Γ΄ Μια Απολογία-Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμού (που το κόστος της ήταν η "καθαίρεση"), συκοφαντείται συνειδητά από γνωρίζοντας, και κακοποιείται από τους αγνοούντας

Γ΄ ΜΕΡΟΣ

 ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΟΝ  ΥΠΟΜΝΗΜΑ

ΠΡΟΣ ΤΟ  ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΟΝ  ΣΥΝΟΔΙΚΟΝ

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

τοῦ Ἱερομονάχου π. Εὐθύμιου Τριακαμηνᾶ

 Γ΄ ΜΕΡΟΣ

5) Διά τήν ε' κατηγορία (ἐπί κακοβούλῳ ἐξυβρίσει, ἔργῳ καί λόγῳ τοῦ Ποιμενάρχου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Λαρίσης καί Τυρνάβου....) σᾶς ἐκθέτω τά ἀκόλουθα:

Κατ' ἀρχάς ἀνεφέρθη ὁ κ. Ἰγνάτιος Λάπας σέ ὕβρεις κακόβουλες τίς ὁποῖες κατέφερα ἐναντίον του καί ἐναντίον τῆς Συνόδου, χωρίς νά ἀναφέρη συγκεκριμμένα τίς φράσεις καί τούς λόγους μου, μέ τούς ὁποίους καί τούς ἐξύβρισα. Ἐπίσης ἀνέφερε στήν ἴδια παράγραφο ὅτι ἔχω ὀπαδούς, πρᾶγμα τό ὁποῖον εἶναι ὄντως ὕβρις καί συκοφαντία χαλκευμένη ἐκ μέρους του ἐναντίον μου. Διότι μέσα στήν Ἐκκλησία δέν ἔχει κανείς ὀπαδούς, ἐφ' ὅσον αὐτή δέν εἶναι σύλλογος ἤ ποδοσφαιρική ὁμάδα. Ἀνεφέρθην λοιπόν ἀνωτέρω ὅτι ἐρχόμενος στήν Λάρισα δέν ἡγήθην κάποιου ἀγῶνος, οὔτε ἠθέλησα νά αὐτοπροβληθῶ ἤ νά ἔχω ἰδιοτελῆ συμφέροντα.

Εἶδα ἁπλῶς τόν ἀγῶνα τῶν Λαρισαίων σύμφωνον μέ τήν Ὀρθόδοξον Παράδοσι καί ἠγωνίσθην καί ἐγώ μαζί των, ὡς εἷς ἐξ αὐτῶν, ἐναντίον τοῦ σάπιου ἐκκλησιαστικοῦ κατεστημένου, ὅπως ἔκανα καί πρίν ἔλθω στήν Λάρισα.

Βεβαίως πάντοτε προσπαθῶ νά ἐνημερώνω τούς ἀνθρώπους πού μέ πλησιάζουν καί τούς ἐφιστῶ τήν προσοχή, ὅσον ἀφορᾶ τούς καλούς καί τούς κακούς ποιμένες, τίς πλάνες οἱ ὁποῖες ὑφέρπουν σήμερα στόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας, τήν ἐκκοσμίκευσι ἡ ὁποία τήν διαβρώνει, τίς σκοτεινές δυνάμεις οἱ ὁποῖες τήν κατευθύνουν, τήν αἵρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἡ ὁποία τήν κατατρώγει κλπ. Ἐπίσης σέ ὅ,τι τούς λέγω τούς ἀντιδιαστέλλω τίς γραφές, τούς πατέρες καί τούς Ἱερούς Κανόνες, ὥστε νά εἶναι εἰς θέσιν νά κρίνουν μόνοι των καί νά ξεχωρίσουν τό σωστό ἀπό τό νόθο, τό ὑγιές ἀπό τό ἄρρωστο, καί τό καθαρό ἀπό τό σάπιο.

Εἶναι βεβαίως φυσικό οἱ Ἐπίσκοποι νά ἐνοχλοῦνται ἀπό αὐτήν τήν ἐνημέρωσι, διότι, ὅπως λέγει ἁπλά ὁ λαός, «ὁ μυγιασμένος μυγιάζεται». Ἄν δηλαδή ἀνῆκαν οἱ Ἐπίσκοποι στόν χῶρο τῶν σωστῶν, τῶν καθαρῶν, τῶν Ὀρθοδόξων, θά ἔπρεπε νά χαροῦν διότι ἐνημερώνεται ὁ λαός, προκειμένου νά μήν πέση σέ παγίδες. Τώρα ὅμως ἐπειδή προφανῶς δέν ἀνήκουν σ' αὐτήν τήν κατηγορία, αὐτά τά θεωροῦν ὕβρεις ἐναντίον των καί ὁμαδοποιήσεις, ὁπότε μᾶς δίδουν νά καταλάβωμε ὅτι θέλουν τούς χριστιανούς στά μέτρα των, γιά νά μποροῦν νά σταθοῦν στή Λάρισα καί ὅπου ἐτοποθετήθη ἕκαστος παριστάνοντας τόν ποιμένα τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ.

Ἄν τώρα θεωρεῖται ὕβρις τό «ἀνάξιος», τό «τά χέρια σου στάζουν αἷμα» ἤ τό «μοιχεπιβάτης», καλόν θά ἦτο ὁ κ. Ἰγνάτιος Λάπας νά μᾶς ἀποδείξη ὅτι δέν εἶναι ἀνάξιος, μοιχεπιβάτης κλπ. ὁπότε ἐγώ, ἐφ' ὅσον εἶναι λογικές καί σύμφωνες μέ τήν Ὀρθόδοξο Παράδοσι οἱ ἀποδείξεις καί τά στοιχεῖα, τά ὁποῖα θά δοθοῦν, θά καταλάβω τό λάθος μου καί θά ζητήσω δημοσίως συγγνώμη.

Τή λέξι «ἀνάξιος» ἄλλωστε ἡ Ἐκκλησία τήν ἔχει τοποθετήσει μέσα στό μυστήριο τῆς ἱερωσύνης διά νά ἐκφράζη ὁ λαός τήν γνώμη του καί νά καθορίζη τήν στάσι του ἀπέναντι στούς ἱερεῖς καί τούς Ἐπισκόπους, οἱ ὁποῖοι χειροτονοῦνται. Ἡ δέ λέξις «μοιχεπιβάτης» ἐχρησιμοποιήθη ἀπό τόν ἅγ. Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο διά τόν Ἀρσάκιο, ὁ ὁποῖος κατέλαβε τόν θρόνο του, ὅταν αὐτός ἐξωρίσθη καί τόν ὠνόμασε στίς ἐπιστολές του μοιχό καί προβατόσχημο λύκο. Φυσικά θά συμφωνήσετε καί σεῖς ὅτι οἱ ἅγιοι δέν ὑβρίζουν, ἀλλά ἀποδίδουν στόν καθένα τόν χαρακτηρισμό σύμφωνα μέ τά ἔργα του καί τοῦτο διά τήν ἐνημέρωσι καί ἀσφάλεια τοῦ λαοῦ.

Ὕβρις λοιπόν πρέπει νά θεωρηθῆ σύμφωνα μέ τά ἀνωτέρω, τό νά ἐκφρασθῆ κάποιος μέ λόγια χυδαῖα καί ἀπρεπῆ καί ὄχι τό νά ἐκφρασθῆ μέ εὐπρεπῆ λόγια, χαρακτηριστικά ὅμως τῶν πράξεών του. Ἔτσι λοιπόν δέν εἶναι ὕβρις ὅταν εἰποῦμε ὅτι κάποιος εἶναι μοιχός, ὁμοφυλόφιλος, ἀνήθικος κλπ. Μπορεῖ ὅμως νά εἶναι συκοφαντία, ἐάν ἀποδειχθοῦν ψευδεῖς οἱ κατηγορίες, ὁπότε τιμωρεῖται αὐτός ὁ ὁποῖος, ἄν καί εὐπρεπῶς ὡμίλησε, ἐσυκοφάντησε. Διά τοῦτο στήν ἑρμηνεία τοῦ ΝΕ΄ ἀποστολικοῦ κανόνος, τόν ὁποῖον ἐν προκειμένῳ ἐπικαλεῖται ὁ κατήγορός μου κ. Ἰγνάτιος Λάπας, ὁμιλεῖ ὁ ἅγ. Νικόδημος γιά τήν τιμή τήν ὁποία πρέπει νά ἀποδίδωμε στόν Ἐπίσκοπο λόγῳ τοῦ ἀξιώματός του. Ὡς ἐκ τούτου ἡ ὕβρις τήν ὁποία ἀναφέρει ὁ κανών, εἶναι λέξεις χυδαῖες καί προσβλητικές ὡς μή εὐπρεπεῖς καί μόνον. Ἄν ὅμως ἡ ὕβρις ἐκφρασθῆ μέ κόσμιες καί πατερικές λέξεις, οἱ ὁποῖες ἐπιβεβαιώνουν τήν συμπεριφορά καί χαρακτηρίζουν τό πρόσωπο, τότε ἡ ὕβρις δέν καταλογίζεται ὡς ἄδικη πράξι.

Ὁ Στ' τῆς Β' Οἰκουμενικῆς Συνόδου κανόνας, τόν ὁποῖο ἐπίσης ἐπικαλεῖται ὁ κατήγορός μου, προφανῶς πρός ἐντυπωσιασμό, εἶναι ἐκτός θέματος, διότι ἀναφέρεται στίς προϋποθέσεις πού πρέπει νά πληροῦν οἱ μάρτυρες προκειμένου νά τούς δεχθῆ εἰς ἀκρόασιν ἕνα ἐκκλησιαστικό δικαστήριο.

Ἐν κατακλεῖδι αὐτῆς τῆς παραγράφου ἔχω νά ἀναφέρω ὅτι δέν εἶναι στόν χαρακτῆρα μου νά ὑβρίζω, οὔτε νά συκοφαντῶ, διότι ὁ ἄνθρωπος εἶναι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ὁπότε ἐμμέσως πλήν σαφῶς ἡ ὕβρις ἀναφέρεται στόν Θεό, κατά τό πατερικό «ἡ προσκύνησις ἐπί τό πρωτότυπον διαβαίνει», ὁπότε καί ἡ ὕβρις ἐπί τό πρωτότυπο διαβαίνει.

6) Διά τήν στ' κατηγορίαν (ἐπί βαναύσῳ διαταράξει τῆς θρησκευτικῆς εἰρήνης ἐκκλησιαστικῆς συναθροίσεως...) σᾶς ἐκθέτω πρός ἐνημέρωσι τά κάτωθι:

Κατ' ἀρχάς στήν δι' ἀέρος διαμαρτυρία μου τήν 15/5/2004 ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τοῦ ἁγ. Ἀχιλλείου, πετοῦσα μέ τό ὑπερελαφρό ἀεροπλάνο μόνος μου, χωρίς συνοδηγό ἤ συνεπιβάτη καί δέν θά ἤθελα νά ἐμπλέκετε ἄλλους, ὅταν ἀποδίδονται οἱ κατηγορίες.

Η «εκκλησιαστική» ηγεσία έχει ξεπουλήσει τα πάντα;

Πως αι κρύφιαι δυνάμεις εκφυλίζουν μια διαμαρτυρία Ορθοδόξων με τη συνεργασία επισκόπων και του τηλεοπτικού σταθμού 4Ε.

Παραλειπόμενα της διαμαρτυρίας κατά των εκδηλώσεων  ομοφυλοφιλικης υπερηφάνειας στη Θεσσαλονίκη

 Πηγή: Αποτείχιση

Τι ρολο παιζει το 4Ε; 
Ποιους εξυπηρετει; 
Κοιμηθηκε ο π. Θεοφιλος και απεκτησε αλλους κυριους; 
Ποια ειναι τα σχεδια του; 
Ποιους κυριους προσκυναει;

για την αντιγραφη των γεγονοτων Λεοντιος Διονυσιου

  Πρέπει να είναι κανείς Θεσσαλονικιός, για να νιώσει να του κεντά την καρδιά ένας ιδιαίτερα καυστικός πόνος; 

Ο πόνος από την διαπίστωση πως η «εκκλησιαστική» ηγεσία έχει ξεπουλήσει τα πάντα;

Η αφήγηση των γεγονότων για τα «παραλειπόμενα» της διαμαρτυρίας κατά των εκδηλώσεων ὁμοφυλοφιλικῆς ὑπερηφάνειας (gay pride) από τον παπα-Νικόλα Μανώλη είναι γλαφυρή.

 Διηγείται:

Ο Θεσσαλονίκης Άνθιμος έμαθε τις δηλώσεις μου για αντίδραση στην παρέλαση του Gay Pride και μου είπε «Πάτερ, ξέρεις ότι είμαστε αντίθετοι με κάθε είδους βίας». 

Οπότε εγώ συζήτησα και με τον π. Θεόδωρο, του είπα, Πάτερ κι εσύ είσαι εκτεθειμένος κι εγώ είμαι εκτεθειμένος με τις δηλώσεις μας, τι πρέπει να κάνουμε; 

Λέει. Θέλει δεύτερη και τρίτη σκέψη.

Εν τω μεταξύ συμφωνήσαμε με την 4Ε να έχουμε τηλεοπτική κάλυψη, θα γινόνταν και δύο εκπομπές μέσα στην εβδομάδα, όπου θα πήγαινα κι εγώ με τον π. Θεόδωρο Ζήση στην 4Ε την τηλεόραση να πούμε τις θέσεις μας για το θέμα της ομοφυλοφιλίας κι αυτής της παρέλασης, αλλά τελευταία στιγμή, χωρίς αιτία, η τηλεόραση δεν δέχτηκε καν να βάλει την Ανακοίνωση ότι θα γίνει αυτή η διαμαρτυρία. 

Τίποτα. 

Τίποτα. 

Ενώ η συμφωνία ήταν αυτή. 

Και μας έστειλε μια απόφαση η «Λυδία» που έλεγε, ούτε τις εκτυπώσεις μπορούμε να τις κάνουμε, ούτε τα φεϊβολάν θα σας εκτυπώσουμε, ούτε η τελεόρασή μας θα καλύψει την εκδήλωσή σας.

Πέρα από αυτό έρχεται και μια εντολή, απαγόρευση από τη Μητρόπολη να μη μιλήσει ο π. Θεόδωρος ο Ζήσης και γενικά εντολή να μην υπάρχει παρουσία του ράσου στη διαμαρτυρία, αν και δεν υπήρξε ακριβής διευκρίνηση, τι μ’ αυτό εννοούσε η Μητρόπολη Θεσσαλονίκης...

Το Βίντεο στο:

http://katanixis.blogspot.gr/2013/06/gay-pride_6366.html

Πώς θα ωφεληθούμε από τα δεινά που συμβαίνουν

Πηγή: ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ 

 

Περί των επιτεθέντων ημίν δεινών

και τις ο τούτων σκοπός

ΙΩΣΗΦ ΒΡΥΕΝΝΙΟΥ

 

 

Οι δυστυχίες που βρήκαν το γένος μας, όπως βλέπομε, είναι εν συντομία οι εξής. Οι καιροί είναι από κάθε εποχή οι πιο δύσκολοι. Πονηρές οι ημέρες, το τέλος του χρόνου, τα γηρατειά του κόσμου, το ξεψύχισμα του σύμπαντος. Η ζωή μας αυτή είναι σύντομη, λανθασμένη και γεμάτη από πικρίες, και τα κακά εκτενέστερα από τις θάλασσες. Και να, οι γείτονές μας είναι εχθροί, όσοι δείχνουν φίλοι είναι άπιστοι, οι συγκάτοικοι μας κλέφτες, οι υιοί μας ανυπάκουοι και οι απλοί συγγενείς χωρίς στοργή.

Αυτοί που καραδοκούν να επωφεληθούν από τις δυσκολίες μας είναι πολλοί, μα περισσότεροι αυτοί που μας επιβουλεύονται. Αυτοί που μας διώκουν και μας πληγώνουν είναι πολλοί και από πολλά μέρη. Κανείς και από πουθενά, τολμώ να πω, δεν υπάρχει που να μας συνοδεύση στη φυγή και να συμπονέση μαζί μας. Διασκορπισθήκαμε χωρισμένοι σε όλες τις βασιλείες της γης. Μας εξουσιάζουν και δεν εξουσιάζομε. Τη χώρα μας ξένοι την κατατρώγουν, και δεν υπάρχει κανείς να μας βοηθήση. Οι νέες και οι νέοι του γένους μας δόθηκαν σε άλλα έθνη. Όλη την ημέρα τα μάτια μας αυτά βλέπουν και το δικό μας χέρι δεν μπορεί να βοηθήση. Σε μας έμεινε μόνο καρδιά θλιμένη, μάτια που σβήνουν και ψυχή που λιώνει, προβλήματα πάνω στα προβλήματα, φροντίδες πάνω στις φροντίδες, και αίματα πάνω στα αίματα παντού. Χάθηκε ο ευλαβής πάνω στη γη, λείπει ο στοχαστής, δεν βρίσκεται ο φρόνιμος. 

Στα παλαιά παρουσιαζόταν ο σοφός, τώρα δεν υπάρχει αυτός που θα κατανοήσει, αυτός που θα διορθώση, αυτός που θα μας φέρη πίσω. Η πληγή είναι ολόσωμη, η αρρώστια γενικευμένη, φοβερό το τραύμα, η συμφορά απαρηγόρητη και μεγαλύτερη από κάθε παρακλητικό λόγο. Καταφρονήθηκαν τα εκκλησιαστικά πράγματα, σάπισαν τα κρατικά, ανακατεύονται τα μακρυνά, συγχέονται τα κοντινά. Τα πάνω γίνονται κάτω και τα κάτω πάνω. Οι Χριστιανοί διώκονται, οι ασεβείς ευνοούνται. Από εδώ μας καταδιώκουν οι Αγαρηνοί, από εκεί μας λεηλατούν οι Σκύθες, από τα δυτικά οι Ισμαηλίτες θερίζουν τους καρπούς μας, και από τα ανατολικά οι Πέρσες μας εκριζώνουν.

Ξεφεύγομε από το δράκοντα και συναντούμε το βασιλίσκο, διαφεύγομε από το λιοντάρι και πέφτομε πάνω στην αρκούδα. Όποιος γλυτώνει από το θάνατο, οδηγείται στη δουλεία, και όποιος απαλλαγή από τη δουλεία παραδίδεται στη σφαγή. Όπου και όποτε γίνονται ναυμαχίες στη θάλασσα ή μάχες στη στεριά, λεηλασίες ή μετοικεσίες, πάντως ακούεται ότι ένα μέρος από εμάς χάνεται. Ό,τι συγκεντρώθηκε σε οικίες, το σκορπίζει ο φθόνος, και ό,τι διατίθεται για να βγάλη κέρδος, το αρπάζει ο ληστής. Ό,τι μπόρεσε να περάση από τον κλοιό της πολιορκίας βούλιαξε στη θάλασσα. Και ό,τι γλύτωσε από το βυθό έπεσε στα χέρια ληστών. Επί πλέον επάγωσαν τα καλά και εφύτρωσαν τα λυπηρά, παρήλθαν τα δικά μας και ήλθαν τα αλλότρια. Φαγωθήκαμε, χαθήκαμε, διαφωνήσαμε και ως τραυματίες πια και παράφρονες γίναμε εκτός εαυτών. Επιταχύνεται διαρκώς η πορεία των πραγμάτων μας όλο και προς το χειρότερο.

 

Από τα μέχρι χθες και πρόσφατα άριστα έθη και γνωρίσματά μας, σήμερα ούτε ίχνος δεν αναγνωρίζεται. Και τα μέχρι πέρυσι καλύτερα από τα ήθη, φέτος δεν τα διακρίνομε πουθενά. Με αυτό και με εκείνο τόσο άλλαξαν αυτά, που δεν μπορεί κανείς να τα περιγράψη. Και όσο μπορούμε να συμπεράνουμε από τα πράγματα περπατάμε σε αγκάθια, στεκόμαστε πάνω σε γκρεμό, βαδίζομε ανάμεσα σε φίδια, πορευόμαστε μέσα από παγίδες και περπατάμε πάνω σε επάλξεις πόλεων. Κάθε ώρα πόλεμοι, σφαγές, πείνες, πνιγμοί, αβάσταχτες στενοχώριες. Μυριάδες από γύρω μας οι απώλειες, και από παντού φθάνει η οργή του Θεού.

Και εμείς σαν να μη γίνεται κάτι καινούργιο, παραμένομε άπονοι και σκληροί. Αλήθεια ποιος σοφός θα μπορούσε να διεκτραγωδήση τα δικά μας, όπως πρέπει, αφού ξεπέρασαν κάθε θρήνο, και είναι πέρα από κάθε κλάμα;

 

Αυτά λοιπόν και τα παρόμοια τους, συμβαίνουν σε μας, ένεκα των σχηματισμών των αστερισμών, θα μας πη ο αστρολόγος. Ο φυσικός θα πη ότι τα υπομένομε αυτά, ως φυσική εξέλιξη των πραγμάτων, εξ αιτίας της θέσεως μας ανάμεσα στους Άραβες και τους Σαρακηνούς, τους Ισμαηλίτες και τους Σκύθες. Ο άθεος θα υποστηρίξη, ότι όλα από μόνα τους τυχαία συμβαίνουν «χύδην και φύρδην». Ο δε έλληνας (ειδωλολάτρης) θα υποστηρίξη ότι οφείλονται όλα στην τύχη και στο γραμμένο. Και ακόμα ο Αγαρηνός θα πη ότι αιτία τούτων είναι ότι δεν αποδεχθήκαμε τον αλιτήριο*, ενώ ο Εβραίος, επειδή πιστεύσαμε στο Χριστό. Και ο καθένας από τους αιρετικούς, επειδή δεν υποκύψαμε στην αίρεσί του. Και ο όχλος των Ιταλών θα υποστηρίξη ότι μας συμβαίνουν αυτά, επειδή δεν υποταχθήκαμε στον πάπα. Εγώ όλους αυτούς τους απορρίπτω, και είμαι απόλυτα πεπεισμένος και το ομολογώ ευθέως, ότι δεν θα τα παθαίναμε αυτά, εάν είμασταν δυσσεβείς και τελείως απομακρυσμένοι από το Θεό.

 

Επειδή όμως είμαστε το ευσεβέστατο γένος από όλους τους ανθρώπους, στραμμένο κατ’ εξοχήν στο Θεό, και θέλομε βέβαια και ενδιαφερόμαστε να σωθούμε, και αυτό είναι για μας η ύπαρξη και η ζωή μας, και ο λόγος που ήλθαμε σ' αυτή τη ζωή. Θέλομε όμως αυτό να γίνη με καλοπέρασι, με πλούτο και πρόσκαιρη δόξα.

 

Γι' αυτό ο Κύριος που με κάθε τρόπο προετοιμάζει τη σωτηρία μας, μας παρέδωσε να ντροπιασθούμε σε όλα τα έθνη, και την πρόσκαιρη αυτή ζωή μας, τη ρευστή και περαστική, την περιέβαλε με μύρια κακά, μήπως και έτσι, ακόμα και παρά τη θέλησί μας, οδηγηθούμε τελικά από αυτόν στη σωτηρία με κατάλληλο τρόπο.

 

Διότι από τα προαναφερθέντα κακά, άλλα οφείλονται σε μας τους ίδιους, και είναι ψυχικά αρρωστήματα· άλλα, έξω από εμάς, είναι κοσμικές συνέπειες, και άλλα μας τα φέρνει η θεία πρόνοια. Όμως και των όσων οφείλονται στην πρόνοια, και όσων είναι συμπτώματα κοσμικών ενεργειών, αιτία για όλα είναι οπωσδήποτε τα ψυχικά αρρωστήματα. «Δεν υπάρχει στην πόλι κακό που να μη το έστειλε ο Κύριος;» (Αμώς 3, 6). Δηλ. πείνες, αρρώστιες, νοσήματα, σφαγές, πολέμους, και ό,τι άλλο παρόμοιο, διότι όλα αυτά είναι αναιρετικά της αμαρτίας. Και δεν είναι από τη φύσι τους κακά, όμως θεωρούνται κακά, και βεβαίως εμποδίζουν να δημιουργηθούν τα αληθινά, που και από τη φύσι τους είναι κακά, δηλ. οι ενέργειες των διαφόρων αμαρτημάτων.

 

Έτσι λοιπόν, και όχι όπως θα μπορούσε να πη κάποιος, επειδή είμαστε καταδιωγμένοι από το Θεό και αποκομμένοι από τη θεία αγάπη, τα υπομένομε αυτά. Όχι, μακρυά μια τέτοια ιδέα! Αλλά τα υπομένομε ως γνήσιοι υιοί, που απολαμβάνουν πατρική στοργή και παιδαγωγία. Αν, πράγματι, «όποιον αγαπά ο Κύριος τον παιδεύει, και μαστιγώνει κάθε υιό που αναγνωρίζει» (Παροιμ. 3,12), παιδευόμαστε λοιπόν από το φιλάνθρωπο Θεό και Πατέρα, «για να μη καταδικασθούμε και εμείς μαζί με τον κόσμο» (Α' Κορ. 11, 32).

 

Διαφορετικά, ποιοι είναι αυτοί που προσεγγίζουν το Θεό; Διότι πρέπει πάντως να είναι κάποιοι κοντά, και κάποιοι πλησιέστεροι. Και ποιοι λοιπόν είναι αυτοί; Αυτοί που ζουν νωχελικά, και φθείρονται με ζώα, και κυλίονται με άρρενες; Ή μήπως όσοι, αφού χύσουν αίμα Χριστιανών και ομοφύλων, αρπάζουν τις εκκλησιαστικές αρχές ληστρικά και τυραννικά; Και ποιος, που έχει νου και φρόνησι, θα τα υποστηρίξη αυτά; Εάν αυτά τα υπομένωμε παρά τη θέλησί μας, αλλά όμως σίγουρα τα κακά με τη θέλησί μας τα πράττομε. Εάν κάποιος από εμάς δυσανασχετεί γι' αυτά, καθόλου παράξενο. Διότι ποιος, όταν από τον ιατρό καυτηριάζεται ή κόβεται, δεν φρίττει, δεν κλωτσάει και δεν θέλει να τ' αποφύγη; Και εάν κάποιος απορεί και αγανακτεί λέγοντας, πώς δεν τα παθαίνουν αυτά και οι εθνικοί που αμαρτάνουν, ας καταλάβη το εξής: «Ο θάνατός τους δεν είναι βασανιστικός ούτε διαρκούν οι δοκιμασίες τους, δεν κοπιάζουν όπως οι άλλοι άνθρωποι, λοιπόν δεν θα μαστιγωθούν με τους ανθρώπους, αλλά με τους δαίμονες» (Ψαλμ. 72, 4-5).

 

Και κοντά σε αυτό ας θυμηθή και το προφητικό ρητό: «Ο ασεβής φυλάσσεται διά να τιμωρηθή κατά την ωρισμένην φοβεράν ημέραν» (Παροιμ. 16,9). Και το αποστολικό: «Εάν είσθε χωρίς παιδαγωγία, που την δοκίμασαν όλοι, άρα είστε νόθοι και όχι υιοί» (Έβρ. 12, 8). Και το ευαγγελικό: «Πλατειά και ευρύχωρη η οδός που οδηγεί στην απώλεια» (Ματθ. 7,13). Όσοι λοιπόν εκπίπτουν από την πίστι, εξ αιτίας των δεινών, και χωρίς δεινά επρόκειτο να εκπέσουν από αυτήν κατ' άλλον τρόπον, δηλ. με την προσκόλησι στα πρόσκαιρα. Αλλά βεβαίως και το δικό μας μέλλον είναι άδηλο.

 

Μονάχου Ιωσήφ Βρυεννίου, Κεφάλαια επτάκις επτά, κεφ. ΜΣΤ', εν Μοναχού Ιωσήφ Βρυεννίου, Τα Παραλειπόμενα, εκδ. Βασιλείου Ρηγοπούλου, Θεσσαλονίκη 1991, σελ. 126-129

 

*Σ.μ.: Αλιτήριο χαρακτηρίζει τον Μωάμεθ.

 

Τα πνευματικά αίτια της άλωσης της Πόλης και η ηθικοοικονομική κρίση της εποχής μας

 

                                    Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη"

 

 

 

Ορθόδοξοι Θεολόγοι έναντι Αυγουστίνου και Περί Αγιότητος του

Ορθόδοξοι Θεολόγοι έναντι Αυγουστίνου

Τού Πατρολόγου Στυλιανού Γ. Παπαδόπουλου

Θεολόγοι της Ανατολής αντέδρασαν καθυστερημένα και μάλλον ανεκτικά στην θεολογία του Αυγουστίνου. Πρώτος ο ιερός Φώτιος († 893), ανασκευάζοντας θεολογικά την θεωρία Δυτικών περί εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος και εκ του Υιού, αντιμετώπισε την ένσταση συγχρόνων του Δυτικών, ότι την θεωρία αυτή πρόβαλλαν επιφανείς θεολόγοι, όπως οι Αυγουστίνος, Αμβρόσιος και Ιερώνυμος.

Ο Φώτιος έδειξε να γνωρίζει το γεγονός, αλλά δεν ανασκεύασε συγκεκριμένα χωρία τους. Χαρακτήρισε την θεωρία «καινοτομίαν» και παραχάραξη της αλήθειας, αλλά δεν «καταδικάζομεν», λέει, ούτε πρέπει «ατιμάζειν» τους «πατέρας» αυτούς, που δυνατόν να παρεξέκλιναν από «άγνοιαν» ή επειδή δεν τους ζητήθηκε τότε η αλήθεια για την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος. Κριτήριο στην περίπτωση για την προσωπική καταδίκη του Αυγουστίνου θα ήτανε, κατά τον Φώτιο, η άρνησή του να δεχθεί την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας, εάν του υποδεικνυόταν. Όταν όμως αναπτύχθηκε η ορθή διδασκαλία, ο Αυγουστίνος δεν ζούσε. Όσο δε ζούσε δεν αντιτάχθηκε στην Εκκλησία. Επομένως πρέπει να καταδικασθεί η δογματική του παρέκκλιση, αλλά ο ίδιος να τιμάται ως «πατέρας της Εκκλησίας».

«…Αμβρόσιος ο μέγας και Αυγουστίνος και Ιερώνυμος και τινες άλλοι τούτοις ομοταγείς και ισοστάσιοι, μέγα όνομα λαχόντες επ’ αρετή και βίου λαμπρότητι, το Πνεύμα εκ του Υιού εν πολλοίς αυτών λόγοις συνέταξαν εκπορεύεσθαι… Και μη ατιμάζειν πατέρας…» (Επιστολή ΚΔ', Προς Ιωάννην Ακυληίας. PG102, 809Β. Βλέπε και 812Β, 816ΑΒ).

«Συ, πατέρας ονομάζεις Αυγουστίνον και Ιερώνυμον και τοιούτους άλλους· καλώς ποιείς» (Περί της του Αγίου Πνεύματος Μυσταγωγίας. PG 102,365Β. Βλέπε και 344-365 κ.ά.).

«… την μεν καινοτομίαν, ως την δεσποτικήν φωνήν κιβδηλεύουσαν και παραχαράσσουσαν αποστρεφόμεθα (= την περί εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος και εκ του Υιού)· τον πατέρα (= τον Αυγουστίνο) δε αυτής, σιγώντα μάλιστα και μη παρόντα, μη δ’ αντιλέγοντα, ου μεν ουν, ου καταδικάζομεν» (PG102,816Β, 348 ΑΒ).

Στην Επιτομή του έργου του «Μυσταγωγία», που κατά πάσαν πιθανότητα είναι γνήσιο έργο του, απολογείται («απολογητέον») των τριών Πατέρων της Δύσεως, λέγοντας ότι δυνατόν «οι πνευματομάχοι νενοθεύκασι» τα έργα τους ή τα έγραψαν «κατ' οικονομίαν», ή, τέλος, ως άνθρωποι «της ακριβείας παρεσύρθησαν», κάτι που και άλλοι «μεγάλοι» πατέρες έπαθαν (αναφέρει π. χ. τον Ειρηναίο Λουγδούνου και τον Ιππόλυτo). Αυτών κάποιες απόψεις δεν «απεκδεχόμεθα», μολονότι γι’ άλλες τους «θαυμάζομεν» (PG 102, 393ΑΒ). Εάν, μάλιστα, προσέξει κάποιος τα κεφάλαια 38-40 του έργου του «Περί της του Αγίου Πνεύματος Μυσταγωγίας» (PG102, 280-390), θα διαπιστώσει εκεί ότι αντικρούει την σχετική θεωρία του Αυγουστίνου, χωρίς ν' αναφέρει το όνομα του.

Μεταξύ άλλων Βυζαντινών, που χρησιμοποίησαν τον Αυγουστίνο, ή αναφερθήκανε σ' αυτόν, είναι και ο κορυφαίος θεολόγος άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς († 1359), που έμμεσα τήρησε

Η μετα-πατερική καινοτομία "αεί καινοτομίας τίκτει και ουδαμού στήσεται" (Ιω. Χρυσόστομος)

Νέα, σκόπιμη ἁγιογραφικὴ διαστροφὴ

ὑπὸ τὶς εὐλογίες τοῦ Δημητριάδος κ. Ἰγνάτιου

 Ἡ Ἱ. Μ. Δημητριάδος δὲν παύει «διαστρέφων τὰς οδοὺς Κυρίου τὰς ευθείας» (Πράξ. ιγ' 9-10). Δὲν χρησιμοποιεῖ πιὰ ὡς ἐφαλτήριο διαστρεβλώσεως τοῦ Εὐαγγελίου μόνο τὴν ἁμαρτωλὴ Οἰκουμενιστικὴ «Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν», ἀλλὰ προχωρεῖ ἀνεξέλεγκτα καὶ στὴν ἀλλοίωση τοῦ ὅποιου ὀρθοδόξου ἀκόμα φρονήματος διασώζεται στὶς ψυχὲς τῶν ἐκκλησιαζομένων πιστῶν. Μόλις χθές, κυκλοφορήθηκε ἀπὸ τὴν Μητρόπολη (καὶ διαβάστηκε στοὺς ἱ. Ναούς) ἐξηγητικὸ κείμενο τοῦ ἀποστολικοῦ ἀναγνώσματος, στὸ ὁποῖο γίνεται ἀπροκάλυπτα καὶ στοχευμένα ἐπίθεση στοὺς πιστοὺς ἐκείνους ποὺ ἐλέγχουν τὶς αἱρετικὲς παρεκκλίσεις τοῦ κ. Ἰγνάτιου.

Εἶναι φοβερὴ ἡ πώρωση καὶ ἡ τύφλωση τοῦ κ. Ἰγνάτιου Γεωργακόπουλου, ἀλλὰ καὶ ἡ μανία του ἐναντίον μας. Καὶ ἡ αἰτία; Ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἐναντιωθήκαμε πολλάκις στοὺς ἐν τῷ Βόλῳ μετα-πατερικοὺς νεωτερισμούς του, χρησιμοποιήσαμε φωτογραφία ποὺ ἔδειχνε τὸν κ. Ἰγνάτιο στὴν πρώτη σειρὰ τῶν συμμετεχόντων στὸ Ἱεραποστολικὸ Συνέδριο τοῦ Π.Σ.Ε στὴν Ἀθήνα τὸ 2005, καὶ κυρίως τὴν δημοσιογραφικὴ ἀποκάλυψη ὅτι ὑπέγραψε τὴν προδοτικὴ συμφωνία τοῦ 2006 τῶν Οἰκουμενιστῶν τοῦ Π.Σ.Ε. στὸ Πόρτο Ἀλέγκρε, διὰ τῆς ὁποίας οἱ αἱρέσεις ἀποκαλούνται «χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».  Συμφωνία ποὺ ἀποτελεῖ «βλασφημία» τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».

Καὶ ὁ μὴ ἔχων τί νὰ ἀντείπει κ. Ἰγνάτιος, ἀποφάσισε ὡς ἐξουσίαν ἔχων, νὰ διαβάλλει στὴν τοπικὴ μας κοινωνία αὐτήν —τὴν σύμφωνη μὲ τοὺς Ἁγίους Πατέρες— ἐνέργειά μας, ὡς τάχα ...καταδισμένη ἀπὸ τὸν ἀπόστολο Παῦλο ὡς «ζηλωτικὴ» ἐνέργεια!

Καὶ χρησιμοποιεῖ γι’ αὐτὸ τὸν δόλιο σκοπό, τὸν ἱερὸ ἄμβωνα, τὸν ὁποῖο θεωρεῖ ἐφαλτήριο τῆς ἀναδείξεώς του γιὰ ὑψηλότερες θέσεις καὶ ὡς τσιφλίκι του! Ἐξάλλου εἶναι συνηθισμένος στὸν μονόλογο, νὰ μιλάει ἀπὸ καθέδρας καὶ νὰ ἐξαπολύει μύδρους ἐναντίον αὐτῶν ποὺ δὲν τοῦ κάνουν ὑπακοὴ στὰ οἰκουμενιστικά του  σχέδια.  Ζητήσαμε ἀρκετὲς φορὲς νὰ κάνουμε διάλογο, τὸν προσκαλέσαμε νὰ συζητήσουμε τὰ θέματα γιὰ τὰ ὁποῖα τὸν ἐγκαλοῦμε, ἀλλὰ ἡ ταπεινότητά του δὲν εὐδόκησε νὰ καταδεχθεῖ νὰ ἀσχοληθεῖ μαζί μας. Μᾶς θεωρεῖ ἐκτὸς Ἐκκλησίας καὶ δὲν χάνει χρόνο εὐκαίρως–ἀκαίρως νὰ μᾶς ἐπιτίθεται χωρὶς ὅμως ἐμεῖς νὰ ἔχουμε κάποιο ἄλλο τρόπο, πέραν τῶν κατὰ καιρούς διαμαρτυριῶν μας, νὰ ἐκφράσουμε τὴ δυσαρέσκειά μας καὶ τὴν ἀντίθεσή σας σ’ αὐτὰ ποὺ κάνει.

Δυστυχῶς ὅμως γι’ αὐτόν· τὸ ἴδιο τὸ κείμενο τοῦ κηρύγματος ποὺ χρησιμοποιεῖ, τὸν καταδικάζει. Διότι μεταξὺ ἄλλων λέγει σ’ αὐτό: Ἡ διαστρέβλωση τῆς πίστεως καὶ ἡ παρερμηνεία τῆς διδασκαλίας τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀποτελεῖ αἵρεση. Καὶ ἡ αἵρεση εἶναι τὸ φοβερότερο κακὸ ποὺ μπορεῖ νὰ συμβεῖ σὲ ἕναν ἄνθρωπο.

Αὐτὸ ἀκριβῶς λέμε κι ἐμεῖς κ. Ἰγνάτιε. Ἔχετε περιπέσει στὸ φοβερότερο κακὸ ποὺ μπορεῖ νὰ συμβεῖ σ’ ἕναν ἄνθρωπο (καὶ μάλιστα Ἐπίσκοπο) καὶ προσπαθεῖτε νὰ παρασύρετε κι ἐμᾶς στὶς πλάνες σας: Στὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ στὴν μετα-πατερικὴ θεολογία. Κακίζετε ὅσους ἐλέγχουν τὸ μεγάλο ἁμάρτημα τῆς αἱρέσεως, ποὺ γεννᾶ σχίσματα, ποὺ ἀναγκάζει τοὺς πιστοὺς νὰ ἀφίστανται ἀπὸ τὸν αἱρετίζοντα Ἐπίσκοπο. Καὶ αὐτοὺς πού —ἐφαρμόζοντας τὶς διδασκαλίες τοῦ Κυρίου καὶ τῶν Ἁγίων— ἀπομακρύνονται ἀπὸ τὸν κακὸ ποιμένα τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Δημητριάδος, ὀνομάζετε ὐποτιμητικὰ «ζηλωτές», καὶ τὴν ἐνέργειά τους «ζηλωτισμό». Κι ἂν οἱ διαμαρτυρίες μας αὐτὲς κρίνονται ὡς «ζῆλος οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν» (ὅπως θὰ ἐπιθυμούσατε νὰ συνέβαινε), τότε οἱ προδοτικὲς ἀποφάσεις τοῦ Πόρτο Ἀλέγκρε, πῶς θὰ ἔπρεπε νὰ χαρακτηριστοῦν; Μήπως πράξεις ἁγιότητος, ἐναντίον τῶν ὁποίων καταφέρεται ὁ δικός μας «ζηλωτισμός»;

Μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ὅμως, κ. Ἰγνάτιε, δὲν θὰ σᾶς ἀκολουθήσουμε. Θὰ ἀγωνιζόμαστε ὅσο μποροῦμε ἐναντίον τῶν κακοδοξιῶν σας, καὶ θὰ παρακαλοῦμε τὸ Θεὸ νὰ συγχωρήσει τὶς ἄλλες μας ἁμαρτίες, γιὰ χάρη αὐτοῦ τοῦ ζηλωτισμοῦ.

Ἂν δέ, ὑπάρχουν ἀκόμα ὀρθόδοξα ἀντανακλαστικὰ μέσα σας, θὰ σᾶς παρακαλούσαμε: Διορθώσατε ὅλα ὅσα διεπράξατε ἐναντίον τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ κυρίως τὰ ἐν τῷ Πόρτο Ἀλέγκρε, γιὰ νὰ μὴ σᾶς ἀκολουθοῦν καὶ «ἐν τῷ νῦν καὶ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι».

Παραθέτουμε στὴ συνέχεια

α) τὸ ἐπίμαχο ἀπόσπασμα τοῦ ἐντύπου κηρύγματος ποὺ δημοσίευσε ἡ Ἱ. Μητρόπολις καὶ στὴ συνέχεια

β) τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα, στὸ ὁποῖο οὐδεμία ἀναφορὰ γίνεται περὶ «ζηλωτισμοῦ»!!!

«ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓ. ΠΑΤΕΡΩΝ Α' ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ (16/6/2013)

Αναγνώσματα:

Απόστολος: Πράξ. κ', 16 -18 και 28-36.

Ευαγγέλιο: Ιωάν. ιζ, 1 -13

Οι βαρείς λύκοι

... Το τρίτο μεγάλο δεινό της Εκκλησίας, για το οποίο προφήτευσε ο Απόστολος Παύλος και συνέστησε την προσοχή των Ποιμένων, είναι ο ζηλωτισμός. Υπάρχει ο καλός ζήλος για την εργασία των αρετών, την βίωση της Ευαγγελικής ζωής, την επιδίωξη της συνεχούς πνευματικής καλλιέργειας του πιστού εντός της Εκκλησίας. Υπάρχει, όμως και ο κακός ζήλος, που εκτρέπεται σε ζηλωτισμό, με κύρια χαρακτηριστικά την έπαρση, την διάθεση δημιουργίας οπαδών, την αυτονόμηση από την ζωή της Τοπικής Εκκλησίας, την αφ' υψηλού κριτική του Εκκλησιαστικού έργου, την προβολή των εξωτερικών σχημάτων της ευσεβείας, που ελκύουν τους αφελείς και προκαλούν το θαυμασμό τους για το περιτύλιγμα, έστω κι αν το περιεχόμενο είναι ανύπαρκτο. Αυτόν τον ου κατ' επίγνωσιν ζήλον κατήγγειλε ο Απόστολος Παύλος και στην προς Ρωμαίους Επιστολή του, στηλιτεύοντας εκείνους, μέσα στην Εκκλησία, οι οποίοι, «επειδή αγνοούν την δικαίωση που δίνει ο Θεός και προσπαθούν να στήσουν τον δικό τους τρόπο δικαιώσεως, δεν υπετάχθησαν στην δικαίωση που προέρχεται από τον Θεό. Διότι το τέλος του νόμου είναι ο Χριστός, διά να δικαιωθεί ο καθένας που πιστεύει»2 Τα χαρακτηριστικά των κακώς νοουμένων ζηλωτών είναι ο επάρατος θρησκευτικός φανατισμός, η υπερφίαλη κριτική των πάντων, ο υπέρμετρος και φαρισαϊκός ζήλος της θρησκείας που εξακολουθεί να σταυρώνει τον Χριστό και να λιθοβολεί τους ανθρώπους.

Αιρέσεις, σχίσματα και ζηλωτισμός, αδελφοί μου, είναι τα τρία μεγάλα δεινά που απειλούν την Εκκλησιαστική ζωή, συμβάλλουν στη διαίρεση και θέτουν σε κίνδυνο την προοπτική της σωτηρίας μας».

Πράξεων τῶν Ἀποστόλων τὸ Ἀνάγνωσμα   (20:16-18, 28-36)

᾿Εν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἔκρινεν ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν ῎Εφεσον, ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ ᾿Ασίᾳ· ἔσπευδε γάρ, εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς ῾Ιεροσόλυμα ᾿Απὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς ῎Εφεσον μετεκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας. Ὡς δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτόν, εἶπεν αὐτοῖς·  Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ ῞Αγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ, ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος. Ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν. Διὸ γρηγορεῖτε, μνημονεύοντες ὅτι τριετίαν νύκτα καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην μετὰ δακρύων νουθετῶν ἕνα ἕκαστον. Καὶ τὰ νῦν παρατίθεμαι ὑμᾶς, ἀδελφοί, τῷ Θεῷ καὶ τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ τῷ δυναμένῳ ἐποικοδομῆσαι καὶ δοῦναι ὑμῖν κληρονομίαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν. Ἀργυρίου ἢ χρυσίου ἢ ἱματισμοῦ οὐδενὸς ἐπεθύμησα· αὐτοὶ γινώσκετε ὅτι ταῖς χρείαις μου καὶ τοῖς οὖσι μετ᾿ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται πάντα ὑπέδειξα ὑμῖν ὅτι οὕτω κοπιῶντας δεῖ ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ἀσθενούντων, μνημονεύειν τε τῶν λόγων τοῦ Κυρίου ᾿Ιησοῦ, ὅτι αὐτὸς εἶπε· μακάριόν ἐστι μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν. Καὶ ταῦτα εἰπών, θεὶς τὰ γόνατα αὐτοῦ σὺν πᾶσιν αὐτοῖς προσηύξατο.

Η νεωτερίζουσα Εκκλησία Πατριαρχών, Δεσποτάδων και όσων τους ακολουθούν ΠΟΣΗ ΣΧΕΣΗ ΕΧΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ἡ πτώση σέ αἵρεση τῶν τοπικῶν Ἐκκλησιῶν
 
Ἔπειτα ἔδειξε κάποια σύννεφα καί τότε εἶδα πλῆθος ἀναμμένες λυχνίες πού ἔκαιγαν μέ λευκή φλόγα. Ξαφνικά ἄρχισαν νά πέφτουν στό ἔδαφος ἡ μία μετά τήν ἄλλη, κατά δεκάδες καί ἑκατοντάδες, ἔχαναν τό φῶς τους καί γίνονταν στάχτες! Τότε ὁ ἅγιος Στάρετς μοῦ ἔδειξε ἕνα σύννεφο καί μοῦ εἶπε: «Κοίτα». Εἶδα ἑπτά ἀναμμένες λυχνίες. Τόν ρώτησα ποιό ἦταν τό νόημα τῶν καιομένων λυχνιῶν πού ἔπεφταν στό ἔδαφος καί μοῦ ἀπάντησε: «Εἶναι οἱ ἐκκλησίες τοῦ Θεοῦ πού πέφτουν σέ αἵρεση, ἀλλά αὐτές οἱ ἑπτά λυχνίες στά σύννεφα εἶναι οἱ ἑπτά ἐκκλησίες τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας πού θά μείνουν μέχρις συντελείας τοῦ αἰῶνος»!

Ἡ νεωτερίζουσα «Ἐκκλησία»
 
Προχωρήσαμε περισσότερο καί πήγαμε σέ μία μεγάλη ἐκκλησία. Θέλησα νά κάνω τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ, ἀλλά ὁ Στάρετς μοῦ εἶπε: «Δέν εἶναι ἀνάγκη νά κάνεις τόν Σταυρό σου, γιατί τό μέρος αὐτό εἶναι τό βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως»! Ἡ ἐκκλησία ἦταν σκοτεινή καί καταθλιπτική. Στήν «Ἁγία Τράπεζα» ὑπῆρχε ἕνα ἄστρο καί στό Εὐαγγέλιο ὑπῆρχαν ἐπίσης ἀστέρια. Κεριά καμωμένα ἀπό πίσσα ἔκαιγαν τρίζοντας σάν καυσόξυλα! Τό Ἅγιο Ποτήριο ἦταν ἐκεῖ, καλυμμένο ἀπό μία ἀπαίσια βρωμιά! Ὑπῆρχε καί ἕνα πρόσφορο κι αὐτό σημειωμένο μέ ἀστέρια! Ἕνας Ἱερέας στέκοταν μπροστά σ’ αὐτή τήν φοβερή «ἁγίατράπεζα» μέ πρόσωπο μαῦρο σάν πίσσα καί ἀπό κάτω της βρίσκοταν μία γυναῖκα ντυμένη μέ κόκκινα, μέ ἕνα ἀστέρι στά χείλη της πού γελοῦσε οὐρλιάζοντας «εἶμαι ἐλεύθερη»! Σκέφθηκα: «Θεέ μου, εἶναι τρομερό»!
Ἄνθρωποι σάν τρελλοί ἄρχισαν νά τρέχουν γύρω ἀπό τήν «ἁγία τράπεζα», φωνάζοντας, σφυρίζοντας, χειροκροτῶντας καί τραγουδῶντας ἄσεμνα τραγούδια. Ξαφνικά μία ἀστραπή ἄστραψε, ἕνα ἀστροπελέκι ἀντήχησε, ἡ γῆ σείστηκε καί ἡ «ἐκκλησία» κατέρρευσε, στέλνοντας τήν γυναῖκα, τούς ἀνθρώπους καί τόν παπά στήν ἄβυσσο! Σκέφθηκα, «Κύριε, σῶσε μας, εἶναι τόσο τρομερό».
Ρώτησα τόν Στάρετς, ποιά ἦταν ἡ σημασία αὐτῆς τῆς φοβερῆς «ἐκκλησίας». «Αὐτοί – μοῦ ἀποκρίθηκε – εἶναι οἱ κοσμικοί ἄνθρωποι, οἱ αἱρετικοί, πού ἐγκατέλειψαν τήν Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία καί ἀναγνώρισαν τήν πρόσφατη νεωτερίζουσα ἐκκλησία, τήν ὁποία ὁ Θεός δέν ἔχει εὐλογήσει. Σ’ αὐτή τήν ἐκκλησία δέν νηστεύουν, δέν παρακολουθοῦν Ἀκολουθίες καί δέν παίρνουν Θεία Κοινωνία»!!!

Αμέθυστος

Σώστε τους σπόρους!

Σώστε τους σπόρους! Είναι η ζωή μας

Πηγή: Σαντορινιός

ΑΝ ΠΑΡΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΤΡΟΦΗΣ ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ

Ήταν απλά θέμα χρόνου οι ελληνικές ντόπιες ποικιλίες σπόρων να βρεθούν στο στόχαστρο της επίθεσης, όπως αυτή εξαπολύεται με την μορφή του κλεισίματος της Τράπεζας Διατήρησης Γενετικού Υλικού.

Η αλήθεια είναι ότι γενικά η συγκυρία δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερη για τις φυσικές, ντόπιες ποικιλίες σπόρων σε παγκόσμιο επίπεδο, οι οποίες με...

κάθε τρόπο επιχειρείται να εξαφανιστούν και να κυριαρχήσουν όχι απλά τα υβρίδια αλλά οι γενετικά τροποποιημένοι σπόροι.

Με τον ίδιο τρόπο που μέσα σε μόλις 3-4 δεκαετίες οι φυσικές τροφές ξεχάστηκαν σχεδόν εντελώς και μπήκαν στο περιθώριο και οι άνθρωποι πλέον τρέφονται με επεξεργασμένες τροφές γεμάτες κάθε είδους δηλητήρια, με αντίστοιχο τρόπο προχωράει ραγδαία και η εξαφάνιση των φυσικών σπόρων.

Το σχέδιο έχει σε μεγάλο βαθμό ολοκληρωθεί (5 εταιρείες ελέγχουν το εμπόριο σπόρων) και προωθείται με συντονισμένη εκστρατεία των εταιρειών βιοτεχνολογίας, των διεθνών νεοταξικών οργανισμών (με τα ολοκληρωτικά τους νομοθετήματα codex alimentarious, agenda 21) και των κυβερνήσεων πιόνια τους (με νόμους όπως ο S.510 στις ΗΠΑ).

Η νέα τάξη δείχνει μια πρωτοφανή εμμονή να....επιβάλλει τους γενετικά τροποποιημένους (GMO) σπόρους και οργανισμούς με κάθε τρόπο, σε σημείο πλέον

Πρός όσους διαστρεβλώνουν -με απ' άμβωνος κηρύγματα- την Ὀρθόδοξη Παράδοσή μας

Στὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς ἐνημερώνει γιὰ τὴν πραγματικότητα τῆς ὐπάρξεως ἀναμεσά μας, ἐκείνων τῶν διεστραμμένων ἱερωμένων, ποὺ θὰ ἀντισταθοῦν συνειδητὰ στὸν Κυριακὸ λόγο (ποὺ ἀκούσαμε στὸ σημερινὸ Εὐαγγέλιο):

«Πάτερ ἅγιε͵ τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου οὓς δέδωκάς μοι͵ ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς. (...)ταῦτα λαλῶ ἐν τῷ κόσμῳ, ἵνα ἔχωσιν τὴν χαρὰν τὴν ἐμὴν πεπληρωμένην ἐν αὐτοῖς».

Αὐτοί, λοιπόν, ἀντὶ νὰ βαδίσουν δρόμο τῆς ἀληθείας καὶ τῆς ἑνότητος, ἀντὶ νὰ συντελέσουν στὴν ἑνότητα τῆς Πίστεως,  θὰ διασπάσουν τὸν δρόμο πρὸς τὴν ἑνότητα, ποὺ εἶναι ὁ εὐλογημένος δρόμος πρὸς τὴν οὐράνιο χαρά. Προλέγει λοιπόν ὁ ἀπόστολος ὅτι αὐτοὶ οἱ διασπαστὲς θὰ εἶναι κάποιοι δικοί μας, κάποιοι παπάδες, Δεσποτάδες καὶ Πατριάρχες μας, ποὺ μὲ τὶς ψευδο-διδασκαλίες τους (παρόλο ποὺ τοὺς θεωροῦμε ἀκόμα δικούς μας) αὐτοὶ ἔγιναν ψευδεπίσκοποι καὶ εἶναι ἀκόμα ἀνάμεσά μας:

«Καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν».

 

Αὐτὸ τὸ δρᾶμα ζεῖ ἡ Ἐκκλησία μας σήμερα, στοὺς ἔσχατους καιρούς, ποὺ οἱ περισσότεροι δὲν ἔχουμε συνειδητοποιήσει ὅτι διαβαίνουμε. Καὶ ἀνεχόμαστε αὐτοὺς τοὺς ψευδεπισκόπους καὶ ψευδοδιδασκάλους. Οἱ ὁποῖοι συνοδικὰ ἀποφαίνονται, ἢ ζητοῦν, ἢ ἀνέχονται διεστραμμένα:

1. Ζητοῦν ἀπὸ τὴν ἀρχὴ προσωπικῶν δεδομένων μὲ Συνοδικὸ Ἔγγραφο νὰ ἀποφανθεῖ, ὅτι τὸ ἁμάρτημα τῆς ὁμοφυλοφιλίας δὲν ἐμποδίζει κάποιον νὰ γίνει Ἐπίσκοπος! (Πῶς νὰ ἐπιτρέψετε κατόπιν πρώην μητροπολίτα Ἀλεξανδρουπόλεως, κ. Ἄνθιμε Ρούσσα, τὴν διαμαρτυρία ἐναντίον τῶν σοδομιστῶν στὴ Θεσσαλονίκη;).

2. Βγάζουν  Συνοδικὰ Ἐγκύκλιο, ὅτι ὁ ἐπιτρέπεται ἡ ἐγκληματικὴ μεταμόσχευση ὀργάνων!

3. Ἀποδέχονται ὅτι οἱ αἱρετικοὶ ἀποτελοῦν Ἐκκλησία, εἶναι κανονικοὶ ἐπίσκοποι, ἔχουν βάπτισμα, ὅτι οἱ δαιμονικὲς τους κακοδοξίες ἀποτελοῦν χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος!!! (Συμφωνίες στὸ Μπάλαμαντ καὶ Πόρτο Ἀλέγκρε) καὶ ὅτι μὲ ὅλους αὐτοὺς μποροῦμε νὰ ἔχουμε ἐπικοινωνία, ἕως ὅτου νὰ φτάσουμε στὴν κοινωνία καὶ Ἕνωση (intercommunio), κ.ἄ.π.

Ὁ Κύριος τὸ προεῖπε:

«Ὥσπερ δὲ αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε, οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. ὥσπερ γὰρ ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις ταῖς πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ τρώγοντες καὶ πίνοντες, γαμοῦντες καὶ ἐκγαμίζοντες, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθε Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ οὐκ ἔγνωσαν ἕως ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἦρεν ἅπαντας, οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου» (Ματθ. 24, 38-39).

Νά, πῶς ἐξηγεῖ ἡ ὀρθόδοξη Παράδοση τὸ ἀποστολικὸ χωρίο:

«Μετὰ τὴν ἄφιξίν μου, ἐλεύσονται εἰς ὑμᾶς λύκοι βαρεῖς, μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου, λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν... Οἵτινες εἰσελεύσονται ἐν ἐνδύμασι προβάτων, ὑπάρχοντες αὐτοὶ λύκοι ἅρπαγες. Τὰ μὲν ρήματα γλυκέα ἔχοντες, τὴν δὲ καρδίαν μεστὴν χολῆς καὶ πικρίας. Καὶ ἐσθῆτα μὲν κατηφῆ περικείμενοι, μαθηταὶ δὲ ὑπάρχοντες τοῦ ἀπ' ἀρχῆς βασκαίνοντος ἡμᾶς Διαβόλου· διὸ δὴ καὶ τῶν ἐκείνου τυγχάνουσι ζιζανίων σπορά...

Γυμνότερος ἀπὸ «γυμνὸς εἶναι ὁ βασιλιᾶς»

Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας γιά τό gay pride

απέδειξε την διάβρωση που έχουν υποστεί

από τον Οικουμενισμό οι πιστοί

Προχθὲς πραγματοποιήθηκε ἡ συγκέντρωση διαμαρτυρίας γιὰ τὸ gay pride στὴ Θεσσαλονίκη. Καὶ ἀπέδειξε πόσο γυμνότερος ἀπὸ «γυμνὸς εἶναι ὁ βασιλιᾶς».

ΔΙΟΤΙ:

Ἔχουμε τόσο συμβιβασθεῖ, ἐκοσμικευθεῖ καὶ οἰκουμενιστικοποιηθεῖ οἱ χριστιανοί, ὥστε οὔτε σὲ μιὰ ἁπλῆ διαμαρτυρία δὲν δυνάμεθα νὰ πορευτοῦμε ἐν ἑνότητι πνεύματος. Μιὰ διαμαρτυρία ποὺ τίποτα δὲν θὰ κόστιζε, ἐκτὸς ἴσως ἀπὸ τὸ νὰ μᾶς χαρακτηρίσουν κάποιοι «προαγωγοὶ» τῶν gay ὡς γραφικούς.

Πῶς λοιπόν θὰ ἀντιμετώπισουμε τοὺς πραγματικοὺς διωγμοὺς τῶν ψευδοπροφητῶν (ἰδίως τοῦ Ψευδοπροφήτη) τῆς Ἀποκαλύψεως καὶ τοῦ Ἀντίχριστου;

ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ:

1. Ἀνακοινώθηκε ὅτι θὰ γίνει διαμαρτυρία γιὰ τὸ gay pride στὴ Θεσσαλονίκη. Μάλιστα κάποιος φλογερὸς ἱερωμένος εἶπε ὅτι θὰ ξαπλώσει στὴν ἄσφαλτο προκειμένου νὰ ἐμποδίσει τὴν πορεία τῶν gay.

2. Ὅμως ὁ μοιχικῷ τῷ τρόπῳ μετατεθεὶς εἰς Θεσσαλονίκη μητροπολίτης κ. Ἄνθιμος καὶ Οἰκουμενιστὴς ἐν τῇ πράξει, γιὰ νὰ μὴ δυσαρεστήσει τοὺς ἄθεους, τοὺς μασώνους καὶ τοὺς Οἰκουμενιστές, ἄσκησε πιέσεις (ἀφόρητες ὅπως ἀποδεικνύεται) γιὰ νὰ ἀποτύχει αὐτὴ ἡ διαμαρτυρία.

3. Ἐκ τῶν πραγμάτων βλέπουμε: α) Οἱ διοργανωτὲς ἀναγκάστηκαν κατ’ ἀρχὰς νὰ ἀλλάξουν τὴν ἡμέρα πραγματοποίησης τῆς διαμαρτυρίας. β) Ἀναγκάστηκε ὁ κληρικὸς ποὺ εἶπε στὸν ἐνθουσιασμό του ὅτι θὰ δράσει δυναμικὰ καὶ ἀκραία, νὰ ἀνακαλέσει. γ) Ἄλλαξε τὸ πρόγραμμα ὁλόκληρο, καὶ ἀναγκάστηκαν νὰ περιοριστοῦν (ἀντὶ γιὰ πορεία διαμαρτυρίας) σὲ μιὰ συγκέντρωση προαύλιας προσευχῆς καὶ ὁμιλίας στὸν ἅγιο Δημήτριο Θεσσαλονίκης. δ) Ἀναγκάστηκε ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης νὰ ὑποκύψει στὴν θέληση τοῦ μητροπολίτη Ἄνθιμου καὶ νὰ μὴ ὁμιλήσει.

ε) Καὶ φυσικὰ, ἀποτελεῖ θλιβερὴ διαπίστωση ὅτι οἱ ἱερωμένοι τῶν ἀγωνιστικῶν ὀρθόδοξων Ἀδελφοτήτων καὶ Σωματείων ποὺ «συνδιοργάνωσαν» τὴν ἐκδήλωση, «ἔμφοβοι γενόμενοι» μπρὸς στὴν δεσποτικὴ ὀργή, δὲν παρέστησαν (δὲν τοὺς εἴδαμε μπροστὰ μὲ τοὺς ἄλλους τρεῖς συνδιοργανωτὲς κληρικούς). Γιὰ τοὺς παπάδες δὲ τῆς Θεσσαλονίκης, οὔτε λόγος νὰ γίνεται. Οὐδεὶς παρέστη (τουλάχιστον ἐμφανῶς-ὁμολογιακά) ὅπως καὶ οὐδεὶς ἁγιορείτης.

Λοιπόν, ὁ Οἰκουμενισμὸς καὶ ἡ οἰκουμενίζουσα Δεσποτοκρατία μᾶς διάβρωσε τόσο καταλυτικά, ὥστε οὔτε μιὰ διαμαρτυρία δὲν ὁμονοοῦμε νὰ κάνουμε, μακριὰ ἔστω ἀπὸ τὸν ἐπικίνδυνο χῶρο  gay pride· οὔτε σὲ μιὰ προσευχητικὴ συγκέντρωση κατὰ τῆς ἐπιβολῆς τῆς θελήσεως τῶν κίναιδων και σοδομιτῶν νὰ διαφημίσουν τὴν ἀντιΕὐαγγελικὴ καὶ βδελυκτὴ στὸ Θεὸ ἁμαρτία τους!

Καὶ νὰ σκεφθεῖ κανεὶς ὅτι ὁ π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος ἀπὸ δεκαετίες ἔχει ἐπισημάνει μιὰ προφητικὴ ρήση τοῦ ἁγίου Εἰρηναίου, ὁ ὁποῖος λέγει τὰ ἑξῆς:

«Ὅταν ἡ ὁμοφυλοφιλία πληθυνθεῖ καθ’  ὑπερβολὴν καὶ ξεχυθεῖ εἰς τοὺς δρόμους, χωρίς ντροπή… τότε θὰ ἔρθει ὁ Ἀντίχριστός».

(π. Ἀθ. Μυτιληναίου, ὁμιλ. εἰς Ἀποκάλυψη, ἀρ. 45, 1982).

Παρουσιάζουμε στὴ συνέχεια κάποια σχόλια ἀπὸ τὸ «Ρωμαίϊκο Ὁδοιπορικό» ποὺ ἀποκαλύπτει τὶς Δεσποτικὲς ἐπεμβάσεις τοῦ μητροπολίτη Θεσ/νίκης καὶ τὴν ἀντιμετώπισή τους ἀπὸ τοὺς διοργανωτές:

1.       Από πολύ έγκυρη πηγή έμαθα πριν από λίγο ότι σε τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ Μητρόπολης Θεσ/νικης και π. Θεοδώρου Ζήση... ζητήθηκε από τον δεύτερο να μην χαιρετήσει στην ειρηνική εκδήλωση... ζητώ μια απάντηση αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο... Χρ. ... Σ. ...

ΔΗΜΗΤΡΗΣ 13 Ιουνίου 2013 - 3:16 μ.μ.

Αγαπητέ Χρ., τα πράγματα είναι λίγο χειρότερα απ' ότι τα περιγράφεις. Πραγματικά έχω απελπιστεί με τέτοιους ταγούς... Μόνη ελπίδα ο Θεός!

Μαχητής Θεσσαλονίκης13 Ιουνίου 2013 - 3:51 μ.μ.

Αρχικά νόμιζα ότι έγινε λάθος, ότι κάποιος επέλεξε τυχαία την παράγραφο και κατά λάθος την έσβησε. Πριν λίγο τους έστειλα μάλιστα κ εμαιλ για να το διορθώσουν. Που να το φανταστώ ..

Η νεότερη ανακοίνωση ΔΕΝ περιλαμβάνει τον π.Θεόδωρο ως ομιλητή-εκπρόσωπο των συνδιοργανωτών: http://orthodoksikinisi.blogspot.gr/2013/06/gay-pride.html

Τόσα χρόνια ότι Ροταροι, Λαϊονς, Μασόνοι και Οικουμενιστές στην Θεσσαλονίκη, ελέγχουν τα πάντα. Δείτε πχ εδώ: http://antiparakmi.blogspot.com/2013/01/blog-post_11.html

Κανείς δεν μιλά για την "γκουροποίηση" στον χώρο της εκκλησίας, και τα διαρκή λάθη του μητροπολίτη Άνθιμου: http://antiparakmi.blogspot.com/2012/10/7.html

Ε λοιπόν, όταν δεν λες σε κάποιον τα λάθη του, γίνεται ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ.

(Πληροφοριακά, του τα στείλαμε επανειλημμένα με εμαιλ και μέσω της φόρμας επικοινωνίας αλλά δεν ξέρουμε αν τα παρέλαβε εκεί μέσα που κρύβεται)

Πριν από λιγότερο από μία εβδομάδα κάποιοι έγραφαν ότι το "χριστιανικό τους ήθος" δεν τους επιτρέπει να κάνουν κάτι άλλο παρά μόνον "προσευχή".

3-4 μέρες αργότερα, το "χριστιανικό ήθος" των ίδιων ανθρώπων, αντί για "προσευχή", άλλαξε και καλούσε σε ειρηνική συγκέντρωση (ευτυχώς κατά λάθος -κυριολεκτικά- και στο διάδρομο, έδωσε σε κάποιον ο Άνθιμος ευλογία).

Και τώρα το "χριστιανικό τους ήθος" τους κάνει να το "βουλώσουν" όταν με εντολή Άνθιμου δεν επιτρέπεται να μιλήσει κανείς ιερέας.

Όταν στον χριστιανικό χώρο, καλλιεργούμε "παπαγάλους" και "βλήματα" χωρίς σκέψη, αυτό είναι το αποτέλεσμα.

ΣΕΒΑΣΜΙΌΤΑΤΕ ΑΝΘΙΜΕ

μέχρι και στους Ρόταρυ στείλατε εκπρόσωπο και μίλησε εκ μέρους σας:

http://antiparakmi.blogspot.com/search/label/ROTARY-LIONS

εδώ απαγορεύεται να μιλήσει ιερέας;

Ποιο σημαντικοί είναι οι Ρόταροι από μια συγκέντρωση Ορθοδόξων πιστών;;; Ανώνυμος13 Ιουνίου 2013 - 4:04 μ.μ.

E δεν γίνεται πλέον να καθόμαστε οι πιστοί με σταυρωμένα χέρια κάθε φορά. Είναι τόσο προκλητικό αυτό που έγινε και οφείλει ο μητροπολίτης να δώσει άμεσα εξηγήσεις. Δεν μπορεί να αντιδρούν οι πιστοί χριστιανοί και ο μητροπολίτης τους αντί να τους στηρίζει να τους "αδειάζει".

Μήπως στο τέλος θα απαγορεύσει και στους πιστούς να παρασταθούν;;;;;  Ανώνυμος13 Ιουνίου 2013 - 10:05 μ.μ.

ρίχνοντας μια ματιά στα link που έδωσε ο Μαχητής θυμήθηκα την είδηση: σήμερα έφθασε στο Άγιο Όρος ο Μπουτάρης δήμαρχος Θεσνίκης ΚΑΙ πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Αγιορειτικής Εστίας (!) και απορούν όλοι στα σχόλια... πριν λίγες μέρες έλεγε στους εκπροσώπους του gay pride να κάνουν υπομονή με τη χρυσή αυγή και τις "θεούσες" που θα αντιδράσουν... για εμάς τον απλό κόσμο είναι ακατανόητα αυτά και ελπίζουμε στην ενίσχυση του Αγίου Δημητρίου

Μαχητής Θεσσαλονίκης14 Ιουνίου 2013 - 4:48 μ.μ.

Απλά καταγράφουμε-καταγγέλλουμε την απαράδεκτη συμπεριφορά του Άνθιμου.

Όσο για το παρασκήνιο, που ανέφερε κάποιος πιο πάνω, και το οποίο υποτίθεται δεν γνωρίζουμε (... άρα να μην σχολιάζουμε), δυστυχώς το παρασκήνιο είναι πολύ χειρότερο.

Και όσο δεν σχολιάζουμε και δεν αντιδρούμε, τόσο κάποιοι θα αποθρασύνονται.

πχ έρχεται ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και όλοι του κάνουν τεμενάδες. Κανείς δεν τολμάει να τον επιπλήξει για τις συμπροσευχές. Αρκετές δικαιολογίες βρίσκαμε μέχρι σήμερα. Τώρα έφθασε η ώρα του αγώνα.

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2013/06/gay-pride_4130.html