Μήνυμα αφύπνισης ως προς τα ΣΚΟΠΙΑ έστειλε ο Θεσ/νίκης Ανθιμος. Για τον Οικουμενισμό όμως;

Μήνυμα ἀφύπνισης γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν προκλήσεων ἀπὸ τὰ Σκόπια (ὡς νὰ εἶναι κάποιος ἀξιωματοῦχος τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν), γνωρίζει νὰ στέλνει ὁ Θεσσαλονίκης Ἄνθιμος.

Πότε, ὅμως, θὰ θελήσει νὰ λειτουργήσει καὶ ὡς Ἱεράρχης; Πότε δηλαδή, θὰ στείλει κάποιο μήνυμα ἀφύπνισης στὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη γιὰ τὶς αἱρετικές του προκλήσεις; Ἀσφαλῶς ΠΟΤΕ, γιατὶ εἶναι σημαίνoν μέλος τῆς Νέας Ἐκκλησίας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (πάλι προχθὲς ἦταν παρὼν στὶς ἐκδηλώσεις ὑπὲρ τοῦ Πατριάρχη).

Μήπως, ὅμως, ἡ θλιβερή του δράση, ξυπνήσει τοὺς ἀντι-Οἰκουμενιστές, ποὺ κοινωνοῦν μαζί του;

Πηγή: Agioritikovima

Μήνυμα αφύπνισης για να αντιμετωπίσουν τα ΣΚΟΠΙΑ έστειλε ο Θεσσαλονίκης Ανθιμος από τον Ι. Ν. Αγίου Γεωργίου Επανωμής

του Γιώργου Νταλιάρη

Την αφύπνιση των Ελλήνων για να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις από τις γειτονικές χώρες και ειδικά από τα Σκόπια και την Τουρκία έστειλε σήμερα το πρωί από τον πανηγυρίζοντα

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΟΥΜΕ ΑΓΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΘΑΝΑΤΩΘΕΝΤΑΣ ΑΠΟ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ "ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ"; (Είτε αυτοί είναι Οικουμενιστές -Εθνομάρτυς Χρυσόστομος Σμύρνης- είτε Κόπτες, είτε Παπικοί, είτε Προτεστάντες;

ΜΑΡΤΥΡΙΟ, ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΤΗΤΑ

Τοῦ θεολόγου κ. Ἀνδρέα Κυριακοῦ

Ο αρχιμ. Δανιήλ Αεράκης σε άρθρο του θίγει το θέμα του μαρτυρίου των ετεροδόξων, αναφερόμενος στο ότι στις 15 Φεβρουαρίου 21 Κόπτες σφαγιάστηκαν ανηλεώς από τους μωαμεθανούς στη Λιβύη και προηγουμένως άλλοι 45, προφανώς μονοφυσίτες ή νεστοριανοί, στο Ιράκ. Σίγουρα το θέμα είναι εξόχως ενδιαφέρον και τα βάσανα και οι εν ψυχρώ εκτελέσεις των ανθρώπων αυτών, μιλώ για τους ετερόδοξους χριστιανούς της Μ. Ανατολής κι όχι μόνο, είναι γεγονότα φρικιαστικά, που στεναχωρούν και γεμίζουν με αποτροπιασμό καθε άνθρωπο. Όλοι οι άνθρωποι, άνεξάρτητα από την πίστη τους, έχουν αδιακρίτως το δικαίωμα της ζωής και κανένας δεν μπορεί να τους την αφαιρεί. Οι αιμοδιψείς αυτοί δολοφόνοι του «Προφήτη» μόνο από αρρωστημένα μυαλά μπορουν να δικαιώνονται.

Όμως ο Πανοσιολογιώτατος με σπουδή και χωρίς καμμιά επιφυλαξη προχώρησε ένα βήμα παραπέρα: στην αγιοποίηση αυτών των ανθρώπων. Μάλιστα δεν διστάζει να μας πει ότι το χωρίο «ούτοι πάντες μαρτυρηθέντες δια της πίστεως» (Εβρ. ια΄39) ταιριάζει απολύτως στην περίπτωση τους. Με όλο το σέβας, δεν θα συμφωνήσω με τον π. Δανιήλ. Κι εξηγώ πού εστιάζεται η διαφωνία μου.

Οι άνθρωποι αυτοί, οι Κόπτες (δηλαδή Αιγύπτιοι μονοφυσίτες), έχουν φύγει από την Εκκλησία από  το 451 μ.Χ.. Δέχεται ο Πανοσιολογιώτατος ότι υπάρχουν εκτός Εκκλησίας Άγιοι μαρτυρες; Αν η απάντησή του είναι θετική πρέπει να σπεύσει να αγιοποιήσει όλους τους ανά τους αιώνας

Eγκώμιον εις τoν Άγιον Γεώργιον

Τοῦ ἐν Ἁγίοις ἡμῶν πατρὸς ἡμῶν Ἀνδρέου Κρήτης τοῦ Ἱεροσολυμίτου

(μεταφρασθὲν εἰς κοινὴν διάλεκτον ὑπὸ Νικοδήμου Ἁγιορείτου)

Εὐλόγησον Πάτερ.

Πάντοτε μέν, καὶ πάντων τῶν ἄλλων ἁγίων μαρτύρων αἱ ἑορταὶ εἶναι λαμπραὶ καὶ ἐπίσημαι λαμπροτέρα ὅμως καὶ ἐπισημοτέρα εἶναι ἡ σήμερον ἑορταζομένη ἑορτή, Γεωργίου τοῦ ἐνδόξου μεγαλομάρτυρος, διότι ἡ τούτου παροῦσα πανήγυρις, ὄχι μόνον φέρει εἰς τὸν ἑαυτόν της τὴν μίμησιν τοῦ πάθους τοῦ Κυρίου, καὶ στολίζεται μὲ τοὺς ἀθλητικοὺς ἀγῶνας τοῦ μάρτυρος, καὶ λαμπρύνεται μὲ τῆς Ἀνοίξεως τὰ κάλλη καὶ χάριτας...

Ὅθεν ἐπειδὴ τὸ σκότος τῆς εἰδωλολατρίας τῷ τότε καιρῷ ἐχύθη, εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην, …τότε ἐφάνη ὡσὰν ἕνας ἡμεροφανὴς ἀστέρας, λαμπρύνων φαιδρῶς τὴν εὐσέβειαν, ὁ λαμπρὸς καὶ περιβόητος μάρτυς Γεώργιος, τὸ γλυκὺ καὶ πρᾶγμα καὶ ὄνομα. Γεώργιος, ὁ δείξας σύμφωνον τὸ ἔργον μὲ τὸ ὄνομα, καὶ

Για τον ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ, για τους ΕΣΧΑΤΟΥΣ χρόνους, για τον ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ, π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

Συλλογή ἀναφορῶν
 τοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου
 γιά τούς ἔσχατους χρόνους.

 Πρόλογος

Ὁ Γέροντας Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος μᾶς ἄφησε μία μεγάλη πνευματική κληρονομιά. Μᾶς παρέδωσε ἕναν τεράστιο ἀριθμό κατηχητικῶν ὁμιλιῶν, κατανεμημένων σέ διαφορετικές θεματικές σειρές.

 Ἀκούσαμε και συλλέξαμε ἀπό μεγάλο ἀριθμό ὁμιλιῶν, κατά τήν κρίση μας, ἐνδεικτικές ἀναφορές τοῦ πατρός Ἀθανασίου, πού μᾶς ἔκαναν ἰδιαίτερη ἐντύπωση καί πού ἀφοροῦσαν τά σημεία τῶν ἔσχατων χρόνων.

Εἴθε ὁ Ἅγιος Τριαδικός Θεός δι΄ εὐχῶν τοῦ μακαριστοῦ Γέροντά μας π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου νά εὐλογήσει· πνευματική καρποφορία μας στίς ψυχές ὅλων μας.  

Π.Γ.

                         

«Ἀπολύτως πιστεύω, ὅτι ἔχομε ἤδη μπεῖ στό προοίμιο, ἄν ὄχι στό κύριο θέμα τῆς ἐποχῆς τοῦ ἀντιχρίστου, στό προοίμιο τῶν ἐσχάτων».

(Σειράχ, ὁμιλία 279η, 1-5-2001)

«Ὑπάρχει μία αἴσθηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς συνείδησης, ὅτι ὁ ἀντίχριστος δέν θά ἀργήσει νά ἔρθει, ἐπειδή ζοῦμε ἐσχάτους καιρούς. Θά σᾶς θυμίσω, γιά νά δεῖτε τήν ἐκκλησιαστική συνείδηση, τό ἀπολυτίκο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, πού ἐκεῖ λέγει ὅτι: «Ἐφάνη εἰς τούς ἐσχάτους καιρούς», ἐνῶ δέν ἔχομε ἄλλα ἀπολυτίκια, ψάξτε ὅλα τά ἀπολυτίκια τῶν ἁγίων ὅλων τῶν αἰώνων, δέ θά δεῖτε πουθενά νά ὑπάρχει αὐτός ὁ χαρακτηρισμός, «ἔσχατοι καιροί».

(Πράξεις, ὁμιλία 120ή) 

«Ἐγώ πιστεύω, ἀπολύτως πιστεύω, ὅτι ἔχομε ἤδη μπεῖ στό προοίμιο, ἄν ὄχι στό κύριο θέμα τῆς ἐποχῆς τοῦ ἀντιχρίστου, στό προοίμιο τῶν ἐσχάτων, τό πιστεύω. Θά δοῦμε χειρότερα ἀπό ἐκεῖνα πού ζοῦμε, ἔχομε ὄχι μακρύ μέλλον, νά δοῦμε … τά χειρότερα … [ἡ ὁμιλία ἔγινε στίς 1-5-2001]».

(Σειράχ, ὁμιλία 279η)

«Κάποτε, ὅταν ἤμουν μικρός, εἶχα μία ἀπορία ἡ ὁποία μέ βασάνιζε. Ἦταν ἡ ἑξῆς: Ἄκουσα γιά τόν ἀντίχριστο, ἄκουγα γιά τό τέλος τοῦ κόσμου, γιά τή Δευτέρα Παρουσία, ἄκουγα ἀπό τούς ἁπλούς ἀνθρώπους ὅτι ὁ ἀντίχριστος θά σφραγίσει τούς δικούς του ἀνθρώπους καί ὅσοι ἔχουν τή σφραγίδα τοῦ ἀντιχρίστου δέν θά μποῦν στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ὅλα αὐτά τά ἄκουγα καί μοῦ δημιουργοῦσαν τήν ἑξῆς ἀπορία: Μά καλά, τόσο χαζοί θά εἶναι οἱ Χριστιανοί, νά παραδοθοῦν στόν ἀντίχριστο;

Ἀλλά ὅμως, ἀγαπητοί μου, ὅταν μεγάλωσα, κατάλαβα ὅτι

Απίστευτη οικουμενιστική ξετσιπωσιά:

«Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία η Διεθνής Επιστημονική Ημερίδα με θέμα:

"Φραγκίσκος Α΄ Επίσκοπος Ρώμης-Βαρθολομαίος Α΄ Οικουμενικός Πατριάρχης. Πρότυπα θρησκευτικών ηγετών στον 21ο αιώνα"»

Πηγή: "Κατάνυξις"

Θέμα της ανάρτησης: Οικουμενιστικές πρακτικές αποθέωσης του πατριάρχου Αθαναγόρα και φίμωσης των Αγίων Πατέρων της εκκλησίας. Ποιός ο ρόλος των Πανεπιστημιακών δασκάλων στη διάδοση της ιδέας του Οικουμενισμού και του θρησκευτικού συγκρητισμού; Πως μεθοδεύτηκε η αποκαθήλωση του ομολογιακού χαρακτήρα της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. και ποιόν εξυπηρετεί η μετατροπή της σε Θρησκειολογικό; Πως μεθοδεύεται η άμβλυνση του ορθόδοξου αισθητηρίου του πιστού λαού, μέσα από τη στρεβλή ανώτατη μόρφωση;  

Όσοι συντάσσονται με το αντιοικουμενιστικό μέτωπο, χλευάζονται, εξουθενώνονται και διώκονται. Έχουνε όμως την αλήθεια, έχουνε το Χριστό. Στο οικουμενιστικό στρατόπεδο από την άλλη, η κοσμική εξουσία, η λάμψη και ο βατικάνειος πλούτος, δεν κρύβονται. Δεν έχουν όμως την αλήθεια, δεν είναι με το Χριστό. Η στενή και τεθλιμένη οδός αξιοσέβαστοι καθηγητές που απωλέσατε, είναι εκείνη η μία, που οδηγεί στον ουρανό.

Άρχισε σήμερα λίγο μετά τις 10.00 το πρωί και ολοκληρώθηκε αργά το μεσημέρι η Διεθνής Επιστημονική Ημερίδα με θέμα «Φραγκίσκος Α΄ Επίσκοπος Ρώμης-Βαρθολομαίος Α΄ Οικουμενικός Πατριάρχης. Πρότυπα θρησκευτικών ηγετών στον 21ο αιώνα». Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη υπό την αιγίδα της Κοσμητείας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στο αμφιθέατρο Γ΄ του Κέντρου Διάδοσης Ερευνητικών Αποτελεσμάτων (ΚΕ.Δ.Ε.Α) του ΑΠΘ (κόκκινο κτήριο) και διοργανώθηκε με τη συνεργασία του Institute for Ecumenical Theology, Eastern Orthodoxy, and Patristics του Τμήματος Καθολικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου του Γκράτς της Αυστρίας και του Τομέα Εκκλησιαστικής Ιστορίας, Χριστιανικής Γραμματείας, Αρχαιολογίας και Τέχνης του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ. Το αμφιθέατρο Γ΄ στο υπόγειο του ΚΕ.Δ.Ε.Α αποδείχτηκε μικρό για να φιλοξενήσει μια τέτοια εκδήλωση. Παρά το γεγονός ότι διανύουμε τη δεύτερη ημέρα μετά τις διακοπές του Πάσχα το αμφιθέατρο ήταν κατάμεστο από φοιτητές σε όλη τη διάρκεια της ημερίδας.

Στην ημερίδα συμμετείχαν ο Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, καθηγητής  Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου Καστελλίου και Βιάννου και καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ Ανδρέας Νανάκης, ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Καθολικών Κερκύρας Ιωάννης Σπιτέρης και καθηγητές ομότιμοι και εν ενεργεία του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ και του Τμήματος Καθολικής Θεολογίας του Γκρατς. Χαιρετισμό εκ μέρους των Πρυτανικών Αρχών απηύθυνε η Αναπληρώτρια Πρύτανη, Καθηγήτρια Αριάδνη Στογιαννίδου. Το κοινό που παρακολούθησε τη διεθνή αυτή επιστημονική ημερίδα ανήκε και στις δύο εκκλησιαστικές παραδόσεις. Σε αυτήν παραβρέθηκαν καθηγητές και των δύο Τμημάτων της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, ξένοι καθηγητές οι οποίοι συμμετέχουν στο Διεθνές Συνέδριο με θέμα «Ο πάπας Λέων Α΄, ως γέφυρα διαλόγου Ανατολής και Δύσης» που διεξάγεται από χθες στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ, ορισμένοι από τους χορηγούς, προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές, υποψήφιοι διδάκτορες, θεολόγοι και εκπαιδευτικοί διαφόρων ειδικοτήτων, κληρικοί και μοναχοί καθώς και δημοσιογράφοι. Τον Παναγιότατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης εκπροσώπησε ιερέας της Μητροπόλεως.

ΠΕΡΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ, του θεολόγου Ν. Πανταζή

ΠΕΡΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ

Όσοι πιστεύουμε στον Χριστό και τον δεχόμαστε ως Πατέρα και Θεό μας, έχουμε εμπιστοσύνη σε όλα όσα μας παρέδωσε και αποδεχόμαστε με την καρδιά μας όλα τα μυστήρια που θέσπισε για την σωτηρία της ψυχής, όπως είναι η Βάπτιση, η Εξομολόγηση και η Θεία Κοινωνία.
Όσοι αγαπούμε ειλικρινά το Χριστό, εξετάζουμε από ειλικρινή διάθεση αξιοπρέπεια και σεβασμό, να ερευνήσουμε, μάθουμε και να δούμε ποια είναι η διδασκαλία του Χριστού σχετικά με την συγχώρεση και με ποιον ακριβώς τρόπο την λαμβάνουμε. Δεν είναι πράγμα τίμιο να αμφισβητούμε τον τρόπο που διάλεξε να μας παράσχει την άφεση, την συγχώρεση των αμαρτιών μας. Δεν είναι φιλότιμο να απορρίπτουμε όσα δυσκολευόμαστε εμείς οι ίδιοι να κατανοήσουμε και να εφαρμόσουμε. Δεν διαλέγουμε τα Μυστήρια του Χριστού, κατά προτίμηση και διπλωματική αρέσκεια δική μας.
Έχοντας απόλυτη συναίσθηση της αμαρτωλότητός μας, φέρνουμε κατά νου τον Λόγο του Θεού που λέγει: «Ουδείς αναμάρτητος», και «πας άνθρωπος ψεύτης» (Ψαλμ. 115, 2). Όποιος λέγει λοιπόν ότι δεν έχει αμαρτίες, ψεύδεται ενώπιον Θεού και ανθρώπων. Όλοι είμαστε αμαρτωλοί και όλοι έχουμε ανάγκη καθαρμού και συγχωρήσεως. Το θέμα είναι πως λαμβάνουμε την συγχώρηση… Εφ’ όσον αυτή παρέχεται από το Θεό, τότε ο Ίδιος ο Θεός μας

"Ελληνισμός και Ορθοδοξία ἐν διωγμῶ", ομιλία Ν. Χειλαδάκη

Ἀναρτοῦμε  ὁλόκληρη τὴν ὁμιλία τοῦ κ. Νικολάου Χειλαδάκη (σήμερα μᾶς ἐστάλη), ποὺ πραγματοποίησε στὴν Λάρισα προσκεκλημένος ἀπὸ τὸν Ὀρθόδοξο Χριστιανικὸ Ἀγωνιστικὸ Σύλλογο «Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης»

Πως θα γίνει η κοινή Ανάσταση των νεκρών;

 Μαρτυρία του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, στον οποίον ο Θεός αποκάλυψε πώς θα αλλάξουν τα υλικά σώμάτα και θα αφθαρτοποιηθούν κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Ιησού Χριστού! 

Μια μέρα, καθώς προσευχόταν [ο Αγιος Συμεών]  με καθαρότητα και συνομιλούσε με τον Θεό, είδε πως ο αέρας άρχισε να φωτίζει το νου του, και ενώ ήταν μέσα στο κελί του, νόμιζε  ότι βρισκόταν έξω, σ’ ανοιχτό χώρο. Ήταν νύχτα, που μόλις είχε ξεκινήσει. Τότε άρχισε να φέγγει από ψηλά όπως το πρωινό ροδοχάραμα- ω των φρικτών οπτασιών του ανδρός!-, και το οίκημα κι όλα τ’ άλλα εξαφανίστηκαν, και  νόμιζε ότι δεν ήταν καθόλου σε οίκημα. Τον συνέπαιρνε ολότελα θεία έκσταση αντιλαμβανόμενος καλά με τον

Ομιλία στο γεγονός της "καλής απιστίας" του Θωμά: Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ἀφιερωμένη αὐτὴ ἡ ἑβδομάδα στὸ γεγονὸς τῆς «καλῆς ἀπιστίας» τοῦ ἀποστόλου Θωμᾶ, τὸν ὁποῖον ἐπισκέφτηκε ὀκτὼ μέρες μετὰ τὴν Ἀνάσταση ὁ Κύριος. Ἀξίζει νὰ μελετήσουμε μιὰ ἀκόμα ἁπλῆ, ἀλλὰ καὶ θαυμάσια ὁμιλία τοῦ  ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, διὰ τῆς ὁποίας μᾶς ἀναλύει, ἑρμηνεύει καὶ ἀποκαλύπτει πολλὲς πτυχὲς τοῦ γεγονότος αὐτοῦ καὶ γενικότερα τῆς χριστιανικῆς ζωῆς.

Τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο μᾶς προσφέρει μιὰ μεγαλειώδη ἀπόδειξη τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ. Μιὰ ἀπόδειξη ποὺ πιστοποιεῖται μὲ τὴν πίστη τοῦ ἀποστόλου Θωμᾶ, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν πίστη χιλιάδων ἄλλων χριστιανῶν ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἱστορίας τῆς σωτηρίας ἴσαμε σήμερα.

«Οὔσης οὖν ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταὶ συνηγμένοι διὰ τὸν φόβον τῶν ᾿Ιουδαίων, ἦλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον, καὶ λέγει αὐτοῖς· εἰρήνη ὑμῖν» (Ἰωάν. κ’ 19).

Ἡ πρώτη ἡμέρα τῆς ἑβδομάδας εἶναι ἡ ἑπόμενη τοῦ Σαββάτου. Αὐτὸ εἶναι σαφὲς ἀπὸ τὸ κατὰ Μάρκον εὐαγγέλιο, ὅπου ἀναφέρεται:

«Καὶ διαγενομένου τοῦ σαββάτου… λίαν πρωΐ τῆς μίας σαββάτων» (Μάρκ. ιστ’ 1-2). Ἡ ἡμέρα αὐτὴ εἶναι ἡ Κυριακή, τότε ποὺ ἀναστήθηκε ὁ Κύριος νωρὶς τὸ πρωί. Ἀργὰ τὸ βράδυ τῆς ἴδιας ἡμέρας λοιπόν, οἱ μαθητὲς εἶχαν μαζευτεῖ σ’ ἕνα σπίτι στὰ Ἱεροσόλυμα ὅλοι μαζί, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Θωμά.

Ὅλα εἶχαν γίνει σύμφωνα μὲ τὴν προφητεία: «πατάξω τὸν ποιμένα καὶ διασκορπισθήσονται τὰ πρόβατα» (Μάρκ. ιδ’ 27).

Οἱ ἀπόστολοι ὅμως δὲν ἦταν ἄλογα ζῶα, γιὰ νὰ διασκορπιστοῦν στοὺς πέντε ἀνέμους. Συγκεντρώθηκαν ὅλοι μαζὶ σ’ ἕνα σπίτι γιὰ νὰ περιμένουν τὶς ἐξελίξεις καὶ νὰ στηρίξουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλο. Ἐπειδὴ φοβοῦνταν τοὺς Ἰουδαίους εἶχαν κλειδώσει τὴν πόρτα. Ἀναμφίβολα ὅλοι τους εἶχαν ζωντανὴ στὴ μνήμη τὴν προφητεία τοῦ Διδασκάλου τους, ὅταν τοὺς προειδοποιοῦσε πὼς θὰ τοὺς παραδώσουν σὲ συνέδρια καὶ θὰ τοὺς μαστιγώσουν στὶς συναγωγές (βλ. Ματθ. ι 17). Δὲν ἦταν δυνατὸ νὰ ξεχάσουν τὰ φοβερὰ λόγια Του: «ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα ἵνα πᾶς ὁ ἀποκτείνας ὑμᾶς δόξῃ λατρείαν προσφέρειν τῷ Θεῶ» (Ἰωάν. ιστ’ 2).

Ὁ φόβος τῶν ἀποστόλων αὐτὲς τὶς μέρες, ὅταν μπροστὰ στὰ μάτια τους συντελέστηκαν τόσα παράλογα ἐγκλήματα ἐναντίον τοῦ Διδασκάλου τους, ἦταν κάτι περισσότερο ἀπὸ κατανοητός. Ἀδύναμοι ἄνθρωποι ἦταν. Τί ἄλλο θὰ περίμεναν ἀπό τούς αἱμοδιψεῖς πρεσβυτέρους τῶν Ἰουδαίων, ἀφοῦ γνώριζαν ἤδη πόσο ἀδίστακτοι ἦταν στὴ δίκη τοῦ ἀναμάρτητου καὶ παντοδύναμου Χριστοῦ, τοῦ θαυματουργοῦ; Ὁ Χριστὸς ὅμως, ἀκόμα καὶ μέσα στὸν τάφο τοὺς εἶχε στὸ νοῦ Του, γιὰ νὰ μὴ πάθουν κανένα κακό. Θὰ τοὺς ἐνίσχυε νὰ μὴν προδώσουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλο καὶ νὰ μὴ σκορπιστοῦν στὶς τέσσερις γωνιὲς τῆς γῆς προτοῦ τὸν δοῦν ζωντανὸ καὶ δοξασμένο.

Καὶ νὰ ποὺ τώρα, τὸ τέταρτο βράδυ ἀπὸ τότε ποὺ οἱ μαθητὲς χωρίστηκαν ἀπὸ τὸν Κύριό τους –ἀπὸ τότε ποὺ τὸν συνέλαβαν καὶ τὸν ὁδήγησαν σὲ δίκη– καὶ τὴν πρώτη μέρα μετὰ τὴν Ἀνάσταση, ὁ Κύριος ἐμφανίστηκε μπροστά τους ζωντανὸς καὶ δοξασμένος. Ἦρθε κοντά τους καὶ κάθησε στὴ μέση, ἐνῶ οἱ πόρτες ἦταν κλειδωμένες. Ὅπως ὅλα τὰ θαύματα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἦταν πολὺ προσεχτικὰ ὑπολογισμένα γιὰ νὰ βοηθήσουν τὸν ἄνθρωπο, ἔτσι γινόταν καὶ τώρα. Ὁ Εὐαγγελιστὴς δὲν ἀφήνει κανένα περιθώριο ἀμφιβολίας ὅτι ὁ Κύριος μπῆκε στὸ κλειδωμένο σπίτι θαυματουργικά. Ὁ Κύριος ἐμφανίστηκε μπροστά τους μ’ αὐτὸν τὸν τρόπο, πρῶτα γιὰ νὰ μὴ τοὺς τρομάξει χτυπώντας τὴν πόρτα. Εἶχαν τρομοκρατηθεῖ ἀρκετὰ ἀπό τούς Ἰουδαίους κι ὁ Κύριος δὲν ἤθελε νὰ τοὺς τρομάξει περισσότερο, οὔτε γιὰ μιὰ στιγμή. Κι ἕνας δεύτερος λόγος, ποὺ εἶναι καὶ πιὸ σπουδαῖος, ἦταν γιὰ νὰ τοὺς δείξει πὼς εἶχε ἀνακτήσει τὴν