"Ορθόδοξος Τύπος και Καλαβρύτων Αμβρόσιος"

Ἀκολουθεῖ τὴ Νεοταξικὴ συνταγὴ τῆς λογοκρισίας

καὶ ὁ «Ὀρθόδοξος Τύπος»;

Ὁ «Ὀρθόδοξος Τύπος» –δεκαετίες στὶς ἐπάλξεις τοῦ ἀντι-οικουμενιστικοῦ ἀγῶνα– τελευταῖα φαίνεται νὰ συμβιβάζεται μὲ πρόσωπα καὶ καταστάσεις. Ἀκολουθώντας τὴν λογοκρισία, τὴν ὑποκρισία, τὴν διπλωματία καὶ τὴν ἐμπάθεια τῶν ἄλλων μέσων ἐνημερώσεως, δημοσιεύει μόνο ὅ,τι ἀρέσει στὴν οἰκογενειοκρατία καὶ τὴν ἱερατικὴ ὁμάδα ποὺ τὸν διευθύνει.

Ἡ δημοσίευση τῆς ἐφημερ. Ορθ. Τύπος"

Ἀφορμὴ γιὰ τὸ σχόλιό μας αὐτὸ ἀποτελεῖ μιὰ δημοσίευση τοῦ Ορθ. Τύπου" (16/11/12, ἀριθ. φύλ. 1950). Σ’ αὐτὴν ἀσχολεῖται ὁ «Ὀρθόδ. Τύπος» μὲ μιὰ ἀστεία, ἀλλὰ καὶ  παραπλανητικὴ Ἀνακοίνωση τοῦ Μητρ. Καλαβρύτων. Μὲ αὐτὴ καταγγέλλει τὸν ΟΤΕ Αἰγίου ὁ Μητροπολίτης, γιατὶ τοῦ ἔκοψε τὸ τηλέφωνο ἐπειδὴ καθυστέρησε νὰ τὸ ...πληρώσει! Δηλαδή, ὁ Μητροπολίτης θέλει νὰ πιστέψουμε (ὅπως πίστεψε ὁ «Ὀρθ. Τύπος» παίζοντας τὸ παιχνίδι τοῦ Μητροπολίτη) ὅτι δὲν εἶχε νὰ πληρώσει 140,50 εὐρώ!!! Ἢ μήπως, ὅτι διώκεται ἀπὸ τὸν ΟΤΕ;

Αὐτό, λοιπόν, κατὰ τὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο», ἀποτελεῖ εἴδηση ἄξια δημοσιεύσεως!

Ἀντίθετα, οὐδεμία ἀναφορὰ ἔγινε ἀπὸ τὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο» γιὰ τὶς πρόσφατες δημοσιεύσεις τοῦ Μητροπολίτη Καλαβρύτων, ὡς πρὸς τὴ «Χρυσῆ Αὐγή», ποὺ ξεσήκωσε σάλο ἐναντίον του στὰ Μ.Μ.Ε. Τὸ ἴδιο, ἡ πρόσφατη δίκη μὲ κατηγορούμενο τὸν Μητροπολίτη Καλαβρύτων, ποὺ κράτησε τρεῖς ἑβδομάδες στὸ Ἐφετεῖο Πατρῶν (ἔγινε μὲ διακοπὲς λόγῳ τῆς ἀπεργίας τῶν δικαστῶν) δὲν ἀποτελεῖ εἴδηση κατὰ τὴν ἐφημερίδα. Γι’ αὐτὴν δὲν ἔβγαλε μιλιά! Οὔτε πρὶν ἀνέφερε κάτι, οὔτε καὶ μετὰ τὴν δίκη! Φαίνεται ὅτι εἶναι προστατευόμενος τῆς ἐφημερίδος ὁ κ. Ἀμβρόσιος, τοῦ ὁποίου ἀνελλιπῶς δημοσιεύει ἄρθρα, γεγονός πού δημιουργεῖ εὔλογες ἀπορίες καί ἐρωτήματα!

Ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸ γεγονὸς τῆς «ἀποτειχίσεως» Ὀρθοδόξων πιστῶν ἡ ἐφημερίδα σιώπησε. Οὔτε θετικά, οὔτε ἀρνητικά, οὔτε οὐδέτερα ἔδωσε τὴν εἴδηση.

Τέλος, ἐνῶ στὴν ἐφημερίδα δημοσιεύεται «Βιβλιογραφικὸ Δελτίο», ἀλλὰ καὶ ἑκατοντάδες «Παρουσιάσεις» σημαντικότατων, σημαντικῶν ἢ καὶ ἀσήμαντων βιβλίων, κόπηκε μὲ ἄνωθεν ἐντολή, ὄχι μόνο ἡ παρουσίαση, ἀλλὰ ἀκόμα καὶ ἡ μνημόνευση τῶν βιβλίων τοῦ π. Εὐθύμιου Τρικαμηνᾶ, παρόλο ποὺ διαπραγματεύονται ἕνα κρίσιμο γιὰ τὴν Ἐκκλησία θέμα, τὴν Διακοπὴ τῆς Μνημονεύσεως τῶν αἱρετικῶν-Οἰκουμενιστῶν Ἐπισκόπων. Ἡ πρακτική τῆς Διακοπὴ τῆς Μνημονεύσεως εἶναι ἕνα γεγονός πού ἀντιπαρέρχεται σκανδαλωδῶς. Γιὰ τὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο» τέτοια βιβλία εἶναι σὰν νὰ μὴν ὑπάρχουν.

Κάποια ὀνόματα, ἐκεῖ στὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο» δὲν θέλουν οὔτε στὸν ὕπνο τους νὰ τὰ σκέπτονται καὶ νὰ βλέπουν. Ἴσως γιά κάποιους ἐκεῖ εἴμαστε persona non grata.

Αὐτὴ εἶναι ἡ «Νέα Τάξη» ἀγάπης, ἐλευθερίας λόγου καὶ ἀντικειμενικῆς ἐνημέρωσης!

Καὶ βέβαια, εἶναι φανερό· θέλουν νά πιστέψουμε ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ κάνουν ἀπὸ «ἀγάπη» πρὸς τὰ πρόσωπά μας. Γιὰ νὰ μὴ μᾶς ἐκθέσουν.

Τοὺς εὐχαριστοῦμε καὶ δημοσίως.

Ὀρθόδοξος Χριστιανικὸς Ἀγωνιστικὸς Σύλλογος

“Ὁ ἅγ. Θεόδωρος ὁ Στουδίτης”»

Πειραιώς, Μασωνία και Μεσσηνίας Χρυσόστομος

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ  ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙ ΜΕ «ΓΕΝΝΑΙΟΤΗΤΑ» ΤΗΝ ΜΑΣΩΝΙΑ

ΚΑΙ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ κ. ΣΑΒΒΑΤΟ

Τὴν 15 Σε­πτεμ­βρί­ου 2012 ἀναρτήσαμε στὸ ἱστολόγιό μας, ὡς «Προδημοσίευση ἀπὸ τὸ περιοδικὸ “Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος”», ἕνα «Ἐκτενὴ σχολιασμὸ» ἐπιστολῆς τοῦ Μητροπολίτη Πειραιῶς πρὸς τὸ ὡς ἄνω περιοδικό. Ἕνα μεγάλο τμῆμα τῆς ἐπιστολῆς ἀναφερόταν στὴν κάλυψη ποὺ παρέσχε ὁ Πειραιῶς κ. Σεραφεὶμ (ποὺ κάποιοι τὸν θεωροῦν ἀντι-οικουμενιστὴ ἡγέτη καὶ καλύπτουν τὶς ἀνακολουθίες του) στὸν ἐκφράσαντα τὴν κακόδοξη καὶ αἱρετικὴ θέση περὶ «Μίας καὶ διηρημένη Ἐκκλησίας» Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο.

Προχθὲς ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, κατεφέρθη ἐναντίον τῆς μασωνικῆς Στοᾶς, καὶ καλῶς.

Ὅμως, εἶναι ἀπορίας ἄξιον τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Σεραφείμ, ἐνῶ ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ καταφέρεται ὀνομαστικὰ κατὰ πάντων -σχεδόν- τῶν ἐκτὸς Ἐκκλησίας σκανδαλοποιῶν ἢ ἀσχημονούντων, ἐνῶ καταφέρεται καὶ κατ’ αὐτῶν πού, μὲ τὴν ἀντιπατερικὴ λογική του, θεωρεῖ ὡς ζηλωτὲς «οὐ κατ’ ἐπίγνωση»,  ἀρνεῖται  (ἀπὸ τὴν ἄλλη) πεισματικὰ νὰ πάρει θέση καὶ νὰ καταγγείλει ὀνομαστικὰ τοὺς ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές, ὅπως χθὲς καὶ πάλι κατήγγειλε ἡ «Φιλορθόδοξος Ἕνωσις “Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος” σὲ ἄρθρο της ποὺ δημοσιεύσαμε.

Ἀρνεῖται δηλαδὴ νὰ μᾶς πεῖ: α) Τὰ “ἀναθέματα” ποὺ φέτος ἐκτετόξευσε κατὰ τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀγγίζουν καὶ τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο; Ἀγγίζουν καὶ τὸ δεξί του χέρι κ. Ζηζιούλα; Ἀγγίζουν καὶ τὸν (μὲ τὶς δικές του φροντίδες ἀθωωθέντα γιὰ τὶς αἱρετικές του θέσεις) Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσότομο; β) Ἂν δὲν ἀγγίζουν αὐτούς, ποὺ εἶναι οἱ ἡγέτες τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, γιὰ ποιούς ἄλλους ἀόρατους Οἰκουμενιστὲς τὰ ἐκτόξευσε; Γιατί δὲν κατονομάζει ὁ Μητροπολίτης αὐτοὺς ποὺ ἐπιβουλεύονται τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη; Τόσο πολὺ φοβᾶται ὁ «λέων» κ. Σεραφείμ, τὸν κ. Βαρθολομαῖο; Τόσο πολὺ φοβᾶται ὁ «γενναῖος» μὴ χάσει τὸ θρόνο του;

Θὰ θέλαμε νὰ εἴμαστε ὑπὸ τὶς ἐπισκοπικὲς εὐλογίες τοῦ κ. Σεραφείμ, συναγωνιστὲς στὸν ἀγῶνα κατὰ τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλ’ ὄχι ὑπὸ τὶς συνθῆκες συμβιβασμοῦ ποὺ βαδίζει. Ἀρκούμαστε, λοιπόν, σ’ αὐτὰ τὰ λίγα πρὸς τὸ παρόν, καὶ δημοσιεύουμε τὸ τμῆμα τῆς ἐπιστολῆς ποὺ ἀναφέρεται στὶς καλύψεις ποὺ παρέσχε ὁ «ἀγωνιστὴς» Μητροπολίτης Πειραιῶς στὸν αἱρετίζοντα μητροπολίτη Μεσσηνίας, ὅπως δημοσιεύεται στὸ τελευταῖο τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ «Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος»,  ποὺ κυκλοφορεῖ.

(Κ.Ε.Ν., ἐκπαιδευτικός).

(Μητροπολίτης Πειραιῶς:) «Μὲ αἰ­τι­ᾶ­σθε ὡς συ­νι­ε­ρουρ­γή­σαν­τα με­τὰ τῶν Σεβ. Μη­τρο­πο­λι­τῶν Σύ­ρου κ. Δω­ρο­θέ­ου καὶ Μεσ­ση­νί­ας κ. Χρυ­σο­στό­μου. Ἀ­γνο­εῖ­τε ὅ­μως ὅ­τι με­τὰ τῶν συγ­κε­κρι­μέ­νων Μη­τρο­πο­λι­τῶν συν­δέ­ο­μαι ἀρ­ρή­κτως με­τὰ δε­σμῶν φι­λί­ας καὶ ἀ­γά­πης συ­νυ­πη­ρε­τή­σας με­τ’ αὐ­τῶν ἐν τοῖς Γρα­φεί­οις τῆς Ἱ. Συ­νό­δου ἐ­πὶ ἱ­κα­νὰ ἔ­τη καὶ προ­σέ­τι, ὅ­τι ὁ Σεβ. Μη­τρο­πο­λί­της Σύ­ρου κ. Δω­ρό­θε­ος ἐ­προ­μά­χη­σε καὶ ἐ­πρω­το­στά­τη­σε εἰς τὴν ἔκ­δο­σιν τοῦ ἀ­να­κοι­νω­θέν­τος τῆς Ἱ. Συ­νό­δου τῆς Ἱ­ε­ραρ­χί­ας τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος τοῦ Ὀ­κτω­βρί­ου 2010 ὅ­ταν δι­ά­φο­ροι φω­ναὶ ἐ­πε­δί­ω­κον τὴν κα­τα­δί­κην μου καὶ τῶν συ­νυ­πο­γρα­ψάν­των Ἀρ­χι­ε­ρέ­ων τὴν «Ὁ­μο­λο­γί­αν πί­στε­ως κα­τὰ τοῦ Οἰ­κου­με­νι­σμοῦ». Ὁ δὲ Σεβ. Μεσ­ση­νί­ας κ. Χρυ­σό­στο­μος δι­ε­κή­ρυ­ξε ἐν Συ­νό­δῳ τῆς Ἱ­ε­ραρ­χί­ας ὅ­τι ὁ Πα­πι­σμὸς τυγ­χά­νει αἵ­ρε­σις καὶ κα­κο­δο­ξί­α καὶ ὅ­σον ἀ­φο­ρᾶ εἰς τὸ τε­θὲν θέ­μα τῆς δι­η­ρη­μέ­νης Ἐκ­κλη­σί­ας ἐν Συ­νό­δῳ καὶ πά­λιν δι­ε­κή­ρυ­ξε τὴν πί­στιν του εἰς τὴν Μί­αν, Ἁ­γί­αν, Κα­θο­λι­κὴν καὶ Ἀ­πο­στο­λι­κὴν Ἐκ­κλη­σί­αν. Ὀ­φεί­λω δὲ νὰ δι­ευ­κρι­νή­σω ὅ­τι ἡ φι­λί­α καὶ ἡ ἐκ­κλη­σι­α­στι­κὴ κοι­νω­νί­α με­τὰ τῶν ἀ­δελ­φῶν Ἀρ­χι­ε­ρέ­ων δὲν μοῦ κλεί­ουν τὸ στό­μα ὡς εὐ­χε­ρῶς ἐκ τῶν κει­μέ­νων μου ἐμ­φαί­νε­ται».

(Ἀπάντηση τοῦ περιοδικοῦ "K. Φλαμιᾶτος"):

1. Δὲν τὸ ἀ­γνο­οῦ­με κα­θό­λου, Σε­βα­σμι­ώ­τα­τε· τὸ γνω­ρί­ζου­με πο­λύ κα­λά. Ἀλ­λὰ μὲ λύ­πη μας δι­α­πι­στώ­νου­με ὅ­τι βά­ζε­τε τοὺς δι­α­προ­σω­πι­κοὺς δε­σμοὺς φι­λί­ας καὶ ἀ­γά­πης πά­νω ἀ­πὸ τὴν Πί­στη καὶ τὸν Χρι­στό...

Ἐ­σεῖς ἐ­πι­μέ­νε­τε νὰ ἐ­παι­νεῖ­τε εὐ­γνω­μό­νως τὸν Πα­τρι­άρ­χη Βαρ­θο­λο­μαῖ­ο, νὰ ὑ­πο­στη­ρί­ζε­τε καὶ νὰ συλ­λει­τουρ­γεῖ­τε μὲ τοὺς δού­ρει­ους ἵπ­πους καὶ τὶς κερ­κό­πορ­τες τοῦ Βα­τι­κα­νοῦ στὴν Ἐκ­κλη­σί­α τῆς Ἑλ­λά­δος, τὸν Μεσ­ση­νί­ας, τὸν Δη­μη­τρι­ά­δος καὶ τὸν Σύ­ρου, ...ἐκ­φω­νών­τας ἄ­κα­πνα καὶ ἀ­νί­σχυ­ρα «ἀ­να­θέ­μα­τα». Ἄλ­λη μι­ὰ φο­ρὰ σᾶς πα­ρα­κα­λοῦ­με νὰ μᾶς πλη­ρο­φο­ρή­σε­τε: ἂν δὲν εἶ­ναι αὐ­τοὶ Οἰ­κου­με­νι­στές, τό­τε ποι­οί ἄλ­λοι εἶ­ναι; Ὁ Οἰ­κου­με­νι­σμὸς δι­α­κι­νεῖ­ται ἀ­πὸ φαν­τά­σμα­τα καὶ ἐ­ξω­γή­ϊ­νους; Γι­ὰ ἀ­νύ­παρ­κτους αἱ­ρε­τι­κοὺς ὑ­πο­γρά­ψα­τε τὴν «Ὁ­μο­λο­γί­α Πί­στε­ως κα­τὰ τοῦ Οἰ­κου­με­νι­σμοῦ»;

Νά, λοι­πόν, ποὺ δὲν «θέ­λε­τε» νὰ τὸ πα­ρα­δε­χθεῖ­τε· ἐ­πει­δὴ ἔ­χε­τε τέ­τοι­ους «φί­λους» τὸ στό­μα σας ἔ­χει πά­θει ἀγ­κύ­λω­ση, καὶ ἐ­νῶ κατονομάζει τό­σους ἄλ­λους, γι’ αὐ­τοὺς τὸ ἔ­χε­τε κλει­στό!

2. Θὰ σᾶς κουράσω, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀ­σχο­λη­θῶ λί­γο πε­ρισ­σό­τε­ρο μὲ τὸ καί­ρι­ο θέ­μα τοῦ Μεσ­ση­νί­ας κ. Χρυσόστομου. Τὴν αἱρετική του διδασκαλία περὶ «διηρημένης» Ἐκκλησίας (ποὺ ποτὲ δὲν ἀνήρεσε) καὶ τὴ διαμάχη του μὲ τὸν Κυθήρων. Μᾶς δι­α­βε­βαι­ώ­νε­τε ὅ­τι ὁ Μεσ­ση­νί­ας δι­όρ­θω­σε τὸ λά­θος του. Γρά­φε­τε ὅ­τι, ὅ­πως «ἐ­δή­λω­σαν ἀμ­φό­τε­ροι, τὸ ἀ­να­φυ­ὲν θέ­μα ἔ­λη­ξεν θε­τι­κῶς, τοῦ Σεβ. Μη­τρο­πο­λί­του Μεσ­ση­νί­ας κ. Χρυ­σο­στό­μου δη­λώ­σαν­τος τὴν κα­τὰ πάν­τα ὀρ­θό­δο­ξον πί­στιν αὐ­τοῦ δι­ὰ τὴν ἀ­δι­αί­ρε­τον ὀν­το­λο­γί­αν τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας» καὶ ὅ­τι «ὁ Σεβ. Μη­τρο­πο­λί­της Μεσ­ση­νί­ας κ. Χρυ­σό­στο­μος ἐν Συ­νό­δῳ τῆς Ἱ­ε­ραρ­χί­ας ἔ­χει δι­α­κη­ρύ­ξει .­..ὅ­τι “ὁ Ρω­μαι­ο­κα­θο­λι­κι­σμός εἶ­ναι αἵ­ρε­σις καί ἐκ­κλη­σι­ο­λο­γι­κή ἐ­κτρο­πή"».

Δὲν μᾶς ἐ­ξη­γή­σα­τε, ὅ­μως, γι­α­τὶ ὁ λα­λί­στα­τος Μεσ­ση­νί­ας κ. Χρυ­σό­στο­μος Σαβ­βᾶ­τος, ἔ­χει στό­μα γι­ὰ νὰ ὑ­βρί­ζει τὴν Ἱ. Σύ­νο­δον (κα­τὰ τὸν Γλυ­φά­δας κ. Παῦ­λο), ἀλ­λὰ δὲν εἶ­χε στό­μα γι­ὰ νὰ δι­ορ­θώ­σει ἀν­τρί­κι­α καὶ αὐ­το­προ­σώ­πως, ὅ­σα αἱ­ρε­τι­κὰ εἶ­πε καὶ ἔ­γρα­ψε ἐ­πα­νει­λημ­μέ­νως; Ὅ­ταν κα­τη­γο­ρή­θη­κε ἐ­πὶ αἱ­ρέ­σει, καὶ με­τὰ τὸν θό­ρυ­βο ποὺ ξε­ση­κώ­θη­κε, ἐ­πα­νε­λάμ­βα­νε ἀ­με­τα­νό­η­τα τὴν αἱ­ρε­τι­κὴ δι­α­κή­ρυ­ξή του καὶ ἔ­δω­σε τὴν τε­λι­κή του ἀ­πάν­τη­ση στὸν κ. Τσε­λεγ­γί­δη (ποὺ ὡς σή­με­ρα ἰ­σχύ­ει, ἀ­φοῦ ὁ ἴ­δι­ος δὲν τὴν ἀ­ναί­ρε­σε) γρά­φων: «Ἡ Ἐκ­κλη­σί­α τοῦ Χρι­στοῦ, εἶ­ναι Μί­α καὶ Ἀ­δι­αί­ρε­τη, πρὶν τὸ σχί­σμα, σή­με­ρα εἶ­ναι δι­η­ρη­μέ­νη», δι­α­βε­βαι­ώ­νων ψευ­δῶς: «Με­τὰ τὸ σχί­σμα, οὐ­δέ­πο­τε ὑ­πῆρ­ξε στὴν Ἀ­να­το­λὴ ἡ ἀν­τί­λη­ψη ὅ­τι ὑ­πάρ­χει Μί­α Ἐκ­κλη­σί­α ὡς ὑ­περ­κεί­με­νη ὅ­λων τῶν ἄλ­λων ἐ­πὶ μέ­ρους Ἐκ­κλη­σι­ῶν».

Ἀ­φοῦ, λοι­πόν, ἔ­γρα­ψε καὶ ἐ­πέ­μει­νε ἐ­πὶ χρό­νι­α στὶς αἱ­ρε­τι­κὲς θέ­σεις του, καὶ προ­σέ­βα­λε συναδέλφους του, καὶ ὕ­βρι­σε (ὑ­πο­στη­ρί­ζον­τας τὶς θέ­σεις αὐ­τὲς) τὸν Μη­τρο­πο­λί­τη Κυ­θή­ρων κ. Σε­ρα­φεὶμ καὶ τὸν κα­θη­γη­τὴ κ. Δη­μή­τρι­ο Τσε­λεγ­γί­δη, γι­α­τί με­τὰ ἀ­πὸ τό­σο σά­λο ποὺ δη­μι­ούρ­γη­σε, δὲν εἶ­χε τὴν ἀν­δρεί­α καὶ τὴν εὐ­θύ­τη­τα νὰ δι­ορ­θώ­σει δη­μό­σι­α, ὅ­σα δη­μό­σι­α δί­δα­ξε καὶ ἔ­πρα­ξε; Πο­νη­ρό­τα­τη αὐ­τὴ ἡ ἐ­νέρ­γει­ά του. Τὸ ἔ­κα­νε καὶ γι­ὰ νὰ μὴν ἐ­κτε­θεῖ, καὶ γι­ὰ νὰ μπο­ρεῖ στὸ μέλ­λον νὰ πεῖ, ὅ­τι ἐ­γὼ δὲν ἐν­νο­οῦ­σα αὐ­τό, ἀλ­λὰ ἐ­κεῖ­νο! Τοῦ­το ὑ­παι­νίσ­σε­ται ὁ π. Θε­ό­δω­ρος Ζή­σης, (ἀν­τί­θε­τος μὲ τὴν δι­κή σας κά­λυ­ψη πρὸς τὸν φί­λο σας Μεσ­ση­νί­ας), ἀλ­λὰ καὶ ὁ ἴ­δι­ος ὁ Κυ­θή­ρων, τοῦ ὁ­ποί­ου πα­ρου­σι­ά­σα­τε (στὸ κεί­με­νό σας) τὸ τμῆμα τῆς δηλώσεώς του ποὺ σᾶς βοηθοῦσε νὰ «ἀθώσετε» τὸν Μεσσηνίας, δηλαδὴ τὴν μι­σή .­..ἀ­λή­θει­α!

Ὅ­μως ὁ Κυ­θή­ρων, ὁ ὁ­ποῖ­ος πι­έ­σθη­κε «ἀ­φό­ρη­τα» γι­ὰ μι­ὰ συμ­φι­λί­ω­ση, δη­λώ­νει καὶ κάποια ἄλ­λα ση­μαν­τι­κὰ στοι­χεῖ­α, τὰ ὁ­ποῖ­α ἐ­σεῖς ἀ­πο­σι­ω­πή­σα­τε. (Στὴν γραμμὴ τοῦ Κυθήρων κινεῖται καὶ ὁ π. Θε­ό­δω­ρος Ζή­σης, τοῦ ὁ­ποί­ου θὰ πα­ρα­θέ­σου­με κεί­με­να στὴ συ­νέ­χει­α).

Γρά­φει ὁ Κυ­θή­ρων κ. Σε­ρα­φείμ, ὅ­τι τὸ θέ­μα δὲν πρέ­πει νὰ θε­ω­ρη­θεῖ λῆ­ξαν, ὅ­τι αὐ­τὸς ὁ τρό­πος δι­ορ­θώ­σε­ως δὲν ἦταν ὁ Κα­νο­νι­κός!­!! Ἀ­πο­τε­λοῦν βέ­βαι­α (οἱ ἐ­ξη­γή­σεις ποὺ δό­θη­καν με­τα­ξὺ αὐ­τοῦ καὶ τοῦ Μεσ­ση­νί­ας), ἕ­να κα­λὸ βῆ­μα, λέγει, τὸ ὁ­ποῖ­ον «δύ­να­ται νὰ ἀ­πο­τε­λέ­σῃ ὑ­λι­κὸν πρὸς πα­ρο­χὴν συγ­κε­κρι­μέ­νων ἐ­ξη­γή­σε­ων καὶ ἄρ­σιν προ­σω­πι­κῶν κρί­σε­ων, εἰ­κα­σι­ῶν ἤ δι­α­φό­ρων ὑ­πο­νοι­ῶν». Θε­ω­ρεῖ ὅ­μως, ὅ­τι «τὸ ἰ­δα­νι­κὸν καὶ τὸ δε­ον­το­λο­γι­κὸν θὰ ἦ­το ὁ ἴ­δι­ος ὁ Σεβ. Μεσ­ση­νί­ας νὰ ἐκ­θέ­σῃ γρα­πτῶς τὰς ὡς ἄ­νω δο­θεί­σας προ­φο­ρι­κὰς ἐ­ξη­γή­σεις του, αἱ ὁ­ποῖ­αι καὶ θὰ ἀ­πε­τέ­λουν ἐ­πα­νόρ­θω­σιν τῶν ὑ­π' αὐ­τοῦ ἐ­πι­σή­μως γρα­φέν­των. Οὐ­δό­λως συμ­φέ­ρει νὰ αἰ­ω­ρῶν­ται ὅ­λα αὐ­τά, τὰ ὁ­ποῖ­α ἀ­πο­βαί­νουν εἰς βά­ρος τῆς Ἀ­νω­τά­της ἡ­μῶν Ἐκ­κλη­σι­α­στι­κῆς Ἀρ­χῆς καὶ ἡ­μῶν τῶν ἀ­να­μει­χθέν­των εἰς τὴν ὑ­πό­θε­σιν αὐ­τὴν Ἀρ­χι­ε­ρέ­ων, ὅ­ταν καὶ δη­μο­σί­ως, δι­ὰ τοῦ τύ­που, γί­νον­ται σχό­λι­α πε­ρὶ “κου­κου­λώ­μα­τος”, πε­ρὶ ἀ­με­τα­θέ­του ἐμ­μο­νῆς εἰς τὸ ἐκ­κλη­σι­ο­λο­γι­κὸν ἀ­τό­πη­μα, ἢ πε­ρὶ ἐν­δε­χο­μέ­νης ὑ­πα­να­χω­ρή­σε­ως καὶ ἐγ­κα­τα­λεί­ψε­ως τοῦ ἀ­γω­νι­στι­κοῦ με­τώ­που πρὸς ἀ­πο­φυ­γὴν ποι­νι­κῆς δι­ώ­ξε­ως (­!­!­!­)» (Ἐ­πι­στο­λὴ Κυ­θή­ρων πρὸς Ἀρ­χι­ε­πί­σκο­πον, ἀ­ριθ. πρωτ.: 1049, 10/11/2010).

Ἐ­πει­δή, λοι­πόν, Σε­βα­σμι­ώ­τα­τε, κα­τη­γο­ρη­θή­κα­τε κι ἐ­σεῖς ὅ­τι συμ­βά­λα­τε στὸ «κου­κού­λω­μα» τοῦ θέ­μα­τος, γι’ αὐ­τὸ ἔ­πρε­πε νὰ μὴν ἀ­πο­κρύ­ψε­τε τὴν πα­ρα­πά­νω σημαντικότατη πα­ρά­γρα­φο τοῦ κει­μέ­νου τοῦ Κυ­θή­ρων.

Τὸ ἀ­κό­μα φο­βε­ρό­τε­ρον, ποὺ δεί­χνει ὅ­τι βο­η­θή­σα­τε στὸ κου­κού­λω­μα ἑ­νὸς αἱ­ρε­τί­ζον­τος, εἶ­ναι ἡ πα­ρα­κά­τω γε­μά­τη νό­η­μα ση­μεί­ω­ση τοῦ Κυ­θή­ρων, ὅ­τι ὁ Μεσ­ση­νί­ας κυ­ρι­ο­λε­κτι­κὰ ἐ­κλι­πα­ροῦ­σε νὰ ἐ­πέλ­θη συμ­βι­βα­σμός, χω­ρὶς ὁ ἴ­δι­ος νὰ κα­τα­δι­κά­σει τὴν αἱ­ρε­τι­κὴ πε­ρὶ «δι­η­ρη­μέ­νης Ἐκ­κλη­σί­ας» δι­δα­σκα­λί­α του: «Ἰ­δι­αι­τέ­ραν αἴ­σθη­σιν προ­ε­κά­λε­σε εἰς τὸν ὑ­πο­γρά­φον­τα ἡ ἐ­πί­μο­νος θέ­σις τοῦ Σε­βα­σμι­ω­τά­του (Μεσ­ση­νί­ας) ὅ­τι δὲν θὰ δυ­νη­θῇ νὰ ἐ­πι­στρέ­ψῃ εἰς τὴν Θε­ό­σω­στον Ἐ­παρ­χί­αν του, ἐ­ὰν δὲν ἀ­πο­κα­τα­στα­θῇ πλή­ρως ὑ­πὸ τῆς ΔΙΣ ὡς πρὸς τὸ  Ὀρ­θό­δο­ξον πε­ρὶ Ἐκ­κλη­σί­ας φρό­νη­μά του»!

Καὶ γι­ὰ νὰ μὴ νο­μι­σθεῖ ὅ­τι αὐ­τὰ ποὺ πα­ρα­θέ­του­με καὶ ζη­τᾶ­με εἶ­ναι προ­σω­πι­κὲς μό­νο ἀ­πό­ψεις θὰ πα­ρα­πέμ­ψου­με στὸν π. Θε­ό­δω­ρο Ζή­ση, ποὺ ὡς κα­θη­γη­τὴς Πα­τρο­λο­γί­ας γνω­ρί­ζει ἄ­ρι­στα τὰ θέ­μα­τα αὐ­τά· ὁ π. Θε­ό­δω­ρος εἶ­πε καὶ ἔ­γρα­ψε τὰ ἑ­ξῆς:

«Γι­ὰ τὴν ἐκ­κλη­σι­ο­λο­γι­κὴ πα­ρέκ­κλι­ση τοῦ Μεσ­ση­νί­ας» ποὺ βρί­σκε­ται «στὰ ὅ­ρι­α τῆς αἱ­ρέ­σε­ως …ἔ­πρε­πε νά λά­βει θέ­ση ἡ ῾Ι­ε­ρά Σύ­νο­δος τῆς ῾Ι­ε­ραρ­χί­ας (Ι.Σ.Ι.­)… Αὐ­τὸ γι­ὰ λό­γους ποὺ δὲν γνω­ρί­ζου­με δὲν ἔ­γι­νε· ἴ­σως δι­ό­τι ἐ­κρί­θη ὅ­τι ἡ ὀρ­θο­δο­ξοῦ­σα πλει­ο­νό­της τῶν ἀρ­χι­ε­ρέ­ων θὰ κα­τέ­φε­ρε γι­ὰ δε­ύ­τε­ρη φο­ρὰ ἰ­σχυ­ρό πλῆγ­μα ἐ­ναν­τί­ον τῶν Οἰ­κου­με­νι­στῶν.­.. Ἡ λα­κω­νι­κὴ ἀ­πό­φα­ση τῆς Συ­νό­δου ποὺ ὑ­πο­βι­βά­ζει τὴν δογ­μα­τι­κὴ πα­ρέκ­κλι­ση σὲ προ­σω­πι­κή δι­έ­νε­ξη δύ­ο ἐ­πι­σκό­πων προ­κα­λεῖ πολ­λὰ ἐ­ρω­τη­μα­τι­κὰ καὶ ἀ­πο­ρί­ες.­.. Ἀ­πο­κή­ρυ­ξε τὴν πλά­νη ὁ Μεσ­ση­νί­ας δη­μο­σί­ως; Ποι­ές ἦ­σαν, ἔ­πει­τα,  οἱ  "δο­θεῖ­σες ἑ­κα­τέ­ρω­θεν ἐ­ξη­γή­σεις"; ᾿Ε­τη­ρή­θη­σαν πρα­κτι­κά, κα­τε­γρά­φη­σαν τὰ ἐ­ξη­γη­θέν­τα; …δι­ό­τι, ἂν μὲν εἶ­ναι ἐ­παρ­κεῖς, θὰ πα­ύ­σει τὸ σκάν­δα­λο»· δι­α­φο­ρε­τι­κὰ θὰ σκαν­δα­λί­ζει «πο­λύ πε­ρισ­σό­τε­ρο, δι­ό­τι (θὰ) ἐμ­φα­νί­ζει καὶ τοὺς συ­νο­δι­κοὺς ἀρ­χι­ε­ρεῖς ἢ νὰ συμ­φω­νοῦν πρὸς τὶς θέ­σεις τοῦ Μεσ­ση­νί­ας ἢ νὰ δι­στά­ζουν νὰ λά­βουν τὰ προ­βλε­πό­με­να ἀ­πὸ τοὺς ἱ­ε­ροὺς κα­νό­νες μέ­τρα»· ἔτ­σι ὅ­μως, «ἁ­πλῶς κου­κου­λώ­νουν τὸ θέ­μα» (Ὀρ­θό­δο­ξος Τύ­πος, 29/10/2010).

Βλέ­πε­τε, λοι­πόν, Σε­βα­σμι­ώ­τα­τε, ὅ­τι ἐ­ξη­γεῖ­τε τὰ πράγ­μα­τα κα­τὰ τὸ δο­κοῦν ἢ τὸ συμ­φέ­ρον σας; Ἀν­τι­λαμ­βά­νε­σθε, ὅ­τι τὰ πραγ­μα­τι­κὰ πε­ρι­στα­τι­κὰ σᾶς ἐκ­θέ­τουν ἀ­νε­πα­νόρ­θω­τα; Βγή­κα­τε «αὐ­το­βού­λως» νὰ ὑ­πο­στη­ρί­ξε­τε, ὄ­χι τὴν Πί­στη, ἀλ­λὰ τὸν φί­λο σας κ. Σαβ­βᾶ­το, ἐ­νῶ ἦ­ταν γνω­στὸ ὅ­τι στὰ Μ.Μ.Ε. (κα­τὰ τὸν Κυ­θή­ρων) «γί­νον­ται σχό­λι­α πε­ρί “κου­κου­λώ­μα­τος”, πε­ρί ἀ­με­τα­θέ­του ἐμ­μο­νῆς εἰς τὸ ἐκ­κλη­σι­ο­λο­γι­κὸν ἀ­τό­πη­μα, ἤ πε­ρὶ ἐν­δε­χο­μέ­νης ὑ­πα­να­χω­ρή­σε­ως καὶ ἐγ­κα­τα­λεί­ψε­ως τοῦ ἀ­γω­νι­στι­κοῦ με­τώ­που πρὸς ἀ­πο­φυ­γὴν ποι­νι­κῆς δι­ώ­ξε­ως(­!­!­!­)­». Καὶ τὸν ὑποστηρίξατε, ἐ­νῶ σᾶς ἦ­ταν γνω­στὴ ἡ κα­τά­θε­ση κατοχυρωμένης Μη­νυ­τη­ρί­ου Ἀ­να­φο­ρᾶς κα­τὰ τοῦ Μεσ­ση­νί­ας ἀ­πὸ τὴν Ἕ­νω­σή μας (ΦΕΚΦ). (Ἢ μήπως, τὸν ὑποστηρίξατε καὶ γιὰ νὰ θαφτεῖ μιὰ καὶ καλή, στὸ βάθος τῶν ἑρμαρίων τῆς Ἱ. Συνόδου, ἡ Μηνυτήριος Ἀναφορά μας;).

Ὁ Μεσ­ση­νί­ας, λοι­πόν, δὲν ἤ­θε­λε νὰ ἀρ­νη­θεῖ ὅ­σα εἶ­πε, γι­α­τὶ δὲν θέ­λει νὰ ἀρ­νη­θεῖ τὸ ρό­λο τοῦ δού­ρει­ου ἵπ­που ποὺ ἔ­χει ἀ­να­λά­βει· ἔ­πρε­πε δέ, νὰ ἀ­πο­δρά­σει ἀ­πὸ τὸν ἀ­σφυ­κτι­κὸ κλοι­ὸ ποὺ γύ­ρω του εἶ­χε δη­μι­ουρ­γη­θεῖ. Κι ἐ­σεῖς, ποὺ μέ­σα στὴν Σύ­νο­δο εἴ­χα­τε, γι­ὰ τοὺς λό­γους σας .­..ἐ­ναν­τι­ω­θεῖ στὶς αἱ­ρε­τί­ζου­σες θέ­σεις του, τώ­ρα ὑ­πο­κύ­ψα­τε στὸν τῆς φι­λί­ας λό­γο, καὶ τὸν ἀ­θω­ώ­σα­τε, τὸν ἐ­πι­σκε­φθή­κα­τε στὴν Κα­λα­μά­τα, σᾶς ἐ­πι­σκέ­φθη­κε στὸν Πει­ραι­ᾶ, συμ­προ­σευ­χη­θή­κα­τε, συλ­λει­τουρ­γή­σα­τε· τὸν ἀ­πο­δώ­σα­τε δη­λα­δὴ καὶ πά­λι «ὀρ­θό­δο­ξο ποι­με­νάρ­χη στὴν θε­ό­σω­στη ἐ­παρ­χί­α του» καὶ στὴν κοι­νω­νί­α, ὅ­πως συ­νέ­βη καὶ μὲ τὸν Σύ­ρου καὶ τὸν Δη­μη­τρι­ά­δος. (Τὰ κα­τὰ τῶν Οἰ­κου­με­νι­στῶν ἀ­να­θέ­μα­τα, λοι­πόν, ἐ­ναν­τί­ον ποί­ων ἐ­κτο­ξεύ­θη­καν; Ἐ­ναν­τί­ον ἀνυπάρκτωνν αἱ­ρε­τι­κῶν; Θέ­α­τρο, δι­ὰ τὸ «θε­α­θῆ­ναι τοῖς ἀν­θρώ­ποις»­;­).

Καὶ τὰ θε­ω­ρεῖ­τε δι­και­ο­λο­γη­μέ­να ὅ­λα αὐ­τά, ἀ­φοῦ γι­ὰ σᾶς ἡ φι­λί­α εἶ­ναι πά­νω ἀ­πὸ τὴν Πί­στη· ὅ­πως δη­λώ­σα­τε: «πέ­ραν τῶν ἀ­νω­τέ­ρω πο­λυ­ση­μάν­των χρε­ω­στῶ νὰ εἴ­πω ὅ­τι συν­δέ­ο­μαι ἀ­πὸ τρι­α­κον­τα­ε­τί­ας με­τὰ τοῦ Σεβ. Μη­τρο­πο­λί­του Μεσ­ση­νί­ας κ. Χρυ­σο­στό­μου συ­νυ­πη­ρε­τή­σας με­τ’ αὐ­τοῦ ἐν τοῖς Γρα­φεί­οις τῆς Ἱ. Συ­νό­δου καὶ ὅ­τι ἀν­τα­πέ­δω­κα κα­θη­κόν­τως καὶ ἀ­δελ­φι­κῶς τὴν ἰ­δι­κήν του εἰς τὰ ἡ­μέ­τε­ρα τα­πει­νὰ ὀ­νο­μα­στή­ρι­α εὐ­χα­ρι­στι­α­κήν με­το­χήν»­!­!! (Ἐ­πι­στο­λή σας, ἀ­ριθμ. πρωτ. 1585, 23/11/2010, «Πρὸς Γε­ώρ­γι­ον Ζερ­βόν», Ὀρ­θό­δο­ξος Τύ­πος).

Καὶ με­τὰ ταῦ­τα, ὁ Μεσ­ση­νί­ας (καὶ ὁ Σύ­ρου καὶ ὁ Δη­μη­τρι­ά­δος) συ­νέ­χι­σαν καὶ συ­νε­χί­ζουν τὸν φι­λο­πα­πι­κό, οἰ­κου­με­νι­στι­κὸ καὶ συγ­κρη­τι­στι­κὸ ἔρ­γο τους ἀ­νε­νό­χλη­τοι! Τί κι ἂν κα­τα­θέ­σα­τε τὴν μαρ­τυ­ρί­α σας πε­ρὶ τοῦ Μεσ­ση­νί­ας δι­ὰ τὴν «κα­τὰ πάν­τα ὀρ­θό­δο­ξον πί­στιν αὐ­τοῦ δι­ὰ τὴν ἀ­δι­αί­ρε­τον ὀν­το­λο­γί­αν τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας»; Τί κι ἂν μᾶς με­τα­φέ­ρα­τε τὴν ἀ­φε­ρέγ­γυ­α προ­φο­ρι­κὴ δή­λω­ση τοῦ Μεσ­ση­νί­ας πὼς θε­ω­ρεῖ αἵ­ρε­ση τὸν Πα­πι­σμό, ἀ­σφα­λῶς καὶ τὸν Προ­τε­σταν­τι­σμό; Αὐ­τὲς οἱ ἀ­νε­πί­ση­μες, μέ­σῳ τρί­των, δι­α­βε­βαι­ώ­σεις εἶ­ναι λό­γι­α τοῦ ἀ­έ­ρα· ἀ­πέ­χουν πα­ρα­σάγ­γας ἀ­πὸ τὴν Πα­τε­ρι­κὴ γραμ­μὴ πε­ρὶ με­τα­νοί­ας καὶ ἀ­πο­κη­ρύ­ξε­ως τῆς αἱ­ρέ­σε­ως ἀ­πὸ τὸν ἴ­δι­ο τὸν αἱ­ρε­τί­ζον­τα, ὅ­πως σχε­δὸν ἀ­μέ­σως ἀ­πέ­δει­ξαν τὰ γε­γο­νό­τα.

Με­τὰ ἀ­πὸ λί­γο δηλαδή, 28/11/10, ὁ Μεσ­ση­νί­ας, κα­τὰ τὴν Κυ­ρι­α­κά­τι­κη Θ. Λει­τουρ­γί­α στὸν ἱ. Ν. Ἁγ. Δη­μη­τρί­ου, συμ­προ­σευ­χή­θη­κε μὲ τὸν κ. Ρό­ου­αν Οὐ­ί­λι­αμς, ὁ ὁ­ποῖ­ος ἔ­χει τοὺς πα­ρα­κά­τω ἀ­ξι­ο­ζή­λευ­τους τί­τλους: εἶ­ναι ὁ ἀρ­χι­ε­πί­σκο­πος Καν­τέρ­μπου­ρυ (τῶν αἱ­ρε­τι­κῶν Ἀγ­γλι­κα­νῶν), εἶ­ναι νε­ο­πα­γα­νι­στὴς Δρυ­ΐ­δης (εἰ­δω­λο­λά­τρης), ἀ­πο­δέ­χε­ται τὶς χει­ρο­το­νί­ες ὁ­μο­φυ­λό­φι­λων ἐ­πι­σκό­πων, καὶ «ὅ­πως φαί­νε­ται.­.. (εἶ­ναι) καὶ ἐ­ξέ­χον στέ­λε­χος τῆς ἀν­τί­χρι­στης πα­ναί­ρε­σης τῆς "Νέ­ας Ἐ­πο­χής"» (k­l­a­s­s­i­k­o­p­e­r­i­p­t­o­si.b­l­o­g­s­p­ot.gr/2012/03/g­ay-t­w­i­t­t­er.h­t­ml). Τί τοῦ κο­στί­ζει, λοι­πόν, τοῦ κ. Σαβ­βά­του, νὰ κα­τα­δι­κά­ζει μὲν τοὺς αἱ­ρε­τι­κοὺς «γι­ὰ τὰ μά­τι­α τοῦ κό­σμου», χρησιμοποιώντας πρὸς τοῦτο τὸ Ὑμέτερον ἀντι-οἰκουμενιστικὸν στόμα  (ἀ­φοῦ ἐ­σεῖς προ­σφερ­θή­κα­τε νὰ τὸν δι­ευ­κο­λύ­νε­τε), νὰ συμ­προ­σεύ­χε­τε δὲ μὲ αὐ­τοὺς τοὺς αἱ­ρε­τι­κοὺς ποὺ «κα­τα­δι­κά­ζει»;

Νὰ μᾶς συγ­χω­ρή­σε­τε ποὺ θὰ σκα­λί­σου­με λί­γο πα­ρα­πά­νω καὶ ἐ­πώ­δυ­να τὴν μνή­μη σας, προ­κει­μέ­νου νὰ ἐ­πα­να­φέ­ρει καὶ ἕ­να ἄλ­λο πε­ρι­στα­τι­κὸ ποὺ συν­δέ­ε­ται μὲ τὸν Μεσ­ση­νί­ας, τὸ ὁ­ποῖ­ο (φαν­τά­ζο­μαι) ὅ­τι ἡ ἀν­τι-οι­κου­με­νι­στι­κὴ σας συ­νεί­δη­ση θὰ τὸ ἔ­χει ἀ­πω­θή­σει στὰ ἐν­δό­τε­ρα στρώ­μα­τα τοῦ ἀ­συ­νει­δή­του σας. Κι αὐ­τὸ τὸ γε­γο­νὸς εἶ­ναι ἐν­δει­κτι­κὸ τῆς ἀ­δι­α­φο­ρί­ας Ὑ­μῶν καὶ τῆς Ἱ. Συ­νό­δου, ποὺ ἐ­πέ­τρε­ψε καὶ ἐ­πι­τρέ­πει στὸν Μεσ­ση­νί­ας νέ­α θρα­σύ­τα­τη ἐ­πί­δει­ξη ἐκ­κλη­σι­α­στι­κοῦ ἀ­μο­ρα­λι­σμοῦ.

Συγ­κε­κρι­μέ­να, στὶς 3/3/2011 κα­τα­δι­κά­σα­τε μὲ σκλη­ροὺς τό­νους καὶ μὲ αἰχ­μη­ρὲς ἐκ­φρά­σεις τὴν πα­ρου­σί­α­ση, ποὺ πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε τὴν 31 Ἰ­α­νου­α­ρί­ου 2011 στὴν Ἀ­θή­να, ἑ­νὸς πα­πι­κοῦ βι­βλί­ου μὲ τί­τλο: «Σύ­νο­ψη τῆς κοι­νω­νι­κῆς δι­δα­σκα­λί­ας τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας». Κα­το­νο­μά­σα­τε δὲ τὸν κα­θο­λι­κὸ ἐ­πί­σκο­πο Σύ­ρου, τὸν καρ­δι­νά­λι­ο κ. R­e­n­a­to R­a­f­a­e­le M­a­r­t­i­no, κι ἕ­ναν πο­λι­τι­κὸ ἐ­πι­στή­μο­να, οἱ ὁ­ποῖ­οι πα­ρου­σί­α­σαν τὸ βι­βλί­ο. Ὅ­λως τυ­χαῖ­α, ὅ­μως, ξε­χά­σα­τε νὰ κα­τα­δι­κά­σε­τε καὶ νὰ ἀ­να­φέ­ρε­τε τὸ ὄ­νο­μα κά­ποι­ου ἄλ­λου, ποὺ κι αὐ­τὸς πα­ρου­σί­α­σε στὴν ἴδια ἐκδήλωση, τὸ ἴ­δι­ο πα­πι­κὸ βι­βλί­ο ἐκ­θει­ά­ζον­τάς το! Γι­α­τί τὸν ξε­χά­σα­τε; Δι­ό­τι ἦ­ταν ὁ φί­λος σας μη­τρο­πο­λί­της Μεσ­ση­νί­ας κ. Σαβ­βᾶ­τος!­ (a­m­en.gr/i­n­d­ex.p­hp?m­od=n­e­ws&op=a­r­t­i­c­le&a­id=4759).

Γι­α­τί, Σε­βα­σμι­ώ­τα­τε, τέ­τοι­α ὀ­φθαλ­μο­φα­νὴς ὑ­πο­κρι­σί­α; Κα­τα­δι­κά­σα­τε τοὺς Πα­πι­κοὺς πα­ρου­σι­α­στὲς τοῦ βι­βλί­ου (κά­τι ποὺ δὲν σᾶς κό­στι­ζε τί­πο­τα, ἀλ­λὰ σᾶς ἀ­νε­δεί­κνυ­ε ἀν­τι-οι­κου­με­νι­στὴ καὶ Πα­πο­φά­γο), τὴ στιγ­μὴ ποὺ οἱ ἄν­θρω­ποι αὐ­τοὶ τὴν δου­λει­ά τους κά­να­νε, ἀ­φοῦ μά­λι­στα βρῆ­καν συμ­πα­ρα­στά­τη στὴν προ­πα­γάν­δα τους τὸν κ. Χρυ­σό­στο­μο Σαβ­βᾶ­το. Ὁ κ. Χρυ­σό­στο­μος, ὅ­μως, τί δου­λει­ὰ εἶ­χε σ’ αὐ­τὴν τὴν πα­ρου­σί­α­ση; Κι ἀφοῦ σᾶς ἐνόχλησε αὐτὴ ἡ παρουσίαση καὶ ἀντιδράσατε καταγγέλωντας τὴν ἐνέργειά τους αὐτή, πό­σο περισσότερο ἔ­πρε­πε νὰ κα­τα­δι­κά­σε­τε τὸν «ὀρθόδοξο» ἐπίσκοπο κ. Σαββᾶτο ποὺ συμμετεῖχε καὶ τὴν ἐπευλόγησε;

Ἀλ­λὰ ἐ­σεῖς, πά­λι τὸν κα­λύ­ψα­τε, πα­ρό­λο ποὺ ἔμ­με­σα ἐ­πα­νέ­λα­βε τὴν αἱ­ρε­τι­κὴ θε­ω­ρί­α του πε­ρὶ «δι­η­ρη­μέ­νης Ἐκ­κλη­σί­ας»! Πα­ρου­σι­ά­ζον­τας δηλαδὴ τὸ βι­βλί­ο, εἶ­πε ὅ­τι αὐ­τὸ ἀ­πο­τε­λεῖ «μι­ὰ κοι­νὴ προ­σπά­θει­α τῶν χρι­στι­α­νι­κῶν Ἐκ­κλη­σι­ῶν, γι­ὰ νὰ μπο­ρέ­σουν ὅ­λες μα­ζὶ νὰ δώ­σουν τὸ μή­νυ­μα στὸ σύγ­χρο­νο εὐ­ρω­παῖ­ο ἄν­θρω­πο ὅ­τι δὲν εἶ­ναι μό­νος του, ὅ­τι δί­πλα του ὑ­πάρ­χει ἡ Ἐκ­κλη­σί­α ὡς Σῶ­μα Χρι­στοῦ»! Ἡ Μί­α (Ὀρ­θό­δο­ξη) Ἐκ­κλη­σί­α δη­λα­δή, ποὺ τώ­ρα εἶ­ναι δι­η­ρη­μέ­νη, ἀλ­λὰ μα­ζὶ μὲ τὶς Δυ­τι­κὲς αἱ­ρε­τι­κὲς ὁ­μο­λο­γί­ες μπο­ροῦν νὰ ἀ­πο­τε­λοῦν (κα­τὰ τὸν Μεσ­ση­νί­ας) τὸ ὁ­λο­κλη­ρω­μέ­νο «Σῶ­μα Χρι­στοῦ!»

Γι­α­τί, λοι­πόν, Σε­βα­σμι­ώ­τα­τε, ἀ­φή­σα­τε στὸ ἀ­πυ­ρό­βλη­το τὸν Μεσ­ση­νί­ας; Γιατί ἐξαντλήσατε τοὺς πολεμικούς σας μύδρους μόνον ἐναντίον τῶν ἑτέροδοξων Οἰκουμενιστῶν; Δὲν γνωρίζετε ὅτι οἱ πιὸ ἐπικίνδυνοι καὶ ὕπουλοι Οἰκουμενιστὲς εἶναι οἱ «ὀρθόδοξοι»; Γιατί τοὺς καλύπτετε;

Ἀλήθεια, ξέρετε νὰ τιμᾶτε τοὺς φίλους σας! Ἀλλά, εἶναι δυνατὸν νὰ τιμᾶτε καὶ τὴν Ἐκκλησία Του μὲ αὐτοὺς τοὺς ἐπαμφοτερισμούς σας;

Ο κ. Σεραφείμ, η Μασωνία και ο Οικουμενισμός

ΜΙΚΡΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗ ΝΕΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ,

Η ΜΑΣΩΝΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Ὁ μητροπολίτης Πειραιῶς τελευταίως βάλλει κατὰ τῆς Μασωνίας μὲ κείμενα ἀλλὰ καὶ Συνάξεις ποὺ ἔχει συγκαλέσει στὴν Μητρόπολη Πειραιῶς. Πρόσφατο κείμενό του, τὸ χθεσινὸ (19 Νοε 2012), μὲ τίτλο: «Ἀνοιχτὴ ἐπιστολὴ πρὸς τὸ Ὕπατο Συμβούλιο τοῦ 33ου τῆς “Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος”». Σ’ αὐτήν, μεταξὺ ἄλλων, κατηγορεῖ τὴν Μεγάλη Στοά, ὅτι ψεύδεται ὅταν ἀνακοινώνει ὅτι σὲ πρόσφατη σύναξή τους, προχώρησαν σὲ μύηση ἐξέχοντος Ἕλληνος ἱερωμένου στὴν Μασωνία καὶ τοὺς καλεῖ νὰ ἀποκαλύψουν τὸ ὄνομά του.

(Ἡ ἐπιστολὴ τοῦ κ. Σεραφεὶμ στὸ aktines.blogspot.gr/2012/11/33_6975.html).

Ἔχει γραφεῖ ὅτι, ὅσοι γίνονται Μασῶνοι, δίνουν ὅρκον ἐχεμύθειας καί, ἐπίσης, ὅτι τιμωροῦνται, ὅσοι παραβαίνουν τὸν ὅρκο τους. Ἂν εἶναι ἀλήθεια αὐτό, τότε εἶναι λογικό, ὅποιος τὴν ἐνοχλεῖ νὰ θέτει τὸν ἑαυτό του σὲ κινδύνους.

Τὸ ἐρώτημά μας εἶναι.

Γιατί ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς, ἕνας ὀρθόδοξος ἐπίσκοπος, ριψοκινδυνεύει γενναιότατα, καταγγέλλοντας μία ἐξωχριστιανικὴ θρησκεία ἢ ὀργάνωση καί, ταυτόχρονα, ἀρνεῖται πεισμόνως νὰ καταγγείλει καὶ νὰ κατονομάσει τοὺς συναδέλφους του ἡγέτες τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ποὺ ἀποτελοῦν τὸν ἔσχατο κίνδυνο καὶ τὸν ἐκ τῶν ἔσω ἐχθρὸ τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας;

Τοῦ κοστίζει περισσότερο ἡ καταγγελία κάποιων αἱρετικῶν «Ἀρχιερέων», ἀπὸ τὴν καταγγελία τῶν ἀξιωματούχων τοῦ «Ὑπάτου Συμβουλίου τῆς “Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος”»;

Καὶ κάτι ἄλλο. Σὲ μιὰ τελευταία Σύναξη στὴν Μητρόπολη Πειραιῶς περὶ Μασωνίας, κάποιος μοναχός(;) ἔθεσε καὶ τὸ θέμα περὶ τῆς μασωνικῆς ἰδιότητας τοῦ Ἐθνομάρτυρα Χρυσοστόμου Σμύρνης, τὸν ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος «βιαστικὰ» καὶ ἀνεξέταστα ἁγιοποίησε. Ἀφοῦ, ἔτσι κι ἀλλιῶς, ζήτησε πληροφορίες ἀπὸ τοὺς Μασώνους, γιατί δὲν ἐπεξέτεινε τὴν ἐρώτησή του; Γιατί δηλαδή, δὲν τόλμησε ὁ κ. Σεραφείμ, νὰ θέσει καὶ αὐτὸ τὸ οὐσιαστικὸ καὶ κρίσιμο ἐρώτημα, τὸ ὁποῖο μάλιστα τὸν ἀπασχόλησε ἐν συνάξει: Ἦταν δηλαδή, ὁ Χρυσόστομος Σμύρνης Μασῶνος  –ὅπως λένε οἱ μαρτυρίες–  ἢ ὄχι;

Γιατί λοιπόν, ὁ κ. Σεραφείμ, καταφέρεται μὲν κατὰ μιᾶς παγκοσμίου ὀργανώσεως, ἐπαναλαμβάνοντας γνωστὲς δημοσιευμένες πληροφορίες περὶ αὐτῆς καὶ γνωρίζοντας ὅτι ἀποκλείεται νὰ κατονομάσουν ζωντανὰ πρόσωπα ἱερωμένων ποὺ ἀποτελοῦν μέλη της (ἄρα μηδὲν εἰς τὸ πηλίκον), ἀρνεῖται, ὅμως, νὰ κάνει κάτι πιὸ εὔκολο ἀλλ’ ἀκίνδυνο: νὰ ἀποκαλύψει τὰ γνωστὰ ἡγετικὰ πρόσωπα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ποὺ σταθερὰ –ἀντιδράσεως μὴ ὑπαρχούσης– ἀλλοιώνουν τὶς ὀρθόδοξες συνειδήσεις τῆς πλειονότητος τῶν πιστῶν καὶ μεταβάλλουν τὸ σωτηριολογικὸ κήρυγμα καὶ σκοπὸ τῆς Ἐκκλησίας;

Δὲν γνωρίζει ὅτι οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας στηλίτευαν εὐθέως καὶ κατονόμαζαν κυρίως, τοὺς ἡγέτες τῆς κάθε αἱρέσεως, ὥστε νὰ προφυλάσσουν τοὺς πιστοὺς ἀπὸ τὸ νὰ πέφτουν στὰ δίχτυα τους; Δὲν γνωρίζει, ὅτι οἱ πιστοί, μὴ ἐνημερωνόμενοι ἀπὸ τοὺς Ἐπισκόπους τους, ἀγνοοῦν ποιοὶ εἶναι οἱ παναιρετικοὶ Οἰκουμενιστὲς Ἐπίσκοποι, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ διδάσκονται, νὰ εὐλογοῦνται καὶ νὰ κοινωνοῦν ἀπ’ αὐτούς;

Κι ἂν ὑποτεθεῖ ὅτι μερικοὶ πιστοὶ ὑποψιάζονται ποιοί ἐπίσκοποι εἶναι Οἰκουμενιστές, ἢ καὶ τὸ γνωρίζουν· ἔχουν τὴν δυνατότητα, κ. Σεραφείμ, νὰ τοὺς ἀποφύγουν, ἀφοῦ, ἐσεῖς οἱ ἴδιοι οἱ ποιμένες, τοὺς κρατᾶται στὸ σκοτάδι τῆς ἄγνοιας, ἀφοῦ ἐσεῖς οἱ ἴδιοι οἱ ποιμένες, τοὺς ἀναγκάζετε ἔμμεσα –διδάσκοντάς τους μιὰ κακή, ἀντιευαγγελικὴ ὑπακοὴ– νὰ ἐπικοινωνοῦν μὲ τοὺς αἱρετίζοντες Ἐπισκόπους καὶ νὰ παίρνουν τὴν εὐλογία τους, μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ δὲν ἔχετε τὸ θάρρος νὰ διακόψετε τὴν μετ’ αὐτῶν ἐπικοινωνία;

Νὰ περιμένουμε κάποια ἀπάντηση ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Πειραιῶς;

«Φιλορθόδοξος Ἕνωσις “Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος”»

Οικουμενιστικά

Ο  ΘΕΟΔΩΡΟΣ Β΄  ΠΡΟΣΕΦΕΡΕ  ΜΙΤΡΑ  ΠΡΟΣ  ΤΟΝ  ΘΕΟΔΩΡΟ Β΄

«Στου κουφού την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα»

Χθὲς ἔγινε ἡ ἐνθρόνιση τοῦ νέου Κόπτη Πατριάρχη Θεοδώρου τοῦ Β΄. Στὴν ἐνθρόνιση τοῦ αἱρετικοῦ Πατριάρχη, παρίστατο καὶ ὁ Πατριάρχης τῶν Ὀρθοδόξων Θεόδωρος ὁ Β΄, ὁ ὁποῖος τὸν προσφώνησε καὶ μεταξὺ ἄλλων εἶπε:

«Μὲ αἰσθήματα εἰλικρινοῦς φιλαδελφείας εὑρισκόμεθα σήμερα πλησίον Σας, κατὰ τὴν τελετὴ τῆς ἐνθρονίσεώς Σας, γιὰ νὰ μετάσχουμε τοῦ χαροποιοῦ γεγονότος τῆς ἀναλήψεως τῶν καθηκόντων Σας καὶ νὰ εὐχηθοῦμε γιὰ τὴν Πατριαρχία τοῦ Θεοδώρου τοῦ Β΄.

Σ’ αὐτὴ τὴν ἱστορικὴ καμπή, ἡ ἐν ἀμοιβαίῳ σεβασμῷ συνεργασία τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν καθίσταται πολύτιμη και λυσιτελής, ὑπὲρ τῆς εὐημερίας καὶ τῆς συναλλαγῆς. Γι’ αὐτό, καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀμφότεροι φέρομε τὸ ὄνομα Θεόδωρος ὁ Β΄, ἀποτελεῖ ἱστορικὴ ἐπιταγὴ πρὸς στενοτέρα συνεργασία διὰ τὸν λαὸ τῆς Αἰγύπτου.

Μὲ τὴν πεποίθηση ὅτι ἡ πνευματική σας προσωπικότητα, ἡ θεολογική σας κατάρτιση, ἡ ἀγάπη σας πρὸς τὸν πιστὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ, ἀποτελοῦν ἐχέγγυα γιὰ τὴν διακονία σας, Σᾶς εὐχόμεθα, ὁ Κύριος νὰ διαφυλάττει τὴν Μακαριότητά σας. Εὐλογημένη νὰ εἶναι ἡ Πατριαρχία σας».

Καὶ μὲ στεντόρειο φωνή, προσφέροντάς του μιὰ μίτρα ἐφώναξε: «Ἄξιοοος!».

 Εἶναι εὐδιάκριτο, ὅτι ἡ παρουσία τοῦ "ὀρθόδοξου" πατριάρχη κ. Θεόδωρου Β΄ στὴν ἐνθρόνιση τοῦ Κόπτη (αἱρετικοῦ) Πατριάρχη, δὲν μπορεῖ νὰ θεωρηθεῖ ἐθιμοτυπικὸ γεγονός, ὥστε κάποιοι, ἐπικαλούμενοι τὴν κακοποιούμενη ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστὲς «Οἰκονομία» τῶν Ἁγίων Πατέρων, νὰ μποροῦν νὰ τὸ δικαιολογήσουν.

Ἂν θεωρεῖ ὁ «ὀρθόδοξος» κ. Θεόδωρος Β΄ ὡς «χαροποιὸ γεγονός τὴν ἀνάληψη τῶν καθηκόντων» ἀπὸ ἕνα αἱρετικό, τότε ἐκ τῶν προτέρων παραιτεῖται τῶν καθηκόντων του, ποὺ εἶναι ἡ διαφύλαξη τοῦ ποιμνίου ποὺ τοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Θεός, ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς. Κι ἂν ὁμιλεῖ περὶ «συναλλαγῆς», χωρὶς τὴν μετάνοια τῶν αἱρετικῶν καὶ τὴν ἐπιστροφή τους στὴν Μία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, τότε προδίδει τὴν Ὀρθόδοξο Πίστη.

Ποιά εὐφυῆ “λογικὴ” ὑπηρετεῖ ὁ «ὀρθόδοξος» Πατριάρχης, ὅταν θεωρεῖ εὐνοϊκὴ συγκυρία τὸ γεγονὸς ὅτι «ἀμφότεροι φέρομε τὸ ὄνομα Θεόδωρος ὁ Β΄»; Μήπως, ὅτι θὰ ἐπικρατεῖ μιὰ σύγχυση, γιὰ τὸ ποιός εἶναι ὁ Ὀρθόδοξος καὶ ποιός ὁ αἱρετικός; Ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι δυσοίωνο καὶ ὄχι εὐοίωνο σημεῖο.

Οἱ Οἰκουμενιστὲς «ποιμένες», λοιπόν, συνεχίζουν ἀδίστακτοι, ἀμετανόητοι καὶ ἀκάθεκτοι τὴν ταχεῖα πορεία τους πρὸς τὴν ὁλοκλήρωση τοῦ Οἰκουμενιστικοῦ ὀνείρου. Τὴν παράδοση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας στὰ χέρια τοῦ Ἀντίχριστου. Καὶ ἐνῶ –λίγα μόλις χρόνια πρίν– κάθε ἀντίδραση καὶ καταγγελία, τοὺς ἀνάγκαζε νὰ κάνουν ἕνα βῆμα πίσω, τώρα ἐλάχιστα ὑπολογίζουν τὶς ἀντιδράσεις, ἀφοῦ βλέπουν ὅτι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν οἱ ἀντιδρῶντες ἐπικοινωνοῦν μαζί τους καὶ τοὺς ἀναγνωρίζουν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ὁ λαὸς (ποὺ παλαιότερα ἐστήριζε καὶ ἀκολουθοῦσε τοὺς ἀντιδρῶντες ἡγέτες), τώρα ἀδιαφορεῖ πλήρως, βλέποντας ὅτι οἱ περισσότεροι συμβιβάστηκαν.

Ἔτσι, καὶ γιὰ τοὺς μέν, καὶ γιὰ τοὺς δέ, ἰσχύει: «στοῦ κουφοῦ τὴν πόρτα, ὅσο θέλεις βρόντα».

«Φιλορθόδοξος Ἕνωσις “Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος”»

Πειθεσθε τοις ηγουμένοις υμων

Διατί δὲν πρέπει «νὰ πειθώμεθα εἰς τοὺς Ἀρχιερεῖς τοὺς κακοὺς κατὰ τὴν πίστιν;»

«Ἐὰν ὁ Ἐπίσκοπος ἔχει αἱρετικὰ δόγματα,

φεῦγε ἀπὸ αὐτόν»

Ἁγίου Νικοδήμου: Ἑρμηνεία εἰς τὸ

«Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν»

«Ἐδῶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος κάμνει τὸν λόγον περὶ Ἐπισκόπων καὶ Ἀρχιερέων· ἀφοῦ δὲ πρότερον ἐπαίνεσεν αὐτοὺς μὲ τὸν λόγον, ὁποῦ εἶπεν ἀνωτέρω, ὅτι αὐτοὶ εἶναι πιστοὶ καὶ ἄξιοι νὰ ζηλεύωνται ἀπὸ ἐκείνους ὁποῦ τοὺς θεωροῦσι· «μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν... ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς, μιμεῖσθε τὴν πίστιν» (Ἑβρ. ιγ' 7)· ἀφοῦ λέγω, ἐπαίνεσεν αὐτοὺς πρότερον, διὰ τοῦτο τώρα λέγει ἐδῶ, ὅτι πείθεσθε εἰς τοὺς τοιούτους Ἐπισκόπους καὶ Ἀρχιερεῖς σας, ἀδελφοί μου Χριστιανοί.

Ἀλλ' ἤθελεν εἰπῇ τίνας· τί λοιπόν; Πρέπει νὰ πειθώμεθα εἰς κάθε ἡγούμενον καὶ ἀρχιερέα καὶ ἄρχοντα, κὰν εἶναι κακός; Ἐγὼ δέ σοι ἀποκρίνομαι· κατὰ τί λέγεις, Χριστιανέ, πὼς εἶναι ὁ ἀρχιερεὺς καὶ ἡγούμενός σου κακός; Εἰ μὲν καὶ εἶναι κατὰ τὴν πίστιν κακός, ἤγουν εἰ μὲν ἔχει αἱρετικὰ δόγματα καὶ βλάσφημα, φεῦγε ἀπὸ αὐτόν, κὰν καὶ εἶναι Ἄγγελος ἀπὸ τὸν οὐρανόν· εἰ δὲ καὶ εἶναι κατὰ τὴν ζωὴν καὶ πολιτείαν κακός, πείθου εἰς αὐτόν· λέγει γὰρ ὁ Κύριος περὶ τῶν τοιούτων “ὅτι ἐπὶ τῆς Μωσέως καθέδρας ἐκάθισαν οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι· πάντα οὖν ὅσα ἂν εἴπωσιν ὑμῖν τηρεῖν, τηρεῖτε καὶ ποιεῖτε, κατὰ δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν μὴ ποιεῖτε· λέγουσι γὰρ καὶ οὐ ποιοῦσι” (Μάτθ. κγ' 3)^(*).

Περὶ δὲ τῶν αἱρετικῶν καὶ διεφθαρμένων κατὰ τὴν πίστιν Ἐπισκόπων καὶ Ἡγουμένων, εἶπεν ὁ Παῦλος ἀνωτέρω νὰ μὴ περιφερόμεθα ἀπὸ τὰς διδασκαλίας των· “διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις (τῆς πίστεως δηλ. καὶ τῶν ὀρθῶν δογμάτων) μὴ παραφέρεσθε” (Ἑβρ. ιγ' 9).

Διατί δὲ πρέπει νὰ πειθώμεθα μὲν εἰς τοὺς Ἀρχιερεῖς τοὺς κακοὺς κατὰ τὴν πολιτείαν, ὄχι δὲ εἰς τοὺς κακοὺς κατὰ τὴν πίστιν; ἐπειδὴ ἐκεῖνος μὲν ὁ Ἀρχιερεύς, ὁποῦ πολιτεύεται κακῶς, δὲν θέλει συμβουλεύσει ποτὲ καὶ τοὺς ἄλλους διὰ νὰ πολιτεύωνται κακῶς, διότι καὶ αὐτὸς ὁ ἴδιος πράττοντας τὰ κακὰ ἔργα, ἐντρέπεται· καὶ τοῦτο γίνεται φανερὸν ἀπὸ τοῦτο, ἤγουν διατὶ αὐτὸς κάθε μηχανὴν καὶ τρόπον μεταχειρίζεται νὰ κρύπτη ἀπό τους ἀνθρώπους τὰ κακὰ ἔργα ὁποῦ κάμνει, ὅθεν ἐκεῖνα ὁποῦ κρύπτει, πῶς ἠμπορεῖ νὰ τὰ διδάσκῃ εἰς τοὺς ἄλλους; Ἐκεῖνος δὲ ὁ Ἀρχιερεύς, ὁποῦ εἶναι κατὰ τὴν πίστιν κακός, αὐτὸς δὲν εἶναι δυνατὸν ἕως τέλους νὰ μὴ κηρύξῃ καὶ εἰς τὸν λαόν, ἐκεῖνο τὸ αἱρετικὸν φρόνημα, ὁποῦ ἔχει μέσα εἰς τὴν καρδίαν του».

(Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἑρμηνεία εἰς τὰς ΙΔ΄ Ἐπιστολὰς τοῦ ἀπ. Παύλου, Ἑρμηνεία εἰς τὴν πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολήν, κεφ. ιγ΄, σελ. 749-751).

________________________

(*) (Ὑποσ. ἁγ. Νικοδήμου:) Ὅθεν εἶπεν ὁ θεῖος Χρυσόστομος περὶ τοῦ Ἱερέως καὶ Ἀρχιερέως· «εἰ μὲν γὰρ δόγμα ἔχει διεστραμμένον, κὰν Ἄγγελος ᾖ, μὴ πείθου, εἰ δὲ ὀρθὰ διδάσκει, μὴ τῷ βίῳ πρόσεχε, ἄλλα τοῖς ρήμασι» (Λόγος Β' εἰς τὴν πρὸς Τιμόθεον Β'). Καὶ πάλιν λέγει· «Οὐκ οἶδας τί ἐστιν ὁ ἱερεύς; “Ἄγγελος Κυρίου ἐστί”. Μὴ γὰρ τὰ ἑαυτοῦ λέγει; Εἰ καταφρονεῖς αὐτοῦ, οὐκ αὐτοῦ καταφρονεῖς, ἀλλὰ τοῦ χειροτονήσαντος αὐτὸν Θεοῦ. Καὶ πόθεν δῆλον ὅτι ὁ Θεὸς ἐχειροτόνησεν αὐτόν, φησίν; Οὐκοῦν, εἰ μὴ ταύτην ἔχεις τὴν ὑπόληψιν, ἡ ἐλπίς σου κεκένωται. Εἰ γὰρ μηδὲν ἐνεργεῖ ὁ Θεὸς δι' αὐτοῦ, οὔτε λουτρὸν ἔχεις, οὔτε μυστηρίων μετέχεις, οὔτε εὐλογιῶν ἀπολαύεις· οὐκ ἄρα Χριστιανὸς εἶ.

Τί οὖν φησί· πάντας ὁ Θεὸς χειροτονεῖ, καὶ τοὺς ἀναξίους; Πάντας μὲν ὁ Θεὸς οὐ χειροτονεῖ, διὰ πάντων δὲ αὐτὸς ἐνεργεῖ, εἰ καὶ αὐτοὶ εἶεν ἀνάξιοι, διὰ τὸ σωθῆναι τὸν λαόν. Εἰ γὰρ δι' ὄνου, καὶ διὰ Βαλαάμ, διὰ μιαροῦ ἀνθρώπου, τοῦ λαοῦ ἕνεκεν ἐλάλησε, πολλῷ μᾶλλον διὰ τοῦ ἱερέως». Ὅρα καὶ τὴν ὑποσημείωσιν τοῦ «πάντα γὰρ ὑμῶν ἐστιν εἴτε Παῦλος εἴτε Ἀπολλὼς εἴτε Κηφᾶς» (Α' Κόρ. γ' 22).

Δεν θέλουν την Ορθοδοξία και την Ελλάδα

 

Κ Α Τ Α Λ Α Β Ε Σ     Τ Ω Ρ Α            

                           

ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΑ ΚΥΒΙΚΑ ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΕΠΙ ΤΡΕΙΣ (τουλάχιστον) ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ;

ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ ΠΕΙΘΑΡΧΗΜΕΝΟΣ ΣΤΑ ΦΑΡΑΩΝΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ

 

Ὅλα τὰ παρακάτω, ἐπειδή,
«ἀκόμα κι ἂν δὲν μποροῦμε νὰ κατευθύνουμε τοὺς ἀνέμους,
μποροῦμε ὅμως νὰ προσαρμόσουμε τὰ πανιά…»

 

.         Κατάλαβες τώρα γιατί κατέστρεψαν μεγάλες ὑγιεῖς ἑλληνικὲς βιομηχανίες (ΙΖΟΛΑ, ΠΙΤΣΟΣ, ΕΣΚΙΜΟ, ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΙΚΗ, AΙΓΑΙΟ, ΧΡΩΠΕΙ, ΠΥΡΚΑΛ) καὶ ἔκαψαν σὲ διάστημα δύο μηνῶν μεγάλα ἑλληνικὰ πολυκαταστήματα (ΜΙΝΙΟΝ, ΚΑΤΡΑΝΤΖΟΣ ΣΠΟΡ, ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΛΑΟΥΔΑΤΟΣ);
–Γιὰ νὰ βροῦν ἄνετα χῶρο, χωρὶς προσπάθεια, τὰ δικά τους μεγαλομπακάλικα, ποὺ διαφορετικὰ δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ παρεισφρύσουν στὴν ἑλληνικὴ ἀγορά…

.         Κατάλαβες  τώρα γιατί  σοῦ δίνανε τζάμπα κάρτες οἱ τράπεζες;
–Γιὰ νὰ χρεώνεσαι καὶ νὰ ἐξαρτᾶσαι ἀπὸ αὐτὲς ὅλο καὶ περισσότερο. Γιὰ νὰ σὲ βάλουν στὸ χέρι, νὰ σὲ κάνουν ὑποχείριό τους καὶ νὰ σοῦ πάρουν τελικὰ τὸ πατρικό σου, τὸ σπίτι, τὸ χωράφι, τὸ μαγαζί.

.         Κατάλαβες τώρα γιατί σὲ χώσανε στὸ χρηματιστήριο;
–Γιὰ νὰ γίνουν οἱ γνῶστες τοῦ παιχνιδιοῦ πάμπλουτοι σὲ μία νύχτα ἀνταλλάσσοντας τὸν πλοῦτο σου, τὸν ἱδρώτα σου, μὲ ἀέρα. Γιὰ νὰ χάσεις ἐσὺ τὸ κομπόδεμά σου στὸ στημένο παιγνίδι τοῦ τζόγου καὶ νὰ ἀναγκαστεῖς τὰ ἑπόμενα χρόνια νὰ δανειστεῖς πέφτοντας στὰ νύχια τῶν τοκογλύφων τραπεζῶν.

.         Κατάλαβες τώρα γιατί γουστάρουν τόσο τὴν… “ἐλεύθερη ἀγορά”;
–Γιὰ νὰ κλείσει ὁ μπακάλης τῆς γειτονιᾶς καὶ νὰ στέλνεις τὸν κόπο σου φτηνὰ στὰ μεγαλομπακάλικα τῆς Γερμανίας. Σὲ βγάλανε, ψαράκι, ἀπὸ τὴν γυάλα σου καὶ στὴν συνέχεια σὲ πέταξαν στὸν ὠκεανὸ μὲ τὰ σκυλόψαρα, ποὺ ἔχουν τοὺς δικούς τους κανόνες …διατροφῆς.

.         Κατάλαβες τώρα γιατί ἀγαπᾶνε τοὺς “μὴ νόμιμους μετανάστες” τόσο πολὺ οἱ ἐκλεγμένοι «ἀλῆτες» μας;
–Γιὰ νὰ κάνουν μὲ τὴν δυστυχία ἐκείνων καὶ ἐμᾶς δυστυχισμένους. Καὶ φυσικά, γιὰ νὰ τοὺς προσλάβουν στὴν “ἐλεύθερη ζώνη” ποὺ ζητᾶνε, νὰ τοὺς κοιμίζουν σὲ ἕνα κοντέινερ, νὰ τοὺς πληρώνουν ἕνα συσσίτιο γιὰ νὰ παράγουν ἐντὸς Εὐρώπης τὰ γερμανικὰ προϊόντα ποὺ παράγονται τώρα στὶς μακρινὲς χῶρες τους…

.         Κατάλαβες τώρα, ψαράκι, πόσο ἀξίζει ἡ γυάλα σου;
–Αὐτὴ εἶναι ἡ καλύτερη γωνιὰ στὸν κόσμο – τὸ καλύτερο οἰκόπεδο- καὶ τὴν κοστολογοῦν μόλις 300 δισ. συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν …ἀρχαιοτήτων.

 .         Κατάλαβες τώρα γιατὶ σοῦ πουλᾶνε φθηνὰ τὰ χαζοκούτια;
–Γιὰ νὰ μὴν μείνει οὔτε ἕνας Ἕλληνας ἀτάϊστος τὸ κουτόχορτο τῶν λιβαδιῶν τῶν στημένων πάνελς, τῶν προσβλητικῶν ριάλιτυς, τῶν ἠλίθιων καὶ τουρκικῶν σήριαλ.  Γιὰ νὰ σὲ πετᾶνε μπαλάκι ἀπὸ τὴ μεσημεριανὴ χαζοβιόλα στὸν ἀπογευματινὸ πληρωμένο. Ἀπὸ τὸ πρωὶ μέχρι τὸ βράδυ μία θλιβερὴ παρέλαση ὑπερεκτιμημένων “τίποτα”, μὲ καμιὰ εἰδικότητα, νὰ σοῦ κάνουν πλύση ἐγκεφάλου στὸν ἀέρα.

.         Κατάλαβες τώρα γιατί σ᾽ ἔδιωξαν ἀπὸ τὸ χωριὸ καὶ ἀπὸ τὴν γῆ σου, δίνοντάς σου μία ζηλευτὴ θέση στὸ “δημόσιο”;
–Γιὰ νὰ μὴν παράγουμε τίποτα, νὰ ἀγοράζουμε καὶ νὰ χρωστᾶμε τὰ πάντα, νὰ ἔχουν πολλὰ νὰ δώσουν, ἔναντι μιᾶς δραχμῆς, στοὺς νέους… “ἐποίκους”.

 .         Κατάλαβες τώρα γιατί πρέπει τὸ ζευγάρι νὰ δουλεύει σὲ δύο δουλειές, ἐνῶ ὁ παπποὺς θὰ πρέπει νὰ δουλεύει ἀκόμα καὶ στὰ 70 του;
–Γιὰ νὰ μεγαλώνουν τὰ παιδιὰ μόνα τους χωρὶς προσανατολισμὸ καὶ ἀρχές. Γιὰ νὰ χαθεῖ ἡ «καταραμένη» φυλή σου μὲ τὴν περηφάνια της. Αὐτὴ ἀποτελεῖ ἐμπόδιο στὰ γερμανόφιλα σχέδιά τους, τὸ ξέρουν πολὺ καλά, καὶ γι᾽ αὐτὸ προωθοῦν τὴν ὑπογεννητικότητα καὶ τὸν ἀφελληνισμό.

 .         Κατάλαβες τώρα γιατί στὴν Βουλὴ δὲν μπαίνει κανένας σοβαρὸς ἄνθρωπος;
–Ἐπειδὴ κανένας σοβαρὸς ἄνθρωπος δὲν καταδέχεται νὰ ἀνήκει στὸν θίασο τῶν 300 ποὺ προδιαγράφουν οἱ κομματικὲς λίστες, τὶς ὁποῖες συντάσσουν οἱ ντόπιοι τοποτηρητὲς τῆς παγκοσμιοποίησης μαζὶ μὲ τὶς “ἅγιες οἰκογένειες” τοῦ τόπου. Ἔτσι, στὸ θέατρο ποὺ λέγεται Βουλή, δὲν θὰ βρεῖτε σήμερα σχεδὸν κανέναν ἀπὸ τοὺς λαμπροὺς Ἕλληνες διανοητὲς καὶ ἐπιστήμονες, ἀκριβῶς ἐπειδὴ δὲν εἶναι θεατρίνοι.

.            Κατάλαβες τώρα γιατί τὰ κάνουν ὅλ᾽ αὐτά;
–Γιατί δὲν θέλουν Ἕλληνες σ᾽ αὐτὸν τὸν τόπο. Οὔτε στὸ γένος, οὔτε στὴν σκέψη.

ΣΥΜΠΛΗΡ. «ΧΡΙΣΤΙΑΝ ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»:

.         Κατάλαβες τώρα γιατὶ τόση φασαρία γιὰ τὴν διδασκομένη στὰ σχολεῖα Ἱστορία καὶ Γλῶσσα;
– Γιὰ νὰ σὲ κρατᾶνε ξεκρέμαστο, “χωρὶς ἑαυτό”, στὰ χέρια τους καὶ νὰ σὲ χειρίζονται χωρὶς νὰ τοὺς ἀντιστέκεσαι.

.         Κατάλαβες τώρα γιατὶ τέτοιος πόλεμος κατὰ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, τῆς Οἰκογενείας, τοῦ Ἁγίου Ὄρους, τοῦ Ἱ. Κλήρου, τοῦ Ἰδίου τοῦ Προσώπου τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ;
– Γιὰ νὰ μείνεις φυτὸ στὴν συνείδηση, νὰ μὴ ἔχεις ἐλπίδα, προοπτική, ὄνειρα, νόημα, περιεχόμενο. Νὰ εἶσαι μιὰ φούσκα, ἕνας σκλάβος κούφιος καὶ στραπατσαρισμένος, ποὺ θὰ δουλεύεις ἀνόητα καὶ ἀνενόχλητα γιὰ τὰ φαραωνικὰ σχέδιά τους.

.         Κατάλαβες τώρα γιατὶ ΤΟΣΑ ΚΥΒΙΚΑ ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΕΠΙ ΤΡΕΙΣ (τουλάχιστον) ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ;

.          Ἂς προσαρμόσουμε λοιπὸν τὰ πανιά μας καὶ ἂς πᾶμε κόντρα στὰ σχέδιά τους, ὁ καθένας μὲ τὸν τρόπο του, ἀλλὰ ὅλοι μαζὶ μὲ τὴν ἐπίγνωση τοῦ τί πᾶνε νὰ μᾶς κάνουν καὶ μὲ ποιὸν τρόπο.

 Σημ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Τὸ ἀνωτέρω ἔφθασε ἀπὸ φίλο στὴν ΧΡ. ΒΙΒΛ. Μικρὸ συμπλήρωμα προσέθεσε ἡ «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»

 Πηγή: christianvivliografia.wordpress.com

Ανεπιθυμητος ο Απόστολος Παύλος από δεσποτάδες

Ἀπὸ ὁμιλία Αὐγουστίνου Καντιώτου

ANEΠΙΘΥΜΗΤΟΣ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ

ΣΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΠΑΝΗΓΥΡΤΖΙΔΕΣ ΔΕΣΠΟΤΑΔΕΣ

 

Τὰ μεγάλα συλλείτουργα καὶ ἡ πολυτέλεια τῶν σημερινῶν δεσποτάδων δὲν ἔχουν καμιὰ σχέση μὲ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο

Θὰ μαζευτοῦν καὶ δεσποτάδες μὲ τὰ ἐγκόλπιά τους καὶ μὲ τὶς σπινθηροβολοῦσες μίτρες τους, θὰ μαζευτοῦν ὅλοι ἐπάνω ἐκεῖ. Ἔ, Χριστιανοί μου, σᾶς ἐνθουσιάζει αὐτὴ ἡ πανήγυρις; σᾶς ἐνθουσιάζουν αἱ στολαὶ αἱ λαμπραὶ τῶν παπάδων μας καὶ τὰ ῥαβδιὰ τὰ δεσποτικὰ καὶ τὰ στέμματα καὶ οἱ φωνὲς καὶ οἱ πανηγύρεις; Δὲν ξέρω.

Σᾶς κάνω μιὰ ὑπόθεσι μόνο. Φαντασθῆτε τὴν ὥρα ἐκείνη, ποὺ εἶνε ὅλοι αὐτοὶ μαζεμένοι ἐκεῖ, νά ᾽ρχεται ὁ ἀπόστολος Παῦλος· μὲ τὸ ῥαβδί του, χωρὶς νά ᾽χῃ μίτρες στὸ κεφάλι… Πώ πω! δὲν μπορῶ νὰ φαντασθῶ τὸν Παῦλο μὲ μία μίτρα, δὲν μπορῶ νὰ φαντασθῶ τὸν Παῦλο μὲ μπαστούνια καὶ πολυτέλεια, δὲν μπορῶ νὰ φαντασθῶ τὸν Παῦλο μὲ αὐτοκίνητα πολυτελείας, δὲν μπορῶ νὰ φαντασθῶ τὸν Παῦλο μὲ διαταγὰς καὶ ἀστραπὰς καὶ βροντάς· δὲν μπορῶ νὰ φαντασθῶ τὸν Παῦλο σὰν Ἀλῆ πασᾶ νὰ κυβερνᾷ τοὺς πιστούς. Δὲν μπορῶ νὰ φαντασθῶ ἔτσι τὸν Παῦλο· εἶνε μιὰ ἄρνησις τοῦ Χριστιανισμοῦ ὅλη αὐτὴ ἡ ἐμφάνισις τοῦ ἱερατείου μας.

Ἐὰν πραγματικῶς λοιπόν, μὲ ἀλεξίπτωτο τοῦ οὐρανοῦ, ἔπεφτε ἀπὸ πάνω ἀπὸ τὰ οὐράνια κάτω στὴ γῆ τὴν ὥρα ἐκείνη καὶ ἔλεγαν «Ὁ Παῦλος ὁ ἀπόστολος!», –ὤ τότε, ἀδελφοί μου– θὰ ἄλλαζε ὅλη αὐτὴ ἡ ψευδής σκηνοθεσία, ὅλο αὐτὸ τὸ φεστιβὰλ τὸ ὁποῖο ἑορτάζουνε ὅλοι αὐτοί οἱ ψαλτάδες, οἱ παπᾶδες μὲ τὰ λαμπρά τους ἄμφια, οἱ δεσποτάδες). Καὶ μόνον αὐτοί; Καὶ ἐμεῖς ὅλοι, ἀδελφοί μου· καὶ ὅλη ἡ Ἀθήνα, καὶ ὅλη ἡ Ἑλλάδα, μὲ τὸ λαὸ καὶ τὸν κλῆρο της, μὲ τοὺς φτωχούς, μὲ τοὺς πλουσίους, μὲ τοὺς βασιλιᾶδες της. Ἐὰν μᾶς στύψῃς ὅπως στύβεις τὸ λεμόνι, ἂν μᾶς στύψῃς ὅλους (παπᾶδες, ψαλτάδες, δεσποτάδες, καλογέρους, ἀσκητάδες, ἱεροκήρυκας, θεολόγους), ἐὰν μᾶς στύψῃς ὅλους, τὸ νυχάκι τοῦ Παύλου δὲν κάνουμε.

Ἄχ Χριστιανοί μου! Ἕνας Παῦλος ἦταν αὐτός –ὅταν τὸ σκέπτομαι κλαίω–, καὶ ἔγινε ἠλεκτρικὴ σκούπα καὶ καθάρισε τὴν Ἑλλάδα· ὀγδόντα δεσποτάδες, ἑκατὸ ἱεροκήρυκες, ὀκτὼ χιλιάδες παπᾶδες ἐμεῖς, καὶ ἡ Ἑλλάδα ἐβρώμισε. Πού, ἂν εἴχαμε Πνεῦμα Θεοῦ, θὰ εἴχαμε ἀνακαινίσει τὸν κόσμο ὅλο. Ἄχ Παῦλε, ἄχ Παῦλε!

Καὶ ἂν ἤρχετο ὄχι στὸ 53 μ.Χ. ποὺ ἦρθε ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ἀλλὰ ἂν ἐρχόταν σήμερα στὸ «κλεινὸν ἄστυ» ὁ ἀπόστολος Παῦλος, θὰ εἶχε καὶ σήμερα ἐχθρούς. Ἀλλὰ ἂς μὲ συχωρέσῃ ὁ Θεὸς γι᾽ αὐτὴν τὴν πικρὰν ἀλήθεια ποὺ θὰ πῶ. Ἂν καὶ ξέρω ὅτι μέσα στὸ ἀκροατήριό μου ἔχω κατασκόπους οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦν τὸ γνήσιο καὶ ἀποστολικὸ καὶ ῥιζοσπαστικὸ κήρυγμά μου, μιλῶ καθαρὰ ἐνώπιον Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, καὶ ὁποιοσδήποτε καὶ ἂν εἶνε ἂς προσπαθήσῃ νὰ μὲ διαψεύσῃ καὶ νὰ κατηγορήσῃ ὅ,τι θέλει. Ἐὰν ἐρχότανε ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὴν Ἀθήνα μέσα, στὴν Ἑλλάδα μέσα, οἱ μεγαλύτεροι ἐχθροί του, ποὺ δὲν θὰ τὸν ἀφήνανε νὰ μείνῃ οὔτε εἰκοσιτέσσερις ὧρες, οὔτε νὰ πιῇ ἕνα ποτήρι νερό, θὰ ἤτανε – ποιοί, ἀδελφοί μου; Δὲν τὸ λέτε· θὰ ἦταν οἱ δεσποτάδες.

Ὄχι ἀγαπητοί μου ὅλοι. Ὄχι ὅλοι, ἀλλὰ οἱ κακοὶ ἐκεῖνοι ἐπίσκοποι, οἱ ὁποῖοι ἐδίωξαν ἕνα Μέγα Βασίλειο, ἕνα Χρυσόστομο καὶ ἀργότερα ἕνα Μέγα Ἀθανάσιο· οἱ κακοὶ ἐπίσκοποι, περὶ τῶν ὁποίων εἶπε ὁ Χρυσόστομος ὅτι «Οὐδὲν δέδοικα ὡς ἐπισκόπους πλὴν ἐνίων» (τίποτα δὲν φοβήθηκα ὅσο τοὺς ἐπισκόπους ἐκτὸς ἀπὸ μερικούς). Οἱ κακοὶ ἐπίσκοποι δὲν θὰ τὸν ἀφήνανε νὰ μείνῃ οὔτε εἰκοσιτέσσερις ὧρες. Δὲν θὰ τολμοῦσε. Ποῦ νὰ πάῃ ὁ Παῦλος; Νὰ πάῃ στὸ Μεσολόγγι; Οἱ παράνομοι καὶ ἀντικανονικοὶ δεσποτάδες –γιατὶ θὰ εἶχε ἕνα ραβδὶ φωτιὰ καὶ λαύρα– θὰ τοῦ ἔλεγαν· «Ἐμεῖς ἐδῶ στὸ Μεσολόγγι ἔχουμε ἱεροκήρυκας σπουδαίους καὶ μεγάλους». Θὰ πήγαινε στὰ Γιάννενα; «Ἔχουμε ἱεροκήρυκας». Θὰ πήγαινε στὸ Βόλο; «Ἔχουμε ἱεροκήρυκας». Ὅπου νὰ πήγαινε, δὲν θὰ μποροῦσε να σταθῇ. Εὐγενέστεροι ἦσαν οἱ Ἀθηναῖοι τὰ χρόνια ἐκεῖνα· τὸν ἀνεβάσανε ἐπάνω στὸ βῆμα τοῦ Ἀρείου πάγου (βλ. Πράξ. 17,19 κ.ἑ.). Ἂν ἐρχόταν τώρα, ἡ δημοσία ἀσφάλεια θὰ τὸν συνελάμβανε ὡς ἐπικίνδυνο καὶ θὰ τὸν ὡδηγοῦσε στὴν ἐξορία, δὲν θὰ τὸν ἄφηνε νὰ μείνῃ οὔτε εἰκοσιτέσσερις ὧρες.

Ὤ θεομπαῖκτες, ὤ ὑποκριταί, ὢ φεστιβὰλ θρησκευτικό!… Ὅταν παρουσιαστῇ πνεῦμα τὸ ὁποῖον ἔχει σπινθῆρα ἀποστόλου Παῦλου, δὲν γίνεται δεκτός. Ἐντὸς ὀλίγου μέσα εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν θὰ ὑπάρχῃ θέσι [γι᾽ αὐτόν]. Ἐὰν κατισχύσῃ ἡ ἀνομία, ἡ ἀσέβεια, ἡ ἁμαρτία, δὲν θά ᾽χῃ θέσι. Κάθε τίμιος κληρικὸς ποὺ πιστεύει στὸν Ἐσταυρωμένο, κάθε κληρικὸς μὲ παρρησία καὶ ἔλεγχο, δὲν θά ᾽χῃ θέσι. Μέσα στὴν φαυλοκρατούμενη ἐκκλησία δὲν θά ᾽χουν θέσι οἱ τίμιοι ἄνθρωποι.

Ἀλλ᾽ ὦ Παῦλε ἀπόστολε. Ἐσὺ ποὺ ἀγάπησες τὸ γένος μας, ἐλθὲ καὶ πάλι ἐν μέσῳ ἡμῶν. Παρηγόρησέ μας, ἐνίσχυσέ μας, δῶσε μας καὶ πάλι τὴν Ἑλλάδα μας. Καὶ τότε, τὰ βράχια θὰ τινάξουν ρόδα πρὸς τιμὴν τῆς ἁγίας Τριάδος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

(ἐπίλογος ὁμιλίας ποὺ ἔγινε στὴν Αθήνα το 1965)

Πηγή: augoustinos-kantiotis.gr/?p=29729