Ερώτηση πρός

τὸν κ. Ἀμβρόσιο

καὶ τὸν

Μητροπολίτη Αἰγιαλείας Ἀμβρόσιο.

  Καλαβρύτων Ἀμβρόσιος: «Ως άτομο και ως πιστός, πιστεύω ότι οι Παπικοί είναι αιρετικοί!

    ΕΠΙΣΗΜΩΣ, ως Επίσκοπος, δεν δύναμαι ει μη να ακολουθήσω την άποψη της Εκκλησίας μας, ότι οι Παπικοί ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ, αλλά σχισματικοί»!

  Τοῦ  Ἀδαμάντιου  Τσακίρογλου:

Κύριε Ἀμβρόσιε καὶ κ. Μητροπολίτα Αἰγιαλείας Ἀμβρόσιε,

       μὲ ἀφορμὴ τὶς δηλώσεις σας σχετικὰ μὲ τὸ ἂν ὁ Παπισμὸς εἶναι αἵρεση ἢ σχίσμα θέλω νὰ θέσω, σὰν πιστὸς τῆς Ἐκκλησίας, καὶ στοὺς δύο τὸ παρακάτω ἐρώτημα:

Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς εἶπε τὰ ἑξῆς:

«Ἐσχίσαμεν αὐτοὺς καὶ ἀπεκόψαμεν τοῦ κοινοῦ τῆς Ἐκκλησίας σώματος· οὐκοῦν ὡς αἱρετικοὺς αὐτοὺς ἀπεστράφημεν, καὶ διὰ τοῦτο αὐτῶν ἐχωρίσθημεν»· «αἱρετικοί εἰσιν ἄρα, καὶ ὡς αἱρετικοὺς αὐτοὺς ἀπεκόψαμεν» (Ἁγίου Μάρκου Εὐγενικοῦ, PG τ. 160, στλ. 157Β, 160Α, 161Α, ῾Ομολογία).

Σᾶς ἐρωτῶ λοιπόν, ὁ Ἅγιος Μᾶρκος τὰ εἶπε αὐτὰ ὡς ἰδιώτης ἢ ὡς Ἐπίσκοπος; Εἶναι ἡ τριπλὴ ἐπανάληψη τῆς λέξης αἱρετικὸς τυχαία ἢ δηλώνει ξεκάθαρα τί ἐστι παπισμός; Ἡ ὁμοφωνία καὶ τὸ «αὕτη ἡ πίστη τῶν...» τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν Ἐκκλησία ἐννοεῖται μεταξὺ ἰδιώτου καὶ θέσεως ἢ ἐπαγγέλματος ἢ μεταξὺ τῶν πιστῶν καὶ τῶν Ἁγίων;

Εἶναι γιὰ σᾶς ἡ διδασκαλία τοῦ Ἁγίου ἔγκυρη ἢ ἔπεσε καὶ αὐτὸς «θῦμα τοῦ ἀρχέκακου ὄφεως», ὅπως ἰσχυρίζεται ὁ Πατριάρχης;

Περιμένω τὴν ἀπάντηση σας μιὰς καὶ οἱ δύο ἐκφραστήκατε δημόσια. Ἐλπίζω νὰ μὴν φέρω μεταξύ σας διχόνοια μὲ τὸ ἐρώτημά μου.

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ: Αντί να φύγουν οι Ορθόδοξοι από το Π.Σ.Ε., εντάσσονται (υπό την καθοδήγηση Βαρθολομαίου) νέα μέλη, σ' αυτή τη σφηκοφωλιά των αιρετικών!

Η Μητρόπολη Σουηδίας στο Χρ. Συμβούλιο μετά από 48 χρόνια

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναβίας κ. Κλεόπας συμμετείχε στην ετήσια διάσκεψη του τμήματος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών στη Σουηδία, γνωστό με την επωνυμία “Χριστιανικό Συμβούλιο της Σουηδίας”, που πραγματοποιήθηκε στην Ουψάλα το διήμερο 30 και 31 Μαΐου 2017. Το πρόγραμμα περιελάμβανε συνομιλίες, συνεδριάσεις επιτροπών και συναντήσεις.

Κατά την διάρκεια της γενικής συνέλευσης της δεύτερης ημέρας, την Τρίτη 31 Μαΐου 2017, στην οποία συμμετείχαν περίπου εξήντα άτομα, έγινε αναφορά στα οικονομικά του Χριστιανικού Συμβουλίου, καθώς και σε δραστηριότητες που αφορούν το έργο είκοσι τεσσάρων ομάδων εργασίας με ιδιαίτερη έμφαση στην ποιμαντική μέριμνα για τη στήριξη των 80.000 μεταναστών που εισήλθαν στη Σουηδία τη διετία 2015-16 και τους νέους.

Στην εν λόγω συνέλευση ελήφθη ομόφωνη απόφαση και έγινε δεκτή ως μέλος η Ι. Μητρόπολη Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας, 48 χρόνια μετά την ίδρυσή της, το 1969. Η ανακοίνωση της ένταξης καλωσορίστηκε με ενθουσιασμό από τους συνέδρους.

Κατά τον σύντομο χαιρετισμό του, ο Μητροπολίτης Κλεόπας ανέφερε τα εξής: «Είναι τιμή για την Ι. Μητρόπολη Σουηδίας η απόφαση αυτή. Ο όρος «οικογένεια», που χρησιμοποιείται για τα μέλη του συμβουλίου, είναι σημαντικός και αντιπροσωπευτικός. Η συνύπαρξη και η αγαστή συνεργασία μεταξύ των Χριστιανικών Ομολογιών είναι αναγκαιότητα και όχι πολυτέλεια ή επιλογή, σε μια περίοδο όπου ο Χριστιανισμός βιώνει τον δεύτερο μεγαλύτερο διωγμό του, ιδιαίτερα στα εδάφη της Μ. Ανατολής».

Αναφέρθηκε, επίσης, στις πρωτοβουλίες της Α. Θ. Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, προς υποστήριξη της Οικουμενικής Κίνησης και πληροφόρησε τους συνέδρους ότι ο πηδαλιούχος της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως είναι ο πνευματικός ηγέτης 300 εκατομμυρίων Ορθοδόξων ανά τον κόσμο.

Η συνεδρίαση ολοκληρώθηκε με γεύμα στην αρχιεπισκοπική κατοικία της Σουηδικής Εκκλησίας.

Ι. Μ. Σουηδίας

arxon.gr

Πηγή

Η συγχώρεση αποτελεί Μυστήριο της Εκκλησίας

ΠΕΡΙ ΝΕΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΩΝ ΜΕΘΟΔΩΝ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗΣ

 ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΓΛΥΦΑΔΑΣ, Ε. Β. Β. & Β. 

Η συγχώρεση αποτελεί Μυστήριο της Εκκλησίας και είναι δωρεά του Αγίου Πνεύματος. Στην Ορθοδοξία, η συγχώρεση δεν είναι μια αφηρημένη, θεωρητική έννοια, αλλά ένα Μυστήριο με σωτηριολογική διάσταση. Ο Ορθόδοξος Χριστιανός γνωρίζει όχι απλώς θεωρητικά, αλλά κυρίως βιωματικά, ότι η συγχώρεση από τον Θεό πραγματοποιείται διαμέσου του Μυστηρίου της Εξομολογήσεως, όπου ο άνθρωπος ο οποίος προσέρχεται με μετάνοια, ταπεινώνεται, ελκύει τη Χάρη του Θεού, ελευθερώνεται από τα πάθη του και μεταμορφώνεται εν Χριστῴ. Έτσι ανακαινισμένος ο άνθρωπος, είναι σε θέση, χωρίς ανθρώπινη βοήθεια, αλλά με μόνη τη βοήθεια του Θεού, να συγχωρέσει όσους τον αδίκησαν ή τον έβλαψαν καθ᾿ οιονδήποτε τρόπο.
Σήμερα, ο όρος «συγχώρεση» χρησιμοποιείται ευρέως σε διάφορα περιβάλλοντα. Να τονιστεί εξαρχής ότι η συγχώρεση της Εκκλησίας δεν έχει καμμία απολύτως σχέση με αυτό που νοείται ως συγχώρεση στην ψυχοθεραπεία, στα νέα προγράμματα εκπαίδευσης και στον αποκρυφισμό. Η χρήση του Χριστιανικού όρου «συγχώρεση», όπως και πολλών άλλων Ορθόδοξων Χριστιανικών όρων και εννοιών, με διαφορετική νοηματοδότηση, συνιστά τακτική της «Νέας Εποχής», η οποία μπορεί να δημιουργήσει σύγχυση, ακόμα και μεταξύ του Ορθοδόξου πληρώματος.
Αυτή η νέα συγχώρεση, η θεραπευτική λεγόμενη συγχώρεση, η συγχώρεση ως μορφή

2 Ιουνίου: ο Άγιος Νικηφόρος ο Ομολογητής, Πατριάρχης Κων/πολεως

Τοῦ Πατριάρχου Πατριάρχης πλησίον,
Θείου γέροντος, Ἀβραὰμ Νικηφόρος.
Δευτερίῃ Νικηφόρος εἰς Ἐδὲμ εὕρατο μοίρην.

Ο Άγιος Νικηφόρος, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το758 μ.Χ. Οι γονείς του Θεόδωρος και Ευδοκία άνηκαν σε αρχοντική και επίσημη κοινωνική τάξη αλλά ήταν ευσεβείς και ενάρετοι άνθρωποι οι οποίοι γαλούχησαν τον γιο τους με τα νάματα των Θείων Γραφών.
Η προσήλωση μάλιστα του πατέρα του στην ορθή πίστη, έγινε αιτία να διωχθεί και να εξορισθεί από τον εικονομάχο και δυσεβή αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε΄, τον Κυπρώνυμο στη Νίκαια, όπου και πέθανε.
Προικισμένος με ιδιαίτερες πνευματικές ικανότητες, απέκτησε μεγάλη θεολογική και θύραθεν εκπαίδευση. Γρήγορα όμως αποσύρθηκε σε ένα κτήμα του στον Βόσπορο, όπου αφοσιώθηκε στην άσκηση και τη μελέτη των Θείων Γραφών.
Όμως ο αυτοκράτορας τον υποχρέωσε να αναλάβει τη διεύθυνση του μεγάλου πτωχοκομείου της Κωνσταντινουπόλεως. Όταν εκοιμήθη ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ταράσιος, ο αυτοκράτορας Νικηφόρος Α’, υπέδειξε ως άξιο διάδοχό του τον Νικηφόρο. και όντως την Κυριακή του Πάσχα του 806 ανήλθε στον Πατριαρχικό Θρόνο. Θρόνος ο οποίος ισοδυναμούσε με Γολγοθά.
Έδωσε σκληρούς αγώνες για την τιμή και την προσκύνηση των ιερών Εικόνων. Όταν όμως το 813 μ.Χ. ανέβηκε στο θρόνο της Βασιλεύουσας, ο ασεβής Λέων Ε΄, ο Αρμένιος, ξέσπασε μεγάλος και απηνής διωγμός κατά των εικονολατρών.
Η αγέρωχη στάση και εμμονή του Νικηφόρου στην προστασία της Ορθοδοξίας, προκάλεσε την οργή του αυτοκράτορα, ο οποίος τον απομάκρυνε από τον πατριαρχικό θρόνο. Υπέστη πολλές ταλαιπωρίες και τελικά, αρκετά ταλαιπωρημένος παρέδωσε στο δίκαιο μισθαποδότη Θεό το πνεύμα του στις 2 Ιουνίου 822 μ.Χ.

Ἀπολυτίκιον 

Ἦχος γ΄. Θείας πίστεως.

Νίκην ἤνεγκε, τὴ Ἐκκλησία, ἡ σὴ ἔνθεος, ὁμολογία, Νικηφόρε Ἱεράρχα θεόληπτε· τὴν γὰρ Εἰκόνα τοῦ Λόγου σεβόμενος, ὑπερορία ἀδίκως ὠμίλησας. Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον

Ἦχος δ΄.

Κανόνα πίστεως, καὶ εἰκόνα πραότητος, ἐγκρατείας διδάσκαλον, ἀνέδειξε σε τῇ ποίμνῃ σου, ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια· διὰ τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια. Πάτερ Ἱεράρχα Νικηφόρε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Κοντάκιον

Ἦχος δ΄. Ἐπεφάνης σήμερον.

Τὸν τῆς νίκης στέφανον, ὢ Νικηφόρε, οὐρανόθεν σήμερον, ὡς εἰληφῶς παρὰ Θεοῦ, σῷζε τοὺς πίστει τιμώντας σέ, ὡς Ἱεράρχην ὁμοὺ καὶ Διδάσκαλον.

Μεγαλυνάριον

Χαίροις Εκκλησίας αμπνεους εικών, και Εικονομάχων, καθαιρέτης ο ισχυρός· χαίροις θεοσδότων, δογμάτων ο προστάτης, θεόφρον Νικηφόρε, πίστεως έρεισμα.

Πηγή

Αλφαβητάριον παραινέσεων - Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου

 

Ἀρχὴν νόμιζε τῶν ὅλων εἶναι Θεόν.

Βέβαιον οὐδὲν ἐν βίῳ δόκει πέλειν.

Γονεῖς τιμῶν μάλιστα Θεὸν φοβοῦ.

Δίδασκε σαυτὸν μὴ λαλεῖν ἃ μὴ θέμις.

Ἔργοις δ' ἀρέσκειν σπεῦδε καὶ λόγοις Θεῷ.

Ζωὴν πόθησον τὴν ἔχουσαν μὴ τέλος.

Ἡττῶν σε αυτὸν τοῖς φίλοις νικῶν ἔσῃ.

Θνητὸς δ' ὑπάρχων μηδόλως μέγα φρόνει.

Ἰχνηλάτει μὲν τῶν σοφῶν ἀεὶ θύρας.

​Κ​αὶ νοῦν δὲ καλλώπιζε τῆς μορφῆς πλέον.

Λόγῳ Θεοῦ ἄνοιγε σόν, τέκνον, στόμα.

Μνήμης δὲ αὐτοῦ μηδαμῶς λάθῃ ποτέ.

Νήφων προσεύχου τῷ Θεῷ καθ' ἡμέραν.

Ξένους ξένιζε, μὴ ξένος γένῃ Θεοῦ.

Ὁρμὰς χαλίνου τῶν παθῶν ψυχοφθόρους.

Πέδαις τὸ σῶμα ἀσφαλίζου σωφρόνως.

Ράβδον σε αυτῷ τὴν συνείδησιν φέρε.

Σαφῶς σχόλαζε ἐν Γραφαῖς ταῖς ἐν θέοις.

​Τ​ὰς τῶν πενήτων ψυχαγώγησον λύπας.

Ὑπὲρ σε αυτὸν τοὺς πέλας καλῶς θέλε.

Φίλους ἔχειν σπούδαζε, ἢ πλοῦτον πολύν.

Χρυσοῦ γὰρ αὐτοὶ εὐκλεέστεροι λίαν.

Ψεῦδος μίσησον, τὴν δ' ἀλήθειαν φίλει.

Ὦ παῖ, φυλάσσων ταῦτα σώζῃ ἐνθέως.

πηγή 

Προβληματισμένος ο απόδημος ελληνισμός του Αννόβερο με τις οικουμενιστικές δράσεις των ιερέων!

Δεν μας εξοργίζει για πρώτη φορά ο Οικουμενιστής ιερέας του Αννόβερο

Προβληματισμένος ο απόδημος ελληνισμός του Αννόβερο με τις οικουμενιστικές δράσεις των ιερέων της ενορίας αγ. Τριών Ιεραρχών

   "Σχόλιο Κατάνυξις":  Λάβαμε σε γραπτό μήνυμα στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση (istologionkatanixis@gmail.com) τη διαμαρτυρία πολλών ορθοδόξων χριστιανών από τη Γερμανία για τις αιρετικές δράσεις που λαμβάνουν χώρα στις ενορίες τους. Μας κοινοποιήθηκε η ακόλουθη είδηση ως δείγμα της κατάστασης που επικρατεί εκεί.

   Ως γνωστόν η μητρόπολη Γερμανίας είναι από τις πλέον οικουμενιστικές μητροπόλεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις διατηρεί τα σκήπτρα της αιρετικής κατρακύλας (δες εδώ). Στη γερμανική πόλη του Αννόβερο, οι ενορίτες της ενορίας των τριών Ιεραρχών, "διδάσκονται" πως να ακολουθούν την παναίρεση του Οικουμενισμού από τους ιερείς τους και συγκεκριμένα από τον αριμανδρίτη Γεράσιμο Φραγκουλάκη. Γιατί όχι, θα πει κάποιος· μήπως υπάρχει περίπτωση να τιμωρηθεί ο εν λόγω κύριος για τις

Η διακοπή μνημοσύνου...

Ἀκροατής: Τὴν ἑρμηνεία ποὺ κάνανε στὸν Κανόνα, ἐγὼ ποὺ τὸ διάβασα λίγο μπερδεύτηκα, δὲν κατάλαβα τί ἐννοούσαν. Λέει ὅτι ἕνας ἱερέας μπορεῖ νὰ διακόψει τὸ Μνημόσυνο, ὅταν ὅμως ἡ αἱρετική του θέση ἐμφανιστεῖ ἐνώπιον Συνόδου.

π. Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς: Ναί, ὁ Κανόνας γράφει ὅτι γιὰ νὰ εἴμαστε σίγουροι πὼς δὲν κάνουμε σχίσμα, πρέπει ἡ αἵρεσις ποὺ θὰ κηρυχθεῖ, νὰ εἶναι μιὰ αἵρεση γνωστή, νὰ μὴν εἶναι ἄγνωστη καὶ νὰ ἔχει συζητηθεῖ ἀπὸ τοὺς Ἁγίους ἢ νὰ ἔχει καταδικασθεῖ ἀπὸ Συνόδους προηγούμενες, ἢ νὰ τὴν ἔχουν καταδικάσει κάποιοι Ἅγιοι τὴν αἵρεση αὐτή, γιὰ νὰ εἶναι σίγουρος ὁ καθένας, ποῦ βαδίζει. Σ’ αὐτὴν τὴν περίπτωση ποὺ εἶναι μιὰ αἵρεση γνωστή, καταδικασμένη ἀπὸ Συνόδους ἢ ἀπὸ Πατέρες –λέει ὁ Κανόνας– οἱ Χριστιανοὶ πρέπει νὰ ἀποτειχίζονται ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ὅταν τὴν κηρύττουν αὐτὴν τὴν αἵρεση «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ», καὶ νὰ μὴν μνημονεύουν οἱ ἱερεῖς τοὺς αἱρετικοὺς Ἐπισκόπους στὴν Θ. Λειτουργία.

Σκέψεις γιά τή μελετώμενη συνταγματική ἀναθεώρηση

1 Ιουνίου 2017 σε ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

  

   Ἡ ἱστορία καί ἡ παράδοση ἀποτελοῦν τήν ἀπαρχή καί τίς πηγές ἐπάνω στίς ὁποῖες στηρίζονται οἱ βασικές καταστατικές ἀρχές τοῦ Συντάγματος καί μέ βάση τό πνεῦμα τῶν ἀρχῶν αὐτῶν στοιχειοθετοῦνται καί ἑρμηνεύονται ὅλοι οἱ ἐπιγενεῖς νόμοι. Ἐξεταστέον, ἑπομένως, εἶναι ποία εἶναι ἡ διήκουσα ἔννοια τῶν Συνταγμάτων τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, ἀπό τῶν πρώτων, ψηφισθέντων στήν ἐν Ἐπιδαύρῳ Α΄, στήν ἐν Ἄστρει Β΄, στήν ἐν Τροιζίνῃ Γ΄ Ἐθνική Συνέλευση, ἐκείνου τῆς 18ης Μαρτίου τοῦ ἔτους 1844 καί τῶν λοιπῶν μέχρι τοῦ σημερινοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος.

   Ἐκεῖνο, τό ὁποῖο προκύπτει ἀβιάστως ἀπό τήν μελέτη τῶν προαναφερθέντων ἑλληνικῶν Συνταγμάτων (βλ. ὑποσημείωση 1), εἶναι ὅτι ἡ ἀδιαμφισβήτητη καί ἡ ἀδιαπραγμάτευτη βούληση τῶν Ἀγωνιστῶν καί Πατέρων τοῦ Ἔθνους ἦταν νά στηριχθῆ ἡ σύσταση, ἡ πολιτική ὕπαρξη καί ἡ ἀνεξαρτησία τοῦ ἀναστηθέντος Ἑλληνικοῦ Ἔθνους ἐπί τῶν θεσμίων τῆς μίας Ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. 

   Γιά τόν λόγον αὐτόν, ἄλλωστε, ὡς προοίμιο τοῦ πρώτου καί ὅλων σχεδόν τῶν ἑπομένων Συνταγμάτων ἔθεσαν τήν ἀναφορά: “Ἐν Ὀνόματι τῆς Ἁγίας καί Ὁμοουσίου καί Ἀδιαιρέτου Τριάδος”. Ὡς γνωστόν, μέ τό ἄρθρο 3 τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος ρυθμίζονται

Να το επαναλάβουμε: Η ευθύνη πλέον δεν βρίσκεται στους Οικουμενιστές (οι άνθρωποι έχουν πάρει τις αποφάσεις τους) αλλά στους αντι-Οικουμενιστές που κοινωνούν μαζί τους ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΑ και τάχα "κατ΄ Οικονομίαν"!

Έδωσε τα οικουμενιστικά διαπιστευτήριά του στους Ευαγγελιστές ο Πατρ. Βαρθολομαίος

Περίεργες δηλώσεις και επιθυμία να παραμεριστούν “δογματικά στερεότυπα”

Του  Μανώλη  Κείου

 Με περίεργες δηλώσεις και επιθυμία να παραμεριστούν “δογματικά στερεότυπα” εμπλουτίστηκε η επίσημη επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Γερμανία, προσκεκλημένος των Ευαγγελιστών της χώρας, η οποία ολοκληρώνεται σήμερα.

     Στο πλαίσιο της εν λόγω επίσκεψης ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, βρέθηκε στην Βυρτεμβέργη όπου ο επικεφαλής του Συμβουλίου των Προτεσταντών στη Γερμανία (EKD), Heinrich Bedford-Strohm, τον χαρακτήρισε «ιδιαίτερο προφίλ και αξιόπιστη φωνή» του διαλόγου των θρησκειών.

    Σημείωσε δε πως στην Σύνοδο του Κολυμπαρίου πέρυσι στην Κρήτη ζητήθηκε η επέκταση αυτού του διαλόγου.

    Η δε επίσκοπος των Ευαγγελιστών στη Γερμανία, Petra Bosse-Huber, έκανε λόγο για την υπέρβαση των στερεοτύπων γενικά και των στερεοτύπων που μπορεί να έχει κανείς λόγω της άλλης ονομασίας.

   Ο ίδιος ο Πατριάρχης στο χαιρετισμό του μίλησε για μια «λειτουργική διακονία» και συνεχάρη τους Προτεστάντες λόγω της της 500ής επετείου της Μεταρρύθμισης.

Μάλιστα ο επίσκοπος της Ευαγγελικής Λουθηρανικής “Εκκλησίας” στην Βυρτεμβέργη, Frank Otfried απέτισε φόρο τιμής “στους παλμούς της Ορθόδοξης Εκκλησίας αναφορικά με τον οικουμενισμό”.

Στο Τούμπινγκεν επίτιμος διδάκτορας

   Την επόμενη ημέρα στην Ευαγγελική Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Tuebingen απονεμηθηκε τιμητικό διδακτορικό στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

  Ο Πρύτανης Καθηγητής Michael Tilly μπροστά σε 200 προσκεκλημένους που ήρθαν από όλη την Ευρώπη έκανε λόγο για μια “βαθιά αμοιβαία θεολογική κατανόηση και την προώθηση επιστημονικών ανταλλαγών”, ενώ συμπλήρωσε πως ο πατριάρχης αντιπροσωπεύει την εταιρική κοινωνική ευθύνη Χριστιανισμού. “Όλο το θεολογικό έργο του, καθώς και η πνευματική δύναμη του προσανατολισμού του στοχεύουν στη διατήρηση και την προώθηση της ειρήνης και της ελευθερίας μεταξύ των θρησκειών και των σύγχρονων κοινωνιών » σχολίασε.

Πηγή

     ΣΧΟΛΙΟ:  Ἡ νέα "ἐκκλησία" τῶν δύο ταχυτήτων καὶ τῶν ἀνακολουθιῶν: Στὴν Ἑλλάδα οἱ Εὐαγγελικοὶ σὲ πολλὲς Μητροπόλεις (ἀλλὰ καὶ ἐπίσημα) χαρακτηρίζονται αἱρετικοί. Κυκλοφοροῦν ἀκόμα ἔντυπα καὶ Ἐγκύκλιοι Μητροπόλεων ποὺ καλοῦν τοὺς πιστοὺς νὰ μὴν ἔχουν καμιὰ ἐπαφὴ μαζί τους! Ὁ Πατριάρχης, ὅμως, ὑλοποιώντας τὶς ἀποφάσεις τῆς Κολυμπαρίου Συνόδου τῆς Κρήτης τοὺς ἀποδέχεται ὡς Ἐκκλησία!

      Καὶ οἱ πιστοί, καθὼς οἱ Ποιμένες, τὸ Ἅγιον Ὄρος, οἱ Ἀδελφότητες …σιωποῦν, καὶ καθὼς οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς κοινωνοῦν μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές, ἀκόμα καὶ νὰ θέλουν, χωρὶς ποιμένες ἀφομοιώνονται καὶ ἀποδέχονται παθητικὰ τὴν αἵρεση.

    Ἀλήθεια! Δὲν σκέπτονται ὅτι θὰ δώσουν λόγο στὸ Θεὸ γι’ αὐτή τους τὴν προδοσία;

Ο πατρ. Βαρθολομαίος τα ξεπούλησε ΟΛΑ. --Τελεί Ορθόδοξη Ακολουθία σε ...Ευαγγελικό Ναό στη Στουτγάρδη (Βίντεο)!

     Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος (ἀφοῦ ΟΛΟΙ οἱ Ποιμένες τοῦ ὑποτάχτηκαν), συνεχίζει νὰ προκαλεῖ. Προχθὲς τέλεσε Ὀρθόδοξη Ἀκολουθία (Ἑσπερινό) σὲ αἱρετικό-Εὐαγγελικὸ Ναὸ στὴν Στουτγάρδη! Παρόντες Προτεστάντες καὶ Παπικοί!
     Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι προτίμησε τὸν Εὐαγγελικὸ Ναό, ἐνῶ ὑπάρχει Ὀρθόδοξος Ναὸς στὴν Στουτγάρδη!

   Καὶ εἶναι ἐξοργιστικὸ πρῶτον, ὅτι παραιτήθηκε τοῦ δικαιώματος νὰ ἀναρτηθοῦν εἰκόνες στὸ Ναό, γιὰ νὰ μὴν …προσβάλλει τοὺς αἱρετικούς, οἱ ὁποῖοι ὡς γνωστὸν εἶναι Εἰκονομάχοι (στὸ βίντεο φαίνεται ὅτι δὲν ὑπάρχουν εἰκόνες), καὶ δεύτερον τὸ Εὐαγγέλιο τὸ τοποθέτησαν πάνω σὲ μιὰ μὴ καθαγιασμένη τράπεζα!

     Ὁ κ. Βαρθολομαῖος προέτρεψε τὶς Χριστιανικὲς Ἐκκλησίες (τοὺς αἱρετικούς) σὲ μιὰ πιὸ στενὴ συνεργασία καὶ σὲ μιὰ κοινὴ χριστιανικὴ Ὁμολογία(!), ἡ ὁποία (ὅπως εἶπε) εἶναι στὸ σημερινὸ καιρὸ πολὺ σημαντική. Ἐπίσης τόνισε τὴν ἱστορικὴ σημασία τοῦ Μαρτίνου Λούθηρου καὶ ἐξέφρασε τὴν ἐλπίδα ὅτι ἀπὸ τὴν μνήμη του Λούθηρου θὰ ἀναδυθοῦν πολλὰ πνευματικὰ κέρδη! [Καὶ "ἅγιος" ὁ Λούθηρος!].

    Κατὰ τὰ ἄλλα οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς κάνουν "οἰκονομίες" ὥσπου νὰ τοὺς ἔρθει ἡ "Χάρη ἀντίδρασης"(!) καὶ κοινωνοῦν μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές, "ἄχρι καιροῦ"! Καὶ θὰ συνεχίσουν νὰ κοινωνοῦν, ἕως τότε ποὺ πλέον ὅλοι θὰ ἔχουν ναρκωθεῖ ἀπὸ τὸν οἰκουμενιστικὸ ἰό, ὁ ὁποῖος (ὅπως ἐδῶ καὶ μερικὰ χρόνια ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης προειδοποιοῦσε) ἤδη εἶχε ἀρχίσει νὰ ναρκώνει τὰ ὀρθόδοξα αἰσθητήρια. Τότε!

    Σήμερα; 

Gottesdienst mit Patriarch Bartholomaios, Landesbischof July und Heinrich Bedford Strohm in der Stut

Όταν ο Οικουμενικός Πατριάρχης "καπελώνεται" από τον ...Οικουμενικότερο

(Και μη ξεχνάμε ότι πιό πίσω είναι

και ο Οικουμενικότατος ΠΑΠΑΣ!)

Ποίος είναι ο νέος «Οικουμενικός» με την ευλογίαν του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως;

   Ο Οικουμενισμός υπονομεύει την Οικουμενικότητα του Πατριαρχείου! Αι οικουμενιστικαί επιλογαί του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως υπονομεύουν το Πατριαρχείον ως προς τον τίτλον «Οικουμενικόν» καθώς τον τίτλον αυτόν χρησιμοποιεί πλέον εμμέσως ο Γ. Γραμματεύς του ΠΣΕ!

   Ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος και οι Ιεράρχαι που είναι θιασώται του οικουμενισμού ισχυρίζονται ότι τα «ανοίγματα» προς τας άλλας ομολογίας συμβάλλουν εις την αποφυγήν της εσωστρεφείας των Ορθοδόξων και την διεθνή προβολήν του Πατριαρχείου εις όλον τον κόσμον, δι’ αυτό θεωρούν και επιβεβλημένην την συμμετοχήν εις το ΠΣΕ.

    Ατελείωτα είναι τα θεολογικά επιχειρήματα, συμφώνως προς τα οποία ο συμφυρμός της αληθείας με το ψεύδος, δηλ. της Ορθοδοξίας με τας αιρέσεις, αποβαίνουν εις βάρος της Ορθοδόξου Εκκλησίας, επειδή το ψεύδος θαμπώνει την οικουμενικήν ακτινοβολίαν της αληθείας. Ο κόσμος παρατηρών τας συμπροσ­ευχάς ταυτίζει την Ορθοδοξίαν με τον Παπισμόν και τον Προτεσταντισμόν και καταλήγει να απορρίπτη όλον τον χριστιανισμόν, διότι δεν βλέπει καμίαν διαφοράν.

   Με το παρόν δημοσίευμα δεν επιθυμούμεν να προβάλωμεν αυτήν την πτυχήν, αλλά μίαν νέαν παράμετρον εις το όλον ζήτημα, πρακτικήν και συγκεκριμένην. Εις απάντησιν της εκκλήσεως του Πατριάρχου Μόσχας και Πασών των Ρωσιών κ. Κυρίλλου ο Γενικός Γραμματεύς του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών Πάστωρ Δρ. Όλαφ Φιούξε Τβεΐτ απέστειλε μηνύματα προς τον Πρόεδρον της Ουκρανίας Π. Ποροσένκο και τον Πρόεδρον της Βουλής της Ουκρανίας Α. Παρουμπί, όπου εξέφρασε την έντονον ανησυχίαν του δια το ενδεχόμενον υπερψηφίσεως των νομοσχεδίων υπ. αριθμ. 4128  και  4511, τα οποία είναι αντιεκκλησιαστικά, και εζήτησε να τα ανακαλέσουν. Εις τα μηνύματα αυτά ο κ. Τβεΐτ λέγει ότι εκφράζει-αντιπροσωπεύει την «μεγαλύτερη οικουμενική οργάνωση με 348 Εκκλησίες-μέλη». Εφόσον το Πατριαρχείον Κωνσταντινουπόλεως συμμετέχει ενεργώς εις το ΠΣΕ, τότε το ΠΣΕ εκφράζει και τους Ορθοδόξους, είναι δηλαδή ως να αποδέχεται ο Πατριάρχης ότι τον «οικουμενικόν» ρόλον ασκεί ο κ. Τβεΐτ! Ο Πατριάρχης διατυμπανίζει ότι είναι ο «πρώτος» των Ορθοδόξων, ενώ με την συγκατάθεσίν του ο κ. Τβεΐτ είναι ο «πρώτος» όλων των Χριστιανών! Με τον οικουμενισμόν επομένως δέχεται ο Πατριάρχης ότι πάνω από την Ορθοδοξίαν υπάρχει και ένας ευρύτερος οργανισμός, ο οποίος εκφράζει περισσοτέρους χριστιανούς μαζί με τους Ορθοδόξους! Εκφράζει δηλαδή με καλύτερον οικουμενικόν τρόπον την Ορθοδοξίαν από ότι το Οικουμενικόν Πατριαρχείον! Αυτά είναι τα αποτελέσματα του Οικουμενισμού!

    Παραλλήλως ο κ. Βαρθολομαίος δίδει το «πάτημα» εις τον Πατριάρχην της Μόσχας να ζητεί δια «οικουμενικά» ζητήματα την βοήθειαν του κ. Τβεΐτ και όχι του Κωνσταντινουπόλεως. Μάλιστα το Πατριαρχείον Κωνσταντινουπόλεως δεσμεύεται και δεν μπορεί να αντιδράση εις αυτήν την επιλογήν του Μακ. Μόσχας, διότι είναι το ίδιον, που αναγνωρίζει αυτήν την «οικουμενικήν» εξουσίαν εις τον κ. Τβεΐτ! Επομένως ούτε την Μόσχαν να κατηγορούν οι Πατριαρχικοί ούτε άλλους δια την απώλειαν της «οικουμενικότητος» του Πατριαρχείου, αλλά τας ιδικάς των πράξεις, αι οποίαι όχι μόνον υποσκάπτουν τα θεμέλια του «θεσμού», αλλά οδηγούν και εις το να αποσύρη ο Κύριος την χάριν του.

    

Ακολούθως προς επίρρωσιν των λεγομένων παραθέτομεν το μήνυμα του κ. Τβεΐτ, ως εδημοσιεύθη εις την ιστοσελίδα mospat.ru της 17ης Μαΐου 2017:

     «Εξοχώτατε!

   Η αδελφότητα του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών είναι η πλέον ανοικτή και μεγαλύτερη οικουμενική οργάνωση με 348 Εκκλησίες-μέλη από τις 110 χώρες και 500 εκ. χριστιανούς εκφράζει την έντονη ανησυχία της εξαιτίας της προθέσεως της Βουλής της Ουκρανίας να εντάξει στην ημερήσια διάταξη της αυριανής συνεδριάσεως το νομοσχέδιο υπ. αριθμ. 4128 «Περί τροποποιήσεων στο Νόμο της Ουκρανίας «Περί ελευθερίας του θρησκεύειν και των θρησκευτικών σωματείων» και το νομοσχέδιο υπ. αριθμ. 4511 «Περί ειδικού καθεστώτος των θρησκευτικών σωματείων των οποίων οι έδρες ευρίσκονται στο κράτος που η Βουλή της Ουκρανίας ανεγνώρισε ως χώρα – εισ­βολέα».

   Ως οικουμενικός οργανισμός, ο οποίος επί εβδομήκοντα έτη της λειτουργίας του ετάσσετο υπέρ της αρχής της ελευθερίας του θρησκεύειν και κατά οιασδήποτε μορφής διακρίσεως σε όλες τις περιοχές του κόσμου, το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών θεωρεί ότι η υπερψήφιση των ειρημένων νομοσχεδίων θέτει σε κίνδυνο την αρχή της ανεξιθρησκίας και την ισοτιμία όλων των Εκκλησιών και θρησκευτικών κοινοτήτων στην Ουκρανία και μπορεί να προκαλέσει νέο κύμα εντάσεως εντός της Ουκρανικής κοινωνίας. Εξαίροντας τις προσ­πάθειες της Κυβερνήσεως της Ουκρανίας για την εδραίωση της δημοκρατίας και τον εκσυγχρονισμό της Ουκρανικής νομοθεσίας επί τω σκοπώ της συμμορφώσεως αυτής προς τα διεθνή πρότυπα, ωστόσο είμαστε πεπεισμένοι ότι αυτά τα δύο νομοσχέδια προσκρούουν στις καταβαλλόμενες στην Ουκρανία προσ­πάθειες προωθήσεως της δημοκρατίας. Σας προτρέπουμε να  ανακαλέσετε αυτά τα νομοσχέδια, τα οποία κυοφορούν αρνητικές συνέπειες.

   Με σεβασμό, Πάστορας Δρ. Όλαφ Φιούξε Τβεΐτ, ο Γενικός Γραμματέας του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών».

 "Ορθόδοξος Τύπος"

Πηγή

Ο Βαρθολομαίος ξεπέρασε κι αυτή την απλή ...αποδοκιμασία του Κυρίου!!!

 Από την (αιρετική) Ευαγγελική Εκκλησία της Γερμανίας

τιμήθηκε ο (αιρετικός) Οικουμενικός Πατριάρχης

Βαρθολομαίος

    Ἂν ὁ Κύριος ἔλεγξε σφοδρῶς καὶ ἐπετίμησεν αὐτοὺς ποὺ προτιμοῦν τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων, εἰπών· «πῶς δύνασθε ὑμεῖς πιστεῦσαι, δόξαν παρὰ ἀλλήλων λαμβάνοντες, καὶ τὴν δόξαν τὴν παρὰ τοῦ μόνου Θεοῦ οὐ ζητεῖτε;» (Ἰωάνν. 5,44), ποιά ἀπολογία θὰ ἔχουν αὐτοὶ ποὺ λαμβάνουν δόξαν παρὰ αἱρετικῶν;

    

    Ἱερὸς Χρυσόστομος:  «Ὅταν γὰρ διὰ δόξαν πίστιν ἀμείβωσιν ὀρθήν, καὶ ἵνα αὐτοὶ δοξάζωνται, τὸν Θεὸν ἀτιμάζωσι, τίνα ὑπερβολὴν οὐκ ἂν ἔχοι βλακείας καὶ μανίας τὸ γινόμενον; Ὄψιν γὰρ ἔχει μόνην λαμπράν, τὰ δὲ ἔνδον αὐτῆς οὐκ ἔτι κενὰ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀτιμίας ἀνάμεστα, καὶ ὠμῆς γέμει τῆς τυραννίδος»! (Τὸ εὐρύτερο κείμενο τοὺ ἱ. Χρυσοστόμου στὸ τέλος).

    Οικουμενικό Πατριαρχείο: Την Δευτέρα 29 Μαΐου 2017 τελέστηκε Εσπερινός στον Ευαγγελικό Ναό Stiftskirche Στουτγκάρδης, χοροστατούντος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου. Τον Πατριάρχη προσφώνησαν: ο Προκαθήμενος της Ευαγγελικής Εκκλησίας της Γερμανίας Δρ Heinrich Bedford-Strohm και ο Ευαγγελικός Επίσκοπος Βυρτεμβέργης κ. Frank Otfried July. 

                     Αντιφώνησε καταλλήλως ο Πατριάρχης. 

  Την Τρίτη, 30 Μαΐου, έλαβε χώρα η Τελετή αναγορεύσεως της Α. Θ. Παναγιότητος σε Επίτιμο Διδάκτορα από την Ευαγγελική Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Τυβίγγης.

Πηγή

Ἱεροῦ Χρυσοστόμου:

Ἀπὸ τὸ "Ὑπόμνημα εἰς τὸν Ἅγιον Ἰωάννην τὸν Εὐαγγελιστήν"

   εʹ. Ἀλλὰ γὰρ δεινὸν ἡ κενοδοξία καὶ πρὸς τὰ λίαν φανερὰ ἀποτυφλῶσαι τὴν διάνοιαν τῶν ὑπ' αὐτῆς ἁλισκομένων, καὶ τοῖς ὡμολογημένοις πεῖσαι φιλονεικεῖν· ἑτέρους δὲ καὶ σφόδρα εἰδότας τἀληθὲς καὶ πεπεισμένους, εἰς ὑπόκρισιν καὶ ἀντίστασιν ἀλείφει. Ταῦτα καὶ ἐπὶ τῶν Ἰουδαίων ἐγίνετο. Οὐ γὰρ δι' ἄγνοιαν ἠρνοῦντο τὸν τοῦ Θεοῦ Υἱόν, ἀλλ'  ἵνα τῆς παρὰ τῶν πολλῶν τύχωσι τιμῆς. Καὶ γάρ, Ἐπίστευον εἰς αὐτόν, φησίν, ἀλλ' ἐφοβοῦντο ἵνα μὴ ἀποσυνάγωγοι γένωνται, καὶ τὴν αὑτῶν προέτειναν σωτηρίαν ἑτέροις. Οὐ γὰρ ἔστιν, οὐκ ἔστι τὸν οὕτω σφοδρῶς τῇ παρούσῃ δουλεύοντα δόξῃ, τῆς παρὰ τοῦ Θεοῦ τυχεῖν. Διὸ καὶ ἐπετίμησεν αὐτοῖς, εἰπών· Πῶς δύνασθε πιστεύειν, δόξαν παρὰ ἀνθρώπων λαμβάνοντες, καὶ τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ μὴ ζητοῦντες; Μέθη γάρ τίς ἐστι βαθεῖα· καὶ διὸ δυσανάγωγον τὸν χειρωθέντα ποιεῖ τοῦτο τὸ πάθος. Αὕτη τῶν ἁλόντων τὴν ψυχὴν ἀποσχίσασα τῶν οὐρανῶν, τῇ γῇ προσηλοῖ, καὶ πρὸς τὸ φῶς ἀναβλέψαι τὸ ἀληθινὸν οὐκ ἀφίησιν, ἀλλ' ἐν τῷ βορβόρῳ διαπαντὸς καλινδεῖσθαι πείθει, κατασκευάζουσα δεσπότας αὐτοῖς οὕτω δυνατούς, ὡς χωρὶς ἐπιταγμάτων αὐτῶν κρατεῖν. Ὁ γὰρ τοῦτο νοσῶν τὸ νόσημα, καὶ μηδενὸς κελεύοντος, αὐτομάτως ποιεῖ πάντα, ὅσαπερ ἂν οἴηται τέρπειν αὐτοῦ τοὺς κυρίους. Καὶ γὰρ ἱμάτια καλὰ περιτίθεται δι' ἐκείνους, καὶ καλλωπίζει τὴν ὄψιν, οὐχ ἑαυτῷ τοῦτο, ἀλλ' ἑτέροις ἐπιτηδεύων, καὶ ἀκολούθους περιάγει κατὰ τὴν ἀγοράν, ἵνα θαυμάζηται παρ' ἑτέρων· καὶ πάντα ἃ ποιεῖ τῆς τῶν ἄλλων ἕνεκεν ἀρεσκείας ὑπομένει μόνης. Ἆρα γένοιτ' ἄν τι τούτου χαλεπώτερον πάθος; Ἵνα ἕτεροι θαυμάσωσιν αὐτόν, κατακρημνίζεται συνεχῶς. Ἱκανὰ μὲν οὖν καὶ τὰ εἰρημένα παρὰ τοῦ Χριστοῦ, δεῖξαι πᾶσαν αὐτοῦ τὴν τυραννίδα· πλὴν καὶ ἐντεῦθεν ἔστιν αὐτὴν συνιδεῖν. Εἰ γὰρ ἐθελήσεις ἐρωτῆσαί τινα τῶν πολιτευομένων καὶ τὰ πολυτελῆ δαπανώντων δαπανήματα, τίνος ἕνεκεν τοσοῦτον κενοῦσι χρυσίον, καὶ τί βούλεται αὐτοῖς ἡ τοσαύτη δαπάνη, οὐδὲν ἕτερον ἀκούσῃ παρ' αὐτῶν, ἀλλ' ἢ τοῦ δήμου τὴν ἀρέσκειαν. Εἰ δὲ πάλιν ἔροιο τί δήποτε ὁ δῆμός ἐστιν, ἐροῦσι, Πρᾶγμα θορύβου γέμον καὶ ταραχῶδες, καὶ ἐξ ἀνοίας τὸ πλέον συγκείμενον, ἁπλῶς φερόμενον, κατὰ τὰ τῆς θαλάττης κύματα, πολλάκις καὶ ἐκ ποικίλου καὶ μαχομένης συνιστάμενον γνώμης.

Ὅταν οὖν τις τοιοῦτον ἔχῃ δεσπότην, τίνος ἐλεεινότερος οὐκ ἂν εἴη; Ἀλλὰ τὸ μὲν ἀνθρώπους βιωτικοὺς περὶ ταῦτα ἐπτοῆσθαι, οὐχ οὕτω δεινόν· καίπερ ὂν δεινόν· τὸ δὲ τοὺς τοῦ κόσμου λέγοντας ἀποπεπηδηκέναι τὰ αὐτὰ νοσεῖν, μᾶλλον δὲ χαλεπώτερα, τοῦτο μάλιστά ἐστι τὸ δεινόν. Ἐκείνοις μὲν γὰρ μέχρι χρημάτων ἡ ζημία· ἐνταῦθα δὲ μέχρι ψυχῆς ὁ κίνδυνος. Ὅταν γὰρ διὰ δόξαν πίστιν ἀμείβωσιν ὀρθήν, καὶ ἵνα αὐτοὶ δοξάζωνται, τὸν Θεὸν ἀτιμάζωσι, τίνα ὑπερβολὴν οὐκ ἂν ἔχοι βλακείας καὶ μανίας τὸ γινόμενον; εἰπέ μοι. Τὰ μὲν οὖν ἄλλα πάθη, κἂν πολλὴν τὴν βλάβην ἔχῃ, φέρει γοῦν τινα καὶ ἡδονήν, εἰ καὶ πρόσκαιρον καὶ βραχεῖαν. Καὶ γὰρ ὁ φιλοχρήματος, καὶ ὁ φίλοινος, καὶ ὁ φιλογύνης, ἔχουσί τινα μετὰ τῆς βλάβης καὶ ἡδονήν, εἰ καὶ βραχεῖαν· οἱ δὲ τοῦ πάθους αἰχμάλωτοι τούτου, διαπαντὸς κατάπικρον ζῶσι βίον καὶ ἡδονῆς ἀπεστερημένον. Οὐ γὰρ ἐπιτυγχάνουσιν οὗ σφόδρα ἐρῶσι, δόξης λέγω τῆς παρὰ τῶν πολλῶν· ἀλλὰ δοκοῦσι μὲν ἀπολαύειν αὐτῆς, οὐκ ἀπολαύουσι δέ, διὰ τὸ μηδὲν εἶναι δόξαν τὸ πρᾶγμα. Διὰ τοῦτο οὐδὲ δόξα, ἀλλὰ κενὸν δόξης πρᾶγμα εἴρηται τὸ πάθος· κενοδοξίαν δὲ αὐτὸ καὶ οἱ παλαιοὶ πάντες εἰκότως ἐκάλεσαν. Διάκενος γάρ ἐστιν, ἔνδον οὐδὲν ἔχουσα λαμπρὸν καὶ ἐπίδοξον. Ἀλλ' ὥσπερ τὰ προσωπεῖα δοκεῖ μὲν εἶναι λαμπρὰ καὶ ἐπέραστα, κενὰ δὲ ἔνδον ἐστί· διὸ καὶ τῶν σωματικῶν ὄψεων εὐπρεπέστερα ὄντα, οὐδένα οὐδέποτε πρὸς τὸν ἔρωτα εἷλε τὸν αὐτῶν· οὕτω, μᾶλλον δὲ ἀθλιώτερον, καὶ ἡ παρὰ τῶν πολλῶν δόξα, τὸ δυσκαταγώνιστον τοῦτο καὶ τυραννικὸν πάθος ἡμῖν ἐσχημάτισεν. Ὄψιν γὰρ ἔχει μόνην λαμπράν, τὰ δὲ ἔνδον αὐτῆς οὐκ ἔτι κενὰ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀτιμίας ἀνάμεστα, καὶ ὠμῆς γέμει τῆς τυραννίδος. Πόθεν οὖν τίκτεται τοῦτο τὸ πάθος, οὕτως ἄλογον ὄν, καὶ ἡδονὴν οὐκ ἔχον, φησί; Πόθεν; Οὐχ ἑτέρωθεν, ἀλλ' ἢ ἀπὸ ψυχῆς ταπεινῆς καὶ εὐτελοῦς. Οὐ γὰρ ἔστι τὸν ὑπὸ δόξης ἁλόντα, μέγα τι καὶ νεανικὸν ἐννοῆσαι ταχέως· ἀλλ' αἰσχρὸν αὐτὸν εἶναι δεῖ, καὶ εὐτελῆ, καὶ ἄτιμον, καὶ μικρόν.