Η επιχειρηματολογια του αγίου Γρηγορίου Νύσσης κατά των Οικουμενιστών!

  Ὅλες οἱ αἱρέσεις ἀκολουθοῦν παρόμοιες πρακτικὲς γιὰ νὰ παραπλανήσουν τοὺς πιστούς. Παρουσιάζουμε τὴν ἀκριβῆ μετάφραση ἑνὸς μικροῦ ἀποσπάσματος, ἀπὸ κείμενο τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Νύσσης ποὺ ἀναφέρεται στὴν αἵρεση τοῦ Εὐνομίου, διατηρώντας τὴν ἐπιχειρηματολογία τοῦ Ἁγίου καὶ τοποθετώντας στὴν θέση τῶν κακοδοξιῶν τοῦ Εὐνομίου, τὶς θέσεις τῶν Οἰκουμενιστῶν.

  Οἱ αἱρετικοὶ Οἰκουμενιστές, ἐπειδή, ὅταν οἱ κακοδοξίες τους λέγονται ἔτσι, χωρὶς τὸ ντύμα τῶν συλλογισμῶν, προκαλοῦν κάποιο ἐρεθισμό, καὶ πάντοτε ὀργή, καὶ κάνουν ὅποιον τ’ ἀκούει νὰ νιώθει φρίκη ἀπὸ τὰ παράδοξα λόγια, γι’ αὐτὸ μὲ κάποιες πιθανοφανεῖς παραπλανήσεις καὶ ἀπάτες, ἀφοῦ σκέπασαν τὴν ὕπουλη αὐτὴ παγίδα τοῦ λόγου μὲ ἀγαπολογικὰ καὶ οἰκουμενικὰ ἐπινοήματα παρασύρουν τοὺς ἀνοήτους ἀπὸ τοὺς ἀκροατές. Ἀφοῦ ἔπλασαν καὶ κατασκεύασαν παραπλανητικὰ θεολογήματα, ἐκεῖνα δηλ. μὲ τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ παρασυρθεῖ στὰ ζητήματα αὐτὰ ἡ σκέψη τῶν ἀκροατῶν, τοὺς ἀφήνουν νὰ βυθιστοῦν στὴν ἀπώλεια.

  Ὅταν δηλαδή, λέγουν ὅτι εἶναι Ἐκκλησία καὶ ὁ Παπισμὸς καὶ ἡ Ὀρθοδοξία, ἐπειδὴ κι οἱ δυὸ πιστεύουν στὸν ἴδιο Χριστὸ κι ὅτι ἔχουν πολλὰ κοινὰ σημεῖα, καὶ στὸ συμπέρασμα αὐτό, βέβαια, καταλήγουν μὲ σοφιστικὸ τρόπο μὴ διακρίνοντας τὴν ἀλήθεια ποὺ διακρατεῖ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἀπὸ τὴν ἀναλήθεια καὶ τὰ περὶ τὴν ἐκκλησιολογία ψεύδη μὲ τὰ ὁποῖα εἶναι ἑνωμένος ὁ Οἰκουμενισμός, ἐκεῖνο ποὺ πετυχαίνουν (μὲ αὐτὸ τὸ σόφισμα) δίχως νὰ τὸ δηλώνουν μὲ λόγια, εἶναι ὅτι κραταιώνεται ἡ ἀσέβεια τῆς αἱρέσεως, ἀφοῦ στὸ μυαλὸ τῶν ἀκροατῶν σμικρύνεται καὶ ἐξαφανίζεται ἡ διάκριση μεταξὺ τῆς Μίας Ἐκκλησίας ποὺ σώζει τὸν ἄνθρωπο, ἐπειδὴ εἶναι ἑνωμένη μὲ τὴν κεφαλή της τὸν Χριστό, καὶ τῆς «νέας Ἐκκλησίας» τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ποὺ δὲν σώζει, ἀφοῦ ἀρνεῖται τὴν Ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ. Τὴν ἀλήθεια, ὅπως ἔχει διατυπωθεῖ στὸ Σύμβολο τῆς Νικαίας-Κωνσταντινουπόλεως, ὅτι δηλαδή, μία εἶναι ἡ Ἐκκλησία, γιατὶ ἕνας εἶναι ὁ Σωτήρας Χριστός· καὶ οὐκ ἔστι ἐν οὐδεμιᾷ ἄλλῃ «ἐκκλησίᾳ» ἡ σωτηρία.

  Καὶ συμβαίνει τοῦτο· ὅπως ὁ δηλητηριαστὴς κάνει τὸ δηλητήριο εὐκολόπιοτο, γλυκαίνοντας μὲ τὸ μέλι τὸν ὄλεθρο αὐτοῦ ποὺ ἐπιβουλεύεται, κι αὐτὸς μόνο τὸ δίνει, ἐνῶ ἐκεῖνο διαχύνεται μέσα στὰ σπλάχνα αὐτοῦ ποὺ τὸ λαμβάνει, καὶ χωρὶς καμιὰ πλέον ἐπέμβαση τοῦ δηλητηριαστῆ προκαλεῖ τὸ θάνατο, κάτι παρόμοιο γίνεται καὶ μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές. Γιατὶ τὴν ἀποδοχὴ ὅτι οἱ αἱρετικοὶ εἶναι Ἐκκλησία ποὺ ἔχει μυστήρια, τὴν ἀκολουθεῖ ἡ παραδοχὴ ὅτι καὶ ἡ αἵρεση σώζει, καὶ ὅτι ἡ αὐστηρότητα τῶν Ἁγίων Πατέρων ἦταν ὑπερβολική. Κι ἔτσι σχετικοποιοῦνται καὶ ὑποβιβάζονται στὴν διάνοια καὶ τὴν ψυχὴ τῶν πιστῶν οἱ δογματικὲς ἀλήθειες ποὺ οἱ Ἅγιοι μᾶς διδάσκουν, ἀλλὰ καὶ ἡ ποιμαντικὴ ἕως τώρα στάση τῆς Ἐκκλησίας, σχετικοποιεῖται ἐπίσης καὶ ἡ σαφὴς διδασκαλία τοῦ ἀποστόλου Παύλου, ὁ ὁποῖος μὲ ἀπόλυτο τρόπο διδάσκει ὅτι εἶναι ἀδύνατη ὁποιαδήποτε σχέση τοῦ φωτὸς τοῦ Χριστοῦ μετὰ τοῦ σκότους τῆς αἱρέσεως καὶ τῆς ἀναμείξεως τῆς Ἀλήθειας τοῦ Χριστοῦ μετὰ τοῦ ψεύδους τοῦ Βελίαρ-Σατανᾶ. Αὐτὰ δηλαδή, ποὺ προσπαθοῦν νὰ ἀναμείξουν οἱ παναιρετικοὶ Οἰκουμενιστές.

Τὸ κείμενο:

.

Γρηγορίου Νύσσης, Πρὸς τὸν Εὐνομίου Δεύτερον Λόγον, Λόγος Β΄, Ἔργα 2, "Πατερικαὶ Ἐκδόσεις Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, σελ. 350.

Φοβούνται τους -κατά Ζηζιούλα- Ορθόδοξους "ταλιμπάν"! Εξαιτίας τους, η Ένωση που υπολόγιζαν με χρόνια, θα χρειαστεί δεκαετίες.

Θὰ μποροῦσαν οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες νὰ ἀναγνωρίσουν τὸν Πάπα;

Δὲν εἶναι ἐντελῶς ἀδιανόητο πλέον!

Γράφει ὁ  Mark Woods ἀπό το Christiantoday.com

Βρίσκεται τὸ χιλιόχρονο ρῆγμα μεταξύ τῆς Καθολικῆς καὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πιὸ κοντὰ στὸ νὰ ἀποκατασταθεῖ; Ἔχοντας ὑπ’ ὄψιν τὸ ἱστορικό τῆς καχυποψίας, τῆς ἐχθρότητας, τῶν πολιτικῶν παιχνιδιῶν καὶ τῆς θεολογικῆς ἀδιαλλαξίας ποὺ σημάδεψαν τὴν ἕως τώρα πορεία, αὐτὸ φαίνεται ἀπίθανο. Ἔπειτα ὅμως ἀπὸ μιὰ σημαντικὴ συνάντηση μεταξὺ θεολόγων ἀπὸ τὶς δύο πλευρὲς ὑπάρχουν ἐνδείξεις ὅτι πνέει ἄνεμος ἀλλαγῆς.

Ἡ 14η Συνεδρίαση τῆς Ὁλομέλειας τῆς Μεικτῆς Ἐπιτροπῆς Θεολογικοῦ Διαλόγου μεταξύ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας ἔγινε στὸ Κιέτι τῆς Ἰταλίας καὶ μόλις ὁλοκλήρωσε τὶς ἐργασίες της. Τὸ σημαντικὸ εἶναι ὅτι ἔχει ἐγκρίνει ἕνα κοινὸ ἔγγραφο πάνω στὴ βασικὴ αἰτία τῆς διαίρεσης μεταξύ των Ἐκκλησιῶν. Ὁ τίτλος του δὲν εἶναι πολλὰ ὑποσχόμενος  -Συνοδικότητα καὶ Πρωτεῖο κατὰ τὴν Πρώτη Χιλιετία: Στὴν Πορεία πρὸς Κοινὴ Κατανόηση στὴν Ὑπηρεσία τῆς Ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας - ἀλλὰ ἀσχολεῖται μὲ ἕνα θέμα ὕψιστης σημασίας: ποιὸς εἶναι ὑπεύθυνος; Σύμφωνα μὲ τοὺς Ρωμαιοκαθολικοὺς αὐτὸς εἶναι ὁ πάπας. Σύμφωνα μὲ τοὺς Ὀρθοδόξους αὐτὸς μπορεῖ νὰ εἶναι πρῶτος μεταξὺ ἴσων ἀλλὰ δὲν ἔχει καμία ἐξουσία πάνω τους Πατριάρχες τῶν ἄλλων Ἐκκλησιῶν. Ὡς ἐκ τούτου, τὸ ἐρώτημά του πῶς ἔβλεπαν οἱ

Τί έκαναν οι ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ Πατέρες της Ζ' Οικουμ. Συνόδου, και τι κάνουν οι ΚΑΚΟΔΟΞΟΙ Πατέρες της Συνόδου της Κρήτης και όσοι συμπορεύονται μαζί τους!

Στὴν Ζ΄ Σύνοδο οι αιρετικοί ἦσαν παρόντες αλλά ...προσκλαίοντες,
στην Σύνοδο της Κρήτης οι αιρετικοὶ ἦσαν παρόντες ἀλλὰ ...ἐπιχαίροντες!

Ἀπὸ τὸν Ὄρθρο τῆς Κυριακῆς Δ΄ Λουκᾶ,

ἑορτῆς τῶν Πατέρων τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου

Πρεσβείαις ὑπεράγαθε, Κύριε τῆς Μητρός σου, καὶ τῶν ἐν ἑπτὰ Συνόδοις, ἀθροισθέντων Πατέρων, τὴν Ἐκκλησίαν στήριξον, καὶ τὴν Πίστιν κράτυνον. καὶ οὐρανῶν Βασιλείας, δεῖξον πάντας κοινωνούς, ὅταν ἔλθῃς ἐπὶ γῆς τοῦ κρῖναι πᾶσαν τὴν κτίσιν.    

«Και καρποφορούσιν εν υπομονή»

Kυριακὴ Δ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 8,4-15)

Ὑ π ο μ ο ν ὴ

«…Καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ» (Λουκ. 8,15)

ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἑορτή. Ἑορτάζουν οἱ διδάσκαλοι καὶ πατέρες τῆς Ἑβδόμης (Ζ΄) Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Σχετικὸ εἶνε καὶ τὸ εὐαγγέλιο. Εἶνε μία παραβολὴ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁμιλεῖ περὶ σπορέως· διότι σπορεῖς ἦταν καὶ οἱ πατέρες.
Ὁ γεωργὸς σπέρνει σπόρο, οἱ πατέρες ἔσπειραν τὴ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ. Ὁ γεωργὸς σπέρνει στὰ χωράφια, οἱ πατέρες ἔσπειραν στὶς καρδιές. Καὶ πῶς ἔσπειραν; Μὲ δάκρυα, μὲ θαύματα, μὲ βίον ἅγιον, μὲ τὸ αἷμα των. Αὐτὰ τὰ τέσσερα δὲν τὰ ἔχουμε σήμερα οἱ ἱεροκήρυκες· γι᾿ αὐτὸ δὲν καρποφορεῖ ὁ λόγος μας. Ὁ σπόρος ὅμως τῶν πατέρων καρποφόρησε. Ἔβγαλε κρίνα καὶ ῥόδα εὐώδη καὶ ἀμάραντα. Βγῆκαν ἅγιοι καὶ μάρτυρες. Ἔτσι ἔγινε τὸ ὡραῖο περιβόλι, ἡ ἁγία Ὀρθοδοξία μας.
Ἀλλά, ἀδελφοί μου, γιὰ νὰ παρουσιασθῇ καὶ ν᾿ ἀνθήσῃ ἡ Ὀρθοδοξία δὲν συνετέλεσε μόνο ὁ σπόρος, τὸ κήρυγμα. Δὲν φτάνει μόνο νὰ εἶνε ὁ σπόρος ἐκλεκτός· πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ γῆ καλή. Στὴν ἀπόδοσι λοιπὸν τοῦ σπόρου συνετέλεσαν καὶ οἱ ἀκροαταί, οἱ Χριστιανοὶ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Αὐτοὶ ἦταν ἐκλεκτὴ «γῆ». Ἦταν ἀπὸ ᾿κείνους ποὺ μὲ ἀγαθὴ καρδιὰ ἀκοῦνε τὸ λόγο, τὸν κρατοῦν, «καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ» (Λουκ. 8,15). Ἐὰν σήμερα, ἀγαπητοί μου, δὲν ὑπάρχῃ καρποφορία, εἶνε διότι λείπει ἡ ὑπομονή. Χρειάζεται ὑπομονή.

* * *

Στὴν ἐποχή μας, ἐποχὴ ἐγωϊσμοῦ, ἐποχὴ ποὺ ἡ μηχανὴ ἔκανε τὸν ἄνθρωπο νευρόσπαστο, ἐποχὴ ποὺ ἰσχύει ὁ γρόνθος καὶ ἡ δύναμις, ἡ ὑπομονὴ θεωρεῖται ἀδυναμία, γνώρισμα τῶν σκλάβων. Ἀντιθέτως ὁ θυμός, ἡ ὀργή, ἡ ἐκδίκησι θεωροῦνται γνωρίσματα τῶν ἰσχυρῶν. Ἀλλ᾿ ἐμεῖς, ἀδελφοί μου, δὲν θ᾿ ἀκούσουμε τί λέει ὁ κόσμος. Θ᾿ ἀκούσουμε τί λέει ὁ Χριστός. Καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, καὶ στὴ σημερινὴ παραβολὴ καὶ σὲ ἄλλα μέρη τοῦ Εὐαγγελίου, μᾶς λέει· «Ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν» (Λουκ. 21,19), καὶ «Ὁ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται» (Ματθ. 10,22· 24,13).
Ἡ ὑπομονὴ λοιπὸν εἶνε ἀρετὴ θαυμαστὴ καὶ πηγὴ εὐεργεσιῶν.

Αρχιμ. Κύριλλος Κωστόπουλος, Το εκκλησιολογικό και κανονικό ολίσθημα της Συνόδου του Κολυμπαρίου

    «Στὴν Σύνοδο του Κολυμπαρίου τὸ μόνο ποὺ ἐπετεύχθη ἦταν ὁ παροργισμὸς τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ»  (Ἀρχιμ. Κύριλλος Κωστόπουλος)

  

    «Π.Π.»:  π. Κύριλλε, ὡς Κανονολόγος ποὺ μᾶς πληροφορεῖτε ὅτι εἶστε, πεῖτε μας· τί ὁρίζουν οἱ Ἱ. Κανόνες; Ποιὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ στάση μας ἀπέναντι σὲ Ἐπισκόπους ποὺ ἀποφασίζουν -ἐν Συνόδῳ μάλιστα- αἱρετικά; Γιὰ νὰ μὴν ἐπεκταθεῖ ὁ ἤδη ὑπάρχων μολυσμός (ὅπως σωστὰ ἐπισημαίνετε) καὶ γιὰ νὰ μὴ «μολύνη ὅλο τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας», καὶ τέλος, γιὰ νὰ μὴν ἐπεκταθεῖ «ὁ παροργισμὸς τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ» καὶ σὲ ὅλους, πεῖτε μας, λοιπόν, πρέπει νὰ κοινωνοῦμε μὲ τοὺς Οἰκουμενιστὲς ἢ ὄχι;

T

TO EKΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΟΛΙΣΘΗΜΑ

ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ

Ἀρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου

Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ. Πατρῶν Δρος Θεολογίας

Μετὰ τὴν ἀνακοίνωση τῶν ἀποφάσεων τῆς συγκληθείσης συνόδου τὸν Ἰούνιο τοῦ 2016 στὸ Κολυμπάρι τῆς Κρήτης θὰ ἤθελα νὰ τοποθετηθῶ ὡς Κανονολόγος στὰ τῆς παραγράφου (ποὺ εἶναι καὶ ἡ σημαντικώτερη), τῆς ἀναφερομένης στὶς σχέσεις τῆς ΜΙΑΣ, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας μὲ τὶς ὑπόλοιπες αἱρετικὲς ὁμάδες, τὶς αὐτοαποκαλούμενες «ἐκκλησίες».

Δυστυχῶς, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης καὶ ἡ πλειονότης τῶν Ἐπισκόπων τῶν ἀπαρτισάντων τὴν σύνοδο αὐτὴ ὁμολογοῦν ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλες «ἐκκλησίες», ἑτερόδοξες μέν, ἀλλὰ πάντως «χριστιανικὲς ἐκκλησίες».

Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχώμεθα τὶς αἱρετικὲς ὁμάδες, τῶν Παπικῶν καὶ Προτεσταντῶν, ὡς «ἐκκλησίες»; Εἶναι δυνατὸν νὰ πρεσβεύουν «ἑτέρα δόξα» (δόξα=γνώμη, πίστη, Liddell-Scott, Μ. Λεξικόν, 1, 643), ἄλλη δηλαδὴ πίστη ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποία διακηρύσσει ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ ἡ Ἁγιοπατερική μας Παράδοση καὶ νὰ γίνωνται δεκτὲς ὡς «ἐκκλησίες»; Αὐτὸ εἶναι καθαρὸς συγκρητισμὸς καὶ ἐπάρατος οἰκουμενισμός.

Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου εἶναι ΜΙΑ. Καὶ τοῦτο γιὰ τὸν λόγο ὅτι τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ εἶναι ΕΝΑ. Ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος τὸ τονίζει: «Ἓν σῶμά ἐσμεν ἐν Χριστῷ» (Ρωμ. 12, 5) καὶ «Μεμέρισται ὁ Χριστός;» (Α´ Κορ. 1, 13). Κομματιάζεται ὁ Χριστός; Ὁ Ἴδιος ὁ Θεάνθρωπος δὲν εἶπε στὸν μαθητήν Του Ἀπόστολο Πέτρο «οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησία...» (Ματθ. 16, 18); Τὴν Ἐκκλησία, εἶπε, ὄχι τὶς Ἐκκλησίες!

Ὁ Μ. Βασίλειος στὸν 1^ο κανόνα του ὁμιλεῖ σαφῶς γιὰ τοὺς «καταλιπόντες τὴν καθολικὴν ἐκκλησίαν» (Ράλλη-Ποτλῆ, Σύνταγμα τ. 3, 89) καὶ τοὺς διαχωρίζει σὲ αἱρετικούς, σχισματικοὺς καὶ ἀποσυναγώγους ἀνάλογα μὲ τὸ βάθος τῆς πλάνης, στὴν ὁποία ἔχουν ὑποπέσει. Δὲν ἀποκαλεῖ «ἐκκλησίες» τὶς νεοπαγεῖσες συνάξεις, τὶς ψευδεπιγράφως καὶ παραπλανητικῶς ὀνομαζόμενες «χριστιανικές», ἀλλὰ τὶς ἀντιδιαστέλλει ἀπολύτως ἀπὸ τὴν ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, τὴν ἀποκλειστικῶς κατέχουσα τὸ πλήρωμα τῆς ἀληθείας. Ὁμολογεῖ δὲ ὅτι τοὺς αἱρετικοὺς ἑτεροδόξους «ὡς ἀσεβεῖς ἀποφεύγομεν καὶ ἀναθεματίζομεν» (ἐπ. 226, PG 32, 849).

Oἱ δὲ κανόνες  τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων 8^ος τῆς Α´, 7^ος τῆς Β' καὶ 95^ος τῆς ΣΤ´ ρυθμίζουν τὸν τρόπο ὑποδοχῆς καὶ ἀποδοχῆς στὸ Σῶμα τῆς Μίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τῶν «προστιθεμένων τῇ ὀρθοδοξίᾳ, καὶ τῇ μερίδι τῶν σωζομένων ἀπὸ αἱρετικῶν». Καὶ τοῦτο γιατὶ ποτὲ ἡ Ἐκκλησία δὲν ἀποδέχθηκε τοὺς

Εκσυγχρονισμός της εκπαίδευσης ή επιχείρηση αλλοίωσης της πίστεως και αξιόποινη πράξη; Του Χρήστου Μπονατάκη

Το νέο μάθημα, αποδομεί τη θρησκευτική συνείδηση των παιδιών και οδηγεί τους μαθητές στον πανχριστιανικό και πανθρησκειακό συγκρητισμό, δηλαδή σε αίρεση! Συνιστά έτσι καθ’ εαυτό το ποινικό αδίκημα του προσηλυτισμού (Συντ. αρθ. 13, παρ. 2, ΑΝ 1363/1938)!!!

Ρέθυμνο, 12  Οκτωβρίου  2016

Μάθημα Θρησκευτικών

- Νέα Προγράμματα Σπουδών

Εκσυγχρονισμός της εκπαίδευσης

 ή επιχείρηση αλλοίωσης της πίστεως

 και αξιόποινη πράξη;

  

Εφαρμογή κι έπειτα διόρθωση, ή άμεση απόσυρση;

του Χρήστου Μπονατάκη

  Τελικά για φέτος, όπως όλα δείχνουν θα εφαρμοστούν στα ανήλικα παιδιά μας από 7-8 ετών, τα κατά την εκτίμηση πολλών θεολόγων αλλά και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερώνυμου, ...«απαράδεκτα κι επικίνδυνα» Νέα Προγράμματα Σπουδών (ΝΠΣ) τουΜαθήματος των Θρησκευτικών (ΜτΘ).

Κατά τις δηλώσεις έπειτα από τη συνάντηση των αντιπροσωπειών της Εκκλησίας και της κυβέρνησης, ο Υπουργός Υγείας κ. Φίλης ήταν όντως σαφής: «Θα εφαρμοστούν ...δεν υπάρχει ζήτημα διαφωνίας(!)» ....«τα αναλυτικά προγράμματα αλλάζουν από φέτος και θα γίνουν τα μαθήματα με βάση τα προγράμματα αυτά».

  Εκείνο δηλαδή το οποίο εξάγεται στην κοινή γνώμη ως συμπέρασμα και που ως εικόνα τουλάχιστο, αδικεί σαφώς τις θεοφιλείς προσπάθειες του ιδίου του Αρχιεπισκόπου και άλλων σεπτών Ιεραρχών της Εκκλησίας, είναι ότι το ζήτημα τελικά, δεν  ήταν αν θα εφαρμοστούν ή όχι τα ΝΠΣ, αλλά ...τα περσινά βιβλία κι απλά ως ένα από τα βοηθητικά "εργαλεία" του μαθήματος!

   Αυτό όμως το οποίο πρέπει να αποσαφηνιστεί, είναι ότι ούτως ή άλλως, τα παλιά βιβλία εδόθησαν στους μαθητές αφ’ ενός λόγω της μη έκδοσης καινούργιων, αφ’ ετέρου δε προκειμένου να χρησιμοποιηθούν έτσι κι αλλιώς από τα ΝΠΣ και  όπου γενικά  θα εξυπηρετεί η παραπομπή σε αυτά.

   Οι περισσότεροι εν τέλει θα συμφωνούσαν με εκείνο το οποίο πολύ εύστοχα δήλωσε και ο σεβ. Μητροπολίτης Μεσογαίας κ. Νικόλαος: «Το συμπέρασμα είναι ότι δεν βγάζω κανένα συμπέρασμα»! Ενώ ο σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος, σε άρθρο του που αναλύει τα σχετικά με το ζήτημα γεγονότα, διαπιστώνει ότι: «αποφασίστηκε κάτι που είναι αντικείμενο σεμιναρίου διπλωματίας».[1]

   Παρά λοιπόν το γεγονός ότι, στην παρούσα στιγμή τουλάχιστο, η συμμετοχή και ο ρόλος της Εκκλησίας, φαίνεται να "αναβαθμίζεται" στη διαδικασία αυτή της βελτίωσης των προγραμμάτων, πράγμα καθ’ εαυτό σαφώς θετικό αλλά και πιο νόμιμο, το ζήτημα παραμένει ως προς το εάν θα έπρεπε ή όχι να αποσυρθεί τελείως  το συγκεκριμένο ΠΣ του ΜτΘ (στο οποίο πρόγραμμα, υπάρχουν φυσικά και αξιοποιήσιμα σημεία), καθ’ ότι αυτό:

α) Οδηγεί τους μαθητές με μεθοδολογική παγίδευση, σε μία ξένη για την Ορθοδοξία, αλλά και συγκεκριμένη-εκκοσμικευμένη θρησκευτική αντίληψη και εν γένει θρησκευτικότητα· τον πανχριστιανικό και πανθρησκειακό συγκρητισμό, δηλαδή σε αίρεση.

   Συνιστά έτσι καθ’ εαυτό (χωρίς βέβαια να είναι γνωστό, το πώς θα ενεργήσει ο κάθε εκπαιδευτικός), το ποινικό αδίκημα του προσηλυτισμού (Συντ. αρθ. 13, παρ. 2, ΑΝ 1363/1938), κάτι το οποίο επιβεβαιώνουν έγκριτοι νομικοί[2], αλλά ..."ομολογείται" κιόλας (εμμέσως) από τα ίδια τα προγράμματα. Ενδεικτικώς μονάχα, αυτής της διαδικασίας αποδόμησης της θρησκευτικής συνείδησης των παιδιών, αναφέρεται ότι οι μαθητές πρέπει:

·         «να τολμήσουν να κινηθούν προς τον άλλον χωρίς προκαταλήψεις και να εξετάσουν διαφορετικές ιδέες και εκδοχές για την αλήθεια»! (ΟΕ σελ. 76)

·     «Η γνώση είναι αληθινή, όταν μας ελευθερώνει από ό,τι ονομάζεται «πρόσδεση στο παρελθόν(!)» ...«Καμιά απόδειξη δεν γίνεται αποδεκτή με «ελαφριά καρδιά», τίποτε δεν θεωρείται δεδομένο» (ΠΣ. σελ. 21).

   Είναι σαφές (συμφώνως προς ΑΣΤ. ΚΩΔ. αρθ. 1518, Ν. 1329/1983), ότι όπως οι γονείς είναι εκείνοι που οφείλουν να

Μακριά από την παγωμάρα των Οικουμενιστών με κατακόμβες ή τούνελ Αγίων!

Το τούνελ με τους 365 Αγίους...

(ΦΩΤΟ)

Στο χειμερινό θέρετρο Στράζα στην Βάλεα Ζίουλουι της Ρουμανίας, όχι μακριά από τον ορεινό όγκο Βαλκάν (1946 μ.) έχει χτιστεί ένα τούνελ μήκους 54 μέτρων.


Το τούνελ συνδέει τον κεντρικό δρόμο του χειμερινού θερέτρου Στράζα με μια ξύλινη εκκλησία που τιμάται επ' ονόματι των Αγίων Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης.

Tο τούνελ φτιάχθηκε έπειτα από επιθυμία των ντόπιων κατοίκων αλλά και τουριστών οι οποίοι τον χειμώνα δεν μπορούσαν να φτάσουν στην εκκλησία λόγω του χιονιού το οποίο αποκλείει κάθε πρόσβαση στην σκήτη.

«Στην Στράζα το χιόνι είναι πολύ και είναι δύσκολο να φτάσεις στην σκήτη. Γι' αυτό σκεφτήκαμε να φτιάξουμε ένα τούνελ.

Έπειτα, κοιτώντας ένα ημερολόγιο μου  ήλθε η ιδέα να ζωγραφίσουμε στο τούνελ 365 αγίους της εκκλησίας μας, έναν για κάθε ημέρα» δήλωσε ο κ. Εμίλ Παρέαου, ο οποίος χρηματοδότησε εξ' ολοκλήρου την κατασκευή  της σκήτης αλλά και του τούνελ. 

Πηγή

Απίστευτη πρόκληση στην ιστορία και την πίστη αυτού του τόπου από τους νεοφασίστες Συριζαίους

Μεταφέρουν 1.200 λαθραίους από καταυλισμό σε παλιό μοναστήρι!

Της Φανής Σοβιτσλή

fanisovi@gmail.com

Επί ποδός βρίσκονται η Ιερά Μητρόπολη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος καθώς και τοπικοί φορείς προκειμένου να ακυρώσουν την απόφαση του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής για την εγκατάσταση προσφύγων στο κτίριο της ιστορικής μονής Παναγίας Πέτρας Ολύμπου, το οποίο είναι παντελώς ακατάλληλο. Η μητρόπολη υποστηρίζει ότι είναι άθλιες οι συνθήκες στο εν λόγω κτίριο και ότι η κυβέρνηση, αντί να μεταφέρει αυτούς τους ανθρώπους σε ένα ασφαλές κέντρο, τους… πετά σε ένα ορεινό μέρος όπου το χειμώνα σημειώνονται πολικές θερμοκρασίες.
Πρόκειται για 1.200 πρόσφυγες που φιλοξενούνται στον καταυλισμό της Πέτρας Ολύμπου, στον αύλειο χώρο των παλιών εγκαταστάσεων του πρώην ψυχιατρείου, τους οποίους το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής έχει αποφασίσει να μεταφέρει μέσα στο κτίριο της μονής Παναγιάς, που βρίσκεται στην ίδια περιοχή. Ο μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεώργιος είχε αντιδράσει εξαρχής στον κυβερνητικό σχεδιασμό, εξηγώντας τους λόγους που καθιστούν το κτίριο ακατάλληλο για τη φιλοξενία τόσων ανθρώπων, ενώ πριν από δυο με τρεις εβδομάδες είχε λάβει τη διαβεβαίωση του υπουργείου ότι οι πρόσφυγες θα μεταφέρονταν σε οργανωμένη δομή στο νομό Κιλκίς. Ωστόσο προ ημερών ενημερώθηκε ότι εντέλει οι 1.200 πρόσφυγες του καταυλισμού της Πέτρας Ολύμπου θα μεταφερθούν στην παλιά μονή της Παναγιάς. Πάντως από την αρχή της δημιουργίας του υφιστάμενου κέντρου φιλοξενίας ο μητροπολίτης έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την ασφάλεια των προσφύγων και

Τα φράγματα έσπασαν, το ποτάμι της παναιρέσεως του Οικουμενισμού πλημμυρίζει τα πάντα και κάποιοι συνεχίζουν να μιλούν -απλά- για ...ασχήμιες!!!

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΓΛΙΚΑΝΟ ΠΡΙΜΑΤΟ

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΤΑΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΤΩΝ ΣΕΡΒΩΝ ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΓΛΙΚΑΝΟ ΠΡΙΜΑΤΟ ΤΖΙΑΣΤΙΝ ΓΟΥΕΛΜΠΥ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΑΛΕΣΕ ΤΟΝ ΣΕΡΒΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ.

Πηγή

Οι Ποιμένες της "νεάς εκκλησίας" συνεχώς ενδίδουν, ο λαός παθητικά ακολουθεί, έτσι, είτε με Ν.Δ., είτε με Πασόκ, είτε με Σύριζα, η Εκκλησία υποβαθμίζεται και η Πανθρησκεία συνεχώς κερδίζει έδαφος!

Τα θεμέλια μπήκαν, σε λίγο θα έχουμε 

«ουδετεροπολιτικό» κράτος με 

θρήσκευμα «ουδετεροθρησκευτικό»!

Πηγή

Ταπεινοφροσύνη αληθινή και ταπεινοφροσύνη ψεύτικη

 (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ)

 

“Κανείς ας μη σας κατακρίνει, δείχνοντας δήθεν ταπεινοφροσύνη”, λέει ο άγιος απόστολος Παύλος. Αληθινή ταπεινοφροσύνη είναι η οικείωση του φρονήματος του Χριστού, “ο οποίος, αν και ήταν Θεός, …τα απαρνήθηκε όλα και πήρε μορφή δούλου, έγινε άνθρωπος, και όντας πραγματικός άνθρωπος, ταπεινώθηκε θεληματικά, υπακούοντας μέχρι θανάτου, και μάλιστα θανάτου σταυρικού”. Η αληθινή ταπεινοφροσύνη είναι η διάκριση, που αποτελεί δώρο Θεού, ενέργεια της θείας χάριτος στον νου και την καρδιά του ανθρώπου.
Υπάρχει και αυτόβουλη ταπεινοφροσύνη. Αυτή είναι εφεύρημα ψυχής φιλόδοξης, ψυχής πλανεμένης και αυταπατημένης, ψυχής που κολακεύει τον εαυτό της και ζητάει την κολακεία του κόσμου, ψυχής που ολοκληρωτκά προσηλώθηκε στις επίγειες επιτυχίες και απολαύσεις, ψυχής που λησμόνησε την αιωνιότητα και τον Θεό.
Η αυτόβουλη, η επινοημένη, η πλαστή ταπεινοφροσύνη είναι ένα σύνολο αναρίθμητων και ποικίλων τεχνασμάτων, με τα οποία η ανθρώπινη υπερηφάνεια προσπαθεί να υποκλέψει τη δόξα της ταπεινοφροσύνης από τον τυφλωμένο κόσμο, τον κόσμο που αγαπά τα δικά του, τον κόσμο που εγκωμιάζει το ελάττωμα, όταν αυτό καλύπτεται πίσω από το προσωπείο της αρετής, τον κόσμο που μισεί την αρετή, όταν αυτή παρουσιάζεται μπροστά του με τη θεία απλότητά της, με την αγία και σταθερή υποταγή στο Ευαγγέλιο.
Τίποτα δεν είναι τόσο ενάντιο στην ταπείνωση του Χριστού όσο η αυθαίρετη ταπεινοφροσύνη, που απορρίπτει τον ζυγό της υπακοής στον Κύριο και υπηρετεί τον σατανά, φορώντας τον μανδύα της υπηρεσίας του Θεού.
Αν κοιτάζουμε ακατάπαυστα την αμαρτωλότητά μας, αν προσπαθούμε να παρατηρούμε κάθε της όψη, δεν θα βρούμε μέσα μας καμιάν αρετή, ούτε την ταπεινοφροσύνη.
Η αληθινή ταπείνωση κρύβει την αληθινή αρετή, όπως μια σεμνή κόρη κρύβει την ομορφιά της μ’ ένα κάλυμμα, όπως τα “άγια των αγίων” κρύβονταν από τα μάτια των ανθρώπων με το καταπέτασμα.
Η αληθινή ταπεινοφροσύνη είναι ο χαρακτήρας του Ευαγγελίου, το ήθος του Ευαγγελίου, η λογική του Ευαγγελίου.
Η αληθινή ταπεινοφροσύνη είναι θεϊκό μυστήριο, μυστήριο ασύλληπτο από τον ανθρώπινο νου. Όντας ύψιστη σοφία, φαίνεται παράλογη στη σαρκική διάνοια.
Το θεϊκό μυστήριο της ταπεινώσεως το αποκαλύπτει ο Κύριος Ιησούς στους πιστούς μαθητές Του, σ’ εκείνους που κάθονται κοντά στα πόδια Του και ακούνε με προσοχή τα σωτήρια λόγια Του. Μα

Διαδικτυακές αλιεύσεις

Πηγή: "Χριστιανική Σπίθα", ΟΚΤ. 2016

"Τα κέρατα του τέρατος του Οικουμενισμού"! --Από τον Αθηναγόρα ως τον Βαρθολομαίο!

Μάρτυρες της Μ. Ανατολής, περιβάλλον & φιλανθρωπία

τα κέρατα του τέρατος του Οικουμενισμού

 -Τι είπε ο Πάπας

Του Μανώλη Κείου

Ένα ένα έρχονται στο φως τα "εργαλεία" της Νέας Τάξης Πραγμάτων προκειμένου να προωθήσει την Πανθρησκεία και να επιφέρει με το ζόρι την ενότητα των Χριστιανών.
Σε προηγούμενο άρθρο είχαμε αναφερθεί διεξοδικά στο Δούρειο Ίππο του οικουμενισμού, τους αθώους μάρτυρες Χριστιανούς της Μ.Ανατολής, τους οποίους ο ίδιος ο Πάπας Φραγκίσκος είχε επικαλεστεί για να μας πει πως είμαστε..ενωμένοι! 

"Σε διάφορα μέρη του κόσμου, το μαρτύριο για τον Χριστό, ακόμη και με αιματοχυσία, έχει γίνει μια κοινή εμπειρία μεταξύ Καθολικών, Ορθοδόξων, Αγγλικανών Προτεσταντών, Ευαγγελικών και Πεντηκοστιανών, η οποία είναι βαθύτερη και ισχυρότερη από τις διαφορές που εξακολουθούν να διαχωρίζουν τις Εκκλησίες μας και τις εκκλησιαστικές μας κοινότητες. Η communio martyrum (μτφρ. κοινωνία των μαρτύρων) είναι το μεγαλύτερο σημάδι του

Είναι πολύ δύσκολο!

(Ἐδῶ)

  Τὸ ἴδιο πολὺ δύσκολο εἶναι, νὰ ἀποτινάξεις τὴν προπαγάνδα δεκαετιῶν, ποὺ μαεστρικά-δαιμονικὰ ἔχτιζαν γύρω σου οἱ Οἰκουμενιστές, νὰ ἀποσείσεις τὸ δεσποτικό-ἐπισκοποκεντρικὸ ἄγος, καὶ νὰ βιώσεις τὴν Χριστοκεντρικὴ Ἐκκλησία τῶν Ἁγίων Πάντων, βάζοντας στὴν ἄκρη τὴν ὑπακοὴ σὲ ἀνθρώπους ποὺ σὲ διδάσκουν νὰ συμπορεύεσαι, νὰ εὐλογῆσαι καὶ νὰ κοινωνεῖς μὲ τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστές!

Συστράτευση; Πώς; Με χαρτοπόλεμο;

 Συστράτευσις

Τοῦ θεολόγου Ἰωάννου Πελίτη

Ὅσον κι᾿ ἄν τὸ ἀπευχόμασταν, καίρια πάλι ἐκ τῶν πραγμάτων τὰ ἐρωτήματα γιὰ κάποιους ἐκπροσώπους μας εἰς τὴν σύνοδο τῆς Κρήτης: 

Πόση πεποίθηση ἔχουν, ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ μοναδικὴ δυνατότης διαπιστώσιμης ἀνάδειξης  τοῦ ἀνθρώπου σὲ μέτοχο ἀκτίστων ἐνεργειῶν; 

Πόσο εἶναι βέβαιοι, ὅτι ἡ αἵρεση, ἡ ἀλλοίωση τῆς ἀποκάλυψης, ἀντικαθιστῶντας τὸν ἀληθινὸ μὲ ψεύτικο Θεό, κόβει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν ῥίζα τῆς αἰώνιας ζωῆς, ἀφοῦ ὁ ψευτόθεος ἀδυνατεῖ νὰ δώσει ἀκόμη καὶ φθαρτὴ ζωή στὸν ἑαυτό του; Ὅτι γι᾿ αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία συγκαλεῖ Οἰκουμενικὲς Συνόδους, γιὰ διαφύλαξη ἀπὸ τὸν θανασιμότερο πνευματικὸ κίνδυνο; 

Τι ἔχουν νὰ ποῦν ἄλλο μὲ τοὺς αὐτόθεους-θεοὺς τοῦ θεοῦ τους -ποὺ ἀποδίδουν στὸν Θεὸ ἀνυπαρξία, γιὰ τὴν ὕπαρξη ποὺ ἔλαβαν; 

Τὸ «μετὰ πρώτην καὶ δευτέραν νουθεσίαν» δὲν ἰσχύει γι᾿ αὐτοὺς, ποὺ ἐμμένουν ἀμετάβλητοι στὴ πλάνη τους; Ἄν, ὅπως τόσοι ἁπλοὶ πιστοί, προσέρχονταν ἀπροκατάληπτοι, δὲν θὰ ἀξιώνονταν συνάντηση μὲ Ὀρθοδόξους ῥιζωμένους στὴν Ἀνάσταση, νὰ καταλάβουν πῶς ἡ αἰωνιότητα μέσα στὸν.... χρόνο, γιὰ νὰ ἀλλάξουν καὶ νὰ βαπτιστοῦν; 

Δὲν ἐνεργεῖ σὲ ἐμᾶς τὸ Πνεῦμα ποὺ ζωοποιεῖ, καὶ ὄχι τὸ γράμμα ποὺ σκοτώνει; 

Καταθέτουμε χαρὰ ἀφθαρσίας καὶ πλησμονὴ ζωῆς σὲ ὅσους στραγγίζει ἡ ἀπόγνωση ποὺ γεννάει ἡ κίβδηλη γνώση, ἤ ἀντιτάσσουμε γράμμα μὲ τὸ γράμμα, ὑποβιβάζοντας τὴ Θεολογία ἀπὸ ἐξ Ἀποκαλύψεως γνωριμία μὲ τὸ Ἄκτιστο, σὲ ἐπιστήμη τοῦ κτιστοῦ, χωρὶς τὸν Κτίστη; Χωρὶς νερὸ ποὺ ξεδιψάει τὴν ἀθανασία μας καὶ τὴν δική τους;

Πῶς γίνεται Ὀρθόδοξος νὰ δέχεται, ἔστω ἔμμεσα, ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία διαθέτει μόνο μέρος τῆς Ἀλήθειας σὰν νὰ ἦταν αἵρεση; 

Δὲν εἶναι ἡ Ἐκκλησία μας Καθολική, δὲν διαθέτει δηλαδὴ ὁλόκληρη τὴν

Αββάς Κασσιανός

Για τή μετά θάνατο ζωή τῆς ψυχῆς.

   Πρέπει νά προσέχουμε, ὅσο βρισκόμαστε ἀκόμα σ᾿ αὐτή τή ζωή, τίνος τήν ἐξουσία ἀναγνωρίζουμε καί ποιόν διακονοῦμε κατά τήν ἐπίγεια ζωή μας· Τόν Θεό ἤ τόν διάβολο; Κι ἄς μήν ἀμφιβάλλουμε ὅτι στήν αἰωνιότητα ὁ καθένας μας θά εἶναι μέ τό μέρος ἐκείνου πού διακόνησε σέ αὐτή τή ζωή. Αὐτό σημαίνουν οἱ λόγοι τοῦ Κυρίου· «῞Οποιος θέλει νά μέ ὑπηρετεῖ, ἄς ἀκολουθεῖ τό δικό μου δρόμο, κι ὅπου εἶμαι ἐγώ, ἐκεῖ θά εἶναι κι ὁ δικός μου ὑπηρέτης. Κι ὁ Πατέρας μου θά τιμήσει ὅποιον μέ ὑπηρετεῖ» (᾿Ιωάν. 12, 26).  ᾿Ανήκουμε στή βασιλεία τοῦ διαβόλου, ὅταν μέ τήν θέλησή μας διαπράττουμε τήν ἁμαρτία, ἐνῶ κερδίζουμε τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὅταν ἀσκοῦμε τήν ἀρετή μέ καθαρή καρδιά καί ἐπίγνωση.

Πηγή: http://www.imaik.gr/

Σήμερα γιορτάζει ο Άγιος Κοσμάς ο Μελωδός

Άγιος Κοσμάς ο Μελωδός, τη μνήμη του οποίου τιμά σήμερα 14 Οκτωβρίου, ήταν επίσκοπος Μαϊουμά.

Ο Άγιος Κοσμάς ο Μελωδός ανατράφηκε από τον ευσεβή Σέργιο, που ήταν πατέρας του Ιωάννη του Δαμασκηνού.

Ο Σέργιος ήταν υπουργός οικονομικών τού Χαλίφη των Αράβων. Ο Ιωάννης και ο Κοσμάς είχαν αγάπη και έφεση προς την μάθηση είτε αυτή αφορούσε τις επιστημονικές γνώσεις είτε τις ιερές γνώσεις της θρησκείας μας. Γι’ αυτό το λόγο ο Σέργιος προσπαθούσε να τους βρει ένα σοφό δάσκαλο.

Η ευκαιρία που έψαχνε παρουσιάστηκε όταν οι Άραβες σε μία λεηλασία που έκαναν στη Σικελία έπιασαν αιχμάλωτο τον μοναχό Κοσμά από την

Μ’ αυτό τον τρόπο ο "Σωτὴρ" υπηρετεί την αλήθεια;

Ἀναπάντητα ἐρωτήματα γιά τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν

   Μπορεῖ νὰ τελείωσε, ἂν τελείωσε, ἡ διαμάχη γιὰ τὸ περιεχόμενο τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, ὅμως ἀπὸ τὴν ἱστορία αὐτὴ ἔχουν μείνει ἀρκετὰ ἀναπάντητα ἐρωτήματα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα τρία θὰ ὑπογραμμίσουμε ἐδῶ.

  Τὸ πρῶτο ἔχει νὰ κάνει μὲ τὸ ποιὸς ἀποφασίζει γιὰ τὸ περιεχόμενο τοῦ Μαθήματος. Ὁ Ὑπουργὸς Παιδείας κ. Φίλης ἐπανέ­λαβε μιὰ φράση πολλὲς φορές. Εἶπε ὅτι γίνεται μὲν διάλογος, ἀκοῦμε τὶς ἀπόψεις τῆς Ἐκκλησίας, ὅμως αὐτὸς ποὺ ἀποφασίζει εἶναι ἡ Πολιτεία.

  Τὸ πιστεύει ἄραγε αὐτό; Ἢ ἐμπαίζει καὶ ἐμᾶς καὶ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό του; Γιατὶ δὲν τολμάει νὰ ὁμολογήσει ὅτι ἄλλοι ἔξωθεν ἀποφασίζουν καὶ ἡ Πολιτεία ἁπλῶς ἐκτελεῖ τὶς ἐντολές τους. Ὄχι μόνο γιὰ τὰ οἰκονομικὰ τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν Παιδεία της καὶ τὸν πολιτισμό της. Κι αὐτὸ εἶναι τὸ πιὸ τραγικὸ κατάντημα αὐτοῦ τοῦ τόπου.

   Ὁ πρὸ τετραετίας Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης κ. Ρουπακιώτης εἶχε πεῖ εἰλικρινέστατα: «Τὰ μέτρα μοῦ ἐπιβλήθηκαν, δὲν τὰ ἔγραψα ἐγώ! Ἐγὼ μόνο τὰ ὑπέγραψα»! Καὶ πρόσθεσε: «Πεῖτε μου ἕναν ὑπουργὸ ποὺ ἔγραψε ὁ ἴδιος τὰ μέτρα ποὺ ὑπέγραψε»!

   Ἂς ὁμολογήσει τὴν ἀλήθεια ὁ κ. Ὑπουργός! Ἂς πεῖ ὅτι καὶ τὸ Νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν ἔξωθεν ἐπιβλήθηκε. Ἀπὸ τὴν Εὐρώπη χρηματοδοτήθηκε καὶ ὑπηρετεῖ τοὺς σκοτεινοὺς σκοποὺς τῶν σκοτεινῶν της κύ­­κλων, ὅπως ἡ νεοβουδιστικὴ ὀργάνωση Arigatou, τῆς ὁποίας τὸ ἰδεολογικὸ περιεχόμενο μεταφέρει τὸ ἀντορθόδοξο Πρόγραμμα!

  Ἄφησε ὅμως καὶ κάτι ἄλλο ἀναπάντητο ὁ κ. Ὑπουργός. Τὸ καταλυτικὸ ἐρώτημα ποὺ ἔθεσε ἐπιτακτικὰ ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ: Γιὰ ποιὸ λόγο μὲ δική του ὑπουργικὴ ἀπόφαση παρέχει τὸ δικαίωμα στὸ Κεντρικὸ Ἰσραηλιτικὸ Συμβούλιο καὶ τὴν Ἱεραρχία τῶν Καθολικῶν (ἀντίστοιχα καὶ τῶν Μουσουλμάνων) νὰ καθορίζουν αὐτοὶ τὸ περιεχόμενο τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν (Ἰουδαϊσμοῦ, Παπισμοῦ, Ἰσλαμισμοῦ) καὶ νὰ προτείνουν καὶ τοὺς δασκάλους καὶ καθηγητὲς ποὺ θὰ τὰ διδάξουν; Γιατί δὲν ἐπιβάλλει καὶ σ᾿ αὐτοὺς τὴν πανθρησκειακὴ σούπα ποὺ προσφέρει στὰ Ὀρθόδοξα παιδιά;

    Τὸ καταλυτικὸ ἐρώτημα τὸ ἀκολουθεῖ «ἄκρα τοῦ τάφου –ἔνοχη– σιωπή».

   Τὸ τελευταῖο ἐρώτημα εἶναι τὸ «ποιὸς φταίει» γιὰ ὅλη αὐτὴ τὴν ἀναστάτωση; Καὶ εἶναι τὸ μόνο στὸ ὁποῖο θὰ μποροῦσε νὰ ἀπαντήσει κλείνοντας ὅλα τὰ στόματα ὁ κ. Ὑπουργός. Θὰ μποροῦσε νὰ πεῖ: Τί φταίω ἐγώ; Γιὰ ποιὸ λόγο τὰ βάζετε μὲ μένα; Τὸ Πρόγραμμα δὲν τὸ ἔγραψα ἐγώ. Ἐγὼ μόνο τὸ ὑπέγραψα. Τὸ Νέο αὐτὸ Πρόγραμμα τὸ ἔγραψαν Ὀρθόδοξοι θεολόγοι καὶ μάλιστα κάποιοι μὲ καίριες θέσεις μέσα στὸν ἐκκλησιαστικὸ ὀργανισμό.

   Ἡ τέτοια ἀπάντηση παγώνει τὶς ψυχές. Διότι ἀποδεικνύει ὅτι τὸ κάστρο ἔχει προδοθεῖ ἀπὸ μέσα.

 Παρήγορο γεγονὸς ὡστόσο στὴν ἐπίθεση αὐτὴ κατὰ τῆς Ὀρθοδόξου διδασκαλίας ὑπῆρξε ἡ καταλυτικὴ ἀντίσταση ποὺ προέβαλε ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος μὲ τὴν ἐπιστολή του πρὸς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων καὶ ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας μας μὲ τὶς πρόσφατες ἀποφάσεις της. Θέλουμε νὰ ἐλπίζουμε ὅτι ἡ ἀντίσταση αὐτὴ θὰ συνεχισθεῖ καὶ θὰ φέρει στὸ τέλος κάποιο οὐσιαστικὸ ἀποτέλεσμα, ὥστε νὰ μὴν καταντήσει τὸ Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, ὅπως ἐπιδιώκεται μὲ τὸ Πρόγραμμα, «Κατήχηση στὴν εἰδωλολατρία».

     Σχόλιο:  Τραγέλαφος!!! Ὁ "ΣΩΤΗΡ" βλέπει τὶς ἔξωθεν ἐπεμβάσεις (καὶ καλῶς), βλέπει ὅτι "ὀρθόδοξοι θεολόγοι μὲ καίριες θέσεις μέσα στὸν ἐκκλησιαστικὸ ὀργανισμό" ἔγραψαν τὸ "Νέο αὐτὸ Πρόγραμμα" (σωστά), ἀλλὰ παραδόξως δὲν βλέπει ὅτι αὐτὸς ποὺ ἔδωσε τὶς θέσεις σ' αὐτοὺς τοὺς θεολόγους (Γιαγκάζογλου καὶ Σία) καὶ τοὺς προστάτευσε -ὥσπου νὰ …ὁλοκληρώσουν τὸ ἔργο τους- ἦταν "ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος"! Καὶ κοροϊδεύει τοὺς ἀναγνῶστες του μιλώντας γιὰ «καταλυτικὴ ἀντίσταση» τοῦ Ἀρχιεπίσκοπου καὶ ἐλπίδα ὅτι αὐτὸς θὰ σώσει τὸ μάθημα!!!

    Μ’ αὐτὸ τὸν τρόπο ὁ "Σωτὴρ" ὑπηρετεῖ τὴν ἀλήθεια;

Πηγή