Τί σημαίνει «η εκ Θεού τιμωρία»!

(Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας)

 Η εκ Θεού τιμωρία σημαίνει

την εκ Θεού εγκατάλειψη

(απόσπασμα από την Ερμηνεία εις τον Ησαΐαν

Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας)

Ερμηνεύοντας το Ησαΐας 1.8: «ἐγκαταλειφθήσεται ἡ θυγάτηρ Σιὼν ὡς σκηνὴ ἐν ἀμπελῶνι καὶ ὡς ὀπωροφυλάκιον ἐν σικυηράτῳ, ὡς πόλις πολιορκουμένη» ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας λέγει:

Ελεεινή η κατάσταση. Πως δηλαδή δεν είναι άξια για θρήνους και κραυγές; Γιατί εκείνη που ήταν κόρη στο παρελθόν και είχε τιμηθεί με αυτή την ονομασία και ήταν κατά κάποιο τρόπο κάτω από την προστασία του φιλοστοργότατου Πατέρα, του Θεού, εκείνη που μεθούσε από την φροντίδα και την αγάπη του και ήταν στεφανωμένη από αυτόν με ατέλειωτες τιμές και δόξες, και νικούσε εκείνους που την αντιμάχονταν, και αποτελούνταν από το αμέτρητο πλήθος εκείνων που κατοικούσαν σ’ αυτήν, η παμμακάρια και περιβόητη Σιών, δηλαδή η Ιερουσαλήμ, λέγει ότι θα εγκαταλειφθεί, δηλαδή θα γίνει έρημη.

Και θα μείνει γυμνή κι από την δύναμη εκείνου που την έσωζε κι από τους κατοίκους της. Και θα εγκαταλειφτεί έτσι, σαν καλύβα στο αμπέλι και αποθήκη οπωρικών στο μποστάνι και σαν πόλη που πολιορκείται. Οι ορισμένοι δηλαδή φύλακες του αμπελώνα, όταν ακόμη τα τσαμπιά είναι

Κυριακή μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού

 

Τί συμβολίζει ὁ Σταυρός (β΄)

(+Μητρ. Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Ο σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ, ἀγαπητοί μου, εἶνε τὸ σύμβολο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ στὸν ἄνθρωπο. Συνάπτει τὰ διεστῶτα, ἑνώνει Θεὸ καὶ ἄνθρωπο. Ἀλλ᾽ ἐνῷ ἑνώνει, συγχρόνως καὶ χωρίζει. Χωρίζει; Μάλιστα, χωρίζει. Τί χωρίζει; Προσέξτε, ἀγαπητοί μου, τὴ συνέχεια.

Ἡ ἐσταυρωμένη ἀγάπη, ὁ Χριστός, ἐπιβάλλει ὑποχρεώσεις· θέλει ν᾿ ἀνταποκριθοῦμε στὴν ἀγάπη του, νὰ τὸν ἀγαπήσουμε φλογερά. «Ἡμεῖς», λέει ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, «ἀγαπῶμεν αὐτόν, ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς» (Α΄ Ἰω. 4,19). Καὶ πρώτη ἐκδήλωσις ἀγάπης πρὸς αὐτὸν εἶνε, νὰ μισήσουμε ἐκεῖνο ποὺ ὠδήγησε τὸν Κύριο στὸ σταυρό, δηλαδὴ τὴν ἁμαρτία. Ἡ ἁμαρτία μὲ τὶς ποικίλες μορφὲς καὶ διακλαδώσεις της, μὲ ἀγκυροβόλιο καὶ ὁρμητήριο τὴν καρδιὰ κάθε ἁμαρτωλοῦ, ξεκινᾷ κ᾽ ἐξαπλώνεται στὸ περιβάλλον, ἀποκτᾷ κι ἄλλους ὀπαδοὺς καὶ συνεργάτες, καὶ δημιουργεῖ αἰσχρὴ παράταξι, δικό της κόσμο ἄκοσμο, μέσα στὸν ὁποῖο κυρίαρχο στοιχεῖο εἶνε ἡ ἴδια. Αὐτὴ ἡ ἁμαρτία, ποὺ εἰσώρμησε ἀπὸ τὸν Ἀδὰμ στὴν ἀνθρωπότητα, ἀφοῦ ὠργανώθηκε ἐπιτελικά, ἐσταύρωσε «τὸν Κύριον τῆς δόξης» (Α΄ Κορ. 2,8).

Ἡ ἁμαρτία, νά ὁ σταυρωτὴς τοῦ Κυρίου. Συνεπῶς, τὴν ἁμαρτία πρέπει νὰ μισήσουμε, γιατὶ εἶνε ὑπαίτιος γιὰ ὅλα τὰ κακά, καὶ νὰ ποῦμε· Θάνατος στὴν ἁμαρτία, θάνατος στὶς κακίες καὶ τὰ πάθη, ποὺ ἀποτελοῦν τὸν «παλαιὸν

Ο ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΚΗΡΥΤΤΕΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΙΡΕΣΗ. Βίντεο με ομιλία π. Θεοδώρου Ζήση

Η ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ

ΤΩΝ ΧΑΡΤΟΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ

ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

Η μεταπατερική θεολογία του Δημητριάδος Ιγνάτιου στην οποία όλοι οι χαρτοπολεμιστές αντιοικουμενιστές πατέρες αντέδρασαν -και πολύ καλά έπραξαν- είναι ίσως θα τολμούσα να πω μικρότερης σημασίας από τη μεταπατερική Θεολογία, που διδάσκουν οι λεγόμενοι χαρτοπολεμιστές αντιοικουμενιστές πατέρες, για το λόγο ότι, η μεταπατερική Θεολογία του Ιγνάτιου, είναι ευκολότερα αναγνωρίσιμη ως ξένη προς την πατερική Θεολογία, αλλά η μεταπατερική θεολογία για την εν καιρώ αιρέσεως αντιμετώπιση που διδάσκουν οι Πειραιώς Σεραφείμ, π. Θεόδωρος Ζήσης και άλλοι είναι δυσκολότερο να εντοπιστεί και έτσι, πιο επικίνδυνη για τους ίδιους και για τους πιστούς που τους ακολουθούν.

Η μεταπατερική θεολογία του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ , του π. Θεόδωρου Ζήση  και άλλων αντιοικουμενιστών που διαμαρτύρονται και αντιδρούν ενάντια στον οικουμενισμό, ενάντια στο π.σ.ε, ενάντια στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τον Ιγνάτιο Δημητριάδος, τον  Ζηζιούλα Περγάμου, αλλά κοινωνούν με το π.σ.ε ως μέλη του, κοινωνούν με τον Βαρθολομαίο, τον Ιγνάτιο, τον Ζηζιούλα ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Η νέα μεταπατερική θεολογία, που διδάσκουν στην πράξη, είναι μια νέα

Εὐστάθιος ὁ Πλακίδας – 20 Σεπτεμβρίου

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ  ΑΓΙΟΣ
ΤΟΥ ΜΗΤΡ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

Στό θέατρο, ἀγαπητοί μου, στό θέατρο τῶν ἡρώων καί τῶν μαρτύρων τοῦ Χριστιανισμοῦ ἐμφανίζεται τώρα ἕνας ἅγιος, πού προέρχεται ἀπό τό στρατό, γιά νά ἀποδειχθῆ ὅτι καί στρατιῶτες ἀκόμα καί ἀξιωματικοί μποροῦν νά ἁγιάσουν καί νά γίνουν μέτοχοι τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Ὁ ἅγιος πού θά προβάλουμε στήν ὁμιλία αὐτή εἶνε ὁ ἅγιος Εὐστάθιος ὁ Πλακίδας, πού τήν ἱερή του μνήμη γιορτάζει ἡ ὀρθόδοξος Ἐκκλησία στίς 20 Σεπτεμβρίου.

Ὁ ἅγιος Εὐστάθιος γεννήθηκε στήν πρωτεύουσα τοῦ κόσμου, τή Ρώμη, τό τέλος τοῦ πρώτου αἰῶνος μετά Χριστόν. Νέος κατετάγη στό ρωμαϊκό στρατό καί χάρι στίς ἱκανότητές του ἔφθασε μέχρι τό βαθμό τοῦ στρατηγοῦ καί διακρίθηκε σέ πολλές μάχες. Ἦταν ἔγγαμος. Εἶχε ἐκλεκτή γυναίκα, τήν Τατιανή, καί δύο παιδιά. Δόξες, πλούτη καί μεγαλεῖα ἦταν στό σπίτι του. Ἀλλά τί νά τά κάνη κανείς ὅλα αὐτά, ὅταν λείπη ἡ πίστις στό Χριστό; Καί ὁ στρατηγός Πλακίδας, ὅπως λεγόταν πρίν νά βαπτισθῆ, ὡς πρός τή θρησκεία ἦταν εἰδωλολάτρης ὁ ἴδιος καί ἡ οἰκογένειά του καί ζοῦσαν μέσ΄ στό φοβερό σκοτάδι τῆς πλάνης. Ἀλλ΄ ὁ Πλακίδας δέν ἔμεινε σ΄ ὅλη του τή ζωή στήν πλάνη. Πίστεψε στό Χριστό. Πώς;

Μιά μέρα ὁ Πλακίδας εἶχε βγῆ στό δάσος γιά κυνήγι. Ἐκεῖ πού κυνηγοῦσε παρουσιάστηκε μπροστά του ἕνα μεγάλο ὄμορφο ἐλάφι,

Μ. Αθανασίου: Περί του μη κοινωνείν αιρετικοίς "ίνα μη μέτοχοι της κακοδοξίας και της κατακρίσεως αυτων γενόμεθα"!

    Ἀγάπη πρός ὅλους, ἀλλά κοινωνία μόνον μὲ τοὺς ὁμόπιστους! Μὲ τοὺς κακόπιστους ἀλλόπιστους διάσταση, ἀπομάκρυνση καὶ χωρισμός!

Όταν οι αντι-Οικουμενιστές μας παραγγέλλουν δια στόματος των κ.κ. Τελεβάντου και Κυριακού:

Καθημερινὰ οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς μᾶς πληροφοροῦν καὶ μᾶς ἀποκαλύπτουν τὰ ἀντι-Εὐαγγελικά, ἀντι-πατερικά, βλάσφημα καὶ αἱρετικὰ (διὰ λόγων καὶ πράξεων) κατορθώματα τῶν αἱρετικῶν!

Καὶ ἐνῶ καὶ μόνο γιὰ ἕνα ἀπ’ αὐτὰ οἱ Ἅγιοι θὰ ἀπομακρύνονταν ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές, αὐτοὶ ἐπιμένουν νὰ κοινωνοῦν μαζί τους!

Στὶς σημερινὲς ἀναρτήσεις ὁ κ. Τελεβάντος καὶ ὁ κ. Κυριακοῦ ἀσχολοῦνται μὲ τὰ ὅσα ἔγιναν στὴν Οἰκουμενιστικὴ κοινότητα τοῦ ΜΠΟΖΕ. Καὶ διαπιστώνουν καὶ συμπεραίνουν ὅτι μὲ τὶς ἐνέργειές τους οἱ Οἰκουμενιστὲς εἶναι, ὡς νὰ μᾶς στέλνουν ἕνα καθαρὸ μήνυμα:

«Το μήνυμα στεντόριο, εκκωφαντικά σαφές αλλά και “προχωρημένο”: Τίποτε δεν μας χωρίζει, βαδίζουμε μαζί. Χωνέψτε το επιτέλους. Να το μάθουνε σε Δύση κι Ανατολή».

Δυστυχῶς, τὸ ἴδιο μήνυμα «στεντόριο, εκκωφαντικά σαφές αλλά και “προχωρημένο”»  μᾶς στέλνουν καὶ οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστές.

Ὅσα καὶ νὰ κάνουν οἱ Οἰκουμενιστές, ἐμεῖς θὰ κοινωνοῦμε μαζί τους, θὰ «βαδίζουμε μαζί. Χωνέψτε το επιτέλους»!!!

Ὁ παπικὸς οἰκοδεσπότης τοῦ Μπόζε Enzo Bianchi

ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΟΥ ΜΠΟΖΕ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

«Μακάριος ανήρ ος ουκ επορεύθη εν βουλή ασεβών και εν οδώ αμαρτωλών ουκ έστη και επί καθέδρα λοιμών ουκ εκάθισεν» (Ψαλμ α΄1). Το παραπάνω ψαλμικό στίχο δεν τον έλαβαν καθολου υπόψη ή μάλλον τον αγνόησαν προκλητικά θεωρώντας τον «σκωληκόβρωτον», πλείστοι όσοι ταγοί της Εκκλησίας, κι όχι μόνο, που έσπευσαν αγαλλομένω ποδί στο Μπόζε της Ιταλίας στο 23^ο Συνέδριο της «μεικτής διομολογιακής κοινότητος». 

Η πρόσκληση του φραγκόπαπα Έντζιο Μπιάνκι είχε περισσότερη βαρύτητα κι άξιζε πιο πολύ από  τη ψαλμική επιταγή. Έτσι ο Οικουμενικός Πατριάρχης έστειλε μήνυμα στην ως άνω «συναγωγήν πονηρευομένων», ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας απέστειλε εκεί τον μητροπολίτην Ζιμπάμπουε, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών έστειλε το δικό του μήνυμα, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου τον χωρεπίσκοπο Μεσαορίας, ο Νέας Ιωνίας Γαβριήλ παρομοίως. 

Έδωσαν επίσης δυναμικά το παρόν τους μεταξύ άλλων, ο γνωστός καθηγητής Χρ. Γιανναράς, όπως κι ο προεξάρχων των αγουριδικών καθηγητής Πέτρος Βασιλειάδης κι ο  π. Βασίλειος Θερμός. Δεν μπορούσαν να λείψουν, με τίποτε, από τέτοιο οικουμενιστικό παρηγύρι. Εξάλλου ήταν όλοι τους εκεί. Παπικοί, Αγγλικανοί και Μονοφυσίτες. Το μήνυμα στεντόριο, εκκωφαντικά σαφές αλλά και «προχωρημένο»: Τίποτε δεν μας χωρίζει, βαδίζουμε μαζί. Χωνέψτε το επιτέλους. Να το μάθουνε

Ποιά ἀποτρεπτική σημασία έχουν τέτοια κείμενα στο παρά πέντε δραματικών για την Ορθοδοξία εξελίξεων;

Πάλι κωλυσιεργεῖ ἡ Μητρόπολη Πειραιῶς καὶ δίνει χρόνο στὴν φατρία τοῦ Φαναρίου (φατρία ἀποκαλεῖ τὴν ὁμάδα τῶν Οἰκουμενιστῶν ὁ Ἁγιορείτης Καθηγούμενος τῆς Ἱ. Μ. Ἁγίου Παύλου Παρθένιος) νὰ περατώσει τὸ διαλυτικὸ κατὰ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ ἔργο του!

Ἐπειδὴ κατηγορήθηκε ὅτι τελευταῖα ἀδρανεῖ, θέλει νὰ ἀποδείξει ὅτι εἶναι ἐδῶ! Θέλει ἄλλη μιὰ φορὰ νὰ φρενάρει τὴν ἀγανάκτηση τῶν ὀλίγων ἔστω πιστῶν, ποὺ βλέπουν πὼς ἡ προδοσία φτάνει στὸ τέλος καὶ εἶναι ἕτοιμοι νὰ κάνουν ἐκεῖνο ποὺ φοβᾶται τὸ Φανάρι: νὰ διακόψουν τὸ Μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχη καὶ τῆς «φατρίας» του!!

Ὡς ἐκ τούτου, καλὰ καὶ ἅγια τὰ κείμενα καὶ οἱ διαμαρτυρίες, ἀλλὰ γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τῆς Πατερικῆς στάσεως ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, δηλ. γιὰ τὴν «ταμπακέρα», δὲν λένε τίποτε. Οἱ καιροὶ δὲν εἶναι καιροὶ γιὰ λόγια, ἕνα νέο χαρτοπόλεμο, ἀλλὰ γιὰ πράξεις· μὰ τέτοιες δὲν βλέπουμε!

Δυστυχῶς, ὁ (κατὰ τὸν κ. Σεραφείμ) «σατανοκίνητος καί δαιμονικός Οἰκουμενισμός, ποὺ ἀλλοιώνει τίς συνειδήσεις καί ἔχει διαβρώσει σχεδόν τούς πάντες καί τά πάντα», φαίνεται ὅτι πρωτίστως ἔχει ἀλλοιώσει καὶ ἁλώσει τὴν συνείδηση τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν!

Ἔτσι, ὁ κ. Σεραφείμ ἤδη ἀρνεῖται καὶ τὸν ἑαυτό του! Ἀναιρεῖ, μὲ τὴν μετέπειτα ─καὶ ἕως σήμερα─ στάση του, τὰ ἀναθέματα ποὺ ἐπὶ δύο συνεχεῖς χρονιὲς ἐκφώνησε ἐναντίον τῶν αἱρετικῶν Παπικῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν αἱρετικῶν Οἰκουμενιστῶν! Μὲ τὰ ἀναθέματα ἐκεῖνα, κατέταξε τοὺς Οἰκουμενιστὲς στοὺς αἱρετικοὺς καὶ τοὺς ἀναθεμάτισε. Ἀλλὰ οὐδέποτε συνειδητοποίησε ὅτι τότε πραγματοποίησε μία φρικτὴ τελετὴ ἐνώπιον Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, ποὺ δεσμεύει αἰωνίως τοὺς μὴ μετανοήσαντας Οἰκουμενιστές! Ὅ,τι ἔκανε, φαίνεται, τὸ ἔκανε «σκηνικῶς παίζων», γιὰ τὰ «μάτια τοῦ κόσμου»· ἦταν ἕνα θέατρο! Ἤ, τὸ χειρότερο, ὅ,τι ἔκανε, τὸ ἔκανε ὑπηρετῶν κάποια σκοπιμότητα! Ἐνήργησε δηλαδή, γιὰ τὸν ἴδιο λόγο ποὺ προβαίνει στὴν δημοσίευση κι αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου του.

Παρατηροῦμε συγκεκριμένα ὅτι σὲ ὅλο τὸ ἄρθρο του, ἀλλὰ καὶ στὶς ἐπιμέρους προσεγμένες διατυπώσεις του, κατονομάζει ὡς αἱρετικοὺς ὅλους τοὺς ἄλλους, ἐκτὸς τῶν Οἰκουμενιστῶν καὶ τοῦ ἐνοίκου τοῦ Φαναρίου! Ὁ κ. Βαρθολομαῖος δηλαδή, δὲν εἶναι πλέον αἱρετικός! Παρότι «ἐμμένει στὸ οἰκουμενιστικό του κοσμοείδωλο», ὁ κ. Σεραφείμ τὸν διαχωρίζει ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς! Στὴν «Οἰκουμενι(στι)κή Κίνηση» διακρίνει ὁ μητροπολίτης Πειραιῶς, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τοὺς «αἱρετικοὺς καὶ ἑτερόδοξους ἀπό τή μιά, καί τοὺς οἰκουμενιστὲς ἀπό τήν ἄλλη», δείχνοντας ἄλλη μιὰ φορὰ τὴν διγλωσσία του καὶ δίνοντας (τὸ ἐπιθυμητὸ στὸ Φανάρι) σημειολογικὸ μήνυμα ὅτι οἱ Οἰκουμενιστὲς δὲν εἶναι αἱρετικοί!!! Ἁπλῶς, οἱ καημένοι, δὲν ἔχουν καταλάβει κάποια πράγματα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ «διακρίνονται γιά τήν ἔλλειψη μαρτυρίας τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, τόν ὑπερτονισμό τῆς ἀγάπης καί τόν ὑποτονισμό τῆς ἀληθείας»!

Τί κι ἂν αὐτὴ ἡ στάση τους ὁδηγεῖ «στήν ἄμβλυνση τῶν ὀρθοδόξων κριτηρίων, τήν ἀμοιβαία ἀναγνώριση ἐκκλησιαστικότητος». Τι κι ἂν διαπιστώνει ὁ κ. Σεραφεὶμ πώς, ἡ δήλωση τοῦ κ. Βαρθολομαίου, ὅτι «οἱ συνθήκες ὑποχρεώνουν δῆθεν τούς Ὀρθοδόξους νά μετέχουν σέ συμπροσευχές καί κοινή λατρεία με τήν ἑτεροδοξία» ἀποτελεῖ ἀνυπόστατη δικαιολογία, συντελεῖ στὴν «πλήρη ἐκκοσμίκευση τῆς Ἐκκλησίας, καὶ συνιστᾶ κατάφωρη παραβίαση τῶν Θείων καί Ἱερῶν Κανόνων καί τῆς Ἁγιοπατερικῆς Παραδόσεως»; Ὅλα αὐτὰ τὰ κακά, τὰ καταλυτικὰ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, δὲν ἀποτρέπουν τὸν Πειραιῶς νὰ διατείνεται, ─θεωρητικῶς καὶ ἐμπράκτως─ ὅτι μποροῦμε νὰ ἐπικοινωνοῦμε ἀκόμα μὲ τὸν Πατριάρχη, «ἄχρι καιροῦ», ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἀκόμα «διακοινωνία»!  Γράφει:

«Οἱ οἰκουμενιστές διακρίνονται γιά τήν ἔλλειψη μαρτυρίας τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, τον ὑπερτονισμό τῆς ἀγάπης καί τον ὑποτονισμό τῆς ἀληθείας, τήν πρακτική τοῦ νά μή συζητοῦνται τά χωρίζοντα, ἀλλά τά ἑνοῦντα, τήν ἄμβλυνση τῶν ὀρθοδόξων κριτηρίων, τήν ἀμοιβαία ἀναγνώριση ἐκκλησιαστικότητος χωρίς διακοινωνία»!

Μὲ  αὐτὰ δικαιολογεῖ τὴν κακόδοξη διδασκαλία του ὅτι μόνο ὅταν προχωρήσουν στὸ κοινὸ ποτήριο, μόνο τότε ἐπιτρέπεται νὰ διακόψουμε τὴν μετ’ αὐτῶν κοινωνία! Ὡσὰν οἱ «κοινοὶ γάμοι» (τέλεση «μυστηρίου» τοῦ γάμου) ποὺ ἀποδέχεται ὁ Πατριάρχης, τὰ κοινὰ μυστήρια ποὺ πραγματοποιοῦνται στὸ Παριαρχεῖο τῆς Ἀλεξάνδρειας καὶ τῆς Ἀντιόχειας, οἱ κοινοὶ ἁγιασμοὶ ποὺ ἐπισυμβαίνουν σὲ κανονικοὺς τόπους τῆς δικαιοδοσίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, νὰ μὴν ἀποτελοῦν διακοινωνία! Ὡσὰν νὰ εἶναι δυνατὴ «ἑνότητα Πίστεως» μεταξὺ Ἐπισκόπων καὶ πιστῶν, ποὺ πιστεύουν διαφορετικά· οἱ μὲν ὁμολογοῦν Πίστη «εἰς Μίαν Ἐκκλησία καὶ ἓν Βάπτισμα», οἱ δὲ ἀρνοῦνται τὴν Μοναδικότητα τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὸ ΕΝΑ Βάπτισμα, κηρύττοντες τὶς κακόδοξες διδασκαλίες ὅτι καὶ οἱ ἄλλες Ἐκκλησίες ἔχουν Μυστήρια καὶ Βάπτισμα!

Δὲν θὰ σχολιάσουμε περισσότερο τὸ ἄρθρο αὐτό, ὅπως καὶ τὸ παρόμοιο τοῦ ἀρχιμανδρίτη τῆς μητροπόλεως Πειραιῶς π. Παύλου Δημητρακόπουλου περὶ τῆς προετοιμαζομένης Πανορθοδόξου Συνόδου, ποὺ …συνέπεσε νὰ δημοσιευτεῖ ταυτόχρονα μὲ τοῦ κ. Σεραφείμ! Εἶναι ἄρθρα ὡραῖα καὶ χρήσιμα. Τὰ παραθέτουμε μὲ τὸ ἐρώτημα:

Ποιά ἀποτρεπτικὴ σημασία, ὅμως, ἔχουν αὐτά, στὸ παρὰ πέντε δραματικῶν γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία γεγονότων; Εἶναι δυνατὸν αὐτά, καὶ μερικὰ ἀκόμα ἄρθρα (χαρτοπόλεμος) νὰ ἀποτρέψουν τὶς διαφαινόμενες οἰκουμενιστικὲς ἀποφάσεις τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου τοῦ 2016; Μὰ μήπως, θὰ πεῖτε, ἡ Διακοπὴ Μνημοσύνου θὰ ἀποτρέψει εἰλημμένες ἤδη ἀποφάσεις; Ἐδῶ ποὺ ἔχουν ὁδηγηθεῖ τὰ πράγματα μὲ εὐθύνη μας, εἶναι ἀπίθανον νὰ ἔχουμε θετικὸ ἀποτέλεσμα. Μᾶλλον τὰ πράγματα θὰ ἀκολουθήσουν τὸ δρόμο ποὺ οἱ Οἰκουμενιστὲς ἔχουν δρομολογήσει! Ἀλλὰ ὅποιο καὶ νὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα, σημασία ἔχει γιὰ μᾶς ὅτι πραγματοποιοῦμε τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ ταυτόχρονα προφυλάσσουμε τὸν ἑαυτό μας. Ἐνῶ μὲ τὸν χαρτοπόλεμο, καὶ οἱ ἀδελφοί μας ἀφήνονται νὰ παρασύρονται ἀπὸ τὸ ὁρμητικὸ ρεῦμα τῆς Παναιρέσεως, καὶ τὴν δική μας σωτηρία διακινδυνεύουμε, καὶ τὶς Ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ ἀθετοῦμε.

Καὶ ὁ Θεὸς «οὐ μυκτηρίζεται»!

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ περί της Συνάξεως των Ιεραρχών του Οικουμενικού Θρόνου

 ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΑΞΕΩΣ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ

Ἐν Πειραιεῖ τῆ16^ῃ/9/2015

Ἡ κυριότερη αἰτία, ἀπό ὀρθοδόξου θεολογικῆς ἐπόψεως, τῆς παγκοσμίου κρίσεως, πού διέρχεται σήμερα ἡ ἀνθρωπότητα, θά πρέπει νά ἑστιαστεῖ στήν ἀπομάκρυνση, τήν ἀποστασία ἀπό τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό καί τήν ἀμετανοησία, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ στήν ὑποδούλωση καί αἰχμαλωσία στήν παναίρεση τοῦ συγκρητιστικοῦ διαχριστιανικοῦ καί διαθρησκειακοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ὁ σατανοκίνητος καί δαιμονικός Οἰκουμενισμός, ὄργανο στά χέρια τῆς Μασονίας καί τοῦ διεθνοῦς φρικώδους Σιωνισμοῦ, πού ἀποσκοπεῖ στήν ἐγκαθίδρυση τοῦ Ἀντιχρίστου, ὡς μοναδικοῦ παγκοσμίου βασιλέως, ἀλλοιώνει τίς συνειδήσεις καί ἔχει διαβρώσει σχεδόν τούς πάντες καί τά πάντα.

Ἀπόδειξη τῶν ἀνωτέρω –γιά νά περιοριστοῦμε μόνο στά τελευταῖα οἰκουμενιστικά γεγονότα– εἶναι

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ: ΑΝ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΕΚΦΩΝΩΣ ΚΟΒΟΥΜΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ!

Ὁ ἁγιορείτης Γέροντας Γαβριήλ, βίντεο τοῦ ὁποίου συχνὰ ἀναρτοῦνται στὸ διαδίκτυο, ἐπανέλαβε τὴν ἁγιοπατερικὴ θέση περὶ Διακοπῆς Μνημοσύνου. Εἶπε:

ΑΝ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΜΝΗΜΟΝΕΥΕΙ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΕΚΦΩΝΩΣ...ΤΟΤΕ ΘΑ ΚΟΨΟΥΜΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ..

ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΜΕ ΣΕ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΠΟΥ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ..!

  
 Ὁ συνεργάτης μας Κωνσταντῖνος μᾶς ἔστειλε τὸ παρακάτω Βίντεο, στὸ ὁποῖο ἀκοῦμε ὅτι μνημονεύεται τρεῖς φορὲς ὁ Πάπας (παρόντος τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου).

Ἄραγε, ὁ Γέρων Γαβριὴλ καὶ ὅσοι τὸν προβάλλουν, ἔχουν κόψει τὸ Μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχη; Μήπως «λέγουν» ΜΟΝΟ καὶ «οὐ ποιοῦσι»; Μήπως ἀναρτοῦν τὰ Βίντεό του, ἔτσι γιὰ νὰ γεμίζουν τὶς ἱστοσελίδες τους καὶ νὰ καυχῶνται γιὰ τὸ πλῆθος τῶν ἀναρτήσεων καὶ τῶν ἐπισκεπτῶν ποὺ αὐτὲς φέρνουν; Σκέφτηκαν ὅτι ἔτσι συντελοῦν στὴν ἀντικατάσταση τῆς Ὀρθόδοξης Παραδόσεως τῆς Διακοπῆς Μνημοσύνου τῶν αἱρετιζόντων μὲ τὸ ἀναποτελεσματικὸ χαρτοπόλεμο;

Βέβαια, αὐτὴ ἡ μονομερὴς διατύπωση καὶ θέση τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν, δημιουργεῖ κι ἄλλα σοβαρὰ ἐρωτήματα:
Τὸ ΟΛΟ εἶναι ἡ μνημόνευση τοῦ αἱρετικοῦ Πάπα; Ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος δὲν εἶναι αἱρετικός; Καὶ τί εἶναι σοβαρότερο: Μία μνημόνευση τοῦ Πάπα ποὺ ἔγινε 2-3 φορές ἐπίσημα, ἢ ἡ ἐπὶ δεκαετίες διακίνηση καὶ διδασκαλία τῶν κακοδοξιῶν τῶν Οἰκουμενιστῶν;

Ἀναφέρει ὁ Γέρων Γαβριὴλ στὸ Βίντεο ποὺ ἀναρτήσαμε, τὸ παράδειγμα τῆς στάσεως τῶν πιστῶν ἔναντι τοῦ Νεστορίου, πρὶν αὐτὸς καταδικαστεῖ ἀπὸ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ ὡς γνωστόν, οἱ πιστοὶ ἀποτειχίστηκαν ἀπὸ τὸν μὴ καταδικασθέντα αἱρετικό (προκάτοχο τοῦ ἐπίσης αἱρετικοῦ καὶ μὲ εἰσέτι καταδικασθέντος ἀπὸ Σύνοδο, Πατριάρχη Βαρθολομαίου)!

Ἀπορίας ἄξιο πῶς, ἄνθρωποι μὲ κατὰ τὰ ἄλλα ἁγία βιοτή,  νὰ ἔχουν ἐπηρεστεῖ τόσο ἀπὸ ἀντιπατερικὲς στάσεις καὶ νὰ ἀρνοῦνται νὰ ἐφαρμόσουν τὴν διαχρονικὴ στάση τῆς Ἐκκλησίας.

Ἡ σύγχυση τῶν καιρῶν, ὅπως ἡ Γραφὴ τὴν ἔχει προφητεύσει!