π. Θεόδωρος Ζήσης: Η αποτείχιση είναι μονόδρομος!

    Ἀναφορά στὸν π. Ν. Μανώλη,

στοὺς ἀποτειχισθέντες Ἁγιορεῖτες

καὶ στὸν π. Γαβριήλ.

π. Θεόδωρος Ζήσης

Νεώτερες εξελίξεις για το ψευδές Δελτίο Τύπου της Ιεραρχίας

Γλυκανάλατες θέσεις, παραπλάνηση των ιερέων και του λαού από τον Γόρτυνος Ιερεμία!

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ ΙΕΡΕΜΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

   Σχόλιο:  Ὡς πειθήνια ὄργανα τῆς Δεσποτοκρατίας, οἱ Ἑλλαδικοὶ Μητροπολίτες, ὄντες οἱ ἴδιοι Δεσποτοκράτες, δὲν σκέπτονται νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὴν αἵρεση. Κι ὄχι μόνο δὲν διακόπτουν τὸ Μνημόσυνο τοῦ αἱρετικοῦ Πατριάρχη, ἀλλ’ οὔτε  κἂν διανοοῦνται νὰ ἀφήσουν τὰ «μας» καὶ τὰ «σας», τὶς συμβατικὲς ψευτοευγένειες, ὥστε νὰ δηλώσουν -σημειολογικὰ τουλάχιστον- στοὺς πιστοὺς τὶς ἀποστάσεις τους ἀπὸ τὸν αἱρεσιάρχη Πατριάρχη Βαρθολομαῖο!

   Τοῦτο κάνει καὶ ὁ μητροπολίτης Γόρτυνος Ἱερεμίας σὲ ἕνα πρόσφατο «γλυκανάλατο» κείμενό του, διὰ τοῦ ὁποίου ἀπευθύνεται διδασκαλικὰ στοὺς Ἱερεῖς τῆς Μητροπολιτικῆς του περιφέρειας. Γνωστῶν ὄντων τῶν κακόδοξων ἀποφάσεων τῆς ληστρικῆς Κολυμπαρίου Συνόδου, καὶ ξεκινώντας νὰ ὁμιλήσει γι’ αὐτή, ἀναφέρεται καὶ στὸν «Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη μας κ. Βαρθολομαῖο»!

   Στὴν ἀρχὴ μᾶς λέγει κάτι πολὺ σημαντικό· ὅτι «Τό βάθος τῆς αἱρέσεως αὐτῆς εἶναι στό συγκρητισμό τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τόν ὁποῖον ἐπολέμησαν μέ πάθος οἱ Προφῆτες της. Ναί! Οἱ ἀγῶνες τῶν Προφητῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης εἶναι ἀγῶνες κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ» καὶ ἐπισημαίνει ὅτι «ἀπό τήν αἵρεση αὐτή, τήν ὁποίαν οἱ γνῶστες της τήν λέγουν, ὀρθῶς, "παναίρεση", ἔχουν ἐπηρεαστεῖ καί πολλοί ἰδικοί μας ὀρθόδοξοι».

   Στὴν συνέχεια, δειλιάζοντας καὶ ἀρνούμενος νὰ μιλήσει τὴν γλῶσσα τῶν Ἁγίων Πατέρων, ὁμιλεῖ διπλωματικὰ καὶ γιὰ κάποιες φῆμες ποὺ ἀκούγονται ἀπὸ μερικούς: «Μάλιστα δέ λέγουν ὅτι ὑπάρχουν καί κληρικοί, ἀνωτέρας μάλιστα βαθμίδος, οἱ ὁποῖοι ἐνθουσιάζονται ἀπό τά οἰκουμενιστικά κινήματα καί τά ὑποστηρίζουν στούς λόγους τους». Πουθενὰ ἡ καταγγελία τῶν ἀρχηγῶν τῆς Παναιρέσεως Πατριάρχου Βαρθολομαίου, Περγάμου Ἰωάννου Ζηζιούλα, Μεσσηνίας Χρυσοστόμου κ.λπ., ὡσὰν νὰ μιλᾶ γιὰ μιὰ ἀόρατη Παναίρεση ἀπὸ τὴν ὁποία κάποιοι ἀνώτεροι ἁπλῶς ἐνθουσιάζονται!!! Ἀρνεῖται νὰ ἀναλάβει ἀγώνα ὁμολογιακὸ κατὰ τῆς αἱρέσεως, νὰ «βαστάσει ἐν τῷ σώματί του τὰ στίγματα τοῦ Ἰησοῦ» (Γαλ. 6, 17).

   Καὶ ἀφοῦ κάνει μιὰ θεωρητικὴ διδασκαλία περὶ αἱρέσεων καὶ Ἐκκλησίας, ἀναφέρεται (ὡς σὲ Ὀρθόδοξες αὐθεντίες) στοὺς «Πατέρες Ἀρχιερεῖς τῆς Ἑλλαδικῆς μας Ἐκκλησίας, ποὺ μετεῖχαν στήν Σύνοδο»! Πατέρες μας, λοιπόν, αὐτοὶ ποὺ ψήφισαν καὶ ἀποφάσισαν τὴν υἱοθέτηση τῶν κατάπτυστων κειμένων της;

   Στὴ συνέχεια ἐξηγεῖ στοὺς ἱερεῖς τῆς Μητροπόλεώς του ὅτι οἱ συμμετασχόντες στὴν Σύνοδο Ἐπίσκοποι, ἄλλη ἐντολὴ εἶχαν πάρει ἀπὸ τὴν Ἱεραρχία τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας τοῦ μηνὸς Μαΐου 2016: νὰ μὴν ἀποδεχτοῦν τὶς κακόδοξες διατυπώσεις τῶν πρὸς ψήφιση κειμένων στὴν Κολυμπάριο Σύνοδο. Ἀλλ’ αὐτοί, παρὰ τὶς ἐνστάσεις τοῦ μητροπολίτη Ναυπάκτου, ἀποδέχτηκαν κακόδοξες θέσεις καὶ ἐπίσης, τὶς θέσεις αὐτὲς δὲν τὶς κατεδίκασαν στὴν τελευταία σύγκληση τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Νοεμβρίου.

   Μετὰ ἀπ’ αὐτὴ τὴν «γλυκανάλατη» ἀνάλυση, θὰ περίμενε κάποιος, ἔστω στὸ τέλος, καὶ μετὰ τὴν διαπίστωση ποὺ ὁ ἴδιος κάνει, ὅτι ὁλόκληρη ἡ Ἱεραρχία πλέον δὲν κατεδίκασε ἀλλὰ διὰ τοῦ Εἰσηγητῆ στὴ Σύνοδο μητροπολίτη Σερρῶν, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερώνυμου, ἀλλὰ καὶ σχεδὸν ὅλων τῶν μελῶν τῆς Συνόδου, σιωπηρὰ ἀποδέχτηκαν τὶς κακόδοξες Κολυμπάριες ἀποφάσεις, θὰ περίμενε λοιπὸν ἀπὸ τὸν κ. Ἱερεμία ἐν ἀγανακτήσει νὰ καταδικάσει τὴν Σύνοδο. Θὰ περίμενε νὰ καυτηριάσει τὴν ἁμαρτωλὴ συγκατάθεση τῶν Μητροπολιτῶν καὶ δὴ τὴν πονηρὴ συμπεριφορὰ καὶ τὸν προδοτικὸ ρόλο ποὺ διαδραμάτισε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος, καὶ στὴν Κολυμπάριο Σύνοδο καὶ στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας.

    Καὶ ἀντ’ αὐτῶν, ποιά εἶναι ἡ τοποθέτηση τοῦ ὑπεύθυνου Ποιμένα τῶν ψυχῶν καὶ τῶν Ἱερέων καὶ τῶν πιστῶν τῆς Μητροπόλεως Γόρτυνος, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων πιστῶν, ποὺ διὰ τοῦ διαδικτύου διαβάζουν τὴν διδασκαλία του; Εἶναι τοποθέτηση «Πόντιου Πιλάτου», τοποθέτηση ἑνὸς δειλοῦ ἀνθρώπου, ποὺ μετὰ ἀπὸ ὅλα ὅσα περιγράφει, μετὰ ἀπὸ ὅλα ὅσα ἐπὶ χρόνια γράφει γιὰ τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, μετὰ ἀπὸ τὴν διαπίστωση ποὺ μᾶς καταθέτει, ὅτι πολλὲς ψυχὲς χριστιανῶν ἔχουν προσχωρήσει στὴν αἵρεση, συνεχίζει νὰ ΠΑΡΑΠΛΑΝΑ τὸν Λαὸ τοῦ Θεοῦ, συνεχίζει νὰ ἀρνεῖται νὰ ὀνοματίσει τοὺς πρωταίτιους τουλάχιστον τῆς Παναιρέσεως, ὥστε οἱ πιστοὶ νὰ προφυλαχτοῦν.

  Καὶ κατακλείει τὴν ἐνημέρωση-διδασκαλία του ἀπαντώντας ὡς Πόντιος Πιλᾶτος τὰ ἑξῆς παραπλανητικὰ καὶ ἐξοργιστικὰ στὸ ἐρώτημα ποὺ ὁ ἴδιος θέτει, ἂν δηλαδὴ «θα ἀναγνωρίσουμε τὴν Σύνοδο αὐτή»:

    «Αὐτό θά ἀποφασισθεῖ ἀπό ὅλους τούς Ἱεράρχας τῆς Ἑλλαδικῆς μας Ἐκκλησίας. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπός μας πάντως κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ παρέχει ἄνεση λόγου γιά κάθε ἐκφραζομένη ἄποψη καί εἶναι δεκτικός ὅλων τῶν θέσεων. Τόν εὐχαριστοῦμε γι᾽ αὐτό. Πάντως ἀπό τήν ἱστορία τῶν Συνόδων γνωρίζουμε ὅτι στίς Οἰκουμενικές Συνόδους γίνονταν πολλές Συνεδριάσεις γιά πολλά χρόνια»!!!

    Ὥστε λοιπόν, μᾶς καλεῖ νὰ ἀφήσουμε στὴν Δεσποτοκρατία τὴν ἀπόφαση! Στὰ χέρια τῶν Μητροπολιτῶν καὶ ἰδίως «τοῦ Ἀρχιεπισκόπου μας»! Νὰ ἐμπιστευθοῦμε τὰ Ἱερὰ καὶ τὰ Ὅσια  τῆς Πίστεώς μας στὰ χέρια αὐτῶν ποὺ τελεσίδικα πρόδωσαν τὴν Πίστη!  Καὶ νὰ περιμένουμε ἀπ’ αὐτοὺς λύση!

    Δὲν εἶναι ντροπή, Σεβασμιώτατε, νὰ μᾶς λέτε: «Ὁ Ἀρχιεπίσκοπός μας πάντως κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ παρέχει ἄνεση λόγου γιά κάθε ἐκφραζομένη ἄποψη καί εἶναι δεκτικός ὅλων τῶν θέσεων» (σ.σ.: φυσικὰ καὶ τῶν κακόδοξων!) καὶ πὼς «τόν εὐχαριστοῦμε γι᾽ αὐτό»;

   Δυστυχῶς, μὲ αὐτὰ ποὺ λέτε: α) παραπληροφορεῖτε σ’ αὐτὸ τὸ σημεῖο τοὺς Ἱερεῖς καὶ τὸ λαό· ἀπὸ ὅσα διέρευσαν, ὁ κ. Ἱερώνυμος δὲν «ἔδωσε ἄνεση λόγου» σὲ ὅλους, ἀφοῦ ὁ μὲν μητροπολίτης Ναυπάκτου δέχτηκε ἐπανειλημμένως ἐπιθέσεις ἀπὸ συναδέλφους σας καὶ ἐμποδιζόταν νὰ μιλήσει «ἄνετα», ὁ δὲ μητροπολίτης Καλαβρύτων ἀναγκάστηκε νὰ μὴν μιλήσει (ὅπως τουλάχιστον δικαιολογεῖται) ἐξ  αἰτίας τοῦ κλίματος ποὺ ἐπέτρεψε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος νὰ ἐπικρατήσει στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας καὶ β) Ἔστω, εὐχαριστεῖτε τὸν Ἀρχιεπίσκοπο γιὰ τὴν «ἄνεση» λόγου ποὺ ἔδωσε· στὴν ζωή σας μόνο νὰ εὐχαριστεῖτε κάποιον μάθατε, ποὺ φέρθηκε καλὰ σὲ κάποια δευτερεύοντα πράγματα; Δὲν μάθατε νὰ τὸν ἐλέγχετε ποὺ μὲ αὐτὴν τὴν ἀνύπαρκτη «ἄνεση λόγου» ποὺ ἔδωσε, κατάφερε νὰ περάσει τὸ καταχθόνιο σχέδιό του, ποὺ δὲν ἦταν ἄλλο παρὰ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς «ἐντολῆς» τοῦ Φαναρίου: μὴν καταδικάσετε τὴν Κολυμπάριο Σύνοδο;

  Ἀλλὰ ὑπάρχει ἐδῶ καὶ κάτι σοβαρότερο. Μὲ τὴν παραπάνω τοποθέτησή του παραπλανᾶ τοὺς Ἱερεῖς του (καὶ ὅσους τὸν διαβάζουν) μὲ ἕνα ἐπιχείρημα ψευδέστατο· λέγει δηλαδή, ὅτι σὲ ἑπόμενη Συνεδρίαση τῆς Συνόδου εἶναι δυνατὸν νὰ ἀλλάξουν οἱ ἀποφάσεις, ἀφοῦ «ἀπό τήν ἱστορία τῶν Συνόδων γνωρίζουμε ὅτι στίς Οἰκουμενικές Συνόδους γίνονταν πολλές Συνεδριάσεις γιά πολλά χρόνια… Ἔτσι συνέβαινε στήν ἱστορία τῶν Συνόδων. Γίνονταν πολλές συνεδριάσεις πού  κρατοῦσαν πολλά χρόνια. Καί οἱ Συνεδριάσεις αὐτές θεωροῦνταν ἔπειτα ὡς μία Σύνοδος»! Καὶ ποῦ ἔγκειται τὸ ψεῦδος καὶ ἡ παραπλάνηση ἀπὸ τὸν κ. Ἱερεμία; Στὴν πραγματικότητα τοῦ ὅτι ἡ Σύνοδος αὐτὴ τελείωσε. Δὲν τελείωσε μιὰ ἀπὸ τὶς Συνεδριάσεις της, ἀλλὰ ἡ Σύνοδος ἔκανε ὅσες συνεδριάσεις εἶχε νὰ κάνει, πῆρε τὶς ἀποφάσεις της καὶ πέρασε στὴν ἱστορία. Θὰ μείνει στὴν ἱστορία ὡς κακόδοξη καὶ ληστρικὴ Σύνοδος, ὡς ἡ «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος» ἐν Κολυμπαρίῳ τῆς Κρήτης. Τὸ ἂν θὰ ἀναθεωρηθοῦν, θὰ καταριφθοῦν ἢ θὰ ἐπιβεβαιωθοῦν οἱ ἀποφάσεις της, αὐτὸ θὰ τὸ ἀποφασίσει μία ἄλλη Σύνοδος, μετὰ ἀπὸ χρόνια ἢ δεκαετίες, ἢ ποτέ, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν θὰ γίνει ἀπὸ «συνεδρίαση» τῆς ἴδιας Συνόδου, ἀλλὰ ἀπὸ ἀπόφαση μιᾶς ἄλλης Συνόδου. Οἱ ἀποφασίσαντες σήμερα καὶ οἱ ἀποδεχθέντες τὶς ἀποφάσεις τῆς Κολυμπαρίου Συνόδου θὰ εἶναι ἔνοχοι στὴ συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας ὡς αἱρετικὰ ἀποφασίσαντες! Κανεὶς δὲν μᾶς ἐγγυᾶται ὅτι θὰ ζήσουν γιὰ νὰ ἀποφασίσουν διαφορετικά, νὰ διορθώσουν τὸ λάθος τους. Ἡ Σύνοδος τελείωσε! Ἡ εὐθύνη θὰ τοὺς βαρύνει αἰώνια!

   Κρίμα, Σεβασμιώτατε! Πολλοὶ περίμεναν ἀπὸ τοὺς θεωρούμενους ὡς συντηρητικοὺς καὶ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς Ἐπισκόπους νὰ ἀντιδράσουν ὁμολογιακὰ καὶ ὀρθόδοξα! Τοὺς ἀπογοητεύσατε!

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ
ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ ΙΕΡΕΜΙΑ
ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Ἀγαπητοί συλλειτουργοί ἀδελφοί Ἱερεῖς,

  Ἔγινε στίς 19-26 Ἰουνίου στό Κολυμπάρι τῆς Κρήτης ἡ Πανορθόδοξη Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος, ὅπως ὀνομάστηκε. Γνωρίζω τό ἐνδιαφέρον Σας γιά νά μάθετε τά σχετικά μέ τήν Σύνοδο αὐτή, γιατί μέ ἐρωτούσατε σέ κατ᾽ ἰδίαν συναντήσεις, ἀλλά σᾶς ἔλεγα ὅτι θά ἀπαντήσω σέ ὅλους σας μέ μία γενική ἀπάντηση. Αὐτό πράττω τώρα κατά καθῆκον καί ὑποχρέωσή μου ὡς Ἐπίσκοπός σας.

  1. Κατά πρῶτον ἔχω νά πῶ αὐτό πού ξέρετε ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας ἐκφράζεται συνοδικά. Καί σεῖς οἱ Ἱερεῖς μέ τό ποίμνιό σας, τούς

Περί Ενανθρωπήσεως

Ομιλία του Αγίου Κυρίλλου, Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων: 

«Κατήχησις προς τους Φωτιζομένους, περί Ενανθρωπήσεως».

«Ιωσήφ, υιός Δαβίδ, μη φοβηθείς παραλαβείν Μαριάμ την γυναίκα σου. Το γαρ εν αυτή γεννηθέν εκ Πνεύματος εστίν αγίου. Τέξεται δε υιόν και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν. Αυτός γαρ σώσει τον λαόν αυτού από την αμαρτίαν αυτών. Τούτο δε όλον γέγονεν ίνα πληρωθεί το ρηθέν υπό του Κυρίου δια του προφήτου λέγοντος. Ιδού η παρθένος εν γαστρί έξει και τέξεται υιόν, και καλέσουσι το όνομα αυτού Εμμανουήλ, ο εστί μεθερμηνευόμενον «μεθ’ ημών ο Θεός»».

Αγνείας σύντροφοι και σωφροσύνης μαθηταί, ας ανυμνήσωμε με αγνισμένα χείλη τον Θεόν που εγεννήθη από την Πάναγνον Παρθένον. Εμείς που έχουμε καταξιωθή να μεταλάβωμε την σάρκα του νοητού προβάτου, ελάτε να μεταλάβωμε την κεφαλήν και τους πόδες. Ως κεφαλήν να εννοήσωμε την Θεότητα και ως πόδες να εκλάβωμε την ανθρωπότητα. Οι ακροαταί των αγίων Ευαγγελίων, ας πεισθούμε στον θεολόγον Ιωάννην, ο οποίος, αφού είπε «Εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος», προσέθεσε. «Και ο Λόγος σαρξ εγένετο». Πράγματι, δεν είναι ευσεβές ούτε να τον προσκυνούμε ως απλόν άνθρωπο, ούτε να τον ευλογούμε μόνον Θεόν χωρίς την ανθρωπίνην φύση Του. Διότι εάν ο Χριστός είναι Θεός, όπως βεβαίως και είναι, αλλά δεν ανέλαβε την ανθρωπίνη φύση, τότε δεν έχουμε καμμίαν σχέση με την σωτηρία. Να τον προσκυνούμε μεν ως Θεόν, αλλά να πιστεύωμε ότι και ενηνθρώπησε. Διότι ούτε να τον ομολογούμε άνθρωπο χωρίς την Θεότητα μας οφελεί, ούτε το να μην ομολογούμε ότι μαζί με την θείαν φύσιν έχει και την ανθρωπίνη, ημπορεί να μας σώση. Ας ομολογήσωμε την παρουσία του Βασιλέως και ιατρού. Διότι ο Βασιλεύς Ιησούς, προκειμένου να μας

Οἱ Ἅγιοι Ἰουβενάλιος καὶ Πέτρος καὶ πάντες Ἅγιοι οἱ ἐν Ἀλάσκα (13 Δεκεμβρίου)

Γιὰ τὸν Ἅγιο Πέτρο ἔχουμε μόνο τὴν παρακάτω ἀναφορὰ στὸ βιβλίο «Ὁ Ἅγιος Γερμανὸς τῆς Ἀλάσκας» ἀπὸ τὴν σειρὰ «Φιλοκαλία τῶν Ρώσων Νηπτικῶν» σὲ μετάφραση – ἐπιμέλεια Πέτρου Μπότση:   «…Μίαν ἄλλη φορά, συνεχίζει ὁ Γιανόφσκυ, τοῦ ’λεγα (τοῦ Ἁγίου Γερμανοῦ) πὼς οἱ Ἰσπανοὶ αἰχμαλώτισαν στὴν Καλιφόρνια 14 Ἀλεούτους.     Οἱ Ἰησουίτες τοὺς πίεζαν ν’ ἀσπαστοῦν τὴν πίστη τῶν Καθολικῶν, ἐκεῖνοι ὅμως δὲ δέχονταν μὲ τίποτα. «Εἴμαστε χριστιανοί», ἀπαντοῦσαν.    Οἱ Ἰησουίτες ἀντέτειναν: «Ὄχι, εἶστε αἱρετικοὶ καὶ

Κωνσταντίνος Σπαλιώρας, Τί γίνεται με τα Θρησκευτικά;

Συνέντευξη του Προέδρου της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων, κ. Κωνσταντίνου Σπαλιώρα

Τελικά,το νέο περιεχόμενο του μαθήματος αλλοιώνει το χριστιανικό ορθόδοξο φρόνημα των παιδιών ή όλα αυτά είναι υπερβολές;

Ποιοι αντιδρούν και γιατί; Οι Θεολόγοι καθηγητές αρνούνται να διδάξουν τα νέα προγράμματα σπουδών. Είναι ενημερωμένοι οι γονείς; Ποιος ο ρόλος της Διοικούσας Εκκλησίας;

Δείτε στο video που ακολουθεί την συνέντευξη του Προέδρου της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων, κ. Κωνσταντίνου Σπαλιώρα και του Προέδρου του τοπικού παραρτήματος της ΠΕΘ, κ. Νεκτάριου Μετζάκη στην Σοφία Τσέκου.

Από korinthostv.gr

Η Αγία Ειρήνη η θυγατέρα του Αγίου Σπυρίδωνα

O Άγιος Σπυρίδωνας γεννήθηκε το 270 μ.Χ. στην κοινότητα Άσσιας, ένα χωριό της κεντρικής Μεσαορίας στην επαρχία Αμμοχώστου. Ο Σπυρίδωνας νυμφεύθηκε μία ευσεβή γυναίκα, με την οποία έφερε στον κόσμο παιδιά. Μεταξύ αυτών και την Ειρήνη. Η σύζυγός του, όμως, κοιμήθηκε νωρίς, γι' αυτό και ο Άγιος ανέλαβε την ανατροφή των παιδιών του εξολοκλήρου. Η ζωή του αγίου Σπυρίδωνα ήταν γεμάτη από δοκιμασίες. Ο θάνατος της κόρης του Ειρήνης ήταν από τα πιο θλιβερά περιστατικά στη ζωή του.

Η κόρη του πέθανε ενώ ο Άγιος βρίσκονταν στην Σύνοδο της Νικαίας. Κατά την επιστροφή του στην Κύπρο τον επισκέφθηκε κάποια γυναίκα, η οποία με μεγάλη ταραχή του ανάφερε ότι είχε δώσει, στην κόρη του ένα κόσμημα πολύτιμο για να το φυλάξει, εν τω μεταξύ όμως πέθανε η Ειρήνη χωρίς να το επιστρέψει ή να φανέρωση τον τόπο όπου το είχε κρύψει. Ο Άγιος πήγε στον τάφο της κόρης του, ακολουθούμενος από πολλούς άλλους και εκεί, απευθυνόμενος προς την νεκρά, ως να ζούσε, την ρώτησε πού έχει φυλαγμένο το ξένο κόσμημα. Εκείνη δε, αφού ανέκτησε προς στιγμήν την ζωή και ανακοίνωσε στον πατέρα της τον τόπο, κοιμήθηκε και πάλι. Ο δε Άγιος επέστρεψε στην γυναίκα το κόσμημα.

Η Αγία Ειρήνη η θυγατέρα του Αγίου Σπυρίδωνα δεν αναφέρεται από τους Συναξαριστές. Καταριθμείται όμως, μεταξύ των Αγίων της Κυπριακής Εκκλησίας. Τοιχογραφία της Αγίας υπάρχει στο νάρθηκα του ναού της Παναγίας της Ασίνου που ζωγραφίστηκε μεταξύ του 1332/1333.

Πηγή

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΙΣΤΩΝ Βόλου-Λαρίσης: Μέ ποιά λογική εκδιώκετε τούς Πατέρες πού αντιδρούν; Κάνετε θεάρεστον έργο υπακούοντες στόν Βαρθολομαίο; (Με νέες υπογραφές)

Πρός τήν Ἱερά Κοινότητα 

τοῦ Ἁγίου Ὄρους

           

        Σεβαστοί Πατέρες εὐλογεῖτε.

 .

      Παρακολουθοῦμε ἐδῶ καί πολύ καιρό τά τεκταινόμενα στήν Ἐκκλησία γύρω ἀπό τήν ὑπόθεση τῆς  συνόδου τῆς Κρήτης.

    Ἔχουμε ἀπελπιστῆ παντελῶς ἀπό τούς Πατριάρχας - Ἀρχιεπισκόπους - Ἐπισκόπους  καί  Ἱερεῖς μας. Τελευταία ἐλπίδα τῆς  Ὀρθοδοξίας πιστεύουμε εἴστε ἐσεῖς, τό Ἅγιον  Ὄρος μέ τή χιλιόχρονη παράδοση τῆς ἀντίστασης σέ κάθε μορφή αἱρέσεως.

      Καί ἐνῶ περιμέναμε νά δοῦμε σύγχρονους ὁμολογητάς στό ὄνομα τῶν εὐαγῶν μονῶν καί τῶν μορφωμένων μοναχῶν πού τίς ἐπανδρώνουν, βλέπουμε ἔκπληκτοι ὀλιγωρία, φόβο, ἀπροθυμία εἰς τά τῆς πίστεως ἕως καί

Καλαβρύτων Αμβρόσιος: "Η πλάνη επικράτησε! Υπάρχουν πλέον πολλές Εκκλησίες!". --Παρά ταύτα κοινωνεί με αυτούς που καταγγέλλει!

   Ἕνας ἀντιφατικός, ἀντι-ομολογιακὸς καὶ ἀντι-πατερικὸς Ἀμβρόσιος ἀποκαλύπτεται διὰ τοῦ τελευταίου ἄρθρου του μὲ τίτλο «Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΜΑΣ ΜΗΝΟΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. ΡΙΠΕΣ – ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ – ΕΠΕΞΗΓΗΣΕΙΣ– ΑΠΟΡΙΕΣ!». Ἕνας Έπίσκοπος ποὺ γνωρίζει νὰ φτιασιδώνει καὶ νὰ σερβίρει τὸ Οἰκουμενιστικό του προφὶλ μετατρέποντάς το σὲ προφὶλ Ὀρθοδόξου ἀγωνιστῆ! Αὐτὸ τὸ ἄρθρο του τὸ προβάλλουν ἐπαινετικὰ διάφορα ἱστολόγια!

Περιοδ. «Θεοδρομία», Οκτ.-Δεκ.
2001, τ. 4^ο, σελ. 144.

   Καὶ γιατί ἄραγε τὸν προβάλλουν τὰ ἱστολόγια; Ἐπειδὴ μὲ τὸ ἄρθρο του ἔδωσε κάποιες πληροφορίες γιὰ τὸ κλίμα ποὺ ἐπικράτησε στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Νοεμβρίου καί… κάρφωσε κάποιους συναδέλφους του, μετὰ τῶν ὁποίων κολυμπᾶ στὸν ἴδιο οἰκουμενιστικὸ  καζάνι!

   Ὁ Καλαβρύτων Ἀμβρόσιος, λοιπόν, στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας ἐσιώπησε! Ἐκεῖ, στὸ πεδίο τῆς μάχης, ποὺ ἔπρεπε νὰ ἀγωνιστεῖ, λούφαξε· ἐφεῦρε δικαιολογίες, στὴν ἐπινόηση τῶν ὁποίων εἶναι τεχνίτης, καὶ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι κι αὐτὲς καὶ ὅσες θὰ προσκομίσει θὰ εἶναι ...«πειστικές»! Ἐκεῖ λοιπόν, ποὺ ἔπρεπε νὰ μιλήσει δὲν μίλησε κι ἄφησε μόνο του τὸν μητροπολίτη Ναυπάκτου Ἱερόθεο νὰ κονταροχτυπιέται καὶ νὰ προπηλακίζεται ἀπὸ τοὺς ἐν Ἑλλάδι «Ἡρακλεῖς» (ὅπως ὁ ἴδιος ὁ Καλαβρύτων τοὺς ὀνομάζει στὴν σημερινή του ἀνάρτηση) τοῦ παναιρετικοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου!

    Γράφει στὸ ἐν λόγῳ ἄρθρο (ὅλο τὸ ἄρθρο ἐδῶ):

  «Όταν, λοιπόν, άρχισε να αναφέρεται σε μερικά “αδύνατα” σημεία των εν Κρήτη αποφασισθέντων (ὁ Ναυπάκτου Ἱερόθεος στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας), τότε  όλως αιφνιδίως ένας εκ των αρχαιοτέρων κατά τα πρεσβεία της αρχιερωσύνης Ιεράρχης “ώρμησε”, λεκτικώς εννοείται, κατά του ομιλητού και με ύφος ανάδελφο τον διέκοπτε συνεχώς ισχυριζόμενος, ότι “δεν έχουμε το δικαίωμα να κρίνουμε τις Αποφάσεις της Κρήτης…”. Το γεγονός αυτό ερέθισε την ταπεινότητά μας», συνεχίζει ὁ Καλαβρύτων. Καὶ τί ἔκανε ἡ ἐρεθισμένη ταπεινότητα τοῦ Καλαβρύτων; Ἁπλῶς κατέθεσε μία …Δήλωση! Γράφει: «οπότε με κατατεθείσα γραπτή Δήλωσή μας, εδηλώσαμεν, ότι υπό τοιαύτας συνθήκας και σε ένδειξη διαμαρτυρίας ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ, ΔΕΝ ΘΑ ΟΜΙΛΗΣΟΥΜΕ!»!!!

   Τώρα, λοιπόν, ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς, καὶ ἀφοῦ πέρασε στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας ἡ γραμμὴ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ τοῦ ἀρχιαιρεσιάρχη Πατριάρχη, κάνει τὸν γενναῖο! Δὲν ἐντρέπεται κιόλας νὰ τὸ δηλώσει καὶ νὰ ἐπιχειρεῖ τὴν δικαιολόγηση τῆς στάσεως τοῦ Οἰκουμενιστῆ Ἀρχιεπισκόπου! Δὲν ἔπρεπε, λέγει, νὰ περιέλθει σὲ δύσκολη θέση ὁ Μακαριώτατος καὶ νὰ δυσαρεστήσει ἢ νὰ «“ερεθίση” τα πνεύματα»! Εἶναι προτιμότερο νὰ ἀλλοιώνεται καὶ νὰ καταποντίζεται ἡ πίστη, παρὰ νὰ ταράσσεται ἡ ...μακαριότητα τῶν Ἐπισκόπων! Συγκεκριμένα γράφει: «Ο Αρχιεπίσκοπος δεν έπρεπε να “ερεθίση” τα πνεύματα των Ιεραρχών Συνέδρων. Γενικώς όμως η ατμόσφαιρα ήταν ήρεμη, έτσι ώστε ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος καί Πρόεδρος  κ. Ιερώνυμος να μή περιέλθη σε δύσκολη θέση  έναντι του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου»!!!

    Καὶ μᾶς πληροφορεῖ ὅτι ἔκανε δηλώσεις διὰ νὰ μείνουν στήν …ἱστορία! (Τί νὰ μείνει; Ἡ «ὀρθόδοξη» στάση του;). Δὲν ἀγωνίστηκε, λοιπόν, γιὰ τὴν Πίστη! Νὰ τὰ λόγια του: «θά ἤθελα διά τήν ἱστορίαν καί μόνον νά σημειώσω σκέψεις τινας»!

  Αὐτὸς εἶναι ὁ τρόπος ποὺ ἀγωνίζεται ὁ Καλαβρύτων. Καταγγέλλει ἁπλῶς γιὰ νὰ …καταγγέλλει καὶ νὰ “πουλάει” Ὀρθοδοξία!

   Πρὶν τὴν Σύνοδο διερωτᾶτο: «Μήπως οι Αποφάσεις της «Μεγάλης» Συνόδου της Κρήτης, μήπως, λέγω, αλλοιώνουν το Σύμβολο της Πίστεως;». Καὶ ἀπαντοῦσε θετικά: «Μετά τις αποφάσεις της Συνόδου στο Κολυμπάρι της Κρήτης το Σύμβολο της Πίστεως, δυστυχώς, έχει αλλοιωθεί. Τώρα πλέον «Εκκλησία» δεν είναι μόνον η Ορθόδοξος, αλλά και η Ρωμαιοκαθολική και η Προτεσταντική και η Αγγλικανική και όποια άλλη! …Η αλήθεια πληγώθηκε! Η πλάνη επικράτησε! Ως εκ τούτου όσοι απ’ εδώ και εμπρός θα αναγνωρίσουν, θα αποδεχθούν και θα εφαρμόσουν τις Αποφάσεις της Κρήτης ΔΕΝ ΗΜΠΟΡΟΥΝ πλέον να λέγουν: «Εις Μίαν….. Εκκλησίαν». Οι Εκκλησίες γι’ αυτούς τώρα πια είναι περισσότερες! Είναι τρείς, τέσσερες ….δεκατέσσερες και βάλε!... Φρικτά πράγματα! Αδύνατο να τα αποδεχθεί η φιλόθεος και Ορθόδοξος ψυχή μας». Καὶ ποιοί τὸ ἀλλοίωσαν τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως, ποιοί ψήφισαν αὐτὰ τὰ «φρικτά πράγματα», ποὺ εἶναι «αδύνατο να τα αποδεχθεί η φιλόθεος και Ορθόδοξος ψυχή» του, ὅπως δηλώνει ὁ κ. Ἀμβρόσιος;

     Ἀσφαλῶς, ἀσφαλέστατα τὰ «φρικτά πράγματα», τὰ ἔπραξαν ὅσοι συμμετεῖχαν στὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης καὶ ψήφισαν τὶς ἀποφάσεις αὐτὲς τὶς κακόδοξες! Ἀλλὰ καὶ οἱ ἴδιοι αὐτοὶ Ἐπίσκοποι (καὶ κάποιοι ἀκόμα), ποὺ ἐπανέλαβαν τὴν προδοδία στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Νοεμβρίου, εἴτε ἐκ πεποιθήσεως, εἴτε ἐκ φόβου τῆς τιμωρίας ἀπὸ τὸν αἱρεσιάρχη Πατριάρχη!
    Αὐτοὶ βοήθησαν καὶ βοηθοῦν στὴν ἐπικράτηση καὶ ἐπέκταση τῆς πλάνης. Καὶ βέβαια, πρωτίστως βοηθεῖ ὁ καημένος ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, ποὺ κατὰ τὸν Καλαβρύτων δὲν “ἔπρεπε”  «να “ερεθίση” τα πνεύματα των Ιεραρχών Συνέδρων»· ὁ ὁποῖος δέχτηκε προχθὲς τὸν αἱρετικὸ Πατριάρχη τῶν Κοπτῶν ὡς ἀρχηγὸ Ἐκκλησίας! (ἐδῶ)

    Ἢ μήπως δὲν εἶναι ὅλα αὐτὰ «φρικτά πράγματα», «προδοσία», «ἀλλοίωση τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως», «ἐφαρμογὴ» τῶν ἀποφάσεων τῆς Κολυμπαρίου Συνόδου;

   Καὶ τί ἔκανε ὁ κ. Ἀμβρόσιος μπροστὰ σὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ ὁ ἴδιος καταδίκασε ὡς καταστροφὴ τῆς Πίστεως; Σιώπησε στὴ Σύνοδο, ἔκανε μιὰ δήλωση καὶ θὰ κάνει κάποιες ἀκόμα ἀνακοινώσεις!!! Ἀντὶ νὰ ἐφαρμόσει τὴν διαχρονικὴ στάση τῶν Ἁγίων Πατέρων. Δηλαδή:

1. Ἀντὶ νὰ ζητήσει συγγνώμη γιατὶ μόλις τὸ 2001 δήλωνε ὅτι «δὲν θὰ σᾶς διδάξω ΠΟΤΕ ὅτι ὁ Παπισμὸς εἶναι αἵρεση. Εἶναι Ἐκκλησία, μὲ μυστήρια»!!!  καὶ ἄρα θεωροῦσε ὁ ΙΔΙΟΣ Ἐκκλησία τοὺς Παπικούς! Ἀντὶ νὰ ζητήσει συγγνώμη ποὺ διδάσκει ὅτι οὔτε οἱ Προτεστάντες εἶναι αἱρετικοί! Ἀντὶ νὰ ζητήσει συγγνώμη ποὺ δὲν γνωρίζει οὔτε τί πιστεύουν οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ, καὶ παρὰ ταῦτα κάνει τὸν Ποιμένα, διαφωτίζοντάς μας ἐντελῶς λανθασμένα ὅτι οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ πιστεύουν ὅτι ὁ Χριστὸς γεννήθηκε ἄνθρωπος καὶ μετὰ ἔγινε ...Θεός!!! Δεῖτε τὸ βίντεο καὶ θὰ δεῖτε σὲ λίγα λεπτά πόσα κραυγαλέα θεολογικὰ λάθη κάνει! 

2. Ἀντὶ νὰ ζητήσει συγγνώμη ἀπὸ τὸ Ποίμνιό του, γιατὶ εἶχε κουβαλήσει μὲ τὸ ἔτσι θέλω στὴν Μητρόπολη γιὰ νὰ μᾶς εὐλογεῖ καὶ νὰ μᾶς διδάσκει ἕναν βετεράνο Οἰκουμενιστή, ἡγετικὸ παράγοντα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ μοναχὸ τῆς Παπικῆς Μονῆς Bose (τὸν Σηλυβρίας Αἰμιλιανό) καὶ ἐπιπροσθέτως μᾶς τὸν πρόβαλε ὡς Ἅγιο¹  καὶ  παράδειγμα Ὀρθοδοξίας καὶ ζωῆς².

3. Ἀντὶ νὰ δώσει τὴν μάχη μέσα στὴν Σύνοδο καὶ νὰ δηλώσει ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ συλλειτουργεῖ μὲ αὐτοὺς ποὺ πρόδωσαν τὴν Πίστη, μὲ αὐτοὺς ποὺ ἀλλοίωσαν τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως· μὲ αὐτοὺς ποὺ πιστεύουν ΟΧΙ σὲ ΜΙΑ, ἀλλὰ σὲ ΠΟΛΛΕΣ Ἐκκλησίες!

4. Ἀντὶ νὰ ζητήσει δημόσια συγγνώμη γιὰ τὴν παπική του συμπεριφορὰ καὶ τὸν κατατρεγμό, τὴν κλήση σὲ Ἀπολογία καὶ τὶς διώξεις κατὰ τοῦ ἀείμνηστου ἀντι-Οἰκουμενιστὴ Ἀρχιμανδρίτη, τοῦ π. Κωνσταντίνου Παλαιολογόπουλου (ἔστω μετὰ τὸν θάνατο τοῦ παπα-Κώστα), ὁ ὁποῖος γιὰ τὴν φιλοπαπικὴ συμπεριφορά του ἀναγκάστηκε -ὅσο ἦταν ὑγιής- νὰ διακόψει τὸ Μνημόσυνό του!

     
ὁ κ. Ἀμβρόσιος δὲν ἔκανε τίποτα ἀπ’ ὅλα αὐτά, παρά, μιμούμενος τὴν χαρτοπολεμικὴ τακτικὴ κάποιων ἄλλων, κατέθεσε δηλώσεις καὶ θὰ δημοσιεύσει ἐπίσης ἄλλες δηλώσεις, ἀλλὰ θὰ συνεχίσει νὰ συλλειτουργεῖ καὶ νὰ μνημονεύει αὐτούς, μετὰ τῶν ὁποίων –ὅπως λέει– διαφέρει στὴν Πίστη, ἀφοῦ αὐτοὶ ἔχουν καὶ πιστεύουν σὲ ἄλλο Σύμβολο Πίστεως!

           Φτάνει ἡ ὑποκρισία, Δέσποτα! Ἀρκετά!

   

   Δικαιούμαστε ἄραγε νὰ ἔχουμε μιὰ ἐλπίδα; Τὴν ἐλπίδα μήπως στὶς ἑπόμενες δηλώσεις του, μᾶς ἐπιφυλάσσει ὡς ἔκπληξη τὴν μετάνοιά του καὶ τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου τῶν Οἰκουμενιστῶν;

      Ὁλόψυχα τὸ εὐχόμεθα.

Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΜΑΣ ΜΗΝΟΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

  ΡΙΠΕΣ-ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ-ΕΠΕΞΗΓΗΣΕΙΣ-ΑΠΟΡΙΕΣ!

_________Η συνέλευση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας μας (Ι.Σ.Ι.)  συνήλθε τον Νοέμβριο με ένα και μοναδικό θεμα: να κρίνη, να εγκρίνη ή να απορρίψη τις Αποφάσεις της λανθασμένως αυτοκληθείσης με το ηχηρό τίτλο «ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ» στο Κολυμπάρι της Κρήτης. 
_______Το εκδοθέν Ανακοινωθέν της 24ης Νοεμβρίου κατά την λήξη των εργασιών της Ι.Σ.Ι. ενεφάνισεν τά πράγματα απολύτως

Γενική αφωνία στην μητρόπολη Πειραιώς για το κορυφαίο θέμα της Πίστεως: Την επίσημη αναγνώριση του Οικουμενισμού!

     Μήπως ὁ Σεραφεὶμ Πειραιῶς κατήργησε καὶ τὸ Ἀντιαιρετικὸ Γραφεῖο τῆς Μητροπόλεως;

  Τελευταίως ἔχει σιγήσει, μαζὶ μὲ τὸν Μητροπολίτη του! Οὔτε μία Ἀνακοίνωση, ἕνα Ἄρθρο, μιὰ Δήλωση!

   Αὐτὸς εἶναι ὁ «λέων» τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση καὶ τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν!

  Μόλις ἀπείλησε ὁ Πατριάρχης, βουβάθηκε ὁ λαλίστατος Πειραιῶς καὶ τὸ ἐπιτελεῖο του! Τρανὴ ἀπόδειξη: Ἄφησε μόνο του τὸν Ναυπάκτου νὰ ἀγωνίζεται στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας κατὰ τῶν κακοδόξων ἀποφάσεων Βαρθολομαίου καὶ Ζηζιούλα!

    Νὰ τὸν χαίρονται ὅσοι τὸν ὑποστήριζαν καὶ τὸν ὑποστηρίζουν!

 Ἤδη στὴν Μητρόπολη Πειραιῶς ἁλωνίζουν οἱ Οἰκουμενιστὲς πρός ...«ἐνημέρωση τοῦ ποιμνίου», μὲ πρῶτον τὸν Μητροπολίτη Μεσσηνίας! (ἐδῶ).

  Μᾶς ἔλεγαν ὅτι δὲν κάνουν Διακοπὴ Μνημοσύνου, γιατὶ πρέπει πρῶτα νὰ  προετοιμαστεῖ τὸ ποίμνιο, νὰ ἐνημερωθεῖ γιὰ τὸν Οἰκουμενισμό, κι ἀντὶ γιὰ ἐνημέρωση κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἐπιτρέπουν τὴν ἐνημέρωση ὑπὲρ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀπὸ τὸν καριερίστα Οἰκουμενιστὴ κ. Χρυσόστομο Σαββᾶτο!

Παλικαρίσια λόγια καταπρόσωπο ενός λαγωού Δεσπότη! ---Διέκοψα το μνημόσυνό σου γιατί μνημονεύεις τον Πατριάρχη που δεν "ορθοτομεί τον λόγον της αληθείας"!

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ;

Αρχιμ. Παϊσίου Παπαδόπουλου

  Όταν με την Χάρη του Τριαδικού μας Θεού στο ξεκίνημα της πνευματικής μου πορείας πλησίασα τον τότε Σεβασμιώτατο Φλωρίνης, αείμνηστο πλέον, π. Αυγουστίνο κατηχηθήκαμε κοντά του, καθώς και πλησίον των πνευματικών του τέκνων, τα σχετικά με την ορθόδοξο πίστη της Αγίας μας Εκκλησίας. Κοντά του μάθαμε πολλά αλλά είδαμε περισσότερα. Γνωρίσαμε έναν Πατέρα της Εκκλησίας με ορθόδοξη διδασκαλία, αγιότητα βίου καθώς, βέβαια, και με αναγνώριση της προσφοράς του από το ευρύ χριστεπώνυμο πλήρωμα και όχι μόνο από την τοπική Εκκλησία.

   Στους αγώνες επειδή έμπαινε πάντα ο ίδιος μπροστά δεν χρειαζόταν εμείς οι ιερείς να αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες στα αντιαιρετικά. Μας άφησε μια υψίστη παρακαταθήκη να κρατήσουμε την αμώμητη πίστη μας ως τον σπουδαιότερο θησαυρό μας και μας εμπιστεύθηκε την άγρυπνη συνείδησή του να ελέγχουμε πρώτα την ζωή μας και έπειτα τα εκκλησιαστικά πράγματα, τα οποία όταν αφορούν την πίστη δεν μας ενδιαφέρει η γνώμη κανενός εφόσον δεν εκφράζει τον κανόνα πίστεως της Εκκλησίας. Το μοναδικό κριτήριό μας είναι η Αγία Γραφή και η Πατερική Παράδοση  -που ερμήνευσε αυθεντικά τα θεόπνευστα λόγια- καθώς και η ζωή και το παράδειγμα των αγίων στους αγώνες υπέρ της ορθοδοξίας. Γι’ αυτό γνώμονας μας προσωπικά στην συνέχεια της πνευματικής  μας πολιτείας υπήρξε διαχρονικά όσο ακόμη ζούμε το Αποστολικό: «ἄρτι γὰρ ἀνθρώπους πείθω ἢ τὸν Θεόν; ἢ ζητῶ ἀνθρώποις ἀρέσκειν; εἰ γὰρ ἔτι ἀνθρώποις ἤρεσκον, Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἂν ἤμην» (Γαλ. 1,10), τώρα, δηλαδή, ανθρώπους ζητώ να πείσω ή να ευαρεστήσω τον Θεό, διότι αν ήθελα να φανώ αρεστός στους ανθρώπους δεν θα ήμουν  δούλος του Χριστού.

   Ο Μέγας  Αντώνιος εύστοχα σημειώνει για τους πραγματικά πιστούς που θέλουν να είναι φιλόθεοι, και γι’ αυτό δεν είναι μόνο κλητοί αλλά και εκλεκτοί: «Αυτοί οι άνθρωποι ούτε αρέσουν στους πολλούς, ούτε και αυτοί αρέσκονται με τους πολλούς». 

   Όλο το χριστεπώνυμο πλήρωμα που έχει αγαθή προαίρεση να ακούσει την αλήθεια, και όχι όσα ψευδώς και ανεύθυνα κοινοποιούνται όσον αφορά τα οικουμενιστικά δρώμενα, πρέπει να γνωρίζει ότι οι προθέσεις όσων θέλουν να μας οδηγήσουν στην αίρεση του Οικουμενισμού είναι η σκοπιμότητα να μας ενώσουν διαχριστιανικά με τις αιρέσεις. Έπειτα, σε μια δεύτερη φάση με όλες τις θρησκείες. Θέλουν δηλαδή αρχικά να μας εξισώσουν με τις αιρέσεις του παπισμού, του προτεσταντισμού, του μονοφυσιτισμού και με τόσες άλλες… που αποτελούν το δαιμονικό συναπάντημα, σαν να μην υπάρχει διαχρονικά η μία, αγία, καθολική και αποστολική Εκκλησία ως το μοναδικό σώμα της μοναδικής κεφαλής του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού αλλά σαν να πρόκειται, τώρα, με την ένωση να προκύψει η Εκκλησία.

    Γίνεται λοιπόν μια προσπάθεια από κύκλους του Οικουμενικού Πατριαρχείου αλλά και της Εκκλησίας της Ελλάδος να μας πείσουν ότι η ένωσή μας με τους παπικούς και τις άλλες ομολογίες ότι είναι κάτι καλό και ενδεδειγμένο. Η προσπάθεια έχει πρωτεργάτες∙ έχει όμως και άλλους. οι οποίοι ενώ δεν θέλουν κάτι τέτοιο, είτε γιατί φοβούνται να έρθουν σε αντιπαράθεση με τους οικουμενίζοντες, είτε γιατί θέλουν να έχουν καλές σχέσεις με αυτούς, όχι μόνο δεν ομιλούν και δεν ενημερώνουν το ποίμνιο, αλλά και δεν αφήνουν τους υπόλοιπους που θέλουν να κάνουν τον αγώνα τους μέσα στην Εκκλησία διαστρέφοντας τις προθέσεις τους. Σε αυτή την περίπτωση ανήκει και ο Δεσπότης μου!

Μητροπ. Φλωρίνης Θεόκλητος

  Έχω κουραστεί να εξηγώ ότι έχω παύσει την μνημόνευση του Μητροπολίτη Φλωρίνης όχι για προσωπικούς λόγους αλλά για να διακόψω με αυτό τον τρόπο την εκκλησιαστική μου κοινωνία με τον αιρεσιάρχη του Οικουμενισμού, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, διότι δεν μας πείθει πλέον κανείς, ότι ορθοτομεί  στην αλήθεια της πίστεως! Αν ο Μητροπολίτης Φλωρίνης παύσει να μνημονεύει τον Οικουμενικό Πατριάρχη και αναλάβει αγώνα κατά του οικουμενισμού όχι με αόριστα γενικόλογα αλλά ελέγχοντας λεχθέντα και πραχθέντα των οικουμενιστών, προσωπικά  θα τον μνημονεύσω την επόμενη στιγμή και θα συνταχθώ μαζί του. Εν όσω όμως προσπαθεί να μεταθέσει τις ευθύνες σε μας, που αγωνιζόμαστε εναντίον της δέσμευσης των τοπικών Εκκλησίων στις αποφάσεις της Κολυμβαρίου ψευτο-συνόδου, ας μην προσδοκά ότι θα υποχωρήσουμε κατ’ ελάχιστον. Λυπούμαι για τους ατυχείς συσχετισμούς των εγκυκλίων καθώς και τις ομιλίες σε συγκεκριμένες ενορίες, ιδιαίτερα στο χωριό μου, όπου οι συγχωριανοί μου κατάλαβαν ότι εξωμότησα και έγινα ψευδομάρτυρας του Ιεχωβά. Αυτό είναι κατάντια! Και δυστυχώς οι ιερείς που παρίσταναν τους αγωνιστές συμβιβάστηκαν με την προδοσία της πίστεως. Θα μιλήσει όμως ο Θεός! 

    Ο Φλωρίνης  ισχυρίζεται ότι ο λόγος που παύω τη μνημόνευση δεν είναι πρόβλημα να απαντήσει ένας μόνος του και ούτε είναι πρόβλημα της Ιεράς μας Μητροπόλεως. Δόθηκαν όμως περί αυτού αξιόλογες απαντήσεις από άλλους αρθογράφους. Προσωπικά δεν με αφορά τι πράττει ο καθείς. Από την Α΄ προς Κορινθίους επιστολή γνωρίζω, σύμφωνα με τον λόγο του Αποστόλου Παύλου,  ότι ο καθένας γνωρίζει τις προθέσεις του εαυτού του: «Τίς γὰρ οἶδεν ἀνθρώπων τὰ τοῦ ἀνθρώπου εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ; (Α΄ Κορ.2,11). Καθένας έχει: (α) συνείδηση, τον έμφυτο λόγο της ψυχής και ανάλογα με το πώς εξετάζει τα πράγματα, τις πληροφορίες -αν ενημερώνεται  επαρκώς-  και διακρίνει με την  διάνοια, συλλογιζόμενος και αναλογιζόμενος και διαλογιζόμενος, ποιο είναι το δέον. Σε αυτό τον βοηθά (β) ο νούς όταν είναι εστραμμένος προς τον Θεό και επομένως είναι φωτισμένος να παρακολουθεί τις εσωτερικές ενέργειες της ψυχής και, άρα, να έχει εσωτερική διαύγεια ώστε να διακρίνει ορθώς. (γ) το πνεύμα, η θέληση στον άνθρωπο είναι αυτό που θα ενεργήσει κάποιος αφού πρώτα έκρινε τα πράγματα. 

Πότε κρίνει όμως κανείς ορθά; 
Όταν έχει ενημέρωση
Όταν δεν έχει προκατάληψη
Όταν δεν επηρεάζεται από τους άλλους
Όταν δεν αλλοτριώνεται από σκοπιμότητες
Όταν εξετάζει τα κίνητρά του
Όταν  δεν αγνοεί σχετικά ιστορικά προηγούμενα
Όταν γνώμονα έχει τον λόγο του Θεού
Όταν θέλει να ταυτίσει τα θέλω του με το θέλημα του Θεού και το ζητά προσευχόμενος

Για  όποιον θέλει να τοποθετείται σωστά μέσα στην  Εκκλησία αυτά είναι βασικές προϋποθέσεις! «ὁ γὰρ διακρινόμενος ἔοικε κλύδωνι θαλάσσης ἀνεμιζομένῳ καὶ ριπιζομένῳ. διότι εκείνος που αμφιβάλλει και κλονίζεται, μοιάζει με κύμα θαλάσσης, που δέρνεται από τον άνεμο και πηγαίνει εδώ και εκεί κατά την φοράν του ανέμου. 7 μὴ γὰρ οἰέσθω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὅτι λήψεταί τι παρὰ τοῦ Κυρίου. Διότι ας μη νομίζει ο άνθρωπος αυτός, ο ολιγόπιστος και ακατάστατος, ότι θα πάρει από τον Κύριον κάτι από όσα του ζητεί. 8 ἀνὴρ δίψυχος ἀκατάστατος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ. Ο άνθρωπος αυτός είναι δίβουλος και δίγνωμος, ακατάστατος και ευμετάβολος εις όλην την πορείαν της ζωής και συμπεριφοράς του (Ιακ. 1, 6-8).

   Το να αγωνιστεί ο χριστιανός για την πίστη δεν είναι θέμα ηθικοπλαστικής θεώρησης αλλά προσωπικών βιωμάτων πίστεως στην εν Χριστώ ζωή. Στις μέρες πλήθυναν στο εκκλησιαστικό μας χώρο τα λόγια, τα βιβλία, τα περιοδικά, οι εφημερίδες, τώρα και οι αναρτήσεις, αλλά μειώθηκαν -για να μην πω εξαφανίστηκαν- τα βιώματα. Το άσχημο δεν είναι ότι μετατοπίσθηκε το κέντρο βάρους από την εμπειρία της πίστεως «Ἐστὶ δὲ πίστις ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων» (Εβρ. ια΄ 1) στην εξ ακοής πίστη «…ἡ πίστις ἐξ ἀκοῆς, ἡ δὲ ἀκοὴ διὰ ρήματος Θεοῦ» (ι, 17), αλλά ότι δεν κρατούμε καν την παρακαταθήκη της πίστεως, καθώς διαπιστώνεται από την ψευτοσύνοδο του Κολυμβαρίου, την προσφάτως συγκληθείσα Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, αλλά και την στάση του πληρώματος της Εκκλησία, κληρικών και λαϊκών, απέναντι σ’ αυτές για ελληνικά δεδομένα τουλάχιστον. Θα έπρεπε οι ιερείς μας να καταπίνουν τέτοιες ανοησίες και να κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν; Τότε δεν έπρεπε να μπουν στον κλήρο! Κληρικός σημαίνει μπροστάρης. Σε περίοδο πολέμου αν υποθέσουμε ότι ένας στρατηγός μετρίων δυνατοτήτων έχει ικανούς επιτελείς οπωσδήποτε θα ανταπεξέλθει νικηφόρα στις μάχες και δεν θα εκτεθεί. Κάπως έτσι συμβαίνει και με το ανοσοποιητικό στον οργανισμό μας. 

  Όταν είμαστε υγιείς, ο οργανισμός μας αντιμετωπίζει κάθε μικρόβιο που εισβάλλει στο εσωτερικό μας αναπτύσσοντας άμυνα με το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Για να διατηρηθεί η ευεξία  στο σώμα μας δεν χρειάζονται μόνο τα ερυθρά αιμοσφαίρια που οξυγονώνουν τα διάφορα κύτταρα μας στους ιστούς, αλλά χρειάζονται και τα λευκοκύτταρα που θα αναπτύξουν αμυντική δράση ώστε να αποσοβηθεί ο κίνδυνος. Και ενώ λοιπόν θα ακουγόταν παράλογο να θέλουμε στον οργανισμό μας μόνο ερυθρά αιμοσφαίρια δεν είναι εξωφρενικό να ζητούμε στον αγιοπνευματικό οργανισμό της Εκκλησίας να μην υπάρχουν αντισώματα και αμυντικά κύτταρα; Μήπως λοιπόν ο εκκλησιαστικός οργανισμός παρουσίασε αυτοάνοσο νόσημα και φονεύει αυτά που χρειάζεται; Τότε όμως ποιά θα είναι η κατάληξή του; Οπωσδήποτε θα τερματίσει! Θα μου πείτε, βέβαια, για την Εκκλησία «καί πύλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς» (Μθ. 16,18) και εγώ θα σας πώ ότι η Εκκλησία σαφώς δεν θα χαθεί όμως εμείς αν δεν αγωνισθούμε θα χάσουμε την σωτηρία, διότι δεν κρατήσαμε την πίστη μας. Δεν σας προβληματίζει αυτό που λέει ο Κύριος μας, ότι, όταν θα έρθει κατά την Δευτέρα του Παρουσία,  αν θα βρει την πίστη; «πλὴν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐλθὼν ἆρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς»;

Πηγή

Απίστευτη διαστροφή λόγων του ι. Χρυσοστόμου από τον αδίστακτο αιρετικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο!

ΕΛΕΟΣ  ΠΑΤΕΡΕΣ!  ΕΛΕΟΣ!

Γ. Κ. Τζανάκης,  Ἀκρωτήρι Χανίων

   Στὴν ἐπιστολὴ τοῦ Πατριάρχου Κπόλεως πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν (μὲ ἡμερομηνία 18 Νοεμβρίου 2016) μεταξὺ τῶν πολλῶν θαυμαστῶν ἀναφέρονται καὶ τὰ κάτωθι:

  «Τυγχάνει πανθομολογούμενον, ότι η Αγία ημών Ορθόδοξος Εκκλησία, η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική, αποφαίνεται και αποφασίζει τα κατά το δόγμα και το πολίτευμα αυτής εν Ιεραίς Συνόδοις, τοπικαίς, ευρυτέραις, Μείζοσιν ή Αγίαις και Μεγάλαις, και εν Οικουμενικαίς, αι δε δια της επικλήσεως και εν Πνεύματι Αγίω λαμβανόμεναι Συνοδικαί αποφάσεις αποτελούσι μίαν φωνήν, ως αποφαίνεται και ο Ιερός Χρυσόστομος, γράφων ότι "μίαν εν Εκκλησία, δει φωνήν είναι αεί" (Εις Α’ Κορινθίους ΛΣΤ , P.G. 61, 315)».

    Στὴν ἑρμηνεία τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου τῆς Α΄ πρὸς Κορινθίους ἐπιστολῆς, στὸν λστ΄ Λόγον ὁ ἅγιος ἀναφέρει τὴν παραπάνω μνημονευόμενη φράση.

         «Καὶ γὰρ μίαν ἐν ἐκκλησίᾳ δεῖ φωνὴν εἶναι ἀεί».

  Χρησιμοποιεῖται ἡ φράσις αὐτὴ ἀπὸ τὸν κειμενογράφο τῆς παραπάνω ἐπιστολῆς γιὰ νὰ ἀποδείξει ὅτι ὅταν ἡ ἐκκλησία ἀποφαίνεται σὲ συνόδους

Ἐπιτρέπεται νὰ θεολογοῦν καὶ νὰ ἐλέγχουν οἱ πιστοὶ τοὺς ποιμένες τους καὶ γενικά, ὅποιον φαίνεται νὰ καινοτομεῖ ὡς πρὸς τὴν διδασκαλία τῶν Πατέρων;

Σε αὐτοὺς τοὺς δύσκολους καιροὺς τῆς ἐπικράτησης τῆς αἵρεσης βλέπουμε τὸ λυπηρὸ φαινόμενο νὰ πολεμοῦνται καὶ νὰ ὑβρίζονται συνήθως χωρὶς ἐπιχειρήματα, ὅσοι σχολιάζουν καὶ ἐλέγχουν κείμενα, κυρίως Ἐπισκόπων, ποὺ ἀποκλίνουν ἀπὸ ἢ διαστρεβλώνουν τὴν πατερικὴ διδασκαλία.

Οἱ ἐπιτιθέμενοι εἶναι συνήθως ἄνθρωποι τοῦ Κλήρου καὶ τοῦ πανεπιστημιακοῦ χώρου, ποὺ ὑποστηρίζουν μὲ λίγα λόγια καὶ δυστυχῶς χωρὶς πατερικὰ χωρία, ὅτι δὲν μπορεῖ ὁ κάθε ἕνας νὰ θεολογεῖ καὶ νὰ σχολιάζει κείμενα, πόσῳ μᾶλλον ὅταν πρόκειται γιὰ κείμενα τῶν λεγομένων «αὐθεντιῶν». Τὸ γεγονός, ὅτι κάποιος ἀγωνίζεται γιὰ τὴν πίστη του, δὲν τὸν βάζει αὐτόματα στὸ ἀπυρόβλητο καὶ δὲν τὸν προφυλάσει ἀπὸ ὀλισθήματα πνευματικά. Αὐτὸ ἰσχύει γιὰ ὅλους, καὶ πρῶτα γιὰ μένα.

Ὅμως ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Μαξίμοβιτς δίδασκε, ὅτι ὁ καθένας ἀπὸ ἐμᾶς, τοὺς Ὀρθοδόξους, εἶναι ὑπεύθυνος μὲ τὰ λόγια του καὶ τὶς πράξεις του γιὰ ὅλην τὴν Ὀρθοδοξία συνολικά. Ἄρα εἶναι ὑποχρέωση καὶ καθῆκον ἱερὸ τοῦ κάθε Χριστιανοῦ, ποὺ μὲ τὸ