Η νέα "εκκλησία" είναι εδώ! Θαυμάστε απάντηση του Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου:

«Δὲν μπορεῖ ἕνας ἱερεὺς νὰ εἶναι περισσότερο ὀρθόδοξος ἀπὸ τὸν μητροπολίτη!!! Αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν εἶναι τῶν παπάδων, εἶναι τῶν Συνόδων, εἶναι τῶν Πατριαρχῶν, τῶν Ἀρχιεπισκόπων!!! Εἴδατε τίποτα κακὸ ἀπὸ τὸν Πατριάρχη; Ἔδωσε τίποτα στὸν Πάπα;»

Η Ν. Ταξη διατάζει και οι -υπάκουοι στα κελεύσματά της Οικουμενιστές -Αρχιεπίσκοπος και Επίσκοποι- ... εφαρμόζουν!

"Η Διαβολο-Κυβέρνηση δεν…επιθυμεί τη σύγκληση της Ιεραρχίας και η Εκκλησία δεν της χαλά το χατήρι!"

Είναι αδιανόητο ακόμη και να το σκεφθεί ο ανθρώπινος νούς κι όμως είναι πραγματικό γεγονός! Η Κυβέρνηση πληροφορήθηκε την βούληση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου να συγκαλέσει την Ιεραρχία για το μάθημα των θρησκευτικών, ώστε να αντιμετωπίσει εν Σώματι την αθέτηση της συμφωνίας στην οποία είχαν καταλήξει για το συγκεκριμένο θέμα –που στοίχισε την καρατόμηση του τότε υπουργού Παιδείας κ. Φίλη– και διεμήνυσε στον Αρχιεπίσκοπο να μην προβεί στη σύγκληση της Ιεραρχίας.

Και ο Αρχιεπίσκοπος ως πιστός Κυβερνητικός… «εταίρος», προσαρμόστηκε στην επιθυμία της Κυβέρνησης και δεν συγκαλεί την Ιεραρχία.

Αντί της Ιεραρχίας θα συνέλθει την Τρίτη η ΔΙΣ, για δεύτερη φορά τον μήνα Ιούνιο, για «να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά». Και τα κάστανα καίνε!

Όπως όλα δείχνουν η Κυβέρνηση δεν θέλει να σηκώσει η Εκκλησία το θέμα του μαθήματος των θρησκευτικών. Δεν

Οδηγός στην αθεΐα τα νέα θρησκευτικά

Οδηγός στην αθεΐα τα νέα θρησκευτικά

Γράφει ο Βασίλειος Χ. Στεργιούλης, θεολόγος

Υπουργείο Παιδείας και Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.) επείγονται να επιβάλουν τα νέα προγράμματα του μαθήματος των Θρησκευτικών, τα ακατάλληλα και ασύμβατα προς το Σύνταγμα, τους Νόμους του Κράτους και τις αποφάσεις του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου (Σ.τ.Ε.). Αλλά και προς το καθιερωμένο από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση δικαίωμα των γονέων να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους αγωγή και παιδεία «σύμφωνη με τις δικές τους θρησκευτικές και φιλοσοφικές πεποιθήσεις».

Σχόλιο του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά για τη διένεξη με το Παλαιό Ημερολόγιο

Καὶ δυὸ λόγια γιὰ τὸ νέο βιβλίο τοῦ κ. Ἰωάννου Ρίζου

      

           Ἐπειδή ἐνημερώθηκα ἀπό κείμενα τά ὁποῖα ἀναρτήθηκαν στό διαδίκτυο καί πού μοῦ ἔδωσαν ἀδελφοί σχετικά μέ  κάποιες διαμαρτυρίες ἤ καί σκανδαλισμούς ἀποτειχισμένων πατέρων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τήν γνώμη ὅτι δέν χρειάζονται τώρα αὐτές οἱ συζητήσεις καί ἀντιπαραθέσεις μέ τούς ΓΟΧ  ἤ ὅτι δέν ἔχουν νά ὠφελήσουν σέ τίποτα κλπ., ἐνημερωτικά ἀναφέρω ὅτι ἐγώ προσωπικά δέν ἄρχισα τώρα αὐτές τίς δημόσιες συζητήσεις.

Οὔτε εἶναι πρόσφατη αὐτή ἡ ἀντιπαράθεσις, ἀλλά ἡ ἀρχή της τοποθετεῖται πρίν ἀπό πολλά ἔτη καί μάλιστα στήν δεκαετία τοῦ 1980-1990, ὅταν δηλαδή ὁ γέροντάς μου κατετάγη εἰς τίς τάξεις τῶν ΓΟΧ καί ἐγώ ἀπομακρύνθηκα ἀπό αὐτόν.  Ἀπό τότε εὐκαίρως -ἀκαίρως διαλέγομαι μέ τούς ΓΟΧ, προσπαθώντας μέ τίς φτωχές μου γνώσεις νά πείσω καί διαφωτίσω γιά τό ποῦ ὑπάρχει ἡ ἀλήθεια ὡς πρός αὐτό τό ζήτημα τοῦ Ἡμερολογίου.

Ἐπί πλέον, ἔχω τή γνώμη ὅτι, ἐφ’ ὅσον διαλεγόμεθα περί τῆς ἀληθείας τῶν πραγμάτων καί μάλιστα σέ μία περίοδο κατά τήν ὁποία πολλοί προβληματίζονται, ἄν θά πρέπει στήν ἀποτείχισι ἀπό τήν αἵρεσι νά προσθέσουν καί τήν ἀλλαγή τοῦ Ἡμερολογίου, πρᾶγμα τό ὁποῖο διδάσκουν οἱ ΓΟΧ, εἶναι ὄχι ἁπλῶς ἀνάγκη, ἀλλά ἀδήριτη καί ὁλοφάνερη καί ἐπιτακτική ἡ ἐνημέρωσις τῶν ἀδελφῶν, ὥστε νά μή δυσκολεύσωμε τήν ἀποτείχισί των καί τήν ἀκυρώσωμε, προσθέτοντας βάρη μή ἀναγκαῖα καί περιττά. Ἄν πάλι θά πρέπει ἐπί  τοῦ θέματος τούτου νά τηρηθῆ μία ἄλλη στάσις, ὡς προσωρινή λύσις αὐτοῦ, νομίζω ὅτι αὐτό θά πρέπει νά εἶναι ἀπόφασις τῆς Συνάξεως τῶν Ἀποτειχισμένων καί ὄχι ἐπιβολή τῆς γνώμης κάποιων πατέρων.

Ἡ δέ ὁριστική λύσις τοῦ θέματος τοῦ Ἡμερολογίου, ἄν δηλαδή θά πρέπει ν’ ἀκολουθήσωμε τό Νέο ἤ τό Παλαιό Ἡμερολόγιο, θά δοθῆ ἀπό  μία Πανορθόδοξο καί ὄντως Ὀρθόδοξο Σύνοδο. Αὐτό σημαίνει ὅτι τό θέμα τοῦ Ἡμερολογίου ξεφεύγει ἀπό τίς δικές μας ἁρμοδιότητες καί εὐθύνες καί δι’ αὐτό ἀκριβῶς διαλεγόμεθα μέ τούς ΓΟΧ, οἱ ὁποῖοι τό ἔχουν ἤδη λύσει καί θέλουν νά τό ἐπιβάλλουν σέ ὅλους τούς Ἀποτειχισμένους ἀπό τήν αἵρεσι καί μάλιστα σέ σημεῖο πού νά τό θεωροῦν ὡς βασική προϋπόθεσι ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας, πρᾶγμα τό ὁποῖο στήν πρᾶξι σημαίνει ὅτι τό θεωροῦν θέμα πίστεως.

Ἐν τέλει, ἐπί τοῦ θέματος τούτου, ἔχω τήν γνώμη ὅτι θά πρέπει νά χαιρώμεθα, ὅταν μέ ἁγνή πρόθεσι γίνεται προσπάθεια ἐνημερώσεως τῶν ἀδελφῶν σέ ἕνα τόσο βασικό θέμα, εἰς τό ὁποῖο πιθανῶς ὅλοι μας νά μήν ἔχωμε ὁλοκληρωμένη καί σαφῆ γνῶσι.

Προσφάτως ἐπίσης, ἔλαβα καί τό νέο βιβλίο τοῦ ἀδελφοῦ καί συναγωνιστοῦ Ἰωάννου Ρίζου μέ τίτλο «Οὐ βουλόμεθα ζῆν ψευδολογοῦντες», τό ὁποῖο πιστεύω ὅτι ἐξεδόθη διά τούς ἰδίους λόγους. Ὄντως τό βιβλίο αὐτό μέ ἐνθουσίασε καί μέ ἐκάλυψε πλήρως, ἐπειδή ἀποδεικνύει τήν ἀπό ἱστορικῆς, κανονικῆς καί πατερικῆς πλευρᾶς  διαχρονική τοποθέτησι τοῦ θέματος. Νομίζω ὅτι θά συμβάλλη πολύ περισσότερο, μέ τά στοιχεῖα τά ὁποῖα παραθέτει, εἰς τόν σκοπό γιά τόν ὁποῖο καί ἐμεῖς κατά καιρούς διαλεγόμεθα μέ τούς ΓΟΧ.

Ἄν τώρα κάποιοι θιχτοῦν ἤ καί σκανδαλισθοῦν ἀπό αὐτό, πέραν τῶν ΓΟΧ εἰς τούς ὁποίους ἀναφέρεται, νομίζω ὅτι αὐτό θά ὀφείλεται σέ λάθος κριτήρια, τά ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται, πέραν δηλαδή τῶν προσωπικῶν μας ἀδυναμιῶν.

Ἱερομόναχος Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς

ΝΕΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ ΗΡΩΟΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΟΝΙΑΣ ΜΑΣ.

ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΗΚΑΝ ΚΑΙ Ο ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ,

Ο ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ της περιοχης.

 Ο Πατηρ Φωτιος προ της Αγιας τραπεζης (σημερινη φωτογραφια)

Ο ναος του χωριου εντος του οποιου σημερα ο πατηρ Φωτιος διακηρυξε την Αποτειχισι του.

Και παλι, απο εδω απο την ηρωοτοκο Μακεδονικη γη, ερχεται η καλη και ευχαριστη ειδησι. 
Ενας νεος κληρικος, νεος και κατα την ηλικια 45 χρονων, ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΘΗΚΕ απο τον Οικουμενιστη επισκοπο του και μαζι του Αποτειχιστηκαν ο ιεροψαλτης του ναου Σαλονικιδης Κωστας, ο επιτροπος του ναου Παρασκευοπουλος Θεοφανης, ως και ο Θεολογος καθηγητης της περιοχης Μαυριδης Βασιλειος.
Ο νεος Αποτειχισμενος κληρικος ανακοινωσε σημερα απο τον ναο του χωριου του που λειτουργουσε, την ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ ΤΟΥ απο την Παναιρεσι του Οικουμενισμου και τους Αιρετικους Οικουμενιστες επισκοπους.
Ο πατηρ Φωτιος Τζουρας , ειναι ΕΓΓΑΜΟΣ με δυο παιδια και ειναι απο το Σταυροδρομι Σερρων.
Ο πατηρ Φωτιος περιμενε μηνες απο τον Κυπριο επισκοπο Μακαριο Φιλοθεου του Σιδηροκαστρου να καταδικαση την Αμερικανοκινητη συνοδο του Κολυμπαριου της Κρητης και να διαχωριση την θεσι του απο τα Αιρετικα υπογραφεντα, αλλα εκεινος ουδεν μεχρι αυτης της στιγμης επραξε.
Εστι εξαντληθεισης της υπομονης του ο

Η γνώση και η Γνώση!!

Ὁ Οἰκουμενιστὴς ὡς ἄνθρωπος πλήρης γνώσεως, ἀλλὰ κενὸς Θεοῦ!

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Ἕνα ἀπὸ τὰ βασικὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ οἰκουμενιστῆ ἀνθρώπου εἶναι ἡ ἐπηρμένη θεμελίωση του πάνω στὴν γνώση. Ὅλοι οἱ Οἰκουμενιστές, μὲ πρῶτο τὸν Πατριάρχη, ἔχουν νὰ ἐπιδείξουν πολλαπλὲς πανεπιστημιακὲς σπουδὲς σὲ γνωστὰ πανεπιστήμια τοῦ κόσμου μὲ μία πληθώρα πτυχίων, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦν γιὰ νὰ ὑπερασπίσουν τὴν ὀρθότητα τῶν λόγων τους καὶ νὰ ἀποδείξουν τὸ ἀκαταμάχητο τῶν ἐπιχειρημάτων τους. Γι’ αὐτὸ καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ κύρια ἐπιχειρήματα ποὺ χρησιμοποιοῦν εἶναι: «Εἶναι δυνατὸν ὁ τάδε Ἐπίσκοπος ἢ ὁ δεῖνα θεολόγος νὰ κάνει λάθος μὲ τόσες σπουδὲς καὶ τόσα πτυχία»;

Πολλοὶ πιστοὶ μάλιστα, τυφλωμένοι ἀπὸ τὸν ἀριθμὸ τῶν πτυχίων, τῶν γνώσεων καὶ τῆς κοσμικῆς ἀναγνώρισης καὶ ἀποδοχῆς, ὑπακούουν στὴν κάθε κακοδοξία καὶ δὲν τολμοῦν νὰ ἀντιφέρουν λόγο, θεωρώντας τοὺς ἑαυτούς τους πολὺ μικροὺς γιὰ νὰ χτυπήσουν τέτοιους «γίγαντες τοῦ πνεύματος καὶ τῆς γνώσεως», δυσκολεύονται δὲ νὰ ἐμπιστευθοῦν ἄλλους κληρικοὺς ἢ μοναχοὺς μὲ λιγότερες γνώσεις καὶ πτυχία, ἀλλὰ μὲ φόβο Θεοῦ καὶ πιστότητα στὴν ἁγιοπατερική μας Παράδοση. Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ νοοτροπία, δυστυχῶς, ἔχει περάσει καὶ στὸ χῶρο τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν, οἱ ὁποῖοι μολυσμένοι ἀπὸ τὸν ἴδιο δυσδιάκριτο ἰὸ χρησιμοποιοῦν τὴν ἴδια τακτικὴ νομίζοντας, ὅτι ὁ πλοῦτος τῶν γνώσεων καὶ τὸ κῦρος ποὺ ἐπιφέρει, θὰ δώσει καὶ τὴν νίκη ἐναντίον τῆς αἱρέσεως.

Μά, θὰ ρωτήσει κάποιος εἶναι κακὴ ἡ γνώση; Ἡ γνώση εἶναι καλή, ὅταν ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο ὡς δῶρο τοῦ Θεοῦ, ὥστε νὰ γνωρίσει τὰ πάντα μέσα ἀπὸ τὸν Θεό, γιὰ τὸν Θεὸ καὶ ὡς ἀγαπητικὴ προσφορὰ στοὺς συνανθρώπους· καὶ κακή, ὅταν ἀποκλείει ἢ παρερμηνεύει τὸν Θεό, τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ θέλημά Του. Ὁ Θεὸς μᾶς δώρησε τὴν γνώση ὡς μέσο γιὰ νὰ πλησιάσουμε καὶ νὰ πετύχουμε τὴν θέωση ποὺ εἶναι καὶ ὁ σκοπὸς τῆς ὑπάρξεως μας. Μέσω τῆς γνώσης ἐν Θεῷ καὶ ἐπίγνωση τῆς ἁμαρτωλότητά μας γνωρίζουμε τὰ αἰσθητὰ καὶ νοερὰ δημιουργήματά Του, τὴν κτίση, ἀναγνωρίζουμε τὴν σοφία Του καὶ τὸ ἐλεός Του καὶ ἐρχόμαστε σὲ ἐπικοινωνία μαζί Του (Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, πρὸς Θαλάσσιον, 59, PG 90). Ὁ νοῦς τοῦ

Ο Χριστός διάλεξε ψαράδες, όχι φιλοσόφους!

Κυριακὴ Β΄ Ματθαίου (Ματθ. 4,18-23)

ΘΕΙΑ H ΠΡΟΕΛΕΥΣΙΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ «περιπατῶν (ὁ Ἰησοῦς) παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας…» (Ματθ. 4,18)

Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

ΤΟ σημερινὸ εὐαγγέλιο ὁμιλεῖ γιὰ ψαρᾶδες, φτωχαδάκια ποὺ ἔμεναν γύρω ἀπὸ τὴ λίμνη τῆς Γαλιλαίας σὲ μικρὲς καλύβες. Ξυπνούσανε τὴ νύχτα, ῥίχνανε τὰ δίχτυα τους, πότε πιάνανε πότε δὲν πιάνανε ψάρια, τὰ πουλούσανε, κ᾿ ἔτσι ζούσανε τὶς φτωχὲς οἰκογένειές των. Μεροδούλι μεροφάϊ.

* * *

Ποιός πρόσεχε αὐτοὺς τοὺς ψαρᾶδες; Κανείς. Τί εἶπα; κανείς; Λάθος. Τοὺς πρόσεξε ἕνας! Κι ἅμα σὲ προσέχῃ αὐτὸς ὁ ΕΝΑΣ, ἂς μὴ σὲ προσέξῃ ὁ κόσμος ὅλος. Ὅλο τὸ ντουνιᾶ νά ᾿χῃς μαζί σου, ἅμα δὲν ἔχῃς τὸ μεγαλοδύναμο, τὸ Θεό, τίποτα δὲ᾿ μπορεῖ νὰ κατορθώσῃς. Ἐνῷ λοιπὸν κανείς δὲν τοὺς πρόσεχε, τοὺς πρόσεξε τὸ μάτι τοῦ Θεοῦ. Ἀπόδειξις, ὅτι πῆγε ὁ Χριστὸς ἐκεῖ στὰ χωριά. Πήγαινε συχνὰ καὶ τοὺς δίδασκε.
Ἄλλη τρανὴ ἀπόδειξις εἶνε, ὅτι ὁ Χριστὸς διάλεξε τοὺς μαθητάς του ἀπὸ τοὺς ψαρᾶδες. Ὅταν ἀπεφάσισε νὰ ἐκλέξῃ τρόπον τινὰ τὸ ἐπιτελεῖο του, τοὺς ἀποστόλους του, ποῦ πῆγε παρακαλῶ; Τὸ Εὐαγγέλιο τὸ σημειώνει, κ᾿ ἔχει μεγάλη σημασία. Τρεῖς ἦταν τότε

Για όσους το αγνοούν. Προφητική κραυγή πεντηκονταετίας:

Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

ΘΑ ΑΠΟΤΥΧΗ ΟΙΚΤΡΑ

ΘΑ ΓΙΝΗ ΠΗΓΗ ΝΕΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΣΥΜΦΟΡΩΝ ΣΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΚΟΣΜΟ

ΓΙΑΤΙ ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΘΕΣΗ ΘΑ ΚΑΤΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΩΠΑ ΥΠΟΔΙΚΑ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

        «…Ἀπὸ ποιούς, παρακαλῶ, θὰ συγκροτηθῇ ἡ Σύνοδος αὐτή; Ποῦ τὰ μεγάλα πνευματικὰ ἀναστήματα; ποῦ οἱ ἥρωες καὶ ὁμολογηταί, ποὺ θ᾽ ἀποτελοῦν ἐγγύησι Ὀρθοδοξίας; Ἀλλοίμονο, τέτοια πρόσωπα θὰ λείπουν. Κυρίαρχη δὲ θέσι θὰ κατέχουν στὴ Σύνοδο πρόσωπα ὑπόδικα ἐνώπιον τῆς Ὀρθοδόξου συνειδήσεως, ἐπίσκοποι καὶ μητροπολῖται ἄνευ ποιμνίων, μὲ τίτλους κενούς, ποὺ θὰ ἀγορεύουν ἐλαφρᾷ τῇ συνειδήσει, χωρὶς αἴσθημα εὐθύνης.

     Ὑπὸ τέτοιες συνθῆκες συγκαλουμένη ἡ Μεγάλη Σύνοδος θὰ ἀποτύχῃ οἰκτρὰ καὶ θὰ γίνῃ πηγὴ νέων πνευματικῶν συμφορῶν γιὰ τὸν Ὀρθόδοξο κόσμο».

(†) ἐπίσκοπος Φλωρίνης Αὐγουστῖνος

(Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ περιοδικὸ «Χριστ. Σπίθα» (φ. 344/Ἰούλ.-Σεπτ. 1971)

ΟΧΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΣΥΝΟΔΟΙ, ΑΛΛΑ ΑΠΟΚΟΠΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ

Ἀπὸ μελέτη τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

…Ἀπό τήν ὅλη παρουσίασι τοῦ θέματος τῆς ἀποτειχίσεως καί ἀπό τήν διαχρονική Παράδοσι τῆς Ἐκκλησίας γίνεται ἀντιληπτό ὅτι ὁσάκις ὑφίσταται αἵρεσις εἰς τήν Ἐκκλησία, οἱ Ὀρθόδοξοι ἀγωνίζονται ἀφ’ ἑνός μέν μέ ὅλες των τίς δυνάμεις νά καταστείλουν τήν αἱρετική πυρκαϊά, ἀφ’ ἑτέρου δέ διά τῆς ἀποτειχίσεως καί ἐκκλησιαστικῆς ἀποστασιοποιήσεως νά μήν συμμετέχουν εἰς αὐτήν.

Ἡ ἐκκλησιαστική ἀποτείχισις τῶν Ὀρθοδόξων δέν ἐσήμαινε ἀδιαφορία διά τήν αἵρεσι, οὔτε αὐτάρκεια, ἔστω καί ἄν ἐκαλύπτοντο στοιχειωδῶς ἀπό πλευρᾶς μυστηρίων, ἤ εἶχαν κάποια ἐλευθερία καί κατά περιόδους δέν ὑφίσταντο διωγμούς.

Ἡ καταστολή τῆς αἱρέσεως ἐπίσης καί ὁ θρίαμβος τῆς Ὀρθοδοξίας ἐπ’ αὐτῆς δέν ἐσήμαινε ὅτι ὅλοι ὁπωσδήποτε οἱ αἱρετικοί θά μεταστραφοῦν εἰς τήν Ὀρθοδοξία, ἀλλά ὅτι ἡ αἵρεσις θά καταδικασθῆ συνοδικῶς καί τίς θέσεις τῶν αἱρετικῶν Ἐπισκόπων θά τίς κατέχουν

Επιτρέπεται όταν νηστεύουμε

να καταλύουμε υποκατάστατα εδέσματα;

 

  

      Έγινε πλέον της μόδας, συνήθεια, έξη! Κατά τη διάρκεια της Νηστείας, οι πιστοί, στην προσπάθειά τους να κάμνουν όσο λιγότερο ανώδυνη και ακούραστη την άσκησή τους, εφεύραν νηστήσιμα υποκατάστατα άλλων αρτήσιμων φαγητών, που, πλέον, ως υποκατάστατα μπορούν να τα καταλύσουν χωρίς να τους τύπτει η συνείδησή τους. Νηστήσιμο τυρί, νηστήσιμο γάλα, σόγια κ.ά. Και τότε, ερωτώ: ποιο το νόημα της Νηστείας και της άσκησης; Νηστεία, πέραν της λήψης ξηράς τροφής (ανάλογα βέβαια, με την ευλογία του πνευματικού και τις σωματικές - παθολογικές ιδιαιτερότητες ενός εκάστου), σημαίνει άσκηση, στέρηση. Να σου λείψει κάτι, να το στερηθείς, να το επιθυμήσεις και να αγωνίζεσαι να εγκρατευτείς, να συγκρατηθείς! Διαφορετικά, εάν κατά τη διάρκεια της Νηστείας τα έχουμε όλα, ένα είναι σίγουρο: όχι μόνο δε νηστεύουμε, αλλά λοιδορούμε τον εαυτό μας και τον Ουρανό. Βέβαια, σε αυτό έχει ευθύνη και μερίδα των πνευματικών, όσοι δίδουν ευλογία στους πιστούς να κατασθίουν αυτά τα υποκατάστατα. Επιτρεπτό είναι, ηθικό δεν είναι και πνευματικό. Σε διαφορετική περίπτωση που κάποιος συνεχίζει να κατασθίει υποκατάστατα κρέατος και γαλακτοκομικών σε περίοδο νηστείας, τότε, έχω την αίσθηση, καιρός είναι να βρει και έναν υποκατάστατο χριστό για  να λατρεύσει!

πηγή

† Κυριακή Β’ Ματθαίου, Πάντων των εν Αγίω Όρει διαλαμψάντων Πατέρων

Απολυτίκιο Αγιορειτών Αγίων - Διακο Διονύσιος Φιρφιρής 

Πάντων των εν Αγίω Όρει διαλαμψάντων Πατέρων

17 Ιουνίου 2012

Κυριακή Β΄Ματθαίου

Τη αυτή Κυριακή την μνήμην εορτάζομεν

πάντων των εν Αγίω Όρει διαλαμψάντων Πατέρων

Ο ΚΟΙΝΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

ΚΑΙ Η ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥΣ

Ο κοινός εορτασμός των αγίων του Αγίου Όρους αρχίζει με τη σύνθεση της ακολουθίας και του εγκωμίου τους από τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, που είναι και ο τελευταίος

Όσοι συμφ-φιλιώνονται με τις θρησκείες, γίνονται εχθροί του Θεού!

Πανθρησκειακό  διάγγελμα

φιλίας από 22 θρησκευτικούς

ηγέτες, ανάμεσά τους και ο

Οικουμενικός Πατριάρχης

Διάγγελμα φιλίας από 22 θρησκευτικούς ηγέτες, ανάμεσα τους ο Οικουμενικός Πατριάρχης

Η θρησκεία συχνά αντιμετωπίζεται ως μια δύναμη η οποία προκαλεί διχασμό ανάμεσα στους ανθρώπους. Ωστόσο, οι κορυφαίοι θρησκευτικοί ηγέτες του κόσμου ενώθηκαν για

Αδελφότητες και Μοναστήρια έχουν προσβληθεί από τον Οικουμενισμό

                                                               Τοῦ  ΝΙΚΟΥ  ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Μέσα στον 15^ο Κανόνα της Α–Β συνόδου, περί διακοπής μνημοσύνου των αιρετικών επισκόπων, συμπυκνώνεται – κρυσταλλώνεται όλη η διδασκαλία της Αγίας Γραφής και των Πατέρων, για τον έπαινο – τιμή του Θεού προς τους ανθρώπους (Εκκλησία) που παλεύουν, αγωνιούν για την Πίστη και τη σωτηρία τους. «προς εν ορώμεν μόνον, πως ο Θεός επαινέσει», παρατηρεί ο Ι. Χρυσόστομος (Ε.Π.Ε. 24,50).

Στην Π. Διαθήκη, διαβάζουμε: «ούτως οι εγκαταλείποντες τον νόμον εγκωμιάζουσιν ασέβειαν οι δε αγαπώντες τον νόμον περιβάλλουσιν εαυτοίς τείχος» (Παροιμίες – Κη, 4).

Σίγουρα, στο πνευματικό αυτό τείχος περιλαμβάνεται και το τείχος ασφαλείας, που δημιουργεί η υποχρεωτική εφαρμογή –όπως τονίζει η Γραφή– του 15^ου Κανόνα.

Πολλοί σύγχρονοι υποστηρικτές της δυνητικής ερμηνείας, δεν αναφέρουν καθόλου σχετικά χωρία της Γραφής, που να θεμελιώνουν τη θέση τους. Νοητικά, αυτόνομα, προσανατολίζουν τη λογική τους στον δήθεν κίνδυνο σχίσματος που, αναμφίβολα, το αποτρέπει ο κανόνας.

Το Φανάρι τρέμει τις διακοπές μνημοσύνου!!! --Και οι αντι-Οικουμενιστές, με πρωτεργάτη τον Πειραιώς, του σταματούν την τρεμούλα, μνημονεύοντας τον αιρεσιάρχη!

Πανορθόδοξη ή ανορθόδοξη

η Σύνοδος της Κρήτης;

Ένα χρόνο μετά διχάζει

με απρόβλεπτες συνέπειες

Του Μάνου Χατζηγιάννη

Στην Κρήτη όπου φιλοξενήθηκε τον περασμένο Ιούνιο η -κατά τους διοργανωτές της-Πανορθόδοξη Σύνοδος έχουν μια παροιμία: Παρά να χάσεις τα πρόβατα καλιά το μαλλί. Έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα με την Σύνοδο της Κρήτης, η οποία ξεκίνησε σαν σήμερα πριν από ακριβώς ένα χρόνο, κάποιοι στο Φανάρι θα πρέπει να λάβουν υπόψην τους αυτήν την κρητική παροιμία. Γιατί κινδυνεύουν να χάσουν τα πρόβατα, το ποίμνιο δηλαδή, που ολοένα και περισσότερο απογοητεύεται από την πρεμούρα των Φαναριωτών να γίνει πράξη μια Σύνοδος με κάθε τίμημα και κατόπιν με το ζόρι να περάσουν οι αποφάσεις της στους απανταχού Ορθοδόξους.
Σαν μηρυκαστικά αναμασούν τις ίδιες και τις ίδιες αερολογίες εκβιάζοντας την ενότητα της Εκκλησίας τα κάθε λογής ρασοφόρα ή μη εξαπτέρυγα του Φαναρίου αλλά όταν έρχεται η στιγμή να

1η Ομιλία στη Γένεση - Παλαιά Διαθήκη

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

Είναι φανερό. Ο Πατριάρχης δύσκολα κάνει πίσω. Εμμένει τελεσίδικα στις κακοδοξίες του!

«O Οικουμενικός Πατριάρχης έχει όραμα για την Εκκλησία και δύσκολα κάνει πίσω αν δεν το πραγματοποιήσει».

  Σπύρος Παπαγεωργίου

    Έρχονται στο νου μου τα λόγια του π. Ιωάννη Χρυσαυγή, Αρχιδιακόνου του Οικουμενικού Θρόνου και αγαπητού φίλου, ο οποίος προ ημερών σε συνάντηση μας στη Θεσσαλονίκη, ανέφερε πάνω στη συζήτηση για τον Οικουμενικό μας Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, πως ο ίδιος «ο Οικουμενικός Πατριάρχης έχει όραμα για την Εκκλησία και δύσκολα κάνει πίσω αν δεν το πραγματοποιήσει».
Εκείνο, που μου ταρακούνησε την προσοχή δεν ήταν το

Γίνονται ζυμώσεις με …οικουμενιστική μαγιά!

Λάβαμε το εξής σχόλιο:

«Καλύτερα με Αρτέμιο.

Τις τελευταίες μέρες

για σύμπηξη κοινού μετώπου
νεοαποτειχισμένων-Παλαιοημερολογιτών
βλέπω να γίνονται ζυμώσεις έντονες. 
Τούτη η κίνηση βλέπω να προέρχεται από Παλαιοημερολογίτες που θέλουν να απορροφήσουν τους αποτειχισμένους, να δικαιώσουν το σχίσμα τους, τις συνόδους τους και χρησιμοποιούν νεοαποτειχισμένους και πιέζουν τους νεοημερολογίτες για να επιτύχουν το σκοπό τους. Παρόμοια κίνηση είδα στις ΑΚΤΙΝΕΣ να κάνει κι ο Ράσκας και Πριζρένης Αρτέμιος. Προτείνω, αν κάτι πρέπει να γίνει, προτιμότερο να πάμε με Αρτέμιο. Είναι και με το Παλαιό, και δεν έπεσε στο δόλωμα να ενωθεί με τους Κυπριανίτες και παρατάξεις».

    Σχόλιο «Π.Π.»: Τὸ ἐρώτημα εἶναι: Τέτοιους εἴδους ἑνώσεις ἀκολουθοῦν τὴν ἁγιοπατερικὴ Παράδοση καὶ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες  ἢ  τὴν οἰκουμενιστικὴ «συνταγή»: Ἂς παραμερίσουμε αὐτὰ ποὺ μᾶς χωρίζουν καὶ ἂς κρατήσουμε αὐτὰ ποὺ μᾶς ἑνώνουν;

Ἀπὸ σχόλια στὸ "Ἐν Τούτῳ Νίκα" καὶ "Κρυφὸ σχολειό":

Προστάζει να τελούνται Μικτοί Γάμοι με Εγκύκλιο ο Θεσσαλιώτιδος!!!

Ανοικτή Επιστολή

Προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη

Θεσσαλιώτιδος & Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεο

Σεβασμιώτατε, σας κάνουμε δημόσια έκκληση να μας απαντήσετε αν ο Πάπας είναι για την ορθόδοξη πίστη μας αίρεση.

Πείτε μας αν είναι αίρεση!

 Πείτε μας αν είναι αίρεση!

Πρόσφατα στείλατε στις ενορίες εγκύκλιο όπου προστάζετε να τελούνται από τους ιερείς της Μητροπόλεώς σας μικτοί γάμοι∙ δηλαδή γάμοι Ορθοδόξων με αιρετικούς Ρωμαιοκαθολικούς, Διαμαρτυρομένους, Λουθηρανούς, Καλβινιστές, Αγγλικανούς, Μεθοδιστές, Βαπτιστές, Ευαγγελιστές, Μονοφυσίτες κ.ά.

Σας ερωτούμε: είναι ορθόδοξο ένας ιερέας ορθόδοξος να διαβάσει ορθόδοξα «γράμματα» στο μυστήριο του γάμου σε αιρετικό μη βαπτισμένο και μυρωμένο; Εφόσον στις ομιλίες σας σ’ όλες τους ναούς υπερασπίζεστε εκ του ασφαλούς τους Αγίους Πατέρες της Ορθοδόξου Εκκλησίας και τις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων, γιατί στην εγκύκλιό σας λέτε ότι η Ανατολική Εκκλησία «κατ’ οικονομίαν» και εξ επιεικούς εμπνεομένη πνεύματος επιτρέπει τους γάμους αυτούς ενώ ο ΜΕ΄ κανών των Αγίων Αποστόλων το απαγορεύει; «Επίσκοπος ή πρεσβύτερος ή διάκονος αιρετικοίς συνευξάμενος μόνον αφοριζέσθω, ει δε επέτρεψεν αυτοίς, ως κληρικοίς ενεργήσαι τι καθαιρείσθω». Εσείς σε ποιόν ιερό κανόνα βασίζεστε και διατάζετε να τελούνται γάμοι μεταξύ ορθόδοξων και αιρετικών;

Αν πράγματι ορθοτομείτε τον λόγο της ορθοδόξου αληθείας, οφείλετε να απαντήσετε στο λαό του ΘΕΟΥ που τον έχετε κατασκανδαλίσει με αυτές τις ανόσιες πράξεις σας!

Πριν λίγους μήνες σε κάποιο χωριό της μητροπόλεως ένας απλός

Φραγγέλιο από την Μητρόπολη Πειραιώς κατά της ένοχης σιωπής των Αγιορειτών:

Ὁ προσκυνῶν καὶ κοινωνῶν μὲ τὸν αἱρεσιάρχην συμβουλεύει:

Μην φοβάστε, μην δειλιάζετε, μην σκέφτεστε τα χρήματα, μη συμπορευτείτε με τους σύγχρονους εκκλησιαστικούς ηγέτες, Πατριάρχες και αρχιεπισκόπους, που έχουν διαβρωθεί από την παναίρεση του Οικουμενισμού

 Πριν από ενάμισι μήνα περίπου το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ σε άρθρο του με τίτλο “Χωνευτήρι ζιζανίων της νοθευμένης πίστης το Άγιο Όρος; Τι κάνουν οι «περιβολάρχες» στο «περιβόλι της Παναγιάς»;” είχε κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για την στάση των Αγιορειτών σε σχέση με τα οικουμενιστικά σχέδια του Φαναρίου και την Σύνοδο του Κολυμπαρίου.

   Σήμερα, στην ίδια λογική, για φόβο και δειλία απέναντι σε όσα οικουμενιστικά και δυσώδη διαδραματίζονται στους κόλπους της Ορθοδοξίας κατηγορεί τις αγιορείτικες μονές η Μητρόπολη Πειραιώς. Σε ανακοινωσή του το γραφείο αιρέσεων και παραθρησκειών της Μητρόπολης αναφέρεται: “είναι γνωστή η ένοχη σιωπή, δυστυχώς, που ακολουθούν εδώ και αρκετά χρόνια όλες σχεδόν οι αγιορειτικές Μονές, με το πρόσχημα της διακρίσεως, πίσω από το οποίο προφανώς κρύβεται ο φόβος και η δειλία”.

   Με αφορμή και την αυριανή ετήσια επέτειο της Συνόδου του Κολυμπαρίου η Μητρόπολη τονίζει: “Είναι εκπληκτικό, άλλα συγχρόνως και τραγικό, το γεγονός ότι το Άγιον Όρος, εδώ και ένα χρόνο περίπου μετά την εν λόγω «Σύνοδο», εξακολουθεί να φοβείται να λάβει επίσημη θέση και να καταγγείλει με θάρρος και

Αναγκαίες ...διευκρινίσεις!

   Σὲ πρόσφατο ἄρθρο τοῦ π. Παΐσιου Παπαδόπουλου διαβάσαμε καὶ τὰ παρακάτω:

    «Η αδύνατη όμως σύμπραξη Ομοιουσιανών και Ομοίων ήταν εκείνη η ιστορική προϋπόθεση που διευκόλυνε την προσέγγιση των Ομοιουσιανών και Ορθοδόξων. Ο Μέγας Βασίλειος ήταν εκείνος που με θεοφώτιστη ευελιξία την αξιοποίησε, κάτι που ίσως συνιστά την στρατηγική του αυτή ως την μεγαλύτερη προσφορά του στην Εκκλησία. Υπήρξε  λοιπόν ο Μέγας της Καισαρείας Πατήρ κύριος υπέρμαχος της ανάγκης σύμπραξης των Ορθοδόξων με τους Ομοιουσιανούς, με σκοπό την επιτακτική εκκλησιαστική ανάγκη αποδυνάμωσης της αρειανικής παράταξης, σε μία προσπάθεια να αποκαταστήσει την ενότητα του εκκλησιαστικού σώματος. Πόσο μακρυά έβλεπε!

    {Κρατήστε σας παρακαλώ αδελφοί και πατέρες του παλαιού και νέου ημερολογίου την επισήμανση αυτή διότι αποτελεί ιστορικό παράλληλο με αυτό που γίνεται σήμερα με τον Οικουμενισμό}!».

  

   Στὰ παραπάνω ἔχουμε νὰ παρατηρήσουμε τὰ ἑξῆς: Νομίζουμε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταφέρουμε διαμάχες ἄλλων ἐποχῶν γιὰ δογματικὰ θέματα καὶ ἔννοιες ποὺ δὲν εἶχαν ἀκόμα ἀποκρυσταλλωθεῖ, σὲ σημερινὲς καταστάσεις, ποὺ ἔχουν συζητηθεῖ ἐπὶ δεκαετίες. Τότε δὲν ἦταν ἀκόμα «ἀποσαφηνισμένη ἡ διατύπωση τοῦ Τριαδικοῦ καὶ μετέπειτα τοῦ Χριστολογικοῦ δόγματος»· σήμερα τὰ πράγματα γιὰ ὅσους ἔχουν ἐκκλησιαστικὸ φρόνημα εἶναι πεντακάθαρα, γι’ αὐτὸ δὲν μποροῦμε νὰ μιλᾶμε γιά …«συμπράξεις», ἀλλὰ γιὰ ἐφαρμογὴ τῆς Πατερικῆς μας Παραδόσεως! Γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖ κανεὶς τὰ γεγονότα ἐκείνης τῆς ἐποχῆς, παρουσιάζουμε τὶς θέσεις τοῦ π. Ἰωάννη Ρωμανίδη, ἀπὸ τὸ ἔργο τοῦ μητροπολίτη Ναυπάκτου Ἱερόθεου «Ἐμπειρική Δογματική…».

«Ομοούσιο και Ομοιούσιο. Διαφορές και ταυτίσεις τών δύο όρων»

π. Ι. Ρωμανίδης

    Πηγή: "Εμπειρική Δογματική τής Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας κατά τις προφορικές παραδόσεις τού π. Ι. Ρωμανίδη" Τόμος Β΄.  Τού σεβ. Μητρ. Ναυπάκτου και αγ. Βλασίου Ιεροθέου.

    

«Η ορολογία «ομοούσιος», «υπόσταση», «ουσία» είναι μεταγενέστερη, όταν οι Πατέρες εξέφρασαν την εμπειρία τους με τους όρους της εποχής τους και έτσι τα άρρητα ρήματα μεταφέρθηκαν με κτιστά ρήματα και νοήματα.

  Βασική διδασκαλία των Αγίων Πατέρων είναι ότι δεν υπάρχει καμία ομοιότητα μεταξύ ακτίστου και κτιστού. Όταν οι Άγιοι έφθαναν στην εμπειρία της θεοπτίας, έβλεπαν ότι η δόξα-φως του Λόγου ήταν όμοια με την δόξα του Πατρός. Γι' αυτό, στην αρχή, ο Μέγας Αθανάσιος έκανε λόγο για το ότι ο Υιός-Λόγος είναι ομοιούσιος (με όμικρον γιώτα) με τον Πατέρα, έχει, δηλαδή, την ίδια-όμοια ουσία και δόξα με τον Πατέρα. Εφ' όσον η ουσία του Πατρός είναι άκτιστη, συνεπάγεται ότι άκτιστη είναι και η ουσία του Λόγου. Όταν, όμως, ο όρος «ομοιούσιος» αποδιδόταν λανθασμένα ως «παρόμοιος», τότε οι Πατέρες δημιούργησαν τον όρο ομοούσιος (χωρίς το γιώτα) με την έννοια του «ταυτούσιος», όχι όμως με την έγνοια του «ταυθυπόστατος».

    Γιατί τόση δυσκολία γύρω από το "ομοούσιος"; Διότι το "ομοούσιος" δεν το απέρριψαν μόνον οι Αρειανοί, το απέρριψαν στην αρχή και οι Ορθόδοξοι. Οι ομοιουσιανοί, δηλαδή αυτοί που λέγανε όμοιος κατά πάντα, ήταν Ορθόδοξοι. Γι' αυτό και ο Μέγας Αθανάσιος το λέει καθαρά, ότι αυτοί που φωνάζαν και λέγαν το ομοιούσιος, ότι ο Λόγος είναι όμοιος τω Πατρί κατά πάντα, λέει, αυτοί είναι Ορθόδοξοι και αυτό εννοούμε εμείς με το ομοούσιος.

     Είναι ομοούσιος όχι με την έννοια του ταυτούσιος (δηλαδή ότι ο Λόγος και ο Πατέρας είναι ένα). Δεν σημαίνει "ταυτούσιος" το "ομοούσιος" για τον Αθανάσιο. Έχει την ίδια σημασία με το ομοιούσιος για τον Αθανάσιο. Γιατί; Διότι, βασικό δόγμα των Πατέρων της Εκκλησίας είναι ότι μεταξύ του άκτιστου και του κτιστού δεν υπάρχει καμία ομοιότης. Οπότε, όταν λες όμοιος κατά πάντα, αυτό σημαίνει, Θεός άκτιστος. Αυτό σημαίνει η ορολογία "ομοούσιος".

   Οι σημερινοί Ορθόδοξοι θεολόγοι τους ομοιουσιανούς τους βγάλανε ημιαρειανούς, ενώ δεν ήταν καθόλου. Ήταν η φανατική παράταξη των Ορθοδόξων, οι οποίοι έλεγαν ότι για την ουσία του Θεού δεν μπορούμε να μιλάμε, διότι η ουσία του Θεού είναι ανώνυμος, αμέτοχος κ.ο.κ. Μπορεί να μιλάμε μόνο για τα πρόσωπα, τις υποστάσεις. Και ουσία και υπόσταση κατ’ αυτούς σημαίνει το ίδιο πράγμα.

    Επομένως, το "ομοούσιος" ποιος το εχρησιμοποίησε; Ήταν (κατ’ αρχήν) μια αιρετική ορολογία. Την χρησιμοποιούσαν και οι Γνωστικοί, οι γνωστικές αιρέσεις, αλλά κυρίως ο Παύλος Σαμοσατεύς. Ο Παύλος ο Σαμοσατεύς λέει ότι ο Λόγος είναι ομοούσιος με τον Πατέρα, με την έννοια ότι είναι ομοϋπόστατος. Μαζί με τον Πατέρα έχει μία υπόσταση, μία ουσία δηλαδή, ότι στον Θεό υπάρχει μία υπόσταση, μία ουσία. Λοιπόν αυτή την σημασία είχε το "ταυτούσιος".

   Οπότε, οι ομοιουσιανοί δεν δέχτηκαν την ορολογία του Αθανασίου, την πολέμησαν και πείστηκαν, τελικά, αφού ο Μέγας Βασίλειος εξήγησε ότι δεν σημαίνει ταυτούσιος. Και, εφ' όσον δεν σημαίνει ταυτούσιος, το "ομοούσιος" δηλαδή, αλλά σημαίνει ομοιούσιος με την έννοια ότι έχουν μαζί μία ουσία που δεν είναι η υπόσταση, αλλά υπάρχουν τρεις υποστάσεις και έχουν μαζί την ίδια ουσία. Με αυτή την έννοια έγινε αυτή η εξήγηση της Ορθοδόξου διδασκαλίας που είχε διατυπωθεί από την Α' Οικουμενική Σύνοδο και από τον Αθανάσιο και έγινε αποδεκτή.

    Και ο Μέγας Αθανάσιος, ο ίδιος, δήλωσε ότι είναι επιτρεπτός ο τρόπος αυτός, να μιλάμε για την υπόσταση και ουσία και αυτό διατυπώθηκε στην απόφαση της Συνόδου που προήδρευσε στην Αλεξάνδρεια ο Μέγας Αθανάσιος το 362». 
Πηγή

Έκκληση για δημιουργία ενωμένου αντιοικουμενιστικού μετώπου

 Μήνυμα της πέμπτης Συνόδου της Επαρχίας Ράσκας και Πριζρένης στην εξορία

- Έκκληση για δημιουργία ενωμένου αντιοικουμενιστικού μετώπου

Μήνυμα της πέμπτης προσευχόμενης, εκκλησιαστικής

 και λαϊκής Συνόδου στη μονή του Αγίου Νικολάου των

 Μύρων στη Λόζνιτσα κοντά στο Τσάτσακ το 2017

14-06-2017

Πιστεύομεν … εἰς μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν…

Ευσεβή λαέ, αυτά τα λόγια του Ιερού Συμβόλου της Πίστεως, μας κάλεσαν σήμερα σε αυτή την ιερά εκκλησιαστική, λαϊκή και προσευχόμενη Σύνοδο, ώστε να μαρτυρήσουμε την Εκκλησία του Συμβόλου της Πίστεως, δηλαδή την μοναδικότητα, την ενότητα και την συνοδικότητα αυτής της Εκκλησίας στην Ορθόδοξη Πίστη και στο Θεάνθρωπο Χριστό, μέσω της συνοδικής ομολογίας και της προστασίας της Ορθόδοξης Πίστης.

 Η συνοδικότητα στην Ορθόδοξη Πίστη αποτελεί τον ουσιαστικό χαρακτήρα της ίδιας της Εκκλησίας. Η ύπαρξη στην Εκκλησία σημαίνει την ενότητα της Πίστεως και την