Προς ενημέρωση και τέρψιν αλλά και στήριξη
αδελφών
Αναστασία Μενεγάκη
Αγαπητοί
μου πατέρες και αδελφοί σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου, που μας καλεί να
μετέχουμε στα παθήματα των αδελφών μας, τηλεφώνησα στη φίλη Μητρόπολη Ηλείας και
μίλησα με κάποιον πατέρα που μου συστήθηκε ως Ηλίας.Του ζήτησα εν ονόματι του
Αγίου Τριαδικού Θεού να εξετάσουν πρώτα την μοναχή Μελάνη θεολογικά και, αν δεν
είναι εντάξει θεολογικά, τότε να την διώξουν!
Μητροπ. Ηλείας Γερμανός
Μου
ζήτησε να περάσω από εκεί εγω και του εξήγησα ότι βρίσκομαι μακριά αλλά
τηλεφωνώ ως φίλη της Μελάνης, αλλά και αδελφή της, αλλά και ως μέλος του σώματος
Αυτού Του Κυρίου Ιησού Χριστού που αποτελούμε όλοι μεσα στην εκκλησία, και του ζήτησα
να εφαρμοστεί η εντολή της Αγίας Γραφής· αν σου φταίξει ο αδελφός σου ελεγξε τον· αν δε σε ακούσει παρε και άλλο μάρτυρα· αν δε σε ακούσει πεστο στην Εκκλησία· αν δεν ακούσει την εκκλησία να
Συνέδριο Ορθόδοξης Πνευματικότητας στην οικουμενιστική μοναστική κοινότητα Μπόζε
25o
Διεθνές Οικουμενι(στι)κό Συνέδριο Ορθόδοξης Πνευματικότητας στο
μοναστήρι του Bose της Ιταλίας στις 6-9 Σεπτεμβρίου του 2017 με θέμα:
«Το δώρο της Φιλοξενίας»
Στο φετινό συνέδριο θα λάβουν μέρος με εισηγήσεις ο Οικουμενικός
Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας κ.
Θεόδωρος, ο Ηγούμενος της Σιμωνόπετρας Αγίου Όρους Ελισσαίος, αλλά και καθηγητές του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ Χρυσόστομος Σταμούλης και Φώτιος Ιωαννίδης κ.α.
* Δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα του Συνεδρίου.
XXV Convegno ecumenico internazionale di spiritualità ortodossa
IL DONO DELL'OSPITALITÁ
Monastero di Bose, 6-9 settembre 2017
in collaborazione con le Chiese ortodosse
Vanto dei cristiani è l’accoglienza dei forestieri e la compassione verso di loro.
ΟΜ. Βασίλειος στην Επιστολή
του (60) προς το θείο του Γρηγόριο, επίσκοπο κάποιας πόλης στην Καππαδοκία, γράφει:
«Μη και ημάς τι σκυθρωπόν διήγημα τω βίω προσθείναι, ως αρα τις είη τοις
οικειοτάτοις προς αλλήλους διάστασις, ηδονήν μεν εχθρούς παρασκευάζουσα, φίλοις
δε συμφοράν, απαρέσκουσα δε Θεώ, τω εν τη τελεία αγάπη τον χαρακτήρα των εαυτού
μαθητών θεμένω» δηλ. «να μη προσθέσωμεν και ημείς, όπως άλλοι,
εις την βιογραφία μας ένα μελαγχολικόν κεφάλαιον, εις το οποίον θα περιγράφεται
μία διάστασις μεταξύ των οικειοτάτων, χαρίζουσα εις μεν τους εχθρούς ηδονήν εις
δε τους φίλους συμφοράν, απαρέσκουσα δε εις τον Θεόν, ο οποίος ως
χαρακτηριστικόν γνώρισμα των μαθητών του ώρισε την τελείαν αγάπην».
Την
ιδιαίτερα θεωρητική και πρακτική διαίρεση την προκαλούν εκείνοι οι ορθόδοξοι,
που ως μέτρο έχουν την συνύπαρξη αιρέσεως (Οικουμενισμός) και Ορθοδοξίας και
δεν βλέπουν το Πατερικό σημείο τομής (Αποτειχίσεις, διακοπή μνημοσύνου) ανάμεσα
στην Ορθοδοξία και στην αίρεση.
Αυτοί,
δυστυχώς, θα αποτελέσουν το μελλοντικό πλήθος των οικουμενιστών. Από
Εκκλησιαστική άποψη, θεωρούν διασφαλισμένη σωτηριολογικά τη στάση τους, που
συμπίπτει με τα λόγια του Καρδιναλίου Pane Philippe: «Για μένα, πιστεύω
πως δεν υπάρχει καμιά πραγματική διαφορά πίστεως ανάμεσα στην καθολική και στην
ορθόδοξη διδασκαλία – Εκκλησία. Μπορείτε να υιοθετήσετε ολόκληρη την ορθόδοξη
διδασκαλία, ολόκληρο τον ορθόδοξο ρυθμό, ολόκληρη την ορθόδοξη πνευματικότητα
και τη μοναστική ζωή, παραμένοντας, ωστόσο, ενωμένοι με τη Ρώμη» (Δηλώσεις
προς Αρχιμ. Πλακίδα deseille).
Αυτές οι
σκέψεις, δυστυχώς, αποτελούν το «πιστεύω» πολλών επισκόπων της
Ελλαδικής Εκκλησίας καθώς και πολλών Πατριαρχών. Ας μη μας παραξενεύει η
Αγιορείτικη δήλωση: «Δεν υπάρχει λόγος ταραχής»!
Η
Εκκλησιαστική Ιστορία διδάσκει πως υπάρχουν κάποιες ειδικές εποχές
Ποίος ηξεύρει, αδελφοί μου, να μου ειπή,
ο ήλιος φωτεινός είναι ή σκοτεινός; Μου φαίνεται όλοι σας το γνωρίζετε,
ότι είναι φωτεινός και τα πάντα φωτίζει. Είναι όμως μερικά ζώα οπού τα
λέγουν νυχτερίδες, και άλλα κουκουβάγιες, και όταν βγη ο ήλιος
θαμβώνονται και σκοτίζονται και δεν βλέπουν, και όταν νυκτώση, τότε
βλέπουν. Έτσι είναι και εις τα Άχραντα Μυστήρια· τον καλόν τον φωτίζουν
και τον κάμνουν ωσάν άγγελον· ομοίως και τον αμαρτωλόν πάλιν τον
σκοτίζουν και τον κάμνουν ωσάν τον διάβολον. Καθώς και η φωτιά όλα τα
πράγματα δεν τα καίει, μάλιστα το χρυσάφι το λαμπρύνει και το καθαρίζει,
και τα άλλα πράγματα καίει. Λοιπόν ας γίνωμεν και ημείς μάλαμα να
καθαρισθώμεν, και όχι ξύλα να καιώμεθα.
Εδώ οπού ήλθα, χριστιανοί μου, έλαβα
μίαν χαράν μεγάλην και μίαν λύπην μεγάλην. Και χαρά μεγάλη έλαβα βλέπων
την καλήν σας γνώμην και την καλήν σας μετάνοιαν· λύπην έλαβα πάλιν
στοχαζόμενος την αναξιότητά μου, πως δεν έχω καιρόν να σας εξομολογήσω
όλους ένα προς ένα, να μου ειπή καθένας τα αμαρτήματά του, να του ειπώ
και εγώ εκείνο οπού με φωτίση ο Θεός. Θέλω, αλλά δεν ημπορώ, τέκνα μου.
Καθώς ένας πατέρας είναι άρρωστος, πηγαίνει το παιδί του να το
παρηγορήση, εκείνος μη δυνάμενος το διώχνει· μα πώς το διώχνει; Με την
καρδιά καημένη! Θέλει να το παρηγορήση, μα δεν ημπορεί. Μα πάλιν διά να
μη υστερηθήτε τελείως, σας λέγω τούτο: Αν θέλετε να ιατρεύσετε την ψυχή
σας, τέσσερα πράγματα σας χρειάζονται. Κάμνομεν μια συμφωνίαν; Από τον
καιρόν οπού εγεννήθητε έως τώρα, όσα αμαρτήματα επράξατε, να τα πάρω εγώ
εις τον λαιμόν μου· και η ευγένειά σας να κρατήσετε τέσσαρες τρίχες.
Και τι θα τα κάμω; Έχω μία καταβόθρα και τα ρίχνω μέσα. Ποία είναι η
καταβόθρα; Είναι η ευσπλαχνία του Χριστού μας.
Πρώτη τρίχα είναι όταν θέλετε να
εξομολογήσθε, το πρώτον θεμέλιον είναι αυτό οπού είπομεν, να συγχωρήτε
τους εχθρούς σας. – Το κάμνομεν, άγιε του Θεού. – Επήρατε την πρώτην
τρίχαν.
Δευτέρα τρίχα είναι να ευρίσκετε
πνευματικόν καλόν, γραμματισμένον, ενάρετον, να εξομολογήσθε και να
λέγετε όλας
Η διδασκαλία όλων των θρησκειών σε όλα τα παιδιά είναι ή δεν είναι θρησκευτικός ολοκληρωτισμός;
Hρακλής Ρεράκης
Καθηγητής Παιδαγωγικής –Χριστιανικής Παιδαγωγικής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ
Η θέση των νέων Προγραμμάτων Σπουδών (ΠΣ)
ότι
“πρέπει να διδάξουμε σε όλα τα παιδιά όλες τις θρησκείες”, προκειμένου
να εξασφαλιστεί «θρησκευτική εκπαίδευση
σε όλους τους μαθητές χωρίς εξαιρέσεις», αποτελεί τη βιτρίνα παραπλάνησης,
διότι πίσω από μια τέτοια φιλοσοφία για το μάθημα των Θρησκευτικών κρύβεται το
αληθινά σημαινόμενο, που περιγράφεται με το παρακάτω σχήμα: Θρησκευτικά, κοινά
για όλους τους μαθητές όλων των θρησκευτικών αποχρώσεων, σημαίνει, κατ’ ουσίαν θρησκευτικά
για κανένα μαθητή.
Σημαίνει ακόμη επιβολή ενός θρησκευτικού ολοκληρωτισμού και μιας
ενιαίας κατήχησης σε όλους τους μαθητές, μέσω μιας αναμεμειγμένης και αόριστης πολυθρησκειακής
θρησκευτικότητας και πνευματικότητας, που σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να
θεωρηθεί ότι έχει σχέση με τη χριστιανική διδασκαλία και πίστη ή με την ανάπτυξη
της οικείας θρησκευτικής συνείδησης, αλλά μόνον με την αποδόμησή τους.
Αυτή η νέα «πνευματικότητα», στο νέο
πολυθρησκειακό Πρόγραμμα
Στις 23/8 τιμούμε την μνήμη του Αγίου Ειρηναίου επισκόπου Λουγδούνου και διαδόχου των Αγίων
Αποστόλων.
Θεωρείται ένας απ' τους εκκλησιαστικούς πατέρες καθώς τα
συγγράματά του έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση της χριστιανικής
θεολογίας. Στήριξε τους χριστιανούς στην ορθή πίστη και τους γλύτωσε απ' τις
πλάνες και το ψεύδος των αιρέσεων.
Μέσω των γραπτών του (ως επί το πλείστον δογματικών) και
κυρίως μέσω του έργου του “έλεγχος και ανατροπή της ψευδωνύμου γνώσεως”,
αντιπαρατίθεται στις αιρέσεις και ιδιαίτερα στον γνωστικισμό, θρησκευτικό και
φιλοσοφικό κίνημα που φέρει προσωπείο χριστιανισμού ενώ πρεσβεύει τον
συγκρητισμό (ανακάτεμα θρησκειών).
Για την “γνώση” που αναζητούσαν μάταια οι αιρετικοί, δίδαξε
ότι είναι το υπερεξέχον δώρο της αγάπης του ανθρώπου στο πρόσωπο του Σωτήρος
Χριστού που το Άγιο Πνεύμα χορηγεί στον χριστιανό μέσα στον ζωντανό οργανισμό
της Εκκλησίας.
Το έργο του “επίδειξις αποστολικού κηρύγματος” είναι ένα
διδακτικό δογματικό εγχειρίδιο, με απολογητική χροιά, που πραγματεύεται την
χριστιανική αλήθεια επί του δόγματος της οικονομίας της σαρκώσεως.
Ο αντιγνωστικός χαρακτήρας των συγγραμμάτων του Αγίου
Ειρηναίου επικεντρώθηκε στην διασφάλιση του θεολογικού λόγου που προέρχεται
απ'τα σπλάχνα της Εκκλησίας και της Ιεράς Παραδόσεώς της.
Τα συγγράμματά του ανήκουν στην πολεμική θεολογία καθώς
καταπολεμούν τον γνωστικισμό χωρίς όμως να έχουν απολογητικό χαρακτήρα.
Κατ'αυτόν τον τρόπο, ο Άγιος Ειρηναίος αποδεικνύεται άριστος αντιρρητικός και
αντιγνωστικός συγγραφέας, που βιώνει όμως την αποστολική παράδοση.
Σήμερα, ένα χρόνο μετά την ληστρική σύνοδο στην Κρήτη η οποία
εισήγαγε συνοδικώς την παναίρεση του οικουμενισμού ή γνωστικισμού ή
θρησκευτικού συγκρητισμού, τιμούμε την μνήμη του Αγίου Ειρηναίου υποστηρίζοντας
τις αντιγνωστικές του θέσεις και διαφυλάσσοντας την Ιερά μας Παράδοση ώστε να
αναιρεθεί η διδασκαλία των αιρέσεων.
Στον καιρό της ανοχής και της συμπόρευσης με κάθε είδους
κακοδοξια, ο πιστός ορθόδοξος πρέπει ν' αφυπνισθεί και ν'αγωνισθεί για τη
διατήρηση των θεμελιωδών αρχών της Πίστεώς μας που ο οικουμενισμός θέλει να
μεταβάλλει. Ο αγώνας του Αγίου Ειρηναίου
για την κατοχύρωση των χριστιανικών δογμάτων, πρέπει να γίνει αγώνας όλων μας
διότι η Παράδοση δεν ανήκει σε μερικά μέλη της Εκκλησίας αλλά σε όλους,
ανεξαιρέτως, τους ορθόδοξους χριστιανούς.
ΑΙΣΧΟΣ:ΠΕΤΑΝΕ ΣΤΟ
ΔΡΟΜΟ τον ιερέα π.Φώτιο Τζούρα και τα 2 ανήλικα παιδιά του.
ΠΟΙΟΣ
λέτε να κρύβεται πίσω από την απόφαση αυτή ;;;
Εδώ και καιρό προβάλουμε τον άξιο ιερέα π. Φώτιο Τζούρα που -παρά τα
σοβαρά χρόνια προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει και παρά την πενιχρή
οικονομική του κατάσταση- στάθηκε στο ύψος του ως ορθόδοξος κληρικός,
δεν πρόδωσε την ορθόδοξη πίστη μας και ΔΙΕΚΟΨΕ πρόσφατα, την
μνημόνευση του μητροπολίτη Σιδηροκάστρου Μακαρίου, αντιδρώντας έτσι στην
ψευδοΣύνοδο της Κρήτης και στην αίρεση του Οικουμενισμού.
Όπως πληροφορηθήκαμε προχθές, Δευτέρα 21 Αυγούστου 2017, ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας Κερκίνης κ. Καρατζίκος Θεόδωρος,
ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας Κερκίνης κ. Καρατζίκος Θεόδωρος
κατ' εντόλήν του Δημάρχου Σιντικής Φώτιου Δομουχτσίδη,
Ο δήμαρχος Σιντικής κ. Φώτιος Δομουχτσίδης
τηλεφώνησε στον π. Φώτιο και του ανακοίνωσε προφορικά ότι μέχρι τέλος του μήνα (Αυγούστου 2017!) θα πρέπει να αποχωρήσει ΑΜΕΣΑ
από την οικία που του έχει παραχωρηθεί για στέγαση από τον τοπικό Δήμο
(ο ιερέας διαμένει εκεί, στο χωριό, με τα 2 ανήλικα παιδιά του εδώ και
περίπου 6-7 έτη).
Δεν θέλει μυαλό να καταλάβουμε ποιος κρύβεται πίσω από την απόφαση αυτή.
Δεν μπορεί ξαφνικά ο Δήμαρχος να θυμήθηκε ότι είχαν δώσει εδώ και πολλά
χρόνια μια οικία για δωρεάν στέγαση του π. Φωτίου και
Ο Γέρων Σάββας ο
Λαυριώτης κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας με την Γερόντισσα Μελάνη, η οποία
κατοικοεδρεύει στο Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως Του Σωτήρος -στην Περιοχή
Βουλιαγμένης Πύργου Ηλείας- γνωστοποιεί:
Ο Μητροπολίτης Πύργου
Ηλείας Γερμανός χωρίς καμία προειδοποίηση με αστυνομική δύναμη και χωρίς καμία
Δικαστική Απόφαση και Εισαγγελική Διαταγή, πετάει έξω στην κυριολεξία, την
Γερόντισσα Μελάνη και την Μοναχή Σεραφείμα από το Μοναστήρι.
Ο Λόγος; Διότι έχουν κάνει
διακοπή μνημοσύνου του ονόματος του Επισκόπου στις Θείες Λειτουργίες και
στις Ιερές Ακολουθίες, λόγω του ότι αυτός ο Επίσκοπος αποδέχεται την Αιρετική
Σύνοδο του Κολυμβαρίου ως Ορθόδοξη.
Ήδη έχει γίνει
καταγγελία στην αστυνομία ότι αυτό που γίνεται είναι παράνομο.
Σε τηλεφωνική μου
επικοινωνία με τον Επίσκοπο, του ζήτησα να σταματήσει την δίωξη των μοναζουσών
και να γίνουν οι νόμιμες διαδικασίες για Εκκλησιαστικό Δικαστήριο. Είναι
απαράδεκτο και απάνθρωπο αυτό που κάνει.
Η συμπεριφορά του
Επισκόπου και ο τρόπος που μου μίλησε είναι απαράδεκτα· εντός ολίγου θα
δημοσιευθεί το τι ειπώθηκε.
Αυτά πρός γνώση του
Χριστεπώνυμου Πληρώματος.
Εκ μέρους του Γέρων
Σάββα του Λαυριώτη και της Σύναξης Ορθοδόξων Κρητών.
Εκκλησία,
κατά τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, είναι ο Θεάνθρωπος Χριστός παρατεινόμενος εις
τους αιώνας. Κεφαλή του Σώματός Της είναι ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Κάθε
χριστιανός δια του Αγίου Βαπτίσματος γίνεται μέλος της Εκκλησίας. Δια της Θείας
Ευχαριστίας, γίνεται ένα σώμα με τον Χριστό και κοινωνεί με την άκτιστη Θεία
Χάρη. Ο χριστιανός δια των Αγίων Μυστηρίων και των αρετών, κατά το μέτρο της
πίστεώς του και της εν Χριστώ ζωής του εντός της Εκκλησίας καθαρίζεται, φωτίζεται,
θεώνεται λόγω της ενανθρώπησης του Θεού Λόγου.
Αίρεση,
κατά τον Όσιο Ιερώνυμο, είναι μια πλανεμένη αναζήτηση της αλήθειας, αμάρτημα
του πνεύματος, διαστροφή της πραγματικής διδασκαλίας της Εκκλησίας.
Αιρετικός είναι ο ξένος προς τον Θεό*. Για τον
όσιο, ο αιρετικός δεν είναι μόνο παίγνιο του διαβόλου και των αντιθέτων
δυνάμεων αλλά και συνεργάτης του. Χαρακτηριστικά του αιρετικού είναι η
αλαζονεία του νου, η πλεονεξία, η ακολασία, η υποκρισία και η επιμονή στο λάθος.
Αίρεση,
κατά τον π.Ιωάννη Ρωμανίδη, είναι ετεροδιδασκαλία, απόκλιση από την διδασκαλία
των προφητών, των αποστόλων, των πατέρων, από τις αποφάσεις των οικουμενικών
και τοπικών συνόδων και διαφοροποίηση απ’ τις προϋποθέσεις του ορθόδοξου
δόγματος.
Αιρετικός
είναι εκείνος που δεν συμφωνεί με την διδασκαλία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού
όπως την δίδαξαν οι άγιοι απόστολοι και οι άγιοι πατέρες και όπως την
ερμήνευσαν οι οικουμενικές σύνοδοι εν Πνεύματι Αγίω.
Η Εκκλησία
τους αιρετικούς τους καθιστά ακοινώνητους, τους χωρίζει από το σώμα του Χριστού
με βάση τα αναθέματα, τις αποφάσεις της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Ανάθεμα
σημαίνει χωρισμός. Οι αναθεματιζόμενοι δεν ανήκουν στο σώμα του Χριστού και γι
αυτό εκφωνείται «πάσι τοις αιρετικοίς ανάθεμα».
*Κατά τον
Άγιο Ιωάννη Σιναΐτη, στον πρώτο λόγο για την αποταγή του μάταιου βίου, φίλοι
του Θεού είναι αυτοί που εκτελούν το πανάγιο θέλημά Του ακούραστα και χωρίς
παραλείψεις, αχρείοι δούλοι όσοι αξιώθηκαν να λάβουν Άγιο Βάπτισμα όμως δεν
φύλαξαν γνήσια τις υποσχέσεις τους προς τον Θεό, ξένοι και εχθροί του Θεού οι
αβάπτιστοι και μη έχοντες ορθή πίστη και αντίπαλοι Του αυτοί που απέρριψαν το
θέλημα του Θεού και πολεμούν με πάθος αυτούς που το τηρούν.
«Σωτηρία εκτός
Εκκλησίας δεν υφίσταται»
Άγιος
Κυπριανός Καρχηδόνας
2. Είμαστε σε καιρό αιρέσεως;
Eδώ και
έναν περίπου αιώνα, γίνεται προσπάθεια άλωσης της Ορθοδοξίας και αποκοπής των
ορθοδόξων από την Αλήθεια όπως τη βίωσαν οι Πατέρες, όπως την εξέφρασαν οι
Οικουμενικές Σύνοδοι,