Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2015

Η Πανθρησκεία άνοιξε πανιά στη χώρα μας· πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες οι πρόθυμοι υπηρέτες της.

Πρώτη ημέρα των εργασιών της Διεθνούς Συνδιάσκεψης των Αθηνών για την ειρηνική συνύπαρξη θρησκειών και πολιτισμών στη Μ. Ανατολή

Ἀσφαλῶς ἡ συνάντηση αὐτὴ ἀποτελεῖ ὑποβάθμιση τῆς Ἐκκλησίας, αὐτῆς τῆς κιβωτοῦ τῆς σωτηρίας, σὲ μιὰ ἐκ τῶν γηΐνων παραγόντων εἰρήνευσης τοῦ κόσμου, καὶ ὑποτίμηση βέβαια καὶ τοῦ σωτηριώδους ἔργου τοῦ Κυρίου.
Ἀποτελεῖ τερατώδη παραποίηση τοῦ Εὐαγγελίου ἡ ἀπὸ κοινοῦ συνεργασία πολιτικῶν, ἄθεων, αἱρετικῶν, εἰδωλολατρῶν γιὰ τὴν λύση τῶν προβλημάτων, ποὺ δημιούργησαν οἱ κυβερνῶντες τὸν κόσμο καὶ εἶναι ἐν γνώσει τους ὅτι δὲν πρόκειται νὰ σταματήσουν τὴν ὑλοποίησή τους μὲ τὴν πραγματοποίηση τέτοιων συνδιασκέψεων.
Ἀποτελεῖ ὑποκρισία ἡ συζήτηση περὶ εἰρήνης, τὴν στιγμὴ ποὺ οἱ θρησκευτικοὶ ἡγέτες στηρίζονται συνειδητὰ καὶ θεληματικά, καὶ ἐξαρτῶνται ἀπὸ τοὺς πολιτικοὺς καὶ τοὺς νεοταξίτες καὶ δὲν ἔχουν καμιὰ διάθεση νὰ ἔρθουν σὲ πραγματικὴ ρήξη μαζί τους, γιατί τοῦτο θὰ σήμαινε ἢ τὴν ἀντικατάστασή τους, ἢ τὸν διωγμό τους, ἢ τὴν ἐξαφάνισή τους. Καὶ τὸ θυσιαστικὸ πνεῦμα ἐξέλιπε.
Καὶ γιὰ νὰ μιλήσουμε γιὰ τοὺς «Ὀρθόδοξους» ἡγέτες: Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦν γιὰ Εἰρήνη, αὐτοὶ ποὺ διὰ τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ποὺ ὑπηρετοῦν, ἔχουν γίνει ἐχθροὶ τοῦ Θεου; Συζητητὲς εἰρήνης αὐτοὶ ποὺ καταλύουν τοὺς Ἱ. Κανόνες καὶ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη; Ποὺ καταδιώκουν ὅσους ἐπιθυμοῦν νὰ μείνουν πιστοὶ στὸν Κύριο καὶ τὴν διδασκαλία Του;
Γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖ κανεὶς τὴν βεβήλωση καὶ τὴν κατάργηση τῆς Πίστεως, ἂς φαντασθεῖ τοὺς Ἁγίους νὰ συσκέπτονται γιὰ τὴν εἰρήνη μὲ τοὺς διῶκτες τους! Ἢ τὸν Κύριο νὰ συμμετέχει σὲ Ἡμερίδα περὶ εἰρήνης μὲ ὅλους αὐτοὺς ποὺ ὑποκινοῦνται καὶ ἐνσαρκώνουν τὸ ἀντίθεο πνεῦμα!
«Εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν· οὐ καθὼς ὁ κόσμος δίδωσιν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν» (Ἰωάν. 14, 27).
Λοιπόν, ἐνώπιόν μας ζωντανός, ὁ σατανικὸς Οἰκουμενισμὸς καὶ οἱ ὑπηρέτες του! Ἡ Πανθρησκεία ἄνοιξε πανιά· πολιτικοὶ καὶ θρησκευτικοὶ ἡγέτες οἱ πρόθυμοι ὑπηρέτες της. Καὶ ὑπηρέτες τοῦ Ἀντιχρίστου!
Τὰ παρακάτω ρεπορτὰζ γιὰ τὴν πρώτη ἡμέρα τῆς «Διεθνούς Συνδιάσκεψης των Αθηνών για την ειρηνική συνύπαρξη θρησκειών και πολιτισμών στη Μ. Ανατολή» ἀπὸ τὶς «Ἀκτίνες», εἶναι προσαρμοσμένο στὸ πνεῦμα τῶν διοργανωτῶν.
Παραθέτουμε τὰ ρεπορτὰζ καὶ τὶς φωτογραφίες ποὺ τὰ συνοδεύουν. Παρόντες ὅλες οἱ μαριονέτες τῆς Νέας Τάξης καὶ τῶν Σιωνιστῶν.

19.10.2015

ρεπορτάζ: Μάκης Αδαμόπουλος, Γιώργος Μυλωνάς
φωτογραφίες: Χρήστος Μπόνης

Επίκεντρο ενός σημαντικού διαλόγου, υπό τη σκιά των δραματικών συγκρούσεων σε διάφορες περιοχές της Μέσης Ανατολής, γίνεται, σήμερα και αύριο, η Αθήνα, που θα ενώσει για πρώτη φορά όλες τις χριστιανικές Εκκλησίες της Μέσης Ανατολής, ηγέτες και προσωπικότητες του μουσουλμανικού και εβραϊκού κόσμου, καθώς και υπουργούς Εξωτερικών τεσσάρων χωρών.

Η Διεθνής Διάσκεψη με θέμα «Θρησκευτικός και πολιτιστικός πλουραλισμός και ειρηνική συνύπαρξη στη Μέση Ανατολή», που διοργανώνει το υπουργείο Εξωτερικών, με πρωτοβουλία του Νίκου Κοτζιά, και αρχίζει σήμερα, είναι μία ελληνική προσπάθεια για τον συντονισμό των προσπαθειών στην προστασία των χριστιανικών πληθυσμών και

Η Αγία Γραφή για την άμεση απομάκρυνση από τους Οικουμενιστές, Δ΄ Μέρος (του π. Ευθ. Τρικαμηνά).

Δ΄ Μέρος
Στὴν παρούσα ἀνάρτηση γίνεται ἀνάλυση τῶν ἁγιογραφικῶν χωρίων:
19) Β΄ Κορινθ. στ΄ 14-18: «Μή γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις…».
20) Β΄ Κορινθ. 11, 13-15: «Οἱ γάρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι, ἐργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ…».
21) Γαλάτ. 1, 8-9: «Ἀλλά καί ἐάν ἡμεῖς ἤ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ’ ὅ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω».

19) Β΄ Κορινθ. στ΄ 14-18: «Μή γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις· τίς γάρ μετοχή δικαιοσύνῃ καί ἀνομίᾳ; τίς δέ κοινωνία φωτί πρός σκότος; τίς δέ συμφώνησις Χριστῷ πρός Βελίαλ; ἤ τίς μερίς πιστῷ μετά ἀπίστου; τίς δέ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετά εἰδώλων; ὑμεῖς γάρ ναός Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθώς εἶπεν ὁ Θεός ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καί ἐμπεριπατήσω, καί ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καί αὐτοί ἔσονταί μοι λαός. διό ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καί ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καί ἀκαθάρτου μή ἅπτεσθε, κἀγώ εἰσδέξομαι ὑμᾶς, καί ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα, καί ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱούς καί θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ».
         Εἶναι πολύ σημαντική καί αὐτή ἡ διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί  συνηγορεῖ τά μέγιστα ὑπέρ τῆς ἀποτειχίσεως ἀπό τούς αἱρετικούς Ἐπισκόπους. Διότι διδάσκει ὁ Θεός, εἰς αὐτό τό σημεῖο τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τήν ἀπομάκρυνσι καί τήν ἀποφυγή οἱασδήποτε συνοδοιπορίας μέ τούς ἀπίστους. Τά παραδείγματα δέ τά ὁποῖα ἀναφέρονται ἐδῶ ἀποδεικνύουν καί τό ἀδύνατον αὐτῆς τῆς συνοδοιπορίας. Ἐπειδή τό φῶς καί τό σκοτάδι, ὁ Χριστός καί ὁ διάβολος κ.λπ., δέν δύνανται νά συνυπάρχουν καί μάλιστα μέσα στήν Ἐκκλησία. Ἔτσι δέν δύνανται νά συνυπάρχουν καί νά συνοδοιποροῦν ἡ Ὀρθοδοξία καί ἡ αἵρεσις, ἡ ἀλήθεια καί ἡ πλάνη, οἱ Ἅγιοι τοῦ Χριστοῦ καί οἱ κατασκευασμένοι Μασῶνοι «Ἅγιοι» (π.χ. Χρυσόστομος Σμύρνης), οἱ αἱρετικοί Οἰκουμενιστές καί οἱ Ὀρθόδοξοι, ἡ Ὀρθοδοξία τέλος καί τό Π.Σ.Ε. κ.λπ. Ἡ ἔξοδος καί ἀπομάκρυνσις ἀπό αὐτή τήν συνοδοιπορία καί ἀλληλοπεριχώρησι σημαίνει καί τήν εἴσοδο εἰς τάς αὐλάς τοῦ Κυρίου (Ψαλμ. 95, 8-99, 4). Δι’ αὐτό, αὐτή ἡ ἀπομάκρυνσις, τίθεται ὡς προϋπόθεσις διά νά μᾶς δεχθῆ ὁ Θεός καί νά μᾶς θεωρήση παιδιά του: «Διό ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καί ἀφορίσθητε, κἀγώ εἰσδέξομαι ὑμᾶς, καί ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα καί ὑμεῖς ἔσεσθαί μοι εἰς υἱούς καί θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ». Ὡς ἐκ τούτου κάθε ἄλλη ὁδός πού διδάσκει τήν συνύπαρξι καί συνοδοιπορία καί μάλιστα σέ ἐκκλησιαστικό ἐπίπεδο, εἶναι πλάνη, εἶναι ἐκ τοῦ πονηροῦ, εἶναι διδασκαλία τῆς Νέας Ἐποχῆς, εἶναι ἄρνησις τῆς ἀλήθειας.
Ἄς δοῦμε ὅμως καί τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων στό ἐν λόγῳ χωρίο τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Κατ’ ἀρχάς διά νά κατανοήσωμε τήν ἔκφρασι «ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις», ἀναφέρομε τήν ἑρμηνεία τῆς λέξεως «ἑτεροζυγοῦντες» ἀπό τό παλαιό λεξικό Σκαρλάτου τοῦ Βυζαντίου «Ἑτεροζυγῶ=Εἶμαι ἑτερόζυγος (κακῶς, ἀταίριαστος, συνεζευγμένος). «Μή γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις». Μή ἑνώνεσθε μέ τούς ἀπίστους, κατ’ ἄλλους, μή κλίνετε πρός τό μέρος των». Τό «ἑτεροζυγῶ» λοιπόν, σημαίνει σύζευξι καί συνοδοιπορία μέ τρόπο ἀταίριαστο καί παράνομο, σημαίνει ἕνωσι μέ αὐτούς, σημαίνει ὅτι βαδίζω πρός τό μέρος των. Αὐτό σημαίνει ὅτι, ἐφ’ ὅσον οἱ Ἀντιοικουμενιστές συνοδοιποροῦν (ἑτεροζυγοῦν) μέ τούς Οἰκουμενιστές, καί μάλιστα ἐκκλησιαστικῶς, εἶναι συζευγμένοι μέ αὐτούς, εἶναι ἑνωμένοι μαζί των καί κλίνουν πρός τό μέρος τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἑρμηνεύοντας τό «μή γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις» ἀναφέρει μεταξύ ἄλλων καί τά ἑξῆς: «Ἐνταῦθα λοιπόν σύγκρισιν ποιεῖται οὐχί τῆς ἑαυτοῦ ἀγάπης καί τῆς ἐκείνων τῶν διαφθειρόντων αὐτούς, ἀλλά τῆς αὐτῶν εὐγενείας καί τῆς ἐκείνων ἀτιμίας· οὕτω γάρ καί σεμνότερος ὁ λόγος γέγονε, καί αὐτῷ πρεπωδέστερος, καί μᾶλλον αὐτούς ἐπεσπᾶτο. Ὡς ἄν εἴ τις παιδί τῶν γεγεννηκότων ὑπερορῶντι καί μιαροῖς ἑαυτόν ἐκδιδόντι λέγοι, Tί ποιεῖς, ὦ παιδίον; τοῦ μέν πατρός καταφρονεῖς, προτιμᾷς δέ τούς μιαρούς ἄνδρας καί μυρίας γέμοντας κακίας; οὐκ οἶσθα πόσον αὐτῶν βελτίων εἶ καί σεμνότερος; Οὕτω γάρ μᾶλλον αὐτόν ἀφίστησι τῆς ἐκείνων συνουσίας, ἤ εἰ τόν πατέρα θαυμάζοι. Ἄν μέν γάρ λέγῃ, Oὐκ οἶσθα πόσον ἐστίν ὁ πατήρ σου βελτίων ἐκείνων; οὐδέν τοσοῦτον ἐργάσεται, ἄν δέ τόν πατέρα ἀφείς, αὐτόν αὐτῶν προκρίνῃ λέγων Oὐκ οἶσθα τίς μέν σύ, τίνες δέ ἐκεῖνοι; οὐκ ἐννοεῖς σου τήν εὐγένειαν καί τήν ἐλευθερίαν, καί τήν ἀτιμίαν τήν ἐκείνων; τίς γάρ κοινωνία σοί κἀκείνοις τοῖς κλέπταις, τοῖς μοιχοῖς, τοῖς γόησι; ταχέως αὐτόν τοῖς ἐγκωμίοις τοῖς αὐτοῦ πτερώσας, ἀπορραγῆναι ἐκείνων παρασκευάσει. Τόν μέν γάρ πρότερον οὐ σφόδρα δέξεται λόγον, ὅτι κατηγορία αὐτοῦ ἐστίν ἡ προτίμησις τοῦ πατρός, ὅταν μή μόνον πατέρα φαίνηται λυπῶν, ἀλλά καί πατέρα τοιοῦτον, ἐνταῦθα δέ οὐκέτι οὐδέν τοιοῦτον πείσε» (Ε.Π.Ε. 19, 366, 5).
Ἐδῶ διδάσκει ἀπερίφραστα ὁ Ἅγιος ὅτι, αὐτή ἡ συνοδοιπορία καί σύζευξις μέ τούς αἱρετικούς καί ἀπίστους, σημαίνει ἀπομάκρυνσι ἀπό τόν Χριστό καί σημαίνει, ὄχι ἰδική μας ταπείνωσι καί ἐξευτελισμό, ἀλλά τοῦ ἰδίου τοῦ Χριστοῦ.
Ὁ μέγας Φώτιος ἐπίσης ἑρμηνεύοντας τό ἴδιο χωρίο ἀναφέρει καί τά ἑξῆς: «...Προστάττει μέν γάρ διά τούτων, μήτε εἰς γένεσιν, μήτε εἰς ἄλλην τινά ἐργασίαν, δεῖν τοῖς ἑτερογενέσι ζώοις τά οἰκεῖα κτήνη συνάπτειν· τό μέν γάρ δύσχρηστον· τό δέ τούς θεσμούς ἐστιν ἀνατρέπειν τῆς φύσεως, παρεγγυᾶται δέ μᾶλλον, διά τῆς ἐπί τῶν ἀλόγων νομοθεσίας, ὡς παντί τρόπῳ προσήκει τούς λογικούς, φεύγειν τήν πρός τούς κατά πίστιν ἑτεροφύλους κοινωνίαν· καί μήτε εἰς γαμικήν ὁμιλίαν αὐτοῖς συνιέναι, μήτε συνεργούς εἰς πνευματικήν ἐργασίαν παραλαμβάνειν. Διαφθερεῖ γάρ ὁ τοιοῦτος καί τόν σόν πόνον μᾶλλον, ἀλλ’ οὐ συναύξει. Τί δέ δεῖ καί τό εὐγενές τῆς σῆς εὐσεβείας νόθοις γένεσι συναναφύρεσθαι(P.G. 101, 556Β –Ε.Π.Ε. 2, 168).
Ἐδῶ ὁ μέγας Φώτιος ἀπό τό παράδειγμα τῶν ζώων πού φεύγουν ἀπό κάθε ἑτερόφυλο κοινωνία καί μεῖξι, διδάσκει, νά φεύγουν οἱ Ὀρθόδοξοι ἀπό κάθε ἑτερόφυλο κατά τήν πίστι κοινωνία «φεύγειν τήν πρός τούς κατά πίστιν ἑτεροφύλους κοινωνία». Διότι αὐτή ἡ κοινωνία θά βλάψη τούς Ὀρθοδόξους καί δέν θά ὠφελήση τούς αἱρετικούς: «Διαφθερεῖ γάρ ὁ τοιοῦτος καί τόν σόν πόνον μᾶλλον, ἀλλ’ οὐ συναύξει». Στήν ἐκκλησιαστική καί δή λειτουργική κοινωνία ἀσφαλῶς εἶναι ἀσυγκρίτως μεγαλύτερο τό κακό.
Στό χωρίο ἐπίσης: «Διό ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καί ἀφορίσθητε κ.λπ.» ὁ Θεοφύλακτος Βουλγαρίας ἀναφέρει μεταξύ ἄλλων καί τά ἑξῆς: «...Ἐξέλθετε οὖν ἐκ μέσου τῶν ἀπίστων, καί ἀφορίσθητε, τουτέστι, μονώθητε καί καθαρίσθητε, καί τότε εἰσδέξομαι ὑμᾶς. Ὅταν γάρ ἀπαλλαγῇς τῶν πονηρῶν, τότε ἑνωθήσῃ Θεῷ» (P.G. 124, 868Β).
Γιά νά ἑνωθοῦμε λοιπόν μέ τόν Θεό πρέπει νά ἀπαλλαγοῦμε (ἀπομακρυνθοῦμε) ἀπό τούς πονηρούς (τούς αἱρετικούς). Καί τά δύο συγχρόνως φαίνονται ἀδιανόητα στήν σκέψι τῶν Πατέρων. Αὐτό ἄλλωστε γίνεται καί κατά τήν μύησι τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος. Ὁμολογοῦμε δηλαδή πρῶτα τήν ἀποταγή (ἀπομάκρυνσι) ἀπό τόν σατανά καί τά ἔργα του, καί τότε υἱοθετούμεθα διά τῆς τριττῆς καταδύσεως καί ἀναδύσεως ἀπό τόν Χριστό.
Τό ἴδιο ἀκριβῶς ἀναφέρει καί ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ ἁγιορείτης στήν ἑρμηνεία αὐτοῦ τοῦ χωρίου: «Εὐγῆτε λοιπόν, λέγει, ἐσεῖς οἱ χριστιανοί ἔξω ἀπό τήν συναναστροφήν τῶν ἀπίστων ἀνθρώπων, καί τήν κοινωνίαν τῶν πονηρῶν ἔργων καί ἀφορίσθητε, ἤγουν σταθῆτε κατ’ ἰδίαν χωριστά ἀπό αὐτούς καί καθαρισθῆτε, καί τότε θέλω σᾶς δεχθῶ. Διότι ὅταν ἐσύ ὁ χριστιανός χωρισθῆς ἀπό τούς πονηρούς ἀνθρώπους καί ἀπό τά κακά ἔργα, τότε θέλεις ἑνωθῆς μέ τόν Θεόν» (Ἑρμηνεία εἰς τάς ΙΔ΄ ἐπιστολάς τοῦ ἀποστόλου Παύλου, τόμος δεύτερος, σελ. 114).
Ἡ Ἁγία Γραφή καί οἱ Πατέρες ὁμιλοῦν γιά ἄμεσο ἀπομάκρυνσι ἀπό τούς αἱρετικούς. Ἀντιθέτως ὅμως οἱ Οἰκουμενιστές καί Ἀντιοικουμενιστές ὁμιλοῦν καί διδάσκουν γιά παραμονή καί συμπόρευσι μέ τούς αἱρετικούς καί, μάλιστα, θέτουν ἄλλα ὅρια, ξένα πρός τήν Ἁγία Γραφή καί τούς Ἁγίους, ὅπως τό κοινό ποτήριο, τήν ἀπόφασι τῆς Συνόδου κ.λπ. Ἔτσι ἀποδεικνύουν ὅτι ἔχουν κάποια ἄλλη «Ἁγία Γραφή», ἡ ὁποία ταιριάζει καί ἐναρμονίζεται μέ τήν Νέα Ἐποχή καί τήν Πανθρησκεία.

20) Β΄ Κορινθ. 11, 13-15: «Οἱ γάρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι, ἐργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ. καί οὐ θαυμαστόν· αὐτός γάρ ὁ σατανᾶς μετασχηματίζεται εἰς ἄγγελον φωτός. οὐ μέγα οὖν εἰ καί οἱ διάκονοι αὐτοῦ μετασχηματίζονται ὡς διάκονοι δικαιοσύνης, ὧν τό τέλος ἔσται κατά τά ἔργα αὐτῶν».
Εἶναι πολύ σημαντικό καί αὐτό τό χωρίο τῆς Ἁγίας Γραφῆς γιά τό θέμα τῆς ἀποτειχίσεως. Διότι ἐδῶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος προειδοποιεῖ καί προετοιμάζει τούς Κορινθίους (καί ὅλους ἐμᾶς φυσικά), περί τῶν ψευδαποστόλων καί ψευδοδιδασκάλων καί ἀναφέρεται εἰς αὐτούς πού μετασχηματίζονται εἰς ἀποστόλους (τήν ἐποχή τοῦ Παύλου) καί εἰς ψευδοποιμένες καί ψευδεπισκόπους (τήν σημερινή ἐποχή), ἀπό τούς ὁποίους πρέπει οἱ Ὀρθόδοξοι νά ἀπομακρύνωνται.
Τό σημαντικό δέ εἶναι ὅτι δέν ὁμιλεῖ ἐδῶ ὁ Παῦλος γιά αἱρετικούς (πρᾶγμα φυσικά πολύ χειρότερο), ἀλλά δι’ αὐτούς πού ἤθελαν νά 

Υπομονή...


Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2015

Αθηναγόρας και αντι-Οικουμενιστές: Αυτός γράφει κι αυτοί πράττουν το ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ!


Μεταξύ ἄλλων γράφει ὁ π. Αναστάσιος:
«Η πιο κάτω φράση του “μεγάλου πατριάρχη Αθηναγόρα, είναι τραγική για ολόκληρη την Ορθόδοξη Εκκλησία. Γράφει ο Αθηναγόρας το πλέον αδιανόητο:
«Και επί πλέον έχουσι τοποθετήσει την υμετέραν Εντιμότητα εις την γενναία και τετιμημένην παρεμβολήν των συμμετόχων και συνεργατών της Μητρός Εκκλησίας εν τη προσπαθεία αυτής εις προώθησιν της ενότητος των Χριστιανών»!
«"Η σύγχρονη Οικουμενική Κίνηση, όπως την ζούμε είναι πνευματικός καρπός του τεκτονισμού και της θεοσοφίας και αυτών τα άνομα και ανήθικα σχέδια καλείται να υλοποιήσει". Πέραν πάσης αμφιβολίας, η σύγχρονη Οικουμενική Κίνηση, όπως την ζούμε, πορεύεται βάσει του Τυπικού του 32ου βαθμού του τεκτονισμού!»

 π. Αναστάσιου Κ. Γκοτσόπουλου

Επιστολή Οικουμενικού Πατριάρχου Αθηναγόρα
Πάτρα,  25  Σεπτεμβρίου  2015
                                                                               Πηγή: "Ἀκτίνες"
Mέρος Γ΄
Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας προς μασόνο, θεοσοφιστή και εωσφοριστή:
«μελετούμεν αυτό εν μυστική μεθ υμών ψυχική επικοινωνια και αγαλλιάσει, ότι πλουτιζομεθα εκ των υψηλών σκέψεων της ημετέρας Εντιμότητας. Ταύτα δε πάντα... έχουσι τοποθετήσει την υμετέραν Εντιμότητα εις την γενναία και τετιμημενην παρεμβολήν των συμμετόχων και συνεργατών της Μητρός Εκκλησίας εν τη προσπάθεια αυτής εις προώθησιν της ενότητος των Χριστιανών» (Γ΄).


Πρωτοπρεσβύτερος, Εφημέριος Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Πατρών

Στα δύο προηγούμενα μέρη του άρθρου αναφερθήκαμε στην ιδιαίτερα θερμή, προσωπική επιστολή που απέστειλε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας στον συγγραφέα Κ. Μελισσαρόπουλο. Όπως είδαμε ο Κ. Μελισσαρόπουλος ήταν δεδηλωμένος μασόνος 33ου βαθμού, μέλος του Υπάτου Συμβουλίου του 33ου βαθμού της Ελλάδος, χρηματίσας Κραταιός Μέγας Θησαυροφύλακας της Ιεράς [Μασονικής] Αυτοκρατορίας(!) και εν συνεχεία Κραταιός Ανθύπατος Μέγας Ταξιάρχης αυτής (δηλ. Υπαρχηγός-Αντιπρόεδρος του Σώματος όλων των υψηλόβαθμων μασόνων της χώρας μας).
Επίσης, ο Κ. Μελισσαρόπουλος διετέλεσε επί δεκαετίες (34 χρόνια) πρόεδρος της Θεοσοφικής Εταιρείας εν Ελλάδι (1952-1957 και 1961-1988) καθώς και ιδρυτής (1956) και επί 33 χρόνια Διευθυντής (1956-1988) και συντάκτης του περιοδικού «ΙΛΙΣΟΣ» (επίσημο όργανο της Θεοσοφικής Εταιρείας Ελλάδος)!
Επίσης, ο Μελισσαρόπουλος ήταν πολυγραφότατος συγγραφέας πληθώρας αποκρυφιστικών, εσωτεριστικών και θεοσοφικών μελετών και άρθρων, καθώς και μεταφραστής και εκδότης δημοσιεύσεων της Μπλαβάτσκυ, Μπέιλυ, Μπέσαντ, Κρισναμούρτι που έχουν εκδοθεί στην Αμερική από την Θεοσοφική Εταιρία και την LUCIS TRUST (=Εταιρεία του Εωσφόρου).
Τέλος, ο Μελισσαρόπουλος, πρώτος αυτός,  αποκάλυψε σε ομιλίες του στη μασονική Στοά σε κλειστό κύκλο υψηλόβαθμων μασόνων ότι ο Μ.Α.Τ.Σ. (ο θεός της μασονίας) είναι ο Εωσφόρος και οι μασόνοι οφείλουν να εργαστούν για να αποκαταστήσουν τη λατρεία του Εωσφόρου στη γη!
Σε ένα τέτοιο συνειδητό αποκρυφιστή, θεοσοφιστή και εωσφοριστή,  ο πατριάρχης Αθηναγόρας έγραψε τα πιο κάτω αδιανόητα για Ορθόδοξο κληρικό :
«Μετά της περί ημάς Ιεραρχίας και του Ι. Κλήρου και του Χριστεπωνύμου Πληρώματος …πολλήν εδοκιμάσαμεν ψυχικήν χαράν κομισάμενοι το υπό τον τίτλο “Τα βήματα της Φιλοσοφίας” σύγγραμμα της ημετέρας λίαν ημίν αγαπητής Εντιμότητας. Και ηρχισαμεν να μελετωμεν αυτό εν μυστική μεθ’ υμών ψυχική επικοινωνια και αγαλλιάσει, ότι πλουτιζομεθα εκ των υψηλών σκέψεων της ημετέρας Εντιμότητας, των ευγενικών αισθημάτων και του πόθου της εξυπηρετήσεως της κοινωνίας και μερικώτερον του ανθρώπου. Ταύτα δε πάντα συγκροτούσι και την προσωπικήν Βιβλιοθήκην την οποιαν καταρτίζομεν εν τη ψυχή ημών και διατηρούμεν ανεξάντλητον».
Και αν τα ανωτέρω θα μπορούσαμε να πούμε ότι αφορούν στην ίδια την προσωπική πνευματική κατάσταση –τραγική και αξιοθρήνητη, ασφαλώς– του “μεγάλου Αθηναγόρα, η πιο κάτω φράση του πατριάρχη είναι τραγική για ολόκληρη την Ορθόδοξη Εκκλησία. Γράφει ο Αθηναγόρας το πλέον αδιανόητο:
«Και επί πλέον έχουσι τοποθετήσει την υμετέραν Εντιμότητα εις την γενναία και τετιμημένην παρεμβολήν των συμμετόχων και συνεργατών της Μητρός Εκκλησίας εν τη προσπαθεία αυτής εις προώθησιν της ενότητος των Χριστιανών»!
Ο μασόνος 33ου βαθμού και θεοσοφιστής και αποκρυφιστής και εωσφοριστής ανήκει «εις την γενναία και τετιμημένην παρεμβολήν των συμμετόχων και συνεργατών της Μητρός Εκκλησίας»! και μάλιστα «εν τη προσπαθεία αυτής εις προώθησιν της ενότητος των Χριστιανών»;!
Στην προσπάθεια για την προώθηση της ενότητας των Εκκλησιών «συμμέτοχος και συνεργάτης της Μητρός Εκκλησίας» ένας δεδηλωμένος μασόνος 33ου βαθμού και θεωρητικός της θεοσοφίας και του εωσφορισμού με την έγκριση και υπογραφή του “μεγάλου Αθηναγόρα!
Ίσως για κάποιους αδαείς που πολύ επιφανειακά προσεγγίζουν την Οικουμενική Κίνηση, όπως την βλέπουμε να υλοποιείται στις μέρες μας, να φαίνονται πολύ παράξενα και αδιανόητα τα λόγια αυτά του Αθηναγόρα. Ίσως κάποιοι προσπαθήσουν να ψελλίσουν ότι ο πατριάρχης δεν γνώριζε τι άνθρωπος ήταν ο Μελισσαρόπουλος! Ίσως κάποιοι τολμήσουν να πουν ότι η επιστολή του Αθηναγόρα στον Μελισσαρόπουλο είναι πλαστή! κοκ
Όποιος όμως παρακολουθεί με προσοχή και υπευθυνότητα και πόνο τα θέματα αυτά δεν τον ξενίζει καθόλου το περιεχόμενο και το ύφος της επιστολής του Αθηναγόρα στον αρχιμασόνο και θεοσοφιστή Μελισσαρόπουλο!
Τα αποκαλυπτικά πέντε άρθρα του Μοναχού Αβερκίου με τίτλο «ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ» (Α΄-Ε΄) στον Ορθόδοξο Τύπο (τ. 2077/10.7.2015 έως τ. 2081/7.8.2015)[1] και το φυλλάδιο «Αγ. Παΐσιος, σύγχρονος Ομολογητής της Ορθοδόξου Πίστεως», το οποίο Χάριτι Θεού εκδώσαμε, αποδεικνύουν περίτρανα ότι «η σύγχρονη Οικουμενική Κίνηση, όπως την ζούμε είναι πνευματικός καρπός του τεκτονισμού και της θεοσοφίας και αυτών τα άνομα και ανήθικα σχέδια καλείται να υλοποιήσει». Πέραν πάσης αμφιβολίας, η σύγχρονη Οικουμενική Κίνηση, όπως την ζούμε, πορεύεται βάσει του Τυπικού του 32ου βαθμού του τεκτονισμού!
Συνεπώς, το μείζον πρόβλημα δεν είναι αν ο πατριάρχης Αθηναγόρας ήταν 33ου βαθμού μασόνος, όπως κατ’ επανάληψιν έχουν γράψει τα μασονικά περιοδικά, χωρίς – δυστυχώς – να διαψευστούν αρμοδίως[2], αλλά το ότι ο Αθηναγόρας ακολούθησε και προώθησε στο έπακρο την θρησκευτική πολιτική της μασονίας και της θεοσοφίας στην Ορθόδοξη Εκκλησία και, επιπλέον, οικοδόμησε την προσέγγιση της Ορθόδοξης Εκκλησίας με το Βατικανό πάνω σε καθαρά θεοσοφικές, μασονικές προϋποθέσεις και όχι στην Ορθόδοξη Πατερική παράδοση.
Αλήθεια, σε τι διαφέρει η Θεοσοφική Εταιρεία εν Ελλάδι από τον Αθηναγόρα όταν γράφουν:
α) η μεν Θεοσοφική Εταιρεία: «Η Θεοσοφική Εταιρεία δεν επιβάλει κανένα δόγμα, αλλά δείχνει προς την Πηγή της ενότητας πέρα από τις όποιες διαφορές. “Μαζί διαφορετικά” θα μπορούσαμε να περιγράψουμε την άποψη των μελών»[3].
β) και ο Αθηναγόρας στον Μελισσαρόπουλο (βλ. Παράρτημα Β΄): «Ιδού η υψίστη Θεολογία. Εάν δε αφ’ ετέρου υφίστανται εισέτι και τινές Θεολογικαί διαφοραί, ο ήλιος της αγάπης αποχρωματίζει αυτάς και πλησιστίους φέρει ημάς εις την αρχαίαν πίστιν, ότι ανήκομεν εις την αυτήν Θρησκείαν και Εκκλησίαν του Χριστού. Χριστιανοί της Ανατολής και της Δύσεως, καλούμεθα νυν να καλλιεργήσωμεν εν εαυτοίς, ημείς εις τους άλλους, τους φίλους ημών, τους γνωστούς, την γλυκείαν ταύτην συνείδησιν, και ούτω το δυνατόν ταχύτερον, ότι είμεθα αδελφοί, ανήκοντες εις την αυτήν Χριστιανικήν Εκκλησίαν»· και πιο κάτω «εις την κίνησιν προς την ένωσιν δεν πρόκειται η μία Εκκλησία να βαδίση προς την άλλην, άλλ’  όλαι ομού προς τον κοινόν Χριστόν, ή  η μία να υποταγή εις την άλλην, αλλ’ ομού να επανιδρύσωμεν την Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν, εν συνυπάρξει εις την Ανατολήν και την Δύσιν όπως εζώμεν μέχρι του 1054, παρά και τας  τότε υφισταμένας Θεολογικάς διαφοράς»!
«Μαζί και διαφορετικά»! Κοινός ο στόχος, πλήρης ταύτιση απόψεων Αθηναγόρα και Μελισσαρόπουλου!
Βάσει των ανωτέρω, εξηγείται απολύτως η θερμή αλληλογραφία και τα φιλόφρονα και θερμά λόγια του Αθηναγόρα προς τον θεωρητικό της μασονίας και της θεοσοφίας: «Μετά της περί ημάς Ιεραρχίας και του Ι. Κλήρου και του Χριστεπωνύμου Πληρώματος…πολλήν εδοκιμάσαμεν ψυχικήν χαράν κομισάμενοι το υπό τον τίτλο «Τα βήματα της Φιλοσοφίας» σύγγραμμα της ημετέρας λίαν ημίν αγαπητής Εντιμότητας. Και ηρχισαμεν να μελετωμεν αυτό εν μυστική μεθ’ υμών ψυχική επικοινωνια και αγαλλιάσει, ότι πλουτιζομεθα εκ των υψηλών σκέψεων της ημετέρας Εντιμότητας, των ευγενικών αισθημάτων και του πόθου της εξυπηρετήσεως της κοινωνίας και μερικώτερον του ανθρώπου.   Ταύτα δε πάντα συγκροτούσι και την προσωπικήν Βιβλιοθήκην την οποιαν καταρτίζομεν εν τη ψυχή ημών και διατηρούμεν ανεξάντλητον. Και επί πλέον έχουσι τοποθετήσει την υμετέραν Εντιμότητα εις την γενναία και τετιμημένην παρεμβολήν των συμμετόχων και συνεργατών της Μητρός Εκκλησίας εν τη προσπαθεία αυτής εις προώθησιν της ενότητος των Χριστιανών»!
«Μαζί και διαφορετικά»! Κοινός ο στόχος, πλήρης ταύτιση απόψεων Αθηναγόρα και Μελισσαρόπουλου!
Μήπως, λοιπόν, βάσει των ανωτέρω εξηγείται απολύτως και η απέχθεια την οποία αισθάνονται όλοι οι σύγχρονοι Άγιοι εναντίον του Οικουμενισμού και των πρωτεργατών του; Κανένας σύγχρονος Άγιος δεν μίλησε θετικά για τον Οικουμενισμό και τους πρωτεργάτες του. αντιθέτως, όλοι όσοι ασχολήθηκαν μαζί του απερίφραστα τον καταδίκασαν! Μπορεί να μην γνώριζαν όλα τα στοιχεία-ντοκουμέντα για τη σχέση και την ταυτότητα Οικουμενισμού-μασονίας-θεοσοφίας, αλλά με τον φωτισμένο και καθαρμένο νου και το Ορθόδοξο αισθητήριο, το οποίο είχαν εξαιρετικά ανεπτυγμένο με τη Χάρη και το Φωτισμό του Αγίου Πνεύματος διέγνωσαν τα τεχνάσματα αυτὰ του διαβόλου και αντελήφθησαν την εκτροπή από την Ορθόδοξη Πίστη και το Ορθόδοξο Ήθος που συμβαίνει στην Οικουμενική Κίνηση.
Πράγματι τα γραπτά μένουν !
(σ.σ.: Ἀλήθεια! Σε τί διαφέρουν η Θεοσοφική Εταιρεία-Μελισσαρόπουλος, ο πατρ. Αθαναγόρας και ο Χρυσόστομος Σμύρνης; Για την αγιοκατάταξη, όμως, του τελευταίου, την υποστήριξή του από αντιοικουμενιστές Επισκόπους (ως ο Κονίτσης Ανδρέα) και την Αδελφότητα του «Σωτήρος», ο π. Αναστάσιος σιωπά! Και τα «γραπτά μένουν», βεβαίως, αποθησαυρισμένα στο βιβλίο του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά, προς έλεγχο όλων!).
Μένουν, για να ελέγχονται δι’ αποδείξεων, πλέον,  όλα τα τα εγκλήματα κατά της πίστεως και της Εκκλησίας, εγκλήματα ενεργούμενα δι’ ενεργειών ή παραλείψεων παντός προσώπου.

Η επιστολή του πατριάρχου Αθηναγόρα προς τον Κ. Μελισσαρόπουλο δημοσιεύθηκε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό στο θεοσοφικό-μασονικό περιοδικό «Ιλισός» [τ. 13(1968) τεύχ.  63-64  σ. 323-324] (ιδρυτής, και Διευθυντής του οποίου ήταν επί δεκαετίες ο Κ. Μελισσαρόπουλος) με τίτλο:
«Γράφει ο Οικουμενικός πατριάρχης Αθηναγόρας για το βιβλίο του Κ. Μελισσαροπούλου: Πλουτιζόμεθα εκ των υψηλών σκέψεων».
Μάλιστα σε σχόλιό του το περιοδικό «Ιλισός», (στήλη Χρονικά, σελ. 379-380) κάνει ιδιαίτερη αναφορά στο «εσώκλειστον φύλλον» που αναφέρει ο Αθηναγόρας στην επιστολή του στον Μελισσαρόπουλο. Σύμφωνα λοιπόν με το περιοδικό «Ιλισός» ο Αθηναγόρας στο «εσώκλειστον φύλλον»,  αφού δίνει αναφορά στον Μελισσαρόπουλο για τις μέχρι τότε συναντήσεις του με τον πάπα Παύλο Στ΄ γράφει  επί λέξει μεταξύ άλλων :
«Εις και ο ίδιος Ιησούς Χριστός, η ιδία Παναγία Παρθένος, το ίδιον Ευαγγέλιον, το ίδιον Βάπτισμα, η ιδία Πίστις εν Χριστώ, το ίδιον Άγιον Ποτήριον, η ιδία Εκκλησία, η αυτή ζωή, ενταύθα και εν τη αιωνιότητι. Ιδού ο ύμνος των Αγγέλων της Γεννήσεως του Χριστού, ψαλλόμενος σήμερον από κοινού, εν τη Δύση και τη Ανατολή. Ιδού η υψίστη Θεολογία. Εάν δε αφ’  ετέρου υφίστανται εισέτι και τινές Θεολογικαί διαφοραί, ο ήλιος της αγάπης αποχρωματίζει αυτάς και πλησιστίους φέρει ημάς εις την αρχαίαν πίστιν, ότι ανήκομεν εις την αυτήν Θρησκείαν και Εκκλησίαν του Χριστού. Χριστιανοί της Ανατολής και της Δύσεως, καλούμεθα νυν να καλλιεργήσωμεν εν εαυτοίς, ημείς εις τους άλλους, τους φίλους ημών, τους γνωστούς, την γλυκείαν ταύτην συνείδησιν, και ούτω το δυνατόν ταχύτερον, ότι είμεθα αδελφοί, ανήκοντες εις την αυτήν Χριστιανικήν Εκκλησίαν».
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας  τονίζει περαιτέρω στο «εσώκλειστον φύλλον» προς τον Μελισσαρόπουλο,  ότι «εις την κίνησιν προς την ένωσιν δεν πρόκειται η μία Εκκλησία να βαδίση προς την άλλην, άλλ’  όλαι ομού προς τον κοινόν Χριστόν, ή η μία να υποταγή εις την άλλην, αλλ’ ομού να επανιδρύσωμεν την Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν, εν συνυπάρξει εις την Ανατολήν και την Δύσιν όπως εζώμεν μέχρι του 1054, παρά και τας  τότε υφισταμένας Θεολογικάς διαφοράς» («Ιλισός» τ. 13(1968),  τεύχ.  63-64  σ. 379-380).
Αναδημοσίευση από τον ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ,  φ. 2088/9.10.2015,  σ.  1, 6.




[1] http://www.orthodoxostypos.gr/Photos/Pages/2077.pdf . Για την εύρεση όλων των άρθρων αλλάζει μόνο ο αριθμός 2077 σε 2078, 2079, 2080 και 2081.
[2] Είναι αξιοπρόσεκτος ο σάλος που προκάλεσε σε Οικουμενιστικούς κύκλους και μη η δημοσίευση σε φυλλάδιο της επιστολής του Αγ. Παϊσίου που αφορά στα οικουμενιστικά ανοίγματα του πατριάρχη Αθηναγόρα. Εντύπωση όμως προκαλεί ότι όλοι όσοι επώνυμα προσπάθησαν να υπερασπιστούν τον Αθηναγόρα δεν τόλμησαν ούτε καν να αγγίξουν όσα με πολύ πόνο του καταλόγισε ο Άγ. Παΐσιος. Επίσης, οι ίδιοι –που συνδέονται στενά και προσωπικά με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τα στελέχη Του και γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις– προσπάθησαν μεν να απαντήσουν, άμεσα ή έμμεσα,  αλλά τήρησαν αξιοσημείωτη σιωπή για τις μασονικές δημοσιεύσεις ότι ο Αθηναγόρας ήταν τέκτονας. μίλησαν για άλλα στοιχεία της προσωπικότητας του Αθηναγόρα -σωστά και αληθή ίσως - αλλά εκτός της … “ταμπακιέρας”: Οι αγαπητοί και σεβαστοί μου συμπολίτες θεολόγοι κ. Χρ. Τσούβαλης και Παν. Μαρτίνης, αλλά και οι Μ. Πρωτοπρ. Γεωργ. Τσέτσης [το λάθος που βρήκε στα κείμενά μου είναι ότι ο πληθυσμός της Πόλης όταν έγινε Πατριάρχης ο Αθηναγόρας το 1948 ήταν 100.000 και όχι 250.000, που έγραψα εγώ!], ο καθηγ. Γρ. Λαρεντζάκης  κ.ά. σιώπησαν για το θέμα της σχέσης του Αθηναγόρα με τη μασονία. Νομίζω ότι κάτι παραπάνω από μας ξέρουν αυτοί, και συνετώς ενεργούντες σιώπησαν για το σκάνδαλο αυτό και δεν θέλησαν να εκτεθούν… (σ.σ.: Εσείς, πάτερ Αναστάσιε, το ίδιο δεν κάνεις ως προς τον Χρυσοστομο Σμύρνης;).
Μάλιστα, ούτε και ο καυχώμενος για τη βράβευσή του από το Βατικανό, Αριστ. Πανώτης, διέψευσε τα μασονικά δημοσιεύματα περί της τεκτονικής ιδιότητος του Αθηναγόρα… Αυτό και μόνο λέει πολλά… Επειδή όμως κάτι έπρεπε να πει, επέλεξε το ιστολόγιο (θεολόγου και ιεροψάλτη!) που διακρίνεται για την ολοκληρωτική νοοτροπία του, τις ύβρεις, τους λεκτικούς προπηλακισμούς, τη βωμολοχία και την αισχρολογία εναντίον των διαφωνούντων με τις απόψεις του για να μου απαντήσει, υβρίζοντάς με ως «τυμβωρύχο ρασοφόρο», επειδή τόλμησα να μιλήσω για τον Αθηναγόρα (ενώ όταν αυτός κατηγορεί τον κεκοιμημένο Χριστόδουλο, ασφαλώς, δεν είναι!).
(σ.σ.: Λυπούμαστε, π. Αναστάσιε, γιατί στον «βόθρο της Πάτρας», όπως έχει χαρακτηρισθεί το ιστολόγιο του συγκεκριμένου θεολόγου και ιεροψάλτη(!), απαντάς συχνά. Στις δικές μας, όμως, κριτικές (αλλά ευπρεπείς) θέσεις αρνείσαι να απαντήσεις χρόνια τώρα, ακολουθώντας τὴν «αγαπητική γραμμή του π. Θεοδώρου Ζήση και των άλλων αντι-οικουμενιστών)!
Επίσης, μη μπορώντας να απαντήσει σε αυτά που πραγματικά εγώ έγραψα, μου απάντησε σε όσα θα ήθελε αυτός να έχω πει εγώ (!) και αναφέρθηκε εκτενώς στην εθνική δράση και προσφορά του Αθηναγόρα στο Μοναστήρι -λες και εγώ αμφισβήτησα την εθνική του ευαισθησία! Δυστυχώς, κάποιοι θέλουν να εθελοτυφλούν: Εγώ έγραψα ότι η ιστορικά αδιαμφισβήτητη αδυναμία του Αθηναγόρα να πληροφορηθεί το τόσο καλά οργανωμένο από κράτος και παρακράτος πογκρόμ του τουρκικού όχλου εναντίον του Ελληνισμού της Πόλης και να ενημερώσει το ποίμνιό του, δεν οφείλεται, ασφαλώς, σε μειωμένη εθνική ευαισθησία και ενδιαφέρον για τον Ελληνισμό – ουδέποτε είπα ή υπονόησα κάτι τέτοιο –  αλλά για μένα έχει καθαρά πνευματικά αίτια δυστυχώς για κάποιους οι πνευματικοί νόμοι λειτουργούν… Αυτό και μόνο έγραψα εγώ, αγαπητοί μου…

Δείτε και:
στις 3:39 μ.μ.
7 σχόλια:
Ανώνυμος είπε...
Οι επιθέσεις σε βάρος του ομολογητού κληρικού χαρακτηρίζονται από ένα μείγμα ευτελείας, πανικού, εμπαθείας και φαιδρότητος. Είναι σαφές ότι οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις του π.Αναστασίου αναφορικά με τα "κατορθώματα" του κεκοιμημένου πατριάρχου "έτσουξαν και τσιγάρισαν" τους θαυμαστές και υποστηρικτές του τελευταίου και αντέδρασαν σπασμωδικά. Καλούνται, πάντως, οι εξ αυτών καλοδιάθετοι να υπερβούν τους συναισθηματισμούς και να αντικρύσουν την αλήθεια με "καθαρό όμμα" αναπροσαρμόζοντας τις περί "μεγάλου" Αθηναγόρα στρεβλές τους απόψεις.
Επιπροσθέτως ευχόμαστε υγεία κατ’ άμφω στον πεπαρρησιασμένο ιερέα ούτως ώστε εν ταπεινώσει αλλά και σθένει ψυχής και θαρραλέως πάντοτε να υπερμαχεί της πατρώας Πίστεως.
Λ.Ν.
Ανώνυμος είπε...
Επιτυχέστατη η αναφορά του πατρός Αναστασίου Γκοτσόπουλου στο ιστολόγιο με τα "καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα" που του επιτέθηκε και συνεχίζει να του επιτίθεται με απαίσιο τρόπο. ΝΤΡΟΠΗ!
Ανώνυμος είπε...
http://panagiotisandriopoulos.blogspot.gr/2015/10/blog-post_16.html
Διαβάζουμε στο γνωστό "ιδιωτικό ιστολόγιο" που σήκωσε πολύ ψηλά τον αμανέ:
"Μια ματιά στο διαδίκτυο αρκεί. Όσοι προβάλλουν τα κείμενα του Α.Γ. είναι αποτειχισμένοι, παλαιοημερολογίτες, σκανδαλοποιοί, οι οποίοι από φυλακής πρωίας μέχρι νυκτός σπείρουν ζιζάνια στο σώμα της Εκκλησίας".
Θα πρέπει να ντρέπεται αυτός που το έγραψε. Να κοιτάξει τα χάλια του ιστολογίου του και να αφήσει ήσυχους τους άλλους ιστολόγους.
Ανώνυμος είπε...
http://anastasiosk.blogspot.gr/2015/10/blog-post_0.html
"Η ανοησία του π. Αναστασίου δεν έχει όρια". "Να δοξάζει τον θεό ο π. Αναστάσιος που δεν είμαι Πατρινός διότι θα τον αντιμετώπιζα έτσι όπως γνωρίζω".
"Με σεβασμό σας λέω βουλώστε το στόμα σας διότι με προκαλείς". "Να έχεις χάρη στην λογοκρισία του ιστολόγου. Είχα και έχω πολλά για την γούνα σου. Γεμίσαμε με παλληκάρια της τρύπιας χωρίς αξία δεκάρας".
Απ το "ανθολόγιο" των αχαρακτήριστων σχολίων σε βάρος του π. Αναστασίου. Πρόκειται για φραστικό τραμπουκισμό εναντίον του.
Ανώνυμος είπε...
ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΟΥΝ ΧΑΜΠΑΡΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΟΤΙ Ο ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΔΕ ΦΙΜΩΝΕΤΑΙ!

(σ.σ.: Δυστυχώς, φιμώνεται, αλλά κατ’ επιλογήν!).
Πηγή: "Ἀκτίνες"