Αν. Λοβέρδος: Οι ζηλωτές της Εκκλησίας βλάπτουν τη γνησιότητα και την ανεκτικότητα της χριστιανικής πίστης

Μὲ "ἀνεξήγητη" ὀξύτητα ὁ Ὑπουργὸς παιδείας ἐπιτίθεται σὲ συνέντευξη ἐναντίον ὅσων ἀντέδρασαν καὶ ἀντιδροῦν στὰ ἀντίχριστα σχέδιά του. Αὐτὸς ποὺ ὑπῆρξε συνήγορος τῶν Σαϊεντολόγων, αὐτὸς ποὺ ἐπανέφερε στὸ προσκήνιο τὸ Νομοσχέδιο περὶ «εἰκαζόμενης συναίνεσης»· νομοσχέδιο ποὺ ἀπὸ κάποιους εἶχε χαρακτηρισθεῖ ὡς «νόμος "Φρανκενστάϊν"–Λοβέρδου» καὶ τὸ ὁποῖο, ἐξ  αἰτίας τῶν ἀντιδράσεων, εἶχε ἀποσυρθεῖ.

Ἡ Νέα Τάξη, λοιπόν, εἶναι ἐδῶ, σὲ πολλὰ θέματα ποὺ μᾶς ἀφοροῦν ὡς ἐλεύθερους ἀνθρώπους καὶ ὡς χριστιανούς, ἰδιαίτερα δὲ μὲ τὴν οὐσιαστικὴ ἀλλοίωση τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὴ συνέντευξη ποὺ δημοσιεύουμε, μὲ τὶς πλάτες τώρα καὶ τοῦ συναινετικοῦ πρὸς κάθε νεοεποχίτικη «τρέλα», Οἰκουμενιστῆ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου, καὶ φυσικὰ μὲ τὴ σιωπηρὴ ἀνοχὴ τῶν Συνοδικῶν Ἐπισκόπων.

Αν. Λοβέρδος:

Οι ζηλωτές της Εκκλησίας βλάπτουν τη γνησιότητα και την ανεκτικότητα της χριστιανικής πίστης

Συνέντευξη στον Γιώργο Θεοχάρη-Μέρος Β΄

"Με την Εκκλησία οφείλουμε να προχωρήσουμε στην άμεση και... από κοινού συνεργασία σε όλα τα ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος για το καλό της χώρας και του κοινωνικού σώματος" ανέφερε μιλώντας στο "Αγιορείτικο βήμα" ο υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, κ. Ανδρέας Λοβέρδος. Ο υπουργός στο σημερινό δεύτερο μέρος της εφ΄όλης της ύλης συνέντευξής του μιλάει ακόμη για το τμήμα Ισλαμικών Σπουδών στο ΑΠΘ, ξεκαθαρίζει πως το μάθημα των Θρησκευτικών "βοηθά στην κατανόηση της Ορθόδοξης Παράδοσης και εκφράζει τον θρησκευτικό πολιτισμό μας στο πλαίσιο ενός διαπολιτισμικού διαλόγου", αναλύει την τροποποίηση της εορτής των Τριών Ιεραρχών για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση από αργία σε σχολική εορτή, ενώ μιλάει για το θρησκευτικό φανατισμό.

Ακολουθεί το δεύτερο και τελευταίο μέρος της συνέντευξης:

-Ποια είναι η άποψή σας για τη χρησιμότητα του τμήματος Ισλαμικών Σπουδών στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ; Το θέμα έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις και κατά του Γενικού Γραμματέα Γ. Καλαντζή...

Η πρόταση για την ίδρυση ενός προγράμματος Ισλαμικών Σπουδών στη Θεσσαλονίκη σχετίζεται με την επιστημονική προσέγγιση της ισλαμικής θρησκευτικής παράδοσης στο πλαίσιο της ανώτατης εκπαίδευσής μας. Οι ιστορικές σχέσεις του ελληνορθόδοξου πολιτισμού άλλοτε και σήμερα, η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης και η ειρηνική συμβίωσή της με τους χριστιανούς, η θέση και η κατάσταση των πρεσβυγενών Ορθοδόξων Πατριαρχείων στις χώρες με ισλαμική παρουσία, ο σύγχρονος διαθρησκειακός διάλογος, ο οποίος πραγματοποιείται με τον συντονισμό του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου και, τέλος, η εκπαίδευση ιεροδιδασκάλων για τη διδασκαλία του Ισλάμ στα δημόσια σχολεία της Θράκης με την ευθύνη της Ελληνικής Πολιτείας, όπου φοιτούν και μουσουλμάνοι μαθητές και μαθήτριες είναι μια σειρά από σοβαρούς λόγους η Ελλάδα να αναλάβει σοβαρά, υπεύθυνα και θεσμοθετημένα τις ευθύνες αλλά και το πλαίσιο οργάνωσης ενός ανοικτού προς όλους πανεπιστημιακού Προγράμματος Ισλαμικών Σπουδών, όπως συμβαίνει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Πράγματι, το ζήτημα έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις και ελπίζουμε ότι ύστερα από μία σοβαρή διαβούλευση να προχωρήσουμε στην πλέον ενδεδειγμένη διευθέτηση του ζητήματος. Πάντως, το βέβαιο είναι ότι οι μητροπολίτες της Θράκης είναι υπέρ του εγχειρήματος και το στηρίζουν, όπως και το Τμήμα Θεολογίας, το οποίο αποδέχεται τη φιλοξενία αυτού του πανεπιστημιακού Προγράμματος. Οι πρακτικές λεπτομέρειες για την οριστική θεσμοθέτηση και την ακαδημαϊκή οργάνωσή του θα επιλυθούν σε συνεργασία και με την ευρύτερη πανεπιστημιακή κοινότητα.

-Τι θα γίνει με το μάθημα των Θρησκευτικών και με τις εκκλησιαστικές εορτές όπως αυτή των Τριών Ιεραρχών;

Το μάθημα των Θρησκευτικών στη χώρα μας υπηρετεί καθαρά μορφωτικούς σκοπούς και το περιεχόμενο του καλύπτει συγκεκριμένες παιδευτικές ανάγκες. Δεν φιλοδοξεί να αντικαταστήσει την κατήχηση της Εκκλησίας, η οποία, αποτελεί βασική και διακριτή ποιμαντική δραστηριότητά της. Το μάθημα στην Α/θμια και Β/θμια εκπαίδευση διδάσκεται πάντοτε βάσει ενός συγκεκριμένου Αναλυτικού Προγράμματος Σπουδών, υπηρετώντας τους γενικούς στόχους, όπως αυτοί περιγράφονται στον νόμο 1566/85, χωρίς βεβαίως να παραθεωρούνται και οι λοιπές προβλέψεις που αφορούν στη λειτουργία κάθε μαθήματος ενταγμένου στο Ωρολόγιο Πρόγραμμα (διαδικασία αξιολόγησης, εξεταστικές δοκιμασίες, βαθμολόγηση κ.λπ.).

Το μάθημα των Θρησκευτικών είναι ενταγμένο από συστάσεως του Ελληνικού κράτους στον κορμό των μαθημάτων του σχολείου, τα δε Αναλυτικά Προγράμματα του μαθήματος, όπως και όλων των άλλων μαθημάτων, είναι νόμος του κράτους και διδάσκονται υποχρεωτικά.

Το υφιστάμενο μάθημα των Θρησκευτικών συνιστά γνωριμία με τα μορφωτικά αγαθά, τις αξίες και τον πολιτισμό που διαμόρφωσε ο Χριστιανισμός και ιδιαίτερα η Ορθόδοξη Παράδοση. Οι ετερόδοξοι χριστιανοί, το θρησκευτικό φαινόμενο γενικά αλλά και οι μεγάλες θρησκευτικές παραδόσεις των λαών, διδάσκονται εν μέρει στο Δημοτικό σχολείο και συστηματικότερα στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο. Ακόμη, στο πλαίσιο του μαθήματος, τα κοινωνικά και υπαρξιακά προβλήματα του ανθρώπου προσεγγίζονται με πνεύμα διαλόγου, ελευθερίας και καταλλαγής. Με άλλα λόγια, το σύγχρονο μάθημα των Θρησκευτικών βοηθά στην κατανόηση της Ορθόδοξης Παράδοσης και εκφράζει τον θρησκευτικό πολιτισμό μας στο πλαίσιο ενός διαπολιτισμικού διαλόγου με τον θρησκευτικά «άλλον» και «διαφορετικό».

Ως προς την σχολική εορτή των Τριών Ιεραρχών το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, ύστερα από σχετική επιστολή της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος μελέτησε επισταμένως το ζήτημα καιπρόσφατα τροποποίησε τον χαρακτηρισμό της εορτής των Τριών Ιεραρχών για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση από αργία σε σχολική εορτή, όπως εδώ και χρόνια ισχύει για την Πρωτοβάθμια, ώστε να υπάρχει ενιαία αντίληψη για τον χαρακτήρα της σχολικής αυτής εορτής σε όλες της βαθμίδες της εκπαίδευσης και να μην καταστρατηγείται το νόημα και το περιεχόμενο της σχολικής εορτής και να μετατρέπεται ουσιαστικά σε σχολική αργία.

Έτσι, «Για το σχολικό έτος 2014-15 η θρησκευτική εορτή των Τριών Ιεραρχών την 30η Ιανουαρίου 2015, δεν αποτελεί ημέρα αργίας για τα Γυμνάσια, Γενικά και Επαγγελματικά Λύκεια, δημόσια και ιδιωτικά, ημερήσια και εσπερινά, αλλά ορίζεται, για όλες τις σχολικές μονάδες Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ως ημέρα εορτής, κατά την οποία γίνεται εκκλησιασμός και δραστηριότητες σχετικά με την προσφορά των Τριών Ιεραρχών στα γράμματα».

Συνεπώς, οι παραπάνω αλλαγές επιχειρούν τη συμβολική και ουσιαστική νοηματοδότηση της ελληνικής εκπαίδευσης και της σχολικής ζωής. Ιδιαίτερα ως προς την εορτή των Τριών Ιεραρχών, η αλλαγή αυτή ικανοποιεί συγκεκριμένο και δίκαιο αίτημα της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.

-Μάθαμε ότι επισκεφθήκατε το κτιριακό συγκρότημα της Αθωνιάδας Σχολής και του οικοτροφείου που δεν κρίνεται και τόσο κατάλληλο για τη στέγαση μαθητών. Υπάρχει σχεδιασμός για νέο κτίριο που θα καλύψει τις σύγχρονες ανάγκες.

Το ζήτημα ετέθει από την επιτροπή των αγιορειτών και θα συζητηθεί στην προσεχή συνάντησή μας στις 22 Ιουλίου.

-Σκέπτεστε να επαναφέρετε τη γενική διεύθυνση θρησκευμάτων παρά τις αντιδράσεις σημαντικών θεσμικών παραγόντων;

Το ζήτημα αυτό αφορά το οργανόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, τη συνολική οργάνωση και συνοχή, τη λειτουργικότητα, την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα του παραγόμενου έργου στο πλαίσιο του υπουργείου και ιδιαίτερα της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων. Σύντομα θα λάβουμε τις αναγκαίες και οριστικές αποφάσεις και για το ζήτημα αυτό.

-Σε παλιότερες δηλώσεις σας το 2006 με αφορμή τις αντιδράσεις για την ταινία "Κώδικας Ντα Βίντσι" είχατε πει πως "Η εκκλησία και οι εκπρόσωποι της έχουν βεβαίως κάθε δικαίωμα να τοποθετούνται κριτικά σε ζητήματα της επικαιρότητας. Όμως αυτού του είδους οι αντιδράσεις και το κλίμα θρησκευτικού φανατισμού που δημιουργούν". Ποια είναι κατά την άποψή σας τα όρια του θρησκευτικού φανατισμού;

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ιστορικά και θεολογικά δεν έχει καμία σχέση με το φαινόμενο του θρησκευτικού φανατισμού, το οποίο ως παραφθορά της γνήσιας θρησκευτικής ζωής συναντάται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Αν και στη χώρα μας εμφανίζονται ενίοτε ενδείξεις για τέτοια φαινόμενα, δεν προέρχονται από τους κόλπους της Εκκλησίας. Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για υπερβολικό ζήλο, συχνά «ου κατ’ επίγνωσιν», που βλάπτει τη γνησιότητα και την ανεκτικότητα της χριστιανικής πίστης.

-Στην προηγούμενη κυβερνητική σας θητεία, ως υπουργός Υγείας, είχε υπάρξει αντίθεση απόψεων με την Εκκλησία για το θέμα της εικαζόμενης συναίνεσης στις μεταμοσχεύσεις. Πως ευελπιστείτε να εξελιχθεί η συνεργασία σας στο εξής από το νέο σας θώκο;

Όταν τον Αύγουστο του 2011 ως Υπουργός Υγείας επισκέφθηκα τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο είχα δηλώσει:

Ήρθα εδώ ως υπουργός και μέλος του εκκλησιάσματος. Μας ενώνει η προσπάθεια των ανθρώπων να δοθεί ζωή μέσα από το θάνατο. Φάνηκε ότι μας χωρίζει το ζήτημα της "εικαζόμενης συναίνεσης", αλλά υπάρχει ενάμισι χρόνος, που μεσολαβεί για να βρεθεί μια λύση». Σε κάθε περίπτωση και τότε και πολύ περισσότερο τώρα οφείλουμε να προχωρήσουμε στην άμεση και από κοινού συνεργασία σε όλα τα ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος για το καλό της χώρας και του κοινωνικού σώματος. Γνωρίζω και συμμερίζομαι τις δίκαιες επιφυλάξεις της Εκκλησίας στα θέματα της βιοηθικής και της «εικαζόμενης συναίνεσης». Είμαστε εδώ για να λύσουμε και όχι να δημιουργήσουμε προβλήματα.

-Πρόσφατα ανακοινώθηκε πως για το 2014 διορίζονται μόλις 125 κληρικοί και υπάλληλοι στην εκκλησία. Περίπου αντιστοιχεί ένας ιερέας ανά Μητρόπολη! Το θεωρείτε δίκαιο;

Ασφαλώς και δεν είναι δίκαιο, όπως γενικότερα επώδυνα είναι και όλα τα μέτρα και οι θυσίες του ελληνικού λαού στην περίοδο αυτή της οικονομικής κρίσης. Μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες, αυτού του είδους οι αδικίες θα αποκατασταθούν επ’ ωφελεία του κοινωνικού σώματος, αλλά και του βαρυσήμαντου και πολλαπλώς ευεργετικού για τη χώρα μας ποιμαντικού έργου της Εκκλησίας.

Πηγή

Στη ΓΑΖΑ, βρίσκουν ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΣΩΤΗΡΙΑΣ μέσα στον Ι. Ν. του ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ!

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ  ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΟΙ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΙ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης, Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Είναι πραγματικά συγκλονιστική η είδηση που μεταδίδει η τουρκική εφημερίδα, Star, στο φύλο της στις 22 Ιουλίου, ότι μέσα στον ορυμαγδό των ισραηλινών οβίδων που σαν βροχή σκορπίζουν φρικτό θάνατο σε εκατοντάδες Παλαιστινίους στην λωρίδα της Γάζας, σαν ύστατη σανιδά σωτηρίας για τους απροστάτευτους κατοίκους και τα γυναικόπαιδα, αναδεικνύεται ο ελληνορθόδοξος ναός του Αγίου Πορφυρίου της Γάζας, δηλαδή το καθολικό της ιστορικής  ομώνυμης μονής που βρίσκεται στην βομβαρδισμένη περιοχή της Şucaiyye.

Όπως αναφέρει με εντυπωσιακό τρόπο η ίδια η τουρκική εφημερίδα, οι πύλες του ναού του Αγίου Πορφυρίου, ο οποίος έζησε στην περιοχή και αγίασε την πρώτη περίοδο της εξάπλωσης του χριστιανισμού, άνοιξαν για τους κυνηγημένους από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς κατοίκους που έτρεξαν να βρουν καταφύγιο κάτω από την στοργική στέγη του Αγίου. 

Σύμφωνα με ανταπόκριση της Muna Cindiyye, ανταποκρίτριας του τουρκικού πρακτορείου ειδήσεων, Anadolu Haberajansı, ο ναός αυτός, που μάλιστα βρίσκεται στην ίδια περιοχή όπου γίνονται οι σφοδροί βομβαρδισμοί των Ισραηλινών, έχει γίνει το σωτήριο καταφύγιο των κυνηγημένων Παλαιστινίων. Το μεγάλο θαύμα, όπως αναφέρεται, είναι ότι ενώ οι γύρω δρόμοι είναι γεμάτοι πτώματα και τραυματισμένους από τις επιθέσεις των αεροπλάνων των Ισραηλινών, ενώ παντού ακούγονται θρήνοι και κλαυθμοί, ο ναός αυτός σαν να έχει την θεία προστασία παραμένει όρθιος και έχει γίνει το τελευταίο μεγάλο καταφύγιο των δυστυχισμένων κατοίκων της Γάζας.

Ανάβουν κεριά μέσα στον Ι Ναό αγ. Πορφυρίου

Η ίδια η ανταποκρίτρια του τουρκικού πρακτορείου ειδήσεων αναφέρει χαρακτηριστικά ότι, «ζητάμε βοήθεια και σωτηρία από τον Αλλάχ και από τον Άγιο στον ναό του  οποίου τρέξαμε να βρούμε καταφύγιο από την καταστροφή που κατακαίει γύρω μας τα πάντα». Οι επίσημες ανταποκρίσεις αναφέρουν ότι από τους  βομβαρδισμούς των Ισραηλινών στην περιοχή όπου βρίσκεται ο ιερός ελληνορθόδοξος ναός του Αγίου Πορφυρίου, έχουν ήδη βρει τον θάνατο 72 Παλαιστίνιοι ενώ στους γύρω δρόμους κείτονται άλλοι 400 περίπου τραυματίες. Οι περιγραφές των ανταποκριτών δίνουν τον όλη φρικτή εικόνα που μοιάζει με σκηνές της αποκάλυψης και τονίζουν ακόμα περισσότερο τον σωτήριο ρόλο της παρουσίας του Αγίου στην ιστορική περιοχή της Γάζας, μια περιοχή από τις πρώτες που είχε δεχτεί τον χριστιανισμό και «έλαμψε» ο Άγιος μέσα σε μια τότε ειδωλολατρική θάλασσα.

Όπως αναφέρεται στο Βίο του Αγίου Πορφυρίου από εκείνη την εποχή έγιναν πολλά θαύματα ιδιαίτερα επειδή η Γάζα αποτελούσε ακόμη κέντρο ειδωλολατρών γύρω στο 400 μ.Χ  Η ιστορία του Αγίου, μας άφησε χαρακτηριστικά παραδείγματα. Συγκεκριμένα την εποχή εκείνη μια παρατεταμένη ανομβρία είχε εξοντώσει τους κατοίκους και  παρ’ όλες τις επικλήσεις των ειδωλολατρών στο Δία δεν γίνονταν τίποτα. Η βροχή έρχεται μόνον όταν ο επίσκοπος Πορφύριος και οι λιγοστοί Χριστιανοί, μετρημένοι 280 όπως λέει ο διάκονος Μάρκος, προσεύχονται με νηστεία, αγρυπνία και λιτανεία. Η έμπρακτη απόδειξη της δυνατότητας επικοινωνίας με τον αληθινό Θεό μεταστρέφει 35 ειδωλολάτρες.  

Να σημειώσουμε ότι ο ελληνορθόδοξος ναός αφιερωμένος στον Άγιο Πορφύριο, είναι γνωστός σαν Ιερά Μονή Αγίου Πορφυρίου, ανήκει στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και μέχρι προ τίνος εφημέριος αναφέρονταν ο Αρχμ. Αμφιλόχιος. Επίσης στον ίδιο ναό λειτουργούσε μέχρι προ τίνος Ορθόδοξος Νεολαία που εξέδιδε το περιοδικό «Κατήχησης», καθώς και Φιλόπτωχος Αδελφότης.

  Νίκος Χειλαδάκης,

 Βιογραφία
Ο Όσιος Πορφύριος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη από

Μπροστά σε άνθρωπο πού έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του να προσέχεις πολύ πώς θα μιλήσεις

Πηγή: "Τρελογιάννης"

Οταν βλέπεις έναν άνθρωπο να αγαπάει τα γέλια και να θέλει να γελοιοποιεί τους άλλους, να μην πιάνεις φιλία. Γιατί θα σε κάνει να συνηθίσεις στην ψυχική ατονία. Σε κείνο πού ή ζωή του είναι διεφθαρμένη, μη δείχνεις ιλαρό πρόσωπο φυλάξου όμως καλά μήπως τον μισήσεις.

Και αν θελήσει να μετανοήσει, βοήθησε τον και φρόντισε τον, θυσιάζοντας ακόμη και τη ζωή σου, να σωθεί.

Εάν όμως είσαι πνευματικά ασθενής, μην τολμήσεις να γίνεις γιατρός του.

Μπροστά σε άνθρωπο πού έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του και έχει την αρρώστια να προσέχεις πολύ πώς θα μιλήσεις. Γιατί ενόσω μιλάς, αυτός εξηγεί μέσα του τα λόγια σου όπως αγαπά και από τα αγαθά σου λόγια παίρνει αφορμή και σκανδαλίζει τους άλλους. Και αλλάζει το νόημα των λόγων σου μέσα στο μυαλό του σύμφωνα με την πνευματική του αρρώστια.

Αν δεις κάποιον να έρχεται και να κατηγορεί τον αδελφό του μπροστά σου, κάνε το πρόσωπο σου σκυθρωπό. Έτσι και το έλεος του Θεού θα έχεις και απ' αυτόν θα φυλαχτείς.
 Και πού είναι η κόλαση πού μας εκφοβίζει από παντού και υπερνικά την αγάπη του Θεού; Ποια κόλαση και ποια γέεννα του πυρός μπορεί να σταθεί μπροστά στη χάρη της Ανάστασης, όταν ο Θεός μας αναστήσει εν δόξη από τον άδη και κάνει τούτο το φθαρτό σώμα μας να ντυθεί την αφθαρσία;

Όσοι έχετε διάκριση, θαυμάστε τα μεγαλεία του Θεού. Ποιος όμως έχει τόσο σοφή και αξιοθαύμαστη διάνοια, πού θα μπορέσει να θαυμάσει, όσο αξίζει, τη χάρη του Δημιουργού μας; Η ανταπόδοση των αμετανόητων αμαρτωλών είναι βέβαιη, όμως αντί της δίκαιης ανταπόδοσης ο Κύριος ανταποδίδει την ανάσταση σ' αυτούς πού μετανοούν και, αντί να τιμωρήσει αυτούς πού καταπάτησαν το νόμο του, τους ντύνει με την τέλεια δόξα της αφθαρσίας.

Αυτή η χάρη, πού μας ανασταίνει από την αμαρτία, είναι μεγαλύτερη από εκείνη πού μας δόθηκε, όταν από την ανυπαρξία μας έφερε στην κτιστή ύπαρξη.
Δόξα στην άμετρη σου χάρη, Κύριε.

 Αγίου Ισαάκ του Σύρου

Η ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ! Μιά ἀκόμα "ἀσχήμια"! Γιατί νὰ ἀνησυχοῦμε; (ΒΙΝΤΕΟ)

«Στὶς 16 Γενάρη ὁ Πάπας ὑποδέχτηκε 16 Ραββίνους στὴν Σάντα Μάρτα. Ὅπου τὰ “ἤπιανε” καὶ ψάλανε τὸν 133 Ψαλμό “Ἰδοὺ δὴ εὐλογεῖτε πάντες οἱ δοῦλοι τὸν Κύριον”, ποὺ ἀναφέρει, τί ὡραία νὰ εἴμαστε ὅλα τὰ ἀδέλφια ἑνωμένα...».

 

Κι ὁ Πατριάρχης μὲ τὸ γνωστὸ Ραββίνο τῆς Ν. Ὑόρκης!

 Τὸ Βίντεο

Δεν θα αφήνουμε αναπάντητες τις ανέντιμες Τελεβάντιες ανακρίβειες.

Ὁ κ. Τελεβάντος ἔχει δικαίωμα ἀναφαίρετο νὰ ἀρνεῖται τὴν ἁγιοπατερικὴ ὁδὸ τῆς Ἀποτειχίσεως. Δὲν ἔχει ὅμως δικαίωμα νὰ αὐθαιρετεῖ, νὰ ψεύδεται καὶ ὡς Πάπας, ἄνευ Πατερικῶν ἐπιχειρημάτων, ἀλλὰ μόνο μὲ τὴν ἐμπαθῆ λογική του καὶ τὸν ἀφ’ ὑψηλοῦ ἔλεγχο, νὰ συκοφαντεῖ καὶ νὰ ἀπαξιώνει τὴν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, ἂν θέλει νὰ λέγεται Χριστιανός.

Φράσεις σαν κι αὐτή «προφανώς τα πραγματα είναι συγχυσμένα στο μυαλό του» (ποὺ τὴν γράφει γιὰ ἄλλους) τοῦ ταιριάζει ἀπόλυτα. Διαστρέφει συνειδητὰ πλέον τὴν ἀλήθεια καὶ ψεύδεται ἐξόφθαλμα, συνειδητὰ καὶ ἀνέντιμα, ἐπειδὴ τοῦ ὑπεδείχθησαν τὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ ἔργο τοῦ π. Ἐπιφανίου καὶ τὰ ἔθαψε. Συνεχίζει δὲ νὰ παραπληροφορεῖ, νὰ διαστρέφει τὴν ἀλήθεια καὶ νὰ κατηγορεῖ τὸ περιοδικὸ «Σταυρὸς» ὅτι «ενθαρρύνει τη δημιουργία σχισμάτων που θα φέρουν τον ψευδεπίγραφο τίτλο αποτείχιση». Ταυτίζει, δηλαδή –ἐναντιούμενος στοὺς Ἁγίους Πατέρες– τὴν ἀποτείχιση μὲ τὸ σχίσμα!

Ὅμως, τοῦ ὑποδείξαμε ὅτι ἀκόμα καὶ ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος (τοῦ ὁποίου καπηλεύεται τὴν υἱότητα καὶ διατυμπανίζει ὅτι ἦταν πνευματικός του πατέρας), θὰ ντρέπεται γιὰ τὴν “ πτώση” τοῦ ἀπὸ μακρόθεν “υἱοῦ” του! Γιατί ἡ θέση τοῦ π. Ἐπιφανίου ἦταν διατυπωμένη ξεκάθαρα. Ἔχει γράψει:

Ἂν δὲ ἡ συνείδησίς τινος δὲν ἀνέχηται νὰ μνημονεύῃ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἔχει τὸ δικαίωμα, προβαίνων ἔτι περαιτέρω, νὰ παύσῃ τὸ μνημόσυνον του, συμφώνως τῶ ΙΕ΄ Κανόνι τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Τοῦτο ὅμως εἶνε τὸ ἔσχατον βῆμα, εἰς ὃ δύναται νὰ προχωρήσῃ, ἂν θέλῃ νὰ μὴ εὑρεθῆ εἰς σχίσματα καὶ εἰς ἀνταρσίας" (σελ. 89).

 Ἡ ἀποτείχιση εἶναι, «κανονικὸν δικαίωμα... Ἄν τις, χρησιμοποιῶν τὸ δικαίωμα αὐτοῦ, παύσῃ τὸ μνημόσυνον, καλῶς ποιεῖ! (Τὰ Δύο Ἄκρα, σελ. 90).

Λοιπόν, κ. Τελεβάντε, «οὐ παύσῃ διαστρέφων τὰς ὁδοὺς κυρίου τὰς εὐθείας;»! (Πράξ. 13, 10).

Δημοσιεύουμε 1) τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Τελεβάντου, κατόπιν 2) ἕνα σχόλιο καὶ τέλος 3) τὸ ἄρθρο μας ἐκεῖνο, στὸ ὁποῖο ὁ κ. Τελεβάντος ἀρνεῖται νὰ ἀπαντήσει, ἂν καὶ δημοσιεύτηκε ἐδῶ κι ἕνα μῆνα!

ΑΣΤΟΧΗ  ΕΞΩΘΗΣΗ  ΓΙΑ  ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΙΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

========

Γράφει το περιοδικο “Σταυρός” του Ιουνίου σε ένα εντελώς απαράδεκτο του σχόλιο:

“Κατά τήν ταπεινή μας γνώμη, εδώ που φθάσαμε, μία είναι η ενδεδειγμένη λύσι. Η άμεση παύσι του μνημοσύνου του Πατριάρχου Βαρθολομαίου καί των άλλων οικουμενιστών αρχιερέων. Καί τήν αρχή πρέπει να κάνουν οι καλοί καί άξιοι  επίσκοποι, όσον ολίγοι καί αν είναι. Εάν δέν τό κάνουν, θά παύσουν νά είναι καλοί και άξιοι καί θα δώσουν λόγο στό Θεό γιά τή δειλία τους, αλλά καί τόν σκανδαλισμό τόσων ψυχών από τήν παθητική στάσι τους, πού ενθαρρύνει καί αποθρασύνει τούς οικουμενιστάς.”

Το σχόλιο κατονομάζει τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο ως οικουμενιστή από τον οποίο επιβάλλεται η αποτείχιση, αλλά από εκεί και πέραν λέγει ότι πρέπει να παύσει το μνημόσυνο και των άλλων οικουμενιστών αρχιερέων.

Ποιοι είναι αυτοί οι Οικουμενιστές αρχιερείς στους οποίους αναφέρεται το σχόλιο;

Στην Ελλάδα π.χ. όλοι θα συμφωνούσαμε ότι οικουμενιστές είναι οι Μεσσηνίας, Δημητριάδος, Σύρου, Ιλίου. Ποιος άλλος ή ποιοί άλλοι είναι Οικουμενιστές; Αλλά αφού η παρότρυνση απευθύνεται προς τους αρχιερείς να σταματήσουν το μνημόσυνο προφανώς τα πραγματα είναι συγχυσμένα στο μυαλό του σχολιαστή, επειδή οι αρχιερείς δεν μνημονεύουν άλλους αρχιερείς αλλά την Ιερά Σύνοδο ή τον Πατριάρχη ή τον Αρχιεπίσκοπο.

Αρα τι σημαίνει η παρότρυνση να σταματήσουν να μνημονεύουν και τους άλλους Οικουμενιστές αρχιερείς; Μήπως όταν λέγει αρχιερείς εννοεί τους οικουμενιστές Πρωθιεράρχες; Λ.χ. τον Σερβίας Ειρηναίο κτλ.;

Το άλλο που δεν διευκρινίζει το σχόλιο του “Σταυρού” είναι γιατί πρέπει να γίνει αποτείχιση; Τι έγινε τώρα που είναι τόσο δραματικό ώστε χρειάζεται να ληφθεί άμεσα τόσο ριζικό μέτρο;

Πότε εξαντλήθηκαν τα άλλα μέσα ώστε να χρειάζεται να καταφύγουμε στην αποτείχιση; Ασκήθηκαν οι πιέσεις στους κατά τόπο αρχιερείς λ.χ. να επιδεικνύουν ενδιαφέρον πιο άμεσα για την πορεία των διαλόγων; Υπήρξε διαμαρτυρία του κόσμου επειδή γίνονται συμπροσευχές; Συζητήθηκε το θέμα στα ιερατικά και στα θεολογικά συνέδρια;

Αλλη συναφής ερώτηση είναι η εξής. Μήπως όσοι τυχόν θα αποτειχιστούν θα υιοθετήσουν και το “ο κοινωνών ακοινωνήτω;” Τουτέστιν όποιος έχει εκκλησιαστική κοινωνία με τους οικουμενιστές θα αποκόπτεται η κοινωνία μαζί του από τους αποτειχισμένους;

Αν λ.χ. ο τάδε Μητροπολίτης αποτειχιστεί θα διακόψει το μνημόσυνο όλων των αρχιερέων που εξακολουθούν να έχουν κοινωνία με τους οικουμενιστές, έστω και αν ο ίδιος δεν είναι οικουμενιστής;

Μήπως το σχόλιο είναι κυριολεκτικά τορπίλλη στην ενότητα της Εκκλησίας;

Γιατί γράφτηκε; Οχι πάντως επειδη υπάρχουν εξ αντικειμένου τα δεδομένα που επιβάλλουν την αποτείχιση αλλά για να εξυπηρέτησει κάποια σκοπιμότητα.

Ποια είναι αυτή;

Μήπως για να κλείσει τα στόματα όσων εξωθούν προς αποτείχιση για να δείξει ότι και ο “Σταυρός” συνευδοκεί με τόσο απονενοημένο διάβημα;

Οποιος λόγος και αν εξώθησε την αδελφότητα “Ο Σταυρός” να γράψει το θλιβερό αυτό σχόλιο, το απολύτως σίγουρο είναι ότι αυτό δεν εξυπηρετεί έστω και εκ του μακρόθεν τα συμφέροντα της Εκκλησίας αλλά μάλλον ενθαρρύνει τη δημιουργία σχισμάτων που θα φέρουν τον ψευδεπίγραφο τίτλο αποτείχιση.

Παρακαλούμε θερμά την αδελφότητα "Ο Σταυρός" να αποσύρει αυτό το θλιβερό και αστήρικτο θεολογικά σχόλιο.

http://panayiotistelevantos.blogspot.gr/2014/07/blog-post_21.html

ΣΧΟΛΙΟ

Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαντήσουμε σὲ ὅλα ὅσα γράφει, ἀφοῦ ὅλα ἔχουν ἀπαντηθεῖ στὶς ἑκατοντάδες ἀναρτήσεις μας. Θὰ μείνουμε σὲ 1-2 σημεῖα: Γράφει ὁ κ. Τελεβάντος:

«Το άλλο που δεν διευκρινίζει το σχόλιο του “Σταυρού” είναι γιατί πρέπει να γίνει αποτείχιση; Τι έγινε τώρα που είναι τόσο δραματικό ώστε χρειάζεται να ληφθεί άμεσα τόσο ριζικό μέτρο;».

   Τὸ δραματικὸ εἶναι ὅτι ὁ κ. Τελεβάντος καὶ βέβαια ἐκεῖνοι ποὺ ἀκολουθεῖ (καὶ ἔχουν παρόμοιες ἢ ἴδιες θέσεις) ἔχουν χώσει τὸ κεφάλι του σὰν τὴν στρουθοκάμηλο στὸ ἔδαφος καὶ δὲν βλέπουν τὴν πραγματικότητα. Ὅσα Οἰκουμενιστικὰ τότε ἔγιναν, ἦσαν βασικὰ ἔργο ἑνὸς ἀνδρός, τοῦ Οἰκουμενιστῆ Πατριάρχη Ἀθηναγόρα, καὶ δὲν ἔγιναν ἀποδεκτὰ ἀπὸ τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας.

Εἶναι γνωστὸ ὅτι ξεσήκωσαν θύελλα ἀντιδράσεων ἀπὸ Ἀρχιεπισκόπους, κληρικοὺς καὶ λαϊκούς, τὸ δὲ Ἅγιον Ὄρος στὴν ἀρχὴ τῆς δεκαετίας τοῦ 1970 (μὲ τὴν ἐπίμονη παρακίνηση τοῦ Γέροντος Παϊσίου) διέκοψε τὸ Μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχη.

Σήμερα, ὅμως, τὰ πράγματα εἶναι πολὺ χειρότερα. Ἂν δηλαδὴ τότε, ἔκρινε ὁλόκληρη ἡ Ἀθωνικὴ Πολιτεία, ὑπὸ τὴν συμπαράσταση κλήρου καὶ λαοῦ ὅτι ἁγιοπατερικὴ ὁδὸς ἀντιδράσεως εἶναι Διακοπὴ Μνημοσύνου, προέβησαν δὲ σὲ μερικὴ ἀποτείχιση καὶ οἱ τρεῖς Μητροπολίτες, τί θὰ ἔπρεπε νὰ γίνει σήμερα; Σήμερα ποὺ

α)  παρέμεινε ἡ βασικὴ αἰτία τῆς τότε ἀποτειχίσεως –ποὺ ἦταν ἡ «ἄρση τῶν ἀναθεμάτων»–

β) οἱ ἐλάχιστες καὶ κρυφὲς ἀπὸ τὸν Λαὸ τοῦ Θεοῦ συμπροσευχὲς τοῦ τότε, σήμερα χιλιοπλασιάστηκαν, φωτογραφούμενες καὶ βιντεοσκοπούμενες γιὰ νὰ ἐξοικειωθεῖ μὲ αὐτὲς ὁ λαός, προχώρησαν δὲ ξεδιάντροπα καὶ σὲ διαθρησκειακὸ ἐπίπεδο, ἔγιναν καθημερινὴ ὑπόθεση, κακόγουστο θέαμα καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις!

γ) καὶ ἐπὶ πλέον, ἔχουμε καὶ διακοινωνία (intercommunion), κοινὰ μυστήρια στὰ Πατριαρχεῖα Ἀντιοχείας, Ἱεροσολύμων καὶ παρεπιμπτόντως ἀλλαχοῦ. (Καὶ ὅλα αὐτὰ ὁ κ. Τελεβάντος, ἀντὶ γιὰ αἱρετικὲς πρακτικές, τὰ ὀνομάζει σκοπίμως «ἀσχήμιες», γιὰ νὰ ὑποβιβάσει τὴ βαρύτητα ποὺ ἔχουν. Κι ἔτσι οἱ Ἐπίσκοποι, οἱ πνευματικοὶ καὶ τὰ σιγονταροΟικουμενιστικὰ ἱστολόγια  ἔχουν ἀποκοιμήσει τὸν κόσμο, ὁπότε, ἀπὸ ποιό κόσμο ζητᾶ διαμαρτυρίες;

Γι' αὐτό, «τορπίλλη στην ενότητα της Εκκλησίας» εἶναι κάθε Τελεβάντος ποὺ ἐπιμένει νὰ παρακινεῖ τοὺς πιστοὺς νὰ παραμένουν στὴν κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς, διευρύνοντας ἔτσι τὸ σχίσμα τῶν πιστῶν μὲ τὴν Ἀλήθεια.

Ἀντὶ, λοιπόν, ὁ κ. Τελεβάντος νὰ συκοφαντεῖ τοὺς ἀδελφοὺς τοῦ περιοδικοῦ «Σταυρὸς» ὅτι  ἐξυπηρετοῦν κάποια σκοπιμότητα, ἂς σκεφθεῖ μήπως αὐτὸς προσπαθεῖ νὰ κρύψει πίσω ἀπὸ τὴν πολεμική του ἐναντίον τῆς ἀποτειχίσεως, τὴν ἀπόφασή του νὰ μὴν ἀποτειχισθεῖ.

Στὴ συνέχεια ἐπαναλαμβάνουμε τὸ ἄρθρο, στὸ ὁποῖο ὁ κ. Τελεβάντος δὲν ἔχει ἀκόμα ἀπαντήσει:

Ὁ κ. Τελεβάντος συνεχίζει τὶς συκοφαντίες ἐναντίον μας, διαστρεβλώνοντας ἀκόμα καὶ τὶς θέσεις τοῦ π. Ἐπιφάνιου!!!

Ο κ. Παναγιώτης Τελεβάντος ἔχει ἐπανειλημμένως συλληφθεῖ νὰ ψεύδεται καὶ νὰ διαστρέφει τὶς θέσεις μας, ἰδίως ὡς πρὸς τὴν ἀποτείχιση, παρὰ τὶς διαψεύσεις τῶν ὅσων κακόβουλα γράφει ποὺ κατὰ καιροὺς  κάνουμε, μὲ εὐγενικὸ πάντα τρόπο καὶ χωρὶς νὰ ἀναφερόμαστε στὸ πρόσωπό του, λόγῳ τῆς ἐπικοινωνίας ποὺ παλαιότερα εἴχαμε.

Παλιά ΦΩΤΟ από το ιστολ. Τελεβάντος

Δυστυχῶς, ὅταν τοῦ «μπεῖ μιὰ ἰδέα στὸ μυαλὸ» δύσκολα τὴν ἀποβάλλει, ὅπως διαπιστώνω ἐδῶ καὶ μερικὰ χρόνια, ὅσον χρόνο ἐπικοινωνούσαμε μὲ e-mail, τὰ ὁποῖα διατηρῶ. Τοῦ ἔγραψα, τότε, ὅτι εἶναι λάθος (ἀποτελοῦσε φαντασίωσή του) νὰ ταυτίζει τὸν κ. Ἀθανάσιο Σακαρέλλο μὲ 3-4 ἄλλα ὑπαρκτὰ πρόσωπα (ὅπως τοῦ κ. Τσολογιάννη)!  Αὐτὸς ἐπὶ μῆνες ἀκόμα ἐπέμενε περιπαίζοντας καὶ εἰρωνευόμενος τὸν κ. Σακαρέλλο κακοηθέστατα, γιὰ κείμενα ποὺ δὲν εἶχε γράψει καὶ ἀναρτήσεις ποὺ δὲν εἶχε κάνει καί, ἀσφαλῶς, οὔτε κἂν τὶς εἶχε διαβάσει!!!

Τὸ ἴδιο συνέβη ἀργότερα ὅταν ταύτιζε τὸν π. Μελέτιο Βαδραχάνη μὲ κάποιους ἱστολόγους (καὶ πάλι μὲ τὸν κ. Τσολογιάννη!!!. Γνώριζα πολὺ καλὰ ὅτι ὁ π. Μελέτιος ὄχι μόνο δὲν ταυτιζόταν, μὰ δὲν εἶχε καμία συνεργασία μὲ τὰ πρόσωπα αὐτά. Μὲ ἕνα μάλιστα ἱστολόγο  (μὲ τὸν ὁποῖο τὸν ταύτιζε ὁ κ. Τελεβάντος) ὁ π. Μελέτιο εἶχε καὶ ἀντίθετες ἐκκλησιολογικὲς θέσεις! Ὅταν καὶ πάλι τοῦ ἔγραψα ὅτι κάνει λάθος καὶ ἐκθέτει πρόσωπα, καὶ τὸν διαβεβαίωσα γι’ αὐτό, δὲν πείστηκε, ἀλλὰ μοῦ ζήτησε ...ἀποδείξεις!!! (ἀστυνομικῆς ἢ εἰσαγγελικῆς ἀρχῆς; δὲν μοῦ ἐξήγησε!). Συνέχισε δὲ ψευδέστατα νὰ τὸν ὑβρίζει (ἐνθυμοῦμαι τὶς εὐτελεῖς ὕβρεις του στὸν ἱστότοπο "ksipnistere") καὶ νὰ τὸν εἰρωνεύεται ἀφιλάνθρωπα καὶ χυδαιότατα, νὰ ταυτίζει καὶ νὰ καταφέρεται κατὰ τοῦ π. Μελετίου, ὡς νὰ ἀποτελεῖται καὶ συστεγάζει ὁ π. Μελέτιος ἐν ἑαυτῷ ...κάποια ἄλλα πρόσωπα, 2 ἢ 3 μαζί!

Καὶ ὅλα αὐτά, ἐπειδὴ δὲν τοῦ κάναμε τὴ χάρη νὰ ΜΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΟΥΜΕ, ὅπως φορτικὰ (ἀκόμη καὶ τηλεφωνικὰ ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ) προσπαθοῦσε νὰ μᾶς πείσει!

Ὅπως μὲ τοὺς ἀνωτέρω, ἔτσι καὶ μὲ ὅσους τελικὰ δὲν τὸν ἀκούσαμε καὶ ἀποτειχιστήκαμε, ἐπειδὴ αὐτὸς ἔχει κάνει τὶς ἀντίθετες –σὲ σχέση μὲ τὴν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας– ἐπιλογές του, μὲ ἀναπόδεικτο εἰσαγγελικὸ λόγο, καὶ στηριζόμενος σὲ παρερμηνεῖες τῶν γραπτῶν καὶ αὐτοῦ τοῦ π. Ἐπιφανίου, μᾶς ὀνόμαζε αὐθαίρετα, πότε ἐν δυνάμει σχισματικοὺς καὶ πότε σχισματικοὺς λόγῳ τῆς ἀποτείχισης, χωρὶς οὐδεμία Πατερικὴ μαρτυρία (παρόλο ποὺ ἐγγράφως ὑποσχέθηκε τὸ 2010 ὅτι ἐν καιρῷ θὰ ἀποδείξει μὲ πατερικὸ λόγο τὸ ἐσφαλμένο τῆς ἀποτειχίσεως), στηριζόμενος κυρίως στὸν π. Ἐπιφάνιο.

Στὸ ἱστολόγιό μας ἔχουμε φιλοξενήσει δεκάδες κείμενα τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ (πέρα ἀπὸ δικά μας κείμενα) μὲ ἑκατοντάδες Πατερικὲς μαρτυρίες, ποὺ ἀποδεικνύουν ὅτι ἡ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας ἀπαιτεῖ μέσα σὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα (ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ Ἐπίσκοποι διδάσκουν ἀποδεδειγμένα κακοδοξίες) τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, εἴτε αὐτοὶ ἔχουν καταδικασθεῖ ἀπὸ Σύνοδο εἴτε ὄχι. Ὁ κ. Τελεβάντος ὅμως, στηριζόμενος στὴν δική του θεωρία καὶ αὐθεντία (καὶ θεωρῶν τὸν ἑαυτό του κάτι σὰν ἰντερνετικὸ Πάπα) συνεχίζει νὰ βάλει ἐναντίον μας συκοφαντικὰ καὶ ἀναπόδεικτα. Ἀποφύγαμε, χρόνια τώρα, νὰ ἀπαντήσουμε, ἀλλὰ εἶναι καιρὸς νὰ δοθεῖ μιὰ ἀπάντηση προσωπική. Νὰ τονίσουμε δέ, ὅτι μὲ ὅσα γράφει -πέρα ἀπὸ τὶς συκοφαντίες- καὶ ἐνῶ νομίζει ὅτι συνεισφέρει στὸν ἀντι-Οἰκουμενιστικὸ ἀγώνα, δὲν κάνει τίποτε ἄλλο (εἴτε τὸ καταλαβαίνει εἴτε ὄχι) παρὰ νὰ ρίχνει νερὸ στὸ μύλο τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!

Ὁ κ. Τελεβάντος, λοιπόν, διαγράφει τοὺς προηγούμενους Πατέρες καὶ τὸν ἴδιο τὸν ἱερὸ Κανόνα καὶ μᾶς παραπέμπει σὲ σύγχρονους Πατέρες τῶν δικῶν του προδιαγραφῶν, τῶν ὁποίων μάλιστα τὸ πνεῦμα διαστρέφει. Δὲν καταλαβαίνει ὅτι στὴ βιασύνη του νὰ πολεμήσει ἐμᾶς (ποὺ τολμήσαμε νὰ μὴν ἐφαρμόσουμε τὶς ὑποδείξεις του περὶ ἀποτειχίσεως), καθίσταται θεομάχος, διαστρεβλώνοντας ἕνα Ἱερὸ Κανόνα τῆς Ἐκκλησίας, χωρὶς μάλιστα νὰ ἔχει καταφέρει νὰ ἀποδείξει μὲ Πατερικὸ λόγο ὅτι ὁ ΙΕ' Κανόνας δὲν ἐπιτρέπει τὴν ...Ἀποτείχιση(!), ὅπως περίπου ὑποσχέθηκε!!!

Στηρίζεται -ὡς εἰς αὐθεντία- στὸν μακαριστὸ καὶ σεβαστὸ γέροντα Ἐπιφάνιο Θεοδωρόπουλο, ὁ ὁποῖος ὅμως δὲν εἶναι Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ ὁποίου τὸ βιβλίο «Τὰ Δύο Ἄκρα» (ποὺ τὸ συνιστᾶ ὁ κ. Τελεβάντος ὡς τὴν συνισταμένη τῆς Πατερικῆς σοφίας) περιέχει σημαντικὲς ἀνακρίβειες καὶ λάθη ὡς ἔχον ἄλλη στοχοθεσία, ἀφοῦ ἀπαντοῦσε σὲ προβλήματα τῶν δεκαετιῶν 1960 καὶ 1970 συνδιάζοντάς τα πάντα μὲ τὸ τότε μεγάλο πρόβλημα τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερολογίου. Δὲν καταλαβαίνει, ὅτι παραποιώντας τὴ σκέψη τοῦ ἀείμνηστου π. Ἐπιφάνιου, τὸν ἐκθέτει; Διότι τὸ βιβλίο "Τὰ Δύο Ἄκρα":

1) Δὲν γράφτηκε γιὰ τοὺς ἀποτειχισμένους, ἀλλὰ γιὰ τὴν ἰδιόρυθμη ἀποτείχιση τῶν Παλαιοημερολογητῶν καὶ ὅσους προσέφευγαν σ’ αὐτούς τότε, 2) Ἔχει κάποιες λανθασμένες θέσεις ἀκριβῶς στὸ θέμα περὶ Ἀποτειχίσεως καὶ 3) Δυστυχῶς γιὰ τὸν κ. Τελεβάντο ποὺ ἄλλοτε τὸ ἀποκρύβει καὶ ἄλλοτε τὸ συσκιάζει, ὁ π. Ἐπιφάνιος  δὲν θεωροῦσε ἀντιεκκλησιαστικὴ πράξη τὴν Ἀποτείχιση, ὅταν ἐφαρμόζεται ὅπως τὴν νομοθετεῖ ὁ ΙΕ΄ Κανόνας τῆς ΑΒ΄ Συνόδου καὶ δὲν θεωροῦσε τοὺς ἀποτειχισμένους σχισματικοὺς καὶ ἐκτὸς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ ἐναντιωνόταν  σὲ ὅσους φλέρταραν μὲ τὶς ἰδέες τῶν Γ.Ο.Χ.

Παρουσιάζουμε κάποια σημεῖα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα φαίνεται ὅτι ὁ π. Ἐπιφάνιος ἀποδεχόταν τὴν Ἀποτείχιση, ὅπως ἐφαρμόζεται σήμερα, ἂν καὶ σὲ ἄλλα σημεῖα δείχνει νὰ ὑπαναχωρεῖ ἀπ΄ αὐτὴ τὴ θέση, γεγονὸς ποὺ τὸν παρουσιάζει στὸ ἴδιο του βιβλίο νὰ φάσκει καὶ νὰ ἀντιφάσκει. 

 Δὲν ἀναφερόμαστε στὴν διαφωνία ποὺ ὑπάρχει γιὰ τὸ δυνητικὸ ἢ προαιρετικὸ τοῦ Ἱ. Κανόνος. Τὸ θέμα (ἂν καὶ ἔχει ἀποδειχθεῖ ὅτι εἶναι λυμένο ἀπὸ τοὺς Πατέρες) συζητεῖται. Ἤδη ἡ ἀπόπειρα τῆς Ἱ. Μ. Πειραιῶς (διὰ τῆς συγγραφῆς βιβλίου) νὰ ἀποδείξει τὸ δυνητικό, δὲν ἀπέδωσε, ἀντίθετα οἱ ἱερεῖς της ὑπεστήριξαν ἀντιπατερικὲς θέσεις, ὅπως ἀπέδειξε ὁ π. Εὐθύμιος, καὶ ἔκτοτε σταμάτησαν νὰ γράφουν, γιὰ νὰ μὴν ἐκτεθοῦν περισσότερο. Ὁ μόνος ποὺ ὑποστήριξε τὴν ἀποτυχημένη προσπάθεια τῆς Ι. Μ. Πειραιῶς ἦταν ὁ κ. Τελεβάντος, χωρὶς προσφυγὴ σὲ Πατερικὰ κείμενα (ἀφοῦ δὲν ὑπάρχουν, ἀλλιῶς θὰ τὰ εἶχε βρεῖ ἀπὸ τὸ 2010 ποὺ ψάχνει) καὶ μὲ μοναδικὸ ἐπιχείρημα τὴν δική του ...παπικῆς ἐμβέλειας καὶ αὐθεντίας θέση!

Ἂς δοῦμε, ὅμως, τί γράφει γιὰ τὴν Ἀποτείχηση ὁ π. Ἐπιφάνιος:

"Αἱρετικοὶ (Ἐπίσκοποι) εἶναι ...καὶ ἐκεῖνοι οἵτινες οὔτε καταδικάσθησαν ἀκόμη ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας οὔτε ἐξῆλθον αὐτοβούλως ἐξ αὐτῆς, ἀλλὰ διατελοῦσιν ἀκόμη ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας. Μία τοιαύτη εἶνε ἡ περίπτωσις τοῦ Πατριάρχου. Ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας ἔχει κηρύξει αἱρετικὰ φρονήματα (σ.σ.: πόσο μᾶλλον ὁ πατρ. Βαρθολομαῖος!)... Συνεπῶς εἶνε ἀκόμη ἀγωγὸς χάριτος. Τελεῖ μυστήρια. Ἡμεῖς τί δυνάμεθα νὰ πράξωμεν; α) Νὰ προσευχώμεθα ὑπὲρ ἀνανήψεως καὶ μετανοίας αὐτοῦ. β) Νὰ διαμαρτυρώμεθα κατ' αὐτοῦ καὶ νὰ ἀγωνιζόμεθα. Ἂν δὲ ἡ συνείδησίς τινος δὲν ἀνέχηται νὰ μνημονεύῃ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἔχει τὸ δικαίωμα, προβαίνων ἔτι περαιτέρω, νὰ παύσῃ τὸ μνημόσυνον του, συμφώνως τῶ ΙΕ΄ Κανόνι τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Τοῦτο ὅμως εἶνε τὸ ἔσχατον βῆμα, εἰς ὃ δύναται νὰ προχωρήσῃ, ἂν θέλῃ νὰ μὴ εὑρεθῆ εἰς σχίσματα καὶ εἰς ἀνταρσίας" (σελ. 89).

Καὶ παρακάτω: "Οἱ ἱεροὶ Κανόνες παρέχουσι δικαίωμα παύσεως μνημοσύνου τοῦ αἱρετικὰς διδασκαλίας κηρύσσοντος Ἐπισκόπου ἢ Πατριάρχου. (σελ. 90).

Στὴ σελ. 75 βαπτίζει μὲν τὸν ΙΕ΄ Κανόνα ὡς δυνητικόν, (ἡ γνωστή του θέση ποὺ ἀμφισβητεῖται), ἀλλ’ ὅμως δέχεται, σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν κ. Τελεβάντο ποὺ μᾶς συκοφαντεῖ ὡς σχισματικούς, ὅτι ὁ διακόπτων τὸ Μνημόσυνο τοῦ Ἐπισκόπου «"πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως", οὐδαμῶς παρανομεῖ, διὸ καὶ δὲν ὑπόκειται εἰς ἐπιτίμησιν, ἀλλὰ μᾶλλον ἄξιος ἐπαίνου εἶνε». Καὶ στὴν ἑπομένη σελίδα 76, γράφει: «Ὁ παύων τὸ μνημόσυνον τοῦ οἰκείου Ἐπισκόπου Κληρικός, ἀρκεῖται εἰς τοῦτο, ἀποφεύγει νὰ μνημονεύει ἑτέρου καὶ ἀναμένει ἐν ἠρεμίᾳ συνειδήσεως τὴν κρίσιν τῆς Συνόδου» (Ἡ ἀραίωση τῶν γραμμάτων τοῦ π. Ἐπιφανίου).