Το πείραμα της Σύρου: Ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος από καλές προθέσεις

katanixis.gr: Ο μητροπολίτης Σύρου για άλλη μία φορά πρωταγωνιστεί σε μια καλά οργανωμένη εκστρατεία προβολής, του μοντέλου της πανθρησκείας. Με πρωταγωνιστές αναξιοπαθούντες ανθρώπους και θέμα την ελεημοσύνη, μαζί με τον παπικό "Επίσκοπο" διαφημίζει στον Νεοέλληνα πιστό, το μοντέλο της συνύπαρξης των διαφόρων θρησκειών με την Ορθοδοξία. Όλα αυτά σε ένα πνεύμα, αγάπης, αλληλοπεριχώρησης, αλληλοκατανόησης, αλληλεγγύης και αλληλοσεβασμού. Με μια μικρή λεπτομέρεια... 

Όπου κι αν είσαι, να προσεύχεσαι!

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

    Ο άρρωστος Εζεκίας ούτε όρθιος ούτε γονατιστός, αλλά πεσμένος στο κρεβάτι παρακάλεσε για τη θερα­πεία του το Θεό, που με τον προφήτη Ησαΐα του είχε προαναγγείλει το θάνατό του. Και κατόρθωσε με την καθαρότητα και τη θερμότητα της καρδιάς του να με­ταβάλει τη θεϊκή απόφαση (Δ΄ Βασ. 20:1-6).

    Ο ληστής, πάλι, καρφωμένος πάνω στο σταυρό, με λίγα λό­για κέρδισε τη βασιλεία των ουρανών (Λουκ. 23:42-43). Και ο Ιερεμίας μέσα στο λάκκο με τη λάσπη (Ιερ. 45:6) και ο Δανιήλ μέσα στο λάκκο με τα θηρία (Δαν. 6:16) και ο Ιωνάς μέσα στην κοιλιά του κήτους (Ιων. 2:1-2), όταν προσευχήθηκαν θερμά, απομάκρυναν τις συμφορές, που τους είχαν βρει, και βοηθήθηκαν από το Θεό.

    «Και τί θα λέω, όταν προσεύχομαι;», θα με ρωτή­σεις. Θα λες ό,τι και η Χαναναία του Ευαγγελίου. «Ελέησέ με, Κύριε!», παρακαλούσε εκείνη. «Η θυ­γατέρα μου βασανίζεται από δαιμόνιο» (Ματθ. 15:22). «Ελέησέ με, Κύριε!», θα παρακαλάς κι εσύ. «Η ψυχή μου βασανίζεται από δαιμόνιο». Γιατί η αμαρτία είναι μεγάλος δαίμονας. Ο δαιμονισμένος ελεείται, ενώ ο… αμαρτωλός αποδοκιμάζεται. «Ελέησέ με!». Μικρή είναι η φράση. Και όμως, γίνεται πέλαγος φιλανθρω­πίας, καθώς, όπου υπάρχει έλεος, εκεί υπάρχουν όλα τα αγαθά.

    Και όταν βρίσκεσαι έξω από την εκκλησία, φώνα­ζε μυστικά: «Ελέησέ με!». Φώναζε με τη σκέψη σου, χωρίς να κινείς τα χείλη σου. Γιατί ο Θεός μας ακούει και όταν σωπαίνουμε. Δεν απαιτείται τόσο τόπος, όσο τρόπος προσευχής. Και στο λουτρό αν είσαι, να προσεύχεσαι. Όπου κι αν είσαι, να προσεύχεσαι. Όλη η κτίση είναι ναός του Θεού. Εσύ ο ίδιος είσαι να­ός του Θεού, και ψάχνεις τόπο για να προσευχηθείς;

Σκέψεις για έγκυρα-άκυρα μυστήρια (Η΄ μέρος)

Η ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Ἔγκυρα καὶ ἄκυρα μυστήρια

*  Ὁ μολυσμός

*  Ἡ Ἀποτείχιση τῶν πιστῶν

 * Ἡ Οἰκονομία 

Η΄ μέρος

Πρὶν ἔλθουμε στὴν Ε΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο μερικὰ ἀξιοσημείωτα-συμπληρωματικὰ καὶ διαφωτιστικὰ τῆς Ε΄ Συνόδου στοιχεῖα, ἀπὸ τὰ Πρακτικὰ τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς, ποὺ ἀπαντοῦν σὲ κάποια σχόλια γιὰ διευκρινίσεις, ποὺ λάβαμε στὸ ἱστολόγιο.

Ὁ Πάπας Λέων εἶχε δώσει ἐντολὴ στοὺς ἱερωμένους ποὺ ἔστειλε ὡς ἐκπροσώπους του στὴ Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, νὰ μὴν παραστοῦν στὴ Σύνοδο παρόντος τοῦ αἱρετικοῦ Πατριάρχη Διοσκόρου. Προφανῶς γιατὶ ὁ Διόσκορος ἦταν αἱρετικός, πρόεδρος τῆς Ληστρικῆς Συνόδου τοῦ 449, καὶ ὀπαδὸς αἵρεσης καταδικασμένης ἀπὸ τὴν Γ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Ὅταν ἐπρόκειτο, λοιπόν, νὰ δεχθεῖ ὡς μέλος της τὸν Διόσκορο ἡ Σύνοδος, οἱ ἀπεσταλμένοι τοῦ Πάπα διεμήνυσαν: Ἔχομεν ἐντολὴ ἀπὸ τὸν Ἐπίσκοπο Ρώμης «Διόσκορος μὴ συγκαθεσθῇ τῷ συνεδρίῳ (στὴ Σύνοδο), εἰ δὲ ἐπιχειρήσοι τοῦτο τολμῆσαι, ἐκβληθείη. Τοῦτο ἀναγκαῖο ἡμᾶς παραφυλάξαι. εἰ παρίσταται τοίνυν τῇ ὑμετέρᾳ μεγαλειότητι, ἢ ἐκεῖνος ἐξέλθῃ ἢ ἡμεῖς ἔξιμεν» (T.L.G.,  Concilia Oecumenica (ACO): Concilium universale Chalcedonense anno 451: Tomëvolumëpart 2,1,1, page 65, line 18).

Ἡ Σύνοδος δὲν ἀποδέχτηκε τὶς ἀπαιτήσεις τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Πάπα Λέοντος, παρὰ τὴν μεγάλη ἐκτίμηση ποὺ ἔτρεφαν στὸ πρόσωπό του. Δὲν τὸν ἀποβάλλουν ἀπὸ τὴ Σύνοδο, ἀσφαλῶς γιατί, παρότι αἱρετικὸς δὲν εἶχε κριθεῖ καὶ καταδικαστεῖ ἀπὸ Σύνοδο. Τὸν δέχονται λοιπὸν ὡς Ἐπίσκοπο καὶ ἀφοῦ ἐξετάζουν τὴν περίπτωσή του, τότε τὸν καταδικάζουν. Καὶ τὸν καταδικάζει ἡ Σύνοδος ὄχι μόνο γιὰ τὶς κακόδοξες θέσεις του, γιὰ τὶς ὁποῖες δὲν μετανόησε, ἀλλὰ καὶ διότι μετὰ τὴν πρώτη Συνεδρία τῆς Συνόδου (ἀντιληφθεὶς ὅτι ἡ ἀπόφαση θὰ εἶναι καταδικαστική) δὲν ξαναπαρουσιάστηκε στὴ Σύνοδο, παρὰ τὴν κλήτευσή του περιφρονώντας τη.

Ἔχουμε ὅμως καὶ ἄλλο ἕνα παράδειγμα ἀπὸ τὰ Πρακτικὰ τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Πρόκειται γιὰ τὸν Θεοδώρητο Κύρου. Ὁ Θεοδώρητος εἶχε καταδικαστεῖ ἀπὸ τὴν Ληστρικὴ Σύνοδο τῆς Ἐφέσου τοῦ 449. Προσέφυγε στὸν Πάπα Ρώμης Λέοντα, ὁ ὁποῖος μὲ ἀπόφασή του τὸν ἀπάλλαξε τῆς καταδίκης: «Θεοδώρητος ὁ εὐλαβέστατος ἐπίσκοπος τὸν οἰκεῖον ἀπολαβὼν τόπον παρὰ τοῦ ἁγιωτάτου τῆς μεγαλωνύμου πόλεως Ρώμης εἰσῆλθε νῦν κατηγόρου τάξιν ἐπέχων» (T.L.G.,  ὅπ. παρ., 2,1,1, page 70, line 1). Ἔτσι προσῆλθε στὴν Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο γιὰ νὰ συμμετάσχει ὡς κανονικὸ μέλος της, ἀφοῦ ἀδικήθηκε καὶ καταδικάστηκε ἀπὸ μία Ληστρική-αἱρετικὴ Σύνοδο καί, μάλιστα, ὡς κατήγορος τῶν πρωταιτίων τῆς Ληστρικῆς Συνόδου. Γιὰ τοὺς ἀγνοοῦντας ἡ ἐν Ἐφέσῳ Ληστρικὴ Σύνοδος τοῦ 449 διέπραξε ἀνοσιουργήματα. Διαβάζουμε στὴ μελέτη τοῦ Πρεβέζης Μελετίου:

Επιτέλους χαιρόμαστε! Ο Κονίτσης έβαλε σε πρώτη προτεραιότητα την πίστη και μίλησε κατά των αιρετικών πρωτοβουλιών του παναιρετικού πατριάρχη Βαρθολομαίου και σε δεύτερη το Εθνικό!

 Ο Κονίτσης Ανδρέας για Πατριαρχείο, Οικουμενισμό και 2ο γάμο κληρικών

Χειροτονία νέου πρεσβυτέρου στήν Ἱερά Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς & Κονίτσης

Τετάρτη 26 Δεκεμβρίου 2018 στὸν Ἱερο Ναό Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ στήν Κόνιτσα ἐν μονοεκκλησίᾳ, τελέστηκε ἡ εἰς πρεσβύτερον Χειροτονία τοῦ ἱεροδιακόνου π. Ἠλία Νάτση, ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς & Κονίτσης κ.κ. Ἀνδρέου.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἀνδρέας, ἀπευθυνόμενος στὸν νέο πρεσβύτερο, τοῦ ἐπεσήμανε ὅτι στὴν ἀκριτική μας Μητρόπολη, ἀγωνιζόμαστε ἐκτὸς τῶν ἄλλων καὶ γιὰ τὰ ἑξῆς δύο ζητήματα. Πρῶτον, ἐναντίον τῆς ὑποβαθμίσεως τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας τὴν ὁποία ἐπιχειρεῖ ὁ ἐπάρατος Οἰκουμενισμός. Πολλὲς δῆθεν νέες ἰδέες γύρω ἀπὸ τὴν Πίστη μας κυκλοφοροῦν, ὅπως γιὰ παράδειγμα ἡ πρόσφατη ἐξαγγελία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιὰ τὸν δεύτερο γάμο τῶν κληρικῶν, ἐπὶ καταφρονήσει τῶν σχετικῶν ἱερῶν κανόνων οἱ

"Είναι ντροπή! Καιρός νά εγκαταλείψει ο π. Γ. Μεταλληνός τίς παράξενες καί καινοφανείς διδασκαλίες του περί επισκοποκεντρισμού"

 Ο π. Γ. Μεταλληνός εξυμνεί την αίρεση του επισκοποκεντρισμού του μητρ. Ιωάννη Ζηζιούλα

Τί λέει ὁ ἀείμνηστος Ἰ. Κορναράκης

καὶ ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης

Εἶναι καιρός νά ἐγκαταλείψει ὁ π. Γεώργιος Μεταλληνός τίς παράξενες καί καινοφανεῖς διδασκαλίες του περί ἐπισκοποκεντρισμοῦ καί δῆθεν ἐξόδου ἀπό τή Ἐκκλησία ὅσων διακόπτουν τό μνημόσυνο τοῦ αἱρετίζοντος ἐπισκόπου. Εἶναι ντροπή νά ἐξυμνεῖ τήν αἱρετική θεωρία τοῦ μητροπολίτου Περγάμου περί ἐπισκοποκεντρισμοῦ ἰσχυριζόμενος πώς  ἡ Θεία Λειτουργία  τελεῖται στό ὄνομα τοῦ ἐπισκόπου ὁ ὁποῖος εἶναι τό κέντρο τῆς λατρείας! Γιά τήν αἵρεση αὐτή ἔχει πεῖ καί ἔχει γράψει πολλά ὁ πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης πού τονίζει πώς ἡ Θεία Λειτουργία τελεῖται στό ὄνομα τοῦ Μεγάλου Ἀρχιερέως Χριστοῦ ὁ ὁποῖος εἶναι τό κέντρο τῆς Θείας Λατρείας.

Στο στόχαστρο οι Ορθόδοξες εκκλησίες –Ήθελαν να χυθεί αίμα!

Έκρηξη στο Ι.Ν. Αγ. Διονυσίου

στο Κολωνάκι

–Δεν υπήρξε προειδοποιητικό τηλεφώνημα – Τραυματίστηκε αστυνομικός & νεωκόρος

Η έκρηξη σημειώθηκε στις 07:10 μπροστά στον Ιερό Ναό του Αγίου Διονυσίου στο Κολωνάκι. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο μηχανισμός που προκάλεσε την έκρηξη ήταν τοποθετημένος σε μεταλλικό κουτί. Ο μηχανισμός είχε τοποθετηθεί στην πλαϊνή είσοδο της εκκλησίας και σύμφωνα με την ενημέρωση από την Αστυνομία δεν υπήρξε προειδοποιητικό τηλεφώνημα.

Ο νεωκόρος της εκκλησίας εντόπισε το ύποπτο αντικείμενο και ενημέρωσε την αστυνομία. Ανέφερε ότι υπήρχε ένα μεταλλικό κουτί στην είσοδο του Ναού στο οποίο διέκρινε καλώδια και γκαζάκια. Μάλιστα ο Γ.Γ. των ειδικών φρουρών Σ. Μαυροειδάκος ανέφερε ότι ο νεωκόρος απομάκρυνε τον μηχανισμό μεταφέροντας τον από την είσοδο του Ιερού Ναού στο παρτέρι.

Να, λοιπόν, και άνοιγμα προς τους ομοφυλόφιλους του Βαρθολομαίου! ---Διαφωνείτε; Τότε αναμείνατε στο ακουστικό σας την ...διαμαρτυρία του Φαναρίου!

Πρέπει να χαλαρώσουμε με τους ΛΟΑΤ για να μην είμαστε σαν την συντηρητική Ρωσική Εκκλησία

Η νεοδημιουργηθείσα Ουκρανική Εκκλησία πρέπει να χαλαρώσει τις απόψεις της για την ΛΟΑΤ κοινότητα και να υποστηρίξει την ομοφυλοφιλική κοινότητα στην Ουκρανία για να μην είναι σαν τη συντηρητική Ρωσική Εκκλησία, είπε ο επικεφαλής της νέας εθνικιστικής εκκλησίας της Ουκρανίας «Μητροπολίτης» Επιφάνιος Ντουμένκο σε μια πρόσφατη τηλεφωνική συνομιλία.

Ο Επιφάνιος έλαβε τηλεφώνημα από Ρώσους φαρσέρ που ισχυρίστηκαν ότι είναι ο David McAllister, Γερμανός βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που κάλεσε

Σαν μικρά παιδιά τσακώνονται οι Οικουμενιστές Πατριάρχες!

Καταντάει γελοία η κόντρα Φαναρίου-Μόσχας και τα απόνερά της

-Νέα επεισόδια στην μάχη των εντυπώσεων

     Σαν μικρά παιδιά που τσακώνονται για ένα παιχνίδι έχουν φτάσει στο σημείο να γελοιοποιούνται Μόσχα και Φανάρι.

     Από την μια ο Οικουμενικός Πατριάρχης να ειρωνεύεται λέγοντας πως δωροδοκήθηκε με σοκολάτες κι από την άλλη η Ρωσική Εκκλησία που υποστηρίζει πως είναι έτοιμη για διάλογο

Ο εξοβελισμός του Χριστού από την τηλεόραση και τη ζωή μας συνεχίζεται. ––ΟΙ ΕΝΤΟΛΕΣ της Ν. Τάξης τηρούνται με ευλάβεια!

 

  Σχόλιο
       ποὺ μᾶς ἐστάλη

   Όλες αυτές τις ημέρες παρακολουθώντας την τηλεόραση διαπίστωσα ότι ουδεμία φορά στις διάφορες εκπομπές ακούστηκε η λέξη Χριστός! Μόνο όπου είχαν αποσπάσματα από εκκλησιαστικές ακολουθίες ή στα Κάλαντα ακούστηκε η λέξη Χριστός! Αντίθετα τα περί του ψεύτικου αγιοβασίλη - Santa Claus συγκέντρωνε όλη τη «θρησκευτική» έξαρση των εκφωνητών».

      Αὐτὴ τὴν διαπαιδαγώγηση παίρνουν οἱ νέοι ἄνθρωποι, ἀλλὰ καὶ οἱ μεγαλύτεροι σὲ ἡλικία, γι’ αὐτὸ κι αὐτὲς τὶς ἡμέρες ἄκουγες πολλά-πολλὰ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ἀλλὰ ἐλάχιστοι εὔχονταν καὶ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Η Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου

(†) Αρχ. Γεώργιος Καψάνης,
Προηγούμενος Ι. Μ. Γρηγορίου Αγίου Όρους

~ Βρισκόμαστε ακόμα στην εορτή των Χριστουγέννων, διότι και σήμερα, δεύτερη ημέρα της εορτής, Χριστούγεννα έχουμε. Αλλά ιδιαιτέρως η Εκκλησία μας τιμά σήμερα την Υπεραγία Θεοτόκο, δηλαδή το πρόσωπο εκείνο το οποίο περισσότερο από κάθε άλλο άνθρωπο συνήργησε στην Γέννηση του Σωτήρος μας Χριστού.
Γι’ αυτό η Εκκλησία μας σήμερα επιτελεί Σύναξη, συνάγει δηλαδή τους πιστούς. Συγκεντρώνονται οι Χριστιανοί για να προσφέρουν την θεία Ευχαριστία και να εορτάσουν εις τιμήν της Παναγίας μας και από ευγνωμοσύνη προς την Υπεραγία Θεοτόκο.
Επειδή όμως συμπίπτει σήμερα και η Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα, συνεορτάζεται και η μνήμη τριών προσώπων (*), τα οποία και αυτά είχαν μία άμεση σχέση με τον Κύριό μας.
Πρώτον, του Δαβίδ του βασιλέως και προφήτου, ο οποίος όχι μόνο

Να, τα αποτελέσματα της μη αποτειχίσεως από τους Οικουμενιστές. Αντιοικουμενιστές, ιστολόγια καταγγέλουν, αλλά κοινωνούν με τους προδότες της Πίστεως!

Μετὰ τὶς "ἀγάπες" τοῦ  Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας μὲ τὸν Κόπτη "Πατριάρχη", σειρὰ εἶχε ὁ Πατριάρχης Σερβίας:

Βελιγράδι   –Η αγγλικανική κοινότητα γιόρτασε τα Χριστούγεννα με την παρουσία του Πατριάρχη Σερβίας Ειρηναίου

Βελιγράδι 24 Δεκεμβρίου 2018- Η αγγλικανική κοινότητα στο Βελιγράδι γιόρτασε τα Χριστούγεννα στο Πατριαρχικό Παρεκκλήσι του Αγίου Συμεών Мироточивог (Μιροτότσιφ) με την παρουσία του Πατριάρχη Σερβίας Ειρηναίου.

Ο «χριστός» της πανθρησκείας δεν είναι ο Χριστός μας.

Χριστὸς γεννᾶται δοξάσατε!

Ὁ Σωτῆρας τῶν ἀνθρώπων Χριστὸς γεννήθηκε, σταυρώθηκε καὶ ἀναστήθηκε.

Ὁ «χριστὸς» τῆς πανθρησκείας δὲν εἶναι ὁ Χριστός μας.

     Γράφει Ο ΕΝΟΡΙΤΗΣ

    Ἡ Ἡ Ἐκκλησία μας ψάλλει, ὑμνεῖ καὶ δοξολογεῖ: «Χριστὸς γεννᾶται δοξάσατε. Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε. Χριστὸς ἐπὶ γῆς, ὑψώθητε. Ἄσατε τῷ Κυρίῳ πάσα ἡ γῆ, καὶ ἐν εὐφροσύνῃ, ἀνυμνήσατε λαοί, ὅτι δεδόξασται».

Ἐνῷ λοιπὸν ὁ Σωτήρας μας σαρκώθηκε, σταυρώθηκε καὶ ἀναστήθηκε, δίνοντας στὸν ἄνθρωπο δυνατότητα σωτηρίας, ἔρχεται τώρα ὁ διάβολος καὶ μὲ τὰ ὄργανά του, τῆς «Νέας Ἐποχῆς», δίνουν μία ψεύτικη αἴσθηση τῆς μεγάλης ἑορτῆς, μὲ προβολὴ καὶ ἐπιβολὴ κοσμικῶν καὶ παγανιστικῶν -εἰδωλολατρικῶν- ἐκδηλώσεων, μὲ ἤθη καὶ ἔθιμα ἄσχετα μὲ τὴν Σωτήρια Ἑορτή, προκειμένου νὰ πετύχουν, ὅπως λένε, τὴ «μαγεία τῶν Χριστουγέννων», βάζοντας νὰ «λατρεύουμε» τὸ δένδρο μὲ τὰ παιχνίδια, τὰ φῶτα στὰ μπαλκόνια, τραγουδιστές, ἴσως ἀνθέλληνες καὶ ἀνήθικους,

Η Εκκλησία "κόπηκε" στα δύο;

Διαφορετικά Δίπτυχα σε Φανάρι και Αθήνα

Η μεγάλη εορτή της Γεννήσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού γιορτάστηκε και φέτος με λαμπρότητα αλλά και υπό τη σκιά του σχίσματος στο οποίο οδήγησαν ήδη τους Ορθοδόξους οι ενέργειες του Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Ουκρανία με τη χορήγηση αυτοκεφάλου στις σχισματικές ομάδες.

Και δεν είναι μόνο η διακοπή της εκκλησιαστικής κοινωνίας του Πατριαρχείου Μόσχας με το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.

Απέναντι στην προσφάτως ληφθείσα απόφαση του Πατριάρχη Βαρθολομαίου να εκλέξει νέο Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Ουκρανίας, τον Μητροπολίτη Επιφάνιο, οι υπόλοιπες Ορθόδοξες Εκκλησίες υποχρεωτικά θα πρέπει να λάβουν θέση. Σε μια προσπάθεια μάλιστα πανορθοδόξου επιβολής της απόφασής του ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος αμέσως μετά την εκλογή από την «ενωτική σύνοδο» του Μητροπολίτου Επιφανίου ξεκίνησε τη μνημόνευσή του κατά τη Θεία Ευχαριστία ως τελευταίου στον κατάλογο με όλους τους Προκαθημένους των Ορθοδόξων Εκκλησιών. Και σήμερα Χριστούγεννα στο Φανάρι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος μνημόνευσε και τον νέο προκαθήμενο της Ουκρανίας αναφέροντας «Επιφανίου Κιέβου».

Αντιθέτως όμως στην Αθήνα ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος απέφυγε τη μνημόνευση του Επιφανίου ολοκληρώνοντας τον κατάλογο των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών με τον Ρωστισλάβο Πρέσωβ (καί πάσης Τσεχίας καί Σλοβακίας) όπως μέχρι τώρα. Η στάση του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου αποτελεί προφανώς απάντηση και στην αντικανονική ενέργεια του τιτουλάριου Μητροπολίτη Δωδώνης Χρυσόστομου να μνημονεύσει τον «Κιέβου Επιφάνιο» στην εορτή του Αγίου Διονυσίου στη Ζάκυνθο.

Πηγή

Όπως βλέπετε, καθημερινά η διαφορά Ορθοδοξίας και αίρεσης διασκεδάζεται, η αλήθεια και το ψεύδος της αιρέσεως εξισούνται!

➥ Καὶ οἱ Δεσποτάδες, οἱ πνευματικοὶ καὶ οἱ γέροντες; Κοιμοῦνται μακαρίως καὶ συνιστοῦν κοινωνία μὲ τοὺς καταστροφεῖς τῆς Ἐκκλησίας! --Κι ὁ Λαός;

Ο Αλεξανδρείας Θεόδωρος στον αιρετικό Κόπτη Πατριάρχη:

«Είστε αδελφός μου, είστε φίλος μου»

(ΦΩΤΟ)

Στην Αιγυπτιακή Πρωτεύουσα βρίσκεται από χθες η Α.Θ.Μ. ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄, προκειμένου να προστή των εορταστικών εκδηλώσεων επ' ευκαιρία της μεγάλης Δεσποτικής εορτής της του Χριστού Γεννήσως, σύμφωνα με το Πατριαρχικό τυπικό.
Συγκεκριμένα, ο Μακαριώτατος χοροστάτησε κατά τις Βασιλικές Ώρες, τον Εσπερινό και την Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου

Χριστούγεννα, άλλη μια ευκαιρία-καιρός μετανοίας!

Τα δώρα των Μάγων (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

«Και ανοίξαντες τους θησαυρούς αυτών προσήνεγκαν αυτώ δώρα, χρυσόν και λίβανον και σμύρναν» (Ματθ. β΄ 11).

  Τρία δώρα έφεραν στο νεογέννητο Βασιλιά. Και χωρίς να το θέλουν συμβόλισαν την αγία και ζωοποιό Τριάδα, στο όνομα της οποίας ήρθε στον κόσμο το παιδί Ιησούς, αλλά και την τριπλή διακονία του Κυρίου: τη βασιλική, την ιερατική και την προφητική, γιατί ο χρυσός συμβολίζει την αυτοκρατορική, το λιβάνι την ιερατική και η σμύρνα την προφητική ή τη θυσιαστική. Το νεογέννητο βρέφος θα γινόταν ο Βασιλιάς του αθάνατου βασιλείου, ο αναμάρτητος ιερέας και προφήτης και, όπως οι περισσότεροι προφήτες πριν απ’ Αυτόν, θα θανατωνόταν. Όλοι το γνωρίζουν πως ο χρυσός μαρτυρεί κάποιον βασιλιά και τη βασιλεία του. Όλοι γνωρίζουν πως το λιβάνι μαρτυρεί ιερωσύνη και προσευχή. Κι επίσης όλοι γνωρίζουν από την Αγία Γραφή πως το λιβάνι μαρτυρεί τη θνητότητα. Ο Νικόδημος άλειψε το σώμα του νεκρού Ιησού με μύρα (πρβλ. Ιωάν. ιθ΄ 39-40). Άλειφαν τα σώματα για να τα διατηρήσουν κάπως περισσότερο από τη φθορά του θανάτου. Ο κόσμος φωτίστηκε από το Χριστό, που έλαμψε σαν χρυσός. Και γέμισε από προσευχές και θυμιάματα, όπως ένας ναός. Η οικουμένη ολόκληρη γέμισε από το άρωμα της διδασκαλίας Του.

Συλλείτουργο στην Χριστουγεννιάτικη αγρυπνία στις Σταγιάτες του Βόλου για τους αποτειχισμένους

Από την Υμνολογία των Χριστουγέννων

 

Τα Χριστούγεννα του ασκητή

 (Μία ανέκδοτη συγκλονιστική Αγιορείτικη ιστορία)

    Ἡ παροῦσα διήγηση εἶναι μία συγκλονιστικὴ ἐμπειρία τοῦ μακαριστοῦ π. Θεόκλητου Διονυσιάτη, ὅπως τὴν  ἐμπιστεύθηκε πρὶν 38 χρόνια σχεδὸν στὸν  Ἁγιορείτη Μοναχὸ π. Κύριλλο Παντοκρατορινό, ὁ ὁποῖος μὲ δέος  καὶ νοσταλγία  πρὶν λίγες ἡμέρες μας τὴν μετέφερε.
Από τὰ Happy Christmas  λοιπὸν τῶν «εὐτυχισμένων»  ἀνθρώπων  ἂς ταξιδεύσει φέτος ὁ λογισμός μας στ’ Ἅγιον Όρος, ἐκεῖ στὰ φρικτὰ Καρούλια, μὲ τοὺς ξυπόλυτους ἀσκητὰς  καὶ σὲ ὅσα μας ἐξομολογιέται μὲ συγκλονισμὸ ὁ ἁγιασμένος καὶ σοφός μας π. Θεόκλητος ὁ Διονυσιάτης.

*  *  *

«Νέος μοναχός τότε, κατὰ τὸ ἔτος 1941, ἐν μέσῳ τῆς κατοχῆς καὶ τοῦ ἐνσκήψαντος δεινοῦ  χειμῶνος, μου ἦρθε ὁ καλὸς λογισμὸς νὰ ἐπισκεφθῶ προσκυνητὴς τὰ φρικτὰ Καρούλια, νὰ κάμω καὶ ἐγὼ ἀσκητικὰ Χριστούγεννα μαζὶ μὲ τοὺς ἀετόψυχους Καλόγηρους τούτου τοῦ ἀπαράκλητου τόπου.
Τὴν εὐλογία μου τὴν ἔδωκε ἀμέσως δίχως δισταγμὸ ὁ Γέροντάς μου, ὁ Ὀσιότατος π. Γαβριήλ, ὁ καὶ Ἡγούμενος χρηματίσας τῆς τοῦ Διονυσίου Μονῆς. Μοῦ ἔδωκε εἰσέτι καὶ λίγους ὀβολοὺς διὰ τὸ ταξίδιό μου μὲ  τὸ μοτόρι  καὶ λίγες φανέλες γιὰ νὰ ἔχω νὰ ἀλλάξω, μὲ εὐλόγησε καὶ εὐχόμενος μὲ ἔστειλε σὲ τοῦτο τὸ κατανυκτικὸ ταξίδι.
Ἔβαλα μετάνοια στὸν Γέροντά μου λοιπὸν, φορτώθηκα τὸν ντορβά μου, κι’ ἔλαβα  τὸ ραβδὶ μὲ προορισμὸ τὰ κατανυκτικὰ Καρούλια προκειμένου νὰ λάβω μέρος στὴν ἀγρυπνία τῶν Χριστουγέννων.
Από τὴν παραμονὴ ήδη τὸ πρωΐ ὁ οὐρανὸς ἤτανε μαῦρος σὰν μολύβι, κ᾿ ἔπιασε να ρίχνει νερόχιονο βελονιαστὸ.
Καταφθάνοντας ἀργὰ τὸ ἀπόγευμα, μὲ μία τερπνὴ ἀναμονή, στὰ βραχώδη Καρούλια, ὁ ἥλιος, ὅσο μποροῦσε νὰ ξελευθερωθεῖ ἀπ’τὰ πηχτὰ σύννεφα, κόντευε νὰ κρυφθεῖ πίσω ἀπὸ τὸν μελανὸ θαλάσσιο ὁρίζοντα. Τότε ἄρχισαν νὰ συναθροίζονται  γοργόφτεροι  οἱ Καρουλιῶτες ἀσκητές, γιὰ νὰ γιορτάσουμε ὅλοι μαζὶ τὰ Χριστούγεννα. Κάποιοι κατέβαιναν ἀπὸ τὰ βράχια, ἄλλοι ἀπὸ τὶς κρεμαστὲς σκάλες, ἐνῶ κάποιοι ἀπὸ τὶς ἁλυσίδες… ἦταν ἕνα πρωτόγνωρο καὶ συγκινητικὸ ὅλο  θέαμα!

Επί τη εορτή των Χριστουγέννων

Διονυσίου Λ. Ψαριανού (†), Μητροπολίτου Σερβιών και Κοζάνης

     Αδελφοί μου εν Κυρίω αγαπητοί

        «Και ο Λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν …» (Ιωαν. 1,14).

     Η σοφία και ο λόγος του Θεού, ο Μονογενής Υιός του Πατρός έκλινεν ουρανούς και κατέβη. «Δι’ ημάς και δια την ημετέραν σωτηρίαν» (Σύμβολον της Πίστεως, άρθρο 4), εις τον προσδιωρισμένον καιρόν, « εξαπέστειλεν ο Θεός τον Υιόν αυτού» ( Γαλ. 4, 4) εις τον κόσμον. Ο προ των αιώνων εγεννήθη εν χρόνω , ο άσαρκος έλαβε σάρκα, ο Θεός έγινε άνθρωπος. Το ανερμήνευτον τούτο θαύμα εορτάζει η Εκκλησία και οι πιστοί αναγόμεθα δια της διανοίας επί την Βηθλεέμ, ένθα προ δύο περίπου χιλιάδων χρόνων εγεννήθη ο Χριστός.

«Και ο Λόγος σαρξ εγένετο…». Ούτως ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ομιλεί περί του ανερμηνεύτου εκείνου θαύματος της θείας ενανθρωπήσεως. Οι δύο Ευαγγελισταί, ο Ματθαίος και ο Λουκάς, μας ομιλούν περί των περιστατικών, τα οποία συνέβησαν κατά τη θεία γέννησιν και περί των συνθηκών, υπό τας οποίας εγεννήθη ο Σωτήρ του κόσμου. Εκεί ο Ευαγγελισμός, η απογραφή, η Βηθλεέμ, οι ποιμένες, ο αστήρ, οι Μάγοι. Εκεί εν πρώτοις η Παρθένος Μαρία και ο δίκαιος Ιωσήφ.

Ο Φώτης Κόντογλου για τα Χριστούγεννα

Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Τὸ Ἀϊβαλὶ ἡ πατρίδα μου»

Τὴν πνευματικὴ χαρὰ καὶ τὴν οὐράνια ἀγαλλίαση ποὺ νοιώθει ὁ χριστιανὸς ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα, δὲν μπορεῖ νὰ τὴ νοιώσει, μὲ κανέναν τρόπο, ὅποιος τὰ γιορτάζει μοναχὰ σὰν μία συγκινητικὴ συνήθεια, ποὺ εἶναι δεμένη περισσότερο μὲ τὶς συνηθισμένες χαρὲς τοῦ κόσμου, μὲ τὸν χειμώνα, μὲ τὰ χιόνια, μὲ τὸ ζεστὸ τζάκι.

Μοναχὰ ὁ ὀρθόδοξος χριστιανὸς γιορτάζει τὰ Χριστούγεννα πνευματικά, κι ἀπὸ τὴν ψυχὴ του περνᾶνε ἁγιασμένα αἰσθήματα, καὶ τὴ ζεσταίνουνε μὲ κάποια θέρμη παράδοξη, ποὺ ἔρχεται ἀπὸ ἕναν ἄλλο κόσμο, τὴ θέρμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, κατὰ τὸν ἀναβαθμὸ ποὺ λέγει: «Ἁγίω Πνεύματι πάσα ψυχὴ ζωοῦται, καὶ καθάρσει ὑψοῦται, λαμπρύνεται τὴ τριαδικὴ μονάδι, ἱεροκρυφίως».

Ψυχὴ καὶ σῶμα γιορτάζουν μαζί, εὐφραίνουνται μὲ τὴ θεία εὐφροσύνη, ποὺ δὲν τὴν ἀπογεύεται ὅποιος βρίσκεται μακριὰ ἀπὸ τὸν Χριστό. Ἐνῶ ἡ καρδιὰ τοῦ χριστιανοῦ, αὐτὲς τὶς ἁγιασμένες μέρες, εἶναι γεμάτη ἀπὸ τὴν εὐωδία τῆς ὑμνωδίας, γεμάτη ἀπὸ μία γλυκύτατη πνευματικὴ φωτοχυσία, ποὺ σκεπάζει ὅλη τὴν κτίση, τὰ βουνά, τὴ θάλασσα, τὸν κάθε βράχο, τὸ κάθε δέντρο, τὴν κάθε πέτρα, τὸ κάθε πλάσμα. Ὅλα εἶναι ἁγιασμένα, ὅλα γιορτάζουνε, ὅλα ψέλνουνε, ὅλα εὐφραίνονται, ὅλη ἡ φύση εἶναι «ὡς ἐλαία κατακαρπὸς ἐν τῷ οἴκω τοῦ Θεοῦ». Κανεὶς δὲν νοιώθει στὴν καρδιὰ του τέτοια χαρά, παρὰ μονάχα ἐκεῖνος ποὺ

Φωτης Κοντογλου - Παραμονη Χριστουγεννα

     Κρύο τάντανο ἔκανε, παραμονὴ Χριστούγεννα. Ὁ ἀγέρας σὰ νά ῾τανε κρύα φωτιὰ κι ἔκαιγε. Μὰ ὁ κόσμος ἤτανε χαρούμενος, γεμάτος κέφι. Εἶχε βραδιάσει κι ἀνάψανε τὰ φανάρια μὲ τὸ πετρόλαδο. Τὰ μαγαζιὰ στὸ τσαρσὶ φεγγοβολούσανε, γεμάτα ἀπ᾿ ὅλα τὰ καλά. Ὁ κόσμος μπαινόβγαινε καὶ ψώνιζε· ἀπὸ τό ῾να τὸ μαγαζὶ ἔβγαινε, στ᾿ ἄλλο ἔμπαινε. Κι ὅλοι χαιρετιόντανε καὶ κουβεντιάζανε μὲ γέλια, μὲ χαρές.

Οἱ μεγάλοι καφενέδες ἤτανε γεμάτοι καπνὸ ἀπὸ τὸν κόσμο ποὺ φουμάριζε. Ὁ καφενὲς τ᾿ Ἀσημένιου εἶχε μεγάλη φασαρία, χαρούμενη φασαρία. Εἶχε μέσα δύο σόμπες, καὶ τὰ τζάμια ἤτανε θαμπά, ἀπ᾿ ὄξω ἔβλεπες σὰν ἤσκιους τοὺς ἀνθρώπους. Οἱ μουστερῆδες εἴχανε βγαλμένες τὶς γοῦνες ἀπὸ τὴ ζέστη, κόσμος καλός, καλοπερασμένοι νοικοκυραῖοι.

Κάθε τόσο ἄνοιγε ἡ πόρτα καὶ μπαίνανε τὰ παιδιὰ ποὺ
λέγανε τὰ κάλαντα. Ἄλλα μπαίνανε, ἄλλα βγαίνανε. Καὶ δὲν τὰ λέγανε μισὰ καὶ μισοκούτελα, μὰ τὰ λέγανε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἴσαμε τὸ τέλος, μὲ φωνὲς ψαλτάδικες, ὄχι σὰν καὶ τώρα, ποὺ λένε μοναχὰ πέντε λόγια μπρούμυτα κι ἀνάσκελα, καὶ κεῖνα παράφωνα.

Ἀντίκρυ στὸν μεγάλον καφενὲ τ᾿ Ἀσημένιου ἤτανε κάτι φτωχομάγαζα, τσαρουχάδικα, ψαθάδικα καὶ τέτοια. Ἴσια-ἴσια ἀντίκρυ στὴ μεγάλη πόρτα τοῦ καφενὲ ἤτανε ἕνα μικρὸ καφενεδάκι, τὸ πιὸ φτωχικὸ σ᾿ ὅλη τὴν πολιτεία, μία ποντικότρυπα.

Ἐνῷ ὁ μεγάλος ὁ καφενὲς φεγγολογοῦσε καὶ τὰ τζάμια ἤτανε θολὰ ἀπὸ τὴ ζέστη, ἡ ποντικότρυπα ἤτανε σκοτεινή, γιατὶ ἡ λάμπα, μία λάμπα τσιμπλιασμένη, μία ἄναβε, μία ἔσβηνε, ὅπως ἔμπαινε ὁ χιονιᾶς ἀπὸ τὰ σπασμένα τζάμια τῆς πόρτας. Ἡ φιτιλήθρα ἤτανε στραβοβιδωμένη καὶ τσαλαπατημένη σὰν τὸ μοῦτρο τοῦ καφετζῆ, τοῦ μπαρμπα-Γιαννακοῦ τοῦ Χατζῆ, τὸ φιτίλι στραβοκομμένο, τὸ γυαλὶ σπασμένο ἀπὸ τό ῾να μάγουλο καὶ στὴν τρύπα εἴχανε κολλημένο ἕνα κομμάτι ταραμαδόχαρτο. Βάλε μὲ νοῦ σου τί φῶς ἔδινε μία τέτοια λάμπα! Κάτω τὰ σανίδια ἤτανε σάπια

Μνήμη της Αγίας Οσιοπαρθενομάρτυρος Ευγενίας

(24 Δεκεμβρίου)

   Αυτή η Αγία Ευγενία γεννήθηκε από γένος ευγενικό, σαν ένα ευγενές κλωνάρι και μία δόξα του γένους της, καταγόμενη από την παλαιά Ρώμη, στα χρόνια του βασιλιά Κομμόδου, το έτος 270. Οι γονείς της ονομάζονταν Φίλιππος και Ευγενία. Οι οποίοι έλαβαν από τον τότε βασιλιά, ως τιμή και αξίωμα, το να πάνε στην Αλεξάνδρεια και να κατοικήσουν σε αυτήν μαζί με την θυγατέρα τους την Ευγενία. Αυτή λοιπόν η μακαρία έφυγε κρυφά από τους γονείς και όλους τους συγγενείς της. Και αφού πήρε δύο υπηρέτες, βγήκε την νύχτα έξω από το σπίτι των γονέων της. Και πηγαίνοντας σε έναν Επίσκοπο με ανδρικά ρούχα, έλαβε από εκείνον το Άγιο Βάπτισμα. Έπειτα, αφού έκειρε τις τρίχες της κεφαλής, ώνομάσθηκε Ευγένιος. Έτσι πήγε σε ένα Μοναστήρι κατά τα βαθειά χαράματα και εκεί ασκούσε η μακαρία κάθε αρετή με πόνους και μόχθους. Με ασκητικούς αγώνες και με στάσεις και με αγρυπνίες ολονύχτιες. Τί να πολυλογώ; Τόσο πολύ έλαμψε στις

Απαράδεκτη προπαγάνδα από τον Δημητριάδος

Τι θα έλεγαν οι Μάγοι για τα Χριστούγεννα στη σημερινή Ελλάδα

– Μπαλτάσαρ, στο ξαναλέω: Kάναμε λάθος!
– Τί λάθος Γκασπάρ; Η σπηλιά ήταν άδεια. Το ΄δε κι ο Μελχιόρ.
– Ναι, ναι! Άδεια ήταν.
– Έπρεπε να ψάξουμε κι άλλο. Μπορεί να φτάσαμε σε λάθος σπηλιά.

– Μα, τί λες τώρα! Κάθε χρόνο στη σπηλιά αυτή φτάνουμε. Αποκλείεται να κάναμε λάθος. Άλλωστε, έχουμε την πιο τρανή απόδειξη.
– Ποια;
– Το αστέρι. Δεν είδες πως το αστέρι δεν στάθηκε από πάνω; Δεν είδες πως μας έδειχνε το δρόμο προς τη Δύση;
– Αυτό είναι αλήθεια ότι δεν μπορώ να το εξηγήσω.
– Τί να εξηγήσεις Γκασπάρ; Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο. Φέτος ο Χριστός δεν θα γεννηθεί στου Αγίους Τόπους.
– Αγίους Τόπους! Μα τί λες Μελχιόρ; Πού να βρεθεί η αγιοσύνη ανάμεσα σε τόσο τρόμο, τόσες εκρήξεις, τόσο αίμα και τόσα ερείπια! Ερημιά! Όλοι ψάχνουν έναν τρόπο να πάρουν των ομματιών τους.
– Αυτά βλέπω κι εγώ και μια παράξενη υποψία έχει σφηνωθεί στο μυαλό μου Γκασπάρ.
– Τί υποψία;

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος: περί Ενανθρωπήσεως του Κυρίου μας

  

  «Χριστός γεννάται, δοξάσατε, Χριστός εξ ουρανών, απαντήσατε, Χριστός επί γης, υψώθηκε. Ασατε τω Κυρίω πάσα η γη».

    Μ' ένα λόγο: Ας ευφραίνωνται οι ουρανοί και ας αγάλλεται η γη για τον επουράνιο, που κατόπιν έγινε επίγειος. Ο Χριστός παρουσιάζεται με ανθρώπινο σώμα, αγαλλιάσθε με τρόμο και χαρά. Με τρόμο για την ενοχή της αμαρτίας και με χαρά για την ελπίδα της σωτηρίας.

     Πάλι διαλύεται το σκοτάδι, πάλι υπάρχει το φως. Πάλι τιμωρείται με σκοτάδι η Αίγυπτος και πάλι ο ισραηλιτικός λαός φωτίζεται με τον πύρινο στύλο. Ο λαός που καθόταν στο σκοτάδι της αγνοίας, ας δη το μεγάλο φως της θεογνωσίας. «Τα αρχαία παρήλθεν, ιδού γέγονε τα πάντα καινά». Το νεκρό γράμμα υποχωρεί. Το πνεύμα επικρατεί. Οι σκιές του νόμου περνούν. Η αλήθεια θριαμβεύει.

    Ο Μελχισεδέκ, που ήταν ένας τύπος, τώρα δείχνει ποιόν προεσήμαινε, δηλαδή τον Χριστό. Αυτός, που ως Θεός δεν έχει μητέρα, γεννιέται χωρίς πατέρα. Γιατί στον Δημιουργό της φύσεως δεν ισχύουν οι φυσικοί νόμοι.

    Όλα τα έθνη χειροκροτήστε, γιατί «παιδίον εγεννήθη ημίν, υιός και εδόθη ημίν, ου η αρχή επί του ωμού αυτού και καλείται το όνομα αυτού μεγάλης βουλής άγγελος».

    Ας φωνάζη δυνατά ο Ιωάννης Βαπτιστής: «Ετοιμάσατε την οδόν Κυρίου». Και εγώ θα φωνάζω την δύναμη και τη σημασία της μεγάλης αυτής ημέρας (των Χριστουγέννων).

    Αυτός που είναι άναρχος και αιώνιος, τώρα λαμβάνει αρχή. Αυτός που είναι αυθύπαρκτος, δημιουργείται. Αυτός που είναι άπειρος, χωρείται στην περιορισμένη ανθρώπινη φύση. Αυτός που πλουτίζει με τα αγαθά Του τον κόσμο, γίνεται φτωχός, παίρνοντας ανθρώπινο σώμα, για να πλουτίσω εγώ με την θεότητά Του. Ποιος μπορεί να παραστήσει πόσος είναι ο πλούτος της αγαθότητός Του;

    Γι' αυτό και συ μαζί με τον Αστέρα τρέξε και μαζί με τους Μάγους φέρε Του για δώρα, χρυσό και λιβάνι και σμύρνα. Τίμησέ Του ως Βασιλέα και Θεό και ως Λυτρωτή, που νεκρώθηκε για σένα. Μαζί με τους ποιμένες δόξασέ Τον, με τους αγγέλους υμνησέ Τον, με τους αρχαγγέλους σκίρτησε από χαρά. Ας είναι κοινή η πανήγυρις των ουρανίων και των επιγείων δυνάμεων».

Πηγή

"Αι αγγελικαί προπορεύεσθε δυνάμεις..." (Προεόρτια)

 Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία

Γιορτάζοντας Χριστούγεννα –π. Κ. Στρατηγόπουλου

     Ο κόσμος συνήθως γιορτάζει τα Χριστούγεννα, σαν τη γιορτή μιας βολικής αγάπης, που αιωρείται μέσα στο φαρισαϊκό και υπό πτώχευση «φάντασμα-πνεύμα των Χριστουγέννων». (Holy Ghost) 

Καθιερώθηκαν δυστυχώς τα Χριστούγεννα ως το επαιτειακό πυροτέχνημα μιας αγάπης, που είναι επιδερμική και ατελής, καρπός κάθε σκοτισμένης και εγκλωβισμένης στα ανικανοποίητα πάθη ψυχής. 

Ο «άχριστος» (χωρίς Χριστό) χριστιανός, αγνοεί ότι η γιορτή γίνεται μόνο αν δει, τι μπορεί να κάνει ο ίδιος ο άνθρωπος για να περπατήσει 365 μέρες το

Κυριακή πρὸ Χριστοῦ Γεννήσεως

Ματθ. α΄, 1-52

Εὐθ. Ζιγαβηνοῦ

Ἑρμηνεία τοῦ κατὰ Ματθαίον Εὐαγγέλιον

Οἱ Εὐαγγελισταὶ ἐχαρακτήρισαν στὶς ἐπιγραφὲς τὴ διηγησή τους σὰν Εὐαγγέλιο. Ἔχομε τὴ μαρτυρία τοῦ Λουκᾶ ποὺ λέει· Ἐπειδὴ πολλοὶ προσπάθησαν νὰ συντάξουν διήγηση γιὰ τὰ γεγονότα ποὺ ἔχομε πληροφορηθῆ. Καὶ τὴν ὠνόμασαν Εὐαγγέλιο, γιατὶ φέρνει ἐλπιδοφόρο μήνυμα στοὺς ἀνθρώπους Κι αὐτὸ εἶναι ἡ ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ, ἡ θέωση τοῦ ἀνθρώπου, ἡ κατάργηση τῶν δαιμόνων, ἡ παραγραφή τῶν ἁμαρτιῶν, ἡ ἀναγέννηση, ἡ υἱοθεσία καὶ κληρονομία τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Εὐαγγελισταὶ δὲν εἶναι μόνο αὐτοὶ οἱ τέσσερις ἀλλὰ ὅλοι μαζὶ οἱ ἀπόστολοι, ποὺ γιὰ ὅλους μαζὶ ἐκήρυξε ἀπὸ παλαιὰ ὁ Ἡσαΐας·  Πόσον ὡραῖα τὰ πόδια ἐκείνων ποὺ εὐαγγελίζονται τὰ ἀγαθὰ. Ἀλλὰ ξεχωριστὰ οἱ τέσσερις ὠνομάστηκαν εὐαγγελισταί, γιατὶ μᾶς ἔδωσαν γραπτή ἀφήγηση κι ἐξιστόρηση γιὰ ὅλα· ὅλοι οἱ ἄλλοι ἔκαμαν τὸ ἴδιο σὲ λόγο προφορικό.

Έπεσες; - Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Έπεσες;

Δεν είναι φοβερό ο παλαιστής να πέσει.

Φοβερό είναι να μείνει στην πτώση του.
Ούτε είναι δύσκολο ο πολεμιστής να τραυματισθεί.

Το κακό είναι μετά τον τραυματισμό να απογοητευθεί και να παραμελήσει το τραύμα…
Πόσοι αθλητές ύστερα από πολλές αποτυχίες αναδείχθηκαν

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΜΑΣ

 

 

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ

 ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ (Π.Α.Σ.Θ.Ε.)

«Ουκ αρνησόμεθά σε, Φίλη Ορθοδοξία»

(Ιωσήφ Βρυέννιος)

ΑΡ. ΠΡΩΤ. 2

21/12/2018

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΜΑΣ

Αγαπητοί εν Χριστώ Πατέρες και Αδελφοί, χαίρετε εν Κυρίω Ιησού πάντοτε!

Η Πανελλήνια Αδελφότητα Σπουδαστών Θεολογικής Επιστήμης (Π.Α.Σ.Θ.Ε.) με την παρούσα ανακοίνωση ενημερώνει το φιλορθόδοξο κοινό για το τι πρεσβεύει:

1. Πιστεύουμε όσα η Ορθόδοξη του Χριστού Εκκλησία πιστεύει, χωρίς καμία παρέκκλιση προς τα δεξιά ή αριστερά.

2. Απορρίπτουμε τον Οικουμενισμό ως αίρεση κατεγνωσμένη υπό Συνόδων και Πατέρων.

3. Δεν αναπαυόμαστε με «υπερορθές» θέσεις και απόψεις που φανερώνουν «ου κατ' επίγνωσιν» ζήλο, σεχταρισμό και αυτοδικαίωση.