Ο π. Ευθύμιος στη Σερβία συλλειτούργησε μὲ τὸν μητροπολίτη Ράσκας Αρτέμιο

Ἑνότητα Πίστεως ἀπαιτεῖται στὸν ἀγῶνα

ἐναντίον τῶν παναιρετικῶν Οἰκουμενιστῶν

Στις 17, 18 καὶ 19 Αὐγούστου ἐπισκεφτήκαμε τὶς κατακόμβες τοῦ «ἐν ἐξορίᾳ» καὶ διωγμὸ εὑρισκομένου Ἐπισκόπου Ράσκας καὶ Πριζρένης Ἀρτεμίου καὶ τῆς συνοδείας αὐτοῦ, ὀλιγομελὴς ἀντιπροσωπεία  τῶν  ἐν  Ἑλλάδι  ἀποτειχισμένων,   ἀποτελουμένη

ἀπὸ τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ, τὸν πρόεδρο καὶ τὸν γραμματέα τῆς «Φιλορθοδόξου Ἑνώσεως Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος» Λαυρέντιο Ντετζιόρτζιο καὶ Παναγιώτη Σημάτη.

Ἡ ἐπίσκεψη ἔγινε γιὰ νὰ ἀνταποδώσουμε τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Σεβασμιώτατου Ἀρτέμιου, ὁ ὁποῖος τὸν παρελθόντα Ἀπρίλιο (Ε΄ Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν) μᾶς ἐπισκέφτηκε στὶς Σταγιᾶτες Βόλου, συνοδευόμενος ἀπὸ  ἱερωμένους τῆς ἐν ἐξορίᾳ εὑρισκομένης Ἱ. Μ. Ράσκας, οἱ ὁποῖοι καὶ συλλειτούργησαν μὲ τὸν π. Εὐθύμιο στὸ παλαιὸ μοναστηράκι τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου (φωτογρ.).

Ἐπίσης ἐπισκεφτήκαμε τὸν Σεβασμιώτατο Ἀρτέμιο γιὰ νὰ συζητήσουμε μαζί του κοινὰ θέματα τοῦ συνεχιζομένου ἀγῶνα κατὰ τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Ἡ ἁπλότητα, ἡ καταδεκτικότητα καὶ ἡ ἀγάπη  τοῦ Σεβασμιώτατου μᾶς ἐσκλάβωσαν, ἀλλὰ καὶ ἡ φιλοξενία ποὺ μᾶς ἐπεφύλαξαν οἱ ἐκεῖ ἀδελφοί, ἱερωμένοι, μονάζοντες καὶ λαϊκοί, ἦταν συγκινητική.

Παρακολουθήσαμε τὶς ἱερὲς ἀκολουθίες τοῦ τριημέρου, μαζί μὲ πλῆθος κόσμου ποὺ συνέρρεε ἀπὸ διάφορες περιοχὲς τῆς Σερβίας. Κατὰ τὴν Θ. Λειτουργία τῆς Κυριακῆς 18 Αὐγούστου, ὁ π. Εὐθύμιος ποὺ συλλειτούργησε μὲ τὸν Σεβασμιώτατο Ἀρτέμιο καὶ κατὰ παράκλησή του (καὶ ἀφοῦ ἔλαβε ἀπ’ αὐτὸν ἕνα Σταυρό -νὰ τὸν κρατᾶ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ὁμιλίας, κατὰ τὴν ἐκεῖ συνήθεια) εἶπε λίγα λόγια πρὸς τοὺς πιστούς, τὰ ὁποῖα μετέφραζε ὁ Σεβασμιώτατος. Εἶπε:

 «Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Ράσκας καὶ Πριζρένης καὶ Ἐπίσκοπε τῶν διωκομένων καὶ ἐν κατακόμβαις εὑρισκομένων πατέρων καὶ ἀδελφῶν, πιστεύω ὅτι αὐτὴ τὴν στιγμὴ ἐκφράζω ὄχι μόνον τὴν δική μου γνώμη, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀδελφῶν ποὺ ἦλθαν μαζί μου· καὶ νὰ σᾶς πῶ ὅτι αἰσθάνομαι σήμερα τὴν «ἑνότητα τῆ πίστεως καὶ τὴν κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος», τὴν ὁποία παρακαλοῦμε νὰ ὑπάρχει μεταξύ μας στὴ Θ. Λειτουργία.

»Ἡ ἑνότης τῆς Πίστεως, Σεβασμιώτατε, ὅπως γνωρίζετε, εἶναι προϋπόθεση γιὰ νὰ ὑπάρχει καὶ ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ ἑνότης τῆς Πίστεως εἶναι καὶ διαχρονική, δηλαδὴ ἡ ἑνότης ποὺ ὑπάρχει στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους, στοὺς Ἁγίους ποὺ φτάνει μέχρις ἐμᾶς, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἡ ἑνότης τῆς Πίστεως, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ὑπάρχει καὶ μεταξύ μας, ἀκολουθώντας αὐτὴ τὴν διαχρονικὴ ἑνότητα. Παραδόξως, ὑπάρχει ἑνότης σήμερα μεταξὺ τῶν αἱρετικῶν, καὶ δὴ τῶν Οἰκουμενιστῶν, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν μὲ κάθε τρόπο νὰ πολεμήσουν τὴν ἀληθινὴ Ὀρθόδοξο Πίστι.

Ἡ μεταξύ μας, ὅμως, ἑνότης τῆς Πίστεως, πολεμεῖται, Σεβασμιώτατε, ὅπως γνωρίζετε, καὶ ἔξωθεν καὶ ἔσωθεν. Καὶ ὁ διάβολος προσπαθεῖ νὰ ἐνσπείρει μεταξύ μας ζιζάνια στὸ θέμα τῆς ἑνότητος τῆς Πίστεως, ὥστε νὰ μὴ συμφωνοῦμε στὸ πῶς θὰ ἀντιμετωπίσουμε σήμερα τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές.

Εὐχηθεῖτε, Σεβασμιώτατε, νὰ διατηρηθεῖ αὐτὴ ἡ μεταξύ μας ἑνότητα τῆς Πίστεως, καὶ νὰ αὐξηθεῖ μὲ τὶς εὐχές σας, ὥστε νὰ φθάσουμε κατὰ τὸ δυνατὸν μὲ τὴν προαίρεσή μας νὰ μιμηθοῦμε τοὺς Ἁγίους μας.

Σᾶς εὐχαριστῶ πάρα πολὺ ποὺ μοῦ δώσατε γιὰ δεύτερη φορὰ τὴ χαρὰ νὰ βρίσκομαι μαζί σας καὶ νὰ νιώσω αὐτὴν τὴν εὐλογία «τῆς ἑνότητος  τῆς Πίστεως καὶ τῆς κοινωνίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».
Σᾶς παρακαλῶ νὰ εὐχηθεῖτε θερμὰ καὶ γιὰ μένα, νὰ σταθῶ ὅσο τὸ δυνατὸν πιὸ σωστὰ στὶς δύσκολες αὐτὲς ἡμέρες ποὺ εὑρισκόμεθα, καὶ γιὰ τοὺς πνευματικούς μου ἀδελφούς, ποὺ ζητοῦν αὐτὴ τὴν στιγμὴ διὰ μέσου ἐμοῦ τὴν δική σας εὐλογία, νὰ φτάσει στὸ Βόλο, στὴ Λάρισα καὶ σὲ ὅλα αὐτὰ τὰ μέρη ποὺ ὑπάρχουν οἱ πνευματικοὶ ἀδελφοὶ καὶ δικά σας παιδιά, ὥστε νὰ νιώσουν κι αὐτοὶ τὴ δική σας εὐλογία καὶ τὴν κοινωνία αὐτὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία ὑπάρχει αὐτὴ τὴν στιγμὴ καὶ τὴν νιώθουμε μεταξύ μας. Σᾶς εὐχαριστοῦμε καὶ σᾶς παρακαλοῦμε νὰ ἔλθετε νὰ μᾶς εὐλογήσετε καὶ ἀπὸ κοντὰ στὰ μέρη κάτω τὰ δικά μας, τῆς ἀγαπητῆς σὲ σᾶς Ἑλλάδος καὶ δικής μας πατρίδος».

Τὸ ἀπόγευμα, στὸν Ἑσπερινὸ τῆς ἑορτῆς τῆς Μεταμορφώσεως, μέσα σὲ μιὰ ἄκρως κατανυκτικὴ καὶ συγκινητικὴ ἀτμόσφαιρα, εἴχαμε τὴν εὐκαιρία νὰ παρακολουθήσουμε τὴν κουρὰ μοναχῆς, ποὺ ὀνομάστηκε Εὐγενία καὶ προσῆλθε στὴν Ἐκκλησία-κατακόμβη ἐνδεδυμένη λευκὸ χιτῶνα, συνοδευόμενη ἀπὸ τοὺς συγγενεῖς καὶ τὴν Ἡγουμένη, ἐνῶ οἱ πιστοὶ κρατοῦσαν ἀναμένα κεριά

Μία ἰδιαιτερότητα ποὺ ἔχουν οἱ Ὀρθόδοξοι Σέρβοι ἀδελφοί μας κατὰ τὴν ἀκολουθία τῆς κουρᾶς (ὅπως φαίνεται στὴ φωτογραφία) εἶναι ἡ ὕπτια θέση ποὺ λαμβάνει γιὰ κάποια λεπτά ὁ κειρόμενος (σχῆμα σταυροῦ), σὲ ἔνδειξη ταπεινώσεως καὶ ἀποδοχῆς τοῦ σταυρικοῦ τρόπου ζωῆς τοῦ μοναχοῦ, ὅπως μᾶς ἐξήγησαν.

Μετὰ τὴν ἀκολουθία τῆς κουρᾶς, ἡ νέα μοναχὴ Εὐγενία –σύμφωνα μὲ τὰ καθιερωμένα–  ἀποσύρθηκε  στὸ κελί της  γιὰ νὰ διαβάσει τὴν βιογραφία τοῦ Ἁγίου Εὐγενίου.

Οἱ ὑπόλοιποι παρακαθήσαμε στὸ νηστήσιμο δεῖπνο -«τραπέζι τῆς ἀγάπης»- τὸ ὁποῖο μὲ πολὺ φροντίδα εἶχε ἑτοιμάσει ἡ ἡγουμένη Βαρβάρα καὶ ἡ ἀδελφότητά της.

     Τὴν ἑπομένη παρακολουθήσαμε τὴν ὑπαίθρια Θ. Λειτουργία τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, σὲ μία «ἐπίγεια» κατακόμβη (ὡς γνωστόν, ἡ Ἐκκλησία τῆς Σερβίας –ὅπως καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος– ἀκολουθεῖ τὸ Παλαιὸ Ἡμερολόγιο). Στὸ τέλος τῆς Θ. Λειτουργίας εὐλόγησαν τοὺς πρώτους καρπούς, ὅπως συνηθίζουν νὰ κάνουν πρὶν τὸν τρύγο.

   Καὶ στὴν διάρκεια αὐτῆς τῆς Θ. Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος μᾶς καλωσώρισε καὶ ἐξήγησε ὅτι ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους τῆς ἐπισκέψεώς μας, «ἦταν καὶ γιὰ νὰ δοῦνε ἀπὸ κοντὰ πῶς ζοῦμε ἐμεῖς ἐδῶ, πώς γιορτάζουμε καὶ λατρεύουμε τὸ Θεό».

   Καὶ πάλι παρακάλεσε τὸν π. Εὐθύμιο νὰ ἀπευθύνει δυὸ  λόγια στοὺς πιστούς, καὶ ὁ π. Εὐθύμιος ἀνταποκρίθηκε λέγοντας τὰ ἑξῆς:

  «Σεβασμιώτατε, εἶναι μεγάλη ἡ σημερινὴ ἡμέρα, ὅπως γνωρίζετε, καὶ μάλιστα τόσο μεγάλη γιὰ μᾶς τοὺς Ὀρθοδόξους χριστιανούς, ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε ὅτι σηματοδοτεῖ τὴν ὅλη πορεία τῆς ἐδῶ ζωῆς μας. Δηλαδή, θὰ πρέπει νὰ φτάσουμε, ἐδῶ ζώντας, νὰ μεταμορφωθοῦμε, ἡ δὲ μεταμόρφωσις τοῦ Κυρίου εἶναι ἕνας τύπος, στὸν ὁποῖον πρέπει κι ἐμεῖς νὰ συμμετέχουμε.
  »Γιὰ νὰ συμμετέχουμε σ’ αὐτὴ τὴν μεταμόρφωση, ἡ Ἐκκλησία μᾶς βοηθεῖ, κατ’ ἀρχὰς μὲ τὸ Ἅγιο Βάπτισμα, μὲ τὸ ὁποῖο μᾶς υἱοθετεῖ καὶ μᾶς δίνει τὴν Χάρι γιὰ νὰ ἀγωνιστοῦμε σ’ αὐτὴ τὴν μεταμόρφωση. Ἡ συνέχεια εἶναι ὅτι πρέπει κι ἐμεῖς νὰ δείξουμε μεγάλη προαίρεση, νὰ ἀξιοποιήσουμε καὶ νὰ αὐξήσουμε αὐτὴ τὴν Χάρι μέσα μας, ὥστε, ὅπως οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι ἐπάνω στὸ Θαβὼρ εἶδαν κάτι ἀπὸ τὴν δόξα τοῦ Κυρίου, νὰ φτάσουμε κι ἐμεῖς, καθαρίζοντες τὸ ὀπτικὸ μέρος τῆς ψυχῆς μας, νὰ δοῦμε κι ἐμεῖς κάτι ἀπὸ τὴ δόξα τοῦ Κυρίου.

 »Ἡ πραγματικὴ μεταμόρφωση, Σεβασμιώτατε,  ὅπως γνωρίζετε, γίνεται μόνο στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ὅλες οἱ ἄλλες οἱ μεταμορφώσεις εἶναι εἴτε φυσικές, εἴτε δαιμονικές. Καὶ ὁ διάβολος, ὅπως γνωρίζουμε ὅλοι μας, προσπαθεῖ νὰ μᾶς μεταμορφώσει, ἀλλὰ πρὸς τὸ κακό, ἐκμεταλλευόμενος τὰ πάθη καὶ τὶς ἀδυναμίες μας, καὶ προσπαθώντας νὰ ἀκυρώσει αὐτὴν τὴν Χάρι ποὺ μᾶς ἔδωσε ἡ Ἐκκλησία, ὥστε νὰ μείνει ἀνενέργητη.
  »Οἱ Πατέρες εἶπαν, ὅτι ἂν ἐδῶ δὲν κατορθώσουμε νὰ μεταμορφωθοῦμε, δὲν θὰ δοῦμε καὶ στὴν ἄλλη ζωὴ ἀναστημένο καὶ μεταμορφωμένο τὸν Κύριο. 
   »Εἶναι, λοιπόν, μεγάλη ἡ ἀνάγκη αὐτή, νὰ μοιάσουμε κι ἐμεῖς στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους ἐπάνω στὸ Θαβώρ, καὶ νὰ ἀγωνιστοῦμε ἐναντίον τῶν παθῶν μας, τὰ ὁποῖα μᾶς ἐμποδίζουν σ’ αὐτὴ τὴν μεταμόρφωση. Ὁ κόσμος καὶ ὁ διάβολος σήμερα μᾶς ἐμποδίζουν, προβάλλοντας τὴν εὔκολη ζωή, ἡ ὁποία καλλιεργεῖ τὰ πάθη μας, ὥστε νὰ μᾶς ὁδηγήσουν νὰ ὁμοιάσουμε, νὰ μεταμορφωθοῦμε στὴν κοσμικὴ ζωή.
   »Κι ἐμεῖς  οἱ ποιμένες θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα οἱ πρῶτοι ποὺ θὰ μεταμορφωθοῦμε, ὥστε νὰ βοηθήσουμε καὶ στὴν μεταμόρφωση τῶν ὑπολοίπων ἀδελφῶν μας...

   »Ἡ Ἐκκλησία μας, μᾶς παρέχει καὶ τὰ μυστήρια καὶ εἰδικὰ τὴ Θ. Λειτουργία καὶ τὴ Θ. Κοινωνία, μὲ τὴν ὁποία κανονικά, ἐφ’ ὅσον συμμετέχουμε ἄξια, θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα μεταμορφωμένοι μετέχοντας στὸ μυστήριο καί, μάλιστα, σ’ αὐτὸ τὸν βαθμό, ὥστε κοινωνώντας τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου μας, νὰ εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ χύσουμε καὶ τὸ αἷμα μας γι’ Αυτόν.

   »Εὐχηθεῖτε, Σεβασμιώτατε, νὰ ἀγωνισθοῦμε σ’ αὐτὸ τὸν δρόμο ποὺ μᾶς προβάλλει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας, τὴν ὁδὸ τῆς μεταμορφώσεως, ὥστε νὰ δοῦμε κι ἀπ’ αὐτὴ τὴ ζωὴ κάτι ἀπὸ τὴ θεία δόξα Του καὶ νὰ συμμετέχουμε αἰωνίως στὴ  παντοτινὴ δόξα τοῦ Κυρίου, εἰς τοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων».

Μετὰ τὴν Θεία Λειτουργία καὶ τὴν διανομὴ τῶν σταφυλιῶν ποὺ εἶχαν εὐλογηθεῖ, καὶ πάλι δεχθήκαμε «ἀβραμιαία» φιλοξενία. Στὸ γεῦμα παρεκάθησαν 200 περίπου ἱερωμένοι, μοναχοὶ καὶ πιστοί, κάτω ἀπὸ ἕνα μεγάλο σκέπαστρο-τέντα ποὺ εἶχαν φροντίσει νὰ στήσουν οἱ μοναχοὶ γιὰ τὴν περίσταση.

Αὐτό πού ἔκανε ἰδιαίτερη ἐντύπωση στόν π. Εὐθύμιο καί τό μετέφερε σέ μικρή ἀναφορά του γιά τό προσκύνημά του στή Σερβία (κατά τό πέρας τῆς Θ. Λειτουργίας στίς Σταγιάτες Πηλίου τήν Κυριακή 24.8.2013) ἦταν τό πλῆθος πού συρρέει στίς Θ. Λειτουργίες πού τελεῖ στίς κατακόμβες τῆς Σερβίας ὁ Σεβ. Ἀρτέμιος. Πλῆθος  ἁπλῶν πιστῶν, συνειδητοποιημένων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, δεδιωγμένων, πού ἀκολουθοῦν τόν Σεβασμιώτατο γιά τίς ὀρθόδοξες θέσεις του καί τήν ὀρθή πορεία του στά θέματα τῆς πίστεως.

Σπάνιο φαινόμενο ἀπεκάλεσε καὶ τήν καθαρότητα στά μάτια τῶν μικρῶν παιδιῶν τῶν Σέρβων ἀδελφῶν μας, κάτι πού λείπει στά δικά μας παιδιά πού τό μόνο πού γνωρίζουν εἶναι νά παίζουν μέ τά δαιμονικά ἠλεκτρονικά παιχνίδια καί νά ἀκολουθοῦν τυπικά μόνο καί εὐσεβιστικά τή λατρευτική ζωή τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτοί οἱ ἄνθρωποι ἐτόνισε εἶναι συνειδητοποιημένοι, ἴσως γιατί ἐβίωσαν τόν διωγμό καί διεπίστωσαν ποιός εἶναι ὁ σωστός ἐνδεδειγμένος δρόμος, ὁ δρόμος τῆς θυσίας καί τοῦ προσωπικοῦ ἀγῶνος.

  Σὲ ἑπόμενη ἀνάρτηση θὰ ἀναφερθοῦμε σὲ κάποια περιστατικὰ καὶ δραστηριότητες τῆς ζωῆς τῶν Σέρβων ἀδελφῶν μας.

Ο Πατρ. Βαρθολομαίος "ΟΜΟΛΟΓΕΙ" και ΜΑΡΤΥΡΕΙ ότι ο Πάπας ΔΕΝ είναι αιρετικός!!! Νά το "μαρτύριό" του, εφόδιο για την "άλλη" ζωή. Ευχόμεθα υπέρ μετανοίας του.

ΣΧΟΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ π. ΓΑΒΡΙΗΛ

Πηγή: ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ

Παρακολουθήσαμε το βίντεο με τον π. Γαβριήλ και θα σχολιάσουμε κάποια σημεία που μας έκαναν εντύπωση. Δεν θα σχολιάσουμε τα περί Εσφιγμένου, αλλά περί του Πατριάρχη.

 Κατ΄ αρχάς συγχαίρουμε τον π. Γαβριήλ δια την ειλικρίνειά του! Εννοούμε ότι ο άνθρωπος τα βλέπει όλα ''Ορθόδοξα'' εκτός..........από τους Εσφιγμενίτες!

Λέγει ο π. Γαβριήλ εις το 11.38:

«Δεν έχουν γίνει συλλείτουργα έχουν γίνει κάποιες συμπροσευχές οι οποίες έχουν σκοπό να μαρτυρηθεί η Ορθοδοξία, να ομολογηθεί ποιά είναι η αληθινή πίστη, και οπωσδήποτε να υπάρξει και μια καλή επικοινωνία μεταξύ ανθρώπων οι οποίοι έχουν κάποια κοινά ενδιαφέροντα σε θέματα κοινωνικά, παγκόσμια και λοιπά»

Αυτά μας λέγει ο π. Γαβριήλ!

Άραγε επιτρέπονται οι συμπροσευχές; Τι μας λένε οι Κανόνες της Ορθοδόξου Εκκλησίας; Δεν μας λέγει κάτι δι΄ αυτό ο π. Γαβριήλ. Μάλλον θα εννοεί εάν είναι για καλό σκοπό τότε....''ο σκοπός αγιάζει τα μέσα''! Είναι έτσι όμως; Για να δούμε την ''μαρτυρία της Ορθοδοξίας'' κ.λπ.

Όλοι θυμάσθε τον Πάπα να κάθεται εις τον Ναό του Αγ. Γεωργίου περιχαρής δια όσα διαδραματίστηκαν εκεί. Ποιά ήταν όμως η μαρτυρία του Πατριάρχη;

1) Ο Πάπας είναι Αγιώτατος! 

2) Είναι Επίσκοπος Ρώμης!
 και φυσικά έψαλαν και τροπάρια όπως ''Ευλογημένος ο Ερχόμενος'', απήγγειλε το ''Πάτερ ημών'' κ.λπ,.!
Άλλη μαρτυρία! Θυμάσθε την επίσκεψη του Πατριάρχη εις την Συναγωγή των Ιουδαίων; Εμαρτύρησε λοπόν ότι

1)«Είναι μεγάλη μας χαρά που βρισκόμαστε εις την ευλογημένη συναγωγή του Πάρκ Ίστ». 2) Τους είπε να συνεχίσουν να κρατούν τις παραδόσεις τους από γενιά σε γενιά! 3) Τους είπε ότι οι Εβραίοι πιστεύουν εις τον ίδιο Θεό με εμάς!

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗΝ ΣΥΝΑΓΩΓΗ!!!
 
Άλλη μαρτυρία;
ΟΜΙΛΙΑ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ COCA COLA

Τα ''Άγια Κοράνια''!!
Θυμάσθε την ομιλία του Πατριάρχη εις την Coca cola, όπου απεύθυνθηκε στον κ Μουχτάρ, και εις την κ. Δάφνη μαρτυρώντας ότι
1) ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΚΟΡΑΝΙ. ΤΟ ΙΕΡΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΜΑΣ ΑΔΕΡΦΩΝ ΜΑΣ
2) ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ, ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΕΧΩ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΓΙΟΡΤΑΣΩ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ 

ομιλώντας δια την  εορτή

ΠΟΥ ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΕΤΑΙ Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΕΜΑΛ ΑΤΑΤΟΥΡΚ, ΤΟΝ ΣΦΑΓΕΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΟΡΤΑΖΟΥΝΕ ΤΟ ΟΤΙ ΔΙΩΞΑΝΕ ΤΟΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ!!!

Για αυτήν την ''μαρτυρία της Ορθοδοξίας'' μας ομιλεί ο π. Γαβριήλ;

Ο "σπερματικός" Λόγος του Ταοϊσμού, παρουσιάζεται ως ο ...προάγγελος της Ενσάρκωσής του Λόγου στην Καινή Διαθήκη!!!

Πηγή: Αμέθυστος

ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ, ΜΟΙΑΖΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ - Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΦΑΝΤΑΡΟΣ

           ΧΡΙΣΤΟΣ: ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ TAO

ΑΝΕΠΙΣΗΜΗ;;;!!!!ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ, ΕΚΠΟΝΗΘΕΙΣΑ

ΑΠΟ ΤΗΝ "ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ" ΑΓΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΡΕΘΥΜΝΟΥ

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ

 
            Ποτέ μέχρι τώρα δεν έχει παρουσιασθεί η αρχαία  ανθρώπινη σοφία του Λαο-Τσε πλάι στην Θεϊκή αποκάλυψη του Ιησού Χριστού, κατά τρόπο ώστε να εμπεριέχεται η σημασία και των δύο. Αποφεύγοντας τις κοινές παγίδες του θρησκευτικού συγκρητισμού,  το βιβλίο "ΧΡΙΣΤΟΣ, ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΤΑΟ" παρουσιάζει το ΤΑΟ-ΤΕΗ-CHING του Λαο-Τσε σαν προμήνυμα αυτών που θα αποκαλύπτοντο από τον Χριστό, και τον ίδιο τον Λαο-Τσε σαν έναν Απωανατολίτη "προφήτη" του Ενσαρκωμένου Θεού. Παρουσιάζεται ο Σπερματικός Λόγος του Ταοϊσμού, ως προάγγελος της Ενσάρκωσής του ΤΑΟ (Ο «Λόγος» στα Κινεζικά), στην Καινή Διαθήκη.

Εμπνευσμένο από τις πρώιμες μελέτες του ΤΑΟ-ΤΕΗ-CHING του π. Σεραφείμ Ρόουζ, το βιβλίο αυτό αντλεί στοιχεία από τις ανέκδοτες μεταφράσεις και διδαχές του δασκάλου φιλοσοφίας του π. Σεραφείμ, Γκι-Μινγκ-Σιέν, προκειμένου να αποκαλύψει τον εσωτερικό πυρήνα του ΤΑΟ-ΤΕΗ-CHING.  Στην συνέχεια, μέσω της διαβίβασης των Πατέρων της αρχαίας Χριστιανικής Ανατολής, η διδασκαλία του Λαο-Τσε

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης, Δίψα Θεού

Δ ί ψ α    Θ ε ο ύ

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

 Πηγή: Τρελογιάννης (αποσπάσματα)

              Διψά η ψυχή μου τον Κύριο και με δάκρυα Τον ζητώ. Πώς να μη Σε ζητώ; Σύ με ζήτησες πρώτος και μου έδωσες να γευθώ την γλυκύτητα του Αγίου Πνεύματος, και η ψυχή μου Σε αγάπησε έως τέλους.
Βλέπεις, Κύριε, τη λύπη και τα δάκρυά μου...; Αν δεν με προσείλκυες με την αγάπη Σου, δεν θα Σε ζητούσα όπως Σε ζητώ. Αλλά το Πνεύμα Σου το Άγιο μου έδωσε το χάρισμα να Σε γνωρίσω και χαίρεται η ψυχή μου, γιατί Σύ είσαι ο Θεός μου και ο Κύριος μου και Σε διψώ μέχρι δακρύων. Ποθεί η ψυχή μου τον Θεό και Τον ζητώ, με δάκρυα. Εύσπλαχνε Κύριε, Σύ βλέπεις την πτώση μου και τη θλίψη μου. Ταπεινά όμως παρακαλώ το έλεός Σου: Χορήγησέ μου, του αμαρτωλού, την χάρη του Αγίου Σου Πνεύματος. Η θύμησή της οδηγεί το νου μου να ξαναβρή την ευσπλαχνία Σου. Κύριε, δώσε μου πνεύμα ταπεινώσεως, για να μη ξαναχάσω τη χάρη Σου και ξαναρχίσω να την θρηνώ, όπως θρηνούσε ο Αδάμ για τον παράδεισο και τον Θεό.
Τον πρώτο χρόνο της ζωής μου στο Μοναστήρι, η ψυχή μου γνώρισε τον Κύριο εν Πνεύματι Αγίω. Πολύ μας αγαπά ο Κύριος· αυτό το έμαθα από το Άγιο Πνεύμα που μου έδωσε ο Κύριος κατά το μέγα έλεος. Το Πνεύμα του Χριστού, που μου έδωσε ο Κύριος, θέλει να σωθούν όλοι, να γνωρίσουν όλοι τον Θεό.
Ο Κύριος έδωσε στον ληστή τον παράδεισο· έτσι θα δώσει τον παράδεισο και σε κάθε αμαρτωλό. Εγώ ήμουν χειρότερος

Περι εντιμότητος του κ. Νούση

Τα ουσιώδη

Περὶ τῆς παύσεως τῆς τρικυμίας καὶ περὶ πειρασμῶν

Κυριακὴ Θ΄ Ματθαίου, Ὁμιλία 32^η  στὸ Εὐαγγέλιο

Περὶ τῆς παύσεως τῆς τρικυμίας

καὶ περὶ πειρασμῶν

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ

  Ἡ γνη­σιότητα τῆς πίστεως στὸν Θεό χαρίζει ὑπομονὴ στοὺς πειρα­σμούς, καὶ αὐτὴ πάλι τελειοποιεῖ τὴν πίστη.

1. Ο αδελφόθεος Ιάκωβος λέγει, «να το θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη χαρά εάν περιπέσετε σε διάφορους πειρασμούς». Δεν είπε απλώς να "χαίρεσθε", αλλά «να το θεωρήσετε μεγάλη χαρά», πα­ραινώντας όχι να είναι κανείς αναίσθη­τος προς τα οδυνηρά πράγματα, γιατί αυτό είναι αδύνατο, αλλά εισηγείται να θεωρεί επικρατέστερο τον θεάρεστο λογισμό. Είπε, «κάθε χαρά», δηλαδή τέλεια, μέγιστη, ανελλιπή, και μάλιστα όταν οι πειρασμοί είναι ποικίλοι. Γιατί; Επειδή με την υπομονή των πειρασμών γυμναζόμαστε και γινόμαστε και δοκιμώτεροι στα σχετικά με τον Θεό. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και αναγνωριζόμαστε ως ευδόκιμοι. Γιατί αυτό λέγει και η Σοφία Σολομώντος για τους αγίους· «ότι υπέβαλε ο Θεός αυτούς σε δοκιμασίες και τους βρήκε άξιους του εαυτού του». Αρα λοιπόν δεν είναι γι' αυτούς ο πειρασμός αυτός άξιος κάθε χαράς; Αυτό αφού είπε και ο Θεός προς τον Ιώβ, τον απάλλαξε από τη λύπη για τον πειρασμό, λέγοντας· «νομίζεις ότι για άλλο λόγο σε μεταχειρίσθηκα έτσι, και όχι για να αποδειχθείς δίκαιος;». Τί ήθελε να του πει με αυτό; Σε μεταχειρίσθηκα έτσι, για να δοκιμά­σω την πίστη σου προς εμένα, σε ευεξία, σε καλή φήμη και ευπορία, και φάνηκες δίκαιος, συμπεριφερόμενος ως προς αυτά σύμ­φωνα με το θέλημά μου, προς εμένα που σου τα πρόσφερα, δια­χειριζόμενος και διοικώντας αυτά όπως εγώ ήθελα· σε μεταχειρί­σθηκα έτσι, για να δοκιμάσω την πίστη σου σε μένα, σε καχεξία, σε αδοξία, σε απορία, και φάνηκες δίκαιος, λέγοντας· «αν δεχθή­καμε τα αγαθά από τα χέρια τού Κυρίου, τα κακά δεν θα τα υπο­μείναμε;».

2. Από πού λοιπόν προέρχεται η υπομονή στους πειρασμούς; Από τη γνησιότητα της πίστεως στον Θεό. Ώστε οι πειρασμοί είναι μέσα δοκιμασίας των πιστών. Γι' αυτό ο αδελφός τού Κυ­ρίου Ιάκωβος, αφού μας παρήγγειλε να χαιρόμαστε όταν περιπέσομε σε πειρασμούς, πρόσθεσε· «η δοκιμασία της πίστεώς σας επεξεργάζεται υπομονή, και η υπομονή», λέγει, «ας έχει έργο τέλειο». Κανένα, λέγει, από τα έργα της αρετής να μη κολοβώ­σεις, περιερχόμενος σε μαλθακότητα από την επίθεση των πειρα­σμών, αλλά μαζί με την υπομονή ας υπάρχει σε σένα και η τελειό­τητα της αρετής. Επειδή όμως ο άνθρωπος

"Ιατρε, θεραπευσον σεαυτον..."!

ΑΝΑΚΟΛΟΥΘΗ  ΚΡΙΤΙΚΗ  ΘΕΟΛΟΓΟΥ

ΠΕΡΙ  ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ

«Ἡ ἔξυπνη ἀλεποῦ πιάνεται

κι ἀπ’ τὰ τέσσερα», κύριε Νούση!

Ὁ κ. Νούσης δημοσίευσε ἕνα νέο ἄρθρο μὲ τίτλο «Η πλάνη της σύγχρονης Αποτείχισης (υπό την αγιοπνευματική ιεροκανονική ερμηνευτική ματιά του γέροντος Επιφανίου Θεοδωρόπουλου)». Σ’ αὐτό, καταπιάνεται μὲ τὸ θέμα τῆς ἀποτειχίσεως, ξεκινώντας μ’ ἕνα μεθοδολογικὸ λάθος καὶ ἐπαναλαμβάνοντας καὶ ἐφαρμόζοντας ἐκεῖνο ἀκριβῶς ποὺ κατηγορεῖ. Δηλαδή, ἐξετάζει τὴν ἀποτείχιση, ὄχι ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς Παραδόσεως, ἀλλὰ ὑπὸ τὸ πρίσμα ἑνὸς σύγχρονου θεολόγου, τοῦ ἀειμνήστου ἀρχιμανδρίτου π. Ἐπιφάνιου Θεοδωρόπουλου, ὁ ὁποῖος εἶναι σεβαστὸς γιὰ τὴν ὁσία ζωή του καὶ τὴν προσφορά του στὴν Ἐκκλησία, πλὴν ὅμως ἀμφισβητεῖται ἡ θέση του, ἀκριβῶς στὸ θέμα τῆς διακοπῆς τῆς κοινωνίας μὲ τοὺς αἱρετίζοντες Ἐπισκόπους, δηλ. τὸ θέμα τῆς ἀποτειχίσεως (κι ὄχι μόνο ἀπὸ τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Παλαιοῦ).

Κι αὐτὲς τὶς ἀμφισβητούμενες καὶ ἐλεγχόμενες θέσεις τοῦ π. Ἐπιφάνιου (ποὺ θεωρεῖ ὅτι εἶναι ὁ «καινός αστήρ της Ορθοδοξίας», ἀλήθεια ποιός τὸν ἀνεκήρυξε μεγαλύτερο τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ καθ’ ὅλα ἀλάνθαστο;), αὐτὲς τὶς θέσεις ὁ κ. Νούσης τὶς ἐκλαμβάνει -παρὰ πᾶσαν δεοντολογίαν- καὶ τὶς παρουσιάζει ὡς καθοδηγητικὲς θέσεις, γιὰ νὰ κρίνει τὴν ἀποτείχιση, ὅσους ἀποτειχιστήκαμε καὶ τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ, οἱ ὁποῖοι στηρίζουμε τὶς ἐνέργειές μας, ὄχι σὲ ἕνα μόνο ἀρχιμανδρίτη, ἀλλὰ στὴν διαχρονικὴ θέση τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως τὴν δίδαξαν καὶ τὴν ἐφάρμοσαν οἱ Ἅγιοι.

Στὴ συνέχεια προχωρεῖ ὁ κ. Νούσης σὲ χαρακτηρισμοὺς καὶ «πνευματικὲς» ἐκτιμήσεις τῆς πνευματικῆς μας καταστάσεως. Ὁμιλεῖ γιὰ «άκριτους ζηλωτισμούς και σοβαρά και καλοπροαίρετα άτομα και είναι κρίμα να χάνονται και να αδικούνται ψυχές από τη μοχθηρία και πονηρία του αρχεκάκου όφεως, του λάθρα επιμελώς κρυπτομένου όπισθεν πάντων τούτων των εκκλησιολογικών εκτροπών, εκτρόπων και διαστροφών». Καὶ ποιός σᾶς διαβεβαίωσε ὅτι ἔχετε τὸ χάρισμα τῆς διακρίσεως, ὡς νὰ εἶσθε ἕνας χαρισματικὸς γέρων, ὥστε νὰ ἔχετε καταλάβει πὼς ὁ π. Εὐθύμιος κι ἐμεῖς ἔχουμε πέσει σὲ θανάσιμα πνευματικὰ ἁμαρτήματα, τὰ ὁποῖα «είναι λίαν επαχθή μέσα στην ύπουλη πνευματικά ιοβόλα αδιαφάνεια και αδυναμία στη συνειδητοποίηση και στον αισθητό εντοπισμό τους» καὶ πὼς «κατ’ ουσίαν πρόκειται για την πνευματική πορνεία και μοιχεία μέσα από την άνομη και παράλογη και άθεσμη ηδονή του Εγώ σε βάρος της ενηδόνου άκτιστης κοινωνίας μετά του Κυρίου»;

Πιὸ κάτω, φέρνοντας ὡς παράδειγμα τὴν πολεμικὴ τοῦ π. Ἐπιφανίου πρὸς τοὺς σχισματικοὺς παλαιοημερολογῖτες, καὶ συγχέοντας τὸ σχίσμα μὲ τὴν ἀποτείχιση, καὶ ἀποκρύπτοντας μὴ δίνοντας τὴν ἀναγκαία προσοχὴ στὴ θέση τοῦ π. Ἐπιφανίου ὅτι ὅσοι ἀποτειχίζονται καλῶς κάνουν, ἀλλὰ πρέπει νὰ μείνουν ὡς τὴν ἀποτείχιση καὶ νὰ μὴ δημιουργήσουν ἄλλη Ἐκκλησία, παραθέτει τὸ παρακάτω ἀπόσπασμα τοῦ π. Ἐπιφανίου:

«...ποία έσται η ευθύνη ημών, αν υποκαταστήσωμεν ημείς την κρίσιν της Εκκλησίας, επειδή νομίζομεν ότι γνωρίζομεν την κρίσιν του Θεού; Δεν είνε απείρως προτιμότερον, ως ταπεινότερον και ασφαλέστερον, το να επώμεθα ταις αποφάσεσι της Εκκλησίας; Αδελφέ μου, είνε εσχάτη πλάνη η γνώμη ότι ημείς είμεθα ασφαλείς γνώσται της ψήφου του Θεού. Ουαί, χιλιάκις ουαί, τη Εκκλησία, όταν τα άτομα, και μάλιστα οι λαϊκοί, κηρύττωσιν επαναστάσεις του είδους αυτού»!!!

Καὶ ποιά εἶναι ἡ ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας κ. Νούση; Ἡ δική σας κρίση; Ἡ κρίση τοῦ π. Ἐπιφανίου; Ἡ ἀδιαφορία, «ἀ-κρισία», ἡ ἔνοχη σιωπὴ καὶ ὁ φόβος νὰ πάρουν θέση γιὰ τὸ θέμα οἱ σύγχονοι Ἐπίσκοποι, παρὰ μάλιστα τὶς ἔγγραφες ὀχλήσεις δύο τουλάχιστον Μητροπολιτῶν; Ἢ μήπως "ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας" εἶναι ἡ κρίση τοῦ ἡγέτη τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ πατριάρχη Βαρθολομαίου;

Μήπως, κ. Νούση, τὴν «ἀπόφαση» τῆς Ἐκκλησίας τὴν ἐκφράζουν καλύτερα ἀπὸ σᾶς οἱ Ἅγιοι Πατέρες; Μήπως γι’ αὐτὸ τὴν παρουσίαση τῶν κειμένων τὴν ὑποτιμᾶτε; Μήπως γι’ αὐτὸ γράφετε: «Είναι γεγονός ότι αν θέλεις να στηρίξεις μια θέση, μπορείς να εφεύρεις πολλούς τρόπους, μάλιστα να βρεις και αγιογραφικά και πατερικά ερείσματα, με τις κατάλληλες, εννοείται, ερμηνευτικές χειρουργικές επεμβάσεις και τις κατά το δοκούν προσεγγίσεις»;  Κι ἐσεῖς τί κάνετε κ. Νούση; Κάτι χειρότερο. Κάνετε ἐκεῖνο ποὺ κατηγορεῖτε, χρησιμοποιώντας ἐκεῖνες τὶς γνῶμες τοῦ π. Ἐπιφάνιου ποὺ σᾶς «βολεύουν» καὶ μάλιστα διαστρεβλώνοντας τὸ πνεῦμα του καί, συγχρόνως, ἀποφεύγετε νὰ χρησιμοποιήσετε τὰ ἑκατοντάδες χωρία τῶν Πατέρων ποὺ ἐμεῖς ἔχουμε παρουσιάσει. Γιατί δὲν τὰ ἀναιρεῖτε, κύριε, παρουσιάζοντας τὰ σημεῖα ποὺ τὰ διαστρέψαμε ἢ παρουσιάζοντας τὰ ἀντίθετα πατερικὰ κείμενα; Μήπως γιατί δὲν ὑπάρχουν;

Νά, γιατί σᾶς ταιριάζει ἡ παροιμία: «Ἡ ἔξυπνη ἀλεποῦ πιάνεται κι ἀπ’ τὰ τέσσερα».

Ἡ ἐφαρμογὴ τῶν Ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν διδασκαλιῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων περὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ ἀποτειχίσεως, εἶναι γιὰ σᾶς «ἐπαναστάσεις», λοιπόν; Γιὰ τὸν π. Ἐπιφάνιο, πάντως, δὲν ἦταν, γιατὶ ὅσα ἔγραφε τὰ ἔγραφε γιὰ τὰ παλαιοημερολογίτικα σχίσματα, τὴν σύμφωνη μὲ τὴν ἐκκλησιαστικὴ Παράδοση ἀποτείχιση (ἔστω καὶ ὡς δυνητική) τὴν ἀποδεχόταν. Ἐσεῖς γιατί ἐπικαλεῖσθε τὸν π. Ἐπιφάνιο καὶ μπασταρδεύετε ἀκόμα καὶ τὴν ἀμφισβητούμενη περὶ ἀποτειχίσεως θέση του;

Καὶ στὸ σημεῖο αὐτό, ὑπερβαίνετε σὲ αὐστηρότητα τὸν π. Ἐπιφάνιο καὶ ἐκεῖ ποὺ αὐτὸς βλέπει τοὺς Παλαιοημερολογῖτες ὡς «καλοπροαίρετα πλάσματα», ἐσεῖς ὡς κριτὴς ἁγιότερος αὐτοῦ, μεταφέρετε ἀντὶ γιὰ τοὺς σχισματικοὺς Παλαιοημερολογῖτες, σ’ ἐμᾶς τὶς κατηγορίες, συμφωνεῖτε καὶ ἐπαυξάνετε· μᾶς βλέπετε ὡς ἀγγίζοντας «τὰ ἀκραῖα ὅρια τοῦ ἑωσφορισμοῦ»! (Καλωσύνης σας!). Γράφετε: «Φοβάμαι ότι εδώ δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα, τουλάχιστον σε ικανό αριθμό περιπτώσεων. Κατά τα υπόλοιπα συμφωνώ και επαυξάνω. Λίαν χαρακτηριστικές και αξιοπρόσεχτες οι φράσεις του πατρός, που περιγράφουν το κρυπτόμενο αυτό πάθος της υπερηφανείας, που ενίοτε αγγίζει τα ακραία όρια του εωσφορισμού».

Κοιταχτεῖτε στὸν «καθρέπτη», κύριε Νούση. Καταλαβαίνετε γιὰ ποιόν καθρέπτη ὁμιλῶ. Ἐμεῖς τὸ προσπαθοῦμε καὶ ἀπὸ μιᾶς ἀπόψεως σᾶς εὐχαριστοῦμε ποὺ μᾶς δώσατε ἄλλη μιὰ εὐκαιρία νὰ ἐπιβεβαιώσουμε, ὅτι τὰ φτηνὰ ἐπιχειρήματα καὶ ἡ ἀδιάκριτη κριτική σας δὲν κλονίζουν τὴν πατερικὴ διδασκαλία περὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, τὴν ὁποία μὲ προσοχὴ ἀκολουθοῦμε.

Αὐτὰ τὰ ὀλίγα, περιμένοντας τὴν ὁλοκλήρωση τοῦ ἄρθρου σας γιὰ νὰ ἐπανέλθουμε, ἂν χρειαστεῖ.

Σημάτης Παναγιώτης

Διδαχές αγίου Κοσμά Αιτωλού

ΔΙΔΑΧΑΙ ΤΟΥ AΓIOΥ KOΣMA ΤOΥ AITΩΛΟΥ

ΑΠΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ

π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ (σελ. 185-203)

 

Το μεγαλείον της Κυριακής ημέρας

Επήγεν ο Κύριος εις την κόλασιν και έβγαλε τον Αδάμ, την Εύαν και το γένος του. Ανέστη την τρίτην ημέραν. Εφάνη δώδεκα φοράς εις τους Αποστόλους του. Έγινε χαρά εις τον ουρανόν, χαρά εις την γην και εις όλον τον κόσμον, φαρμάκι και σπαθί δίστομον εις την καρδίαν των Εβραίων και μάλιστα του διαβόλου. Δια τούτο και οι Εβραίοι δεν κατακαίονται άλλην ημέραν τόσον, ωσάν την Κυριακήν, οπού ακούουν τον παπά μας να λέγη: «Ο αναστάς εκ νεκρών Χριστός ο αληθινός Θεός ημών¨. Διότι εκείνο οπού εσπούδαζον οι Εβραίοι να κάμουν δια να εξαλείψουν το όνοαμ του Χρισού μας, εγύρισεν εναντίον της κεφαλής των. Πρέπει και ημείς, αδελφοί μου, να χαιρώμεθα πάντοτε, μα περισσότερον την Κυριακήν, οπού είνε η Ανάστασις του Χριστού μας. Διότι Κυριακήν ημέραν έγινεν ο Ευαγγελισμός της Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας. Κυρικήν ημέραν μέλλει ο Κύρος να αναστήση όλον τον κόσμον. Πρέπει και ημείς να εργαζώμεθα τας εξ ημέρας δια ταύτα τα μάταια, γήινα και ψεύτικα πράγματα, και την Κυρικήν να πηγαίνωμεν εις την εκκλησίαν και να στοχαζώμεθα τας αμαρτίας μας, τον θάνατον, την κόλασιν, τον παράδεισον, την ψυχήν μας οπού είνε τιμιωτέρα από όλων τον κόσμον, και όχι να πολυτρώγωμεν, να πολυπίνωμεν και να κάμνωμεν αμαρτίας, ούτε να εργαζώμεθα και να πραγματευώμεθα την Κυριακήν. Εκείνο το κέρδος οπού γίνεται την Κυριακήν είνε αφορισμένο και κατηραμένο, και βάνετε φωτιά και κατάρα εις το σπίτι σας και όχο ευλογίαν, και ή σε θανατώνει ο Θεός παράκαιρα, ή την γυναίκα σου, ή το παιδί σου, ή το ζώον σου ψοφά, ή άλλον κακό σου κάμνει. Όθεν, αδελφοί μου, δια να μη πάθετε κανένα κακόν, μήτε ψυχικόν μήτε σωματικόν, εγώ σας συμβουλεύω να φυλάγετε την Κυριακήν, ωσάν οπού είνε αφιερωμένη εις τον Θεόν. Εδώ πώς πηγαίνετε, χριστιανοί μου; Την φυλάγετε την Κυριακήν; Αν είσθε χριστιανοί, να την φυλάγετε. Έχετε εδώ πρόβατα; Το γάλα της Κυριακής τι το κάμνετε; Άκουσε, παιδί μου, να το σμίγης όλο και να το κάμνης επτά μερίδια και τα εξ μερίδια κράτησέ τα δια τον εαυτόν σου, κσι το άλλο μερίδιο της Κυριακής, αν θέλεις, δώσε το ελεημοσύνην εις τους πτωχούς ή εις την εκκλησίαν, δια να ευλογήση ο Θεός τα πράγματά σου. Και αν τύχη ανάγκη και θέλεις να πωλήσης πράγματα φαγώσιμα την Κυριακήν, εκείνο το κέρδος μη το σμίγεις εις την σακκούλα σου, διότι την μαγαρίζει αλλά δώσε τα ελεημοσύνην, δια να σας φυλάγη ο Θεός.

Ο άγιος Κοσμάς προφητεύει

Εις τας τεσσεράκοντα ημέρας ευλόγησεν ο Κύριος τους αγίους Αποστόλους, ανελήφθη εις τους ουρανούς και εκάθησεν εκ δεξιών του προανάρχου Πατρός, να συμβασιλεύη αιωνίως και να προσκυνήται από τους Αγγέλους. Ένα πράγμα θα σας φανερώσω, χριστιανοί μου, το ηξεύρω πως θα σας καύσω την καρδιά, είνε φοβερόν και λυπηρόν, τρέμει η καρδιά μου να το ειπώ, αλλά τι να κάμω, οπού μου λέγει ο Χριστός μας πως ανίσως και δεν το φανερώσω, με θανατώνει και με βάνει εις την κόλασιν; Μας φανερώνει η θεία Γραφή, το άγιον και ιερόν Ευαγγέλιον, πως εις τον όγδοον αιώνα θα γίνει το τέλος του κόσμου και μέλλει να χαλάσει τούτος ο κόσμος.

Ο προφήτης Ηλίας και ο αντίχριστος

Και θα στείλη ο Θεός τον προφήτην Ηλίαν να διδάξη τους χριστιανούς να φυλάγουν την πίστιν των. Ο αντίχριστος, αδελφοί μου, είνε άνθρωπος οπού έχει κακήν γνώμην, κακήν προαίρεσιν και κατοικεί ο διάβολος εις την καρδίαν του, και λέγει πως είνε Θεός, και ο αντίχριστος θα θανατώση τον προφήτη Ηλίαν. Εγώ, αδελφοί μου, εξετάζοντας έμαθα και εκατάλαβα, πως ο προφήτης Ηλίας και ο αντίχριστος ήλθε και εθανάτωσε τον προφήτην Ηλίαν. Ο προφήτης Ηλίας, χριστιανοί μου, είνε ζωντανός τόσους χρόνους και ηξεύρει ο Θεός που τον έχει φυλαγμένον έως σήμερον. Ανίσως και θέλετε να μάθετε που ευρίσκετε, εδώ κοντά είνε και αυτός, τα λόγια οπού σας λέγω εκείνου είνε. Ο προφήτης Ηλίας, όταν έλθη να διδάξη, δεν θα φανερωθή εις τον κόσμον, καθώς λέγει το Άγιον Πνεύμα, ίνα μη ελθών πατάξη την γην άρδην, ήτοι, λέγει το Άγιον Πνεύμα, δια να μη φοβίση και ταράξη τον κόσμον και την γην, δεν θέλω τον φανερώσει εις σας τους χριστιανούς. Αμή τι έχει, παιδιά μου, να φανερωθή; Ο ζήλος του και η διδασκαλία του. Αυτά τα δύο με ηξίωσεν ο πανάγαθος Θεός δια την ευσπλαχνίαν του και μου εχάρισε, και μη μαρτερήτε άλλον Ηλίαν να σας διδάξη. Αμή ται καρτερούμεν; Λυπηρόν είνε να σας ειπώ! Σήμερον, αύριον καρτερούμεν δίψας, πείνας μεγάλας, οπού να δίνωμεν χιλιάδας φλωριά και να μη ευρίσκωμεν ολίγον ψωμί ή νερό. Σήμερον, αύριον περιμένομεν θανατικάς ασθενείας μεγάλας, οπού να μη προφθάνωμεν οι ζωντανοί να θάπτωμεν τους αποθαμένους. Σεισμός παγκόσμιος θα γίνει, όλος ο κόσμος θα γίνει ένας κάμπος. Θα πέσουν όλα τα βουνά, όλα τα σπίτια. Η θάλασσα θα σηκωθεί υψηλά δέκα πέντε πήχεις από τα ψηλότερα βουνά. Τα άστρα θα πέσουν από τον ουρανόν, ο ήλιος και η σελήνη θα σκοτισθούν, ο ουρανός οπού φαίνεται, η γη και τα πάντα, και όλος ο κόσμος θα χαλάση. Πότε θα γίνουν αυτά; Ο Χριστός μας λέγει: Επλησίασε τώρα κοντά, έγγιξε το μαχαίρι εις το κόκκαλον. Έξαφνα θα γίνουν, ημπορούν να γίνουν και απόψε. Τάχα να μη είνε και τώρα η αρχή; Δεν βλέπετε πως εχάθησαν τα γεννήματά σας και τα σπαρτά σας; Εστέρεψαν αι βρύσες, τα ποτάμια, σήμερον μας υστερεί το ένα, αύριον το άλλο, και από ολίγον μας τα δίδει ο Θεός, και ημείς ως αναίσθητοι δεν τα στοχαζόμεθα.

Ψυχή και Χριστός

Τούτο σας λέγω και σας παραγγέλω, καν ο ουρανός να κατεβή κάτω, καν η γη να ανεβή επάνω, καν όλος ο κόσμος να χαλάση, καθώς μέλλει να χαλάση, σήμερον, αύριον, να μη σας μέλλη τι έχει να κάμη ο Θεός. Το κορμί σας ας το καύσουν, ας το τηγανίσουν, τα πράγματά σας ας σας τα πάρουν, μη σας μέλλει, δώσατέ τα δεν είνε ιδικά σας. Ψυχή και Χριστός σας χρειάζονται. Αυτά τα δύο όλος ο κόσμος να πέση, δεν ημπορεί να σας τα πάρη, εκτός και τα δώσετε με το θέλημά σας. Αυτά τα δύο να τα φυλάγετε, να μη τα χάσετε. Τώρα, αδελφοί μου, τι σημείον καρτερούμεν; Δεν καρτερούμεν άλλο παρά πότε να λάμψη ο πανάγιος Σταυρός εις τον ουρανόν περισσότερον από τον ήλιον, και να λάμψη ο γλυκύτατός μας Ιησούς Χριστός και Θεός επτά φοράς περισσότερον από τον ήλιον, με χίλιες χιλιάδες και μύριες μυριάδες Αγγέλους, με δόξαν θεϊκήν.

Ο αμετανόητος αμαρτωλός

Όθεν πρέπει και ημείς, αδελφοί μου, να στοχασθώμεν τι είμεθα, δίκαιοι ή αμαρτωλοί; Και ανίσως είμεθα δίκαιοι, καλότυχοι και τρισμακάριοι. Ανίσως δε είμεθα αμαρτωλοί, πρέπει τώρα όπου έχομεν καιρόν να μετανοήσωμεν από τα κακά και να πράξωμεν τα καλά. η κόλασις μας καρτερεί πότε θα μετανοήσωμεν; Όχι αύριον, μεθαύριον και του χρόνου, αλλ’ αυτήν την ώραν. Διότι δεν ηξεύρομεν έως αύριον τι έχομεν να πάθωμεν. Ο Χριστός μας λέγει να είμεθα πάντοτε έτοιμοι. Πόσον κακόν πράγμα είνε, χριστιανοί μου, να πέση ο άνθρωπος εις αμαρτίαν και να μη μετανοήση: Στοχασθήτε!

Τιμωρία των Εβραίων

Τον παλαιόν καιρόν οι εβραίοι εθανάτωσαν όλους τους προφήτας, όλους τους δικαίους διδασκάλους χιλιάδες φορές άφησαν τον Χριστόν και επροσκύνησαν τον διάβολον, και τόσον, οπού έκαμαν ένα μοσχάρι και το επροσκυνούσαν δια Θεόν, καθώς το έχουν έως σήμερον. Και τώρα το αυτό είνε να συναναστρέφεται, να τρώγης και να πίνης με τον διάβολον. Ετόλμησαν και εσταύρωσαν και τον Χριστόν μας. Ο Πανάγαθος εις όλα αυτά τους εφύλαγε, τους εσκέπαζεν. Εκαρτέρησεν ο Κύριος ύστερα από την σταύρωσιν του τριάντα χρόνια να μετανοήσουν, αλλά δεν μετενόησαν. Τότε τους κατηράσθη, τους αφώρισε, τους οργίσθη και αφήκε τον διάβολον μέσα εις την καρδίαν των, καθώς τον έχουν έως σήμερον. Εσκοτίσθησαν, έφυγον από όλον τον κόσμον και επήγαν εις την Ιερουσαλήμ. Σηκώνει ο Θεός τον βασιλέα από την παλαιάν Ρώμην και πολιορκεί τους Εβραίους μέσα εις την Ιερουσαλήμ, και οι πατέρες και αι μητέρες έσφαζον τα τέκνα των και τα έτρωγον. Ο διάβολος θέλει να τρώγουν οι γονείς τα τέκνα των, και όχι ο Θεός. Ακούετε, αδελφοί μου, ο άνθρωπος τι κακόν παθαίνει όταν αμαρτάνει και τον εγκαταλείψει ο Θεός; Φοβερόν το εμπεσείν εις χείρας Θεού ζώντος. Μεγάλην ευσπλαγχνίαν έχει ο Θεός, αλλά έχει και μεγάλην οργήν και καθώς επαίδευσε τους Εβραίους, παιδεύει και ημάς, ανίσως και δεν κάμνωμεν καλά. Βάνει ο Θεός τον βασιλέα μέσα εις την Ιερουσαλήμ και θανατώνει χίλιες εκατόν είκοσι χιλιάδες Εβραίους, και τόσον, οπού έγινε το αίμα ωσάν θάλασσα. Τριάντα φλωρία επώλησαν οι Εβραίοι τον Χριστόν μας, τριάντα εις το φλωρί επώλησεν ο Χριστός μας χίλιες χιλιάδες Εβραίους. Εσύ έμαθες και πωλείς τον Χριστόν, και εκείνος δεν ημπορεί να σε πωλήσει;

Η κακία των Εβραίων

...Ο Εβραίος μου λέγει πως ο Χριστός μου είνε μπάσταρδος, και η Παναγία μου πόρνη. Το άγιον Ευαγγέλιον λέγει πως το έγραψεν ο διάβολος. Τώρα έχω μάτια να βλέπω τον Εβραίον; Ένας άνθρωπος να με υβρίσει, να φονεύσει τον πατέρα μου, την μητέρα μου, τον αδελφόν μου, και ύστερα το μάτι να μου βγάλει, έχω χρέος ωσάν χριστιανός να τον συγχωρήσω. Το δε να υβρίσει τον Χριστόν μου και την Παναγίαν μου, δεν θέλω να τον βλέπω. Και η ευγενία σας πως σας βαστά η καρδία να κάνετε πραγματείας με τους Εβραίους; Εκείνος οπού συναναστρέφεται με τους Εβραίους, αγοράζει και πωλεί, τι φανερώνει; Φανερώνει και λέγει, πως καλά έκαμαν οι Εβραίοι και εθανάτωσαν τους προφήτας και όλους τους διδασκάλους και όλους τους καλούς. Καλά έκαμαν και κάμνουν να υβρίζουν τον Χριστόν μας και την Παναγίαν μας. Καλά κάμνουν και μας μαγαρίζουν και πίνουν το αίμα μας. Ταύτα διατί σας τα είπα, χριστιανοί μου; Όχι δια να φονεύετε τους Εβραίους και να τους κατατρέχετε, αλλά δια να τους κλαίετε, πως άφησαν τον Θεόν και επήγαν με τον διάβολον. Σας τα είπα να μετανοήσωμεν ημείς τώρα οπού έχομεν καιρόν, δια να μη τύχη και μας οργισθή ο Θεός και μας αφήσει από το χέρι του και το πάθωμεν και ημείς σαν τους Εβραίους και χειρότερα.

Πηγή: augoustinos-kantiotis.gr

Το αληθινό πρόσωπο των Οικουμενιστών

ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕ  ΤΟΥΣ  ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ, ΑΛΛΑ

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ «ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ»

για ΕΙΣΟΔΟ της ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑΣ

και στην ΟΡΘ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος δὲν ἔχει χρόνο

γιὰ Ὀρθόδοξες λεπτομέρειες!

Ἀσχολεῖται μὲ τὴν προαγωγὴ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ,

συμπροσευχές, διαχριστιανικοὺς διαλόγους,

ἐπίδοση Κορανίων, συμμετοχὴ

σέ... τεκὲ γιὰ τὸ Ραμαζάνι καὶ ἐπιβολὴ τῶν κυριαρχικῶν «δικαιωμάτων» τοῦ Φαναρίου

ἐπὶ πασῶν τῶν «ὀρθοδόξων» Ἐκκλησιῶν!

Τώρα «ἀποδέχεται» ἄνετα καὶ τὴν ἐπίσημη

εἰσαγωγὴ τῆς ὁμοφυλοφιλίας στὸν χῶρο

τῆς «ὀρθόδοξης» Ἐκκλησίας τῆς Φιλανδίας

(καὶ τοῦ «καράτε»)!

Μ’ αὐτὴ τὴν Ἐκκλησία ἔχουν πλήρη ἐκκλ.

κ ο ι ν ω ν ί α   οἱ «ὀρθόδοξοι» Ἐπίσκοποι

καὶ ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Ἡ Φιλανδικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία,

ὁ Οἰκουμενισμός και ἡ ὁμοφυλοφιλία

 

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἐνδιαφέρεται μόνο γιὰ τὰ κυριαρχικά του δικαιώματα καὶ ὄχι γιὰ τὴν ἀπὸ ἐτῶν ἀντικανονικὴ ἑορτολογικὴ ἀλλαγὴ στὴν Ἐκκλησία τῆς Φιλανδίας καὶ τὶς πρόσφατες ἠθικὲς ἀλλοιώσεις τῶν εὐαγγελικῶν ἐντολῶν.

 «...καί μελετήσαντες συνοδικῶς τήν νέαν ταύτην προκλητικήν ἐνέργειαν τῆς καθ᾿ Ὑμᾶς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας,  θεωροῦμεν ταύτην τε καί τάς προηγηθείσας ἀναλόγους ὡς τοῦτ᾿ αὐτό περιφρόνησιν τῆς καθεστηκυίας ἐκκλησιαστικῆς καί κανονικῆς τάξεως, ἀλλά καί ἀπάρνησιν τύποις καί οὐσίᾳ τοῦ παραχωρηθέντος τῇ Ἐκκλησίᾳ Τσεχίας καί Σλοβακίας κανονικοῦ αὐτοκεφάλου παρά τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου...» (Ἀπὸ ἔγγραφο τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου ποὺ ζητάει ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Τσεχίας καί Σλοβακίας Χριστοφόρο νὰ «δηλώσει εγγράφως ειλικρινή μεταμέλειαν»!

Εἰς http://aktines.blogspot.com/2012/03/blog-post_9242.html)

     

Ἀφορμὴ γιὰ ὅσα προηγήθηκαν, εἶναι τὸ παρακάτω κείμενο ποὺ μᾶς ἐστάλη:

Ισαάκ Αγιορείτης Μοναχός

Η συνέντευξη πήρε δημοσιότητα και απασχόλησε και την μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα Helsingin Sanomat, έκδοση 13/11/2008

http://www.hs.fi/kotimaa/artikkeli/Arkkipiispa+Leo+Ortodoksipappi+ei+voi+elää+rekisteröidyssä+parisuhteessa/1135241059236

Η Φινλαδική Ορθόδοξη Εκκλησία όχι μόνο έχει αλλοτριωθεί πλήρως και σε ανεξέλεγκτο βαθμό από το πνεύμα του Οικουμενισμού αλλά έχει περιέλθει πλήρως υπό την ...διακυβέρνηση μιας Εκκλησιαστικής μαφίας ομοφυλοφίλων η οποία πλέον ανοικτά και ξεδιάντροπα προπαγανδίζει όχι μόνο την αποδοχή της ομοφυλοφιλίας (και όχι απλά του ομοφυλόφιλου ως πρόσωπο) ως φυσιολογικής κατάστασης αλλά και την εκκλησιαστική αποδοχή της.

Χαρακτηριστικό είναι οτι ο αδρά αμοιβόμενος πρόεδρος του Οικουμενιστικού Κέντρου της Φινλανδίας είναι o "Ορθόδοξος" ιερέας Heikki Huttunen [φωτο] ο οποίος είναι και συνιδρυτής της Ομοφυλοφιλικής Οικουμενιστικής Χριστιανικής Ένωσης Yhteys (http://www.yhteys.org/) (στην οποία συμμετέχουν και μερικοί ορθόδοξοι ιερωμένοι και λαϊκοί που έχουν απασχολήσει και το εκκλησίασμα με τον βίο τους) με σκοπό την πλήρη αποδοχή του ομοφυλοφιλικού "γάμου" και της ομοφυλοφιλίας από τις Χριστιανικές Εκκλησίες και την κοινωνία, συμμετέχει και διοργανώνει δε παρελάσεις ομοφυλοφίλων gay pride [από πότε η οποιαδήποτε σεξουαλικότητα ή το φύλο του καθενός έγινε και αντικείμενο υπερηφάνειας και από πότε η υπερηφάνεια κατέστη και Χριστιανική αρετή;] και άλλα φαιδρά.

Προσφάτως μάλιστα χοροστάτησε και σε Λουθηρανική Θεία Λειτουργία για ομοφυλόφιλους! Το ξέρατε πως υπάρχουν και Θείες Λειτουργίες ανάλογα με την ιδιότητα των συμμετεχόντων, π.χ. Φαντάζομαι πως θα μπορουσε να γίνει και λειτουργία ειδικά για ξανθειές, λειτουργία για ψηλούς μελαχροινούς με τετράγωνους ώμους και θεληματικό σαγόνι, λειτουργία για οδηγούς τρόλλεϋ κλπ. Εκτός αν στην Λουθηρανική εκκλησία έχουν εμπνευστεί ειδικές ακολουθίες στα... Καλιαρντά και οι δικές μας οι αθεόφοβες με τα λαμέ ζήλεψαν.

Σημείο των καιρών; Αναμφίβολα! Όπως και απόλυτη εκκοσμίκευση και αλοίωση του Ορθόδοξου πνεύματος και δογματικής, που καμμία σχέση δεν έχουν με την αποδοχή του προσώπου του άλλου όσο και αμαρτωλός και εαν είναι, αλλά βλέπουν τον κόσμο σύμφωνα με την προτεσταντική, δυϊστική, δυτική κοσμοθεωρία όπου οι άνθρωποι είτε είναι αποκλειστικά καλοί (και για να αποδεχθούμε τους ίδιους πρέπει να απενοχοποιήσουμε και τις αδυναμίες τους) είτε αποκλειστικά κακοί (και τους απορρίπτουμε με βάση μίαν ιδιοτητά τους και μόνο).

Κάποιοι λοιπόν -κατ' όνομα μόνον Ορθόδοξοι- αντιλαμβάνονται την σημερινή Εκκλησία κάπως σαν μπροσούρα των μαρτύρων του Ιεχωβά: Με ένα ηλίθιο χαμόγελο μονίμως κολημένο στο πρόσωπο, που αποδέχεται πλέον τα πάντα στο όνομα μιας κακώς εννοούμενης New Age αγάπης και μιας New Age πνευματικότητας, ενώ κάποιοι άλλοι στον αντίποδα, κυκλοφορούν μονίμως με τον δείκτη προτεταμένο σαν από αγκύλωση, που προδίδει και την πνευματική αγκύλωσή τους.

Ενώ η πραγματική αγάπη σου υποδεικνύει να αποδέχεσαι τον άλλο όχι ως δήθεν "αναμάρτητο" αποχαρακτηρίζοντας μάλιστα και την αμαρτία του ως τέτοια, αλλά ως αμαρτωλό, βλέποντας μάλιστα στο πρόσωπό του όχι αυτό πού τώρα είναι (και που υπό κάποιες συνθήκες θα μπορούσες να ήσουν και εσύ), αλλό αυτό που θα μπορούσε να ήταν ή αυτό που θα μπορούσε να γίνει αν έρθει πρώτα σε αυτογνωσία.

Το σχίσμα πάντως είναι προ των πυλών. Όπως και το Τέλος του Κόσμου, τουλάχιστον όπως τον ξέραμε για χιλετίες τώρα.