Περί Κολυμβαρίου το ανάγνωσμα, Κρίτων Δ. Ιακώβου

Περί Κολυμβαρίου το ανάγνωσμα

Κρίτων Δ. Ιακώβου, δρ φαρμακοποιός

Αξιότιμε κ. Διευθυντά,

  Στις 17 Οκτωβρίου άρχισαν οι ομιλίες της Πανελληνίου Ὀρθοδόξου Ενώσεως (Π.Ο.Ε.) στην αίθουσας αυτής, στην οδό Κάνιγγος 10, με ομιλητή τον Αρχιμ. π. Σαράντη Σαράντο. Ο γράφων παρακολούθησε την εξαιρετική ομιλία του πανοσιολογιώτατου πατρός Σαράντη και επιθυμεί να μοιραστεί με σας τις εντυπώσεις και τις σκέψεις του.

    Ο πανοσιολογιώτατος μας διαφώτισε πλήρως με τα λεγόμενά του για την ληστρική και αμερικανοκινούμενη «Μεγάλη» και «Αγία» Σύνοδο (οι χαρακτηρισμοί είναι του γράφοντος και όχι του Αρχιμανδρίτη, ο οποίος ήταν πολύ προσεχτικός και ήπιος στις εκφράσεις του). Ο ομιλητής λοιπόν μας διάβασε και αποσπάσματα από την ανοιχτή επιστολή που έστειλε στον Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο γιά τή Σύνοδο τῆς Κρήτης, ορισμένα από τα οποία σας παραθέτω:

«Πῶς ἄλλαξε ἄρδην ἡ ὀρθόδοξη δομή τῆς Ἐκκλησίας μας καί ἀπό Συνοδική-δημοκρατική ξαφνικά γίνεται ὁμάδα δέκα Προκαθημένων μέ ἀνώτατο τόν πρῶτο τῶν πρώτων. Πότε ἡ Ἁγία Ὀρθοδοξία μας εἶχε ἕνα ἀνώτατο παπίζοντα ἄρχοντα, ἀμέσως κατευθύνοντα σέ «ὁμόφωνη» συμφωνία τούς κάτωθεν αὐτοῦ δέκα Προκαθημένους καί ἐμμέσως καθοδηγοῦντα τούς εἴκοσι τέσσερις ὑπ’ αὐτούς Μητροπολῖτες ἑκάστης τοπικῆς Ἐκκλησίας;

Πῶς τόσο ξαφνικά, τόσο ἄνετα καί ἀδιαμαρτύρητα ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἑλλάδος κόπηκε σέ τρία κομμάτια;

α. Προκαθήμενος

β. 24 Μητροπολῖτες πού εἶχαν τό δικαίωμα νά παραστοῦν στήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο» χωρίς ψῆφο και

γ. Οἱ ὑπόλοιποι, πού δέν τούς ἐπετράπη νά ἔχουν οὔτε παράσταση, οὔτε φωνή, οὔτε ψῆφο. Καί αὐτό ἦταν μεθοδευμένο ἀπό τόν κανονισμό τῆς Συνόδου γιά ὅλες τίς ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες. Ὅταν

Ανώμαλη προσγείωση για τους εύπιστους! Αν οι αντιδράσεις ήσαν μέχρι εδώ και τελικά ξεφουσκώσουν, τότε, οι νεοταξικές-οικουμενιστικές προτάσεις πέρασαν!

Τρία βήματα για να διασωθεί το χριστιανικό μάθημα των Θρησκευτικών

του Ιωάννη Τάτση, Θεολόγου

Η συνάντηση Αρχιεπισκόπου–Πρωθυπουργού στο Μέγαρο Μαξίμου στέφθηκε με πλήρη επιτυχία. Επιτυχία για τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Παιδείας που δεν έκαναν βήμα πίσω στο ζήτημα του μαθήματος των Θρησκευτικών.

Η εντολή εφαρμογής των νέων προγραμμάτων σπουδών συνεχίζει να ισχύει. Από τα παλαιά βιβλία χρησιμοποιούνται μόνο όσα αποσπάσματα συνάδουν με το πνεύμα του νέου προγράμματος σπουδών. Ο Αρχιεπίσκοπος δεν πέτυχε τον σκοπό για τον οποίο πέρασε την πόρτα του Μεγάρου Μαξίμου. Αυτός ο σκοπός ήταν η αναστολή εφαρμογής των νέων προγραμμάτων σπουδών. Ακόμη

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς:

Ἕνας τρόπος ἄγνωστος σέ ὅλους ἀνεξαιρέτως τούς ἁγίους ὅλων τῶν αἰώνων.

Πηγή

Ἡ μεγαλύτερη προδοσία καί ὁ χειρότερος συμβιβασμός ὅλων τῶν αἰώνων στήν ἱστορική πορεία τῆς Ἐκκλησίας εἶναι αὐτός πού ἔγινε στήν διετία 1991-1993, κατά τήν ὁποία ἀνεγνωρίσθησαν ὡς ἔγκυρα στό Σαμπεζύ καί στό Μπελαμέντ τοῦ Λιβάνου τά μυστήρια τῶν Μονοφυσιτῶν καί τῶν Παπικῶν ἀντιστοίχως.

Αὐτό σημαίνει ἀφ’ ἑνός μέν ὅτι οἱ Παπικοί καί οἱ Μονοφυσίτες, χωρίς να ἀποκηρύξουν οὐδεμία αἵρεσι καί παραμένοντας ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκονται, ἔχουν τό ἅγιον Πνεῦμα, τό ὁποῖο τούς ἁγιάζει τά μυστήρια πού τελοῦν, ἀφ’ ἑτέρου οἱ Πατέρες καί οἱ Σύνοδοι πού τούς ἀπέκοψαν ἀπό τήν Ἐκκλησία καί τούς ἀνεθεμάτισαν ἦσαν, οὔτε λίγο οὔτε πολύ, παρανοϊκοί καί διέπραξαν τό μεγαλύτερο ἔγκλημα τῶν αἰώνων,  ἐφ’ ὅσον ἀπέκλεισαν ἀπό τήν σωτηρία καί τήν Ἐκκλησία διά μέσου τῶν αἰώνων ἄπειρα πλήθη ἀνθρώπων.

Ἐπί πλέον δε μέ αὐτές τίς ἀποφάσεις ἐδείξαμε ὅτι, τό νά εἶναι κάποιοι ἐντός ἤ ἐκτός Ἐκκλησίας καί νά ἔχουν ἔγκυρα ἤ ἄκυρα μυστήρια, δέν εἶναι θέμα κατ’ ἐξοχήν Ὀρθοδόξου πίστεως καί αἱρέσεως ἀντιστοίχως, ἀλλά θέμα τό ὁποῖο ρυθμίζεται ἀπό κάποια Σύνοδο ἤ διμερῆ ἐπιτροπή καί βεβαίως ἕνας τρόπος ἄγνωστος σέ ὅλους ἀνεξαιρέτως τούς ἁγίους ὅλων τῶν αἰώνων.

Δημητριάδος: «Όποιοι τα βάζουν με την αλήθεια της πίστεως και θέλουν να φέρουν τη δική τους άποψη περί της Εκκλησίας, ηττῶνται».

   Δίκιο ἔχεις κ. Ἰγνάτιε. Ὅλοι ἐσεῖς ποὺ τὰ βάζετε μὲ τὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ θέλετε νὰ φέρετε τὴ δική σας ἄποψη περὶ Ἐκκλησίας, δηλ. νὰ ἐπιβάλλετε τὴν Παναίρεση,  στὸ τέλος θὰ ἡττηθεῖτε!

Με λαμπρότητα και ιεροπρέπεια η Τοπική μας Εκκλησία τίμησε την μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου.
Την παραμονή της εορτής ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος χοροστάτησε στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Αλμυρού, παρουσία της Υφυπουργού Μεταφορών, Υποδομών & Δικτύων κ. Μαρίνας Χρυσοβελώνη, του Δημάρχου κ. Δημητρίου Εσερίδη, του Βουλευτού Μαγνησίας κ. Χρήστου Μπουκώρου, εκπροσώπων των Στρατιωτικών και Αστυνομικών Αρχών και μεγάλου πλήθους πιστών.
Στη διάρκεια του Εσπερινού, ο κ. Ιγνάτιος τέλεσε την Χειροθεσία δύο νέων Αναγνωστών και αναφέρθηκε στο ποιμαντικό έργο της Εκκλησίας μας στα παιδιά που διακονούν στο Ιερό Βήμα κατά τη Θεία Λατρεία, ένα έργο που επιτελούσε και ο Άγιος Δημήτριος, αναλαμβάνοντας την πνευματική καθοδήγηση των νέων της τότε Θεσσαλονίκης.
«Το έργο του αυτό», τόνισε ο Σεβασμιώτατος, «έγινε αφορμή να συλληφθεί και να φυλακιστεί, να υποστεί την τρομοκρατία της πολιτικής εξουσίας».
Αναφέρθηκε στην ιστορία του Νέστωρα, ο οποίος με την ευχή του Δημητρίου κατατρόπωσε τον Λυαίο.
«Τελικά και οι δύο οδηγηθήκαν στο Μαρτύριο, γιατί οι άνθρωποι της εξουσίας νόμιζαν ότι με τη βία και το αίμα θα κυριαρχήσουν. Αυτό συμβαίνει πάντα με εκείνους που κατέχουν την εξουσία και νομίζουν ότι με τη βία θα επιβληθούν. Το αντίθετο επιτυγχάνουν, γιατί όποιος τα βάζει με την αλήθεια της πίστεως ηττάται, όπως ο Νέρωνας, ο Διοκλητιανός και οι μιμητές τους στους αιώνες».
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο κ. Ιγνάτιος αναφέρθηκε στο αίμα

Βαρθολομαίος: Χρέος και όσων απουσίαζαν από την Πανορθόδοξη να εφαρμόσουν τις αποφάσεις της!

Δηλώνει …διάδοχος τοῦ ἁγίου

Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου!!!

.

Φυσικά, ὡς γνήσιος αἱρετικός, τί ἄλλο θὰ ἔκανε παρὰ νὰ ἐπιμένει στὴν ἑδραίωση τῆς Παναιρέσεως! Δηλώνει διάδοχος τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου! Καὶ εἶναι· ἀλλὰ διάδοχος τοῦ θρόνου, ὄχι ὅμως καὶ τοῦ τρόπου τῆς βίωσης τῆς ὀρθόδοξης ἀλήθειας!

      Διακηρύττει ὅτι ἀποκορύφωμα τῆς Πατριαρχίας του εἶναι ἡ ληστρικὴ Σύνοδος τοῦ Κολυμπαρίου, καὶ ὑπενθυμίζει ὅτι εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ ἀποδοχὴ τῶν αἱρετικῶν ἀποφάσεών της, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν, λέει, τὴν "ταυτότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας"! Δὲν παραλείπει δέ, νὰ μᾶς θυμήσει τὴν ἐπίσκεψη τοῦ «Ἁγιωτάτου Πάπα Φραγκίσκου»!

   Αὐτὸς λοιπόν ἐπιμένει ὅτι εἶναι αἱρετικός, καὶ οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστές ἐπιμένουν νὰ κοινωνοῦν μαζί του καὶ νὰ τὸν μνημονεύουν!

Βαρθολομαῖος:

Χρέος καὶ ὅσων ἀπουσίαζαν ἀπὸ τὴν Πανορθόδοξη νὰ ἐφαρμόσουν τὶς ἀποφάσεις της!

Τις ευχαριστίες του σε όσους τον βοήθησαν τα 25 χρόνια της θητείας του στον οικουμενικό θρόνο παραθέτει σε εγκύκλιό του ο Οικ. Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ενώ χαρακτηρίζει αποκορύφωμα της πατριαρχικής του θητείας την Αγία & Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης, ενώ χαρακτηρίζει χρέος και όσων απουσίαζαν να εφαρμόσουν τις αποφάσεις της. Μιλάει ακόμη για τους διαλόγους, την τρομοκρατία, τον πόλεμο, το προσφυγικό, την οικονομική κρίση και βέβαια για το περιβάλλον. 

Συγκεκριμένα αναφέρει: 

Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ: Θέλουν πλουραλιστικό γνωσιολογικό μάθημα Θρησκευτικών, μόνο όμως για τα Ορθόδοξα παιδιά

Πηγή

Το θαύμα της μυρόβλυσης του Αγίου Δημητρίου το έτος 1987!

Ήταν 26 Οκτωβρίου 1987. Ώρα περασμένες δέκα το βράδυ.
Η Θεσσαλονίκη γιόρταζε την μνήμη της αθλήσεως του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου καθώς και τα ελευθέριά της από την περίπου πεντακοσίων ετών (1430-1912) καταδυναστεία των Οθωμανών. Ο ναός του Αγίου Δημητρίου με ανοιχτές τις πόρτες δεχόταν τους νυχτερινούς προσκυνητές, που γονάτιζαν μπροστά στην ασημένια λάρνακα με τα άγια λείψανα του Μυροβλύτου.

Την ώρα εκείνη δεν θα ήταν περισσότεροι από τριάντα με σαράντα άνθρωποι στον ναό. Μια ομήγυρις περίπου δέκα γυναικών, μπροστά στην λάρνακα, έψελνε την παράκληση του Αγίου. Μοναδικός κληρικός που παρευρισκόταν, ο νεαρός και νεοχειροτονηθείς διάκονος του ιερού ναού μαζί με την διακόνισσα-σύζυγό του.
Ο τότε προϊστάμενος του ναού και νυν μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμων, τους είχε παραγγείλει να βρίσκονται εκεί και να τον περιμένουν.
Ξαφνικά, οι γυναίκες που έψελναν την παράκληση άρχισαν να φωνάζουν! Ο διάκονος έτρεξε κοντά τους και αυτές, με ανάμικτα συναισθήματα, του έδειξαν την λάρνακα! Ήταν λουσμένη κυριολεκτικά με ένα ελαιώδους συστάσεως μύρο (λέω μύρο γιατί η ευωδία του ήταν ασύγκριτη).
Θα έλεγε κανείς με σιγουριά, ότι κάποιος άδειασε επάνω της τουλάχιστον δυο "κουβάδες" αρωματικό υγρό (χρησιμοποιώ την λέξη "κουβάδες" για να γίνει κατανοητό ότι η ποσότητα του μύρου που γλυστρούσε στα συμπαγή τοιχώματα της αργυρής λάρνακας με τις ανάγλυφες παραστάσεις, ήταν μεγάλη).
Ο διάκονος για μια στιγμή σάστισε: ο Άγιος μυροβλύζει! Χωρίς να αμφιβάλει καθόλου για το θαύμα, και ευρισκόμενος σε μια κατάσταση χαράς, έκπληξης και ενθουσιασμού, έτρεξε να φέρει

Ο Άγιος Δημήτριος

Εις την «θεοφύλακτον τῶν Θεσσαλονικέων μητρόπολιν», «ὑπερβαλλόντως ὑπερέχουσαν πλούτῳ τε καὶ ποικίλῳ καὶ ἀνθρώποις συνετοῖς καὶ χριστιανικωτάτοις», εγεννήθη και εμεγάλωσεν ο ωραιότερός της καρπός, «ὁ χαρίεις τὴν μορφήν, ψυχὴν δὲ χαριέστατος, ἡδὺς τὸ φθέγμα, τὸν τρόπον ἡδύτερος, γλυκὺς τὸν λόγον, τὸ ἦθος δὲ γλυκύτερος» Μεγαλομάρτυς του Χριστού Δημήτριος κατά τους χρόνους της βασιλείας του Διοκλητιανού και Μαξιμιανού Ερκουλίου (284-305 μ. Χ.) έχοντας ορίσει Καίσαρα Αχαΐας και Μακεδονίας τον Μαξιμιανό Γαλέριο. Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Διοκλητιανός παρακινούμενος από τον Καίσαρα Γαλέριο, μέλος της «Τετραρχίας», εξαπέλυσε αληθινό πόλεμο εναντίον των χριστιανών. Ο χριστιανισμός που είχε εξαπλωθεί από την Παλαιστίνην έως τον Πόντο και από την Μικρά Ασία έως την κυρίως Ελλάδα και την Ιταλίαν, έχει να επιδείξει τη εποχή αυτή αναρίθμητες θυσίες και μαρτυρικούς θανάτους σε πόλεις όπως η Αλεξάνδρεια, η Σμύρνη, η Αντιόχεια, η Θεσσαλονίκη, αλλά και σε περιοχές όπως η Κρήτη και η Κύπρος, με αποτέλεσμα η εποχή αυτή να μείνει γνωστή στην ιστορία ως «εποχή μαρτύρων» του χριστιανισμού.    Με τον ερχομό του 4ου αι. ο χριστιανισμός είχε ήδη εδραιωθεί στην πόλη της Θεσσαλονίκης με πολυάριθμους χριστιανούς και Εκκλησίες οργανωμένες κατά τα πρότυπα της διδασκαλίας των Αγίων Αποστόλων.   Εκλεκτό μέλος της των Θεσσαλονικέων Εκκλησίας ήτο και ο Άγιος Δημήτριος, ο οποίος προήρχετο από ευσεβείς γονείς, από τους πλέον επισήμους «ἄρχοντας τῶν Μακεδόνων», «πατέρας θαυμαστῷ τῷ γένει, πολύ δὲ τῇ ψυχῇ θαυμαστότερος». Είχε δε προικιστεί παρά του Δωρεοδότου παντός αγαθού με πλήθος σωματικών και πνευματικών χαρισμάτων. «Γένους σεμνότητος, οὐσίας ἀφθόνου, ἰσχύος σώματος, κάλλους ἰσότης, ἠθῶν εὐγένεια καὶ ἡ διὰ πάντων τούτων ἁρμονία καὶ σύμβασις». Στα χαρίσματα αυτά προσετέθη η μόρφωση και η παιδεία, «ἡ τῶν λόγων ἄσκησις ἐγγὺς συνέφυ».

Με την πνευματικήν του υπεροχή, την ωραία εμφάνιση, την ευσέβεια και την ηθική του γενναιότητα ο Δημήτριος έγινε πολύ γρήγορα γνωστός σε ολόκληρη την πόλη, «ἀντὶ ψυχῆς τῇ πόλει καθίσταται» και προεβλήθη ως ιδεώδες τελείου ανθρώπου. Καταγινόταν δε κυρίως εις το να μαθαίνει το καλό και να

Είναι άκομψο να επαινείται, εκείνο που με το παράδειγμα υπονομεύεται!

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΝΑΓΓΕΛΕΙ ΣΤΗΝ ΤΟΤΕ Ι. ΣΥΝΟΔΟ ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

  Σχόλιο «Π. Π.»: Εὔκολοι στὸν χαρτοπόλεμο οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστές, ἀλλὰ δύσκολοι στὶς πράξεις, μᾶς πληροφοροῦν γιὰ τὶς Διακοπὲς Μνημοσύνου Ἁγίων περασμένων ἐποχῶν, ἀλλὰ καὶ πρόσφατες συγχρόνων μας Μητροπολιτῶν (ὅπως ἐδῶ τοῦ Ἐλευθερουπόλεως Ἀμβροσίου), οἱ ὁποῖοι γιὰ πολὺ μικρότερες ἀπὸ τὶς σημερινὲς αἰτίες, προχώρησαν σὲ αὐτὴ τὴν ὀδυνηρή, ἀλλ’ ἀναγκαία πράξη τῆς παύσης τοῦ Μνημοσύνου αἱρετικῶν.

   Ὑποτίθεται ὅτι προβάλλουν αὐτὲς τὶς πράξεις πρὸς μίμηση, ἀλλὰ οἱ ἴδιοι δὲν μιμοῦνται τοὺς γενναίους αὐτοὺς προμάχους τῆς Πίστεως. Ὁπότε, ποιά σημασία ἔχουν οἱ ἔπαινοί τους; Προβάλλουν τὶς πράξεις αὐτὲς γιὰ νὰ τὶς πραγματοποιήσουν οἱ ...ἄλλοι; Ἐπαινοῦν τὸν μητροπολίτη Ἐλευθερουπόλεως Ἀμβρόσιο, ἀλλὰ …κατακρίνουν καὶ συκοφαντοῦν ὡς ἐκτὸς Ἐκκλησίας, ὅσους σήμερα ἔκαναν τὸ ἴδιο!

        Καὶ ἀξιολογῆστε τὰ χειροπιαστὰ γεγονότα.

«Ὀρθόδ. Τύπος», 10/4/1970

   Ἐπαινοῦν τὸν Ἐλευθερουπόλεως Ἀμβρόσιο, ἐπειδὴ προχώρησε σὲ Διακοπὴ Μνημοσύνου τοῦ πατριάρχη Ἀθηναγόρα. Καὶ ποιά ἡ δικαιολογία τῆς παύσεως αὐτῆς τοῦ μνημοσύνου; Ἐπειδή, ὅπως στὸ τηλεγράφημα πρὸς τὴν Ἱ. Σύνοδο γράφει, ἀλλὰ καὶ στὶς δηλώσεις ποὺ ἔκανε σὲ Ἀθηναϊκὴ ἐφημερίδα φαίνεται, ἐπειδὴ ὁ πατριάρχης «χαρακτήρισε τὰ δύο θεμελιώδη τοῦ Παπισμοῦ δόγματα, ἤτοι τὸ πρωτεῖο καὶ τὸ Ἀλάθητον, ὡς ἁπλὰ καὶ ἀσήμαντα ἐκκλησιαστικὰ ἔθιμα»!

 Καὶ ἐνῶ ἐπαινοῦν τὸν Ἐλευθερουπόλεως, κατηγοροῦν ὅσους σήμερα προχώρησαν στὴν διακοπὴ μνημοσύνου γιὰ πολὺ χειρότερες ἐνέργειες τοῦ σημερινοῦ πατρ. Βαρθολομαίου, ἀλλὰ καὶ τῆς πολυπληθοῦς μερίδος τῶν ὀπαδῶν του (ἐν συγκρίσει μὲ τοὺς μετρουμένους στὰ δάχτυλα Οἰκουμενιστὲς τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἀθηναγόρα, κατὰ τὴν μαρτυρία τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωρόπουλου!). Καὶ εἶναι γνωστὲς αὐτὲς οἱ ἐνέργειες τοῦ Βαρθολομαίου καὶ οἱ αἱρέσεις του, σὲ ὅλους ὅσους παρακολουθοῦν τὰ γεγονότα. Κορύφωση δὲ τῶν αἱρετικῶν αὐτῶν ἐνεργειῶν εἶναι, ὄχι κάποιος Ἀθηναγόρειος χαρακτηρισμὸς κακοδοξιῶν ὡς ἁπλῶν ἐθίμων, ἀλλὰ ἡ ἐν Συνόδῳ υἱοθέτηση αἱρέσεων! Ἂν λοιπόν, ἐπαινοῦν τὸν Ἐλευθερουπόλεως Ἀμβρόσιο γιὰ τὴν διακοπὴ μνημοσύνου, γιατί ἀποτρέπουν νὰ γίνει τὸ αὐτὸ σήμερα, καὶ κωλυσιεργοῦν, καὶ ὁμιλοῦν γιὰ προαπαιτούμενα καὶ διάφορες δικαιολογίες;

   Καιρὸς νὰ ἀφήσουμε τὰ λόγια καὶ νὰ προχωρήσουμε σὲ πράξεις. Κανεὶς δὲν ἐκβιάζει κανένα γιὰ διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου, ὅπως κανεὶς δὲν ἐκβιάζει κανένα, ὅταν διδάσκει γιὰ τὴν τήρηση τῆς μίας ἢ τῆς ἄλλης θείας Ἐντολῆς. Καὶ στὶς δυὸ περιπτώσεις παρουσιάζεται ἁπλῶς ἡ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου. Κι ὅποιος θέλει τὴν ἀκολουθεῖ. Ἀλλὰ εἶναι ὀλίγον ἄκομψο νὰ ἐπαινοῦν μία Ἐντολή, νὰ ἐπαινοῦν κάποια διακοπὴ μνημοσύνου καὶ μὲ τὸ παράδειγμά τους νὰ τὴν ὑπονομεύουν! Σ’ αὐτὴ τὴν περίπτωση εἶναι καλύτερο νὰ σιωποῦν!

   

Ἐλευθερουπόλεως Ἀμβρόσιος:

Τηλεγράφημα πρὸς τὴν Ἱ. Σύνοδο

(«Ὀρθόδοξος Τύπος», 10 Ἀπριλίου 1970, φ. 118).

    «Μετὰ πικρίας ἀνέγνωμεν βλασφήμους δηλώσεις Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρα καταχωρησθείσας εἰς ἀπογευματινὴν ἐφημερίδα Ἀθηνῶν δι’ ὧν ἐδονήθησαν θεμέλια Ὀρθοδόξου Χριστιανικῆς πίστεως. Ἡ κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας ἐπίθεσις καὶ δὴ ἀκριβῶς μίαν ἑβδομάδα πρὸ τῆς πρώτης Κυριακῆς νηστειῶν, καθ’ ἣν τὰ πλήθη τῶν Ὀρθοδόξων ἑορτάζουν τὸν θρίαμβον τῆς Ὀροδοξίας κατὰ πασῶν τῶν αἱρέσεων, ὑπῆρξε καθ’ ὅλας τὰς ἐνδείξεις προμελετημένη καὶ ἐπίβουλος.

  Τὸ Φανάριον, ὅπερ μέχρι καὶ τῆς προχθὲς ἀπετέλει ἔνδοξον ἔπαλξιν τῶν ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας ἀτρύτων ἀγώνων, οἱ ἡγέται τοῦ ὁποίου σθεναρῶς ἠγωνίσθησαν καὶ ἐθυσιάσθησαν ὑπὲρ τῆς πανσέπτου Ὀρθοδοξίας, σήμερον μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην καί τινας εὐαρίθμους ὁμόφρονας αὐτῷ κληρικούς, ἐξεστράτευσε διὰ νὰ τὴν πλήξῃ θανασίμως.

  Ἐφ’ ᾧ καὶ ἐπεστρατεύθη ἡ πρώτου μεγέθους κατὰ τὴν πατριαρχικὴν ἔκφρασιν φυσιογνωμία, ὁ μητροπολίτης δηλονότι Χαλκηδόνος κ. Μελίτων, ἡ φωνὴ τοῦ Φαναρίου -κατὰ τὸν πατριάρχην- ὅμοιον τοῦ ὁποίου δὲν ἔχει πολλοὺς τὸ Φανάριον καὶ τὸν ὁποῖον ἀσφαλῶς θὰ ἀπεθαύμαζε τὴν Κυριακὴν τῆς Τυροφάγου, ὅταν ἡδέως ἤκουεν αὐτοῦ, ἐξ Ἀθηνῶν ὁμιλοῦντος περὶ ἀνέμων καὶ ὑδάτων, περὶ μεταμορφώσεως τῆς Ἐκκλησίας, περὶ καρναβάλου, ἀλλὰ (ἄκουσον-ἄκουσον) καὶ περὶ ὑποκρισίας.

   Μὲ ποῖον ὅμως κύρος ὁ κ. Μελίτων ἐτόλμησε νὰ στηλιτεύσῃ ὑποκριτὰς καὶ ὑποκρισίαν, ὅταν ὁ ἴδιος καὶ δὴ ἐν ὥρᾳ θείας λατρείας μυρίους ὑποκριτικοὺς φωνητικοὺς ἀττικισμοὺς μετελθὼν καὶ διὰ χειρονομιῶν καὶ ποικίλων τοῦ σώματος κινήσεων, ἥκιστα σοβαρῶν καὶ σεμνῶν κατὰ τὰς μαρτυρίας ἀκηκοότων καὶ ἑωρακότων, οὐχὶ εἰς λειτουργοὺς τοῦ Ὑψίστου, ἀλλ’ εἰς ἠθοποιοὺς καὶ μίμους προσιδιαζουσῶν, ἐπέτυχε νὰ πείσῃ τοὺς πάντας ὅτι ὄντως διαθέτει ἀξιόλογον τάλαντον ὑποκριτικῆς ἱκανότητος καὶ τέχνης;

   "Κατόπιν, λοιπόν, τῶν δημοσιευθεισῶν δηλώσεων τοῦ Πατριάρχου δι’ ὧν οὗτος φέρεται προσχωρῶν ἀνεπιφυλάκτως εἰς αἵρεσιν, ἐξαντληθείσης τῆς ὑπομονῆς μου καὶ μὴ ὑπάρχοντος περαιτέρω περιθωρίου ἀναμονῆς, ἔπαυσα ἀπὸ σήμερον μνημόσυνου τούτου, κατ’ ἐφαρμογὴν ΙΕ΄ Κανόνος Πρωτοδευτέρας Συνόδου.

   Τοῦ λοιποῦ θὰ μνημονεύωμεν ἁγίας καὶ ἱερᾶς ἡμῶν συνόδου, ἐπιφυλασσόμενος ἐπαναλάβω μνημόσυνον αὐτοῦ, εὐθὺς ὡς οὗτος ἀποδοκιμάσῃ ἢ διαψεύσῃ ἀντορθοδόξους δηλώσεις του, καθ΄ ἃς αἱ ἐκθεμελιωτικαὶ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καὶ σατανικῆς ἐμπνεύσεως αἱρέσεις Πρωτείου καὶ Ἀλαθήτου ἀποτελοῦν ἁπλὰ ἐκκλησιαστικὰ ἔθιμα καὶ ἀσημάντους διαφορᾶς.

    Σήμερον σύμπασα ἡ Ὀρθοδοξία γεραίρει τὴν μνήμην τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ, προχθὲς ἑώρτασεν τὴν ἱερὰν μνήμην τοῦ μεγάλου Φωτίου καὶ πρό τινων ἡμερῶν ἐπανηγύρισεν ἐπὶ τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ.

 Ἐὰν συνταχθῶμεν τοῖς ἀντορθοδόξοις φρονήμασι τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρα, θὰ πρέπῃ ἀμέσως νὰ διαγραφοῦν ἀπὸ τὸ ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας οὐ μόνον τὰ ὀνόματα τῶν διαληφθέντων ἁγίων ἀλλὰ καὶ ἁπάντων τῶν ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας διὰ μέσου τῶν αἰώνων ἀγωνισθέντων καὶ ἀναιρεθέντων μαρτύρων.

Λυποῦμαι βαθύτατα διὰ τὴν ἣν ἔλαβον αὐστηρὰν θέσιν, ἔναντι ἀνακύψαντος σοβαροτάτου ζητήματος. Ἡ ἀρχιερατική μου συνείδησις μὲ ὑποχρεοῖ, ἵνα μὴ σιωπήσω περαιτέρω. Καιρὸς ὅπως ὑψωθοῦν φραγμοὶ ἰσχυροὶ καὶ ἀνυπέρβατοι κατὰ παπικοῦ δεσποτισμοῦ καὶ ἐπεκτατικῶν αὐτοῦ σχεδίων, ταπεινὸς ὑπηρέτης τῶν ὁποίων ἀνεδείχθη -ἀτυχῶς- ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης καὶ οἱ σὺν αὐτῷ ἀσθενεῖς τῇ Ὀρθοδόξῳ πίστει Οἰκουμενισταί.

   Πιστεύομεν ὅτι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας οὐ μόνον θὰ κατανοήσῃ ἀπόφασίν μου, εἰς ἣν μὲ ὁδηγεῖ ἐπιταγὴ συνειδήσεώς μου, ἀλλὰ καὶ θὰ ἐφαρμόσῃ ἔναντι δογματικῶς ἐκτροχιασθέντος Πατριάρχου, ὅ,τι οἱ Ἱεροὶ Κανόνες ὑποδεικνύουν καὶ ἐπιτάσσουν».

ΚΑΠΟΙΑ ΣΥΝΤΟΜΑ ΣΧΟΛΙΑ ΕΠΙ ΤΩΝ

ΜΝΗΜΕΙΩΔΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ:

1) Ο αοίδιμος επίσκοπος ενήργησε μεν μεμονονωμένως (αναφερόμαστε στο Μάρτιο του 1970, Β΄ Κυριακή των Νηστειών) (τον ακολούθησαν μετά ταύτα οι επίσης αείμνηστοι Φλωρίνης Αυγουστίνος και Παραμυθίας Παύλος, ενώ συμφώνως προς δημοσιεύματα της εποχής επρόκειτο να προβεί στη διακοπή του μνημοσύνου και ο επίσης κεκοιμημένος αγωνιστής της Ορθοδοξίας και φιλοπαραδοσιακός Μηθύμνης Ιάκωβος), πλην, όμως, στηρίχθηκε επί του οικοδομήματος των Θείων και Ιερών Κανόνων (ΙΕ Κανών της ΑΒ Συνόδου).

Ακουέτωσαν ταύτα κάποιοι εκκλησιαστικοί παράγοντες που ομίλησαν περί ΔΗΘΕΝ ακυρότητος των μυστηρίων των τελουμένων υπό επισκόπων που διακόπτουν τη μνημόνευση του πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.

2) Οι σκανδαλώδεις αθηναγόρειες δηλώσεις διελάμβαναν ότι τα περί πρωτείου και αλαθήτου φρικώδη αιρεσιολογήματα των αιρετικών παπικών αποτελούν απλά και ασήμαντα εκκλησιαστικά έθιμα!!

3) Την ίδια εποχή (Μάρτιος 1970) ο τότε Χαλκηδόνος Μελίτων Χατζής (πνευματικός πατήρ του νυν πατριάρχου Βαρθολομαίου) από τον άμβωνα του καθεδρικού ναού Αθηνών εξεφώνησε την Κυριακή της Τυρινής ένα επιεικέστατα τρισάθλιο κήρυγμα που προκάλεσε ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΑ σωρεία σφοδρών αντιδράσεων από την πλευρά επισκόπων, καθηγητών Πανεπιστημίου των Θεολογικών Σχολών (καμία σχέση με τους σημερινούς, πλην ολίγων και επαινετέων εξαιρέσεων, υπηρέτες του οικουμενισμού και της εκκοσμικεύσεως), καθηγουμένων ιερών μονών, ιεραποστολικών αδελφοτήτων, επιστημόνων και πλήθους πιστών. Δυστυχώς το σκανδαλωδέστατο αυτό κήρυγμα προβάλλεται από "ορθόδοξα" ιστολόγια και ιστοτόπους ιερών μητροπόλεων...

Στην πρωτοπορεία των σχετικών αντιδράσεων βρέθηκαν οι μακαριστοί Φλωρίνης Αυγουστίνος, Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος, Παραμυθίας Παύλος και Παροναξίας Επιφάνιος (υπέβαλαν μηνητύριο αναφορά στην τότε ΔΙΣ) καθώς και οι π. Φιλόθεος Ζερβάκος (υπέβαλε μηνητύριο αναφορά κατά των Αθηναγόρα, Μελίτωνα και Αμερικής Ιακώβου), Παναγιώτης Τρεμπέλας, Κωνσταντίνος Μουρατίδης (υπέβαλε μήνυση στην τότε ΔΙΣ), π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος και άλλοι.

4) Μήπως τη θέση του Μελίτωνα Χατζή έχουν καταλάβει "πρώτος και καλλίτερος" ο Ιωάννης Ζηζιούλας και "δεύτερος και πολλά υποσχόμενος" ο Ελπιδοφόρος Λαμπρυνιάδης;

5) Πού η εφάμιλλη των προαναφερθέντων ιεραρχών ευαισθησία επί ζητημάτων νοθεύσεως του Ορθοδόξου Δόγματος και Ήθους από την πλευρά των σημερινών επισκόπων; Αντί για μηνυτήριες αναφορές και διακοπή μνημοσύνου αβρότητες, χαριεντισμοί, υποδοχές μετά τιμών του σκανδαλοποιού πατριάρχη και συλλείτουργα με τον ίδιο και τον Προύσης από τη μεριά φιλοπαραδοσιακών, κατά τα άλλα, επισκόπων! Και μη χειρότερα!

Λ.Ν.

Πηγή

Μας φοβίζουν οι ...επιπτώσεις...!

Ὅλοι μας ἀγαποῦμε τὴν διατύπωση ἀλλὰ μισοῦμε τὸ περιεχόμενο. Ὅλοι μας ζητοῦμε καὶ ἐκτιμοῦμε τὰ ὄμορφα λόγια, ἀλλὰ δὲν θέλουμε νὰ μποῦμε στὴν διαδικασία νὰ ἐμβαθύνουμε πραγματικὰ τὸ νόημα τους καὶ ξεχνοῦμε, ὅτι ἀπαιτεῖται ἀπὸ ἐμᾶς νὰ κατανοήσουμε καὶ νὰ κάνουμε πράξη αὐτό, τὸ ὁποῖο περιέχουν.

Διατυπώνουμε συχνὰ τὰ λόγια τοῦ Οἰδίποδα «τυφλὸς τά τ᾽ ὦτα τόν τε νοῦν τά τ᾽ ὄμματ᾽ εἶ», λατρεύοντας αὐτὴν τὴν ὑπέροχη παρήχηση, ἀλλὰ παραβλέπουμε τὴν φοβερὴ τραγικότητα τῆς προσωπικῆς τύφλωσης, ποὺ κρύβεται μέσα σ᾽ αὐτήν.

Διατυπώνουμε συχνὰ τὴν λέξη αἵρεση, ἀλλὰ δὲν νιώθουμε τὴν δυσωδία, ποὺ βγάζει τὸ περιεχόμενό της. Γιατὶ ἂν τὴν νιώθαμε, δὲν θὰ θέλαμε νὰ εἴχαμε καμία σχέση μ᾽ αὐτή.

Διατυπώνουμε συχνὰ τὸν ὅρο «Οἰκουμενισμός», ἀλλὰ δὲν βλέπουμε τὸν ἐχθρὸ τοῦ Χριστοῦ, ποὺ κρύβεται μέσα σ᾽ αὐτὸν τὸν ὅρο. Ἂν τὸν βλέπαμε, θὰ μισούσαμε κάθε τί, ποὺ ἔχει σχέση μ᾽ αὐτόν, θὰ εἴχαμε ἐπιλέξει, τί στάση πρέπει νὰ ἔχουμε ἀπέναντί του. Ἡ ἀνάγκη ἐπιλογῆς ὅμως, ποὺ ἐπιφέρει τὸ περιεχόμενο αὐτοῦ τοῦ ὅρου, μᾶς φοβίζει, γιατὶ ξέρουμε καὶ τὶς ἐπιπτώσεις, ποὺ ἐπιφέρει καὶ γι’ αὐτὸ δὲν ἐμβαθύνουμε.

Ὅλοι μας διατυπώνουμε συχνὰ τὸ ὄνομα «Ὀρθοδοξία», ἀλλὰ παραβλέπουμε τὸ περιεχόμενό της. Δὲν στεκόμαστε καλῶς, δὲν μένουμε ὀρθοί. Γνωρίζουμε, ὅτι Ὀρθοδοξία σημαίνει Ὀρθοπραξία, καὶ γι᾽ αὐτό μένουμε στὰ λόγια καὶ ὄχι στὸ περιεχόμενο. Τὸ περιεχόμενο ἀπαιτεῖ πράξεις καὶ ἐμεῖς δὲν δεχόμαστε ἀπαιτήσεις.

Ὅλοι μας λέμε Κύριε, Κύριε, ἀλλὰ τὸ περιεχόμενο μένει στὸ στόμα μας καὶ ὄχι στὴν καρδιά μας. Ὁ Κύριος δὲν εἶναι γιὰ μᾶς πραγματικὰ Κύριος, ἐξουσιαστής τῆς ζωής μας, ὁ Ἄρχων, «ὁ Ὢν καὶ ὁ Ἦν καὶ ὁ Ἐρχόμενος». Γιατί, ἂν πραγματικὰ τὸν θεωρούσαμε ἔτσι, θὰ ἔπρεπε νὰ τὸν ὑπακοῦμε ἀνάλογα καὶ ἀπόλυτα. Οἱ ἐχθροί Του θὰ ἦταν καὶ ἐχθροί μας καὶ θὰ εἴμασταν ἔτοιμοι νὰ δώσουμε τὰ πάντα γιὰ τὸ Ὄνομα Του.

Ἂς ἀφήσουμε λοιπὸν τὴν διατύπωση καὶ ἂς μποῦμε στὸ περιεχόμενο. Ἂς ἀφήσουμε τὰ λόγια καὶ ἂς μποῦμε στὶς πράξεις. Ἂς ἀφήσουμε τὶς ὑπεκφυγὲς καὶ ἂς προχωρήσουμε στὴν συνέπεια, ποὺ ἀπαιτεῖ ἡ βαθύτητα τῶν νοημάτων. Αὐτὸ μᾶς δίδαξε ὁ Κύριος, αὐτὸ οἱ Πατέρες, αὐτὸ μᾶς διδάσκει ἡ Ἐκκλησία.

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Τα "Θρησκευτικά", ο "εθνομηδενισμός" των πολιτικών, αλλά και ο εκκλησιαστικός μηδενισμός συγχρόνων Ιεραρχών!

 Ο Υπουργός Παιδείας αγνοεί το Σύνταγμα της Ελλάδος

Κύριε Πρωθυπουργέ, ὁ κ. Ν. Φίλης ἐδήλωσε δημοσίως ὅτι δέν εἶναι «ἀναντικατάστατος»

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΓΝΟΕΙ

ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ὁ Ὑπουργός δηλώνει ἀνυποχώρητος διά τά Θρησκευτικά: «δέν μ᾽ ἀρέσει νά νερώνω τό κρασί... τίς ἀποφάσεις τίς λαμβάνει ἡ Πολιτεία» (Παραπολιτικά fm, 17.10.2016), ἐνῶ ἐνισχύεται πολιτικά ἀπό τήν σύγκρουσίν του μέ τήν Ἐκκλησίαν: «…πρέπει νά γίνουν βήματα σέ αὐτό πού ὀνομάζεται διαχωρισμός τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τό Κράτος… Αὐτό τό στοιχεῖο πιστεύω ναί ἦταν «παρών» στό συνέδριο τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καί καθόρισε σέ μεγάλο βαθμό καί τήν ὑποστήριξη πού ὑπῆρξε καί πρός τό πρόσωπό μου» (Real FM, 17.10.2016)

«Εγώ ως Αρχιεπίσκοπος διοικώ την Εκκλησία με το Ευαγγέλιο, το Σύνταγμα και τους εκκλησιαστικούς κανόνες», αυτό είχε δηλώσει προ αρκετών μηνών ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος αποστέλλων σαφές μήνυμα προς την Κυβέρνησιν ότι διαχειρίζεται τα ζητήματα του Έθνους κατά τας ιδεοληψίας της. Αφορμή βεβαίως ήτο και πάλι το μάθημα των Θρησκευτικών. Εις την προηγουμένην σύγκλησιν της Ιεραρχίας ο Αρχιεπίσκοπος είχεν εκφράσει την ομόφωνον άποψιν των Μητροπολιτών της Εκκλησίας της Ελλάδος λέγων: «Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε την υποχρεωτικότητα του μαθήματος, την τήρηση των ωρών διδασκαλίας και τον Ορθόδοξο χαρακτήρα του». Κατά την σύγκλησιν της προσφάτου Ιεραρχίας εις την 84σελιδον εισήγησίν του ο Αρχιεπίσκοπος με αφορμήν το μάθημα των Θρησκευτικών έθεσεν εις το τραπέζι τας σχέσεις Εκκλησίας-Πολιτείας και η Ιεραρχία την δευτέραν ημέραν των εργασιών της εζήτησε συνάντησιν με τον κ. Πρωθυπουργόν. Εις την

Επειδή οι ερωτήσεις συνεχίζονται, επαναλαμβάνουμε:

 

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Ἀρνοῦμαι νὰ δεχθῶ τὶς ἀποφάσεις τῆς ληστρικῆς κολυμπαρίου συνόδου, ποὺ καταργοῦν τὸν σωτηριολογικὸ χαρακτῆρα τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ τὸν ἱερὸ καὶ διαχρονικὸ χαρακτῆρα τῶν Ἱερῶν Κανόνων Της καὶ τὴν ἰσοτιμεῖ μὲ τὶς αἱρέσεις στὸ ὀλέθριο Π.Σ.Ε..

Ἀρνοῦμαι νὰ δεχθῶ τὶς ἀποφάσεις τῆς ληστρικῆς κολυμπαρίου συνόδου, ποὺ νοθεύουν καὶ ἀλλοιώνουν τὴν διδασκαλία καὶ τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου μας καί προσβάλουν τὴν μνήμη, τὸ μαρτύριο καὶ τοὺς ἀγῶνες τῶν Ἁγίων γιὰ τὴν Πίστη.

Ἀρνοῦμαι νὰ δεχθῶ τὶς ἀποφάσεις τῆς ληστρικῆς κολυμπαρίου συνόδου, ποὺ ὀνομάζουν φίλους αὐτούς, τοὺς ὁποίους ἡ Παναγία μας ὀνόμασε ἐχθροὺς τοῦ Υἱοῦ Της.

Ἀρνοῦμαι νὰ δεχθῶ τὶς ἀποφάσεις τῆς ληστρικῆς κολυμπαρίου συνόδου, ποὺ ἐξαφάνισε τὴν λέξη αἵρεση ἀπὸ τὸ λεξιλόγιο τῆς Ἐκκλησίας.

Ἀρνοῦμαι νὰ δεχθῶ τὶς ἀποφάσεις τῆς ληστρικῆς κολυμπαρίου συνόδου, ποὺ κλείνουν τὸν δρόμο τῆς σωτηρίας τῶν συνανθρώπων μου καὶ ἀποτελοῦν μέγα κίνδυνο γιὰ τὴν ὀρθόδοξη διαπαιδαγώγηση τῶν παιδιῶν μου.

Ἀρνοῦμαι νὰ δεχθῶ τὶς ἀποφάσεις τῆς ληστρικῆς κολυμπαρίου συνόδου, ποὺ γίνονται ἀρεστὲς στὸν σύγχρονο ἀποστάτη κόσμο ἀλλὰ δυσάρεστες στὸν Θεό.

Ἀρνοῦμαι νὰ δεχθῶ τὶς ἀποφάσεις τῆς ληστρικῆς κολυμπαρίου συνόδου, ποὺ ἐξυμνοῦν τὴν ἀξία τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου καὶ παράλληλα ὑβρίζουν ὅποιον ἐναντιώνεται σὲ αὐτές.

Ἀρνοῦμαι νὰ δεχθῶ τὶς ἀποφάσεις τῆς ληστρικῆς κολυμπαρίου συνόδου, οἱ ὁποῖες ἀποφασίστηκαν ἀπὸ ἐμπαιχτὲς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, οἱ ὁποῖοι ἐπικαλούμενοι τοὺς Ἅγιους Πατέρες καὶ τὴν ἐπιφοίτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀψήφισαν τὰ λιτὰ κελιὰ τῶν μοναστηριῶν καὶ διέμεναν σὲ ἀκριβὰ ξενοδοχεῖα, μεταφέρονταν μετὰ ἀπὸ τὶς συνελεύσεις ἀπὸ δεξίωση σὲ δεξίωση καὶ ἀπὸ συναυλία σὲ συναυλία, προφυλάσσονταν ἀπὸ μύριους σωματοφύλακες, ἀπόλαυσαν, ὅ,τι καλύτερο ὑπάρχει στὴν μαγειρικὴ σὲ μία χώρα ποὺ πλήττεται ἀπὸ τὴν ἀνεργία, τὴν πεῖνα καὶ τὴν ἐξαθλίωση, κουνώντας μάλιστα τὸ δάκτυλο  στὸν δοκιμασμένο λαό, ἂν τυχὸν δὲν ὑπακοῦσε στὶς ἐντολές τους.

Ἀρνοῦμαι νὰ δεχθῶ τὶς ἀποφάσεις τῆς ληστρικῆς κολυμπαρίου συνόδου καὶ τῶν ἐπισκόπων, ποὺ χαρίζουν κοράνια, συμπροσεύχονται μὲ μουφτῆδες ποὺ εἶναι φίλοι τῶν δυναστῶν καὶ ἐχθροὶ τοῦ πτωχοῦ, πού, ἐνῶ ἐτάχθησαν κανονικὰ γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῆς Μίας Ἀλήθειας, τελικὰ ὑπερασπίζονται, μὲ ρηχὲς πολιτικοῦ καὶ κοσμικοῦ περιεχομένου ἀνακοινώσεις, τὸ ψέμα.

Ἀρνοῦμαι νὰ δεχθῶ τοὺς ἀντιοικουμενιστὲς αὐτούς, ποὺ ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς λεκτικὰ ὀνομάζουν τὴν αἵρεση καὶ πρακτικὰ συλλειτουργοῦν ἢ χαριτολογοῦν μὲ τοὺς αἱρετίζοντες, ἀφήνοντας μὲ τὴν διγλωσσία τους ἀνυπεράσπιστο τὸ ποίμνιο καὶ ἔκθετη τὴν Ἐκκλησία.

Ἀρνοῦμαι νὰ δεχθῶ, ὅτι ὡς ἁμαρτωλὸς δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ ὁμολογήσω τὸν Χριστό. Ἀκριβῶς ἐπειδὴ εἶμαι ἁμαρτωλός, θὰ τὸν ὁμολογήσω.

Ἀρνοῦμαι νὰ δεχθῶ στὸν ἀγῶνα ἐναντίον τῆς παναίρεσης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ὁποιαδήποτε προσπάθεια ἐξόδου ἢ ἀπομάκρυνσης ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Ὁ ἀγῶνας εἶναι πάντα μέσα στὴν Ἐκκλησία καὶ σύμφωνα μὲ τοὺς Κανόνες τὶς ἐντολὲς καὶ τὰ πρότυπα τῶν Ἁγίων.

Εἶναι πλέον πιὰ ὁλοφάνερο. Οἱ Ἅγιοί μας διδάσκουν: Ἀποτείχιση τώρα. Ἂς μὴν ἀφήσουμε τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ οἰκουμενισμοῦ νὰ μολύνουν μὲ τὴν αἵρεση τους τὸ πανάγιο σῶμα τῆς Εκκλησίας.

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου, Ὀρθόδοξος Χριστιανός

Θα τους τηγανίσουν με την έκδοση των Πρακτικών! --Προς τί ο θόρυβος; Όλες οι τοπικές οικουμενιστικές Εκκλησίες τα ίδια πιστεύουνε;

Ας τα βλέπουν αυτά, όσοι ακόμα διστάζουν και κοινωνούν με την αίρεση!

ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

ΚΑΙ 25^Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΕΚΛΟΓΗΣ ΤΗΣ Α.Θ.Π. ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

Του Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτη

Κατά την πολυσήμαντη ομιλία του εις την Ευχαριστιακή Θεία Λειτουργία επί τη ευκαιρία της επετείου της 25ης εκλογής του εις τον Πατριαρχικό Θρόνο Κωνσταντινουπόλεως η Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, μεταξύ άλλων, αναφερόμενος εις τας αγωνιώδεις ποιμαντικάς ευθύνας της Μητρός Εκκλησίας και του ιδίου προσωπικώς διά την προφύλαξιν και ενίσχυσιν χάριτι Θεού και ανθρωπίνως δυνατού της ορατής ενότητος των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, ετόνισε ότι,«ενεκαινιάσθησαν αἱ συνάξεις τῶν Προκαθημένων τῶν ἀδελφῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, καθ᾽ ἅς συνεζητήθησαν και προωθήθησαν ζωτικά θέματα κοινοῦ ἐνδιαφέροντος, μάλιστα δε τό της προετοιμασίας της Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου, της ἀπό μακροῦ προετοιμαζομένης και, τελικῶς, χάριτι Θεοῦ πραγματοποιηθείσης ἐν Κρήτῃ,παρά τάς ἀνεξηγήτους, θεολογικῶς τε και ἐκκλησιολογικῶς ἀστηρίκτους ὑπαναχωρήσεις Ἐκκλησιῶν τινων,πρός τάς ὁποίας ἁπλῶς ἀπευθύνομεν τήν ἐρώτησιν: «Εἰς τι ἐδιστάσατε;» (πρβλ. Ματθ. 14,31)».

Εις το Αγιογραφικό ερώτημα «εις τι εδιστάσατε;”, δεν προβάλλει μόνο η αγαθή απορία του μυστηρίου, όχι του εκκλησιολογικού, αλλά της αδυναμίας μάλλον λογικής εξηγήσεως και φυσικά πολύ περισσότερο όταν δεν υπάρχουν θεολογικά και κανονικά εκκλησιολογικά εμπόδια (κωλύματα). Εις το ίδιο ερώτημα είναι δύσκολο να μη διακρίνουμε και τον πόνον της ψυχής του Οικουμενικού μας για τη μη συμμετοχή «τινών Εκκλησιών», που τελικά  ήταν βίωμα πόνου όλων των Προκαθημένων μας κι όλων των απανταχού Ορθοδόξων. Οι μόνοι που δεν έζησαν αυτόν το πόνο είναι όσοι δεν είναι μέλη του ενός Σώματος της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας (Βλέπε τη γνωστή Παύλειο Θεολογία περί των πασχόντων μελών όταν ένα μέλος υποφέρει).

Τελικά κατά τας εργασίας της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Κρήτης, διαπιστώσαμε με την απουσία των Αδελφών μας ότι δεν μας αγαπούν εις τον ύψιστον βαθμό που τους αγαπάμε και τους σεβόμαστε. Αυτό πρέπει να γίνει αφορμή να τους πείσουμε για την γνήσια αγάπη μας και  το σεβασμό μας με τις πράξεις μας και τη στάση μας ότι ποτέ μας δεν πάψαμε να πιστεύουμε ότι όλοι μαζί και οι παρόντες και οι απόντες αποτελούμε το άγιο Σώμα του Χριστού, την Μία, Αγία, Αποστολική και Καθολική Εκκλησία. Η με κάθε είδους καλλιέργεια εμπιστοσύνης και αγάπης για την προστασία και την ενίσχυση της ορατής ενότητας των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών πρέπει νάναι η προτεραιότητα όλων μας.

Όταν δημοσιογράφοι ερώτησαν την Α.Θ.Μ. τον Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. κ. Θεόδωρο για την απουσία «τινών Εκκλησιών», ο Αλεξανδρινός Προκαθήμενος, μεταξύ άλλων, ετόνισε ότι «ομιλούσαμε τόσο πολύ για τους απουσιάζοντες Αδελφούς μας, ως να ήσαν περισσότερο παρόντες από τους παρόντες».

Ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση αυτή, της προστασίας και της ενίσχυσης της ορατής ενότητας των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, είναι η όσο το γρηγορότερο επιμελής έκδοση και κυκλοφορία των Πρακτικών των Συνάξεων των Προκαθημένων που ξεκίνησαν το 2014 για την ετοιμασία της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, ως επίσης και τα Πρακτικά των εργασιών της  Αγίας και Μεγάλης Συνόδου στην Κρήτη.

Η δημόσια κυκλοφορία των Πρακτικών αυτών θα ενισχύσει την ορατή ενότητα της Ορθοδοξίας και θα λύσει και πολλά προβλήματα που πολλά ανεύθυνα ΜΜΕς και μάλιστα δήθεν εκκλησιαστικά δημιουργούν μια πραγματικότητα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της αγάπης και της ενότητας που ζουν οι Τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες ως η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.

Χρόνια Πολλά στον Οικουμενικό μας, να το φωτίζει πάντοτε το Άγιο Πνεύμα εν υγεία και φόβον Θεού, ως ο Πρώτος των Ορθοδόξων Επισκόπων, να μας διακονεί όλους μας με κριτήριο το κοινό καλόν της Ορθοδοξίας και τη προστασία της Ανθρωπότητας.

Πηγή: Εδώ Αλεξάνδρεια

Πηγή

Ο Δούρειος ίππος της Λειτουργικής Αναγεννήσεως;

Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ:

Ο Δούρειος ίππος της Λειτουργικής Αναγεννήσεως;

Τα τελευταία χρόνια όλο και συχνότερα, όλο και από περισσότερους ιερείς τελείται η λεγομένη Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου. Η τέλεση της Λειτουργίας αυτής και η ξαφνική της εμφάνιση στη ζωή της Εκκλησίας μας αφ’ ενός μεν καταδεικνύει το εκκοσμικευμένο πνεύμα που διακατέχει πολλούς κληρικούς και αφ’ ετέρου εξυπηρετεί κατά τον καλύτερο τρόπο, τασχέδια των «ανανεωτών» της Λειτουργικής μας ζωής, των αυτοκλήτων σωτήρων της Εκκλησίας. 

Το σχέδιο είναι απλό: η Λειτουργία αυτή «βαπτίζεται» από τους ανανεωτές ως «αρχαιοπρεπής». Όταν όμως τελείται, τελείται με τον τρόπο που οραματίζονται οι «ανανεωτές», οπότε ο πιστός λαός, ο οποίος μάλιστα ενθουσιάζεται με την πρωτοτυπία και τα εφέ, συμπεραίνει, εντελώς εσφαλμένα, ότι ο συγκεκριμένος τρόπος τελέσεως είναι ο «αρχαιοπρεπής» και άρα ο παραδοσιακός. Αυτό έχει ως συνέπεια να ζητά από τους Ιερείς να λειτουργούν έτσι και όταν τελούν τις Λειτουργίες των αγίων Ιωάννου του Χρυσοστόμου και Βασιλείου. 

Είναι, όμως, όντως έτσι τα πράγματα; Μπορεί ο καθένας να τελεί όποια Λειτουργία θέλει και όπως θέλει; Ας το δούμε αναλυτικά.

Για να δείτε σε πλήρη μεγέθυνση το κείμενο, πατήστε το πλαίσιο με τα τέσσερα βελάκια κάτω δεξιά του πλαισίου...

Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ, Ο Δούρειος ίππος της Λειτουργικής Αναγεννήσεως_.pdf by katihisis on Scribd

Πηγή

Ομιλία περί της θεραπείας του δαιμονιζομένου των Γαδαρινών

Κυριακή ΣΤ΄ Λουκά:

Ομιλία περί της θεραπείας του δαιμονιζομένου των Γαδαρινών (Αγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς)

Ομιλία του Αγίου Γρηγορίου Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης του Παλαμά, περί του: «Εξελθόντι τω Ιησού εις την γην υπήντησεν αυτώ ανήρ τις εκ της πόλεως ος είχεν δαιμόνια εκ χρόνων ικανών»

«Ο ων εκ του Θεού τα ρήματα του Θεού ακούει», λέγει ο Κύριος. Δηλαδή υπακούει στις εντολές του Θεού, και μετατρέπει τους λόγους σε έργα, ζει και πολιτεύεται κατά Χριστόν, εκτελεί το θέλημα του Ουρανίου Πατρός, και γίνεται «κληρονόμος μεν Θεού, συγκληρονόμος δε Χριστού». Όποιος όμως παρακούει τον Θεό, διαπράττει την αμαρτίαν, και επιδίδεται σ’ αυτήν αμετανοήτως. Είναι δούλος της αμαρτίας και ουκ έστιν εκ του Θεού, αλλά εκ του πονηρού», αφού με την κακήν προαίρεση μεταπλάσσει την φύση την οποίαν έλαβεν από τον Θεόν, και την εξομοιώνει με τον πατέρα της απωλείας. Γι’ αυτό και ο Κύριος έλεγε στους Ιουδαίους, «υμείς εκ του πατρός υμών του διαβόλου εστέ, και τας επιθυμίας αυτού θέλετε ποιείν».
Αυτού του είδους οι άνθρωποι είναι αθλιότεροι και από τους φανερά δαιμονιζομένους, έστω και αν διαφεύγουν την προσοχή των πολλών.

Πράγματι, ενώ οι δαιμονιζόμενοι κατακόπτουν τα σώματά τους και μερικές φορές βλάπτουν σωματικώς όποιους συναντούν, εκείνοι που δια των πονηρών επιθυμιών έχουν εξομοιωθεί με τον αρχέκακον εχθρό, διαφθείρουν τις ψυχές τις ιδικές τους και όσων τους συναναστρέφονται απρόσεκτα. Και ενώ οι πρώτοι στον καιρό
του θανάτου αποβάλλουν μαζί με το σώμα και την επήρεια των δαιμόνων, οι δεύτεροι, επειδή αμαρτάνουν αμετανοήτως, έχουν αθάνατον και αναπόβλητον την βλάβην. Επίσης, τον ενοχλούμενον φανερώς από τον δαίμονα όλοι τον λυπούμεθα όταν τον αντικρύσωμε, ενώ τον φονέα και τον φιλάργυρον, τον υπερήφανον και τον αναίσχυντον, και τον ανυπότακτον και όλους τους ομοίους των, όχι μόνον δεν τους λυπούμεθα, αλλά και τους μισούμε. Διότι ο ένας περιπίπτει στο πάθος ακουσίως, ενώ ο φιλαμαρτήμων, προσελκύει ελευθέρως το κακόν, μερικές φορές μάλιστα αποκρύπτοντας την βλαπτικότητα και την κακοήθεια της νόσου του.

Επειδή όμως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν την εναντίον μας μανίαν του διαβόλου, από τις επιθέσεις εκείνου κατά της ψυχής και από την συνεργία του στην

Ρωσία - Φανάρι 10-0, Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας "ο ασυγκράτητος"

Σχόλιο του Ιστολογίου Κατάνυξις: Στο "γήπεδο" των οικουμενιστικών ανοιγμάτων των λογής-λογής διαλόγων και των χλιδάτων επαφών με τους παπικούς, το τελευταίο δίμηνο υπάρχει χώρος μόνον για έναν παίκτη: τον Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ.

Ο ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ
Ακούνε στο Φανάρι "Ιλαρίων" και τρέμει το φυλλοκάρδι τους. Πακτωλός χρημάτων για τα έξοδα και τα δώρα, αεικίνητος, ακούραστος, "παίζει μπάλα"

Δεν μάθατε ακόμα, πάτερ, με ποιό τρόπο απομόνωναν οι Άγιοι τους αιρετικούς; Με την Διακοπή Μνημοσύνου. Μήπως, λοιπόν, είστε κι εσείς στους...

.

«ΝΑΙ ΜΕΝ, ΑΛΛΑ…»

τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 23/10/2009

  ΤΟ ΘΕΜΑ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀπασχολεῖ ἰδιαίτερα τούς συνειδητούς χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ἀπό τούς κληρικούς ἐνημέρωση καί καθοδήγηση. Ὅμως περισσεύει ἡ σιωπή ἀπό καιροσκοπισμό καί δειλία. Ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι, πού δημοσίως ἐπικρίνουν τούς Οἰκουμενιστάς καί διατυπώνουν τή γνώμη τους ἐλεύθερα...

    Καί αὐτό εἶναι πολύ ἀνησυχητικό φαινόμενο, γιατί ἀποκαλύπτει ὅτι δέν ὑπάρχει ἱερός ζῆλος καί παρρησία. Δέν ὑπάρχει πνεῦμα ὁμολογίας καί ὑπεράσπισης τῆς πίστεώς μας.
   Ὡστόσο, δέν μᾶς λείπουν τά κείμενα, πού ἐπισημαίνουν τίς αἱρετικές διδασκαλίες τῶν παπικῶν καί τῶν προτεσταντῶν.Ἔχουμε θεολόγους, ἀλλά δέν ἔχουμε ὁμολογητές. Τό πρόβλημα δέν εἶναι στήν ἐπισήμανση τῶν διαφορῶν μέ τούς ἑτεροδόξους, ἀλλά στην κριτική πού πρέπει στούς δικούς μας ὀρθοδόξους οἰκουμενιστές, οἱ ὁποῖοι ἀναπτύσσουν ἐνοχλητικές πρωτοβουλίες καί ἐξισώνουν τήν πίστη μας μέ ἐκείνη τῶν αἱρετικῶν. Αὐτούς τούς οἰκουμενιστές ἀποφεύγουν ἐπιμελῶς οἱ σοφοί θεολόγοι μας νά τούς κρίνουν και νά τούς ἀπομονώσουν. Καί αὐτό συμβαίνει γιατί εἶναι οἱ μεγαλόσχημοι τῆς Ἐκκλησίας καί δέν θέλουν νά ἔλθουν σέ ἀντίθεση μαζί τους. Δέν θέλουν νά δυσαρεστήσουν καί τούς πατριαρχικούς κύκλους, παρόλο πού διαφωνοῦν.Ἔτσι κυλάει ὁ χρόνος μέ συμβιβασμούς, ἰδιωτικούς ψιθύρους καί σιωπή. Τά ἐπιχειρήματά τους εἶναι παιδαριώδη.Ἔχουν ὡς κανόνα τους τό «Ναί μέν, ἀλλά…», πού σημαίνει τελικά ὄχι στή δημόσια ἀντίδραση, ὄχι στή δυναμική διαφωνία, ὄχι στήν ἄρνηση τῶν διαφόρων προκλητικῶν ἐκδηλώσεων. Και ὅλα αὐτά, γιατί τούς περισσεύει ἡ διάκριση καί ἡ κατά Θεόν σοφία…
  Ἡ τακτική πού περιγράφω εἶναι προσφιλής καί σέ ἀρκετούς ἁγιορεῖτες πατέρες καί σέ σχεδόν ὅλους τούς μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἔτσι ὁ δόλιος Οἰκουμενισμός ἐξαπλώνεται παντοῦ καί τό ὀρθόδοξο κριτήριο ἀμβλύνεται. Σέ λίγο οἱ ἀνυποψίαστοι χριστιανοί μας θά πάθουν πλήρη σύγχυση καί θα ἀποδέχονται τόν Πάπα ὅπως καί τόν Πατριάρχη, καί τούς καρδινάλιους ὅπως καί τούς μητροπολίτες!
   Πολλοί θεολόγοι καί κληρικοί εἶναι ἀντιπαπικοί σέ θεωρητικό ἐπίπεδο καί φίλοι τῶν οἰκουμενιστῶν σέ πρακτικό ἐπίπεδο! Ὁ ἀντιπαπισμός τους μοιάζει μέ ἐξέδρα προβολῆς, ἐνῶ ἡ φιλία τους με τούς ἀρνητές τῆς πίστεως ἀποκαλύπτει τήν πνευματική τους κενότητα. Οἱ ἀντιφατικοί αὐτοί ἄνθρωποι δέν πρέπει νά ἀποτελοῦν τά πρότυπα τοῦ λαοῦ καί ἄς ἔχουν μεγάλα ὀνόματα. Δέν πρέπει νά ἐπηρεάζουν. Εἶναι ἄνθρωποι τοῦ παρόντος καί ὄχι τοῦ μέλλοντος. Εἶναι ἄνθρωποι τῆς ἐπικαιρότητας καί ὄχι τῆς αἰωνιότητας.
  Εἶναι καιρός νά ἐκδηλώσουμε τήν ἀνησυχία μας καί νά διαφωνήσουμε μέ τούς οἰκουμενιστές, οἱ ὁποῖοι εἶναι τόσο πληθωρικοί καί τόσο τολμηροί. Εἶναι καί ἀπαιτητικοί.Ὅλοι πρέπει νά τούς δεχόμαστε καί νά τούς χειροκροτοῦμε, νά τούς ἀπονέμουμε τόν προσήκοντα σεβασμό καί τήν ἁρμόζουσα σιωπή. Ἐκείνοι ὁδηγοῦν τό σκάφος, ἐμεῖς δέν πρέπει νά ἀνησυχοῦμε, γιατί γεμίζει νερά καί ὁ καταποντισμός εἶναι βέβαιος! Ὅλα αὐτά οἱ Ὀρθόδοξοι χριστιανοί τά ἀπορρίπτουν καί ἀρνοῦνται κάθε συμμετοχή σέ οἰκουμενιστικές ἐκδηλώσεις καί σέ ὑποδοχές μεγαλόσχημων κληρικῶν. Δηλώνουν τήν ἀντίθεσή τους καί ὁμολογοῦν τήν πίστη τους. Δέν ἔχουν καμιά σχέση με τούς οἰκουμενιστές, τούς παπικούς καί τούς προτεστάντες.

Πηγή