Η ενοριακή συνείδηση και η συμβολή της στην προστασία ή στην φθορά της Ορθόδοξης συνείδησης του ποιμνίου

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Επειδή στους σημερινούς καιρούς της σύγχυσης και αλλοίωσης του ορθοδόξου φρονήματος και της κατάργησης των δογμάτων και των εννοιών η ευθύνη, που έχει η κάθε ενορία, έχει υποβαθμιστεί ή διόλου ξεχασθεί, είναι σημαντικό να ξανασυζητηθεί η έννοια και ο ρόλος της ενορίας στην Εκκλησία και στην ζωή του πιστού. Γιατί δυστυχώς σήμερα παρατηρείται το φαινόμενο οι ιερείς αντί να ορθοτομούν, να κακοδοξούν, αντί να κατηχούν, να αερολογούν, αντί να έχουν στο μυαλό τους το «Πέτρο με αγαπάς; φύλαττε τα προβατά μου» του Κυρίου μας, να ασχολούνται με την προσωπική τους προβολή και καριέρα. Οι πιστοί παράλληλα αντί να αγαναχτούν με αυτή την κατάσταση, να την υποστηρίζουν μέσω της σιωπής και της στάσης τους και πολλές φορές να την επικροτούν, γιατί έτσι δικαιολογούν την δική τους έλλειψη χριστιανικού φρονήματος και παράλληλα εξασφαλίζουν την άνεση του βίου τους. Το αποτέλεσμα; Αντί για χριστιανική αδελφοσὐνη επικρατούν σε πολλές ενορίες διαμάχες και διχόνοιες, αντί για κοινή ομολογία και στάση επικρατούν αλλοίωση της πίστεως και εκκοσμίκευση, αντί για κοινό αγώνα επικρατεί «ωχαδελφισμός», αντί για συμπαράσταση στους αδύναμους που σημαίνει κοινωνία εν Χριστώ επικρατεί μοναξιά και αποξένωση. Αυτό συμβαίνει είτε γιατί ο ποιμαίνων την ενορία του ξέχασε την θέση και τον ρόλο του, είτε γιατί οι ποιμενόμενοι ξέχασαν τι σημαίνει και τι τους προσφέρει η ενοριακή ζωή.

Η εκάστοτε ενορία δεν πρέπει να είναι προϊόν κάποιας κοσμικής συμβατικότητας αλλά πυρήνας της Εκκλησίας. Δεν πρέπει να έχει μόνο διοικητική μορφή αλλά να είναι και τόπος βιώματος της Εκκλησίας. Αν αλλάξει, ακόμα και στο ελάχιστο ο σκοπός της ενοριακής ζωής, αλλοιώνεται και αλλοτριώνεται μέσα μας η ουσία της Εκκλησίας... Η Αλήθεια, η κοινή ομολογία και πίστη, η ειρήνη και η αγάπη –σημάδια τρανά της χάριτος του Αγίου Πνεύματος– πρέπει να είναι τα κύρια

Ευχάριστη και ελπιδοφόρα έκπληξη, αλλά: Ποιό το Ορθόδοξο ΗΘΟΣ μιάς ΑΝΩΝΥΜΗΣ, αναγνωριστικής κινητοποιήσεως Αρχιερέων κατά της Αντικανονικής Αντιπροσωπείας;

Κίνδυνος διά ἐσωτερικάς διαμάχας

καί ἀξιοκατάκριτα σχίσματα

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΙΣ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΙΑΣ;

Μυστικαί διαβουλεύσεις τῶν Ἐπισκόπων.

Αἱ φανεραί καί ἀφανεῖς ἀντιδράσεις καί κινήσεις.

Παρελήφθη Σχέδιον

Αρχιερατικής διακηρύξεως

Κατ’ αυτήν την περίοδον περιήλθεν εις χείρας μας μία Διακοίνωσις, με την οποίαν ενδεχομένως, θα εκδηλωθή η όποια απόφασις η αντίδρασις των συνειδητών Διαδόχων των Αποστόλων, των Αρχιερέων, εάν παρεμποδισθούν να συμμετάσχουν εις την Μεγάλην Σύνοδον, (εάν βέβαια και εφ’ όσον, οψέποτε, αύτη λάβη χώραν και πραγματοποιηθή).

  Δεν λαμβάνομε θέσιν επάνω εις το περιεχόμενον, ούτε προβαίνομε επί του παρόντος, εις αξιολογικήν κρίσιν, αλλά φοβούμεθα, μήπως, εάν δεν συμμετάσχουν απαξάπαντες οι Αρχιερείς, τότε θα  προκληθούν εσωτερικοί αναβρασμοί, μυστικοί «πόλεμοι», σχίσματα και συγκρουσιακές καταστάσεις, εντός των τειχών της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, προς άφατον χαράν των εχθρών και αντιπάλων της, ακόμη δε και αυτού του Διαβόλου.

   Καθίσταται φανερόν πως, εις κάθε περίπτωσιν παρεμποδίσεως συμμετοχής των Επισκόπων, θα υπάρξουν βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες δια την ακώλυτον και ελευθέραν λειτουργίαν του Ιεροσυνοδικού μας Συστήματος και θα εμφυτευθούν αφανή ναρκοπέδια δια την ουσιαστικήν εσωτερικήν ενότητα της Εκκλησίας μας. (Βλέπε εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος» της 18ης Δεκεμβρίου 2015, άρθρον με τίτλον: «ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΟΝ ΝΑ ΣΥΓΚΛΗΘΗ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΔΙ’ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ»).

    Προβαίνομεν εις απαθή, αδιάφορον και ψυχράν δημοσίευσιν της Διακοινώσεως, προς ενημέρωσιν του φιλοχρήστου λαού μας, καθώς και των ενθέρμων πυρφόρων Πατέρων μας, Μοναχών η

Και «…τότε, απλούστατα, δεν θα τολμήσετε να διακόψετε το Μνημόσυνό τους»!

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΛΟΥΣΑ ΝΑ ΣΥΝΕΛΘΕΙ «ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ» (α)

1. Παρακαλώ, αδελφοί χριστιανοί, να προσέξετε ιδιαίτερα αυτά που θα σας πω στο σημερινό μου κήρυγμα, γιατί είναι πολύ σοβαρά!

Θα έχετε ακούσει ότι τώρα την ημέρα της Πεντηκοστής πρόκειται να γίνει μία Οικουμενική Σύνοδος, την οποία έχουν ονομάσει «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος».

Σαν βαπτισμένοι και μυρωμένοι χριστιανοί που είστε, ανήκετε στην Οικογένεια του Θεού, που λέγεται «Εκκλησία», είστε ο λαός του Θεού, και πρέπει λοιπόν να γνωρίζετε για το θέμα που θα σας μιλήσω σήμερα, για την μέλλουσα να συγκληθεί Οικουμενική Σύνοδο. Για την εγκυρότητα των Ιερών Συνόδων απαιτείται η αναγνώρισή τους από τον λαό, από Σας, δηλαδή! Αν ο ευσεβής λαός απορρίψει μία Σύνοδο δεν ισχύει πιά αυτή, γιατί, όπως το είπαν παλαιά οι Πατριάρχες της Ανατολής με εγκύκλιό τους, «ο Φύλακας της Ορθόδοξης πίστης είναι ο λαός».

2. Κατά πρώτον, χριστιανοί μου, πρέπει να σας πω ότι η Εκκλησία πάντοτε έκανε Συνόδους, και σήμερα λοιπόν πρέπει να κάνει το ίδιο. Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι οι Οικουμενικές Σύνοδοι είναι επτά και σταματάμε εκεί. Όχι! Πάντοτε στην Εκκλησία αναφαίνονται αιρέσεις και διάφορα προβλήματα γύρω από την πολιτεία και την διοίκηση των χριστιανών· και γι᾽ αυτό πρέπει να συγκαλούνται Οικουμενικές Σύνοδοι για την καταδίκη των αιρέσεων και για την λύση των παρουσιαζομένων προβλημάτων. Και επειδή, όπως το λέει ο Άγιος Αθανάσιος, το πρώτο για το οποίο συγκαλείται η Σύνοδος των Επισκόπων είναι για την καταδίκη μιάς κάποιας αίρεσης, οπωσδήποτε πρέπει, στις μέρες μας τουλάχιστον, να συνέλθει Οικουμενική Σύνοδος, για να καταδικάσει την μεγαλύτερη από όλες τις αιρέσεις των αιώνων, τον Οικουμενισμό. Πρέπει, λοιπόν, να συγκληθεί και τώρα στην Εκκλησία μας μία πανορθόδοξη Οικουμενική Σύνοδος και ήδη έχει αργήσει.

3. Αλλά ενώ, χριστιανοί μου, θεωρούμε αναγκαία την σύγκληση μιάς Οικουμενικής Συνόδου, όμως για την σύγκληση της «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου», όπως την εκάλεσαν, ειδικά γι᾽ αυτήν την Σύνοδο έχουμε κάποια αμφιβολία και δυσπιστία, πριν ακόμη συγκληθεί. Και η αμφιβολία μας δημιουργείται από τις Προσυνοδικές Διασκέψεις που έγιναν, για να ετοιμάσουν τα θέματα, το υλικό για την Μεγάλη αυτή Σύνοδο. Για την Σύνοδο αυτή πραγματικά έγινε μεγάλη-μεγάλη προετοιμασία πολλών ετών. Οι ετοιμασίες άρχισαν από το 1932! Πριν από 85 περίπου χρόνια δηλαδή! Και ενώ έγινε τόσων ετών προετοιμασία, δεν μας είναι καθόλου ελπιδοφόρα η προετοιμασία αυτή. Για να μη σας κουράσω με πολλά αναφέρομαι μόνο στην σημαντική Γ´ Προσυνοδική Διάσκεψη στο Σαμπεζύ της Γενεύης το 1986. Δυστυχώς στην Διάσκεψη αυτή πάρθηκαν αποφάσεις ξένες προς την Ορθόδοξη Παράδοση, αποφάσεις που απηχούν το πνεύμα της παναίρεσης του Οικουμενισμού. Για παράδειγμα:

(α) Σε κάποιο θέμα της Διάσκεψης αυτής οι αιρέσεις παπισμός και προτεσταντισμός λέγονται «Χριστιανικές Εκκλησίες». Γιατί στην Διάσκεψη έγινε θέμα για την σχέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας «μετά των λοιπών Χριστιανικών Εκκλησιών», όπως ακριβώς γράφεται. Το θέμα είναι σοβαρό, γιατί η ίδια έκφραση επαναλήφθηκε και σήμερα, το 2016, σε σχετική Διάσκεψη. Ώστε οι αιρετικοί αποτελούν «Εκκλησία»; Όχι, χριστιανοί μου! Η Εκκλησία είναι ΜΙΑ και αυτή είναι η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ! Το θέμα είναι πολύ σοβαρό, γιατί αν και οι αιρετικοί αποτελούν «Εκκλησία», τότε ποια τέλος πάντων είναι η ΜΙΑ Εκκλησία, για την οποία λέγουμε στο «Πιστεύω» μας, «εις μίαν, αγίαν, καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν»; Οι αιρετικοί είναι έξω από την Εκκλησία. Δεν είναι Εκκλησία.

(β) Ακόμη κατά την συζήτηση στην Γ´ αυτή Διάσκεψη στο Σαμπεζύ της Γενεύης ειπώθηκε ότι είναι καλοί οι διάλογοι με τους αιρετικούς Αγγλικανούς, γιατί αποτέλεσμα των διαλόγων αυτών ήταν η αναγνώριση των αγγλικανικών χειροτονιών. Και η αναγνώριση αυτή θεωρήθηκε ως βήμα προόδου! ᾽Αλλά δεν σκέφθηκαν οι Σύνεδροι της Διάσκεψης ότι είναι αδύνατη η αναγνώριση της ιερωσύνης σε αιρετικούς, αν αυτοί πρώτα δεν αποκηρύξουν την αίρεσή τους και την πλάνη τους;

(γ) Θα γνωρίζετε, χριστιανοί μου, ότι γίνονται διάλογοι με τους Παπικούς (τους «Καθολικούς», όπως επικράτησε να λέγονται), με σκοπό να αρνηθούν αυτοί τις αιρέσεις τους και να επανέλθουν πάλι στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Να ενωθούμε δηλαδή πάλι με αυτούς. Οι διάλογοι αυτοί άρχισαν μετά το Σχίσμα το 1054 μ.Χ. Οι άγιοι Πατέρες μας όμως από παλαιά σαν βάση, απαράβατη βάση, της ένωσής μας με τους Καθολικούς έθεσαν τον όρο αυτοί να απαρνηθούν τις αιρετικές διδασκαλίες τους και να επιστρέψουν στην Ορθοδοξία. Επειδή όμως οι Καθολικοί επιμένουν στις πλάνες τους, γι᾽ αυτό και οι διάλογοι είναι χωρίς αποτέλεσμα.

Αλλά στην Γ´ Διάσκεψη στο Σαμπεζύ, για την οποία μιλάμε, ειπώθηκε και ότι αιτία της αποτυχίας των διαλόγων μας με τους Καθολικούς είναι ότι οι διάλογοι στηρίχθηκαν σε όχι ορθή δική μας βάση και διεξήχθηκαν σε όχι γνήσιο δικό μας χριστιανικό πνεύμα!... Εδώ δηλαδή κατηγορούνται οι άγιοι Πατέρες και αυτός ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ότι δεν είχαν σωστή βάση διαλόγου με τους αιρετικούς.

Και έρχονται τώρα νέοι πατέρες αυτοί (!..) –«νεοπατερική θεολογία»– να θέσουν άλλη βάση και όχι τα ορθόδοξα δόγματα, που ήταν η βάση των αγίων Πατέρων. Ποια θα είναι η νέα βάση των διαλόγων; Αυτή που λέει ο Οικουμενισμός:  Η  αγαπολογία!  Και ακόμη ειπώθηκε στην Διάσκεψη, ως Προσυνοδική Διάσκεψη για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο που πρόκειται να γίνει, ειπώθηκε, λέγω, ότι στον διάλογό μας με τους Καθολικούς θα γνωρίσουμε ημείς οι Ορθόδοξοι την «σοβαρότητα των Εκκλησιών της Δύσεως»!... Αλλά οι αιρέσεις ούτε «Εκκλησίες» είναι, ούτε «σοβαρότητα» έχουν, αλλά μόνο πλάνες και γελοιότητες.

4. Με τέτοιο λοιπόν πνεύμα που επικρατεί σε προδιασκέψεις για την μέλλουσα να συγκροτηθεί Μεγάλη Σύνοδο, φοβούμεθα για τις αποφάσεις της. Όμως, αποβλέποντες στην αγιότητα και την θεολογία των Ιεραρχών, που θα συμμετάσχουν σ᾽ αυτήν, και, προ παντός, πιστεύοντες στον Ιδρυτή της Εκκλησίας μας, τον Κύριόν μας Ιησούν Χριστόν, ευχόμεθα η Σύνοδος αυτή να είναι συνέχεια των προηγουμένων μεγάλων Αγίων Οικουμενικών Συνόδων.

Το δικό σας έργο, αδελφοί χριστιανοί, είναι πρώτον μεν να κάνετε προσευχή στην Υπεραγία Θεοτόκο, που είναι η κορυφή των Ορθοδόξων δογμάτων, κατά το «Χαίρε των δογμάτων Αυτού (δηλαδή του Χριστού) το κεφάλαιον», και «της Εκκλησίας ο ασάλευτος πύργος», να φωτίσει όλους τους Ιεράρχας να θεολογήσουν ορθώς κατά την «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο» που πρόκειται να συνέλθει. Στην προσευχή σας δε, χριστιανοί μου, να λέτε ακόμη ότι «αν, Παναγία μου, η Σύνοδος αυτή πρόκειται να μην είναι σε όλα της ορθόδοξη, να μη γίνει».

Αλλά και αν, χριστιανοί μου, γίνει η «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος», όπως την ονόμασαν, και φανεί καθαρά ότι οι αποφάσεις της είναι ενάντιες προς την διδασκαλία των Αγίων Πατέρων, προς την διδασκαλία δηλαδή των προηγουμένων Οικουμενικών Συνόδων της Εκκλησίας μας, τότε, απλούστατα, δεν θα την δεχθούμε. Θα την αποκηρύξουμε. Στην Εκκλησιαστική μας Ιστορία έχουν συμβεί τέτοια γεγονότα. Σείς ο ευσεβής λαός πρέπει να αγρυπνείτε με προσευχή και να υπακούετε στους ποιμένες, οι οποίοι ορθοτομούν τον λόγο της αληθείας. Στους άλλους, τους οικουμενιστές, ανυπακοή!

Το θέμα δεν τελείωσε. Θα το συνεχίσουμε και με το επόμενο κήρυγμα.

Με πολλές ευχές,

† Ο Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας

ΣΧΟΛΙΟ:

1. Σεβασμιώτατε! Ἁγιοπατερικὴ ἡ τοποθέτησή σας: «Οι αιρετικοί είναι έξω από την Εκκλησία. Δεν είναι Εκκλησία». Καὶ αἱρετικοί, ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς Παπικοὺς καὶ τοὺς Προτεστάντες εἶναι καὶ οἱ Οἰκουμενιστές. Μάλιστα ἡ σεβασμιότης σας, τοὺς ἔχει χαρακτηρίσει (ἀκολουθώντας τὸν ἅγιο Ἰουστῖνο Πόποβιτς) ὄχι ἁπλῶς αἱρετικοὺς τοὺς Οἰκουμενιστές, ἀλλὰ ΠΑΝΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ!

Ποιοί εἶναι, ὅμως, αὐτοὶ οἱ ἄλλοι «ὀρθόδοξοι» Ἐπίσκοποι, στοὺς ὁποίους δὲν πρέπει νὰ κάνουμε ὑπακοή, ἀλλὰ ἀνυπακοή; Γιατὶ εἶναι αἱρετικοί; Γιατί δὲν τοὺς κατονομάζετε;

Γιὰ τοὺς Διαλόγους μᾶς εἴπατε·

γιὰ τὸν Οἰκουμενισμὸ μᾶς εἴπατε·

γιὰ τὴν βάση τῶν Διαλόγων καὶ τῶν Οἰκουμενιστῶν, ποὺ εἶναι ἡ ἀγαπολογία, μᾶς εἴπατε.

Ἐκεῖνο ποὺ δὲν τολμᾶτε νὰ πεῖτε εἶναι: ποιοί εἶναι οἱ σημερινοὶ αἱρετικοὶ Οἰκουμενιστές!

Καὶ δὲν τολμᾶτε νὰ τὸ πεῖτε, γιατὶ πήρατε τὴν ὑπογραφή σας πίσω ἀπὸ τὴν «Ὁμολογία Πίστεως»(*) ποὺ μιλοῦσε γιὰ διακοπὴ κοινωνίας μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές!

Δὲν τολμᾶτε νὰ τὸ πεῖτε, γιατὶ παρακαλούσατε τὸν ἀρχηγό τους -πατρ. Βαρθολομαῖο- νὰ ἔρθει νὰ σᾶς εὐλογήσει, ὅταν ἐπισκέφθηκε τὴν ὅμορη μητρόπολη Κυνουρίας!!!

Γιατὶ πλέξατε τὸ ἐγκώμιο(**) ἑνὸς ἐξ αὐτῶν!!!

Γιατὶ κοινωνεῖτε μὲ αὐτούς!!!

Τολμῆστε νὰ τοὺς κατονομάσετε καὶ νὰ πάψετε νὰ κοινωνεῖτε μαζί τους! Ὅλα τὰ ἄλλα, εἶναι ἄσφαιρα πυρά. Δίνουν χρόνο στοὺς Οἰκουμενιστές νὰ συνεχίσουν νὰ βλάπτουν τὴν Ἐκκλησία, νὰ ἀλλοιώνουν τὸ φρόνημα τῶν μελῶν της ἐπικίνδυνα καὶ ἐν πολλοῖς ἀνεπανόρθωτα. [Δεῖτε σὲ προηγούμενη ἀνάρτησή μας (ἐδῶ) τοὺς ὕμνους ποὺ πλέκουν οἱ Ὀρθόδοξοι στοὺς αἱρετικούς, δηλ. τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐγκληματικῆς ἀβελτηρίας σας!]

2. Γράφετε:

«…αν, χριστιανοί μου, γίνει η «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος», όπως την ονόμασαν, και φανεί καθαρά ότι οι αποφάσεις της είναι ενάντιες προς την διδασκαλία των Αγίων Πατέρων, …τότε, απλούστατα, δεν θα την δεχθούμε».

Μᾶς λέτε, Σεβασμιώτατε Γόρτυνος, τί θὰ κάνετε ἂν γίνει ἡ Σύνοδος. Δὲν μᾶς λέτε, ὅμως, τί θὰ κάνετε ἂν δὲν γίνει ἡ Σύνοδος. Καὶ δὲν μᾶς τὸ λέτε, γιατὶ (ὅπως διεφάνη ἀπὸ τὶς ἀπαντήσεις τῶν ὁμιλητῶν τῆς πρόσφατης Ἡμερίδος γιὰ τὴν «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο» στὸν Πειραιᾶ), θὰ συνεχίσετε νὰ “χαρτοπολεμεῖτε” κατὰ τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀλλὰ καὶ νὰ κοινωνεῖτε μὲ αὐτούς! Δηλαδή, Σεβασμιώτατε, δυστυχῶς, δυστυχέστατα…

«…τότε, απλούστατα, δὲν θὰ τολμήσετε -καὶ πάλι- νὰ διακόψετε τὸ Μνημόσυνό τους».

____________________

(*) π. Θεόδωρος Ζήσης: «Στενοχωρηθήκαμε γι’ αυτό και λυπηθήκαμε με την απόσυρση της υπογραφής εκ μέρους του μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμίου, αμέσως μόλις ο πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος βρέθηκε στην Πελοπόννησο, προσκεκλημένος του μητροπολίτου Μαντινείας και Κυνουρίας κ. Αλεξάνδρου… Ο δεύτερος λόγος της λύπης και της πικρίας μας απέναντι στον μητροπολίτη Γόρτυνος κ. Ιερεμία έγκειται στο ότι δεν αρκέσθηκε στην απόσυρση της υπογραφής του είτε από δειλία είτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο. Προχώρησε δυστυχώς και στην διατύπωση υβριστικών χαρακτηρισμών εναντίον όσων συνέταξαν την Ομολογία Πίστεως, ονομάζοντάς τους λαθροκαπήλους της αμωμήτου ημών πίστεως και πλανεμένους!!!» (ἐδῶ). 

(**) Μετὰ τὴν Μηνυτήριο ἀναφορὰ ποὺ εἶχε κατατεθεῖ εἰς τὴν Σύνοδο ἐπὶ αἱρέσει ἀπὸ τὴν "Φιλορθόδοξο Ἕνωσι "Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος", ἡ τοπικὴ ἐφημερίδα "Φωνὴ" τῆς Καλαμάτας, 25/10/2010, δημοσίευσε τμῆμα ἀπὸ τὸν ἐμετικὸ ὕμνο σας ὑπὲρ τοῦ συναδέλφου σας, στὸ Πανεπιστήμιο καὶ στὴν Ἱεραρχία, μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο Σαββάτο:

«Τῇ ἀδείᾳ τοῦ ἀθλητοῦ τῶν ἀθλητῶν καὶ καθηγητοῦ τῶν καθηγητῶν κ.κ. Χρυσοστόμου Σαββάτου, προΐσταμαι τῆς νεκρωσίμου ταύτης ἀκολουθίας»!(ἐδῶ)

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

"...μέ τίς θλίψεις πού συμβαίνουν, ὁ Χριστιανός

γίνεται οἰκεῖος τοῦ Χριστοῦ".

      

Ἁγίου  Ἰγνατίου  Μπριαντσιανίνωφ

Ὁ Κύριος εἶπε στούς μαθητές Του:

  «Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοι» (Ματθ. ισ΄ 24).

 Τί σημαίνει «ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου»; Καί γιατί αὐτός «ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου», δηλαδή ὁ ἰδιαίτερος σταυρός τοῦ καθενός μας, ὀνομάζεται συνάμα καί «Σταυρός τοῦ Χριστοῦ»;

    «Ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου» εἶναι οἱ θλίψεις καί τά βάσανα τῆς γήινης ζωῆς, πού γιά τόν καθένα μας εἶναι δικά του. «Ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου» εἶναι ἡ νηστεία, ἡ ἀγρυπνία καί ἄλλα εὐλαβῆ κατορθώματα, μέ τά ὁποῖα ταπεινώνεται ἡ σάρκα καί ὑποτάσσεται στό πνεῦμα. Τά κατορθώματα αὐτά πρέπει νά εἶναι ἀνάλογα μέ τίς δυνάμεις τοῦ καθενός καί στόν κάθε ἄνθρωπο εἶναι δικά του.

  «Ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου» εἶναι τά ἁμαρτωλά ἀσθενήματα, ἤ πάθη, πού –στόν κάθε ἄνθρωπο– εἶναι δικά του! Μέ ἄλλα ἀπ᾽ αὐτά τά πάθη γεννιόμαστε καί μ᾽ ἄλλα μολυνόμαστε στήν πορεία τοῦ γήινου βίου μας.

 «Ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ» εἶναι ἡ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ. Μάταιος καί ἄκαρπος εἶναι «ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου» –ὅσο βαρύς καί ἄν εἶναι– ἐάν δέν μεταμορφωθεῖ σέ «Σταυρό τοῦ Χριστοῦ» μέ τό ν᾽ ἀκολουθοῦμε τόν Χριστό.

  «Ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου», γιά τόν μαθητή τοῦ Χριστοῦ γίνεται «Σταυρός τοῦ Χριστοῦ», γιατί ὁ μαθητής τοῦ Χριστοῦ εἶναι στερρά πεπεισμένος, ὅτι πάνω ἀπ᾽ αὐτόν (τόν μαθητή) ἀγρυπνάει ἀκοίμητος ὁ Χριστός. Πιστεύει ὅτι ὁ Χριστός ἐπιτρέπει νά τοῦ ἔρθουν θλίψεις σάν μιά ἀναγκαία καί ἀναπόφευκτη προϋπόθεση τῆς Χριστιανικῆς πίστεως. Καμιά θλίψη δέν θά τόν πλησίαζε, ἄν δέν τό εἶχε ἐπιτρέψει ὁ Χριστός, καί ὅτι μέ τίς θλίψεις πού τοῦ συμβαίνουν, ὁ Χριστιανός γίνεται οἰκεῖος τοῦ Χριστοῦ καί καθίσταται κοινωνός τῆς μοίρας Του στή γῆ καί –γιά τόν λόγο αὐτό– καί στόν οὐρανό.

  «Ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου» γίνεται γιά τόν μαθητή τοῦ Χριστοῦ «Σταυρός τοῦ Χριστοῦ», γιατί ὁ ἀληθινός μαθητής Του σέβεται καί θεωρεῖ τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ σάν τόν μόνο σκοπό τῆς ζωῆς του. Αὐτές οἱ πανίερες ἐντολές γίνονται γι᾽ αὐτόν σταυρός, πάνω στόν ὁποῖο συνεχῶς σταυρώνει τόν παλαιό του ἄνθρωπο «σύν τοῖς παθήμασι καί ταῖς ἐπιθυμίαις» του (Γαλ. ε΄ 24).

  Ἀπ᾽ αὐτά εἶναι φανερό γιατί, γιά νά λάβουμε τόν σταυρό μας, εἶναι ἀνάγκη ν᾽ ἀπαρνηθοῦμε προηγουμένως τόν ἑαυτό μας μέχρι

Στο δρόμο που έχουν χαράξει ο Πειραιώς και οι αντι-Οικουμενιστές! (Βίντεο)

 ΚΟΛΑΚΕΙΕΣ ΚΑΙ ΥΜΝΟΙ

ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΑΙΡΕΤΙΚΟ

     

      Τὸ ἱστολόγιο «Ἁγία Ζώνη» (ἐδῶ) ἀνάρτησε ἀπὸ τὸ Υoutube ὁμιλία γιὰ τὴν Κυριακὴ τῆς Σταυροπροσκυνήσεως τοῦ μητροπολίτη Περγάμου Ἰωάννη Ζηζιούλα, στὸν ἱ. Ναὸ Ἁγίας Γλυκερίας Γαλατσίου. Στὸ τέλος ὁ ἱερέας τοῦ ναοῦ (θυμίζοντάς μας τὶς κολακεῖες τοῦ Πειραιῶς Σεραφεὶμ γιὰ τὸν πατρ. Βαρθολομαῖο –δεῖτε στὸ τέλος) ἐξύμνησε τὸν Μεγάλο αἱρετικὸ Ζηζιούλα μὲ τὰ ἑξῆς λόγια, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται στὴν γραμμὴ τῆς διγλωσσίας καὶ διπλοπροσωπίας τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν, ποὺ ἐπισημαίνουν τὴν αἵρεση, ἀρνοῦνται ὅμως νὰ κατονομάσουν τοὺς αἱρετικοὺς καὶ νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπ’ αὐτούς. Ἔτσι, καὶ οἱ ἴδιοι κοινωνοῦν μαζί τους, δὲν ἀποτρέπουν δὲ τοὺς πιστοὺς νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές, ὅπως ἔκαναν καὶ μᾶς δίδαξαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες. Εἶπε ὁ π. Νικόλαος πρὸς τὸν μητρ. Περγάμου κ.Ἰω. Ζηζιούλα:   

 π. Νικόλαος: «Ὅλοι ἐδῶ ἦταν κρεμασμένοι κυριολεκτικὰ  ἀπὸ τὰ χείλη σας, διότι εἰλικρινά, ἐσεῖς σήμερα ἐφαρμόσατε, ἀκριβῶς τὸ νόημα τῆς σταυροπροσκυνήσεως. Μᾶς δώσατε πολὺ χαρά, κουράγιο, δύναμη ἀπὸ τὸ λόγο σας, αὐτὰ τὰ συστατικά, οὕτως ὥστε νὰ πορευτοῦμε τὸ ὑπόλοιπο τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς… Και μάλιστα ἐν τῷ προσώπῳ σας, σεῖς, Ἱεράρχης τοῦ Οἰκουμενικοῦ θρόνου, ποὺ ἐκεῖ καὶ ἂν σταυρώνεται κάθε μέρα ἡ χριστιανικὴ ζωή, καὶ μᾶς ἐμπνέετε μὲ τὴν παρουσία ἐδῶ. Πολύ, πολὺ σᾶς εὐχαριστοῦμε καὶ νὰ εἴσαστε βέβαιος ὅτι σᾶς περιμένουμε καὶ πρέπει νὰ μᾶς δώσετε τὴν ὑπόσχεση ὅτι θὰ ἔρθετε πάλι» (π. Νικόλαος, προϊστάμενος τοῦ ἱ. Ναοῦ Ἁγίας Γλυκερίας Γαλατσίου).

   Ζηζιούλας: «Σᾶς εὐχαριστῶ, π. Νικόλαε, γιὰ τὰ καλά σας λόγια καὶ ἰδιαιτέρως γιὰ τὴν ἀναφορά σας στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο. Ἐκεῖ πραγματικὰ ἡ Ἐκκλησία μας σηκώνει στοὺς ὤμους της τὸ σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ εὔχεσθε ὁ Κύριος νὰ τὸν ἐνισχύει (τὸν πατρ. Βαρθολομαῖο), γιατὶ στὴν ἀγάπη σας στηρίζεται».

Νά, καὶ τὰ παράλληλα λόγια τοῦ μητροπολίτη Πειραιῶς Σεραφείμ:

   

   «Θέλω αὐτὴ τὴ στιγμὴ νὰ κάνω μία δήλωση, ὅτι κατανοῶ ἀπόλυτα καὶ ἀποδέχομαι ἀπόλυτα τὶς κινήσεις καὶ τὶς θέσεις τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ὁ ὁποῖος εἶναι πράγματι σταυρωμένος, ὁ ὁποῖος εἶναι πράγματι ἕνα ὑπεροχικὸ πρόσωπο τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἕνας πρωτιστεύων πρωθιεράρχης τεραστίου βεληνεκοῦς, καὶ καταλαβαίνω τὴν ἀνάγκη του, γιὰ νὰ ὑπάρξει μέσα στὸ βαθὺ καὶ σκληρὸ Κεμαλικὸ Τουρκικὸ καθεστώς…» (ἐδῶ).

     «Τα γύρισε ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ σε τηλεοπτική εκπομπή του «Kontra» αναφορικά με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο..., χαρακτηρίζοντας τον κ. Βαρθολομαίο φωτισμένο πρωθιεράρχη και το Φανάρι "κέντρο της ζωής μας", ενώ για τις δικές του ενστάσεις είπε πως είναι κάτι προσωπικό! (ἐδῶ)

Το Βίντεο:

Σταυροπροσκύνηση

Χριστιανός καί Σταυρός

Χριστιανός σημαίνει μικρός Χριστός κι ὁ Χριστός εἶναι ὁ Ἐσταυρωμένος, ἄρα χριστιανός εἶναι ὁ ἄνθρωπος τοῦ σταυροῦ.

Γι᾿ αὐτό εἶναι ἀνάρμοστο καί ξένο στόν χριστιανό νά ἀναζητᾶ τίς εὐκολίες καί τήν ἀνάπαυση.

Ὁ Κύριός σου καρφώθηκε στό σταυρό κι ἐσύ ἐπιζητᾶς τήν ἄνεση καί ζῆς μέ πολυτέλεια;

Ἄν ἀγαπᾶς τόν Κύριό σου, πέθανε ὅπως Ἐκεῖνος.

Σταύρωνε τόν ἑαυτό σου, ἔστω κι ἄν δέν σέ σταυρώνει κανείς.

Καί σταυρός εἶναι ὁ ἀγώνας ἐναντίον τῆς κακίας καί τῆς ζήλειας σου.

Σταυρώνεις τό «ἐγώ» σου, ὅταν ἀρνεῖσαι νά ἱκανοποιήσεις τίς κακές ἐπιθυμίες σου.

Κρεμᾶς τόν ἑαυτό σου στό σταυρό, ὅταν ἀφήνεις τόν Θεό νά κατευθύνει τή ζωή σου χωρίς τίς δικές σου λογικές παρεμβάσεις.

Πεθαίνεις σάν τόν Κύριό σου, ὅταν ὑποτάσσεσαι στό θέλημά του χωρίς τά ἀτέλειωτα «γιατί».

Ὁ Κύριος ζήτησε καί ζητᾶ νά τόν ἀκολουθήσουν ὅσοι εἶναι ἀποφασισμένοι νά σηκώσουν τό σταυρό τους, ὅσοι εἶναι ἕτοιμοι νά πεθάνουν, νά ἀρνηθοῦν τίς ἀπολαύσεις καί τήν τρυφή.

 Ὅποιος ἀγαπᾶ τήν ἀσφάλεια καί τίς ἡδονές τῆς παρούσης ζωῆς εἶναι ἐχθρός τοῦ σταυροῦ,  τοῦ σταυροῦ πού ὁ χριστιανός ἀγαπᾶ καί σηκώνει μέ ὑπομονή γιά χάρη τοῦ Ἐσταυρωμένου του Κυρίου!…

Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Πρός Φιλιππησίους 13· ΕΠΕ 22, 8-10

Στόν Τίμιο καί ζωοποιό Σταυρό

Ὁ Παῦλος καυχᾶται γιά τόν Σταυρό καί λέει, ὅτι δέν γνωρίζει τίποτε ἐκτός ἀπό τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, καί Αὐτόν ἐσταυρωμένον. Τί λέει λοιπόν; Σταυρός εἶναι τό νά σταυρώσωμε τήν σάρκα μαζί μέ τά πάθη καί τίς ἐπιθυμίες (Γαλ. 5, 24). Νομίζετε ὅτι εἶπε τοῦτο μόνο γιά τήν τρυφή καί τά ὑπογάστρια; Πῶς τότε γράφει στούς Κορινθίους ὅτι, «ἐπειδή ὑπάρχουν ἔριδες ἀνάμεσά σας, εἶσθε ἀκόμη σαρκικοί καί περιπατεῖτε κατά τό ἀνθρώπινο φρόνημα» (Α’ Κορ. 3, 3); Ὥστε καί αὐτός πού ἀγαπᾶ δόξα ἤ χρήματα, ἤ ἁπλῶς θέλει νά ἐπιβάλη τό θέλημά του καί προσπαθεῖ ἔτσι νά νικήση,

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΕΡΓΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

«ΤΗ ΥΠΕΡΜΑΧΩ ΣΤΡΑΤΗΓΩ ΤΑ ΝΙΚΗΤΗΡΙΑ», Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΕΡΓΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Ο γέροντας Άγιος Παϊσιος είπε, «Παλιά αν ήταν κανείς ευλαβής κοσμικός ή παπάς ή μοναχός ακόμα περισσότερο, που ασχολείτο με τα κοσμικά (= εννοεί την πολιτική κατάσταση ) τον είχαν για κλείσιμο στον πύργο (= εννοεί χαριτολογώντας τη φυλακή- τρελοκομείο). Σήμερα αν δεν ασχολείται κανείς είναι για κλείσιμο στο πύργο, γιατί αυτοί πάνε να τα χαλάσουν όλα».
Πριν τριάντα χρόνια ο Άγιος Παΐσιος είχε προφητέψει ότι θα έρχονταν μια κατάσταση στην οποία το να είσαι αδιάφορος είναι έγκλημα κατά της Ορθοδοξίας και της Πατρίδας.
Αυτό το επίκαιρο ήρθε ξανά στον νου από το κήρυγμα των Γ Χαιρετισμών για τον υπέροχο ύμνο, «Τη Υπερμαχω Στρατηγώ Τα Νικητήρια». Ήταν η εποχή του 626 μ. Χ. Ο αυτοκράτορας έλειπε σε εκστρατεία στην Ανατολή.  Τότε βρήκαν την ευκαιρία οι Αβάροι να κατέβουν και να πολιορκήσουν την Βασιλεύουσα. Τότε ο Πατριάρχης Σέργιος ανέλαβε τον ρόλο του αυτοκράτορα. Εμψύχωσε τον λαό, ακόμα και τα γυναικόπαιδα να αμυνθούν ενώ προσευχήθηκε στην Μεγαλόχαρη να σώσει την Πόλη της.
Και πράγματι το θαύμα έγινε. Η Μεγαλόχαρη επενέβη, ο λαός αγωνίστηκε η πόλη σώθηκε και οι βάρβαροι καταποντίστηκαν. Ο ρόλος του Πατριάρχη τότε ήταν καθοριστικός.
Σήμερα που η χώρα μας αντιμετωπίζει τις ίδιες και για πολλούς χειρότερες καταστάσεις σε άλλο βέβαια επίπεδο, ποιος Ιεράρχης έχει το σθένος να σταθεί στο επίπεδο ενός Σέργιου, όταν απουσιάζει πλήρως η πολιτική ηγεσία όχι γιατί πολεμά αλλού, αλλά γιατί συνειδητά έχει εγκαταλείψει την χώρα και αρνείται συνειδητά την πίστη?
Θα πουν πολλοί, μα οι Ιεράρχες πρέπει να ασχολούνται μόνο με την σωτηρία της ψυχής. Τι «όμορφη» υπεκφυγή! Όταν καταρρέει και η Πατρίδα και η Ορθοδοξία για ποια σωτηρία της ψυχής θα μιλήσουμε?

Στην παράδοσή μας, στην Χριστιανική Ορθόδοξη αυτοκρατορία που είχε πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, στην Ρωμανία, ο Πατριάρχης έπαιρνε ενεργό μέρος στην διοίκηση, και όταν έλειπε ο αυτοκράτορας μακριά σε πολέμους ανελάμβανε αυτός την διοίκηση του κράτους, ακόμα – ακόμα, σε κάποιες περιπτώσεις, ανέβαζε ή κατέβαζε Αυτοκράτορες. Βέβαια γινόταν και το ανάποδο. Ο Μέγας Φώτιος ήταν υψηλότατο πολιτικό και διοικητικό στέλεχος της αυτοκρατορίας και έγινε Πατριάρχης μέσα σε μία εβδομάδα με την βοήθεια του φίλου του Αυτοκράτορα. Και φυσικά εξακολούθησε να συμμετέχει στην διαμόρφωση της πολιτικής της αυτοκρατορίας.
Ο Μητροπολίτης Λάρισας Διονύσιος που οργάνωσε και κήρυξε επανάσταση το 1600 κατά του Σουλτάνου Μεχμέτ Γ’ δεν έκανε «πολιτική»;
Ο επίσκοπος Παλαιών Πατρών Γερμανός που κήρυξε την έναρξη της επανάστασης το 1821 δεν έκανε εθνική πολιτική;
Ο Παπαφλέσσας, από τα πλέον δραστήρια μέλη της φιλικής εταιρείας, που ανέλαβε και διοικητικές θέσεις στις πρώτες επαναστατικές ελληνικές κυβερνήσεις, δεν είχε πολιτική δράση;
Ο επίσκοπος Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης που ήταν από τους στυλοβάτες του Μακεδονικού αγώνα (1904-1908) μαζί με πολλούς ιερείς δεν έκανε εθνική πολιτική ;
Ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος (1938-1941) που αρνήθηκε να ορκίσει την διορισμένη από τους Γερμανούς κυβέρνηση Τσολάκογλου, και στην συνέχεια συμμετείχε ενεργά στην αντίσταση κατά των Ναζί, δεν έκανε «πολιτική» ; (από το άρθρο του Α. Ρακοβαλή, «Τα στερεότυπα ο Άγιος και η Πολιτική» στην Ενωμένη Ρωμιοσύνη.)
Θέλουμε σήμερα ένα σύγχρονο Σέργιο, ένα αγωνιστή Ιεράρχη να σηκώσει ξανά το λάβαρο της επανάστασης να εμψυχωσει τον κόσμο που αυτοκτονει απελπισμένος.
Το ακούτε Ιεράρχες, η ακόμα προτιμάτε να κρύβεστε πίσω από τα πολυτελή άμφια σας και να κάνετε μεγαλόσχημα κηρύγματα για το πουθενά ??

Επιτελούς! Πάψτε να είστε τυφλοί και αδιάφοροι γιατί είστε Ποιμένες ενός ποιμνίου που το σφάζουν καθημερινά.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

www.nikosxeiladakis.gr

Κυριακή Γ΄ Νηστειών (Σταυροπροσκυνήσεως) - Ταπεινοί στο θρόνο

Ταπεινοὶ στὸ θρόνο

«Προσερχώμεθα οὖν μετὰ παρρησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος, ἵνα λάβωμεν ἔλεον καὶ χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν» (Ἑβρ. 4,16)

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Ὁ ἄνθρωπος, ἀγαπητοί μου, εἶνε ὑπερήφανος, πολὺ ὑπερήφανος. Ἰδίως ὁ ἄνθρωπος τοῦ αἰῶνος μας. Καυχᾶται γιὰ τὴ δύναμί του, γιὰ τὰ πλούτη, τὴν τέχνη, τὴν εὐφυΐα του, καὶ πρὸ παντὸς γιὰ τὴν ἐπιστήμη του. Ἄντε τώρα σ᾿ ἕνα τέτοιο ἄνθρωπο νὰ μιλήσῃς γιὰ τὸ Θεό. Σήμερα, σοῦ λέει, ποὺ πετᾶμε στὸ διάστημα, δὲν ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ τὸ Θεό.

Κυριακή Γ΄Νηστειών (Σταυροπροσκυνήσεως) - Ταπεινοὶ στο θρόνο by aktines

Ορθόδοξη απάντηση

Ορθόδοξη απάντηση περί την ανακοίνωση της Διασκέψεως των Προκαθημένων της Ορθοδόξου Εκκλησίας –Σαμπεζύ, Ιανουάριος 2016

Αρχιμ. Κύριλλου Κωστόπουλου

Κατόπιν της ανακοινώσεως των αποφάσεων της Συνάξεως των Προκαθημένων της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο Σαμπεζύ της Γενεύης (21-28 Ιανουαρίου 2016) και εν όψει της συγκλήσεως της λεγομένης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου τον Ιούνιο ε.έ. στην Κρήτη, θα ήθελα ως κανονολόγος να τοποθετηθώ κυρίως ως προς τα θέματα, τα αφορώντα στις σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας ως της Μόνης Εκκλησίας μετά των αιρετικών ομάδων των αποκεκομμένων από το Σώμα της.

Στις περισσότερες παραγράφους του προαναφερθέντος κειμένου υπογραμμίζεται η ευθύνη της Ορθοδόξου Εκκλησίας για την ενότητα των χριστιανών και μάλιστα των χριστιανικών «εκκλησιών και ομολογιών». Απαντούμε ως προς αυτὴ την αναφορά:

Ἡ Εκκλησία τον Χριστού είναι μία και τούτο γιατί το Σώμα του Χριστού είναι ένα. «Μεμέρισται ο Χριστός;» (A´ Κορ. 1, 13). Ο καθηγητής και επίσκοπος Νικόδημος Μίλας

ΣΚΛΗΡΑΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥΣ -το Φανάρι και οι παρατρεχάμενοι- όσο πλησιάζουμε προς την ...ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ!

Δυστυχῶς οἱ παναιρετικοὶ Οἰκουμενιστές θὰ προχωρήσουν ἕως τὸ τέλος. Οἱ "σύντεκνοι" τοῦ Βαρθολομαίου ὑβρίζουν, ὅσους ὑπερασπίζονται τὴν Ὀρθοδοξη Ἐκκλησία ὡς «συναγωγές …δοξομανών εναντιολόγων»!

.

Του Μητροπολίτη Σητείας του φταίνε τα διαδικτυακά ΜΜΕ για τα προβλήματα της Πανορθόδοξης

Σκληρές εκφράσεις για όσους αντιδρούν

"Με τα πολυμέσα της διαδικτυακής πληροφορήσεως σήμερα εύκολα τροφοδοτούνται οι άκριτες και κακοήθεις μικρότητες, η παραπληροφόρηση, οι προσωπικές εμπάθειες, οι ξένες σκοπιμότητες" ανέφερε μεταξύ άλλων σε ομιλία του ο Μητροπολίτης κ. Ευγένιος στη Σητεία μιλώντας για το Συνοδικό Σύστημα και την πορεία προς την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Είναι προφανέστατα της γραμμής του Περγάμου να γίνονται όλα ""εν κρυπτώ και παραβύστω" και να μένει τυφλός ο λαός. Χαρακτηρίζει δε όσους αντιδρούν «συναγωγές οιησίσοφων και δοξομανών εναντιολόγων»,

Αναλυτικά:

Με τη συμμετοχή του ιερού Κλήρου και αρκετών πιστών της περιοχής πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Τετάρτης, 30 Μαρτίου, μετά το πέρας της Ακολουθίας του Μεγάλου Αποδείπνου στον Ιερό Ναό Ευαγγελίστριας πόλεως Σητείας η επίκαιρη ομιλία Σεβ. Μητροπολίτου Ιεραπύτνης

Αφού απέκλεισαν τους "ενοχλητικά" ορθόδοξους, τώρα συζητούν και για συμμετοχή και γυναικών στην Σύνοδο με οικουμενιστικά κριτήρια!!!!

ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ''ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ'';

Πρόταση για συμμετοχή γυναικών

στην Πανορθόδοξη Σύνοδο

Του Ζιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτη (Μέλος της ερχόμενης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου)

---

Σε ένα ενδιαφέρον κείμενο που δημοσιεύθηκε πρόσφατα από καθηγήτριες της Ορθόδοξης Θεολογίας στις Η.Π.Α. το οποίο επισυνάπτουμε στη συνέχεια, γίνεται αναφορά για τις δυνατότητες της συμμετοχής και Γυναικών αναφερόμενοι στην τελευταία απόφαση των Προκαθημένων των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών για τη συμμετοχή εξαμελών Αντιπροσωπειών από την κάθε Τοπική Ορθόδοξη Εκκλησία στις διάφορες Διορθόδοξες Επιτροπές που θα λειτουργήσουν κατά τις εργασίες της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου τον επόμενο δεύτερο δεκαπενθήμερον του μηνός Ιουνίου του τρέχοντος έτους.

Η πρόταση των Θεολόγων αυτών είναι πολύ σημαντική και αξιόλογη και οφείλουμε να τη λάβουμε

Απάντηση Μητροπολίτη Γκόρι και Ατένι Ανδρέα σε άρθρο του Πρωτοπρ. π. Γεωργίου Τσέτση «Γεγονός ἤ ‘προβοκάτσια’ ἡ ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας Γεωργίας;»

Στίς 3 Μαρτίου τοῦ 2016, τό πρακτορεῖο Ἐκκλησιαστικῶν Εἰδήσεων «ΑΜΕΝ.gr» δημοσίευσε ἄρθρο τοῦ Μ. Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Τσέτση μέ τίτλο «Γεγονός ἤ ‘προβοκάτσια’ ἡ ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας Γεωργίας;». Ἐπειδή εἶμαι ἕνας ἀπό τούς «σχολαστικούς» Γεωργιανούς ἀντιπροσώπους, θεωρῶ τόν ἑαυτό μου ὑποχρεωμένο νά κάνω τά παρακάτω σχόλια.
 
Κατ’ ἀρχάς θέλω νά σημειώσω, ὅτι ἡ Ἀντιπροσωπεία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Γεωργίας πήγαινε σέ ὅλες τίς Προπαρασκευαστικές Συνεδριάσεις καί ἐλάμβανε μέρος σ’ αὐτές μέ πνεῦμα ἀδελφοσύνης, ἑνότητος καί συνεργασίας μέ ὅλες τίς Ἀδελφές Ἐκκλησίες. Μέ πνεῦμα ὑποστηρίξεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τό ὁποῖο ἐπί δεκαετίες ἐργάσθηκε περισσότερο ἀπ’ ὅλους καί ἐβάστασε τό κύριο βάρος τοῦ ἔργου τῆς προετοιμασίας τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου.

Νά ἐπιστρέψουμε ὅμως στό ἄρθρο. Εὐθύς ἐξ ἀρχῆς ὁ π. Γεώργιος δηλώνει, ὅτι οἱ Γεωργιανοί Ἀντιπρόσωποι στήν Ε΄ Προσυνοδική Διάσκεψη «τούς ψήσαμε τό ψάρι στά χείλη», ὥσπου νά πετύχουμε τήν συμπερίληψη στό κείμενο «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν χριστιανικόν κόσμον» οὐκ ὀλίγων θέσεών μας.


Γιά νά σχηματίσουμε καθαρότερη εἰκόνα, πρέπει νά περιγράψουμε πρῶτα τό κλῖμα στό ὁποῖο διεξήγοντο οἱ ἐργασίες τῆς Εἰδικῆς Διορθοδόξου Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία συγκροτήθηκε τό 2014 μέ ἀπόφασιν τῶν Ὀρθοδόξων Προκαθημένων. Μάλιστα στό θέμα αὐτό ἀναφέρεται καί ὁ συντάκτης τοῦ ἄρθρου, ὅταν λέει: «εἶναι ἀλήθεια, ὅτι ἡ πείσμων καί σχολαστική συμπεριφορά τῶν Γεωργιανῶν ἀδελφῶν σέ Διορθόδοξες Διασκέψεις καί Ἐπιτροπές ἐρεθίζει καί δημιουργεῖ ἀδιέξοδα».

1. Εἶναι γνωστόν, ὅτι στήν ἐν λόγῳ Ἐπιτροπή εἶχε δοθῆ ἐντολή γιά ἐπεξεργασία τῶν κειμένων τοῦ 1982 καί τοῦ 1986 καί προώθησή τους πρός τήν Ε΄ Προσυνοδική Πανορθόδοξο Διάσκεψι γιά ἐπικύρωση. Συγκεκριμένα, ἔπρεπε νά γίνει ἀναθεώρηση τῶν κειμένων: “Ἡ ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καί ἡ Οἰκουμενική Κίνησις”, “Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν Κόσμον” καί “Ἡ συμβολή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἰς τήν προώθησιν τῆς Εἰρήνης, τῆς Δικαιοσύνης, τῆς Ἐλευθερίας, τῆς Ἀδελφοσύνης καί τῆς Ἀγάπης μεταξύ τῶν λαῶν καί τήν ἐξαφάνισιν τῶν φυλετικῶν καί ἄλλων διακρίσεων”· καί ἐπιμέλεια, ἐφ’ ὅσον χρειάζεται, τῶν κειμένων: “Τό ζήτημα τοῦ κοινοῦ ἡμερολογίου”, “Κωλύματα γάμου” καί “Ἡ σπουδαιότης τῆς νηστείας καί ἡ τήρησις αὐτῆς σήμερον”.

Παρά τήν σαφήνεια τῆς ἐντολῆς, στίς συνεδριάσεις τῆς Εἰδικῆς Διορθοδόξου Ἐπιτροπῆς εἰς τό Σαμπεζύ τῆς Γενεύης, ὁ Σεβασμιώτατος Πρόεδρος, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ὅτι τά ὑπό ἀναθεώρησιν κείμενα εἶχαν υἱοθετηθῆ ὑπό σωμάτων ἀνωτέρων τῆς Ἐπιτροπῆς (δηλαδή ὑπό Προσυνοδικῶν Πανορθοδόξων Διασκέψεων διαφόρων ἐτῶν), δέν ἐπέτρεπε στούς Ἀντιπροσώπους τῶν Ἐκκλησιῶν νά παρέμβουν “δι’ οὐσιαστικάς ἀλλαγάς” – πρᾶγμα, μέ τό ὁποῖο δέν δυνάμεθα νά συμφωνήσουμε, διότι ἡ Εἰδική Ἐπιτροπή εἶχε τήν ἁρμοδιότητα αὐτή. Ἡ ἀνωτέρω στάση τοῦ Προέδρου, πού ἀφοροῦσε ὅλα τα κείμενα, δέν ἄλλαξε παρά τίς ἔντονες ἀντιδράσεις τῶν Ἀντιπροσώπων τῶν διαφόρων Ἐκκλησιῶν. Ὅμως, ἡ ἀπαγόρευση αὐτή, γιά ἄγνωστους λόγους, δέν ἴσχυε γιά ἀλλαγές πού τίς ἐπρότεινε ὁ ἴδιος ἤ συμφωνοῦσε μέ αὐτές. Ἔτσι ἑνώθηκαν τά δύο κείμενα, ἔφυγαν οἱ παράγραφοι πού ἀφοροῦσαν τίς ἀξιολογήσεις τῶν διεξαγομένων διαλόγων μέ τίς διάφορες Ὁμολογίες, καθώς ἐπίσης ἔγιναν καί ἄλλες σημαντικές ἀλλαγές.

Ὁπότε, δέν ἔμενε τίποτε ἄλλο στήν ἀντιπροσωπεία μας, παρά νά περιμένουμε τήν Ε’ Προσυνοδική Διάσκεψη γιά νά πετύχουμε ἐκεῖ τίς ἐπιζητούμενες ἀλλαγές. Ἐξαίρεση ἀποτελοῦσαν μόνο τά κείμενα: “Τό ζήτημα τοῦ κοινοῦ ἡμερολογίου” καί “Κωλύματα γάμου”, περί τῶν ὁποίων ἡ ἀπόλυτη πλειοψηφία τῶν Ἐκκλησιῶν δήλωσε τήν ἀρνητική της στάση, ἡ δέ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας ἀρνήθηκε νά τά ὑπογράψει. Σέ αὐτό μᾶς ἀπήντησε τό προεδρεῖο ὅτι, ἐπειδή τά κείμενα αὐτά ἔχουν ἤδη ἐγκριθῆ ἀπό τήν Γ’ Προσυνοδική Διάσκεψη τό 1982, παραπέμπονται κατ’ εὐθεῖαν στήν Μεγάλη Σύνοδο στήν ἀρχική τους μορφή. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας διαφωνοῦσε κατηγορηματικῶς καί μέ ἐπίσημα Γράμματα ζητοῦσε ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο εἴτε τά δύο αὐτά θέματα νά ἀφαιρεθοῦν ἀπό τήν θεματολογία τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου εἴτε νά γίνει περαιτέρω συζήτησή τους. Ἔτσι πετύχαμε, ὥστε στήν Σύναξη τῶν Προκαθημένων τοῦ 2016 τό μέν κείμενο “Τό ζήτημα τοῦ κοινοῦ ἡμερολογίου” νά ἀπαλειφθῆ ἀπό τήν θεματολογία, τό δέ κείμενο “Κωλύματα γάμου” νά ὑποστῆ ἐπεξεργασία. Στό θέμα αὐτό παρόμοια μέ τήν δική μας στάση εἶχαν καί μερικές ἄλλες ἀδελφές Ἐκκλησίες.

2. Μέ τήν λήξη τῶν ἐργασιῶν τῆς Εἰδικῆς Διορθοδόξου Ἐπιτροπῆς, ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας, ἀφοῦ ἐνημερώθηκε ἀπό τούς ἀντιπροσώπους της περί τῶν ἀποτελεσμάτων της, ἀπέστειλε ἐκ μέρους τοῦ Καθολικοῦ Πατριάρχου τῆς Γεωργίας Γράμμα στόν Παναγιώτατο Οἰκουμενικό Πατριάρχη, στό ὁποῖο μεταξύ ἄλλων ἐξέφραζε τίς παρακάτω σκέψεις καί παρατηρήσεις περί τῶν παραπεμπομένων στήν Ε’ Προσυνοδική πρός ἐπεξεργασία καί ἐπικύρωση κειμένων:
α) «Τά προετοιμαζόμενα διά τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Σύνοδον κείμενα πρέπει νά τονίζουν σαφῶς καί ἀναμφιλέκτως, ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἶναι ἡ μοναδική Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκ- κλησία, εἰς τήν ὁποίαν ὑπάρχουν Ἀποστολική διαδοχή, ἀληθινόν Βάπτισμα, Θεία Εὐχαριστία καί τά λοιπά μυστήρια τῆς Χριστιανικῆς Πίστεως».
β) «Πρέπει νά δηλοῦται εὐκρινέστερον, ὅτι κατά τήν ὀντολογικήν της φύσιν ἡ ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἀδύνατον νά διασπασθῆ. Διά τοῦτο ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία διεξάγει πάντα διάλογον μετά τῶν διαφόρων Ὁμολογιῶν ἐπί τῷ σκοπῷ τῆς ἐπιστροφῆς των εἰς τούς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας».
γ) «Τό κείμενον “Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον” πρέπει νά περιέχῃ τήν ἀξιολόγησιν τῶν μέχρι σήμερον διεξαγομένων διμερῶν διαλόγων μετά τῶν διαφόρων Χριστιανικῶν Ὁμολογιῶν, διότι ἀκριβῶς εἰς τήν ἁρμοδιότητα τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου ἀνήκει ὁ ὁρισμός τῆς ἐφ’ ἑξῆς στρατηγικῆς των».
δ) «Θεωροῦμεν ἀπαράδεκτον τήν ὑποβολήν εἰς τήν Μεγάλην Σύνοδον, εἰς τήν ὑπάρχουσαν μορφήν των, τῶν κειμένων “Τό ζήτημα κοινοῦ ἡμερολογίου” καί “Κωλύματα γάμου”, διότι ταῦτα ἔρχονται εἰς ἀντίθεσιν πρός τήν Κανονικήν Παράδοσιν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας». Ἔλεγε ἐπίσης τό Γράμμα, ὅτι τά κείμενα, τά ὁποῖα ἔχουν ἤδη περάσει ὅλα τά στάδια τῆς προετοιμασίας, πρέπει νά δημοσιευθοῦν, ὥστε νά δοθῆ ἀρκετός χρόνος στό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας γιά νά τά μελετήση καί γιά νά ἐκφράση τήν ἄποψή του.

3. Ἔχοντας τέτοιες ὁδηγίες καί μέ ἐποικοδομητική διάθεση γιά ἐργασία πήγαμε οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Ἐκκλησίας τῆς Γεωργίας στήν Ε’ Προσυνοδική Διάσκεψη. Ὅμως καί ἐκεῖ μᾶς περίμεναν ἐκπλήξεις. Ὅταν ἄρχισαν οἱ ἐργασίες, ὁ Σεβασμιώτατος Πρόεδρος δήλωσε ὅτι, κατά τήν γνώμη του, ἡ Διάσκεψις δέν εἶχε τήν ἁρμοδιότητα νά ἐπιφέρη ἀλλαγές στά κείμενα τῶν Προσυνοδικῶν Διασκέψεων τοῦ 1982 καί τοῦ 1986, ἀλλά μόνο νά ἐπιφέρη ἀλλαγές ἐπί τῶν ἀλλαγῶν (sic) πού κάναμε οἱ ἴδιοι ὡς Εἰδική Διορθοδόξος Ἐπιτροπή! Ὅταν δέ φθάσαμε νά μελετᾶμε τό κείμενο “Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον”, ἀφηρέθη ἀπό τούς ἀντιπροσώπους τῶν Ἁγιωτάτων Ἐκκλησιῶν Ἀντιοχείας καί Γεωργίας τό ἐξασφαλισμένο ἀπό τόν Καταστατικό Χάρτη δικαίωμα νά ἐκφράζουμε τίς ἀπόψεις μας, μέ τό πρόσχημα ὅτι δέν εἴχαμε ὑποβάλει γραπτές προτάσεις περί τῶν προτεινομένων ἀλλαγῶν τῶν κειμένων.

Ἐτέθη σέ ψηφοφορία τῆς ὁλομελείας τῆς Διασκέψεως ἡ ἰσότιμος συμμετοχή τῶν ἀντιπροσώπων τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Ἀντιοχείας καί τῆς Γεωργίας στίς ἐργασίες τῶν συνεδριῶν. Νοιώσαμε πολύ προσβεβλημένοι. Τελικά μᾶς “δόθηκε” τό δικαίωμα αὐτό, ὅμως δέν μπορέσαμε νά τό ἀξιοποιήσουμε γιά τήν ἐπεξεργασία ὁλοκλήρου τοῦ κειμένου.

Ἄν αὐτή ἡ στάση μας λέγεται “πείσμων καί σχολαστική συμπεριφορά”, τότε πῶς μπορεῖ νά ὀνομασθῆ ἡ πράξη τοῦ Προέδρου τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς ὁ ὁποῖος ἐπί ἑπτά ὧρες(!) προσπαθοῦσε “νά πείσει” τούς ἀντιπροσώπους τῶν Ἐκκλησιῶν γιά μία μόνο παράγραφο νά τήν δεχθοῦν ὅπως τήν ἤθελε ὁ ἴδιος;

4. Ἐν ὄψει τῆς προγραμματισμένης συσκέψεως τῆς Διορθοδόξου Ἐπιτροπῆς γιά τήν σύνταξη τοῦ Κανονισμοῦ τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνόδου (Ἀθήνα, 15-19 Δεκεμβρίου 2015), ὁ ἐπικεφαλῆς τοῦ Τμήματος Ἐξωτερικῶν Σχέσεων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Γεωργίας Μητροπολίτης Γεράσιμος περιγράφοντας τά θλιβερά γεγονότα πού συνέβησαν στήν Ε’ Προσυνοδική Διάσκεψη, ἔγραφε στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο: “Παρά ταῦτα οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς ἡμετέρας Ἐκκλησίας κινούμενοι ἀπό πνεῦμα συνεργασίας ὑπέγραψαν τά περισσότερα ἔγγραφα. Ὅμως ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας δέν ἔχει ἀκόμη συνοδικῶς ἀποφανθῆ διά τά κείμενα τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου, διότι ἀναμένομεν νά λάβουν αὐτά τήν τελικήν των μορφήν. Ἴσως καί αἱ ἄλλαι Ἐκκλησίαι νά εὑρίσκωνται εἰς τήν ἰδίαν θέσιν. Διά τοῦτο, ὁ Κανονισμός λειτουργίας καί διεξαγωγῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου πρέπει ὁπωσδήποτε νά προβλέπη τήν δυνατότητα ἐξετάσεως καί ἐγκρίσεως τῶν κειμένων κατά παράγραφον”.

Ὁ Μητροπολίτης, ἐκφράζοντας τήν στάση τῆς Ἐκκλησίας μας γιά τόν ὑποχρεωτικό χαρακτῆρα τῶν ἀποφάσεων τῆς μελλούσης Συνόδου τόνισε στό γράμμα του γιά μία ἀκόμη φορά τήν ἀναγκαιότητα τῆς δημοσιεύσεως τῶν συμφωνηθέντων κειμένων καί ἐπιπλέον ἔλεγε ὅτι: “διά τήν ὑποχρεωτικότητα τῶν ἀποφάσεων ἀκόμη καί τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων ἦσαν ἀπαραίτητοι ἡ πλήρης συμφωνία των πρός τήν διδασκαλίαν τῶν Ἁγίων Πατέρων καί ἡ ἀποδοχή των ἀπό τό Πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας”.

5. Στό τέλος τοῦ ἄρθρου του ὁ π. Γεώργιος Τσέτσης δηλώνει, ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας “εἶναι αἰχμάλωτη θεμελιοκρατικῶν κύκλων” καί προσκαλεῖ τίς Ἐκκλησίες “πού ἀσκοῦν κάποια ἐπιρροή στόν χῶρο τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης (καί τίς ὁποῖες ἀκολουθοῦσαν κατά πόδας οἱ ἀδελφοί Γεωργιανοί καθ’ ὅλη τή διάρκεια τῆς προπαρασκευῆς τῆς Μεγάλης Συνόδου)”, νά τήν ἐπηρεάσουν ὥστε νά ἀλλάξη τήν στάση της.

Εἶναι εὐνόητο νά νοιώθη ἐνοχλημένος ἕνας ἱερέας προχωρημένης ἡλικίας, πού ἔχει ἀφιερώσει τό μεγαλύτερο μέρος τῆς ζωῆς του στήν προετοιμασία τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου καί στούς διαλόγους. Ὅπως ἐπίσης καί ἄλλοι, πού ἔχουν ὑπερβολικά κοπιάσει σέ αὐτούς. Γι’αὐτό θά προσπαθήσουμε νά ἀντιμετωπίσουμε τίς προσβολές μέ ὑπομονή καί νά τίς ἀναιρέσουμε μέ στοιχεῖα.

Πρῶτα-πρῶτα νά ποῦμε ὅτι τά κριτήριά μας εἶναι θεολογικά. Οὔτε «στήν αἰχμαλωσία τῶν θεμελιοκρατικῶν κύκλων» βρισκόμαστε, οὔτε κάποιες Ἐκκλησίες ἀσκοῦν ἐπιρροή ἐπί τῆς δικῆς μας. Ἔτσι, γιά δογματικούς λόγους ὁ Πατριάρχης μας δέν ὑπέγραψε τό κείμενο “Τό Μυστήριον τοῦ γάμου καί τά κωλύματα αὐτοῦ”. Ὡς γνωστόν τό κείμενο δέν ὑπογράφθηκε οὔτε καί ἀπό τήν Ἀντιοχειανή ἀντιπροσωπεία. Ἐδῶ πρέπει νά σημειωθῆ ὅτι τό κείμενο “Κωλύματα γάμου” (ὅπως καί “Τό ζήτημα κοι- νοῦ ἡμερολογίου”) ἔχει ἀπορριφθῆ ἀπό τήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Γεωργίας ἤδη ἀπό τίς 8 Ὀκτωβρίου τοῦ 1998. Στήν Σύναξη τῶν Προκαθημένων στήν Γενεύη (21-28 Ἰανουαρίου 2016) ὑπογράψαμε τό ἀπορριφθέν ἀπό ἐμᾶς στήν Ε’ Προσυνοδική Διάσκεψη κείμενο “Ἡ ἀποστολή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν τῷ Συγχρόνῳ Κόσμῳ”, μόνο ἀφοῦ ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν οἱ δογματικές παρατηρήσεις πού εἴχαμε προτείνει (τό ἴδιο ἔπραξε καί ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας, ἡ ὁποία εἶχε τίς δικές της προτάσεις).

Στήν τελευταία Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Γεωργίας, ὅπου συζητήθηκαν τά κείμενα τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου, τό κείμενο “Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον” δέχθηκε ὁμόθυμη αὐστηρή κριτική. Ὑπενθυμίζουμε ὅτι στήν τελευταία συνάντηση στό Σαμπεζύ, ὁ Πατριάρχης τῆς Γεωργίας εἶπε ξεκάθαρα στόν λόγο του, ὅτι «οἱ ἀποφάσεις πού σήμερα ἐλάβαμε ἐδῶ θά τεθοῦν ὑπό τήν κρίση τῆς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας μας».

Ὄχι μόνο ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας ἀλλά καί οἱ Ἐκκλησίες Ρωσίας, Κύπρου καί Ἑλλάδος, ὅπως εἶναι γνωστόν, ἔθεσαν πρός συζήτηση καί ἀξιολόγηση τά προτεινόμενα γιά τήν Μεγάλη Σύνοδο κείμενα μετά τήν τελευταία Σύναξη τῶν Προκαθημένων.

6. Τήν ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου μας τήν δημοσιεύσαμε ἐπισήμως στά γεωργιανά καί ἡ περαιτέρω κυκλοφόρησή της δέν εἶναι δική μας εὐθύνη.

7. Ὁ π. Γεώργιος ἐκφράζει τήν ἔντονη δυσαρέσκειά του γιά τήν λήψη τῶν ἀποφάσεων μέ τήν ἀρχή τῆς ὁμοφωνίας. Ὅμως ἡ ἀρχή αὐτή ἐπί δεκαετίες ἰσχύει στό προπαρασκευαστικό στάδιο τῆς Μεγάλης Συνόδου, οἱ δέ Σεπτοί Προκαθήμενοι μέ τήν ἀπόφασή τους τό 2014 τήν ἐπεξέτειναν καί στήν ἴδια τήν Σύνοδο. Τίθεται καί ἡ ἀπόφασή τους ὑπό ἀμφισβήτηση;

8. Ἡ προσάρτηση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Γεωργίας στό Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν, στό ὁποῖο συμμετεῖχαν τότε ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, ἀποτελοῦσε γιά τήν ἐποχή ἐκείνη σχεδόν μοναδική εὐκαιρία γιά τήν Ἐκκλησία, πού βρισκόταν πίσω ἀπό τό Σιδηροῦν Παραπέτασμα, νά ἐπικοινωνῆ μέ τίς ἀδελφές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες καί τόν ἔξω Κόσμο. Βεβαίως ὁ νῦν Πατριάρχης Γεωργίας Ἠλίας Β’ τό 1979 ἐξελέγη γιά πέντε χρόνια Πρόεδρος τοῦ Π.Σ.Ε. Ὅπως εἶναι γνωστόν αὐτός ὁ Ὀργανισμός ἔχει ὀκτώ Προέδρους, ἐνῶ καθοριστικό ρόλο στήν διοίκηση καί τίς κατευθύνσεις του παίζει ὁ Γενικός Γραμματέας.
Ὅσον ἀφορᾶ τήν ἀποχώρηση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Γεωργίας ἀπό τό Π.Σ.Ε., στό ἴδιο ἀπόσπασμα τοῦ Γράμματος τοῦ Πατριάρχου Ἠλία Β’, στό ὁποῖο ἀναφέρεται ὁ π. Γεώργιος, φαίνεται ξεκάθαρα ὁ δογματικός λόγος: «Δοθέντος ὅτι συχνά τά συμφέροντα τῶν Ὀρθοδόξων δέν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν, καί ἐφ’ ὅσον τελευταίως παρατηρήθηκε μία τάση προσδόσεως σ’αὐτό κάποιου ἐκκλησιολογικοῦ χαρακτῆρος, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας θεώρησε σκόπιμο νά ἀποχωρήσει ἀπό τό ΠΣΕ».

9. Στόν κόσμο αὐτό δέν θά λείψουν τά προβλήματα ἀπό τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Καί σήμερα ὑπάρχουν ἀδελφές Ἐκκλησίες πού ζοῦν σέ ἐχθρικό περιβάλλον. Μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ ὅμως, στήν ἱστορία τῆς σύγχρονης Γεωργίας δέν ὑπάρχει γεγονός πολιορκίας τοῦ Πατριαρχικοῦ Οἴκου ἀπό ἔνοπλους ἀντικαθεστωτικούς, Μία τέτοια εἴδηση δέν μπορεῖ νά χαρακτηρισθῆ παρά ὡς παραπλανητική. Δέν θά μποροῦσε νά εἶναι διαφορετικά, διότι ὁ Καθολικός Πατριάρχης Ἠλίας Β’ ἀπολαμβάνει ἀπεριόριστης καί καθολικῆς ἀγάπης καί σεβασμοῦ.

10. Γιά τήν ἀνθρωπιστική βοήθεια, πού ἐλάμβανε ἡ Γεωργία διά μέσου τοῦ Π.Σ.Ε., εἴμαστε ἐξαιρετικά εὐγνώμονες προσωπικά στόν Παναγιώτατο Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο, ὁ ὁποῖος διακρίνεται γιά τήν σοφία καί φιλανθρωπία του, καί σέ ὅλους ἐκείνους τούς ἀνθρώπους πού συμπαραστάθηκαν τόν Γεωργιανό λαό σ’ ἐκεῖνα τά πολύ δύσκολα χρόνια. Εἶναι ὅμως ἄτοπη καί ἐντελῶς ἀκατανόητη ἡ ὑπενθύμηση τῆς παρασχεθείσης ὑποστηρίξεως, καί ἀναρωτιόμαστε: πότε καθιερώθηκε χάριν ὑλικῆς βοηθείας νά ἀπαρνούμεθα ἠθικές ἀρχές;

11. Εἶναι νά λυπᾶται κανείς γιά τό ὅτι, ὅταν ὁ σεβάσμιος πρωτοπρεσβύτερος ὁμιλεῖ γιά τό κίνδυνο ”τορπιλίσεως“ τῆς Συνόδου ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας, δέν ἀναφέρει τό γεγονός, ὅτι ἀκριβῶς γιά νά μήν ἐμποδίσει τήν Σύνοδο, ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας μέ ἀγαθή πρωτοβουλία της δήλωσε στήν τελευταία Σύναξη στήν Γενεύη, ὅτι δέχεται τήν ἐξάλειψη ἀπό τήν ἀτζέντα τῆς Μεγάλης Συνόδου τοῦ μείζονος σημασίας γιά ἐμᾶς θέματος τῶν Διπτύχων καί τήν ἀναβολή τῶν περί τούτου συζητήσεων σέ μετά τήν Σύνοδο χρόνο, γιά τό ὁποῖο δέχτηκε καί κριτική.

12. Ἐπέστη ὁ καιρός –λέγει ὁ π. Γεώργιος– νά παύσει ἡ ἐπωδός, ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας εἶναι ἡ μόνη πού ὑπερασπίζει σθεναρῶς τήν Ὀρθόδοξη Πίστη. Ἄν πράγματι ὑπάρχει τέτοια ἐπωδός, ἐμεῖς πρῶτοι ζητοῦμε νά παύση.

 * * * 

Τήν στιγμή πού γράφονται αὐτές οἱ γραμμές ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας ἑτοιμάζεται γιά τήν Κρήτη, γιά νά λάβει μέρος στήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο, καί εἶναι ἀπολύτως φυσικό νά γίνεται εἰς βάθος διερεύνηση τῶν κειμένων, νά λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν δικαιολογημένες παρατηρήσεις ὀρθοδόξων θεολόγων καί τοῦ θεοφιλοῦς ποιμνίου τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτός εἶναι ὁ λόγος, γιά τόν ὁποῖο ζητούσαμε τήν ἔγκαιρη δημοσίευση τῶν κειμένων, καθώς καί τήν συμμετοχή στήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο Ὀρθοδόξων Κληρικῶν, Μοναχῶν καί Θεολόγων μέ δικαίωμα λόγου.

Πιστεύουμε ἀκράδαντα, ὅτι ὅλες οἱ ὑπάρχουσες ἀτέλειες θά διορθωθοῦν. Κινούμενοι ἀπό τόν Ἅγιον Πνεῦμα οἱ συμμετέχοντες στήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο, ὡς ἐκφραστές τῆς ἑνιαίας φωνῆς ὅλων των μελῶν τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας, ἀκόμη μία φορά μεγαλοφώνως θά ὁμολογήσουν τίς αἰώνιες ἀλήθειες, στίς ὁποῖες ἡ Ἐκκλησία εἶναι πιστή ἀπό τήν ἡμέρα τῆς ἱδρύσεώς Της. Ἀμήν!

Ὁ Μητροπολίτης Γκόρι καί Ἀτένι Ἀνδρέας 
πηγή

Τι αποδεικνύεται από τα λεγόμενα του γεωργιανού επισκόπου, ότι οι ιθύνοντες πατριαρχικοί με δολοπλοκίες,κουτοπονηριές και τσαμπουκάδες ετσιθελικά προσπαθούν να επιβάλουν παπικό το τρόπο, την γνώμη τους στη ορθόδοξη εκκλησία!

Πηγή: "Τρελογιάννης"