Από τη συνέντευξη του
Σεβασμιωτάτου μητροπολίτου Φλωρίνης κ. Θεοκλήτου, στον τηλεοπτικό σταθμό FLASHE
της Δ. Μακεδονίας (15/4/2016):
- «Έπρεπε να
τεθούν και πιο σοβαρά θέματα [στην Πανορθόδοξη Σύνοδο].
- [Εν όψει
της Μεγάλης Συνόδου] Έστειλα ένα μεγάλο Υπόμνημα στην Ιερά Σύνοδο με τις
απόψεις μου:
Γράφω εκεί ότι θεωρώ κόκκινες
γραμμές:
1ον Να κρατηθεί ατόφια η
Ορθοδοξία και να μην θιγεί.
2ον Οι άλλες ομολογίες να μην
ονομάζονται "Εκκλησίες", διότι λέει το Σύμβολο της Πίστεως:
"Ομολογώ... εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν" που
είναι η Ορθόδοξος.
3ον Να
αναγνωριστούν δύο Μεγάλες Σύνοδοι που καταδίκασαν τον Παπισμό: η 8η και η 9η,
που ο λαός τις ονόμασε Οικουμενικές. Είθισθαι, όταν γίνεται μια Μεγάλη Σύνοδος,
να αναγνωρίζει τις αποφάσεις και προηγουμένων Μεγάλων Συνόδων.
- [Στη
Μεγάλη Σύνοδο] Έπρεπε ο καθένας [Αρχιερεύς] να έχει ψήφο. Αυτοί δεν δίνουν
ψήφο. Είναι μια ψήφος [μόνο] του αρχηγού [της αντιπροσωπείας της κάθε Εκκλησίας].
- Είμαστε
κατά του Παπισμού και κατά της παγκοσμιοποιήσεως. Τέρμα! Κόκκινη γραμμή!
Ήμασταν ένα δένδρο και αυτοί [Οι Παπικοί] αποκόπηκαν.
- Η ΔΙΣ θα
μαζέψει όλες τις γνώμες των επισκόπων της Εκκλησίας της Ελλάδος, θα τις
επεξεργαστεί η Γραμματεία της και θα τις μεταφέρει στη "Μεγάλη
Σύνοδο".
- Έστειλα
μια επιστολή [παραίτησης] στη Σύνοδο: "Σας παρακαλώ να με εξαιρέσετε διότι
είμαι προχωρημένης ηλικίας. Εξ' άλλου, τις θέσεις μου τις υπέβαλα στην Εκκλησία
της Ελλάδος με Υπόμνημα". Και εξαιρέθηκα.
Εκεί [στην Πανορθόδοξη Σύνοδο] δεν
θα μπορούσα να πω και τίποτα. Τί να κάνω; Γλάστρες θα είμαστε εκεί!
- Καταλήγω
στο Υπόμνημά μου [ως εξής]: "Εύχομαι ο Θεός να φωτίσει τους παρισταμένους,
και προ παντός τους ιθύνοντας, τους αρχηγούς όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, να
πάρουν αποφάσεις ωφέλιμες για την Ορθοδοξία"».
Μετά τους μητροπολίτες
Νέας Σμύρνης, Κυθήρων, Πειραιώς και Κηφισίας, και ο μητροπολίτης Φλωρίνης
Θεόκλητος υπέβαλλε την παραίτησή του από μέλος της αντιπροσωπείας της Εκκλησίας
της Ελλάδος στη λεγόμενη "Αγία και Μεγάλη Σύνοδο" που προώρισται να
συνέλθει τον προσεχή Ιούνιο στο Κολυμπάρι της Κρήτης, ευφραίνοντας τον πιστό
λαό.
Ο
ένας μετά τον άλλον, οι μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας, αρνούνται να
συμμετάσχουν σε μία προβληματικών προδιαγραφών σύνοδο που μόνο πνευματική ζημία
συνεπάγεται για το καλώς εννοούμενο συμφέρον της Οικουμενικής Ορθοδοξίας.
Επιπροσθέτως, οι προαναφερθέντες μητροπολίτες γνωρίζουν, προφανώς, ότι με την
τυχόν συμμετοχή τους στην ψευδο-σύνοδο της Κρήτης τους επιφυλάσσεται ο ρόλος
του "κομπάρσου", της "μαριονέττας" και της
"γλάστρας", κατά την επιτυχέστατη έκφραση του αγίου Φλωρίνης, αφού
κάποιοι "φαεινοί εγκέφαλοι", οι οποίοι συνέταξαν τον κανονισμό
λειτουργίας της εν θέματι συνόδου, φρόντισαν να φαλκιδεύσουν απαράγραπτα
κανονικά δικαιώματα κάποιων ισότιμων με αυτούς συνεπισκόπων τους που
σχετίζονται με το δικαίωμα της ψήφου απάντων των συμμετεχόντων μελών της
συνόδου.
__________Η πρόσφατη επίσκεψη του Πάπα της Ρώμης κ. Φραγκίσκου στη Λέσβο
οπωσδήποτε εντάσσεται στα ιστορικά γεγονότα με παγκόσμιο αντίκτυπο! Ανεξαρτήτως
προς τα αποτελέσματά της ήταν όντως ένα μεγάλο γεγονός, μια μεγάλη και πολύ τιμητική επίσκεψη για την Ελλάδα μας!
_________Ήταν μεγάλη, όχι διότι στην σχετικά μικρή νήσο της Λέσβου έσπευσαν
πεντακόσιοι τόσοι Δημοσιογράφοι, τεχνικοί της τηλεοράσεως κλπ., για να καλύψουν
δημοσιογραφικά και
Αρκούν τα δημόσια συλλυπητήρια της Μητροπόλεως Νέας Ιωνίας για
την σωτηρία της ψυχής του εκλιπόντος ηθοποιού Γιάννη Βόγλη;
Διαβάσαμε
για τον θάνατο του ηθοποιού Γιάννη Βόγλη και για την επιθυμία του να
αποτεφρωθεί μετά θάνατον. Προφανώς ο ίδιος δεν ήθελε να έχει χριστιανικά τέλη
και να ταφεί ως χριστιανός. Αυτό αποτελεί δικαίωμά του σεβαστό και αναφαίρετο,
αξιοθρήνητο όμως, ιδίως μάλιστα για μια ανθρώπινη ψυχή που «φεύγει» μόλις λίγες
μέρες πριν το Μέγα Πάσχα, επιλέγοντας να μείνει εκτός νυμφώνος του μεγάλου
πάνδημου εορτασμού της νεκρώσεως του θανάτου από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό …
Η Συντονιστική Επιτροπή Ορθοδόξων Πολιτών Ημαθίας - Πτολεμαΐδος προς τη ΔΙΣ για τη Μεγάλη Σύνοδο
Προς
την Ιερά Σύνοδο
της Εκκλησίας της Ελλάδος
Ι. Γενναδίου 14
11521 Αθήνα
Μακαριώτατε Άγιε
Πρόεδρε,
Σεβασμιώτατοι Άγιοι
Αρχιερείς,
[….]
Ως συνειδητά μέλη της
Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, σας απευθύνουμε κραυγή
αγωνίας και αγανάκτησης, όσον αφορά την προετοιμαζόμενη Αγία και Μεγάλη
Πανορθόδοξη Σύνοδο.
Η αγωνία μας αυτή
πηγάζει κυρίως, από τη μελέτη του πέμπτου κειμένου της Ε’ Προσυνοδικής
Πανορθοδόξου Διασκέψεως της Γενεύης με τίτλο: «ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΚΟΣΜΟ». Θεωρούμε λοιπόν αυτό το κείμενο, ως το πιο
κρίσιμο και βαρυσήμαντο.
Διαβάζοντας λοιπόν αυτό
το κείμενο προσεκτικά, αντιλαμβανόμαστε πόσο πονηρό και επικίνδυνο είναι, αφού
συνδυάζει, αλλού πατερικές θέσεις και ορθόδοξη εκκλησιολογία και αλλού αιρετική
εκκλησιολογία και μεταπατερική θεολογία. Για παράδειγμα το άρθρο 6, που
αναγνωρίζει την ύπαρξη κι άλλων «Εκκλησιών». Είναι φανερό ότι οι συντάκτες
αυτού του κειμένου προσπαθούν τεχνηέντως να μας μπερδέψουν.
Η επικεφαλίδα, «προς
τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον» άλλαξε σε, «ύπαρξιν άλλων Χριστιανικών
Εκκλησιών και Ομολογιών» και έτσι παρουσιάζεται και γίνεται αποδεκτή -με
καμουφλαρισμένο και έμμεσο τρόπο- η αιρετική «θεωρία των Κλάδων». Στο ίδιο
άρθρο 6 αναφέρεται, πως η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει ως «αντικειμενικόν σκοπόν την
προλείανσιν της οδού της οδηγούσης προς την ενότητα».
Ποια ενότητα όμως; Αυτήν που αφορά
το πλανηθέν μέλος που επανέρχεται στην ΜΙΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΗ Εκκλησία ή γίνεται
λόγος για την αιρετική εκκλησιολογία περί «διηρημένης Εκκλησίας»; Όμως οι
άγιες Σύνοδοι κι οι άγιοι όλων των αιώνων, αναφέρονται σε ΜΙΑ μόνο Εκκλησία που
σώζει: την Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία.
Δόλιο επίσης άρθρο,
είναι και το 12. Εμμέσως πλην σαφώς, απορρίπτεται η Ορθόδοξος Εκκλησία ως η ΜΙΑ
ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ και εξισώνεται με τις ΑΙΡΕΣΕΙΣ, και ότι κι αυτή ακόμα, ψάχνει
να βρει, μέσω των θεολογικών διαλόγων την ορθή πίστη. Αλλά αφού εξισώνεται η
Ορθόδοξη Εκκλησία με τις αιρετικές και δεν έχουμε με αυτές διαφορά
πίστεως, τότε σε τι αποσκοπούν αυτοί οι περιβόητοι και αιώνιοι διάλογοι;
Επίσης το άρθρο 20,
διακρίνεται από επιτηδευμένη ασάφεια και σύγχυση, καθώς ουσιαστικά υιοθετείται
η λεγόμενη « βαπτισματική θεολογία » σε αντίθεση και σε ανατροπή σχεδόν της
όλης Ορθόδοξης θεολογίας.
Κλείνουμε με μια
θλιβερή διαπίστωση, όσον αφορά το άρθρο 22. Με αυτό το άρθρο, θα θεωρείται «καταδικαστέος» όποιος θα επιδιώκει να ζει «επόμενος τοις αγίοις Πατράσι» και
όποιος θα μείνει σταθερός στην Πατερική διδασκαλία, θα θεωρείται ότι διασπά την
ενότητα της Εκκλησίας!
Όμως η διατήρηση της
Ορθοδόξου Πίστεως, δεν διασφαλίζεται μόνον δια του συνοδικού συστήματος, όπως
ισχυρίζεται ο συντάκτης αυτού του άρθρου, αλλά και μέσω του πιστού λαού.
Η Σύνοδος Επισκόπων
είναι βεβαίως μια έκφραση καθολικότητας, αλλά έσχατος κριτής περί των θεμάτων
της Πίστεως είναι η αγρυπνούσα συνείδησις, του σώματος της Εκκλησίας, δηλαδή
του ευσεβούς λαού, όπως τονίζεται και στην κοινή διακήρυξη των 4 Πατριαρχών της
Ανατολής, το 1848.
Επίσης, ο άγιος Μάξιμος
ο Ομολογητής δεν αναφέρει πως ο καθένας από μας είναι «εν σμικρώ Εκκλησία»;
Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο καθένας μας, πρέπει να είναι φύλακας των Ορθοδόξων
δογμάτων. Επίσης, ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, τονίζει την υποχρέωση ακόμη και
του πιο τελευταίου και απλοϊκού πιστού στα θέματα της διαφύλαξης της Ορθοδόξου
Πίστεως.
Είναι οφθαλμοφανές, πως μέσα
από αυτό το κείμενο, στρώνεται ο δρόμος για την επέκταση και νομιμοποίηση του
Οικουμενισμού. Η διγλωσσία και ασάφεια του κειμένου λοιπόν, θυμίζουν τα λόγια
του μακαριστού π. Αθανασίου Μυτιληναίου, ο οποίος έλεγε για τον Οικουμενισμό,
πως «πρόκειται για ένα ανακάτωμα, ένα τσουβάλιασμα της αλήθειας με το ψεύδος,
δηλαδή και το ένα και το άλλο».
Πουθενά στο κείμενο δε
γίνεται λόγος για αιρέσεις ή για επιστροφή των αιρετικών στην ΜΙΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΗ
Εκκλησία. Πουθενά δεν γίνεται οριοθέτηση της ορθοδόξου διδασκαλίας έναντι των
πλανών. Πουθενά δεν γίνεται λόγος για ενότητα στην ορθή πίστη, για ενότητα στην
Εκκλησία του Χριστού, αλλά μόνο για ενότητα «Εκκλησιών». Γι’ αυτό είπαμε στην
αρχή, πως πρόκειται για ένα πονηρό και επικίνδυνο κείμενο.
Για να είναι μια
Σύνοδος όμως,όντως Αγιοπνευματική και Ορθόδοξη, πρεπει οι αποάσεις της να
στηρίζονται στην Ορθόδοξη Παρακαταθήκη και να είναι εν τέλει, «επόμενη τοις
αγίοις πατράσι» και συμπορευόμενη με τα ορίσματα όλων των προγενεστέρων
Συνόδων.
Σε διαφορετική
περίπτωση, θα έχουμε μία ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΨΕΥΤΟΣΥΝΟΔΟ, την οποία θα καταγγείλουμε στον
ευσεβή λαό.
Στις 21 Απριλίου συνεδρίασε η η Αγία
Σύνοδος της βουλγαρικής Εκκλησίας υπό την προεδρία της
Αυτού Αγιότητος του πατριάρχη Νεόφυτου.
Μεταξύ άλλων συζήτησε θέματα και έγγραφα
που σχετίζονται με την επικείμενη Πανορθόδοξη Σύνοδο που προβλέπεται να
πραγματοποιηθεί στην Κρήτη από τις 16 Ιουνίου έως τις 27.
Η Αγία Σύνοδος εξέτασε την επιστολή του
Μητροπολίτη Λόβετς Γαβριήλ, σε σχέση με το κείμενο "Οι σχέσεις της
Ορθόδοξης Εκκλησίας με το υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο", η οποία
υποστηρίζεται και από τον Επίσκοπο Plovdiv Νικολάι, μαζί με 240 ιερείς
από την επαρχία της Φιλιππούπολης.
Μετά από μια ψηφοφορία για το θέμα της
ανάγκης για αλλαγές στο συγκεκριμένο έγγραφο η Αγία Σύνοδος υιοθέτησε την
ακόλουθη γνωμοδότηση:
«Στην Ορθόδοξη Εκκλησία για την "ενότητα όλων" είναι κατανοητό ότι εκείνοι που έχουν πέσει σε
αίρεση ή σχίσμα, θα πρέπει πρώτα να επιστρέψουν στην Ορθόδοξη πίστη και να αποδείξουν την υπακοή
στον Ιερούς Κανόνες και στη συνέχεια, μέσω της μετάνοιας, μπορούν να ονομάζονται Εκκλησία».
Σχολιάζοντας δε τους διμερείς θεολογικούς
διαλόγους σημειώνει:
«Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Αγία Ορθόδοξος Εκκλησία, η οποία είναι η μία και μόνη, ποτέ δεν έχασε την ενότητα στην πίστη
και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος μεταξύ των Χριστιανών
όπως θα διαρκέσει μέχρι το τέλος του κόσμου, ο Κύριος έχει πει ότι "οι
πύλες της κόλασης δεν θα υπερισχύσουν εναντίον της" (Mat.16: 18), αυτή η
κοινωνία θα διαρκέσει για πάντα"».
Σε άλλο σημείο αναφέρει:
«Εκτός από την Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία
δεν υπάρχουν άλλες εκκλησίες, αλλά μόνο αιρέσεις και τα σχίσματα, και το να ονομάζονται οι τελευταίες "εκκλησίες" είναι
θεολογικά, δογματικά και κανονικά εντελώς λάθος».
Σε μια ακόμη παρατήρηση η βουλγαρική εκκλησία
αναφέρει σχολιάζοντας ένα απόσπασμα του συγκεκριμένου εγγράφου που λέει «κατά
τη διεξαγωγή των θεολογικών διαλόγων κοινός στόχος όλων είναι η τελική
αποκατάσταση της ενότητας της αληθινής πίστης και της αγάπης»: Είναι εντελώς λάθος και απαράδεκτο, διότι πρέπει να διευκρινιστεί και να τονιστεί ότι η επιστροφή στην
αληθινή πίστη των αιρετικών και σχισματικών σε καμία περίπτωση δεν σχετίζεται
με την ορθόδοξη εκκλησία.
Κατόπιν κάνει αναφορά στην αποχώρηση της Βουλγαρικής Εκκλησίας από
το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών
Χθες 21 Απριλίου συνεδρίασε η η Αγία Σύνοδος της βουλγαρικής Εκκλησίας υπό την προεδρία της Αυτού Αγιότητος του πατριάρχη Νεόφυτου.
Μεταξύ άλλων συζήτησε θέματα και έγγραφα που σχετίζονται με την
επικείμενη Πανορθόδοξη Σύνοδο που προβλέπεται να πραγματοποιηθεί στην
Κρήτη από τις 16 Ιουνίου έως τις 27 .
Η Αγία Σύνοδος εξέτασε την επιστολή του Μητροπολίτη Λόβετς Γαβριήλ, σε σχέση με το κείμενο "Οι σχέσεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας με το υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο", η οποία υποστηρίζεται και από τον Επίσκοπο Plovdiv Νικολάι, μαζί με 240 ιερείς από την επαρχία της Φιλιππούπολης.
Μετά από μια ψηφοφορία για το θέμα της ανάγκης για αλλαγές στο
συγκεκριμένο έγγραφο η Αγία Σύνοδος υιοθέτησε την ακόλουθη γνωμοδότηση: "Στην Ορθόδοξη Εκκλησία για την
"ενότητα όλων" είναι κατανοητό ότι εκείνοι που έχουν πέσει σε αίρεση ή
σχίσμα, θα πρέπει πρώτα να επιστρέψουν στην Ορθόδοξη πίστη και να
αποδείξουν την υπακοή στον Ιερούς Κανόνες και στη συνέχεια, μέσω της
μετάνοιας, μπορούν να ονομάζονται Εκκλησία".
Σχολιάζοντας δε τους διμερείς θεολογικούς διαλόγους σημειώνει:
"Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Αγία Ορθόδοξος Εκκλησία, η οποία είναι η
μία και μόνη, ποτέ δεν έχασε την ενότητα στην πίστη και την κοινωνία του
Αγίου Πνεύματος μεταξύ των Χριστιανών όπως θα διαρκέσει μέχρι το τέλος
του κόσμου, ο Κύριος έχει πει ότι " οι πύλες της κόλασης δεν θα
υπερισχύσουν εναντίον της "(Mat.16: 18), αυτή η κοινωνία θα διαρκέσει
για πάντα".
Σε άλλο σημείο αναφέρει: "Εκτός από την Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία δεν υπάρχουν άλλες εκκλησίες, αλλά μόνο αιρέσεις και τα σχίσματα, και το να ονομάζονται οι τελευταίες "εκκλησίες" είναι θεολογικά, δογματικά και κανονικά εντελώς λάθος. Σε μια ακόμη παρατήρηση η
βουλγαρικη΄εκκλησία αναφέρει σχολιάζοντας ένα απόσπασμα του
συγκεκριμένου εγγράφου που λέει «κατά τη διεξαγωγή των θεολογικών
διαλόγων κοινός στόχος όλων είναι η τελική αποκατάσταση της ενότητας της
αληθινής πίστης και της αγάπης»: Είναι εντελώς λάθος και απαράδεκτο,
διότι πρέπει να διευκρινιστεί και να τονιστεί ότι η επιστροφή στην
αληθινή πίστη των αιρετικών και σχισματικών σε καμία περίπτωση δεν
σχετίζεται με την ορθόδοξη εκκλησία.
Κατόπιν κάνει αναφορά στην αποχώρηση της Βουλγαρικής Εκκλησίας από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών
- See more at: http://ekklisiaonline.gr/patriarxeia/item/13895#sthash.Rpxkx6so.dpuf
Θα καταλάβουν τις δύο από τις έξι θέσεις συμβούλων που διαθέτει
Ο κ. Βαρθολομαίος με την Γερόντισσα Θεοξένη
«Εχετε επιλεγεί για να συμμετάσχετε στη θέση των συμβούλων του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο». Με τη φράση αυτή σε ειδική επιστολή του ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος (φωτογραφία)
καλεί δύο γυναίκες να παρακολουθήσουν την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο μετά
το Σχίσμα των Εκκλησιών που θα συγκληθεί τον προσεχή Ιούνιο στην Κρήτη.
Με την απόφασή του αυτή ο κ. Βαρθολομαίος ουσιαστικά αποστέλλει μήνυμα
και στους προκαθημένους των άλλων εκκλησιών να συμπεριλάβουν στις
αντιπροσωπείες τους γυναίκες, όπως είχε συμφωνηθεί προσφάτως στη Σύναξη
των Ορθοδόξων Προκαθημένων στο Σαμπεζί.
Οι αποδέκτες του πατριαρχικού γράμματος είναι η ηγουμένη της Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής των Χανίων μοναχή Θεοξένη και η επισκέπτρια αναπληρώτρια καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Ταφτ της Βοστώνης κυρία Ελισάβετ Προδρόμου.
Η 65χρονη ηγουμένη είναι επικεφαλής σε ένα από τα σημαντικότερα και
δυναμικότερα μοναστήρια της χώρας. Σπούδασε Θεολογία και Κοινωνική
Εργασία στην Αθήνα και από το 1975 είναι μοναχή. Η Μονή της Χρυσοπηγής,
στην οποία ηγείται, είναι γνωστή για τις οικολογικές πρωτοβουλίες της
και την κοινωνική της δράση στην Κρήτη. Επίσης συγκαταλέγεται στα
μοναστήρια που συμβάλλουν στη λειτουργία της Μονής Ζωοδόχου Πηγής του
Βαλουκλή, όπου είναι οι τάφοι των Πατριαρχών, με την τακτική αποστολή
μελών της μοναστικής κοινότητάς της.
Η κυρία Ελισάβετ Προδρόμου δεν είναι θεολόγος αλλά έχει σπουδάσει
Πολιτικές Επιστήμες και ασχολείται στις ΗΠΑ με θέματα θρησκευτικής
ελευθερίας, τρομοκρατίας, επίλυσης συγκρούσεων και εκδημοκρατισμού των
χωρών της Μέσης Ανατολής.
Οι δύο γυναίκες θα καταλάβουν τις δύο από τις έξι θέσεις συμβούλων
που διαθέτει το Οικουμενικό Πατριαρχείο, όπως και όλες οι άλλες
ορθόδοξες εκκλησίες στη Μεγάλη Σύνοδο. Σύμφωνα με πληροφορίες, για τις
υπόλοιπες τέσσερις θέσεις ανδρών προορίζονται μοναχοί και λαϊκά στελέχη.
Η κίνηση του Οικουμενικού Πατριάρχου δεν εκπλήσσει, αφού τις
τελευταίες δεκαετίες στις αντιπροσωπείες του Πατριαρχείου στους
διαχριστιανικούς διάλογους και στις ποικίλες συναντήσεις συγκαταλέγονται
γυναίκες με ειδική μόρφωση και εμπειρία που εκφράζουν τις θέσεις της
Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά προκαλεί αίσθηση. Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι
την ίδια ώρα η Εκκλησία της Ελλάδος, στα 40 άτομα της αντιπροσωπείας
της στην Κρήτη, μεταξύ των οποίων 24 μητροπολίτες και ο Αρχιεπίσκοπος,
δεν άφησε χώρο ούτε για μία γυναίκα.
Διάβασα προχθές στον Ιεζεκιήλ, ότι τον έστειλε ο Θεός «εν μέσω σκορπίων»
Τώρα η κοινωνία μας έχει φοβερούς «σκορπιούς» που σε κεντούν, με συκοφαντίες και διαβολές. Πράγματα φοβερά και απαίσια προσπαθούν να θλίψουν την ψυχήν σου. «εν μέσω σκορπίων» είμεθα. Και αυτός που σήμερα φαίνεται ότι τάχατες σ’ ακούει, αν δεν κάνεις το θέλημα του που ζητά δεν το’ χει σε τίποτε αύριο να γίνει σκορπιός και να σε κεντά.
Προχθές στη μητρόπολη σε ένα δικηγόρο δεν του έδινα διαζύγιο. Έφυγε, και τι υβρεολόγιο είπε στα σκαλιά της μητροπόλεως δεν περιγράφεται. Πατάμε σε «σκορπιούς» και «φίδια» μέσα σ’ αυτή την κοινωνία στην οποία ζούμε. Είναι επώδυνος ο βίος τον οποίον διάγει κανείς, γι’ αυτό χρειάζεται προσοχή μεγάλη στον κόσμον αυτόν. Είναι μία προφητεία αρχαία μου την υπενθύμισε ένας Αγιορείτης μοναχός όταν έγινα επίσκοπος.
«Γίνεσαι επίσκοπος», μου είπε, «σε μία εποχή, που οι ποιμένες, οι επίσκοποι, οι εφημέριοι, οι παπάδες και όλοι αυτοί, θα γίνουν λύκοι και θα κατασπαράξουν το ποίμνιο, και τα πρόβατα θα γίνουν κι αυτά λύκοι και θα φάνε τους ποιμένας».
Σ’ αυτή την εποχή βρισκόμεθα. Και σε όλη την Ελλάδα παρατηρείται το εξής φαινόμενο. Έναν κακόν επίσκοπο, αδιάφορο τελείως που ούτε κηρύττει ούτε διδάσκει ούτε νουθετεί, δεν τον πειράζουν είναι φίλος των. Έχουν βάλει στο πρόγραμμα τους, σ’ όλη την Ελλάδα, να ρίξουν τους καλούς επισκόπους, τους δραστήριους, αυτούς που κάπως κινούνται, κάπως εργάζονται, όχι βέβαια στα ύψη των πατέρων της Εκκλησίας, αλλά κάπως παρουσιάζουν μία εργασία, είτε κατηχητικά σχολεία είτε κήρυγμα είτε τίποτε άλλο. Το σύνθημα τους είναι, να γκρεμίσουν την Εκκλησία. Και βάλλονται αυτοί τρομερά βάλλονται.
Μεταξύ των άλλων όπλων τα οποία μεταχειρίζονται είναι η συκοφαντία και η διαβολή, άνευ προηγουμένου. Το φοβερότερο είναι, ότι και μέσα από τους κύκλους των ιεραποστολών υπάρχουν συκοφάντες και διαβολείς. Εάν σήμερα διαλυθούν οι ιεραποστολές, δεν θα διαλυθούν από τους εξωτερικούς εχθρούς –να το θυμηθείτε αυτό, μετά δακρύων σας το λέω– θα διαλυθούν από πρόσωπα τα οποία έχεις δέκα χρόνια, είκοσι χρόνια, τριάντα χρόνια κοντά σου. Τα πήρες μικρά παιδιά, τα κατήχησες, τα δίδαξες, τα εγαλούχησες, εκοπίασες, εμόχθησες γι’ αυτά κ.λπ. και αυτά τώρα γίνονται «σκορπιοί».
Διερχόμεθα μία κρίση μεγάλη. «Πατάξω τον ποιμένα και διασκορπισθήσονται τα πρόβατα της ποίμνης»
Και το άλλο, Θα έρθει εποχή που οι άνθρωποι θα ποιμαίνουν τον εαυτό τους.
Ψιθυρισταί
Εγώ θέλω να σηκωθώ να φύγω, να πάω στο Άγιο Όρος, να βρω ένα δωματιάκι, να καθίσω εκεί πέρα, να παύσω να ενθυμούμαι. Έχω καμφθεί. Παρακαλώ το Θεό, όπως λέει ο Μέγας Βασίλειος, να μη γίνω «μισάνθρωπος».
Βλέπεις ένα λεγόμενο πνευματικόν σου τέκνο να σε κατηγορά, να σε κατηγορά. Πνευματικό σου τέκνον, δήθεν. Πνευματικό σου τέκνο, το οποίο αγάπησες και υποστήριξες. Που είναι εκείνη η αγία εποχή των πατέρων της Εκκλησίας που οι πατέρες λέγανε τα σκληρότερα λόγια και τους υπήκουαν τα πνευματικά τους τέκνα; Τώρα πλέον οι πατέρες είναι τίποτα.
Ψιθυρισταί, φοβερό κύμα ψιθυριστών. Ψι…ψι…ψι… Να κατηγορούν, να διαβάλλουν, να συκοφαντούν, κατά τρόπον που δεν μπορείς να καταλάβεις από πόθεν έρχονται τα πλήγματα και οι βολές. «Πριονίζουν το δένδρο επάνω στο οποίο κάθονται». Αλλά η μέρα εκείνη του Κυρίου θα αποκαλύψει πολλά πράγματα.
Αλλά γιατί να απορούμε, γιατί να εξανιστάμεθα; Εδώ ο Χριστός είχε δώδεκα μαθητές και βγήκε ένας προδότης, ένας Ιούδας. Πρέπει να περάσουμε και εμείς από την δοκιμασία αυτή, των θλίψεων και των περιπετειών…
Εάν σας διαβάσω τους πατέρας της Εκκλησίας, τα μεγαλύτερα φαρμάκια τα έπιναν από τα δήθεν πνευματικά τους τέκνα.
