Σε παρακαλώ, εσύ τι θα απαντούσες; Με τα λόγια του ποιητή Πούσκιν; --Αυτή την "εγρήγορση συνιστούν οι Πατέρες;

Πανθρησκειομανία

Μποζοβίτη Σταύρου, θεολόγου – συγγραφέως

   Κάποτε τό φίδι δάγκωσε τήν Εὔα. Τό δηλητήριο διεπέρασε τήν ψυχή της ἀστραπιαῖα. Ἔπειτα καί τό σῶμα της. Τό ἴδιο καί τοῦ Ἀδάμ. Ὁ θάνατος τῆς ψυχῆς (δηλαδή ὁ χωρισμός της ἀπό τήν πηγή τῆς ζωῆς, τόν Θεό) ἦταν ἀκαριαῖος. Τοῦ σώματος ἀκολούθησε ἀργότερα.

    Ἡ ἁμαρτία –πύρινο ἀστροπελέκι– ἔσκισε μονομιᾶς τό σύμπαν. Τό σατανικό δηλητήριο μόλυνε τά πάντα. Θόλωσε τή σκέψη τοῦ ἀνθρώπου, βύθισε τό πνεῦμα του σέ πυκνό σκοτάδι, ἔστρεψε τίς ἐπιθυμίες του στά παρερχόμενα τοῦ κόσμου τούτου, τό ἔσυρε στή λάσπη τῶν ἀκάθαρτων παθῶν, βύθισε τό σῶμα στόν βρωμερό βοῦρκο τῶν ἡδονῶν.

Αββάς Δωρόθεος: Για το φόβο της μελλούσης κολάσεως

 και ότι πρέπει εκείνος που θέλει να σωθεί ποτέ

να μην αμελεί τη σωτηρία του

ΙΒ΄ Διδασκαλία

Ὅταν ἤμουν ἄρρωστος μέ πόνους στά πόδια μου, μερικοί ἀδελφοί, πού ἦρθαν νά μέ ἐπισκεφθοῦν μέ ρωτοῦσαν νά τούς πῶ τήν αἰτία, τῆς ἀρρώστιας, θέλοντας νά πετύχουν δυό πράγματα. Ἀπό τή μιά, νά μέ παρηγορήσουν καί νά μέ κάνουν νά ξεχάσω λίγο τόν πόνο μου καί ἀπό τήν ἄλλη, νά μοῦ δώσουν ἀφορμή νά τούς πῶ κάτι ὠφέλιμο. Ἀλλά ἐπειδή δέν μ᾿ ἄφηνε τότε ὁ πόνος νά σᾶς πῶ ἐκεῖνο πού ἤθελα, καλό εἶναι νά ἀκούσετε τώρα μερικά πράγματα πάνω σ᾿ αὐτό. Γιατί εἶναι εὐχάριστο νά διηγεῖται κανείς τή θλίψη, ὅταν αὐτή ἔχει πιά ξεπεραστεῖ. Καί στή θάλασσα, ὅταν ξεσηκώνεται φουρτούνα, πάντοτε στενοχωροῦνται ὅλοι οἱ ταξιδιῶτες. Μετά

Απάντησις προς τους Γ.Ο.Χ, σχετικά με το άρθρο:

 «Σκέψεις σὲ βασικὸ ἐπιχείρημα τῶν Γ.Ο.Χ.

σχετικὰ μὲ τὸ Παλαιὸ Ἡμερολόγιο»

Τοῦ Ἱερομονάχου Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

    Ἐπειδὴ μοῦ ἀπεστάλη μία ἀπάντησις τῶν Γ.Ο.Χ. καὶ συγκεκριμένα τοῦ ἱστολογίου «Κρυφὸ Σχολειὸ» στὸ ὡς ἄνω ἄρθρο μου, παρακαλῶ τὸν διαχειριστὴ τοῦ ἱστολογίου «Πατερικὴ Παράδοση» νὰ δημοσιεύσει τὴν ἀπάντησι αὐτὴ τῶν Γ.Ο.Χ. μαζὶ μὲ τὸ ἄρθρο αὐτό. Διὰ νὰ διαπιστώση ὁ κάθε καλοπροαίρετος ἀναγνώστης τὰ ἑξῆς:

    1) Τὸ ἀπελπιστικὰ χαμηλὸ ἐπίπεδο τῶν Γ.Ο.Χ.

    2) Ἀντὶ νὰ στραφοῦν ἐναντίον τοῦ συγκεκριμένου ἄρθρου καὶ νὰ ἀπαντήσουν μὲ σοβαρὰ ἐπιχειρήματα, στρέφονται ἀναντίον τοῦ ἀρθρογράφου.

    3) Τὸ μένος τῶν Γ.Ο.Χ. ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τολμοῦν νὰ θίξουν τὸ δόγμα τοῦ Ἰουλιανοῦ Ἡμερολογίου.

    4) Τὴν ἐπιστημονικὴ δι’ αὐτοὺς μέθοδο τοῦ «ἥξεις ἀφίξεις», τὴν στιγμὴ ποὺ πρὶν λίγες ἑβδομάδες ἰσχυρίζοντο ὅτι ἐγὼ κατευθύνομαι ἀπὸ τοὺς ἄλλους, σὲ σημεῖο νὰ ἀμφιβάλλουν, ἂν τὰ ἄρθρα τοῦ μεταξύ μας διαλόγου ἦταν δικά μου ἢ αὐτῶν οἱ ὁποῖοι μὲ κατευθύνουν, ἐνῶ τώρα ἰσχυρίζονται τὸ ἐκ διαμέτρου ἀντίθετο· ὅτι δηλαδὴ

«η "Πατερική Παράδοση", η οποία δυστυχώς, ως δέσμια μιας νοσηρής γεροντολατρείας, δεν τολμά να εκφράσει αντιρρήσεις στον "Πάπα του Κισσάβου"...».

     Δηλαδὴ πρὶν λίγο ἰσχυρίζοντο ὅτι ἐγὼ ἤμουν ὑποχείριο σὲ αὐτούς, σὲ σημεῖο νὰ μὴν βλέπω τὰ κείμενα ποὺ ὑπέγραφα, ἐνῶ τώρα ἰσχυρίζονται ὅτι ἐγὼ τοὺς κατευθύνω, σὲ σημεῖο νὰ μὴν τολμοῦν νὰ ἐκφράσουν ἀντίρρησι, ὅπως δηλαδὴ κάνει ὁ Πάπας!

   5) Νὰ διαπιστώσουν οἱ ἀναγνῶστες ὅτι ὅλο τὸ κείμενο τοῦ ἱστολογίου «Κρυφὸ Σχολειὸ» εἶναι ἐκτὸς θέματος, ἐφ’ ὅσον τὸ θέμα

Η απάντηση που έδωσε ο Άγιος Πορφύριος, σε έναν ψυχίατρο που κατηγόρησε τον Χριστιανισμό

Μου έλεγε ο Γέροντας μια μέρα: «Ο χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την αρρωστημένη θρησκευτικότητα: τόσο το αίσθημα ανωτερότητος για την αρετή του, όσο και το αίσθημα κατωτερότητος για την αμαρτωλότητά του.

Άλλο πράγμα είναι το κόμπλεξ και άλλο η ταπείνωση∙ άλλο η μελαγχολία και άλλο η μετάνοια.
Με επισκέφθηκε κάποτε ένας κοσμικός ψυχίατρος και μου κατηγόρησε τον Χριστιανισμό, διότι, όπως είπε, δημιουργεί ενοχές και μελαγχολία.
Του απάντησα: Παραδέχομαι, ότι μερικοί χριστιανοί, από σφάλματα δικά τους ή άλλων, παγιδεύονται στην αρρώστια των ενοχών, αλλά κι εσύ πρέπει να παραδεχθείς, ότι οι κοσμικοί παγιδεύονται σε μια χειρότερη αρρώστια, την υπερηφάνεια.
Και οι μεν θρησκευτικές ενοχές, κοντά στον Χριστό, φεύγουν με την μετάνοια και την εξομολόγηση, η υπερηφάνεια όμως των κοσμικών, που ζουν μακριά από τον Χριστό, δεν φεύγει.
Με τις τοποθετήσεις αυτές του Γέροντα, ξεκαθάριζαν μέσα μου μερικές απορίες που είχα, αναφορικά με ψυχολογικά προβλήματα της χριστιανικής ζωής.

Η Αγία Μαρίνα η Μεγαλομάρτυς (17 Ιουλίου):

μια 15χρονη κοπέλα που νίκησε το διάβολο!

Ο βίος της (και σε βίντεο για παιδιά)

-Θαύμα: "Είμαι η Μαρίνα από την Άνδρο"

Η καλλιπάρθενος αγία Μαρίνα θεωρείται προστάτης των παιδιών και μάλιστα ειδική για τη θεραπεία όσων απ’ αυτά είναι άρρωστα και καχεκτικά ή έχουν ειδικές ανάγκες.

 Γέννηση και ανατροφή

Η παρθενομάρτυς Μαρίνα γεννήθηκε στη πόλη Αντιόχεια της Πισιδίας, γύρω στο έτος 270, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός ή ο Κλαύδιος Καίσαρας. Οι γονείς της άνηκαν στην ανώτερη τάξη της περιοχής της Πισιδίας, ο πατέρας ήταν διακεκριμένος και σεβαστός από τους εθνικούς ιερέας των ειδώλων, λεγόταν δε Αιδέσιος.
Αμέσως μετά τη γέννηση της Μαρίνας, έφυγε από την παρούσα ζωή η μητέρα της. Έτσι ο πατέρας αναγκάστηκε να αναθέσει την ανατροφή της θυγατέρας του σε μία άλλη γυναίκα, η οποία την ανέλαβε για να την θηλάσει (ας μην ξεχνάμε ότι τότε δεν υπήρχαν βρεφικά γάλατα και εάν μια νέα μητέρα έφευγε από τη ζωή, το θηλασμό του βρέφους αναλάμβανε μια άλλη μητέρα).

Ασπάζεται την χριστιανική πίστη

Η γυναίκα στην οποία ο Αιδέσιος είχε εμπιστευτεί την ανατροφή της κόρης του ήταν χριστιανή. Έτσι και η μικρή Μαρίνα γαλουχήθηκε νωρίς στη νέα πίστη του Χριστού. Και σε ηλικία 12 ετών έλαβε το Βάπτισμα. Με αμείωτο ενδιαφέρον ποθούσε να μάθει καθετί πού είχε σχέση με τον Ιησού Χριστό.
O πατέρας της Αιδέσιος όταν πληροφορήθηκε ότι ήταν χριστιανή,

Καλαβρύτων: "Τώρα πλέον δέν υπάρχει Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία".

Καλαβρύτων Αμβρόσιος: 

Συνέχεια για το Κολυμπάρι… εξ αρχής η στάση μας ήταν αρνητική!

    
Σχόλιο "Π.Π.": Ο κ. Αμβρόσιος δηλώνει πως φοβάται για σχίσμα! Δεν έχει καταλάβει ότι ανήκει στο σχίσμα των Οικουμενιστών, οι οποίοι (όπως διαπιστώνει) αποδέχτηκαν την ύπαρξη και άλλων Εκκλησιών και άρα πήραν διαζύγιο από την πίστη στη Μία Εκκλησία! Γράφει: "Τώρα πλέον δέν υπάρχει Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία".  «Πουλάει» Ορθοδοξία, αλλά κοινωνεί με τους ...αιρετικούς, αυτούς που ξεπούλησα την "ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ"!!!

Καλαβρύτων Αμβρόσιος: 

Συνέχεια για το Κολυμπάρι… εξ αρχής η στάση μας ήταν αρνητική!

  Κάποιοι αναγνώστες μας εξέφρασαν την απορία τους πως και γιατί τόσον αργά εκφράσαμε την αρνητική τοποθέτησή μας για την δήθεν «ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ» Σύνοδο, εκεί κάτω στο Κολυμπάρι της Κρήτης.

Προκειμένου, λοιπόν, νά δοθεί μιά απάντηση στην απορία τους στη συνέχεια παραθέτουμε την τοποθέτησή μας ενώπιον της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας μας κατά την Συνέλευσιν του Νοεμβρίου 2016.

Εκεί από την αρχή τοποθετηθήκαμε αρνητικά! Αντιταχθήκαμε ευθέως στις Αποφάσεις της Συνόδου Ορθοδόξων στο Κολυμπάρι. Για την ιστορία, λοιπόν, σήμερα παραδίδουμε στη δημοσιότητα τη σχετική Δήλωσή μας ενώπιον της Συνόδου της σεπτής Ιεραρχίας μας.

Αίγιον, 16 Ιουλίου 2018

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ  

 ΔΗΛΩΣΙΣ της 24ης Νοεμβρίου 2016

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ

Μακαριώτατε,

            Καθώς ολοκληρώνονται σήμερα οι εργασίες της εκτάκτως συγκληθείσης Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας, της συγκληθείσης κατόπιν της υπ’ αριθμ. πρωτ. 5300/Διεκπ. 2404/03.11.2016 Υμετέρας Προσκλήσεως, θα ήθελα διά την ιστορίαν καί μόνον νά σημειώσω σκέψεις τινας.

«Θα πλανηθούν ακόμα και εκλεκτοί» (Β)

(Ματθ. κδ΄ 24)

          Τοῦ  Ἰωάννου  Ρίζου 

(Συνέχεια)

Ο πιστός που  έχει καλή ιδέα για τον εαυτό του, πιστεύει ότι λόγω των καλών του προθέσεων ο Θεός δεν θα τον αφήσει να πλανηθεί. Η εκκλησιαστική ιστορία και ιδιαίτερα η ασκητική κραυγάζουν για το αντίθετο. Η αποδοχή της πλάνης δεν είναι μόνο ζήτημα προθέσεων αλλά και γνώσεων. Όταν ο πιστός έχει καλές προθέσεις αλλά την γνώση που του παρέδωσαν ο Χριστός, οι Απόστολοι  και οι άγιοι δεν θέλει να την ξέρει, ή διαλέγει από την διδασκαλία όποιο μέρος της του αρέσει, απορρίπτοντας στην πράξη την υπόλοιπη, οι καλές προθέσεις του αποβαίνουν  όχι μόνο άχρηστες αλλά και επικίνδυνες. Αυτές θα εκμεταλλευτεί ο διάβολος για να τον απατήσει. Αυτό επισημαίνει και ο Απ. Παύλος διδάσκοντας· «Βλέπετε ούν πως ακριβώς περιπατείτε, μη ως άσοφοι αλλ΄ ως σοφοί» (Εφ. ε΄ 15). Ακόμα και στους μαθητές Του  ο Κύριος είπε «προσέχετε μη πλανηθείτε» (Λουκ. κα΄ 8)· άρα δεν αρκούσαν μόνο οι καλές τους προθέσεις αλλά χρειαζόταν γνώση στις παγίδες του διαβόλου.

Ο Απ. Παύλος στην Προς Εφεσίους  επιστολή του μιλά για «σκοτισμένους στη διάνοια, και αποξενωμένους από τη ζωή του Θεού, εξαιτίας της άγνοιας που υπάρχει μέσα τους» (δ΄ 18). Η τακτική της  άγνοιας και της αδιαφορίας του σημερινού πιστού απέναντι στη σωτηριώδη γνώση-διδασκαλία και μάλιστα η ικανοποίηση του και η αυτοδικαίωση του για αυτή του τη στάση, είναι κεκαλυμμένη και σκληρυμένη  υπερηφάνεια για την οποία μιλά ο Αββάς Αμμωνάς: «Πλήρωμα δε των παθών εστί το δικαιώσαι εαυτόν» [πλήρωμα=ολοκλήρωση, συμπλήρωση].  Εκτός από τα θέματα ηθικής, από τα οποία ο διάβολος εισχωρεί στον άνθρωπο, η εξαπάτηση του επιτυγχάνεται κυρίως μέσω της άγνοιας ή της άρνησης της παρεχόμενης γνώσης-διδασκαλίας.

Η σύνοδος αφαιρεί από τον αιρετικό, το αξίωμα της ιερωσύνης.

(Τμῆμα ἀπὸ εὐρύτερο κείμενο)

   Οἱ σήμερα ἑορταζόμενοι Ἅγιοι Πατέρες (ἐκτὸς τῶν ἄλλων) μᾶς διαφωτίζουν γιὰ τὸν χρόνο ἀπωλείας τοῦ χαρίσματος τῆς ἱερωσύνης τῶν αἱρετικῶν. Οἱ αἱρετικοί -συγκεριμένα ἐδῶ ὁ Διόσκορος- εἶναι ὑπόδικοι στὴν Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ἀλλά, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴν ἀνάγκη ἀπομακρύνσεως ἀπ’ αὐτούς (ἀφοῦ ἡ μετ’ αὐτῶν κοινωνία μολύνει, σύμφωνα μὲ τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων) μέχρι τὴν καθαίρεσή τους ἔχουν τὸ ἱερατικὸ ἀξίωμα.

    Τοῦτο βλέπουμε νὰ ἰσχύει καὶ μὲ τὴ στάση τῶν Πατέρων καὶ σὲ ἄλλες Συνόδους· π.χ. στὴν περίπτωση τῶν τριῶν Ἐπισκόπων ποὺ ὑπεστήριζαν τὸν Ἄρειο, στὴν περίπτωση τῶν πιστῶν τῆς Κων/πόλεως ποὺ ἐπαινοῦνται ἀπὸ τὸν ἅγιο Κύριλλο γιὰ τὴν ἀπομάκρυνσή τους ἐκ τοῦ Νεστορίου, ἀλλὰ ὁ ἅγιος θεωρεῖ τὸν Νεστόριο ὡς ἔχοντα τὸ χάρισμα τῆς ἱερωσύνης, τὸ ὁποῖο ἡ Σύνοδος, μὲ τὸ νὰ τὸν καθαιρέσει, τοῦ τὸ ἀφαίρεσε.

    Παρατηροῦμε, λοιπόν, στὰ Πρακτικὰ τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ὅτι ὁ αἱρετικὸς Διόσκορος καὶ Πρόεδρος τῆς Ληστρικῆς Συνόδου τοῦ 449 (ἀντίστοιχος τοῦ Βαρθολομαίου τοῦ Κολυμπαρίου Κρήτης) ἀρχικὰ περιλαμβάνεται στὸ κατάλογο τῶν Ἐπισκόπων, καὶ μάλιστα μετὰ τὸν Ἀνατόλιο Κων/πόλεως καὶ πρὶν ἀπὸ τὰ ὀνόματα τῶν Πατριαρχῶν Ἀντιοχείας καὶ Ἱεροσολύμων:

      «Ἀρχὴ τῆς συνόδου Χαλκηδόνου

    Ὑπατείᾳ  τοῦ δεσπότου ἡμῶν Μαρκιανοῦ…, καὶ Ἀνατολίου τοῦ ὁσιωτάτου ἀρχιεπισκόπου τῆς μεγαλωνύμου πόλεως Κων/πόλεως Νέας Ρώμης καὶ Διοσκόρου τοῦ θεοφιλεστάτου ἀρχιεπισκόπου τῆς μεγαλοπόλεως Ἀλεξανδρείας, καὶ τῶν λοιπῶν ὁσιωτάτων καὶ εὐλαβεστάτων ἐπισκόπων, τουτέστιν Μαξίμου Ἀντιοχείας Συρίας, Ἰουβεναλίου Ἱεροσολύμων…».

Πώς ανέχονται οι πιστοί αυτή την κοροϊδία και υποκρισία; —Τα τροπάρια ψάλλονται για τους τοίχους του Ναού;

    Ὅλοι ἔχουμε ἐμπειρία ἀπὸ κάποιο δάσκαλο ποὺ ἄλλα διδάσκει καὶ ἄλλα πράττει.
    Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ μερικὰ περιστατικὰ ποὺ αὐτὴ ἡ ἀσυνέπεια καὶ ὑποκρισία «προκαλεῖ ἐγκεφαλικά»!!! Ὅπως π.χ. ὁ καθηγητὴς ἐκεῖνος στὸ Γυμνάσιο ποὺ τὴν ἴδια ὥρα ποὺ μᾶς διάβαζε τὴν Ἐγκύκλιο τοῦ Ὑπουργείου, πὼς ἀπαγορεύεται τὸ κάπνισμα στὸ σχολεῖο, κρατοῦσε στὸ χέρι του τὸ τσιγάρο ποὺ συνέχισε νὰ τὸ καπνίζει μετὰ τὴν ἀνάγνωση τῆς Ἐγκυκλίου εἰς θέαν ὅλων!

Καὶ τὸ ἐρώτημα: Πῶς ἀνέχονται οἱ πιστοὶ τοὺς ποιμένες τους Ἐπισκόπους καὶ ἱερεῖς (ἀλλὰ καὶ ψάλτες) νὰ κοροϊδεύον μπροστά στὰ μάτια μας! Ψελνουν καὶ προτρέπουν νὰ μιμηθοῦμε τοὺς Ἁγίους, ἰδιαίτερα τοὺς σημερινοὺς Πατέρες τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου,  καὶ αὐτοὶ νὰ κάνουν τὰ ἀντίθετα ἀπὸ τὰ ψαλλόμενα;

Ὁ Πειραιῶς ...βραβεύων

Οἰκουμενιστές Ἐπισκόπους!

          Ἀντὶ νὰ ὁμιλοῦν κατὰ τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ νὰ ἐνημερώνουν τὸ ποίμνιο γιὰ τὴν πανούκλα ποὺ μεταδίδει στὴν Ἐκκλησία, αὐτοί, ὄχι μόνο δὲν μιλοῦν γιὰ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς διευκολύνουν στὸ ἔργο τους διὰ τῆς σιωπῆς ἢ συνευχοῦνται καὶ τιμοῦν τοὺς "σεσημασμένους" Οἰκουμενιστές!

           Τὸ ἐρώτημα ὡς ἐκ τούτου ἐπανέρχεται: Πῶς ἀνέχονται οἱ πιστοὶ αὐτὴ τὴν κοροϊδία καὶ ὑποκρισία; Γιὰ ποιόν ἄραγε ψάλλονται τὰ τροπάρια καὶ τὰ Ἁγιογραφικὰ ἀναγνώσματα; Γιὰ τοὺς τοίχους τῆς Ἐκκλησίας;

Τῶν Πατέρων Προσόμοια

Ὅλην ἀποθέμενοι

Ὅλην συγκροτήσαντες, τὴν τῆς ψυχῆς ἐπιστήμην, καὶ τῷ θείῳ Πνεύματι, συνδιασκεψάμενοι, τὸ μακάριον, καὶ σεπτὸν Σύμβολον, οἱ σεπτοὶ Πατέρες, θεογράφως διεχάραξαν, ἐν ᾧ σαφέστατα, τῷ Γεγεννηκότι συνάναρχον, τὸν Λόγον ἐκδιδάσκουσι, καὶ παναληθῶς ὁμοούσιον, ταῖς τῶν Ἀποστόλων, ἑπόμενοι προδήλως διδαχαῖς, οἱ εὐκλεεῖς καὶ πανόλβιοι, ὄντως καὶ θεόφρονες. 

Ὅλην συλλεξάμενοι, ποιμαντικὴν ἐπιστήμην, καὶ θυμὸν κινήσαντες, νῦν τὸν δικαιότατον ἐνδικώτατα, τοὺς βαρεῖς ἤλασαν, καὶ λοιμώδεις λύκους, τῇ σφενδόνῃ τῇ τοῦ Πνεύματος, ἐκσφενδονήσαντες, τοῦ τῆς Ἐκκλησίας πληρώματος, πεσόντας ὡς πρὸς θάνατον, καὶ ὡς ἀνιάτως νοσήσαντας, οἱ θεῖοι Ποιμένες, ὡς δοῦλοι γνησιώτατοι Χριστοῦ, καὶ τοῦ ἐνθέου κηρύγματος, μύσται ἱερώτατοι.

Δόξα Πατρί...

Τῶν ἁγίων Πατέρων ὁ χορός, ἐκ τῶν τῆς οἰκουμένης περάτων συνδραμών, Πατρός, καὶ Υἱοῦ, καὶ Πνεύματος ἁγίου, μίαν οὐσίαν ἐδογμάτισε καὶ φύσιν, καὶ τὸ μυστήριον τῆς θεολογίας, τρανῶς παρέδωκε τῇ Ἐκκλησίᾳ, οὓς εὐφημοῦντες ἐν πίστει, μακαρίσωμεν λέγοντες, Ὢ θεία παρεμβολή, θεηγόροι ὁπλῖται, παρατάξεως Κυρίου, ἀστέρες πολύφωτοι, τοῦ νοητοῦ στερεώματος, τῆς μυστικῆς Σιὼν οἱ ἀκαθαίρετοι πύργοι, τὰ μυρίπνοα ἄνθη τοῦ Παραδείσου, τὰ πάγχρυσα στόματα τοῦ Λόγου, Ἐκκλησίας τὸ καύχημα, οἰκουμένης ἀγλάϊσμα, ἐκτενῶς πρεσβεύσατε, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Η εκκλησία τιμά σήμερα ένα τρίχρονο νήπιο και την αγία μητέρα του!

   
    Η εκκλησία μας τίμα την ήμερα αύτη ένα νήπιο τριών χρονών! Ναί, έναν άγιο, πού αγίασε στην νηπιακή ηλικία του («Νηπιάζοντι σώματι και τελειοτάτω Μάρτυς φρονήματι, τον άρχέκακον κατέβαλες…», ψάλλει στον «Ορθρον ή Εκκλησία).
Πρόκειται για τον «Αγιο Μάρτυρα Κήρυκον, πού συνεορτάζεται με την επίσης Αγία Μητέρα του Ίουλίττα. Κι όταν γιορτάζη ή Εκκλησία έναν «Αγιο, δεν είναι μόνον για να τίμηση την μνήμη του, οΰτε μόνο για να παρακάλεση όπως μεσιτεύση στην ‘Αγία Τριάδα υπέρ όλου του κόσμου, υπέρ νεκρών και ζώντων. Ή εορτή έχει επίσης σκοπόν να προβάλη στους πιστούς ένα υπόδειγμα βίου, ένα πρότυπο ζωής. Γι’αυτό μας υπενθυμίζει τον Βίο και την Πολιτεία του και μας παρακινεί στην μίμηση του, αφού πρότυπον

"Αιρετικόν άνθρωπον ...παραιτού". --Χρειάζονται "έρεις και μάχαι νομικαί" γι' αυτό το "παραιτού";

 Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

της Κυριακής 15 Ιουλίου 2018

 ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Δ΄ ΣΥΝΟΔΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Προς Τίτον (γ΄ 8-15) 

   Τέκνον Τίτε, πιστὸς ὁ λόγος· καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι, ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ. Ταῦτά ἐστι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις· μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιΐστασο· εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι. Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος. Ὅταν πέμψω Ἀρτεμᾶν πρός σε ἢ Τυχικόν, σπούδασον ἐλθεῖν πρός με εἰς Νικόπολιν· ἐκεῖ γὰρ κέκρικα παραχειμάσαι. Ζηνᾶν τὸν νομικὸν καὶ Ἀπολλὼ σπουδαίως πρόπεμψον, ἵνα μηδὲν αὐτοῖς λείπῃ. Μανθανέτωσαν δὲ καὶ οἱ ἡμέτεροι καλῶν ἔργων προΐστασθαι εἰς τὰς ἀναγκαίας χρείας, ἵνα μὴ ὦσιν ἄκαρποι. Ἀσπάζονταί σε οἱ μετ' ἐμοῦ πάντες. Ἄσπασαι τοὺς φιλοῦντας ἡμᾶς ἐν πίστει. Ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν· ἀμήν.

Ἀπόδοση στη νεοελληνική:

   Τέκνον Τίτε, εἶναι ἀξιόπιστα τὰ λόγια αὐτά, καὶ αὐτὰ θέλω νὰ διαβεβαιώνῃς, ὥστε νὰ φροντίζουν ἐκεῖνοι ποὺ ἐπίστεψαν εἰς τὸν

Πως να πολεμηθεί η ενοποιημένη αίρεση, χωρίς την ενοποιό ταπείνωση και μετάνοια, χωρίς την Ακρίβεια των Αγίων Πατέρων;

   Ο Πάπας επεσκέφθη το Παγκόσμιον Συμβούλιον Εκκλησιών εις Γενεύην, δια να συνεορτάση τα 70 έτη εργασιών του. Προεξάρχοντος του ιδίου ετελέσθη συμπροσευχή παρόντων και Ορθοδόξων.

   Εις το Bossey ο Ορθόδοξος Ρουμάνος διευθυντής του ινστιτούτου π. Ioan Sauca και αναπληρωτής γενικός γραμματεύς του ΠΣΕ εφίλησε το χέρι του Πάπα και παρέδωσεν εις αυτόν εικόνα, η οποία ομοιάζει προς την παράστασιν «η άμπελος», αλλά περιλαμβάνει 20 πρόσωπα.
    

      Το ΠΣΕ ανεκοίνωσεν ότι η εικόνα είναι  «σαν σύμβολο του Bossey και απεικονίζει τον παγκόσμιο Χριστό να φέρνει σε ένωση όλο τον κόσμο και τη δημιουργία, μεταξύ διαφορετικών πολιτισμών, εθνών και ηλικιών»! Εις την φωτογραφίαν διακρίνεται ο Σεβ. Σασσίμων που κρατά την εικόνα μαζί με τον Πάπαν, δια να τον παροτρύνη να αναγνώση την αφιέρωσιν όπισθεν αυτής.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓ. ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Δ' ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

π. Ἀθανάσιου Μυτιληναίου

Για την κατάκριση (Γέροντος Ευστράτιου και αγίου Παϊσίου)

Γέροντος Ευστράτιου Γκολοβάνσκι

    Ποτέ μην ακούσεις και ποτέ μη σεβαστείς εκείνον που κατακρίνει τον πλησίον. «Πάψε, αδερφέ!», να του πεις. «Εγώ καθημερινά κάνω μεγαλύτερα σφάλματα. Πώς μπορώ, λοιπόν, να κατακρίνω τον άλλον;». Έτσι, με το ίδιο φάρμακο, και τον εαυτό σου θα προστατεύσεις και τον πλησίον σου θα θεραπεύσεις.

     Γιατί κατακρίνουμε τόσο εύκολα τον πλησίον;

   Επειδή δεν γνωρίζουμε καλά τον εαυτό μας. Όποιος αποκτάει πλήρη αυτογνωσία, ποτέ δεν κοιτάζει τα παραπτώματα του αδερφού του.

    Πώς μπορούμε ν’ απαλλαγούμε από την κακή συνήθεια της κατακρίσεως του πλησίον;

    «Πριν κρίνεις, εξέταζε τον εαυτό σου», λέει ο σοφός Σειράχ (18:20). Να μια βασική αρχή ζωής κι ένα καλό όπλο ενάντια στην κατάκριση: «Εξέταζε τον εαυτό σου». Να βάζεις, δηλαδή, τον εαυτό σου στη θέση του πλησίον και να σκέφτεσαι: Μήπως κι εσύ κάνεις ό,τι κι εκείνος; Μήπως, αν βρισκόσουν κάτω από τις ίδιες συνθήκες, θα φερόσουν χειρότερα;

    Άκου τι γράφει ο απόστολος Παύλος στους χριστιανούς της Ρώμης:

Από "ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΕΓΚΡΙΤΟΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ ΜΟΝΑΧΟ"

ὁ ὁποῖος τὸ 2012 μεταξὺ ἄλλων ἔγραφε καὶ τά ἑξῆς:

«Καί ἀναμφίβολα εἶναι πλάνη –καὶ ἀκόμα μεγαλύτερη, ἄν οὔτε κἄν τό ὑποψιαζώμαστε– τό νά θεωροῦμε ὅλη τήν Ἐκκλησίαν αἱρετική καί μολυσμένην ”θολήν καί βρώμικη”(!), καί τά μυστήριά της ”μάταια καί ἐπιβλαβῆ”!!! (Ὁ π. Ἐπιφάνιος αὐτό τό χαρακτήριζεν ἀπερίφραστα ὡς αἵρεσιν καί ὄχι ὡς ἁπλοῦν σχίσμα)».

Ὁ π. Εὐθύμιος τὸ Σεπτέμβριο τοῦ 2012 τοῦ ἀπάντησε:

Ποῖος ἄραγε σέ ἐπληροφόρησε ὅτι ἐγώ θεωρῶ ὅλη τήν Ἐκκλησία “αἱρετική καί μολυσμένη”, “θολή καί βρώμικη” καί τά μυστήριά της “μάταια καί ἐπιβλαβῆ”;  Ἐγώ, γιά νά γνωρίζης ἀπό πρῶτο χέρι, θεωρῶ ὅτι δέν ἀνήκουν στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ὁ Βαρθολομαῖος, ὁ Περγάμου Ἰωάννης Ζηζιούλας καί ὅσοι ἄλλοι ἐνσυνείδητα ἀκολουθοῦν τήν αἵρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ὅσοι ἐπίσης ἐνσυνείδητα ἀνήκουν στό Π.Σ.Ε. καί ἐπί πλέον, ὅσοι ἐνσυνείδητα μνημονεύουν αἱρετικούς Ἐπισκόπους. Αὐτά τουλάχιστον διδάσκουν οἱ Πατέρες.

Ἄν τώρα ἐσύ πάτερ, ὅλους αὐτούς τούς θεωρεῖς Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τότε σύμφωνα μέ τόν ὅσιο Θεόδωρο τόν Στουδίτη ἡ Ἐκκλησία αὐτή δέν εἶναι κατά τόν Παῦλο ἄσπιλος καί ἀμώμητος, ἀλλά ἐσπιλωμένη καί βεβορβορωμένη. Τά μυστήρια δέ, πού τελοῦν ὅλοι αὐτοί πού προανέφερα, τά θεωρῶ κατ’ οἰκονομίαν ἔγκυρα χάριν τοῦ λαοῦ, μέ μόνη διαφορά ὅτι αὐτά ἐνεργοῦν ἀρνητικά στούς ἔχοντας γνῶσι γιά τήν αἵρεσι πού ἀκολουθοῦν, καί εὐεργετικά στά νήπια καί στούς ἔχοντας ἄγνοια, ἀλλά πού ἔχουν ἀγαθή προαίρεσι.

Στό σημεῖο αὐτό ἄν ἔχης κάτι νά ἀναφέρης σέ παρακαλῶ νά τό κάνης, ἀρκεῖ νά εἶναι πατερικῶς καί ἁγιογραφικῶς κατοχυρωμένο καί ὄχι ἀμάρτυρο καί ἀστήρικτο.

Ἐγώ ὅμως ἀπορῶ, πῶς ἐσύ στηριζόμενος στόν π. Ἐπιφάνιο χαρακτηρίζεις αἱρετικό κάποιον ὁ ὁποῖος ἔχει μία πεπλανημένη ἰδέα γιά τήν Ἐκκλησία καί τά μυστήρια καί μάλιστα γιά τό ποῦ εὑρίσκονται αὐτά ἐν καιρῷ αἱρέσεως, καί ἀπό τήν ἄλλη τόν Πατριάρχη ὁ ὁποῖος ἀναγνωρίζει τά μυστήρια τῶν Παπικῶν, Μονοφυσιτῶν, Προτεσταντῶν–Λουθηρανῶν, ὁ ὁποῖος ἀνήκει στό Π.Σ.Ε. καί καυχᾶται δι’ αὐτό, ὁ ὁποῖος χαρακτηρίζει τό κοράνιο ἅγιο, τούς Ἁγίους πού ἐπροκάλεσαν τό σχίσμα θύματα τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως, πού πιστεύει στήν λεγομένη βαπτισματική θεολογία καί τόσα ἄλλα τόν θεωρεῖς κανονικό Ἐπίσκοπο καί Πατριάρχη, τόν μνημονεύεις, τόν ἔχεις εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ κλπ.

Η «συμφεροντολόγα» Εκκλησία και η «ανιδιοτελής» Ι. Μ. Βατοπαιδίου!

Η «πεμπτουσία» της Ι. Μ. Βατοπαιδίου

 Γράφει ο Παναγιώτης Κατραμάδος

    Το πλέον επιζήμιον δια ένα αληθινά πιστόν δεν είναι η αίρεσις, διότι αυτήν δύναταί τις να την εντοπίση ευκόλως και να την απορρίψη, αλλά η ανάμειξις αληθείας και ψεύδους. Η Ι. Μ. Βατοπαιδίου έχει επεκταθή τα τελευταία έτη εις πολλά πεδία, τα οποία δεν δύναται να ελέγχη επαρκώς με αποτέλεσμα να εγείρη θεολογικά ζητήματα. Δεν παρήλθε καιρός από τα όσα ανεγνώσαμεν δια τον αθεολόγητον καθαγιασμόν δύο αγίων ποτηρίων και προέκυψεν η έκδοσις βιβλίου, συνοδευομένου από ποικίλας μεγαλοπρεπείς εκδηλώσεις, δια τον γέροντα Ιωσήφ της αυτής Ι. Μονής, ο οποίος είχεν εκφράσει λίαν προβληματικάς θεολογικάς θέσεις.

    Εμείς ερευνήσαμεν τον κολοσσόν της Ι. Μ. Βατοπαιδίου, την «Πεμπτουσίαν», τον διαδικτυακόν τόπον που περιλαμβάνει ποικίλου περιεχομένου αναρτήσεις δια τον πολιτισμόν, τον χριστιανισμόν, τας επιστήμας κ.λπ. και ευελπιστεί να καταστή και ειδησεογραφικόν πρακτορείον, ώστε να καλύπτωνται αι εκδηλώσεις του Πατριάρχου κ.α. και διεπιστώσαμεν ότι αναμειγνύεται η αλήθεια με το ψεύδος. 

Δεν πρέπει να εμπιστευώμαστε, ούτε να δίνουμε θάρρος ποτέ στον εαυτό μας

 (Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης)

    Το να μην εμπιστεύεσαι τον εαυτόν σου (8), αγαπητέ μου αδελφέ, είναι τόσο αναγκαίο σε αυτόν τον πόλεμο, που χωρίς αυτό, να είσαι βέβαιος, ότι, όχι μόνον δεν θα μπορέσεις να πετύχεις τη νίκη που επιθυμείς, αλλ’ ούτε καν να αντισταθείς στο παραμικρό και αυτό, ας τυπωθεί καλά στο νου σου. Γιατί, εμείς πράγματι, όντας φυσικά διεφθαρμένοι από τη φύσι μας από τον καιρό της παραβάσεως του Αδάμ, έχουμε σε μεγάλη υπόληψι τον εαυτό μας, η οποία αν και δεν είναι αλήθεια, παρά ένα ψέμα και τίποτα άλλο, εμείς όμως, νομίζουμε με μία απατηλή εντύπωση, πως είμαστε κάποιοι (9). Αυτό είναι ένα ελάττωμα, που πολύ δύσκολα αναγνωρίζεται, και που δεν αρέσει στο Θεό, ο οποίος αγαπά να έχουμε εμείς μία γνώσι χωρίς δόλο γι’ αυτή την βεβαιότατη αλήθεια.
Δηλαδή, να ξέρουμε, ότι κάθε χάρι και αρετή που έχουμε, προέρχεται από αυτόν μόνο, που είναι η πηγή κάθε αγαθού και

Κυριακὴ Πατέρων Δ΄ Οἰκ. Συνόδου (Ματθ. 5,14-19)

Οι αγιοι πατερες και οι αιρετικοι

 Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου 

«Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου» (Ματθ. 5,14)

• «Γέρος ἄνθρωπος εἶμαι, τόσα χρόνια ὑπηρετῶ τὴν Ἐκκλησία, καὶ σᾶς τὸ λέγω· ἐὰν δὲν ξυπνήσουμε, ἡ πατρίδα μας θὰ σβήσῃ ἀπὸ τὸ χάρτη. Δὲν θὰ εἶνε πλέον Ἑλλάς! Θὰ εἶνε μία ἑβραϊκὴ ἐπαρχία, μιὰ χάβρα. Καὶ θά ᾿χουμε ὅλοι τὴν εὐθύνη.
  Ἄντρες γυναῖκες καὶ παιδιὰ ποὺ μὲ ἀκοῦτε, σᾶς καλῶ σὲ ἐπιφυλακή. Ὅλοι στὰ ὅπλα, τὰ ὅπλα πνευματικά!»

 *  *  *

ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, ἡ ἁγία μας Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τιμᾷ τοὺς ἁγίους πατέρας. ...Ἑορτάζουμε εἰδικώτερα τὴ μνήμη τῶν πατέρων ποὺ συγκρότησαν τὴν Τετάρτη (Δ΄) Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τὸ 451 στὴ Χαλκηδόνα τῆς Μικρᾶς Ἀσίας.

* * *

Συνεκλήθη τότε Οἰκουμενικὴ Σύνοδος. Ποιά ἡ αἰτία; Μία αἵρεσις. Αἱρετικὸς εἶνε ἐκεῖνος ποὺ πηγαίνει κόντρα μὲ τὴ διδασκαλία τῆς ἁγίας μας Ἐκκλησίας, διδάσκει ξένα πρὸς τὰ δόγματα καὶ τὶς ἀλήθειες τῆς πίστεώς μας. Ξέρεις πῶς μοιάζει ὁ

Βίος τοῦ Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου (Μνήμη 14 Ιουλίου)

Κωστὴς Κούκης

ἀπό τὸ βιβλίο
«ΚΟΛΛΥΒΑΔΕΣ: ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΝΟΤΑΡΑΣ, ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΡΙΟΣ, ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ»

Ἀθήνα 2005: Ἐκδόσεις ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ

---

    Ὁπωσδήποτε συνιστᾶ τόλμημα καὶ μάλιστα δυσανάλογα μεγάλο πρὸς τὶς δυνατότητες κάθε γήινου ἀνθρώπου νὰ δοκιμάζει μὲ τὶς ὅποιες λέξεις νὰ περιγράψει τα κατορθώματα μιᾶς πνευματικῆς πορείας, νὰ τὴν ἐγκλωβίσει μέσα σὲ συνηθισμένες ἐκφράσεις. Πολὺ περισσότερο ἂν αὐτὴ ἡ πορεία εἶναι ἐνσυνείδητη καὶ τείνει διακαῶς πρὸς τὸν Οὐρανό, στὴν οἰκείωση καὶ ἕνωση μὲ τὸ Θεό, ὅταν εἶναι πολιτεία διάβροχη ἀπὸ δάκρυα μετάνοιας καὶ
ἐξομολογήσεως, βίος ἀφιερωμένος στὴ θέωση τοῦ σάρκινου περιβλήματος τῆς ψυχῆς, τοῦ δερμάτινου χιτώνα. Ὅταν στόχος εἶναι ἕνας ἅγιος καὶ ἡ ἐπίμονη πορεία του πρὸς τὴν τελείωση, ἄσχετα τοῦ πόσο αὐτὴ συνδέθηκε μὲ τοὺς καθημερινοὺς ἀνθρώπους καὶ τὰ ἀνθρώπινα, μὲ μικρότητες καὶ ταπεινώσεις. Αὐτὰ ποὺ μεταποιοῦν ὅμως τὸν καθημερινὸ ἄνθρωπο σὲ ἅγιο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταγραφοῦν, γιατὶ ἀνήκουν σὲ μία ἄλλη σφαίρα, σὲ ἕναν ἄλλο χῶρο, ποὺ δὲν μπορεῖ ὁ λόγος νὰ εἰσέλθει, πολὺ περισσότερο νὰ τὰ περιγράψει. Κατόπιν αὐτοῦ δὲν θὰ μᾶς ἀπασχολήσει ἐδῶ ἡ πορεία αὐτή, παρὰ μόνο συμπτωματικά, θα προσεγγίσουμε τὸ βίο καὶ τὴν πολιτεία του μόνο σὲ αὐτὰ ποὺ ἀφοροῦσαν τοὺς συνανθρώπους του, ποὺ τοὺς φώτισαν, τοὺς παιδαγώγησαν, τοὺς στήριξαν.
Ὁ Νικόδημος ἀνήκει στὴ χορεία τῶν προσώπων, τῶν λογίων καὶ πραγματικὰ σοφῶν διδασκάλων, τῶν ἀκαταμάχητων προστατῶν τῶν πνευματικῶν δικαιωμάτων τοῦ Γένους σὲ πραγματικὰ δύσκολη ἐποχή, ποὺ τοῦ ἐνέπνευσαν δύναμη καὶ θάρρος, λειτούργησαν

Η μοναξιά ...χωρίς πίστη! --Κι η σιωπή!

Άγιος Νικόλαος της Σερβίας:

Δεν φοβάμαι τη μοναξιά χωρίς ανθρώπους, φοβάμαι τη μοναξιά χωρίς πίστη.

Πηγή

ΕΙΠΕ  ΜΟΝΑΧΟΣ  ΓΙΑ  ΤΗΝ  ΣΙΩΠΗ

   ΕΙΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ. Παρατήρησα ότι πολλοί τώρα δεν μπορούν να αντέξουν τη σιωπή; Οι μάνατζερ φωνάζουν. Οι νέοι ακούνε δυνατή μουσική. Οι ηλικιωμένοι παρακολουθούν τηλεόραση ατελείωτα. Ο καθένας φαίνεται να φοβάται να είναι μόνος με τον εαυτό του.

    Αυτό πνίγει τη φωνή της συνείδησης. Η συνείδηση ​​είναι ένα μήνυμα από τον Θεό. Το να ζεις με συνείδηση ​​είναι να ζεις με τα νέα από τους αγγέλους. Όταν ένα άτομο δεν γνωρίζει  την σιωπή, δεν μπορεί να ακούσει αγγέλους. Λένε όταν  είσαι ήσυχος: "Ένας ήρεμος άγγελος πέταξε κοντά". 

     Η σιωπή βοηθά. Στη σιωπή, η μητέρα μπορεί να ακούσει το κλάμα των απομακρυσμένων παιδιών και να προσευχηθεί προσεκτικά γι 'αυτούς. Μόνο στη σιωπή ο άνθρωπος μιλάει στον Θεό. Και ο Κύριος τον απαντά. Στα πνευματικά βιβλία μπορούν να βρεθούν περιγραφές τέτοιων καταστάσεων όπως η «σιωπή του νου». Και ο Κύριος  ονομάζεται Κύριος της Σιωπής, ο Αρχηγός της Σιωπής.

     "Δώστε στην ζωή σας την ειρήνη και τη σιωπή..."; "Ας ζήσουμε μια ήσυχη και σιωπηλή ζωή με όλη  την ευσέβεια και την ευλάβεια..."

Πηγή

«Μας τα λένε μπροστά μας, εμείς δεν θέλουμε να τα δούμε»!

Τι πρότεινε ο αντιπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος

στην συζήτηση της ευρωπαϊκής επιτροπής

για τις κοινές ευρωπαϊκές αξίες.

    σ.σ. Αν θέλουμε να καταλάβουμε «τι ακριβώς» θέλουν να μας πουν διάφοροι «προοδευτικοί» θεολόγοι και μητροπολίτες, οι οποίοι μας την βγαίνουν ξαφνικά σούπερ Ορθόδοξοι, αναθεματίζοντας το έθνος και την Πατρίδα και τον αγώνα υπέρ της Μακεδονίας μας, καλά θα κάνουμε να διαβάσουμε το άρθρο που ακολουθεί.

     Μας τα λένε μπροστά μας, εμείς δεν θέλουμε να τα δούμε. Πως ενεργούν όμως αυτοί οι κύριοι; Εξισώνουν πρώτα την άδολη αγάπη για την Πατρίδα -τον πατριωτισμό- με έναν κακό εθνικισμό και μετά εξοστρακίζουν τον πατριωτισμό, λέγοντας πως η Ορθοδοξία είναι υπεράνω όλων (λες και κάποιος είπε ότι δεν είναι). Γιατί το κάνουν; Για να υπηρετήσουν τον «εθνικισμό» της Ευρώπης που ξεπερνάει τα σύνορα των εθνικών κρατών. Ας είναι καλά τα κονδύλια. Επικαλούνται τον εθνικισμό διότι ασπάζονται την χειρότερη μορφή του εθνικισμού. Ο εθνικισμός της Ευρώπης και ευρύτερα της παγκοσμιοποίησης είναι ολοκληρωτικός διότι εν αντιθέσει με τα έθνη/κράτη δεν έχει κοινά στοιχεία μέσα από τα οποία εκφράζονται οι λαοί, τα δημιουργεί τεχνητά με αλλοπρόσαλλα δεδομένα όπως οικονομικά συμφέροντα και σιωνιστικά οράματα, και τα επιβάλει ισοπεδωτικά σε όλους τους λαούς με τη βία. Για τον εθνικισμό της Ευρώπης και το όραμα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης θυσιάζουν και το ομολογιακό μάθημα των Θρησκευτικών, κι ας έλεγε ο Άγιος Παΐσιος ότι τα δόγματα της Πίστεως δεν μπαίνουν στην ΕΟΚ. Αγαπητοί αδελφοί, μόνο αν διαλυθεί αυτό το διαβολικό δημιούργημα, έτσι όπως έχει καταντήσει, που λέγεται Ε.Ε θα δούμε άσπρη μέρα.

***

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΟΙΝΕΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΑΞΙΕΣ

Αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Xθες, Πέμπτη 24 Μαΐου 2018, το Γραφείο της Αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στην ΕΕ συμμετέσχε, κατόπιν προσκλήσεως, σε συνάντηση εργασίας που οργάνωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για εκπροσώπους θρησκειών και ανθρωπιστικών οργανώσεων στο πλαίσιο του Άρθρου 17 της Συνθήκης της ΕΕ.

Το θέμα της συνάντησης ήταν η ανταλλαγή απόψεων με αφορμή τη νέα Οδηγία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την προώθηση κοινών ευρωπαϊκών αξιών, την ενσωμάτωση μέσω της εκπαίδευσης και την ευρωπαϊκή διάσταση στη διδασκαλία, που έγινε μόλις προχθές (Τετάρτη 23.5.18) δεκτή από το Συμβούλιο Υπουργών Παιδείας της ΕΕ.

Άγιος Παΐσιος: Επικοινωνία μέ αυτιστικά παιδιά!

Διήγηση Ἠλία Βουτσινᾶ, ἀπό τήν Πάτρα: ... 

«Ἐργαζόμουν ὡς ἀναπληρωτής καθηγητής στό Εἰδικό σχολεῖο Ε.Ε.Ε.Ε.Κ. Ναυπάκτου, τήν σχολική χρονιά 2009–2010. Σέ αὐτό τό σχολεῖο φοιτοῦν παιδιά ἀπό 13 ἕως 28 ἐτῶν ἔχοντας διάφορα προβλήματα ὑγείας, ὅπως σύνδρομο Down (μογγολισμός), βαριά–μέτρια ἐλαφριά νοητική ὑστέρηση, αὐτισμό, τυφλότητα, ὡς καί διάφορα ψυχολογικά καί ψυχιατρικά προβλήματα ἀπό ἐλαφριά ἕως καί μέ ἱστορικό σχιζοφρένειας. Κάποια ἀπό αὐτά τά παιδιά, λόγῳ τῆς ἀσθένειάς των, δέν μποροῦν νά ἐπικοινωνήσουν κἄν, βγάζοντας ἄναθρες κραυγές καί λέγοντας μονολεκτικά κάποιες λέξεις».