόφαση της καθαιρέσεως του πνευματικού τους αδελφού και μοναδικού εναπομείναντος, πραγματικού, αυθεντικού και γνησίου διαδόχου του Οσίου Ιουστίνου, Σεβ. Μητρ. "πρώην" (η υπογράμμιση και τα εισαγωγικά δικά μου προς ένδειξη διαφωνίας και διαμαρτυρίας!) Ράσκας και Πριζρένης κ. Αρτεμίου.

Πρώτον, αποτελεί ασέβεια μεγάλη η αναφορά του "πρώην" περί του "μοναδικού εναπομείναντος, πραγματικού, αυθεντικού και γνησίου διαδόχου του Οσίου Ιουστίνου!" Εφ' όσον ο Σεβ. Μητρ. Ράσκας και Πριζρένης Αρτέμιος είναι για σας, πάτερ, όντως  ο "πραγματικός, αυθεντικός και γνήσιος διάδοχος" του Αγίου Ιουστίνου, τότε δεν θα έπρεπε να υπολογίζετε την υποτιθέμενη "καθαίρεσή" του, ειδ' άλλως τί σόϊ αυθεντικότητα και γνησιότητα ειν' αυτή ως καθαρά εκπροσώπηση ενός μεγιστάνα Αγίου;

Εάν έπραξε οποιαδήποτε τινά άξια καθαιρέσεως, τότε δεν εκπροσωπεί επαρκώς και δικαίως τον Άγιο Ιουστίνο και απωλεί πάσα αυθεντικότητα και γνησιότητα που απορρέει εκ της πνευματικής πατρότητος. Η φράση του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου εντοπίζει ακριβέστατα αυτή, όχι μόνο την ανακολουθία αλλά ήθους ασυνέπεια και γαϊδουρινή αχαριστία του Ιούδα: "Ει δε εφίλεις, τι και επώλεις;" Εφ' όσον λες ότι τον αγαπάς και τον φιλείς, τότε γιατί πας και τον προδίδεις;

Εφ' όσον, εσύ, π. Άγγελε, λες πως σέβεσαι και αναγνωρίζεις τον Σεβ. Μητρ. Ράσκας και Πριζρένης Αρτέμιο ως τον "μοναδικό, πραγματικό, αυθεντικό και γνήσιο διάδοχο" του Αγίου Ιουστίνου, τότε ΓΙΑΤΙ ασεβέστατα τον αποκαλείς "πρώην";

Σε παρακαλώ, π. Άγγελε, εν ονόματι της ιερωσύνης που κατέχεις, να επανορθώσεις την μεγάλη σου αυτή ασέβεια προς τον Άγιο Ιουστίνο και να μας πεις πάλι δημοσίως διά άρθρου ή σχολίου, εάν ο "μοναδικός, πραγματικός, αυθεντικός και γνήσιος διάδοχός" του Αγίου Ιουστίνου, είναι καθηρημένος ή όχι.

Δεν σας επιτρέπετε να το "παίζετε σε δύο ταμπλώ", εσείς οι δίγνωμοι και δίψυχοι αντιοικουμενιστές, να τιμάτε τον Άγιο Ιουστίνο αλλά και να ατιμάζετε το "μοναδικό, πραγματικό, αυθεντικό και γνήσιο διάδοχό του!" Να σκορπάτε δυσωδία ασεβείας αναγνωρίζοντας την καθαίρεση και αποκαλώντας τον υποτιμητικά ως "πρώην" και από την άλλη να υπερηφανεύεστε και να κοκορεύεστε πως εσείς και η εκλεκτή σας ομήγυρη ετύχατε άξιοι ουρανίων θεοσημειών και υπερθαύμαστης ευωδίας εκ του Αγίου Ιουστίνου, ως "ευλογία" και επιβράβευση της μεγίστης ασεβείας και προσβολής σας προς το Πανσέβαστο Πρόσωπο του  Σεβ. Μητρ. Ράσκας και Πριζρένης Αρτεμίου.

Αλλιώς, τί τον αποκαλείς "Σεβασμιώτατο" και ποιά ακριβώς σεβασμιότητα του αποδίδεις; Και αυτό το υποκριτικό "δυστυχώς" τί το ήθελες, πάτερ Άγγελε; Κάθεσε και δημαγωγείς θεατρινίστικη θρηνωδία:

"Δυστυχώς, τώρα πρωτοστατούν μαζί με τον Μακ. Πατριάρχη κ. Ειρηναίο στις οικουμενιστικές παρεκτροπές, συμπροσευχόμενοι παρανόμως και αντικανονικώς, συναγελαζόμενοι, συντρώγοντες, συμπίνοντες...".

ΠΩΣ βρήκες τη δύναμη να καταγγείλεις τις συμπροσευχές και τα φαγοπότια ως γενόμενα "παρανόμως και αντικανονικώς", αλλά δεν διαθέτεις την ίδια απαιτούμενη παρρησία να καταγγείλεις και αυτή την καθαίρεση ως γενομένη "παρανόμως και αντικανονικώς"; ΠΟΥ σκοντάφτεις, π. Άγγελε, και τον "σταμπάρεις" αναιδέστατα ως "πρώην";

Οι εχθροί του Αγίου Ιουστίνου και του πνευματικού του υιού, επιθυμούσαν να δουν τον Σεβασμιώτατο Αρτέμιο έκπτωτο, δεδιωγμένο και φιμωμένο ως "πρώην" και τα κατάφεραν! Επίσης κατάφεραν να προσελκύσουν την αναγνώριση της ΠΑΝΑΔΙΚΟΥ καθαιρέσεως εκ μέρους των "δεινών" υποτίθεται "Αντιοικουμενιστών" και να τους έχουν στο πλευρό τους.

Αναρωτιέμαι, υπάρχει καθόλου μέσα στην ιερατική σας ψυχή, ΔΙΨΑ Εκκλησιαστικής Δικαιοσύνης και Αγιοπατερικής Αληθείας;

Κλείνοντας, θέλω να σου υπενθυμίσω τα λόγια του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, του οποίου την Θεία Λειτουργία αυθαίρετα πλεόν επιτελείς, πως η κατάρα της αδικίας και συκοφαντίας, δεν επιστρέφει μόνο στις κεφαλές των ενόχων, αλλά και αυτών ακόμη που συνευδοκούν, αναμασούν και μεταδίδουν τέτοιες αδικίες.

Μετά λύπης

Νικόλαος Πανταζής

«Καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν»

Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου

Τέσσερα ἐρωτήματα

«Καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν» (Ματθ. 17,2)

    Η σημερινὴ ἡμέρα, ἀγαπητοί μου, ἡ ἑορτὴ  τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Χριστοῦ, εἶνε μία  ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἑορτὲς τῆς  χριστιανοσύνης. Ἀλλ᾿ ἆραγε ποιά εἶνε ἡ  σημασία της; Τί ἑορτάζει σήμερα ἡ  Ἐκκλησία μας; Τὸ μόνο ποὺ γνωρίζουν οἱ ἄνθρωποι ὅταν  ἀκοῦνε Μεταμόρφωσι, εἶνε ὅτι σήμερα  τρῶνε ψάρι. Γνωρίζουν δηλαδὴ τὴν ἑορτὴ  ἀπὸ τὸ φαγητό, ἀπὸ τὸν …τέντζερη. Ἀλλ᾿,  ἀγαπητοί μου, ἑορτὴ δὲ᾿ θὰ πῇ φαγοπότι  καὶ διασκέδασι, νὰ κάνουμε ὅ,τι θέλουμε.  Τέτοιες ἑορτές, λέει ὁ προφήτης  Ἠσαΐας, τὶς «μισεῖ» ὁ Θεός (Ἠσ. 1,14).  Ἑορτὴ εἶνε μνήμη Θεοῦ, μίμησις τῶν  ἁγίων, ἀνέβασμα τῆς ψυχῆς. Σήμερα λοιπὸν νὰ μιμηθοῦμε τοὺς  ἀποστόλους Πέτρο Ἰάκωβο καὶ Ἰωάννη. Νὰ  πάρουμε κ᾿ ἐμεῖς τὸ πνευματικό μας  ῥαβδὶ καὶ μαζὶ μὲ τὸ Χριστὸ ν᾿ ἀνεβοῦμε στὸ  Θαβώρ. Ν᾿ ἀφήσουμε τὴν πεζότητα μὲ τὶς  καθημερινὲς μέριμνες, νὰ ὑψωθοῦμε στὴν  κορυφὴ καὶ νὰ αἰσθανθοῦμε τὸ μεγαλεῖο  τῆς ἑορτῆς.

* * *

Ἡ ἡμέρα αὐτή, ἀγαπητοί μου, διδάσκει μεγάλες ἀλήθειες, ποὺ ἀποτελοῦν  θεμέλια τῆς πίστεώς μας. Ἀπαντᾷ σὲ  βαθειὰ ἐρωτήματα. Ἀπαντᾷ σὲ τέσσερα  ἐρωτήματα· 1. Τὸ πρῶτο ἐρώτημα εἶνε· τί εἶνε ὁ  Χριστός; Εἶνε γεγονὸς ὅτι, ἀφ᾿ ἧς στιγμῆς  ὁ Χριστὸς ἔλαβε ἀνθρώπινη σάρκα καὶ  γεννήθηκε ἀπὸ τὰ πάναγνα αἵματα τῆς  ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἔγινε τέλειος  ἄνθρωπος ὅπως ἐμεῖς ἐκτὸς μόνο ἀπὸ τὴν  ἁμαρτία. Ὁ Χριστὸς δηλαδὴ εἶχε τὶς  φυσικὲς καὶ ἀδιάβλητες ἀνάγκες τῆς  ἀνθρωπίνης φύσεως. Ὅταν λοιπὸν τὸν  ἔβλεπαν νὰ κουράζεται, νὰ ἱδρώνῃ, νὰ ζῇ  μὲ φτώχεια, μὲ ταπείνωσι καὶ ἀσημότητα,  ποιός μποροῦσε νὰ φανταστῇ ὅτι μέσα  του κρύβει τὸν ἀδάμαντα τῆς θεότητος; Ὁ  Χριστὸς ἔμοιαζε μὲ κάποιο βασιλιᾶ, ποὺ  θέλοντας νὰ γνωρίσῃ τοὺς ὑπηκόους του  ἔβγαλε τὴ βασιλικὴ στολὴ καὶ τὸ στέμμα,  φόρεσε ροῦχα ζητιάνου, καὶ ἔτσι  περιώδευσε ὅλο τὸ βασίλειό του χωρὶς  κανένας νὰ τὸν γνωρίσῃ. Ἔτσι καὶ ὁ  Χριστός. Αὐτός, ποὺ μπροστά του οἱ  βασιλιᾶδες τοῦ κόσμου εἶνε πελώρια  μηδενικά, παρουσιάστηκε στὴ γῆ σὰν ὁ  πιὸ φτωχὸς ἄνθρωπος. Ποιός μποροῦσε νὰ  φανταστῇ τί ἦταν; Ἀλλὰ σ᾿ αὐτὸ ἀκριβῶς  δίνει τώρα ἀπάντησι τὸ Θαβώρ. Ἐκεῖ  ἔγινε κάτι καταπληκτικό. Τὸ πρόσωπο τοῦ  Χριστοῦ ἔλαμψε σὰν τὸν ἥλιο. Τὰ φτωχικά  του ροῦχα ἔγιναν λευκὰ σὰν τὸ φῶς. Ἡ  κορυφὴ φωτίστηκε ἀπὸ φῶς οὐράνιο. Ἕνα  σύννεφο φωτεινὸ ἦρθε καὶ τὴν ἐκάλυψε. Καὶ  μέσα ἀπὸ τὸ σύννεφο ἀκούστηκε φωνὴ  δυνατή, ἡ δια φωνὴ ποὺ ἀκούστηκε  ἄλλοτε στὸν Ἰορδάνη ποταμό. Καὶ ἡ φωνὴ  ἔλεγε· «Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ  ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα» (Ματθ. 17,5). Τί  σημαίνουν ὅλα αὐτά; Σημαίνουν ὅτι ὁ  Χριστὸς εἶνε Θεός! «Δεῦτε  προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν αὐτῷ». 2. Ἀλλὰ ἡ σημερινὴ ἡμέρα ἀπαντᾷ καὶ στὸ  ἄλλο μεγάλο ἐρώτημα· Τί εἶνε ὁ  ἄνθρωπος; Ἄλλοι λένε, ὅτι ὁ ἄνθρωπος  εἶνε ἁπλῶς ἕνα ἐξελιγμένο κτῆνος, καὶ  ἄλλοι ἄλλα. Ἀλλὰ τὸ ὄρος Θαβὼρ ἀπαντᾷ·  ὁ ἄνθρωπος εἶνε ἀθάνατος. ―Μὰ πῶς; θὰ  πῆτε· ἐμεῖς ξέρουμε, ὅτι ὁ ἄνθρωπος  πεθαίνει· πῶς εἶνε ἀθάνατος;… Ναί, τὸ  σῶμα του πεθαίνει καὶ ἀποσυντίθεται.  Ἀλλὰ ὁ κυρίως ἄνθρωπος εἶνε ἡ ψυχή, τὸ  πνεῦμα ποὺ μένει ἀθάνατο. Τί εἶνε λοιπὸν  ὁ ἄνθρωπος; Ἡ Μεταμόρφωσις ἀπαντᾷ. Γιὰ  δέστε, πόσοι εἶνε πάνω στὸ Θαβώρ; Εἶνε ὁ  Χριστός, μετὰ εἶνε ὁ Πέτρος, ὁ Ἰωάννης  καὶ ὁ Ἰάκωβος. Τέσσερις εἶνε; Λάθος  κάνετε, δὲν εἶνε τέσσερις. Σὲ μιὰ στιγμὴ  οἱ τέσσερις γίνονται ἕξι. Ποιοί εἶνε  οἱ ἄλλοι δύο; Ὁ ἕνας εἶνε ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ  ἄλλος ὁ Ἠλίας. Μὰ ὁ Μωϋσῆς εἶχε πεθάνει  πρὶν 1.500 χρόνια, κι ὁ Ἠλίας εἶχε ἀνεβῆ μὲ  τὸ ἅρμα του στὸν οὐρανὸ πρὶν 1.000 περίπου  χρόνια. Κι ὅμως παρουσιάζονται τώρα  μπροστὰ στὸ Χριστὸ ὁλοζώντανοι. Τί  σημαίνει αὐτό; Ὅτι καὶ ὁ Μωϋσῆς ζῇ, καὶ  ὁ Ἠλίας ζῇ. Ὅλοι ζοῦν. Δὲν ὑπάρχει  θάνατος πραγματικός. Ὁ Χριστὸς εἶνε  Θεὸς ζώντων. Καὶ οἱ νεκροί μας ζοῦν. Ποῦ;  Στὸν παράδεισο. Κ᾿ ἔτσι ἐρχόμεθα στὸ  τρίτο ἐρώτημα· 3. Τί εἶνε ὁ παράδεισος; Ἂν ρωτήσουμε τὰ  ἄλλα θρησκεύματα καὶ τὶς διάφορες  φιλοσοφίες, θὰ μᾶς ποῦν· Παράδεισος  εἶνε ἕνα ὡραῖο τοπίο μὲ λουλούδια,  δέντρα, νερά, πουλιά…, τέτοια  πράγματα εἶνε ὁ παράδεισος. Ἡ  Μεταμόρφωσις ὅμως λέει· Ὄχι, ὁ  παράδεισος εἶνε κάτι ἀνώτερο.  Παραπάνω ἀπὸ κάθε ὑλικὸ καὶ εὐχάριστο,  ὁ παράδεισος τί ἄλλο εἶνε; Μιὰ στιγμή!  Ὅσο ἀξίζει αὐτὴ ἡ στιγμὴ δὲν ἀξίζουν  χίλια χρόνια. Ὦ ἀδελφοί μου, νὰ μᾶς  ἀξιώσῃ ὁ Θεὸς κ᾿ ἐμᾶς νὰ ζήσουμε αὐτὴ τὴ  στιγμή! Τόσο βάσταξε τὸ ὅραμα τῆς  Μεταμορφώσεως. Ὅταν ὁ ἀπόστολος  Πέτρος ἀντίκρυσε ἐκεῖνο τὸ οὐράνιο  φῶς καὶ ἄκουσε τὴν γλυκυτάτη φωνὴ τοῦ  Πατρός, τόσο ἐνθουσιάστηκε, ὥστε  ξέχασε καὶ τὴ γυναῖκα του καὶ τὰ παιδιά  του καὶ τὰ πάντα στὸν κόσμο αὐτό, καὶ  λέει· Χριστέ, ἐδῶ νὰ μείνουμε γιὰ  πάντα· νὰ στήσουμε μιὰ καλύβα καὶ νὰ  καθήσουμε, κι ἂς μᾶς δέρνῃ ὁ ἄνεμος, ὁ  ἥλιος, τὸ χιόνι. Μιὰ στιγμὴ ἔζησε τὴ θέα  τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ. Πόσο ἀξίζει νὰ  ζῇς μὲ τὸ Χριστό· νὰ τὸν βλέπῃς, νὰ τὸν  αἰσθάνεσαι, νὰ τὸν ἀγαπᾷς! Αὐτὸς λοιπὸν  εἶνε ὁ παράδεισος. Δὲν εἶνε αὐτὰ λόγια,  ἀδελφοί μου· εἶνε ζωή. Γεμάτη θαύματα  καὶ ὁράματα εἶνε ἡ ἁγία μας θρησκεία. 4. Ἀλλὰ γιὰ νὰ μᾶς ἀξιώσῃ ὁ Θεὸς νὰ πᾶμε κ᾿  ἐμεῖς στὸν παράδεισο καὶ ν᾿  ἀπολαύσουμε τὴ θέα τοῦ Χριστοῦ, ἂς  καθαρίσουμε τὰ αὐτιά μας ν᾿ ἀκούσουμε  μιὰ φωνή. Ποιά φωνή; Εἶνε ἡ φωνὴ τοῦ  οὐρανίου Πατρός, καὶ λέει· «Οὗτός ἐστιν  ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα·  αὐτοῦ ἀκούετε» (ἔ.ἀ.). Ἐδῶ εἶνε ἡ  σημασία τῆς ἑορτῆς. Πρέπει ὅλοι νὰ  δώσουμε μεγάλη προσοχὴ σ᾿ αὐτὰ ποὺ μᾶς  λέει ὁ Χριστός. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα·  Ἐμεῖς ὅλοι, μικροὶ καὶ μεγάλοι,  κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, ὅσοι ε μεθα  βαπτισμένοι εἰς τὸ ὄνομα τῆς ἁγίας  Τριάδος, ἀκοῦμε τὸ Χριστό; Εἶσαι μάνα ἢ  πατέρας καὶ παραπονεῖσαι καὶ λές, Δὲ᾿ μ᾿  ἀκούει τὸ παιδί μου. Ἐσένα δὲ᾿ σ᾿ ἀκούει  τὸ παιδί σου, ἀλλὰ κ᾿ ἐσὺ δὲν ἀκοῦς τὸ  Χριστό· ποιά εἶνε πιὸ μεγάλη ἁμαρτία;  «Αὐτοῦ ἀκούετε». Οἱ σημερινοὶ  Χριστιανοὶ ἀκοῦμε τὸ Χριστό; Τί μᾶς λέει;  Τέσσερα – πέντε ἁπλᾶ πράγματα, ποὺ τὰ  καταλαβαίνουν ὅλοι.
 Μᾶς λέει πρῶτα – πρῶτα νὰ μὴ λέμε  ψέματα. Κ᾿ ἐμεῖς ὄχι μόνο ψέματα λέμε,  ἀλλὰ καὶ ψεύτικους ὅρκους στὰ  δικαστήρια δίνουμε. Θὰ μᾶς κάψῃ ὁ Θεός.  Μοῦ ᾿λεγε κάποιος δικαστικός, ὅτι ἀπὸ  τοὺς 100 ποὺ ὁρκίζονται ζήτημα ἂν οἱ 10  λένε τὴν ἀλήθεια. Εἶνε Χριστιανοὶ αὐτοί;
 «Αὐτοῦ ἀκούετε». Ὁ Χριστὸς μᾶς λέει, τὰ  χέρια μας νὰ μὴν ἀγγίζουν ξένο πρᾶγμα.  Καὶ οἱ «Χριστιανοὶ» τί κάνουν; Ἅμα τοὺς  ζητήσῃ ἐλεημοσύνη ἕνας φτωχός, δὲν  ἔχουν χέρι νὰ δώσουν· ὅταν ὅμως  πρόκειται νὰ κλέψουν, τότε ὄχι ἕνα  ἀλλὰ ἑκατὸ χέρια ἔχουν.
 Ὁ Χριστὸς μᾶς λέει· «Τίμιος ὁ  γάμος» (Ἑβρ. 13,4), μακριὰ ἀπὸ τὴν πορνεία  καὶ τὴ μοιχεία! ἕνας ἄντρας μιὰ  γυναῖκα! Πόσοι τὸ τηροῦν;
 Τί ἄλλο λέει ὁ Χριστός· Ἑνώθηκε τὸ  ἀντρόγυνο, στεφανώθηκαν; δὲν χωρίζουν  πλέον. Κι ὅμως τώρα χιλιάδες τὰ  διαζύγια! Νά τ᾿ ἀποτελέσματα τῶν  πορνικῶν ἐντύπων καὶ θεαμάτων.
 «Αὐτοῦ ἀκούετε». Μᾶς λέει ἀκόμα ὁ  Χριστός· Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη,  Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο δουλειά!  σὰν τὸ μυρμήγκι. Ἀλλὰ τὴν Κυριακὴ πρωΐ,  χτύπησε ἡ καμπάνα; φτερὰ στὰ πόδια γιὰ  τὴν ἐκκλησία! Σήμερα ὅμως πόσοι  ἐκκλησιάζονται; Ποῦ εἶνε οἱ Χριστιανοί;

* * *

Ἀδελφοί μου, τελείωσα. Στὰ χρόνια ποὺ  ζοῦμε εἶνε ζήτημα, ἀπὸ τοὺς χίλιους  Χριστιανοὺς ἕνας ν᾿ ἀκούῃ καὶ νὰ  ἐφαρμόζῃ ὅ,τι λέει ὁ Χριστός. Οἱ ἄλλοι;  Ὤ οἱ ἄλλοι! Πραγματοποιεῖται μιὰ  προφητεία ποὺ εἶπε ὁ ἀπόστολος Παῦλος.  Θά ᾿ρθουν, λέει, χρόνια κατηραμένα· οἱ  ἄνθρωποι τ᾿ αὐτιά τους θὰ τά ᾿χουν  βουλώσει μὲ βουλοκέρι, γιὰ νὰ μὴν ἀκοῦνε  τὴν ἀλήθεια, καὶ θὰ τά ᾿χουν ἀνοίξει γιὰ ν ᾿ ἀκοῦνε ὅλα τὰ παραμύθια (βλ. Β΄ Τιμ. 4,4).  Σήμερα πόσοι ἀκοῦμε πιὰ τὸ Χριστό;  Λίγοι μένουν πιστοί. Εὔχομαι, ἀδελφοί μου, νὰ ε μεθα ὄχι μὲ  τοὺς πολλοὺς ἀλλὰ μὲ τοὺς λίγους. Κι ἂν  ἀκόμη ἔρθῃ μέρα, ποὺ μέσα στὸ σπίτι σου  δὲν πιστεύει οὔτε ὁ πατέρας οὔτε ἡ  μάνα οὔτε ἄλλος κανεὶς καὶ μείνῃς  μόνος, ἐσὺ νὰ λές· Πιστεύω, Κύριε. Κι ἂν  ἔρθῃ μέρα ποὺ μέσα στὴν πόλι ἢ τὸ χωριό  σου μείνῃς ἕνας, νὰ μὴ λυγίσῃς. Κι ἂν  ἔρθῃ μέρα κατηραμένη ποὺ ὅλη ἡ Ἑλλάδα  γονατίσῃ στὸ διάβολο καὶ μείνῃς ἕνας,  ἐσὺ νὰ μὴ γονατίσῃς, ἀλλὰ νὰ λές·  Πιστεύω, Κύριε, καὶ ὁμολογῶ, ὅτι σὺ εἶσαι  ὁ Σωτήρας τοῦ κόσμου, σὺ εἶσαι ὁ Κύριος  ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός· ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ  κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. † ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

(ἱ. ναὸς Ἁγίου Νικολάου Χαλανδρίου -  Ἀθηνῶν 6-8-1961)

Πηγή:  augoustinos-kantiotis

Ας ενημερώνουμε, κι ας προσευχόμαστε. Αν όχι από αγάπη, τουλάχιστον από φόβο! Ο παραλογισμός του Ισλάμ είναι εντός των τειχών!

Η ευθύνη της Δύσης

για την εξόντωση των

 Χριστιανών του Ιράκ

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Τεράστια είναι η ευθύνη της (χριστιανικής;) Δύσης για την εξόντωση των Χριστιανών του Ιράκ. Η τραγική ειρωνεία είναι πως ο αγνωστικιστής Πρόεδρος της Γαλλίας κ. Φρ. Ολάντ έκαμε «ανθρωπιστική» δήλωση, με την οποία η χώρα του είναι έτοιμη να δώσει άσυλο τους χριστιανούς του Ιράκ… «Δεν θέλουμε να μας δώσετε άσυλο, δεν ζητάμε φιλανθρωπία, ζητάμε από εσάς που προκαλέσατε το χάος στο Ιράκ να μας προστατεύσετε και να μείνουμε στις προαιώνιες εστίες μας, που τις έχουμε από τους προγόνους μας, αιώνες τώρα, πολύ πριν εμφανιστούν το Ισλάμ και οι Άραβες στην περιοχή» δήλωσε σωστά χριστιανός κληρικός του Ιράκ.   

       Ο παραλογισμός του πολέμου στο Ιράκ άρχισε

Η εκκοσμικευμένη Ι. Σύνοδος επιτρέπει στους άθεους πολιτικούς να διαλύσουν ό,τι απέμεινε!

Πηγή: "Ιερό Βήμα"

Καταπιάστηκε η Εκκλησία με τα συσσίτια

και άφησε τα παιδιά μας

βορά στις ορέξεις θηρίων...

 

ierovima.gr-Η οικονομική ανέχεια βασανίζει χιλιάδες οικογένειες και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις εκείνες των οικογενειών που αντιμετωπίζουν προβλήματα σίτισης, με θύματα κυρίως τα παιδιά. Και ενώ κανείς θα περίμενε από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων ότι θα υπάρξει για το νέο σχολικό έτος μέριμνα για την σίτιση των μαθητών, ο υπουργός κ. Ανδρέας Λοβέρδος εξέπληξε τους πάντες. Ο υπουργός απέναντι στην πείνα των μαθητών αντέταξε μεταξύ άλλων, δύο ...ενημερωτικές δραστηριότητες όπως «Η καταπολέμηση της παχυσαρκίας» και «Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση». Δύο από τις εννέα δράσεις του «κοινωνικού σχολείου», που ανακοίνωσε για το νέο σχολικό έτος ο υπουργός.

Αναμφίβολα τα παιδιά πρέπει να ενημερώνονται και για τα δύο αυτά θέματα, όπως και για πολλά άλλα. Όμως, όπως σοφά λέει ο λαός,

Λόγος στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος

  (Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας)

Πηγή: "Ακτινες"

Η μεγάλη γιορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας δίνει την αφορμή να θυμηθούμε τα λόγια του Κυ­ρίου μας Ιησού Χριστού: «Ου πιστεύεις ότι εγώ εν τω πατρί και ο πατήρ εν εμοί εστι; τα ρήματα α εγώ λαλώ υμίν, απ' εμαυτού ου λα­λώ. ο δε πατήρ ο εν εμοί μένων αυτός ποιεί τα έργα. Πι­στεύετέ μοι ότι εγώ εν τω πατρί και ο πατήρ εν εμοί. ει δε μη, διά τα έργα αυτά πιστεύετέ μοι» (Ιωάν. 14, 10-11).

Μεγάλα και αμέτρητα ήταν τα θαύματα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: με ένα μόνο λόγο του

ΕΝΦΙΑ: Η μεγάλη απάτη του νέου φόρου με στόχο τη δήμευση ακίνητης περιουσίας

ΤΑ "ΑΡΠΑΚΤΙΚΑ" ΣΤΟΧΕΥΟΥΝ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ

 ΟΥΤΕ ΤΩΡΑ ΘΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ; ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΜΗ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΗΣΤΡΙΚΟ ΦΟΡΟ. ΤΟ ΘΕΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΥΛΙΚΟ!

ΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΘΕΜΑ, ΑΣ ΑΝΑΛΑΒΟΥΝ ΔΡΑΣΗ.

  Πηγή: defencenet.gr

Σε μία μεγάλη απάτη, που στόχο έχει τη δήμευση των περιουσιακών στοιχείων των Ελλήνων, των σπιτιών, των οικοπέδων και των χωραφιών, αναδεικνύεται ο ΕΝΦΙΑ. Όχι μόνο δεν μειώθηκε ο φόρος σε σχέση με την έμπνευση Βενιζέλου, το χαράτσι μέσω της ΔΕΗ, αλλά οι φορολογούμενοι βρίσκονται μπροστά σε εκκαθαριστικά τέρατα που ακόμη και το ακίνητο να πουλήσουν δεν πρόκειται να τον ξεπληρώσουν.
Ε, αυτός είναι και ο σκοπός. Να κατασχέσουν ότι ακόμη έχει μείνει στην ιδιοκτησία των Ελλήνων.
 Η ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών περί αναγνώρισης λαθών, που οφείλονται σε «σφάλματα και παραλείψεις εκ μέρους των φορολογουμένων και σε στρεβλώσεις του νόμου»,
είναι καθαρά προσχηματική και εξυπηρετεί απόλυτα το σχέδιο της κυβέρνησης και των δανειστών.
Επέβαλαν σε ορισμένες περιπτώσεις εξωπραγματικούς φόρους για να έρθουν να διορθώσουν δήθεν αυτά, αλλά επί της ουσίας να εφαρμόσουν εξαντλητικούς φόρους για την πλειονότητα των πολιτών.
 Πρόκειται σαφώς για συνέχεια του «χαρατσιού» της ΔΕΗ και με στόχευση όχι την ελάφρυνση των φορολογικών βαρών, αλλά την επιβολή και νέων.
Αυτό φαίνεται άλλωστε από το ποσό που έχει

Καμία ανακοίνωση από Μητροπόλεις για την νεοπροτεσταντική οργάνωση «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση»!

Πηγή: "Ακτίνες"

Καμία ανακοίνωση από Μητροπόλεις για την νεοπροτεσταντική οργάνωση «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση»

Η  νεοπροτεσταντική οργάνωση «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση» είχε προγραμματίσει  για το χρονικό διάστημα μεταξύ 9 και 17 Ιουλίου 2014, στους νομούς Κιλκίς, Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής ευρείας κλίμακας προσηλυτιστική δραστηριότητα, με την ονομασία «Ιησούς του Ναυή 7».

Οι Ιερές Μητροπόλεις  των παραπάνω περιοχών δεν έχουν προβεί ακόμη σε επίσημη ανακοίνωση προς το ποίμνιό τους ότι η εν λόγω κίνηση, με πρόσχημα τη διανομή της Καινής Διαθήκης διανέμει ποικίλο υλικό προτεσταντικού χαρακτήρα ασυμβίβαστο με την Ορθόδοξη πίστη.

      Μάλιστα είναι τέτοια η αδιαφορία που το 2013 στην «Επιχείρηση Ιησούς του Ναυή 6» ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος επισκέφθηκε τις εγκαταστάσεις της  “Ελληνικής Ιεραποστολικής Ένωσης” στην Αλεξανδρούπολη (ΔΕΣ ΕΔΩ) και ο πρόεδρος της Ελληνικής Ιεραποστολικής Ένωσης. (Ε.Ι.Ε) Ιωνάθαν Μακρής ερωτηθείς για το τι άποψη φέρει σχετικά με την άποψη της Ιεράς Συνόδου απάντησε πως «η Ιερά Σύνοδος εξυπηρετεί άλλους σκοπούς και οι απόψεις που εκφράζονται μέσα σε αυτήν δεν είναι ομόφωνες. Εμείς για τη διανομή της Καινής Διαθήκης που κάναμε στη Θράκη είχαμε την υποστήριξη αλλά και τη συναίνεση του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμου». (ΔΕΣ ΕΔΩ)

Φωτογραφικὸ ὑλικὸ ἐδῶ

Διαμαρτυρία Αγ. Όρους για Οικουμενιστικά ανοίγματα Πατριάρχη. Σχόλια στα "Θρησκευτικά" προτρέπουν σε Διακοπή Μνημοσύνου.

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

ΤΗΣ Ι. ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

ΓΙΑ ΤΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑ ΑΝΟΙΓΜΑΤΑ

ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ

Πηγή: "Θρησκευτικά"

Επιστολή διαμαρτυρίας προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο έστειλε η Ιερά Κοινότητα Αγίου Όρους, μετά από όσα διαδραματίσθηκαν κατά την επίσκεψη του Πατριάρχη στα Ιεροσόλυμα και το Κοινό Ανακοινωθέν με τον Πάπα, καθώς και για την παρουσία του στη Ρώμη και την συμπροσευχή του με τον Πάπα και τους ηγέτες των Εβραίων και των Παλαιστινίων (μουσουλμάνων).

Στην επιστολή τους οι Αντιπρόσωποι των Ιερών Μονών εκφράζουν την αντίδραση των Αγιορειτών για τις παραπάνω ενέργειες και κάνουν έκκληση προς τον Πατριάρχη για τη διαφύλαξη της εκκλησιαστικής ενότητας στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Μάλιστα κάνουν ιδιαίτερη αναφορά στα γεγονότα της δεκαετίας του '60, όταν οι Αγιορείτες διέκοψαν το «μνημόσυνο» του Πατριάρχη Αθηναγόρα, μετά τα «ανοίγματά» του προς τους παπικούς.

Αναμένεται με ενδιαφέρον η απάντηση του Πατριάρχη και η θέση του απέναντι στον Οικουμενισμό.

 Αναρτήθηκε από ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ

Σχόλια (Δημοσιεύτηκαν στα “Θρησκευτικά”):

Ανώνυμος είπε...

Μήπως οι σεβαστοί πατέρες θα πρέπει να σκεφθούν σοβαρά το ενδεχόμενο της διακοπής του μνημοσύνου του πατριάρχη Βαρθολομαίου;

Μήπως πρέπει να μιμηθούν τους προκατόχους τους; 

Ανώνυμος είπε... (Λ.Ν.)

Αναδιφώντας, κατ αυτάς, το πολύτιμο ηλεκτρονικό αρχείο της αγωνιστικής εκκλησιαστικής εφημερίδος ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ και συγκεκριμένα τα φύλλα των ετών 1963-1964 που διατίθενται πλέον προς ανάγνωση σε κάθε ενδιαφερόμενο υπό μορφήν pdf, κατέστην γνώστης, όπως φαντάζομαι και πολλοί άλλοι συμπατριώτες μας, των ατρύτων αγώνων που κατέβαλε εναντίον της αθηναγορείου προδοσίας η αγωνιζομένη Ορθοδοξία του καιρού εκείνου με επικεφαλής το μοναχικό κόσμο.

Κορυφαίο ρόλο στη θεοφιλή αυτή μάχη έπαιξε το Αγιώνυμο Όρος, το παλλάδιο αυτό της Ορθοδοξίας.

Στα ολέθρια ίχνη του προκατόχου του, μακαριστού Αθηναγόρα, πορεύεται, δυστυχέστατα για την ιερή υπόθεση της προασπίσεως του δεινώς βαλλομένου Ορθοδόξου Δόγματος, και ο σημερινός πατριάρχης Κων/πόλεως Βαρθολομαίος κατασκανδαλίζοντας τους αγωνιώντες και ορθοφρονούντες πιστούς, πυροδοτώντας σφοδρές αντιδράσεις και δημιουργώντας σε πολλούς εκ των πιστών, κληρικών και λαϊκών, κρίση συνειδήσεως αναφορικά με τη συνέχιση της μνημονεύσεώς του και της, εν γένει, εκκλησιαστικής κοινωνίας μαζί του.

Το γεγονός ότι, επί τη βάσει των όσων διαλαμβάνει η παρούσα ανάρτηση, οι σεβαστοί αγιορείτες μοναχοί εμνήσθησαν στην επιστολή που απηύθυναν προς τον πατριάρχη, και της διακοπής του μνημοσύνου του πυραυλοκινήτως φερομένου προς ένωση μετά των αιρετικών παπικών, μακαριστού Αθηναγόρα, αποκαλύπτει το μέγεθος της σοβαρότητας του όλου ζητήματος που δημιουργήθηκε υπαιτιότητι της ολέθριας οικουμενιστικής πολιτικής του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Το εξόχως, όμως, λυπηρό φαινόμενο,στη συγκεκριμένη περίπτωση, έγκειται στην έλλειψη ουσιαστικής αντιδράσεως, αλλά, και αντιστάσεως, απ τη μεριά ηγετικών εκκλησιαστικών παραγόντων απ το χώρο τόσο της Εκκλησίας της Ελλάδος όσο και των υπολοίπων Πατριαρχείων και τοπικών αυτοκεφάλων Εκκλησιών δηλονότι.

Επί των ημερών του Αθηναγόρα σημειώθηκε σφοδρή, μαζική και συντονισμένη αντίδραση απ την πλευρά της Ελλαδικής Εκκλησίας.

Ιδιαιτέρως ο τότε αρχιεπίσκοπος, μακαριστός Χρυσόστομος ο Β (Χατζησταύρου), προέβαλε σθεναρή αντίσταση στα σκοτεινά σχέδια του τότε πατριάρχη ο οποίος ενεργούσε μονομερώς και ερήμην των λοιπών Ορθοδόξων Πατριαρχείων και Εκκλησιών στην επιχείρηση ενώσεως με τους παπικούς.

Αλλά και οι λοιποί προκαθήμενοι των Πατριαρχείων και των αυτοκεφάλων Εκκλησιών, πλην ελαχίστων θλιβερών εξαιρέσεων, εξεδήλωσαν και διατράνωσαν την έντονη αντίθεσή τους στην ανεκδιήγητη πατριαρχική πολιτική.

Στις ημέρες μας, όμως, δύναται κανείς να ισχυρισθεί σοβαρά ότι σημειώνεται ουσιαστική αντίδραση,σε επίπεδο ποιμένων και δη επισκόπων, πλην ολίγων επαινετέων εξαιρέσεων, απέναντι στα πατριαρχικά παραστρατήματα;

Άλλωστε, για να είμαστε δίκαιοι, οι θεράποντες του παναιρετικού οικουμενισμού δεν κατοικοεδρεύουν μονάχα στο Βόσπορο, αλλά και αλλαχού και ο νοών νοείτω!

Αναφορικά δε με την κατ' Ελλάδα Εκκλησία βασιλεύει η απαράδεκτη σιωπή. Τι άλλο ακόμη θα πρέπει να πράξει ο πατριάρχης προκειμένου να αντιδράσει το ιεραρχικό σώμα;

Ο υποφαινόμενος έχω σχηματίσει την πεποίθηση ότι η πλειοψηφία των ιεραρχών μας είναι αντίθετη, θεωρητικά, με την πατριαρχική πρακτική. Θεωρώ ότι οι υπέρμαχοι του οικουμενισμού αποτελούν μία μειοψηφία, και ευτυχώς, εντός της Ιεραρχίας.

Πλην όμως οι πλείστοι, οι ορθοφρονούντες, σιωπούν! Κάτι τέτοιο όμως συνεπάγεται μεγίστη πνευματική ζημία για την ιερή υπόθεση του Ορθοδόξου Δόγματος!

Και, γιατί να το κρύψουμε άλλωστε, το περιβόητο "φιλάδελφο" δεν καταλείπει περιθώρια ουσιαστικής αντιδράσεως και αντιστάσεώς τους απέναντι στις οικουμενιστικής και συγκρητιστικής χροιάς εκτροπές των συνεπισκόπων τους! (Όρα σκανδαλώδεις δηλώσεις μητροπολίτη Δημητριάδος για την παπική "εκκλησία", "μεταπατερική" Ακαδημία κ.ο.κ.).

Ας ελπίσουμε ότι η ευχάριστη, κατ αρχήν, εξέλιξη που σημειώθηκε με τη σύνταξη και αποστολή της επιστολής των αγιορειτών προς τον πατριάρχη θα αφυπνίσει επιτέλους και το καθεύδον ιεραρχικό σώμα προκειμένου το τελευταίο, σταθμίζοντας τις τεράστιες πνευματικές του ευθύνες, να προβάλλει, επιτέλους, σθεναρή αντίσταση στα ολέθρια οικουμενιστικά σχέδια που υπηρετούν την υλοποίηση του πανθρησκειακού οράματος.

Στις χαλεπές και απνευμάτιστες μέρες που διανύουμε, στην εποχή της "πολιτικής ορθότητας", της σχετικοκρατίας και του άκρατου ορθολογισμού, ο αγώνας για την προάσπιση του δεινώς βαλλομένου Ορθοδόξου Δόγματος και του Ορθοδόξου Ήθους αποτελεί την απόλυτη προτεραιότητα όλων μας, ποιμένων και ποιμαινομένων!

Λ.Ν.

ΤΕΛΟΣ ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ

ΤΕΛΟΣ ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ 

 Έρχεται ο «Μεγάλος Αδελφός»

Πηγή: "Κατάνυξις"

Μά(ν)να εξ ουρανού (από την εβραϊκή λέξη man που σημαίνει θεόσταλτο δώρο) χαρακτήρισαν αρμόδια κυβερνητικά στελέχη την πλαστή αστυνομική ταυτότητα που βρέθηκε στα χέρια του αρχιτρομοκράτη Νίκου Μαζιώτη.

Η συγκεκριμένη περίπτωση, όπως έλεγαν, αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την υποχρεωτική καθιέρωση της Κάρτας του Πολίτη, η επιβολή της οποίας αποτελεί διακαή επιθυμία των ξενόδουλων κυβερνήσεων της τελευταίας δεκαετίας.

Προκειμένου να πεισθεί η Ελληνική κοινή γνώμη για την αναγκαιότητά της, θα προταχθεί η χρησιμότητά της στις συναλλαγές με τις υπηρεσίες του Δημοσίου, οι οποίες θα μπορούν να αντλούν πολύτιμα στοιχεία για τον κάτοχο, χωρίς ο συγκεκριμένος να χρειασθεί να προβεί σε καμία ενέργεια.

Ιδιαίτερα θα προβληθεί μέσω των συστημικών μέσων μαζικής αποχαύνωσης ότι δεν πρόκειται για μια προσπάθεια φακελώματος του Ελληνικού λαού, αλλά για

Ο π. ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ για το ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ, την ΕΝΩΣΗ και τους ΔΙΑΛΟΓΟΥΣ

 Στὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο» τοῦ Ἰουλίου τοῦ 1967, βρήκαμε ἕνα ἄρθρο τοῦ π. Φιλόθεου Ζερβάκου, ποὺ δείχνει πῶς ἀντιμετώπιζαν οἱ παραδοσιακὰ Ὀρθόδοξοι Γέροντες τὰ θέματα τοῦ Ἡμερολογίου, τῶν αἱρέσεων καὶ τῶν διαλόγων τοῦ Πατριαρχείου μετὰ τῶν αἱρετικῶν.

Ὁ Γέροντας Φιλόθεος, παρόλο ποὺ ἐπιθυμοῦσε καὶ δίδασκε ὅτι πρέπει νὰ ἐπιστρέψουμε στὸ Παλαιὸ Ἡμερολόγιο, ὁ ἴδιος δὲν διέκοψε τὴν κοινωνία μὲ τοὺς νεοημερολογῖτες, γιατί δὲν θεωροῦσε ὡς δόγμα τὸ Ἡμερολόγιο, γι’ αὐτὸ καὶ γράφει: Μὲ τὴν ἐπαναφορὰ τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερολογίου «θὰ παύσῃ καὶ ἡ διαίρεσις τῶν παλαιοημερολογιτῶν, διότι καὶ αὐτοὶ εἶναι διηρημένοι, θὰ παύσῃ καὶ ὁ φανατισμὸς ἐνίων παλαιοημερολογιτῶν, οἵτινες φρονοῦν ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία καὶ ὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ Προφῆται κρέμονται εἰς τὸ Ἡμερολόγιον».

Ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός, ποὺ τότε ἦτο στὰ σπάργανα, ἀντιμετωπιζόταν ὡς κάποιες τολμηρὲς ἐνέργειες τοῦ Ἀθηναγόρα, ποὺ μὲ τὸ θάνατό του θὰ ἐκλείψουν, γι’ αὐτὸ -παρὰ τὴν «ἄρση τῶν ἀναθεμάτων» ἀπὸ τὸν Ἀθηναγόρα- δὲν εἶχαν ὡριμάσει ἀκόμα οἱ συνθῆκες καὶ οἱ ζυμώσεις ποὺ ὁδήγησαν (μετὰ ἀπὸ μιὰ πενταετία περίπου) στὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου τοῦ Πατριάρχη ἀπὸ τοὺς Ἁγιορεῖτες Πατέρες.

Ὡς πρὸς τοὺς Θεολογικοὺς Διαλόγους καὶ  τοὺς ἑτεροδόξους, ὁ π. Φιλόθεος:

1. Τοὺς θεωρεῖ αἱρετικούς, ὡς ἀποσχισθέντας ἀπὸ τὴν Μία Ἐκκλησία.

2. Κατανοεῖ τὴν "Ἕνωση", ὡς ἀποκήρυξη τῶν πλανῶν τους καὶ ἐπιστροφὴ τῶν αἱρετικῶν ἐν μετανοίᾳ στὴν Ἐκκλησία.

3. Γιὰ τοὺς Διαλόγους, γράφει, ὅτι θὰ ἀρκοῦσε ἕνας Διάλογος πέντε λεπτῶν τῆς ὥρας. Κατ’ αὐτὸν τὸν Διάλογον θὰ ἐρωτηθοῦν οἱ αἱρετικοί: Δέχεσθε τὸ Σύμβολο τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἀπαραχάρακτον, ὅπως μᾶς τὸ παρέδωσαν οἱ Πατέρες, κι ὄχι ὅπως ἐσεῖς τὸ ἔχετε παραχαραγμένο; Ἂν τὸ δεχθοῦν καλῶς. Ἂν δὲν τὸ δεχθοῦν, εἶναι μάταιος κάθε διάλογο, εἶναι ψευδοδιάλογος.

 [Αὐτὰ ἂς τὰ βλέπουν οἱ «ἀντι-Οἰκουμενιστὲς» Ποιμένες καὶ ἱστολόγοι (ποὺ μὲ τὴν ἄδεια τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν Ποιμένων ἐπηρεάζουν ἀνευθυνοϋπεύθυνα  χιλιάδες πιστούς) οἱ ὁποῖοι ἀποδέχονται τὸν διαιωνιζόμενον πονηρὸν διάλογον, συμπληρώνοντας ὑποκριτικά: «Ἀρκεῖ νὰ γίνεται μὲ ὀρθόδοξο τρόπο!!!

Ὡς στρουθοκάμηλοι, δὲν βλέπουν ὅτι μᾶς ἔχουν πετσοκόψει οἱ Παπικοὶ καὶ οἱ Προτεστάντες (καὶ μὲ τὴν ἀνοχή τους καὶ οἱ Μουσουλμᾶνοι, ἑταῖροι στὴν ἑτοιμαζόμενη Πανθρησκεία), δὲν βλέπουν ὅτι ὁ Διάλογος ΠΛΕΟΝ δὲν γίνεται ΜΕΤΑΞΥ τῶν αἱρετικῶν (Παπικῶν, Προτεσταντῶν) καὶ τῶν Ὀρθοδόξων, ἀλλὰ τὸν Διάλογο τὸν διεξάγουν ΜΕΤΑΞΥ τους οἱ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ: δηλαδή, ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ οἱ Παπικοὶ Οἰκουμενιστές, ἀπὸ τὴν ἄλλη οἱ Προτεστάντες Οἰκουμενιστὲς καὶ ὡς φτωχοὶ συγγενεῖς -τρίτοι καὶ καταϊδρωμένοι- οἱ "Ὀρθόδοξοι" Οἰκουμενιστές! Ἡ ἀληθινὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῶν Ἁγίων Πατέρων ἀπουσιάζει ἀπὸ τὸν Διάλογο, γιατὶ ὅσοι "Ὀρθόδοξοι" συμμετέχουν σ' αὐτὸν δὲν ἐκφράζουν τὴν Ὀρθοδοξία, ἀλλὰ τὴν ἑτεροδοξία!].

Τέλος ὁ π. Φιλόθεος μᾶς καλεῖ σὲ μετάνοια, διότι λόγῳ τῶν ἁμαρτιῶν μας (κλήρου καὶ λαοῦ) καὶ τῆς παραβάσεως τῶν θείων Ἐντολῶν ἔχει «ψυγεῖ ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν» καὶ ἐπίκειται ἡ «Μεγάλη Ὀργὴ» ἂν δὲν μετανοήσουμε καὶ ἐπιστρέψουμε στὸν Θεό.

Ἀκολουθοῦν ἀποσπάσματα φωτογραφημένα ἀπὸ τὸ

Ο άγ. Ιουστίνος, ο "πρώην", οι νυν και ερμηνεία θεοσημείων

Δημοσιεύσαμε ἄρθρο τοῦ πρωτοπρ. π. Ἄγγελου Ἀγγελακόπουλου μὲ τίτλο «Ἐμπειρίες ἀπὸ προσκυνηματικὴ ἐκδρομὴ στὴ Σερβία, Ἡ ἄρρητος εὐωδία τῶν ἱερῶν καί χαριτοβρύτων λειψάνων τοῦ Ὁσίου καί Θεοφόρου Πατρός ἡμῶν Ἰουστίνου Πόποβιτς».

http://www.paterikiparadosi.blogspot.gr/2014/08/blog-post_31.html

Ἦταν μιὰ σημαντικὴ καὶ ἀξιόπιστη εἴδηση δεκάδων ἀνθρώπων ποὺ ἐπιβεβαιώνει τὴν μαρτυρία τοῦ οὐρανοῦ γιὰ τὴν ἁγιότητα τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου.

Ὅμως, στὸ ἄρθρο αὐτὸ παρατηρήσαμε κάποιες ἀνακολουθίες, ποὺ δὲν σχολιάσαμε κατὰ τὴν ἀνάρτησή του, ἀλλὰ τὸ κάνουμε τώρα.

Γράφει ὁ π. Ἄγγελος:

«Στή συνέχεια ὁ λόγος στράφηκε καί στήν σημερινή θλιβερή κατάσταση καί εἰκόνα τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία μέχρι τῆς πατριαρχείας τοῦ Μακ. Πατριάρχου κυροῦ Παύλου κρατοῦσε την αὐστηρή, Ὀρθόδοξη καί παραδοσιακή γραμμή τῆς Καθολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τοῦ Ὁσίου Ἰουστίνου. Μετά τήν κοίμηση, ὅμως, τοῦ κυροῦ Παύλου καί τήν ἄνοδο στόν θρόνο τοῦ Μακ. Πατριάρχου κ. Εἰρηναίου, ἡ Σερβική Ἐκκλησία ἔκανε στροφή 180⁰ καί ἀπό παραδοσιακή μετατράπηκε σέ οἰκουμενιστική.

Σ’ αὐτό συνέβαλαν τά μέγιστα μέ τήν στάση τους τά τρία πνευματικά τέκνα τοῦ Ὁσίου Ἰουστίνου, οἱ Ἐπίσκοποι Ἀμφιλόχιος Ράντοβιτς, Ἀθανάσιος Γιέφτιτς καί Εἰρηναῖος Μπούλοβιτς, ἀπό τούς ὁποίους θά περίμενε κανείς νά κρατήσουν τήν αὐστηρή καί παραδοσιακή γραμμή τοῦ Γέροντός τους».

Ἡ ἀλήθεια εἶναι, π. Ἄγγελε, ὅτι ὁ Πατριάρχης Παῦλος, ἐλεγχόμενος τὰ τελευταῖα χρόνια τῆς ζωῆς του ἀπὸ τὴν «Τρόϊκα» (δηλαδή τοὺς Ἐπισκόπους Ἀμφιλόχιο Ράντοβιτς, Ἀθανάσιο Γιέφτιτς καί Εἰρηναῖο Μπούλοβιτς) εἶχε σὲ κάποιες στιγμὲς ἐγκαταλείψει τὴν αὐστηρὴ γραμμή, καθοδηγούμενος καταλλήλως ὑπὸ τῶν ἀνωτέρω.

Συνεχίζετε: «Ἐντούτοις, προδίδοντας τόν Γέροντά τους, κατάφεραν νά ὁδηγήσουν τήν Σερβική Σύνοδο στήν ἀπόφαση τῆς καθαιρέσεως τοῦ πνευματικοῦ τους ἀδελφοῦ καί μοναδικοῦ ἐναπομείναντος, πραγματικοῦ, αὐθεντικοῦ καί γνησίου διαδόχου τοῦ ὁσίου Ἰουστίνου, Σεβ. Μητρ. πρώην Ράσκας καί Πριζρένης κ. Ἀρτεμίου, καί τοῦ πρωτοσυγκέλλου του παν. ἀρχιμ. Συμεών Βιλόφσκυ ἐπειδή ἦταν ἐμπόδιο στά οἰκουμενιστικά τους σχέδια. Και δυστυχῶς τώρα πρωτοστατοῦν μαζί μέ τόν Μακ. Πατριάρχη κ. Εἰρηναῖο στίς οἰκουμενιστικές παρεκτροπές, συμπροσευχόμενοι παρανόμως καί ἀντικανονικῶς, συναγελαζόμενοι, συντρώγοντες, συμπίνοντες, ἀλληλοασπαζόμενοι καί ἀλληλολιβανιζόμενοι μέ παπικούς, προτεστάντες, μονοφυσίτες, ραββίνους καί μουσουλμάνους, προσκολλώμενοι στό ἅρμα τοῦ παπισμοῦ καί τοῦ οἰκουμενισμοῦ».

Μᾶς σκανδαλίζει, πάτερ, ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ Σεβ. Ράσκας καί Πριζρένης κ. Ἀρτεμίου, ὡς «πρώην Ράσκας καί Πριζρένης». Δηλ. π. Ἄγγελε, σὰν νὰ λέμε, ὅτι γιὰ σᾶς, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὅταν ἄδικα καὶ ἀντικανονικὰ ἐξορίστηκε ἦταν πρώην; Κι ὁ ἅγιος Κύριλλος, ὅταν καθαιρέθηκε ἦταν πρώην!

Ἀλλὰ καὶ ὁ Μητροπολίτης σας κ. Σεραφείμ, δὲν ὀνομάζει «πρώην» τὸν Σεβ. Ἀρτέμιο, ἀλλὰ χαρακτηρίζει ὡς «Κανονικὸ» μητροπολίτη Ράσκας! Σᾶς θυμίζουμε τὸ σχετικό κείμενο:

«Ο έκπτωτος Επίσκοπος Αρτέμιος... Ακραδάντως πιστεύω και δημοσία ταπεινώς διακηρύσσω με την 20ετη εμπειρίαν ενασχολήσεως μετά της Εκκλησιαστικής Δικαιοσύνης» ὅτι «κατά τον Ευαγγελικόν Θείον Νόμον τυγχάνει ο Κανονικός Επίσκοπος της Αγιωτάτης Επισκοπής Ράσκας, Πριζρένης, Κοσσυφοπεδίου και Μετοχίων, των καθ’ Υμών ενεργηθέντων υπό της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου ως και της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας δίχα Κανονικού κατηγορητηρίου και προσάψεως πραγματικών περιστατικών, Κανονικών ανακρίσεων και διερευνήσεως του κατηγορητηρίου, Κανονικής δίκης και Απολογίας και ενδίκων μέσων και ειδικώτερον».

http://aktines.blogspot.com/2011/02/e.html

Ρωτᾶμε π. Ἄγγελε: Μήπως ὁ «ἀκραδάντως πιστεύων καὶ δημοσίως διακηρύσσων» μητροπολίτης σας ἄλλαξε πάλι γνώμη; Μήπως σᾶς διέταξε νὰ ὀνομάζετε ὡς «πρώην» τὸν Σεβασμιώτατο Ράσκας Ἀρτέμιο, ὥστε νὰ μὴ δημιουργοῦνται «προβλήματα»;

Ἔτσι, λοιπόν: Πρώην Ράσκας ὁ Ἀρτέμιος! Οἱ τῆς «τρόϊκα» ὅμως, εἶναι «νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς» οἰκουμενιστικοὺς αἰῶνας Ἐπίσκοποι! Ἔστω κι ἂν ἐγκατέλειψαν, πρόδωσαν τὸν χαριτόβρυτο ἅγιο Ἰουστῖνο, τὸν πνευματικό τους Πατέρα καὶ κατεδίκασαν τὸν ἀδελφό τους Ἀρτέμιο!

ΒΕΒΑΙΑ, στὸ ἄρθρο σας ξεχωρίζει τὸ σημαντικὸ γεγονὸς τῆς ἄρρητης εὐωδίας τῶν ἱερῶν καὶ χαριτοβρύτων λειψάνων τοῦ Ὁσίου Ἰουστίνου. Πέρα ὅμως ἀπὸ τὴν διήγηση τοῦ γεγονότος, παρέχετε καὶ μιὰ ἑρμηνεία, ἡ ὁποία δύναται νὰ εἶναι αὐθαίρετη. Γράφετε:

«Συγκεντρωθήκαμε ὅλοι μέσα στό Ναό καί τότε ἔγινε τό ἀπροσδόκητο θαῦμα!!! Μόλις ὁ Ἱερομόναχος ἄνοιξε τήν λάρνακα, τά λείψανα τοῦ Ὁσίου ἄρχισαν νά εὐωδιάζουν μέ μιά ἄρρητη καί ἀνέκφραστη εὐωδία, ἡ ὁποία πλημμύρισε ὅλο τό Ναό καί ἔγινε ἀντιληπτή ἀπ’ ὅλους, μηδενός ἐξαιρουμένου. Ἡ εὐωδία κράτησε γιὰ ὅση ὥρα ἤμασταν στό Ναό,  περίπου μισή ὥρα...

Ἐξηγώντας ὁ Γέροντας (σ.σ. Ἡγούμενος Γατζέας π. Γρηγόριος) τό θαυμαστό αὐτό γεγονός τῆς εὐωδίας τῶν λειψάνων τοῦ Ὁσίου Ἰουστίνου, τόνισε ὅτι ἦταν ἡ ἀνταπόδοση τοῦ κόπου, στόν ὁποῖο ὑποβληθήκαμε, γιά νά ἔλθουμε ἀπό τήν Ἑλλάδα στήν Ἱ. Μ. Τσέλιε καί ἡ ὑποδοχή, πού μᾶς ἐπιφύλαξε ὁ Ὁσιος. Ἦταν, ἐπίσης, ἕνα δεῖγμα εὐαρεστήσεως τοῦ Ὁσίου πρός ἐμᾶς, οἱ ὁποῖοι, παρά τά πάθη μας, τήν ἀναξιότητα, τήν ἁμαρτωλότητα καί τήν μηδαμινότητά μας, ἀγωνιζόμαστε, μέ τήν Χάριν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ μας καί ὅση ἡμῖν δύναμις, νά εἴμαστε ἑπόμενοι τοῖς ἁγίοις πατράσι καί τῶ ὁσίῳ Ἰουστίνῳ, νά ἀκολουθοῦμε πιστά καί ἀπαρέγκλιτα τήν ἀντιαιρετική, ἀντιπαπική καί ἀντιοικουμενιστική γραμμή τῶν ἁγίων καί Θεοφόρων Πατέρων καί νά ἐνημερώνουμε τό Ὀρθόδοξο ποίμνιο γιά τήν χειρότερη ἐκκλησιολογική αἵρεση ὅλων τῶν ἐποχῶν καί τρομερή αὐτή λύμη καί μάστιγα τῆς ἐποχῆς μας, τήν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ ὁποία ἐκθεμελιώνει ἐκ βάθρων τήν ταυτότητα καί τήν αὐτοσυνειδησία τῆς Καθολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μέ ἀπώτερο σκοπό μας τήν προφύλαξη καί τήν ἐν τέλει σωτηρία τοῦ ποιμνίου, ὅπως ἔκανε καί ὁ ὅσιος Ἰουστίνος. Ἦταν, τέλος, καί ἕνα μήνυμα συμπαραστάσεως, στηρίξεως καί ἐνθάρρυνσης τοῦ Ὁσίου πρός ἐμᾶς, γιά νά συνεχίσουμε σταθερά καί ἀταλάντευτα τόν ἀγῶνα μας».

Ἀλήθεια, πάτερ, «ἡ γραμμή τῶν ἁγίων καί Θεοφόρων Πατέρων» ἦταν μόνο «νά ἐνημερώνουν  τό Ὀρθόδοξο ποίμνιο γιά τήν χειρότερη ἐκκλησιολογική αἵρεση ...καί τρομερή λύμη καί μάστιγα τῆς ἐποχῆς μας»; Ἀλήθεια, μία αἵρεση «ἡ ὁποία ἐκθεμελιώνει ἐκ βάθρων τήν ταυτότητα καί τήν αὐτοσυνειδησία τῆς Καθολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθεῖ μὲ χαρτοπόλεμο;  Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθεῖ «προφύλαξη καί ἐν τέλει σωτηρία τοῦ ποιμνίου», ὅταν αὐτὸ προσφέρεται –διὰ τῆς ἐπικοινωνίας καὶ τῆς «διακοινωνίας»– βορὰ στὰ χέρια τῶν Οἰκουμενιστῶν; Αὐτὸ διδάσκουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες; Ἢ τὴν ἄμεση ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς;

Νὰ σᾶς θυμίσουμε τί γράφατε, π. Ἄγγελε, ὅταν ὑποστηρίζατε τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου, ἀντιτιθέμενος σὲ ὅσα ἀθεολόγητα ἔγραφε ὁ μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσόστομος. Ὁ Μεσσηνίας ἰσχυριζόταν πὼς «ὁποιαδήποτε τάση ἀνάπτυξης τῆς θεωρίας ὅτι “ὁ ἐπιβεβλημένος σωτήριος δρόμος ...εἶναι ἡ ἀκοινωνησία, ἡ διακοπή τοῦ μνημοσύνου τῶν ἐπισκόπων, οἱ ὁποῖοι καθίστανται συγκοινωνοί τῆς αἱρέσεως καί τῆς πλάνης”, εἶναι ὡς προτάσεις, ἐκκλησιολογικῶς ἀπαράδεκτες».

Kι’ ἐσεῖς τότε, ἐκφράζοντας τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση χαρακτηρίσατε «ἀπαράδεκτο τὸν ἰσχυρισμό του καὶ τὶς «ἀπειλές του περί κανονικῶν συνεπειῶν» γιὰ ὅσους σκέπτονται τὴν ἀποτείχιση, καὶ ἐπισημαίνατε ὅτι «ὁ Σεβασμ. κ. Χρυσόστομος καταδεικνύει τό πόσο πολύ φοβᾶται τήν ἀντίδραση κλήρου καί λαοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἱεροκανονικά κατοχυρωμένος, μέ βάση τόν ιε΄ Ἱερό Κανόνα τῆς ΑΒ΄ Συνόδου ἐπί Μ. Φωτίου (861), νά ἀσκήσει προαιρετικά καί δυνητικά τό δικαίωμα νά διακόψει τό μνημόσυνο τοῦ ἐπισκόπου του»!

Στὴ συνέχεια παραθέτατε τὸν ΙΕ΄ Κανόνα, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι, ΟΧΙ ὁ Χαρτοπόλεμος καὶ ἡ ἐκστρατεία ἐνημέρωσης μερικῶν ...ἑκατοντάδων πιστῶν, ἀλλὰ ἡ Ἀποτείχιση συντελεῖ στὴν ἀποτροπὴ τοῦ σχίσματος ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ (δηλ. τὴν ἀποτροπὴ τοῦ χωρισμοῦ μας ἀπὸ τὴν Ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ καὶ ἄρα στὴ σωτηρία μας) καὶ ἐλευθερώνει τοὺς πιστοὺς ἀπὸ τοὺς λυκοποιμένες, ποὺ κρατοῦν τὸ ποίμνιο αἰχμάλωτο σὲ κοινωνία μὲ τὴν αἵρεση, κατατρώγοντες τὸ ποίμνιο. Ὁ ΙΕ΄ Κανόνας ποὺ παραθέτατε λέγει ὅτι οἱ Οἰκουμενιστὲς φοβοῦνται, ΟΧΙ τὸν Χαρτοπόλεμο, ἀλλὰ  τὴν Ἀποτείχιση.

Νά, πῶς μεταφράζατε τὸν ΙΕ΄ Κανόνα: οἱ ἀποτειχισμένοι δὲν «ἐπροξένησαν σχίσμα εἰς τήν Ἐκκλησίαν μέ τόν χωρισμόν αὐτόν (σ.σ. ἀπὸ τὸν αἱρετικὸ Ἐπίσκοπο), ἀλλά μᾶλλον ἠλευθέρωσαν τήν Ἐκκλησίαν ἀπό τό σχίσμα καί τήν αἵρεσιν τῶν ψευδεπισκόπων αὐτῶν» (ΙΕ΄ Κανων τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου).

Παραθέτατε καὶ τὴν ἑρμηνεία ἀπὸ τὸν ἅγιο Νικόδημο καὶ ἄλλους κανονολόγους καὶ μάλιστα κατοχυρώνατε τὸν κανόνα μὲ τὴν παράθεση καὶ ἄλλων παραπλήσιων Ἱερῶν Κανόνων. Γράφατε: «Ὁ παραπάνω Ἱερός Κανὼν εἶναι σύμφωνος καί μέ ἄλλους Ἱερούς Κανόνες Τοπικῶν καί Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ὅπως ὁ λα΄ Ἀποστολικός, ὁ στ΄ τῆς ἐν Γάγγρα Τοπικῆς Συνόδου (340), ὁ ε’ τῆς ἐν Ἀντιοχεία Τοπικῆς Συνόδου (341), οἱ ι΄, ια΄ και ζβ΄ τῆς ἐν Καρθαγένη Τοπικῆς Συνόδου (419), ὁ ιη’ τῆς Δ΄ Οἰκ. Συνόδου (451), οἱ λα΄ καί λβ΄ τῆς ΣΤ΄ Οἰκ. Συνόδου (691), καί οἱ ιβ΄, ιγ΄, ιδ΄ τῆς ΑΒ΄ Συνόδου (861)».

Ἂν λοιπόν, π. Ἄγγελε, ἰσχύουν αὐτά, τότε κατὰ ποιά ἔννοια ἀποδέχεσθε τὴν ἑρμηνεία τοῦ Ἡγουμενου τῆς Γατζέας, π. Γρηγορίου, ὅτι τὸ «γεγονός τῆς εὐωδίας τῶν λειψάνων τοῦ Ὁσίου Ἰουστίνου» ἦταν ἐπιβράβευση τῆς «πιστῆς καὶ ἀπαρέγκλιτης ἀντιοικουμενιστικῆς γραμμῆς» σας; Ἀφοῦ ἀκολουθεῖτε «ἄλλη», νεοπατερικὴ γραμμή, αὐτὴ τῆς συγκοινωνίας μὲ τοὺς Οἰκουμενιστὲς «ἄχρι καιροῦ», εἶναι δυνατὸν νὰ εἴχατε γι’ αὐτὴ τὴ γραμμὴ τὴν εὐλογία τοῦ Ἁγίου Ἰουστίνου;

Μήπως σᾶς ἐπιβράβευσε ὁ Ἅγιος γιὰ τὴν παρέκκλιση ἀπὸ τὴν γραμμὴ τῶν Ἁγίων πατέρων;

Ψάξτε σᾶς παρακαλῶ γιὰ ἄλλη αἰτιολογία, πιὸ ἁπλῆ.

Ὑπάρχει.