Όχι αντίδραση δικής μας εμπνεύσεως στην αίρεση, αλλά εφαρμογὴ τῆς στάσεως που μας δίδαξαν οι Άγιοι.

Πρωτοπρ. Διονύσιος Τάτσης

Ἀντίδρασις
εἰς τοὺς οἰκουμενιστάς

 Ὁ π. Διονύσιος Τάτσης στὸ σημερινό του ἄρθρο στὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο» (14/03/2014) καὶ μὲ τίτλο «Ἀντίδρασις εἰς τοὺς οἰκουμενιστάς», παρουσιάζει τὶς ἄστοχες καὶ ἀντιπατερικὲς ἀντιδράσεις κάποιων πνευματικῶν, στὶς προσπάθειες τῶν Ὀρθοδόξων νὰ ἀντισταθοῦν στὴν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Σωστὰ ὅσα γράφει.

Δὲν ἐπέτρεψε, ὅμως, νὰ περάσουν ἀπὸ τὸ μυαλό του, ὁ καλὸς ἱερέας, ὅτι, ἀνάλογα μὲ αὐτὰ ποὺ κατηγορεῖ «κάποιους πνευματικούς», πράττει ὁ ἴδιος καὶ οἱ «χαρτοπολεμιστὲς» ἀντι-Οἰκουμενιστές;

Παραθέτουμε σὲ μιὰ στήλη τὸ ἄρθρο του, καὶ στὴ διπλανὴ στήλη μιὰ διασκευὴ τῶν γραφομένων του: τὴν πραγματικότητα, δηλαδή, ὅτι ἐπικοινωνοῦν μὲ αὐτοὺς τοὺς Οἰκουμενιστὲς ποὺ κατηγοροῦν ὡς αἱρετικούς! Κι αὐτὰ στὴ γραμμὴ τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση, ποὺ μᾶς εἶπε τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας ὅτι:

«Οἱ Προτεστάντες εἶναι Εἰκονομάχοι», ἀφοῦ «ἔχουν κατεβάσει τὶς Ἅγιες Εἰκόνες»! Κι ὅμως, «ἐμεῖς εἴμαστε μαζὶ μὲ αὐτοὺς στὸ Π.Σ.Ε. Τοὺς ἀναγνωρίζουμε ὡς Ἐκκλησίες»! «Ὅποιος, ὅμως, ἔχει κοινωνία μὲ τοὺς Προτεστάντες, ἰσχύουν καὶ γι΄ αὐτὸν τὰ ἀναθέματα αὐτά»!!!

Κι ἐσεῖς, πάτερ, ποὺ ἐπικοινωνεῖτε καὶ μνημονεύετε Ἐπισκόπους ποὺ μνημονεύουν καὶ ἀποδέχονται τὸν Ἀρχιερεσιάρχη Πατριάρχη Βαρθολομαῖο; Ἀγωνίζεσθε τάχα -στὰ χαρτιά- ἐναντίον τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀλλὰ κοινωνεῖτε μαζί του;  Αἰσθάνεσθε ἀγωνιστές; Κι αὐτὸ τὸν ἀγῶνα μᾶς προτρέπετε νὰ κάνουμε;

"Ἐάν μή τις γεννηθῇ ἄνωθεν..."!

Η δεύτερη γέννηση μας

 

Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος

  

Πηγη: "Κατάνυξις"

 

Ἀφιερωμένο μέ πνευματική ἀγάπη σέ ὅλους

καί ἰδιαίτερα στούς ἀβάπτιστους καί στούς αἱρετικούς.

Ἡ δεύτερη γέννησή μας

Ἅγιος Συμεών ὁ Νέος Θεολόγος

 

Ἀνίσως λοιπόν σύ δέν ἐγεννήθης ἀπό τόν Θεόν, φανερόν εἶναι, ὅτι οὐδέ εἶσαι τέκνον Του, οὐδέ ἐδέχθης Αὐτόν προτήτερα, οὐδέ ἔλαβες Αὐτόν μέσα σου. Καί διά τοῦτο οὔτε σοῦ ἔδωκεν ἐξουσίαν, οὔτε δύνασαι νά γένῃς τέκνον Θεοῦ· καί ἐάν δέν ἔγινες τέκνον τοῦ Θεοῦ, πῶς λοιπόν εἶναι δυνατόν νά ἰδῇς τόν Οὐράνιον Θεόν καί Πατέρα σου; Κανένας ποτέ δέν εἶδε τόν πατέρα του, πρό τοῦ νά γεννηθῇ· καί κανένας ἀπό τούς ἀνθρώπους δέν θέλει ἰδῇ τόν Θεόν, ἄν δέν γεννηθῇ προτύτερα ἀπό Αὐτόν.
 Διά τοῦτο καί ὁ Κύριος ἔλεγεν: "Ἐάν μή τις γεννηθῇ ἄνωθεν, οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. Καί πάλιν τό γεννώμενον ἐκ τῆς σαρκός, σάρξ ἐστί, τό δέ γεννώμενον ἐκ τοῦ Πνεύματος, Πνεῦμα ἐστί· δηλονότι ἐξ Ἁγίου Ἅγιον· τό δέ Πνεῦμα ἐρευνᾷ καί τά βάθη τοῦ Θεοῦ".  

Ἀμή ἐσύ ἐπειδή ἐγεννήθης ἀπό σάρκα μόνον, καί δέν ἐγνώρισες ἀκόμη τήν πνευματικήν γέννησιν, ὁποῦ γίνεται ἀπό τόν Ἅγιον Πνεῦμα, οὐδέ ἐγεννήθης ἀπό αὐτό, οὐδέ ἔγινες καί ἐσύ Πνεῦμα. Λοιπόν πῶς ἠμπορεῖς νά ἐρευνᾷς τά βάθη τοῦ Θεοῦ; ἤ νά εἰπῶ καλλίτερα, πῶς δύνασαι νά βλέπῃς τόν Θεόν; βέβαια δέν δύνασαι· σύ ὁ ἴδιος, καί μή θέλωντας, ἀδελφέ, θέλει τό ὁμολογήσεις. Ἄς μή σᾶς ἀπατᾶ τινάς μέ μάταια, καί ἀπατηλά λόγια, λέγωντας, ὅτι δύναται τινάς νά καταλάβῃ τά Θεῖα Μυστήρια τῆς πίστεώς μας, χωρίς τό Ἅγιον Πνεῦμα ὁποῦ διδάσκει, καί φωτίζει· (βλέπε ἀβάπτιστους πού δέν ἔλαβαν τό Ἅγιον Πνεῦμα μέ τό Ἅγιον Χρῖσμα καί αἱρετικούς πού ἔχουν ἄκυρο βάπτισμα ἄρα οὔτε αὐτοί ἔλαβαν Ἅγιον Πνεῦμα κι ἐπιπλέον τό βλασφημοῦν)  ἀλλά οὐδέ χωρίς πρατότητα καί ταπεινοφροσύνην δύναται τινάς νά γένῃ δοχεῖον τῶν χαρισμάτων τοῦ Πνεύματος. (αὐτό ἀφορᾶ ὅλους μας).

Διατί πρέπει χωρίς ἄλλο ὅλοι μας νά θεμελιώσωμεν:

1. πρῶτον καλά καί ἀσάλευτα τό θεμέλιον τῆς πίστεως εἰς τά βάθη τῆς ψυχῆς μας·
2. ἔπειτα νά κτίσωμεν τήν ἐσωτερική εὐσέβειαν τῆς ψυχῆς, καί νά τήν ὑψώσωμεν ὠσάν τεῖχος στερεόν μέ τά διάφορα εἴδη τῆς ἀρετῆς.

Καί ἔτσι, ἀφ' οὗ τειχισθῇ ἡ ψυχή ἀπό ὅλα τά μέρη καί ἀφ' οὗ πήξῃ, τρόπον τινά, καί στερεωθῇ ἡ ἀρετή ἐπάνω εἰς αὐτή, ὠσάν ἐπάνω εἰς ἕνα ἄσειστον θεμέλιον, τότε νά βάλωμεν καί τήν σκέπην αὐτῆς τῆς οἰκοδομῆς, ἡ οποία εἶναι γνῶσις τοῦ Θεοῦ, καί νά κατασκευάσωμεν ὁλόκληρον, καί τέλειον τόν οἶκον τοῦ Πνεύματος.

Ἁγίου Συμεών τοῦ Νεόυ Θεολόγου,

Τά εὐρισκόμενα,

Ἐκδόσεις Ρηγοπούλου, σελ. 444

http://kaiomenivatos.blogspot.gr

Πίστις και έργα. Ἀναφορὰ πρὸς Ἁγίους Τεσσαράκοντα μάρτυρες.

Ἁγίου Συμεὼν Νέου Θεολόγου, Ἔργα 2, Λόγοι, Κεφάλαια, Διάλογος, τόμ. Β΄, Λόγοι Ἠθικοί, Λόγ. Ι΄, σελ. 309-310, Ἐκδ. “Ὀρθόδοξος Κυψέλη”.

 

Ἄλλος ἕνας κρίκος στὶς ...ἀσυνέπειας τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν!

Πρὶν κάποια χρόνια, ὁ κ. Γεώργιος Ζερβὸς παρουσίασε μιὰ συζήτηση ποὺ ἔκανε μὲ τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ. Στὴν συζήτηση ἐκείνη παρουσιάστηκε ἔνθερμος ὑποστηρικτὴς τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστὲς Ἐπισκόπους, δηλ. ὑπὲρ τῆς Διακοπῆς Μνημοσύνου καὶ τῆς Ἀποτειχίσεως! Τότε βέβαια, τὸ ἴδιο δίδασκαν καὶ οἱ αὐτο-ἀναγορευόμενοι σὲ ἡγέτες τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν, ποὺ πλαισιώνουν τὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο».

Σήμερα, ὅλα αὐτὰ τὰ ξέχασαν, χωρὶς καμιὰ δημόσια, ἐπαρκῆ ἐξήγηση, ποὺ νὰ ἀποδεικνύει ὅτι τότε, δὲν εἶχαν καταλάβει ...σωστὰ τοὺς Πατέρες, ποὺ δίδασκαν περὶ Διακοπῆς τοῦ Μνημοσύνου καὶ ἀκοινωνησία πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς καὶ ὅσους κοινωνοῦν μὲ αὐτούς. Χωρὶς καμιὰ ἀναφορὰ καὶ ἐξήγηση ἀπὸ ποῦ πῆραν αὐτὸ τὸ «νέο φῶς», ποὺ τοὺς βοήθησε νὰ «καταλάβουν» καλύτερα! Εἶναι δὲ τόση ἡ «συνέπειά» τους, ὥστε τὰ ἔχουν βάλλει μὲ ὅσους συνεχίζουν τὶς ...διδασκαλίες τους!

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν Συνένετευξη

(Στὸ Βίντεο ἐδῶ ἀπὸ 6ο λεπτὸ καὶ μετά):

π. Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς: Σήμερα ὁ Οἰκουμενισμὸς διδάσκει τὴ συνύπαρξη. Ἐγὼ θὰ ἀναγνωρίσω τὸν αἱρετικό, καὶ ὁ αἱρετικὸς ἐμένα. Ἀλλὰ ὁ καθένας θὰ πιστεύει αὐτὰ ποὺ πιστεύει. Αὐτὴ ἡ Ἕνωση εἶναι δαιμονική, γιατὶ δὲν ὁδηγεῖ στὴν Ἀλήθεια, χάνουμε κι ἐμεῖς τὴν Ἀλήθεια μας. Γιατί, ἐφ’ ὅσον ἐπικοινωνοῦμε ἐκκλησιαστικὰ μὲ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν τὸ ψέμα, ἑνωνόμαστε, εἴμαστε ὅλοι ἕνα σῶμα. Καὶ γι’ αὐτὸ δὲν θέλουνε νὰ ἑνωθοῦμε μὲ τοὺς Ἐπισκόπους. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα τῆς Μνημονεύσεως πλέον· ὅταν ὁ Ἐπίσκοπος φρονεῖ αἱρετικά, πρέπει νὰ ἀπομακρυνθοῦμε ἀπ’ αὐτὸν γιατὶ πάλι χάνουμε κι ἐμεῖς τὴν Ὀρθοδοξία μας καὶ  γινόμαστε ἕνα σῶμα μ’ αὐτὸν.

κ. Γεώργιος Ζερβός: Ναί, ἀλλὰ βλέπουμε ὅτι ὑπάρχει ἄρνηση, ἐνῶ βλέπουμε συμπροσευχές, συλλείτουργα, ὑπάρχει ἄρνηση γιὰ Διακοπὴ τοῦ Μνημοσύνου.

π. Εὐθύμιος: Ξέρετε τί συμβαίνει; Ὑπάρχει μιὰ προπαγάνδα σ’ αὐτὸ τὸ σημεῖο. Ἐνῶ οἱ Πατέρες...

κ. Ζερβός: Ἐγὼ εἶμαι ὑπὲρ τῆς Διακοπῆς, παρὰ τὸ γεγονός...

π. Εὐθύμιος: Τὸ εἶδα, τὸ γράφατε καὶ τὸ χάρηκα.

Κ. Ζερβός: ...ὅτι εἶμαι λαϊκός, καὶ τόγραψα εὐθαρσῶς, ἔτσι, καὶ βρίσκομαι, μπορεῖ διάφορες πλευρὲς νὰ μὲ χτυπᾶνε, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει.

π. Εὐθύμιος: Πρέπει νὰ ἀκολουθήσουμε τὴν Πατερικὴ ὁδό, ὅταν ὑπάρχει αἵρεσις. Δηλαδή, ἐφ’ ὅσον ἡ αἵρεση πλέον ἔχει μεταφερθεῖ ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ πῆγε στοὺς Ἐπισκόπους μας, πρέπει νὰ προστατευθοῦμε ἀπὸ τὴν αἵρεση. Ἕνας μόνο εἶναι ὁ δρόμος γιὰ νὰ προστατευτοῦμε. Δὲν ὑπάρχουν. Ἐμεῖς μποροῦμε νὰ βροῦμε δικούς μας δρόμους, ἀλλὰ τὸ νὰ βροῦμε ἐμεῖς δικούς μας δρόμους καὶ νὰ μὴν ἀκολουθήσουμε τὸ δρόμο τῶν Ἁγίων Πατέρων. Οἱ Ἅγιοι Πατέρες εἶπαν μακρυὰ ἀπὸ τὸν Ἐπίσκοπο. Καὶ οἱ Ἀποστολικὲς Διαταγὲς τὸ λένε αὐτό.

Προφητείες Αγίων, Σημεία Καιρών, Αφορμή για Μετάνοια

Τὸ παρακάτω ἄρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε πρὶν ἀπὸ 5 χρόνια. Τὸ 2009. Τότε, ἡ πλειονότητα τῶν χριστιανῶν, ἔβλεπε ὅλες αὐτὲς τὶς προφητεῖες –ποὺ κάποιες ἁγιασμένες ψυχὲς διετύπωσαν– ἂν ὄχι ὡς κάτι ἐξωπραγματικό, ὁπωσδήποτε ὅμως, σὰν κάτι μακρινὸ καὶ χρονικὰ ἀπροσδιόριστο. Κι ὅσους τὶς ἐπεκαλοῦντο –μήπως καὶ ξυπνήσουν κάποιες κοιμισμένες πνευματικὲς εὐαισθησίες μέσα μας, μήπως κι ἁρπάξουμε τὴν εὐκαιρία τῆς μετανοίας– τοὺς ἔβλεπαν σὰν ζώντας καὶ ἐρχόμενους ἀπὸ ἕναν ἄλλο κόσμο.

Οἱ ἐξελίξεις ὅμως δικαιώνουν τὶς ἀνησυχίες. Πολιτικές, οἰκονομικὲς καὶ ἐκκλησιαστικές. Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἐδῶ ἡ κατὰ γράμμα πραγματοποίηση τῶν Προφητειῶν, ἢ κάποιες συμβολικὲς ἐκφράσεις καὶ ὑπερβολές· δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει οὔτε τό πότε ἀκριβῶς. Αὐτὰ εἶναι ἄλλων εὐθύνη νὰ τὰ φανερώσουν. Μᾶς ἐνδιαφέρει ὅτι τὰ ἔσχατα διανοίγονται μπροστά μας καθαρότερα, καὶ παρὰ ταῦτα ἡ μετάνοια μας θολὴ καὶ ἀβέβαιη. Τὴν ἀπωθοῦμε σὲ κάποια, δικῆς μας προτιμήσεως καὶ ἐπιλογῆς, "ἔσχατα"!
Τὰ θηρία τῆς Ἀποκαλύψεως εἶναι ἐδῶ καὶ βρυχῶνται. Μὲ πρῶτο τὸν Οἰκουμενισμό. Κι ἐμεῖς, ἢ ἐπικοινωνοῦμε μαζί του, ἢ ἐν διαιρέσει ὀμφαλοσκοποῦμε γιὰ τὸ δυνητικὸ ἢ τὸ ὑποχρεωτικὸ τοῦ Κανόνος, ἀντὶ νὰ ἀπομακρυνθοῦμε ἀπὸ τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστὲς παρευθύς!
Ἡ περίοδος τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς μᾶς προετοιμάζει γιὰ τὴ μετάνοια, τὸ σκοπὸ τῆς ζωῆς μας· μᾶς προειδοποιεῖ:

«Ἐγγίζει ψυχὴ τὸ τέλος, ἐγγίζει καὶ οὐ φροντίζεις, οὐχ ἑτοιμάζῃ. Ὁ καιρὸς συντέμνει, διανάστηθι, ἐγγὺς ἐπὶ θύραις ὁ Κριτής ἐστιν, ὡς ὄναρ, ὡς ἄνθος ὁ χρόνος τοῦ βίου τρέχει, τί μάτην ταραττόμεθα;».

Ἐμεῖς, ὅμως –δυστυχῶς– βλέπουμε τὰ σημάδια, ἀλλὰ ἐθελοτυφλοῦμε. Εἶναι ἐκπληκτικὴ ἡ ἀδιαφορία μας. Προφητευμένη ὅμως ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Κύριο, ὁ ὁποῖος εἶπε γιὰ τοὺς ἔσχατους χρόνους:

«Καὶ καθὼς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Νῶε οὕτως ἔσται καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου· ἤσθιον, ἔπινον, ἐγάμουν, ἐξεγαμίζοντο, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθε ὁ Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας. ὁμοίως καὶ ὡς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Λώτ· ἤσθιον, ἔπινον, ἠγόραζον, ἐπώλουν, ἐφύτευον, ᾠκοδόμουν· ᾗ δὲ ἡμέρᾳ ἐξῆλθε Λὼτ ἀπὸ Σοδόμων, ἔβρεξε πῦρ καὶ θεῖον ἀπ᾿ οὐρανοῦ καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας.  κατὰ τὰ αὐτὰ ἔσται ᾗ ἡμέρᾳ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀποκαλύπτεται» (Λουκ. 17, 26-30).

 (Μετάφραση: Και καθώς έγινε κατά τις ημέρες του Νώε, έτσι θα είναι και κατά τις ημέρες του Υιού του ανθρώπου:  έτρωγαν, έπιναν, πάντρευαν, νυμφεύονταν, μέχρι την ημέρα που εισήλθε ο Νώε στην κιβωτό και ήρθε ο κατακλυσμός και τους εξολόθρεψε όλους.  Όμοια επίσης θα είναι καθώς έγινε κατά τις ημέρες του Λωτ: έτρωγαν, έπιναν, αγόραζαν, πουλούσαν, φύτευαν, οικοδομούσαν.  Αλλά την ημέρα που εξήλθε ο Λωτ από τα Σόδομα έβρεξε φωτιά και θειάφι από τον ουρανό και τους εξολόθρεψε όλους.  Κατά τον ίδιο τρόπο θα είναι την ημέρα που ο Υιός του ανθρώπου θα αποκαλυφτεί).

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΑΓΙΩΝ - ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ - ΜΕΤΑΝΟΙΑ

  Πηγή: "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΑ"

 Ο Θεός από αγάπη μας προειδοποιεί για τα επερχόμενα δεινά, αλλά εμείς λόγω απιστίας αδιαφορούμε. Μένουμε αμετανόητοι και θα είμαστε αναπολόγητοι όταν θα ξεσπάσουν, σαν ένας δεύτερος κατακλυσμός.

Ας προσέξουμε και ας μετανοήσουμε τώρα, διότι αν αρχίσουν θα είναι πολύ αργά. Αναφέρονται μερικές εκ των προφητειών, που θα έπρεπε να κηρύττονται από τον «Kλήρο» συνεχώς, αλλά δυστυχώς λόγω αδιαφορίας και απιστίας αποσιωπούνται... ΟΥΑΙ!!!

► ΕΥΑΓΓ. ΛΟΥΚΑ, Κεφ. κα΄, στ. 35-36: «Ως παγίς γάρ επελεύσεται επί πάντας τους καθημένους επί πρόσωπον πάσης τής γής, αγρυπνείται ούν εν παντί καιρώ δεόμενοι ίνα καταξιωθήται εκφυγείν πάντα τά μέλλοντα».
► ΕΑΓΓ. ΜΑΡΚΟΥ, Κεφ. ιγ΄, στ. 6-10: «Πολλοί γάρ ελεύσονται επί τω ονόματί μου λέγοντες ότι εγώ ειμί, και πολλούς πλανήσου-σιν. Όταν δε ακούσητε πολέμους και ακοάς πολέμων, μη θροείσθε· δεί γάρ γενέσθαι, αλλ΄ ούπω το τέλος. Εγερθήσεται γάρ έθνος επί έθνος και βασιλεία επί βασιλείαν, και έσονται σεισμοί κατά τόπους, καί έσονται λιμοί και ταραχαί. Αρχαί ωδίνων ταύτα». στ. 19: «Έσονται γάρ αι ημέραι εκείναι θλίψις, οία ου γέγονε τοιαύτη απ΄ αρχής κτίσεως ής έκτισεν ο Θεός έως τού νύν καί ου μή γένηται».
► ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, Κεφ. ιστ΄, στ. 18-21:

«Καί εγένοντο αστραπαί καί φωναί και βρωνταί, καί σεισμός εγένετο μέγας, οίος ούκ εγένετο αφ΄ ου οι άνθρωποι εγένοντο επί της γής, τηλικούντος σεισμός ούτω μέγας. Καί εγένετο η πόλις η μεγάλη είς τρία μέρη, καί αι πόλεις των εθνών έπεσαν. Καί Βαβυλών η μεγάλη εμνήσθη ενώπιον τού Θεού δούναι αυτή τό ποτήριον τού οίνου του θυμού τής οργής αυτού. Καί πάσα νήσος έφυγε, καί όρη ούχ ευρέθησαν. Καί χάλαζα μεγάλη ως ταλαντιαία καταβαίνει εκ τού ουρανού επί τούς ανθρώπους· καί βλασφήμησαν οι άνθρωποι τόν Θεόν εκ τής πληγής τής χαλάζης, ότι μεγάλη εστίν η πληγή

αύτη σφόδρα».

► ΠΡΟΦ. ΗΣΑїΑΣ, Κεφ. ιγ΄, στ. 9: «Ιδού γάρ ημέρα Κυρίου έρχεται ανίατος θυμού καί οργής

Επίσκοπος, Ορατή κεφαλή της Εκκλησίας, οταν είναι Ορθόδοξος

Σὲ ἱστολόγιο, ποὺ συχνὰ παρεξηγεῖ τὶς Πατερικὲς τοποθετήσεις ποὺ παρουσιάζουμε (π.χ. αὐτὲς περὶ Διακοπῆς Μνημοσύνου ἀπὸ τὸν Ἐπίσκοπο ποὺ αἱρετίζει), δημοσιεύτηκε ἕνα ἀπόσπασμα ἀναρτήσεώς μας καὶ –στὴ συνέχεια– κάποια σχόλια, διὰ τῶν ὁποίων καὶ πάλι διαστρεβλώνονται ὅσα δημοσιεύουμε.

Δὲν θὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ ὅλες τὶς παρανοήσεις, ἀλλὰ μὲ μία, ποὺ συνάμα ἀποτελεῖ καὶ διαστρέβλωση  τῆς Ἁγιοπατερικῆς Παραδόσεως, ἀφοῦ οἱ τοῦ ἱστολογίου γνωματεύουν ὅτι «Τα περί ορατών και αοράτων κεφαλών ανήκουν στην παπική αίρεση»!!! 

Παρουσιάζουμε τὸ κείμενο –ἀφορμὴ γι' αὐτὴν τὴν παρεξήγηση– καὶ στὴ συνέχεια κάποια ἐνδεικτικὰ κείμενα θεολόγων καὶ Ἁγίων Πατέρων.

Ο ΜΟΛΥΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ

“Ἐδῶ διδάσκουν οἱ Πατέρες, ἑδρασμένοι στερεῶς ἐπί τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ὅτι διά τῆς μνημονεύσεως ἔχουμε κοινωνία μέ τήν αἵρεσι καί εἶναι σά νά τήν ἀποδεχώμεθα κι ἐμεῖς πού μνημονεύουμε τόν αἱρετικό Ἐπίσκοπο. Αὐτό συμβαίνει, διότι ἡ Θ. Λειτουργία εἶναι μυστήριο ἑνότητος μέ τόν Χριστό ἀοράτως καί μέ τήν ὁρατή κεφαλή πού εἶναι ὁ Ἐπίσκοπος. Μέ τόν Χριστό ἑνωνόμεθα κατά τήν προαίρεσι καί τόν προσωπικό μας ἀγῶνα, ὅπως ἀνωτέρω ἀναφέραμε, ἐνῶ μέ τήν ὁρατή κεφαλή ἑνωνόμεθα καί ἐνσωματούμεθα ἀναγκαίως, διότι ἡ μνημόνευσις τοῦ Ἐπισκόπου σημαίνει ὅτι τόν ἀποδεχόμεθα ὡς ὁρατή κεφαλή καί ὡς ὁμόπιστο μέ ἐμᾶς”» (π. Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς).

 

Θὰ ξεκινήσουμε μὲ ἕνα μικρὸ κείμενο τοῦ ἁγιορείτου Ἱερομονάχου Λουκᾶ Γρηγοριάτου, μὲ τίτλο «Τα Πρεσβεία Τιμής και η ενότης της Εκκλησίας κατά την πρώτη χιλιετία».

Γράφει:

«γ) Ἡ ἔννοια τῆς «κεφαλῆς». Ὁ λδ’ ἀποστολικός Κανών λέγει: «Τούς ἐπισκόπους ἑκάστου ἔθνους εἰδέναι χρή τόν ἐν αὐτοῖς πρῶτον, καί ἡγεῖσθαι αὐτόν ὡς κεφαλήν». Ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ἑρμηνεύων τόν Κανόνα γράφει: «καί νά νομίζωσιν αὐτόν ὡς κεφαλήν ἰδικήν των».

Ὑπό τήν ἔννοια αὐτή οὐδείς «πρῶτος» νοεῖται κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καθένας ἐκ τῶν «πρώτων» εἶναι κεφαλή τῆς δικῆς του ἐπαρχίας καί ὅλοι πρός ἀλλήλους ἴσαι «κεφαλαί». Σχετικῶς γράφει καί ὁ Δοσίθεος Ἱεροσολύμων: «πολλαί αἱ μείζους παροικίαι, πολλαί αἱ Ἐκκλησίαι, πολλοί οἱ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ Ἡγεμόνες, καί Πρόεδροι, καί Ἄρχοντες, οὐδείς δέ ἐστιν ἐν αὐτοῖς Ἡγεμών τῶν Ἡγεμόνων, ἤ Πρόεδρος τῶν Προέδρων, ἤ Ἄρχων τῶν Ἀρχόντων· ὥστε ἐκ τούτων τῶν Ἀρχόντων καί Ἡγεμόνων καί Προέδρων εἷς ἐστι καί ὁ Ρώμης, ἰσότιμός τε καί ἰσοδύναμος, καί οὐδέν πλέον». Ὑπό τήν ἔννοια αὐτή ἡ Καθολική Ἐκκλησία ἔχει μία καί μοναδική Κεφαλή, τόν Χριστό, ὅπως λέγει κατηγορηματικά ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «καί αὐτόν ἔδωκε κεφαλήν ὑπέρ πάντα τῇ Ἐκκλησίᾳ» (Ἐφ. 1, 22). Κεφαλή στήν Ἐκκλησία δέν μπορεῖ νά εἶναι ἕνας ἄνθρωπος.

Αὐτονόητο πάντως εἶναι ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἀπονέμει πρεσβεῖα τιμῆς στόν «πρῶτο»