Έχουν συνειδητοποιήσει ότι είναι αίρεση, αλλά δεν έχουν ...συνειδητοποιήσει ότι ο Κύριος, οι Απόστολοι, οι Άγιοι διδάσκουν άπαντες την απομάκρυνση εκ των αιρετικών!

Ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι συγκρητιστικὴ παναίρεση

Γράφει ο Ενορίτης- Ομοθυμαδόν

  

   Ὁ Οἰκουµενισµός, ὡς θεολογικὴ ἔννοια, ὡς ὀργανωµένο κοινωνικὸ κίνηµα καὶ ὡς θρησκευτικὴ πράξη, εἶναι καὶ ἀποτελεῖ τὴν μεγαλύτερη αἵρεση τῶν αἰώνων καὶ τὴν περιεκτικότερη παναίρεση εἶναι αἵρεση αἱρέσεων καὶ παναίρεση παναιρέσεων· εἶναι ἡ ἀμνήστευση ὅλων τῶν αἱρέσεων, πραγματικὰ καὶ ἀληθινὰ παναίρεση· εἶναι ὁ πλέον ὕπουλος ἀντίπαλος τῶν κατὰ τόπους ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ὅπως καὶ ὁ περισσότερο ἐπικίνδυνος ἐχθρὸς τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου, ἐφ᾿ ὅσον μέσα στὸ συγκρητιστικό του πλαίσιο ἀδυνατοῦν νὰ ὑπάρξουν μὲ ἀδιάσπαστη σωτηριολογικὴ ἑνότητα ἡ ἐν Χριστῷ Ἀλήθεια καὶ Ζωή.

  Ὁ Οἰκουμενισμὸς προέρχεται ἀπὸ τὸν προτεσταντικὸ κόσμο  καί

ΠΡΟΒΑ ΤΖΕΝΕΡΑΛΕ Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΑΠΑ, ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΣΤΗ ΛΕΣΒΟ…

 Πρωτοπρ. Άγγελος Αγγελακόπουλος, Πρόβα τζενεράλε η συνάντηση Πάπα, Πατριάρχου και Αρχιεπισκόπου στη Λέσβο εν όψει της "Αγίας και Μεγάλης Συνόδου"

  

Ναι, πάτερ Ἄγγελε, ἐπικαλεῖσαι τὸν Μ. Ἀθανάσιο ποὺ λέγει πὼς «συμφέρει, εἶναι καλύτερα, χωρὶς ἐπισκόπους καὶ ἱερεῖς νὰ γίνονται οἱ συνάξεις στοὺς ναούς, παρὰ νὰ ριφθοῦν οἱ πιστοὶ μαζὶ μὲ τὸν ἐπίσκοπο καὶ τοὺς ἱερεῖς στὴν κόλαση», ἀλλὰ βρίσκεσαι σὲ κοινωνία μὲ αὐτοὺς ποὺ κατηγορεῖς. Τότε γιατί καὶ γιὰ ποιούς ἐπικαλεῖσαι αὐτὸ τὸ «συμφέρει»;

Πρωτοπρεσβ. π. Ἄγγελου Ἀγγελακόπουλου, ἐφημ. Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Νέας Καλλιπόλεως Πειραιῶς

ΠΡΟΒΑ ΤΖΕΝΕΡΑΛΕ Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΑΠΑ, ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΑΙ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΤΗ ΛΕΣΒΟ

ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ «ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ»

  

Ἐν Πειραιεῖ 13-4-2016

Γεμάτο λύπη, πικρία καί ἱερή ἀγανάκτηση παρακολουθεῖ τὸ θεοσεβὲς πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ τίς, ἐντός τοῦ πλαισίου τοῦ παναιρετικοῦ συγκρητιστικοῦ διαχριστιανικοῦ καί διαθρησκειακοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἔσχατες, σκανδαλώδεις καί ἀντικανονικές ἐνέργειες τόσο τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας τῆς πατρίδας μας, δηλ. τοῦ Ἐξοχωτάτου Προέδρου τῆς Δημοκρατίας κ. Προκοπίου Παυλοπούλου καί τοῦ Ἐξοχωτάτου Πρωθυπουργοῦ κ. Ἀλεξίου Τσίπρα, ὅσο καί τῆς ἐκκλησιαστικῆς τοιαύτης, δηλ. τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος  κ. Ἱερωνύμου Β΄ καί τῆς ΔΙΣ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, σχετικά μέ τίς πρόσφατες ἐπίσημες προσκλήσεις τους πρός τόν ἐκλαμπρότατο αἱρεσιάρχη «Πάπα» κ. Φραγκῖσκο νά ἐπισκεφθεῖ ἐπισήμως στίς 16 τ.μ. τή νῆσο Λέσβο, γιά νά συναντηθεῖ μέ τούς ἐκεῖ μουσουλμάνους πρόσφυγες, καθιστώντας ἔτσι τήν Ἑλλάδα κέντρο τοῦ παγκοσμίου ἐνδιαφέροντος καί συμβάλλοντας στήν ἀνάδειξη καί λύση τοῦ προσφυγικοῦ προβλήματος, πού ἀντιμετωπίζει ἡ χῶρα μας.

Εἶναι πολύ αὐστηρά, ἀλλά ρεαλιστικά, τά ὅσα ἔγραψε το 1971 ὁ ὅσιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς[1] γιά τόν Πατριάρχη κυρό Ἀθηναγόρα, τά ὁποῖα κατ’ἀναλογίαν ἰσχύουν καί γιά τόν κ. Βαρθολομαῖο: «Ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως; Αὐτός, μέ τήν νεοπαπιστική συμπεριφορά του στούς λόγους καί στίς πράξεις, σκανδαλίζει ἐπί μία ἤδη δεκαετία τίς ὀρθόδοξες συνειδήσεις, ἀρνούμενος τήν μοναδική καί πανσωστική ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί Πίστεως, ἀναγνωρίζοντας τίς ρωμαϊκές καί ἄλλες αἱρέσεις ὡς ἱσότιμες μέ τήν Ἀλήθεια, ἀναγνωρίζοντας τόν Ρωμαῖο ἄκρο Ποντίφηκα μέ ὅλη τήν δαιμονική, ἀντιεκκλησιαστική ὑπερηφάνειά του. Καί προετοιμάζει μέ αὐτοκτονική ταχύτητα καί ἐπιπολαιότητα, κατά τό παράδειγμα τοῦ Βατικανοῦ, αὐτή τήν δική του λεγομένη «Μεγάλη Πανορθόδοξο Σύνοδο», ὄχι ὅμως μέ τό βασικό εὐαγγελικό καί ἁγιοπαραδοσιακό θέμα τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου καί τοῦ κόσμου, ἀλλά μέ καθαρῶς σχολαστικο-προτεσταντική θεματολογία. Τήν προετοιμάζει μάλιστα στόν Πύργο τῆς Βαβέλ (στή Γενεύη) τοῦ συγχρόνου ἀναρχικοῦ καί μηδενιστικοῦ κόσμου, χωρίς τήν συμμετοχή τῶν πραγματικῶν Ὀρθοδόξων ὁμολογητῶν, φορέων τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, Θεολογίας, Παραδόσεως καί Ἐκκλησιαστικότητος. Τόν τελευταῖο καιρό αὐτός ἔχει γίνει πηγή ἀναρχισμοῦ καί μηδενισμοῦ στόν Ὀρθόδοξο κόσμο. Οἱ Ἁγιορεῖτες δικαίως τόν ὀνομάζουν αἱρετικό καί ἀποστάτη σε ἀνοικτές ἐπιστολές τους, οἱ ὁποῖες ἀπευθύνονται σ’ αὐτόν μέσῳ τοῦ Τύπου». Δυστυχῶς, τόν ὀλισθηρό αὐτό δρόμο καί τήν κατά κρημνῶν αὐτή πορεία, πού χάραξαν οἱ Ἀθηναγόρας, Δημήτριος καί Βαρθολομαῖος, ἀκολουθοῦν πλεῖστοι ὅσοι ἀνώτατοι ἐκκλησιαστικοί ἡγέτες τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας.

Ἐν ὄψει, λοιπόν, τῆς «Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου», τῆς ὁποίας κύριος στόχος εἶναι νὰ ἀναγνωρίσει τοὺς αἱρέσεις τῆς Δύσεως (Παπισμό καί Προτεσταντισμό) ὡς «ἐκκλησίες», ὁ κ. Βαρθολομαῖος παρουσιάζει τὸν αἱρεσιάρχη «Πάπα» Φραγκῖσκο» γι’ ἀκόμη μία φορά ὡς «ἀγαπητὸ ἀδελφὸ ἐν Χριστῷ καὶ συνεπίσκοπο» καί ὡς «κανονικὸ καὶ νόμιμο ἐπίσκοπο» Ρώμης ἐνώπιον τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν, γιὰ νὰ ἀμβλυνθοῦν οἱ ἀντιδράσεις τῶν παραδοσιακῶν καί ἀντιοικουμενιστῶν κληρικῶν καί λαϊκῶν, ποὺ ἐξακολουθοῦν ὀρθῶς νὰ θεωροῦν τὸν Παπισμὸ ὡς αἵρεση. Μέ τόν τρόπο αὐτό ὁ κ. Βαρθολομαῖος κάνει λήψη τοῦ ζητουμένου στήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο» ἀπό πρίν (a priori) καί καταφέρνει ἡ συνάντηση τῆς Λέσβου νά ληφθεῖ ὡς προοίμιο τῶν ἀποφάσεων τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης.

Ἡ συνάντηση βεβαίως προπαγανδίζεται μέ τόν καλύτερο τρόπο καί ἀπό τίς τρεῖς πλευρές, ἐξαίροντας τήν σπουδαιότητα τῆς συναντήσεως τῶν πολιτικῶν καί ἐκκλησιαστικῶν ἀνδρῶν γιά τήν προώθηση τῆς εἰρήνης, τῆς ἀγάπης, τῆς καταλλαγῆς καί τῆς ἑνότητος τοῦ Χριστιανικοῦ καί μή κόσμου.

Ποιός, ὅμως, ἐξουσιοδότησε τούς ἀνωτέρω ἐκκλησιαστικούς ἡγέτες νά προβοῦν στίς παραπάνω ἐνέργειες καί ποιά Πανορθόδοξη Σύνοδος τίς ἐνέκρινε; Μήπως ὑπῆρξε συγκατάθεση τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ πιστοῦ καί δογματικά εὐαίσθητου λαοῦ τοῦ Θεοῦ; Δυστυχῶς, ὅλα ἔγιναν ἀντικανονικῶς καί μονομερῶς. Ὅπως ἔγραψε ὁ Σεβ. Μητρ. Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, «ἡ ἀπόφασις τῆς Δ.Ι.Σ. τῆς 5ης Ἀπριλίου 2016, διά τῆς ὁποίας συγκατατίθεται ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἰς τήν ἐπίσκεψιν τοῦ ἀντικανονικῶς διακατέχοντος τόν πάλαι ποτέ περίπυστον Πρεσβυγενή Πατριαρχικόν Θρόνον τῆς Παλαιᾶς Ρώμης καί τῆς Δύσεως κ. Φραγκίσκου Μπεργκόλιο, στήν μαρτυρική μας Πατρίδα, ἐξεδόθη κατά πρόδηλον ὑπέρβασιν τῶν ὁρίων τῆς διακριτικῆς της εὐχέρειας καί κατά παράβασιν τῶν διατάξεων τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος… ἡ ἀποδοχή τῆς ἐπισκέψεως ἑνός τοσοῦτον προβληματικοῦ καί κακοδόξου προσώπου διά τήν Ὀρθόδοξον Καθολικήν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, ἀπαιτεῖ τήν διαγνώμην ὅλου τοῦ Ἱεροῦ Σώματος τῆς Ἱεραρχίας»[2].

Τό ἐνσυνείδητο ὀρθόδοξο πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας μας λυπᾶται βαθύτατα καί ἀγανακτεῖ γιά τήν συνεχῆ καταστρατήγηση τῆς Ὀρθοδόξου διδασκαλίας καί θεολογίας ἐκ μέρους τῶν ἀνωτέρω ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν. Τήν διαχρονικὴ συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὴν στάση ὅλων τῶν πιστῶν καὶ τῶν λαϊκῶν ἀπέναντι τῶν ἐπισκόπων καὶ τῶν πρεσβυτέρων σὲ περίπτωση, ποὺ δὲν ὀρθοτομοῦν τὸν λόγο τῆς ἀληθείας, ἀλλὰ ἐνισχύουν τὴν αἵρεση καὶ τὴν πλάνη, μᾶς τήν ὑπενθυμίζει ὁ μέγας ἀγωνιστής τῆς Ὀρθοδοξίας ἐναντίον τῆς αἱρέσεως τοῦ Ἀρειανισμοῦ, ἅγιος Ἀθανάσιος. Γράφει ὅτι στὴν περίπτωση, ποὺ ὁ ἐπίσκοπος ἢ ὁ πρεσβύτερος, οἱ ὀφθαλμοὶ τῆς Ἐκκλησίας, συμπεριφέρονται κακῶς καὶ σκανδαλίζουν τὸν λαό, πρέπει νὰ ἐκδιώκονται, ἔστω καὶ ἂν ὑπάρχει κίνδυνος νὰ μείνουν οἱ πιστοὶ χωρὶς ποιμένα. Εἶναι καλύτερα, συμφέρει, χωρὶς ἐπισκόπους καὶ ἱερεῖς νὰ γίνονται οἱ συνάξεις στοὺς ναούς, παρὰ νὰ ριφθοῦν οἱ πιστοὶ μαζὶ μὲ τὸν ἐπίσκοπο καὶ τοὺς ἱερεῖς στὴν κόλαση, ὅπου πῆγαν οἱ Ἑβραῖοι τῆς ἐποχῆς τοῦ Χριστοῦ μαζὶ μὲ τοὺς

Η νέα "εκκλησία" είναι εδώ! Ένας-ένας αποκαλύπτουν το οικουμενιστικό τους πρόσωπο!

Ο Σιδηροκάστρου Μακάριος για την επίσκεψη του Πάπα στη Λέσβο

    Ιστορικές διαστάσεις αναμένεται να λάβει η επίσκεψη του Πάπα Φαγκίσκου και του Πατριάρχη Βαρθολομαίου στη Λέσβο, στο τέλος της εβδομάδα μετά από πρόταση του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, την οποία ενέκρινε η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

    Εκτιμάται ότι η επίσκεψη μπορεί να αποτελέσει την απαρχή μιας συνεργασίας μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών με κοινές δράσεις, μέσω των φιλανθρωπικών τους οργανώσεων, για τους πρόσφυγες.

Για την επίσκεψη του Παπά Φραγκίσκου και του Πατριαρχή Βαρθολομαίου αναφέρθηκε με δηλώσεις του ο Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου:

   «Ἐμεῖς λάβαμε τὶς ἀποφάσεις στὴν συνεδρίαση τῆς Δ. Ἱ. Συνόδου... Ναί, δεν εἶναι κάτι ἁπλό, διότι ὁ Πάπας εἶναι καὶ ὁ ἀρχηγὸς μιᾶς πολυαρίθμου Ἐκκλησίας καὶ ἡ παρουσία του πάντοτε ἔχει μιὰ βαρύτητα, ὅπως ἀκριβῶς καὶ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, τοῦ δικοῦ μας…».

Πηγή

Ο "Αυγουστίνος Καντιώτης" για την επίσκεψη στη Φλώρινα του Προύσης Ελπιδοφόρου:

    ΦΛΩΡΙΝΙΩΤΕΣ ΦΥΛΑΞΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΑΣ ΙΕΡΑΡΧΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

   ΚΑΙ ΜΗ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΤΕ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΔΕΣΠΟΤΑΔΩΝ ΠΑΠΟΦΙΛΩΝ ΚΑΙ ΦΡΑΓΚΟΠΑΠΑΔΩΝ.

 Γιατί:

Όταν οι δεσποτάδες φοράνε ... κουστούμια,

όταν "θυμιατίζουν" τον Πάπα,

έρχεται η οργή του Θεού... ("Ο Παιδαγωγός" ἐδῶ)

  Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΗ Ο ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΔΕΣΠΟΤΗΣ, ΕΛΕΓΕ· «ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΣΟ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΕΔΩ, ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΤΗΣΕΙ ΦΡΑΓΚΟΠΑΠΑΣ ΣΤΗ ΦΛΩΡΙΝA

 Ο ΠΡΟΥΣΗΣ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΣ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΣΤΗΝ ΛΕΣΒΟ -ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΛΕΙΠΕΙ Ο ΜΑΡΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ- ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ, ΟΠΩΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΟΥΜΕΘΑ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ ΦΛΩΡΙΝΗΣ!

  ΘΑ ΜΕΤΑΦΕΡΗ ΑΣΦΑΛΩΣ ΤΙΣ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΣΤΟ ΔΕΣΠΟΤΗ!!! ΝΤΡΟΠΗ! ΘΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ, ΠΙΘΑΝΟΝ ΣΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΚΑΙ Ο ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΜΠΑΡΔΑΚΑΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟ! ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΣΥΝΗΘΩΣ ΔΕΝ ΤΙΣ ΧΑΝΕΙ!

Ο ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΜΕ ΚΟΥΣΤΟΥΜΙ ΚΑΙ ΓΡΑΒΑΤΑ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΙΝΑΙ ΠΑΠΟΦΙΛΟΣ ΚΑΙ ΜΟΙΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΦΡΑΓΚΟΠΑΠΑΔΕΣ, ΑΛΛΑ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ
ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΥ ΛΑΜΠΡΥΝΙΑΔΗ

http://katanixis.blogspot.gr/2014/01/812014.html

Ὁ Γέροντας γνωρίζοντας τί θὰ κάνη ὁ ἑπόμενος δεσπότης, ἔλεγε·

«ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΣΟ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΕΔΩ,
ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΤΗΣΗ ΦΡΑΓΚΟΠΑΠΑΣ ΣΤΗ ΦΛΩΡΙΝΑ»

   Καὶ πράγματι, δὲν τόλμησε νὰ πάτησε οὔτε φραγκόπαπας, οὔτε φραγκόφιλος στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Φλωρίνης ὅσο ἦταν ἐπίσκοπος Φλωρίνης ὁ π. Αὐγουστῖνος. Ὁ νῦν Μητροπολίτης Θεοκλητος, δὲν βαδίζει, ὅπως βλέπουμε, στὰ χνάρια του. Τὸ

«Το μέγα κατόρθωμα του Παπισμού» οικειοποιούνται οι Οικουμενιστές, υπό τις ευλογίες και την ανοχή των αντι-Οικουμενιστών!

   

«Τὸ μέγα κατόρθωμα τοῦ Παπισμοῦ εἶναι τοῦτο: Κατώρθωσε νὰ δυσφημήσῃ τὸν Χριστὸν καὶ τὸν Χριστιανισμόν, ὅσον κανεὶς ἄλλος, εἰδωλολάτρης ἢ θεομπαίκτης. Ἔσπρωξε μυριάδας ἀνθρώπων εἰς τὴν ἀθεΐαν, καὶ εἶναι ὁ κυριώτερος ὑπεύθυνος τῆς ἀθεϊστικῆς φιλοσοφίας, εἰς τὴν Εὐρώπην, διότι οἱ πολλοὶ ἐνόμισαν ὅτι Χριστὸς καὶ Πάπας εἶναι ἓν καὶ τὸ αὐτό. Ἔσπρωξε τοὺς μαύρους καὶ τοὺς ἄλλους εἰδωλολάτρες τῆς Ἀφρικῆς πρὸς τὸν μωαμεθανισμόν, διότι ἔγινεν ἓν μὲ τὴν ἀποικιοκρατίαν, ἀφοῦ εἶναι ἡ κορυφὴ τῆς ἰμπεριαλιστικῆς πυραμίδος, συνδεδεμένος ἀπὸ αἰώνων μὲ τὸ ἔγκλημα, μὲ τὴν βίαν καὶ ἀπάτην πάσης φύσεως, καθὼς καὶ μὲ τὴν ὑπερδιαβολικὴν ὑποκρισίαν. Ἐξώντωσεν ἐν ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ τοὺς ἰθαγενεῖς τῆς ᾽Αμερικῆς, οἱ ὁποῖοι ἐβασανίσθησαν ἀπανθρώπως ἀπὸ τὰ παπικὰ τέρατα, τὰ ὁποῖα ἐλάτρευον τὸν χρυσὸν καὶ οὐδόλως τὸν Χριστόν, ὅπως ἔλεγον. Τέλος, ἀντὶ νὰ νὰ ἔχῃ ὁ Παπισμός, ὅστις ὑποκρίνεται ὅτι εἶναι ὁ δοῦλος καὶ ἀντιπρόσωπος τοῦ Χριστοῦ, τὴν πτωχείαν τὴν ὁποίαν ἔφερεν ὡς ἄνθρωπος καὶ τὴν ὁποίαν ἐδίδαξεν Ἐκεῖνος, αὐτὸς ἔγινεν ἀντιθέτως ὁ μεγαλύτερος τραπεζίτης»!

Φώτης Κόντογλου

(Τὸ εἴδαμε στὸ ἄρθρο τοῦ π. Θεοδ. Ζήση: "ΣΤΗ ΛΕΣΒΟ Ο ΠΑΠΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΑΘΕΟΙ.

ΟΛΟΙ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ, ΧΑΜΕΝΗ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ"  

Πηγή

Την κίνηση "απανθρωπιάς" και κατάλυσης της αγιοπατερικής και Ευαγγελικής Παραδόσεως δεν την βλέπει ο κ. Διονύσιος!

Κορίνθου Διονύσιος:

«Σημαντική η παρουσία του Πάπα στη Λέσβο»

   Όλοι οι Οικουμενιστές έχουν το ίδιο "πρόσωπο"! Ἡ «νέα ἐκκλησία τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», ἡ «χριστιανικὴ ἡγεσία τῆς Εὐρώπης», ὅπως τὴν ἀποκαλεῖ ὁ ἐξωφρενικὸς «θεολόγος» Διονύσιος Κορίνθου, ἐξισώνει ἀνώδυνα ἀλλὰ ἀθεολόγητα τὴν Μία Ἐκκλησία καὶ τὶς αἱρέσεις. Ἐμεῖς, λέγει, ὀρθόδοξοι καὶ αἱρετικοί, εἴμαστε τὸ «κάτι ἄλλο»! Καὶ ὁμιλεῖ γιὰ «ἐξαχρείωση» κατὰ τὸν ἀπόστολο Παῦλο, αὐτὸς ποὺ συμμετέχει ὡς δεκανίκι στὴν Οἰκουμενιστικὴ «ἐξαχρείωσης» τῆς Πίστεως!

   «Αἰδὼς Ἀργεῖοι»! Ἀλλὰ μᾶς τὰ ἔχουν γράφει οἱ Ἅγιοί μας: ὁ πίπτων εἰς τὸ Δόγμα, πίπτει καὶ ἠθικά, καὶ ὁ πίπτων ἠθικά, πίπτει καὶ εἰς τὸ δόγμα! 

   «Η χριστιανική Ευρώπη πονά τους ανθρώπους όλης της γης. Η επίσκεψη του Πάπα είναι σημαντική γιατί είναι ένας εκ των κορυφαίων ηγετών της χριστιανοσύνης και μαζί με τον Πατριάρχη και τον Αρχιεπίσκοπο κάνουν μια κίνηση ανθρωπιάς.

 Η επίσκεψη στη Λέσβο θα είναι ένα ηχηρό μήνυμα, δεν νομίζω ότι θα λύσει το θέμα, αλλά πιστεύω θα είναι μια καλή παρέμβαση του Χριστιανισμού στα τεκτενόμενα». 

Τί δήλωσε ο Κορίνθου Διονύσιος (βίντεο):   

protinews.blogspot.gr

Για τον ΕΝΑΝ "σκούπα", για τους πολλούς;

 Λέσβος:

Με «σκούπα» διώχνουν τους πρόσφυγες

λόγω... Πάπα!

Επιχείρηση «σκούπα» έχει ξεκινήσει τα τελευταία 24ωρα η... Ελληνική Αστυνομία στη Λέσβο και ειδικότερα στην πόλη της Μυτιλήνης, με στόχο να αδειάσουν οι δρόμοι ενόψει της επίσκεψης του Πάπα Φραγκίσκου στο νησί, το ερχόμενο Σάββατο.

Το σχέδιο εκτελείται με άκρα μυστικότητα και σε πολλές περιπτώσεις οι άνδρες της Αστυνομίας έχουν προχωρήσει ακόμα και σε συλλήψεις. Κανείς δεν γνωρίζει – τουλάχιστον επίσημα – που μεταφέρονται οι μετανάστες που απομακρύνονται από την Προκυμαία της Μυτιλήνης.

Σύμφωνα με πληροφορίες οι πρόσφυγες μεταφέρονται στον Καταυλισμό Φιλοξενίας του Δήμου Λέσβου στον Καρά – Τεπέ, ενώ κάποιες άλλες πηγές, αναφέρουν ότι συγκεντρώνονται στο κάμπινγκ που έχουν δημιουργήσει εθελοντικές οργανώσεις και ΜΚΟ στην περιοχή Τσαμάκια της Μυτιλήνης.

Σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, δίνονται εντολές ώστε να μην επιτραπεί η μετακίνησή τους προς την πόλη της Μυτιλήνης κατά την ημέρα της επίσκεψης του Πάπα, η οποία θα διαρκέσει λίγες ώρες το Σάββατο.

Πηγή

"Σωφροσύνης τη χάριτι διαπρέπουσα..."

Ἡ Ἁγία Θωμαΐς ἡ Μάρτυς

Ἡ Ἁγία Μάρτυς Θωμαΐς γεννήθηκε καὶ ἔζησε στὴν Ἀλεξάνδρεια καὶ διακρινόταν γιὰ τὴν εὐσέβεια καὶ τὴν πνευματική της μόρφωση. Ἀπὸ μικρὴ ἡλικία εἶχε ἐπιδοθεῖ στὰ ἔργα τῆς φιλανθρωπίας καὶ τοῦ ἐλέους, συνοδεύοντας τὴν μητέρα της. Τὴ διακονία αὐτὴ ἐξακολούθησε νὰ τὴν ἀσκεῖ ἀκόμα καὶ ὅταν νυμφεύθηκε. Ἡ Ἁγία εἶχε μία κατὰ πάντα εὐλογημένη οἰκογένεια. Μὲ τὸν σύζυγό της συνδεόταν μὲ ἀληθινὴ καὶ ἀνυπόκριτη ἀγάπη. Τὴν εἰρηνική τους ὅμως συνύπαρξη τὴν φθόνησε ὁ ἐφευρέτης τῆς κακίας, διάβολος καὶ θέλησε νὰ τοὺς χωρίσει, μάλιστα δὲ μὲ τραγικὸ τρόπο. Κάποτε ποὺ ἡ Θωμαΐδα ἦταν μόνη της στὸ σπίτι, ἐπειδὴ ὁ σύζυγός της ἔλειπε σὲ

Μία ανασκόπησι του πνευματικού μας κόσμου!

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ

Πέμπτη ἑβδομάς τῶν Νηστειῶν εἶναι τό λειτουργικό ἀποκορύφωμα τῆς Τεσσαρακοστῆς. Οἱ ἀκολουθίες εἶναι μακρότερες καί ἐκλεκτότερες. Στή συνήθη ἀκολουθία τῶν λοιπῶν ἑβδομάδων θά προστεθοῦν δύο νέες ἐκτενεῖς ἀκολουθίες·τήν Πέμπτη ὁ Μέγας Κανών καί τό Σάββατο ὁ Ἀκάθιστος ὕμνος. Κανονικά τό ἀποκορύφωμα αὐτό θά ἔπρεπε νά ἀναζητηθῇ στήν ἑπομένη, στήν ἕκτη ἑβδομάδα τῶν Νηστειῶν, πού εἶναι καί ἡ τελευταία τῆς περιόδου αὐτῆς. Ἀλλά ὅλα στή λατρεία μας ἔχουν τακτοποιηθῆ ἀπό τούς Πατέρας μέ πολλή μελέτη καί περίσκεψι. Μέ «διάκρισι», κατά τήν ἐκκλησιαστική ἔκφρασι.

Μετά ἀπό τήν τελευταία ἑβδομάδα ἀκολουθεῖ ἡ Μεγάλη Ἑβδομάς, μέ πυκνές καί μακρές ἀκολουθίες, ἀνάλογες πρός τά μεγάλα ἑορτολογικά της θέματα. Μεταξύ αὐτῆς καί τοῦ ἀποκορυφώματος τῆς Τεσσαρακοστῆς ἔπρεπε νά μεσολαβήσῃ μία περίοδος σχετικῆς ἀναπαύσεως, μία μικρά ἀνάπαυλα. Τό τόσο λοιπόν ἀνθρωπίνως ἀναγκαῖο μεσοδιάστημα εἶναι ἡ τελευταία ἑβδομάς καί τήν ἔξαρσι τοῦ τέλους βαστάζει ἡ προτελευταία. Τίς δύο θαυμαστές ἀκολουθίες τῆς πέμπτης ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν, τόν Μέγα Κανόνα καί τόν Ἀκάθιστο ὕμνο, θά σταθοῦμε καί θά τίς ἐξετάσουμε...

Καί πρῶτα δυό λόγια γιά τόν ποιητή του. Τόν Μέγα Κανόνα συνέθεσε ὁ ἅγιος Ἀνδρέας ὁ Ἱεροσολυμίτης. Μοναχός κατ᾿ ἀρχάς στήν Μονή τοῦ Ἁγίου Σάββα στά Ἱεροσόλυμα, ἦλθε στήν Κωνσταντινούπολη γιά ἐκκλησιαστική ἀποστολή. Ἐκεῖ παρέμεινε καί ἀνέλαβε διάφορα ἐκκλησιαστικά ὑπουργήματα καί τέλος ἀνεδείχθη ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης. Ἀπέθανε γύρω στά 740 μ.Χ. στήν Ἐρεσό τῆς Λέσβου, εἴτε ἐπιστρέφοντας στήν Κρήτη, κατά ἕνα ταξείδι του στήν Κωνσταντινούπολι, εἴτε καί ἐξόριστος ἐκεῖ -ἦταν ὑποστηρικτής τῶν ἁγίων εἰκόνων. Στήν παραλία τῆς Ἐρεσοῦ τιμᾶται μέχρι σήμερα ὁ τάφος του, μία μεγάλη σαρκοφάγος, πού βρίσκεται πίσω ἀπό τό ἅγιο Βῆμα τῆς ἐρειπωμένης Βασιλικῆς τῆς ἁγίας Ἀναστασίας, ὅπου κατά τούς βιογράφους του εἶχε ταφῆ. Ὁ Ἀνδρέας ἦταν λόγιος κληρικός καί ὑμνογράφος.

Ἡ φιλολογική καί ὑμνολογική του παραγωγή εἶναι ἀξιόλογος. Τό σπουδαιότερο ὅμως ὑμνογραφικό του ἔργο εἶναι ὁ Μέγας Κανών. Τόν ἔγραψε, ὅπως φαίνεται ἀπό διάφορες ἐνδείξεις, περί τό τέλος τῆς ζωῆς του, κατά δέ τήν μαρτυρία ἑνός Συναξαρίου, στήν Ἐρεσό, λίγο πρίν πεθάνῃ. Ἄν ἡ πληροφορία αὐτή εἶναι ἀληθινή, ὁ Μέγας Κανών εἶναι τό κύκνειο ᾆσμα τοῦ ὑμνογράφου μας. Γιά νά καταλάβουμε τήν ποιητική του δομή πρέπει νά κάμωμε μία μικρή παρέκβασι. Τό ἔργο αὐτό ἀνήκει στό ποιητικό εἶδος τῶν Κανόνων, πού κατά πολλούς ἔχει τήν ἀρχή του σ᾿ αὐτόν τόν ἴδιο τόν Ἀνδρέα. Εἶναι δέ οἱ Κανόνες ἕνα σύστημα τροπαρίων, πού ἐγράφοντο γιά ἕνα ὡρισμένο λειτουργικό σκοπό: Νά διακοσμήσουν τήν ψαλμῳδία τῶν ἐννέα ᾠδῶν τοῦ Ψαλτηρίου, πού ἐστιχολογοῦντο στόν Ὀρθρο.

Ἔψαλλαν τίς ἐννέα ᾠδές καί στούς τελευταίους στίχους τῆς κάθε μιᾶς παρενέβαλλαν τά τροπάρια, ὅπως γίνεται μέχρι σήμερα στούς Ναούς μας κατά τήν ψαλμῳδία τοῦ «Κύριε ἐκέκραξα» στόν ἑσπερινό καί τῶν ψαλμῶν τῶν Αἴνων στόν ὄρθρο. Ἐννέα ἦσαν οἱ ᾠδές τοῦ Ψαλτηρίου, ἐννέα καί οἱ ὁμάδες τροπαρίων πού ἀποτελοῦσαν τόν κανόνα. Ὅλος ὁ κανών ψάλλεται σέ ἕνα ἦχο. Κάθε ὅμως ᾠδή παρουσιάζει μιά μικρή παραλλαγή στήν ψαλμῳδία κατά τρόπο, πού νά διατηρεῖται μέν ἡ μουσική ἑνότης στόν ὅλο Κανόνα, ἀφοῦ ὅλος ψάλλεται στόν ἴδιο ἦχο, ἀλλά καί νά θραύεται καί ἡ μονοτονία μέ τίς παραλλαγές στήν ψαλμῳδία πού παρουσιάζει κάθε μιά ᾠδή.

Τόν Κανόνα αὐτόν τῆς συνθέσεως τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ αὐτοῦ ποιητικοῦ εἴδους ἀκολουθεῖ καί ὁ Μέγας Κανών. Ἔχει ἐννέα ᾠδές·ὅλες ψάλλονται σέ ἦχο πλ. β’, κάθε ὅμως ᾠδή ἔχει τό δικό της «εἱρμό», βάσει τοῦ ὁποίου ἔχουν συνταχθῆ καί ψάλλονται τά τροπάριά της. Ὁ Μέγας ὅμως Κανών στήν μορφή του ἔχει μιά χαρακτηριστική ἰδιορρυθμία. Ἡ ἰδιορρυθμία του συνίσταται στό ὅτι, συγκρινόμενος πρός τούς ἄλλους ὁμοίους του Κανόνες, εἶναι «μέγας». Μέγας στήν ἀπόλυτό του ἔννοια. Μεγαλύτερος δέν μποροῦσε νά ὑπάρξῃ καί τοῦτο γιατί ὁ ποιητής θέλησε νά συνθέσῃ ὄχι τρία ἤ τέσσερα τροπάρια γιά τήν κάθε ᾠδή, ὅπως συνήθως ἔχουν οἱ ἄλλοι Κανόνες, ἀλλά πολύ περισσότερα: Τόσα, ὅσα εἶναι καί οἱ ἄλλοι στίχοι τῶν ᾠδῶν, οὕτως ὥστε στόν καθένα στίχο νά ἀντιστοιχῇ καί νά παρεμβάλλεται κατά τήν ψαλμῳδία ἀπό ἕνα τροπάριο. 250 εἶναι οἱ στίχοι τῶν ᾠδῶν, 250 καί τά τροπάρια τοῦ Μεγάλου Κανόνος, ἐνῷ οἱ συνήθεις Κανόνες ἔχουν γύρω στά 30. Σήμερα τά τροπάρια τοῦ Μεγάλου Κανόνος εἶναι κατά τριάντα περίπου περισσότερα ἀπό τά ἀρχικά.

Μεταγενέστεροι ὑμνογράφοι προσέθεσαν τροπάρια γιά τήν ὁσία Μαρία τήν Αἰγυπτία καί γιά τόν ἴδιο τόν ἅγιο Ἀνδρέα. Καί ἐρχόμεθα στό περιεχόμενο τοῦ μεγάλου Κανόνος. Δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά ἕνα κύκνειο ᾆσμα, ἕνας θρῆνος προθανάτιος, ἕνας θρηνητικός μονόλογος. Ὁ ποιητής βρίσκεται στό τέλος τῆς ζωῆς του. Αἰσθάνεται ὅτι οἱ ἡμέρες του εἶναι πιά ὀλίγες, ὁ βίος του ἔχει περάσει. Ἀναλογίζεται τόν θάνατο καί τήν κρίσι τοῦ δικαίου Κριτοῦ, πού τόν ἀναμένει. Καί ἔρχεται νά κάμῃ μία ἀναδρομή, μία ἀνασκόπησι τοῦ πνευματικοῦ του κόσμου. Κάθεται νά συζητήσῃ μέ τήν ψυχή του. Ὁ ἀπολογισμός ὅμως δέν εἶναι ἐνθαρρυντικός. Ὁ βαρύς κλοιός τῆς ἁμαρτίας τόν συμπνίγει. Ἡ συνείδησις τόν ἐλέγχει. Καί ὁ ποιητής θρηνεῖ διαρκῶς γιά τήν ἄβυσσο τῶν κακῶν του πράξεων. Στόν θρῆνο αὐτό συμπλέκεται ἡ ἀναδρομή στήν Ἁγία Γραφή.

Αὐτό κυρίως δίδει τήν μεγάλη ἔκταση στό ποίημα. Ὁ σύνδεσμος ὅμως τοῦ θρήνου μέ τήν Ἁγία Γραφή εἶναι πολύ φυσικός. Σάν ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ὁ ποιητής ἀνοίγει τό βιβλίο τοῦ Θεοῦ γιά νά ἀξιολογήσῃ τά πεπραγμένα του. Ἐξετάζει ἕνα πρός ἕνα τά παραδείγματα τοῦ ἱεροῦ βιβλίου. Τό ἀποτέλεσμα τῆς συγκρίσεως εἶναι κάθε φορά τρομερό καί αἰτία νέων θρήνων. Ἔχει μιμηθῆ ὅλες τίς κακές πράξεις τῶν ἡρώων τῆς ἱερᾶς ἱστορίας, ὄχι ὅμως καί τίς καλές πράξεις τῶν Ἁγίων. Δέν τοῦ μένει παρά ἡ μετάνοια, ἡ συντριβή καί ἡ καταφυγή στό ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Καί ἀνοίγει ἡ αἰσιόδοξος προοπτική τοῦ ποιητοῦ. Βρῆκε τήν θύρα τοῦ Παραδείσου, τήν μετάνοια. Καρπούς μετανοίας δέν ἔχει νά παρουσιάσῃ·προσφέρει ὅμως στόν Θεό τή συντετριμένη του καρδιά καί τήν πνευματική του πτωχεία.

Τά βιβλικά παραδείγματα τοῦ Δαυίδ, τοῦ τελώνου, τῆς πόρνης καί τοῦ ληστοῦ τόν ἐνθαρρύνουν, Ὁ Κριτής θά εὐσπλαγχνισθῇ καί αὐτόν, πού ἁμάρτησε πιό πολύ ἀπό ὅλους τούς ἀνθρώπους. ᾨδή α’ «Πόθεν ἄρξομαι θρηνεῖν τάς τοῦ ἀθλίου μου βίου πράξεις; ποίαν ἀπαρχή ἐπιθήσω, Χριστέ, τῇ νῦν θρηνῳδίᾳ; ἀλλ᾿ ὡς εὔσπλαγχνος μοι δός παραπτωμάτων ἄφεσιν».

ᾨδή β’

«Πρόσεχε, οὐρανέ, καί λαλήσω· γῆ ἐνωτίζου φωνῆς μετανοούσης Θεῷ καί ἀνυμνούσης αὐτόν».. «Ἴδετε, ἴδετε, ὅτι ἐγώ εἰμι Θεός· ἐνωτίζου ψυχή μου, τοῦ Κυρίου βοῶντος καί ἀποσπάσθητι τῆς πρώτης ἁμαρτίας καί φοβοῦ ὡς δικαστήν καί ὡς κριτήν καί Θεόν».

ᾨδή γ’

«Πῦρ παρά Κυρίου, ψυχή, Κύριος ἐπιβρέξας, τήν γῆν Σοδόμων πρίν κατέφλεξεν». «Πηγήν ζωῆς κέκτημαι σέ τοῦ θανάτου τόν καθαιρέτην καί βοῶ σοι ἐκ καρδίας μου πρό τοῦ τέλους· Ἥμαρτον, ἱλάσθητι, σῶσον με»..

Μέσα στό πλαίσιο τῆς κατανυκτικῆς περιόδου τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς «ὁ κατανύξεως μεστός» Μέγας Κανών προσφέρει ἕνα συγκλονιστικό βίωμα. Μπαίνει στό στόμα τοῦ πιστοῦ σάν φωνή, σάν ἐγερτήριο, σάν ἀφυπνιστικός σεισμός. Σάν ἀποστροφή στήν κοιμωμένη καί ραθυμοῦσα ψυχή του. Τοῦτο ἀνακεφαλαιώνει τό θαυμαστό προοίμιο τοῦ κοντακίου τοῦ Ρωμανοῦ τοῦ Μελωδοῦ, πού συμψάλλεται μέ τόν Μέγα Κανόνα:

«Ψυχή μου, ψυχή μου, ἀνάστα, τί καθεύδεις τό τέλος ἐγγίζει καί μέλλεις θορυβεῖσθαι· ἀνάνηψον οὖν, ἵνα φείσηταί σου Χριστός ὁ Θεός, ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν».

(Ἀπό τό βιβλίο τοῦ Ἰ. Μ. Φουντούλη: ΛΟΓΙΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ, ἐκδ. Ἀ. Δ.)

Πηγή: http://www.imaik.gr

ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ Π.Σ.Ε., Η ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΛΟΥΘΗΡΑΝΙΚΗ «ΕΚΚΛΗΣΙΑ» ΣΤΗ ΝΟΡΒΗΓΙΑ, ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟΝ "ΓΑΜΟ ΑΤΙΜΙΑΣ"!

Δὲν γνωρίζετε κ. Χαραλάμπους καὶ κ. Τελεβάντο (ἀλλὰ καὶ οἱ ἄλλοι ἀντι-Οἰκουμενιστές) ὅτι οἱ Ἐκκλησίες σας (τῆς Κύπρου, τῆς Ἀμερικῆς τῆς Ἑλλάδος...), εἶναι μέλη τοῦ Π.Σ.Ε.; Κι ὅτι ἐσεῖς, ὡς μέλη αὐτῶν τῶν Ἐκκλησιῶν, εἶστε καὶ μέλη τοῦ Π.Σ.Ε.;  Καὶ ἄρα κοινωνεῖτε μὲ αὐτὲς τὶς «ἐκκλησίες» τῶν πονηρευομένων καὶ ἀθετούντων τὸν "τίμιον γάμον" καὶ ἀποδεχομένων τὸν "ἄτιμον γάμον";

ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ Π.Σ.Ε.,

Η ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΛΟΥΘΗΡΑΝΙΚΗ

«ΕΚΚΛΗΣΙΑ» ΣΤΗ ΝΟΡΒΗΓΙΑ,

 ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟΝ "ΓΑΜΟ ΑΤΙΜΙΑΣ"

Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ Π.Σ.Ε., Η ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΛΟΥΘΗΡΑΝΙΚΗ «ΕΚΚΛΗΣΙΑ» ΣΤΗ ΝΟΡΒΗΓΙΑ, ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟΝ ‘’ΓΑΜΟ ΑΤΙΜΙΑΣ’’

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Ακόμα μια αιρετική κοινότητα μέλος του Π.Σ.Ε., αντιτάχθηκε στο Ευαγγέλιο του Χριστού, ψηφίζοντας υπέρ του γάμου των ομοφυλοφίλων. Όπως αναφέρεται στην www.daylymail.co.uk, αλλά και σε άλλα μέσα ενημέρωσης, η Λουθηρανική ‘’εκκλησία’’ της Νορβηγίας, τάχθηκε υπέρ του ‘’γάμου ατιμίας’’. Από τους 115 συνέδρους στη Λουθηρανική ‘’εκκλησία’’, οι 88 ψήφισαν  υπέρ του ‘’γάμου’’ των ομοφυλοφίλων. Ακόμα ένα μέλος του Π.Σ.Ε. οδηγείται στην εκτροπή ατιμίας, τον ‘’γάμο’’ των ομοφυλοφίλων. 

Την περασμένη χρονιά η Γαλλική Προτεσταντική ‘’εκκλησία’’ ενέκρινε αυτό το αντίθεο ολίσθημα. Η πρόταση επίσης του ‘’αρχιεπισκόπου’’  του Καντέρμπουρυ, για ένα «σύστημα επιλογών», όπου κάποιος μπορεί να επιτελεί ‘’γάμο’’ ομοφυλοφίλων ή όχι, έχει προκαλέσει πολλές αντιδράσεις. Χαρακτηριστική ήταν η αντίδραση του Αγγλικανού  ‘’επισκόπου’’ Michael Nazir-Ali στο θέμα τούτο, που καταδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος. 

Ο αιρετικός Αγγλικανός ‘’επίσκοπος’’ Gene Robinson έκανε πολιτικό ‘’γάμο’’ με άνδρα. Είναι γνωστή η απαράδεκτη στάση των δύο Αγγλικανών ‘’αρχιεπισκόπων’’ Καντέρμπουρυ και Νέας Υόρκης   John Sentamu, στο θέμα των ομοφυλοφίλων. 

Επίσης η Πρεσβυτεριανή ‘’εκκλησία’’ των ΗΠΑ, οδηγείται προς αυτή την κατεύθυνση. Έχουν ήδη προβεί στις ‘’κατάλληλες’’ διατυπώσεις στο σύνταγμά τους, ούτως ώστε να μπορεί να συμπεριληφθεί και ο ‘’γάμος’’ των ομοφυλοφίλων. Αυξάνονται όπως παρατηρούμε τα μέλη του Π.Σ.Ε. που ολισθαίνουν σ’ αυτήν την εκτροπή ατιμίας, τον ‘’γάμο’’ των ομοφυλοφίλων. 

Στην Αγγλικανική ‘’εκκλησία’’ συνέταξαν βλάσφημη ‘’ακολουθία γάμου’’ των ομοφυλοφίλων, η οποία βρίσκει σοβαρές αντιδράσεις. Σε τεύχος του επισήμου οργάνου  του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.), «Τhe Ecumenical Review», αναφέρεται  βλάσφημη ‘’προσευχή’’ επί ‘’τη ενώσει’’ ομοφυλοφίλων. 

Όπως με λύπη παρατηρούμε, αυξάνονται τα μέλη του Π.Σ.Ε. που ολισθαίνουν σ’ αυτήν την εκτροπή ατιμίας, το γάμο των ομοφυλοφίλων. Δεν προβληματίζει τους επιμένοντες στο Π.Σ.Ε., με την πνιγηρή παρουσία του πλήθους των αιρετικών Προτεσταντικών παραφυάδων, ότι αυξάνονται τα μέλη που ‘’επί το χείρον προκόπτουσιν’’, προσθέτοντας και την ατιμία τούτη στις τόσες κακοδοξίες τους;

Πηγή

Καθημερινά επισημαίνουν Συμπροσευχές, Αγιασμούς, Ημι-συλλείτουργα, μέχρι και "Βικάριους" του Βαρθολομαίου βλέπουν, αλλά αυτοί εκεί: Να μη χάσουν τὶς ευλογίες του, ΚΟΙΝΩΝΟΥΝ μαζί του!

 "Ορθόδοξος Τύπος":

Ο Σεβ. Σητείας βικάριος Πατριάρχου!

Εις εσπερινήν ομιλίαν του ο Σεβ. Σητείας, ο οποίος απήτησε προ μηνών φόρον τιμής εις τον Μ. Μεταξάκην, ανεφέρθη εις την Μ. Σύνοδον. Δυστυχώς είπε πολλά τα οποία και εις το Βατικανόν θα τα εζήλευον. Υπάρχει Πατριαρχείον με «θεϊκήν» αποστολήν διάφορον της αποστολής οποιασδήποτε Ορθοδόξου Επισκοπής; Ομολογεί την πίστιν το Οικουμενιστικόν Πατριαρχεί­ον; Την απαραχάρακτον πίστιν εγγυάται ο «Πάπας της Ανατολής»; Συμφώνως προς το δελτίον τύπου της 31ης Μαρτίου 2016:

«Το Οικουμενικό Πατριαρχείο παραμένει σταθερά εδραιωμένο στην ιερά καθέδρα του και χαίρει διεθνούς αναγνώρισης και προστασίας, αποτελώντας τον εγγυητή της

Έτσι μιλάνε τα δεκανίκια των Οικουμενιστών! Την ίδια λογική με τον Φθιώτιδος Νικόλαο είχαν οι ενωτικοί την περίοδο της Συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας!

Φθιώτιδος Νικόλαος:

.

 «Δὲν θὰ μᾶς μολύνει

      ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα»!

Του Θάνου Θανόπουλου για την Romfea.gr

---

Για την επικείμενη επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου στη Λέσβο μίλησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Νικόλαος.

     Ο Σεβασμιώτατος μεταξύ άλλων ανέφερε:

  «Η παρουσία είναι για εντυπωσιασμό και για μια εικόνα ενότητας των χριστιανών, ανατολής και δύσεως, κακό δεν είναι. Ούτε θα μολυνθεί η Εκκλησία και το δόγμα, ούτε θα συλλειτουργήσουν ούτε τίποτα».

   «Μια επίσκεψη είναι και το θέμα είναι ότι κινδυνεύει η Ελλάδα και πρέπει να βρούμε κάθε τρόπο να δώσουμε σωσίβια για να μπορεί να μην ναυαγήσει η πατρίδα μας, η Ελλάδα. Ας αφήσουμε τις γκρίνιες και ο καθένας βγάζει τώρα τα συμπερασματά του» τόνισε σε άλλο σημείο ο κ. Νικόλαος.

   

Υποδοχή στὴ Λαμία του κ. Βαρθολομαίου!

Επίσης ο Σεβασμιώτατος συμπλήρωσε: «Τώρα βουλιά-ζει το βαπόρι που λέγεται Ελλάδα και πρέπει να ζητήσουμε πάσα βοήθεια. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης έχει την αίγλη του. Μία αίγλη από έναν "φυλακισμένο" Πατριάρχη. Μην βλέπετε που περιοδεύει, εκείνος ξέρει πως ζει στο Φανάρι και είναι ντροπή να αρχίσουμε να πετροβολούμε έναν "μελλοθάνατο" Πατριάρχη».

   Κλείνοντας ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος τόνισε: «Πρέπει να ξυπνήσουμε και να αφήσουμε τον επαρχιωτισμό και την απομόνωση. Η παρουσία των τριών θρησκευτικών ηγετών ωφέλεια θα βγάλει, δεν παθαίνει τίποτα η Ορθοδοξία από μία επίσκεψη».

Δείτε παρακάτω τις σχετικές δηλώσεις στο Βίντεο ἐδῶ.

Για κάποιους που ξεχνούν την ευθύνη Μοναχών, Αδελφοτήτων, αντι-Οικουμενιστών!!

 Ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης ἔχει ἐγκαίρως ἐπισημάνει:

Η ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

«Ἡ μειωμένη καί ὑποτονική ἀντίδραση καί ἀντίσταση σε ὅλα αὐτά, πού δέν δικαιολογεῖται οὔτε ἀπό τήν Ἁγία Γραφή οὔτε ἀπό τήν Πατερική Παράδοση, μέ τήν δικαιολογία τῆς «κόκκινης γραμμῆς τοῦ κοινοῦ ποτηρίου», λειτουργεῖ πρός ὄφελος τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ»!!! (π. Θεόδωρος Ζήσης)

Στὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο» δημοσιεύθηκε ἄρθρο τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση. Στὸ ἄρθρο αὐτὸ τονίζονται κάποιες ἐνδιαφέρουσες θέσεις, ποὺ ἀξίζει νὰ τὶς προβάλλουμε, μήπως καὶ προβληματισθοῦν, ὅσοι ἐκ τῶν Ὀρθοδόξων ποιμένων, τῶν Ἁγιορειτῶν Μοναχῶν, τῶν «Ἀδελφοτήτων, ἀλλὰ καὶ πιστῶν εἶναι ἐγκλωβισμένοι καὶ ἀσφυκτιοῦν στὴν οἰκουμενιστικὴ φυλακή, ἢ καλύτερα στὸν ἰστὸ τῆς ἀράχνης, ποὺ χρόνια ἀριστοτεχνικὰ ὑφαίνει ἡ ἀφρόκρεμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ποὺ θεσμικὰ διοικεῖ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.

Οἱ συμπροσευχές, οἱ κοινὲς ἐκδηλώσεις, ἡ ἀναγνώριση τῶν μυστηρίων τῶν αἱρετικῶν (σύμφωνα μὲ τὸν π. Θεόδωρο) ἔχουν διαβρώσει (καὶ σταδιακὰ διαβρώνουν) τὸ ὀρθόδοξο φρόνημα, ὥστε νὰ μὴν ὑπάρξουν ἀντιδράσεις, ὅταν θὰ ἐπιχειρηθεῖ ἡ ψευδὴς ἕνωση.

«Ἡ ἀντίδρασή μας στὶς οἰκουμενιστικὲς ἀθλιότητες, δὲν εἶναι ἐκείνη ποὺ Ἁγία Γραφὴ καὶ ἡ Ἱερὰ Παράδοση διδάσκουν. Ἀρκούμαστε σὲ χλιαρὲς διαμαρτυρίες, καὶ ἰσχυριζόμαστε ὅτι, ἂν προχωρήσουν οἱ Οἰκουμενιστὲς στὸ "κοινὸ ποτήριο", τότε θὰ ἀπομακρυνθοῦμε ἀπ’ αὐτούς. Ἡ δικαιολογία αὐτὴ «τῆς "κόκκινης γραμμῆς τοῦ κοινοῦ ποτηρίου"» (ποὺ προφορικῶς καὶ γραπτῶς ἔχει ἐκφράσει ὁ μητροπολίτης Πειραιῶς), δὲν ἔχει πατερικὸ ἔρεισμα, καὶ ἀσφαλῶς «λειτουργεῖ πρός ὄφελος τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», διότι «ὅταν ἐπισήμως ἀποφασίσουμε τήν διακοινωνία τοῦ κοινοῦ ποτηρίου», τότε πιὰ θὰ εἶναι ἀργά. «Θά ἔχει προχωρήσει τόσο πολύ ἡ ἐσωτερική διάβρωση, ὥστε δέν θά ὑπάρχουν πλέον πρόσωπα πού θά βλέπουν κόκκινες γραμμές» καὶ θὰ ἐπιβληθεῖ, ἡ ἕνωση ὡς «ἡ "ἑνότης ἐν τῇ ποικιλίᾳ"», δηλαδὴ ἡ ὑποταγὴ τῆς Ὀρθοδοξίας στὸν Πάπα καὶ στὴν Πανθρησκεία.

Οἱ ἔχοντες ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτωσαν κι ἂς πάψουν νὰ δικαιολογοῦν Μοναχούς, Ἀδελφότητες καὶ «ἀντι-Οἰκουμενιστές», ποὺ ἔχουν διαπιστώσει τὴν ἀλλοίωση τῆς ὀρθοδόξου συνειδήσεως ἀπὸ τὴν παναίρεση, ἀλλὰ κοινωνοῦν μετὰ τῶν Οἰκουμενιστῶν. Δὲν καταλαβαίνουν ὅτι παίρνουν «στὸ λαιμό τους» ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως τοὺς πιστοὺς ποὺ ἐνσωματώνονται στὴν «νέα Ἐκκλησία» τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Ὅτι συνεργοῦν στὴν τελικὴ ἐπικράτηση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ;

π. Θεοδώρου Ζήση

«Μακάρι στίς ἐκδηλώσεις νά προχωρήσουν

καί στό “κοινό ποτήριο”,

 γιά νά ξεκαθαρίσει ἡ κατάσταση.

...Ἔχουν δοθῆ τέτοιες διαστάσεις καί τόση σημασία στίς ἑορταστικές αὐτές ἐκδηλώσεις, ὥστε μεγεθυντικά πολλοί πιστεύουν ὅτι δέν ἀποκλείεται κατά τήν συνάντηση αὐτή τοῦ πάπα μέ τούς ὀρθοδόξους πατριάρχας καί προκαθημένους να προχωρήσουμε ἀκόμη καί σέ κοινό ποτήριο...

Ἐκτιμοῦμε ὅτι θά ἦταν εὐχῆς ἔργο νά προχωρήσει ἡ ψευδής ἕνωση, ἡ ἕνωση δηλαδή μέ διατήρηση τῶν πλανῶν καί τῶν αἱρέσεων, ὥστε νά ξεκαθαρίσει ἡ κατάσταση καί νά ἀντιληφθοῦν ὅλοι πῶς συσκευάζεται και πῶς κατασκευάζεται ὅλη αὐτή ἡ εἰρηνιστική καί ἀγαπητική Θεολογία τῶν Διαλόγων τῶν Οἰκουμενιστῶν, γιά τήν ἐξαπάτηση τῶν μή εἰδότων καί ἁπλουστέρων. Συμφέρει στους Οἰκουμενιστάς ἀμφοτέρων τῶν πλευρῶν νά προωθοῦν τήν ἕνωση ὑπογείως ἐν κρυπτῷ, μέ τήν σταδιακή διάβρωση τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος στίς Θεολογικές Σχολές καί στίς τάξεις τῶν κληρικῶν, ὥστε νά μήν ὑπάρξουν ἀντιδράσεις, ὅταν θά ἐπιχειρηθεῖ ἡ ψευδής ἕνωση. Αὐτό μάλιστα πρέπει νά ἀφυπνίσει καί ὅσους καλοπροαιρέτους κληρικούς καί θεολόγους δέν ἀνησυχοῦν πολύ γιά ὅσα τεκταίνονται ἤδη καταστροφικά καί ἀντιπατερικά, μέ τις συμπροσευχές, τίς λειτουργικές φιλοξενίες, τίς μεταπατερικές ἐκδηλώσεις, τήν βαπτισματική ἐκκλησιολογία, τήν κατάργηση τῶν ὁρίων τῆς Ἐκκλησίας, τίς δωρεές κορανίων καί πατριαρχικῶν μιτρῶν ὡς και ἁγίων ποτηρίων, τήν ἀναγνώριση τῶν μυστηρίων τῶν αἱρετικῶν, τους ὁποίους θεωροῦμε ὡς ἐκκλησίες, συμμετέχοντας ἰσοτίμως στό «Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν», και πλεῖστα ἄλλα. Ἡ μειωμένη καί ὑποτονική ἀντίδραση καί ἀντίσταση σε ὅλα αὐτά, πού δέν δικαιολογεῖται οὔτε ἀπό τήν Ἁγία Γραφή οὔτε ἀπό τήν Πατερική Παράδοση, μέ τήν δικαιολογία τῆς «κόκκινης γραμμῆς τοῦ κοινοῦ ποτηρίου», λειτουργεῖ πρός ὄφελος τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, διότι ἐν τῇ πράξει ἐπιβάλλουν τήν ἕνωση καί πρό τοῦ κοινοῦ ποτηρίου. Ὅταν ἐπισήμως ἀποφασίσουν τήν διακοινωνία τοῦ κοινοῦ ποτηρίου, θά ἔχει προχωρήσει τόσο πολύ ἡ ἐσωτερική διάβρωση, ὁ εἰρηνισμός καί ὁ ἀγαπισμός τῆς Μεταπατερικῆς Βαπτισματικῆς Θεολογίας, ὥστε δέν θά ὑπάρχουν πλέον πρόσωπα πού θά βλέπουν κόκκινες γραμμές, θά ἐπιβληθεῖ, ὅπως ἀθεολογήτως καί διεστραμμένως ἰσχυρίζονται, ἡ «ἑνότης ἐν τῇ ποικιλίᾳ», πού δῆθεν διδάσκει ὁ Μ. Φώτιος, ὁ πρῶτος καί ἀποτελεσματικώτερος πολέμιος καί καθαιρέτης τοῦ Παπισμοῦ.

Ἐπειδή, λοιπόν, ἡ διάβρωση καί ἡ ἐσωτερική ἅλωση δέν ἔχουν ἀκόμη γενικευθῆ, ἐκτιμοῦμε ὅτι δέν τους συμφέρει νά προχωρήσουν τώρα στό κοινό ποτήριο. Ἐμεῖς εὐχόμαστε νά προχωρήσουν, ὥστε καί οἱ ἐκ τῶν Ὀρθοδόξων θέτοντες ὡς κόκκινη γραμμή τό κοινό ποτήριο, να συμπαραταχθοῦν μαζί μας, ὥστε με τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ καί τῶν Ὁμολογητῶν Ἁγίων νά διαλυθεῖ τό σκοτεινό νέφος τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί νά λάμψει και πάλιν ὁ ἥλιος τῆς Ὀρθοδοξίας.

...Ἡ Ὀρθόδοξη Καθολική Ἐκκλησία δυστυχῶς ἀπό τόν περασμένο αἰώνα ἔχει ἀμνηστεύσει μέ τόν Οἰκουμενισμό την αἱρετική διαστροφή τοῦ Παπισμοῦ, τόν ὁποῖο ἀναγνωρίζει διά τῶν οἰκουμενιστῶν ἡγετῶν της ὡς κανονική, ὡς ἀδελφή Ἐκκλησία, ἀλλά καί τόν εἰκονομαχικό καί διαλυτικό Προτεσταντισμό, μέ τήν συμμετοχή της στό λεγόμενο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν», πού οὐσιαστικῶς εἶναι Παγκόσμιο Συμβούλιο Αἱρέσεων καί Πλάνης.

«Ὀρθόδοξος Τύπος», 25/1/2012

Πηγή

Το «παπικόν» Τμήμα Θεολογίας

Ενώ εις την Ελλάδα υπάρχουν τέσσερα Τμήματα Θεολογίας και τέσσερις Ανώταται Ακαδημίαι Θεολογικών Σπουδών μόνον το Τμήμα Θεολογίας Α.Π.Θ. άνευ οποιασδήποτε συγκαταθέσεως είτε του σώματος της Σχολής είτε της Εκκλησίας προχωρεί πεισματικώς εις την ίδρυσιν προγράμματος Ισλαμικών Σπουδών.

Δεν είναι μόνον αυτό αλλά και προσφάτως ο Κοσμήτωρ «ετσιθεληματικώς» μετέθεσε και τον προσκυνητάρι, δια να μη ενοχλούνται οι εισερχόμενοι από τον Οκτώβριον μουσουλμάνοι. Την παπικήν αυτήν νοοτροπίαν έχουν αποκτήσει με τας συναναστροφάς τους με τους παπικούς, δι᾽ αυτό ωργάνωσαν προ ενός έτους και εκείνο το συνέδριον δια τον Πάπαν και τον Πατριάρχην. Ως κατέστη γνωστόν από την «ΚΑΘΟΛΙΚΗ» της 15ης Φεβρουαρίου 2016:

«Η ομόνοια, η αμοιβαία διάθεση γνωριμίας και της κατανόησης όλων εκείνων των στοιχείων που ενώνουν η που κρατούν χωρισμένες τις δύο μεγάλες χριστιανικές κοινότητες, την ορθόδοξη και την καθολική, υπήρξε η βασική αρχή της καθολικής κοινότητας της Θεσσαλονίκης. Η διαθεσιμότητα αυτή εκδηλώνεται κάθε χρόνο με διάφορες έκτακτες εκδηλώσεις και πρωτοβουλίες: συνεργασία με τη Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ., επισκέψεις φοιτητών στους ναούς μας, επισκέψεις στο Αποστολικό Βικαριάτο και συνεργασίες η διαλέξεις με τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Ιωάννη, παρουσίαση διαφόρων ντοκουμέντων μέσα στο Πανεπιστήμιο, όπως των Παπικών Εγκυκλίων «ίνα πάντες εν ώσιν» και «η χαρά του Ευαγγελίου» και πολλά ακόμη… τις πιο αγαθές σχέσεις με τους εκπροσώπους των διάφορων χριστιανικών ομολογιών της συμπρωτεύουσας, αλλά και με το σύνολο σχεδόν των Καθηγητών του Τμ. Θεολογίας Α.Π.Θ.».

Ορθόδοξος Τύπος

Πηγή

Εορτή του Αγίου Μαρτίνου του Πάπα Ρώμης

Τη μνήμη του Αγίου Μαρτίνου του Πάπα Ρώμης τιμά σήμερα, 13 Απριλίου, η Εκκλησία μας
Ο Άγιος Μαρτίνος, Επίσκοπος Ρώμης, γεννήθηκε στην κεντρική Ιταλία, στο Τόδι της Ομβρικής.

Έγινε Πάπας Ρώμης την εποχή που την Εκκλησία ταλαιπωρούσε η αίρεση των Μονοθελητών. Δυστυχώς, τότε και η Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης είχε πέσει στα δίχτυα αυτής της αίρεσης, διότι ο Πατριάρχης Παύλος ο Β' ήταν υπέρμαχος του Μονοθελητισμού, μαζί με τον αυτοκράτορα Κώνστα τον Β' . Ο Πάπας Μαρτίνος, υπέρμαχος της Ορθοδοξίας, προσπάθησε με επιστολή του, αλλά και με ειδικούς απεσταλμένους κληρικούς, να επαναφέρει τον Πατριάρχη Παύλο στο ορθόδοξο δόγμα. Μάταια, όμως.

Ο Πατριάρχης, επηρεαζόμενος από τον αυτοκράτορα, επέμενε στο Μονοθελητισμό και εξόρισε τους απεσταλμένους του Μαρτίνου σε διάφορα νησιά. Μάλιστα, ο Κώνστας ο Β' έστειλε και συνέλαβαν με δόλο και τον ίδιο το Μαρτίνο.
Και αφού τον οδήγησαν αιχμάλωτο στην Κωνσταντινούπολη, κατόπιν τον εξόρισαν στη Χερσώνα. Εκεί, πέθανε στις 16 Σεπτεμβρίου του 655 μ.Χ., αφού κυβέρνησε την εκκλησία του έξι χρόνια. Το σπουδαιότερο, όμως, είναι ότι ο θάνατος τον βρήκε αγωνιζόμενο στις επάλξεις της Ορθοδοξίας, ορθοτομούντα τον λόγον της αληθείας. Δηλαδή, να διδάσκει ορθά, χωρίς πλάνη, το λόγο της αλήθειας.
(Η μνήμη του, από ορισμένους Συναξαριστές, επαναλαμβάνεται στις 20 Σεπτεμβρίου).
Μαζί με τον Άγιο Μαρτίνο εξορίστηκαν στη Χερσώνα και δυο ακόμα Επίσκοποι, όπου μετά από πολλές ταλαιπωρίες πέθαναν.

Απολυτίκιο:

Ήχος γ'. Θείας πίστεως.

Θείοις δόγμασι, της ευσέβειας, υπεστήριξας, την Εκκλησίαν, ω Μαρτίνε ιεράρχα Θεόσοφε, τον γαρ Χριστόν διπλούν όντα ταίς φύσεσιν, ομολογήσας την πλάνην κατήσχυνας. Πάτερ Όσιε Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Πηγή

ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑ «ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑ» ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ! (βίντεο)

Γράφει Συντακτική Ομάδα Χειλαδάκη.

.

Ο Leo Lyon Zagami, είναι ένας Ιταλός συγγραφέας, δημοσιογράφος και μπλόγκερ από τη Ρώμη. Μεγάλωσε μέσα στο Βατικανό και είχε πάρει μια αυστηρή παπική παιδεία, γι’ αυτό και όπως μαρτυρεί στο αποκαλυπτικό βίντεο αυτά που παραθέτει έχουν ιδιαίτερη αξία σχετικά με το δαιμονικό Βατικανό, με το οποίο κάποιοι Ορθόδοξοι ιεράρχες επιδιώκουν την ένωση. Από το 2006 έχει δική του ιστοσελίδα και με διάφορα ρεπορτάζ προσπαθεί να ξεσκεπάσει την Νέα Τάξη Πραγμάτων και πιο συγκεκριμένα τις υπόγειες νεοταξικές διαβολικές διαπλοκές του Βατικανού. Στο συγκεκριμένο βίντεο. ξεσκεπάζει όλη αυτή την αμαρτωλή πραγματικότητα του Βατικανού που

Στη Λέσβο ο πάπας και οι άλλοι άθεοι. Όλοι κερδίζουν, χαμένη η Ορθοδοξία

 Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης:

Στη Λέσβο ο πάπας και οι άλλοι άθεοι.

Όλοι κερδίζουν, χαμένη η Ορθοδοξία

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητὴς Α.Π.Θ.

1. Πνευματικὸς ξεσηκωμὸς ἐναντίον τοῦ πάπα τὸ 2001

Δὲν μᾶς ἔφταναν τὰ ἄλλα πνευματικὰ φαρμάκια καὶ δηλητήρια, μὲ τὰ ὁποῖα μᾶς πότισαν καὶ μᾶς ποτίζουν οἱ πολιτικοὶ καὶ ἐκκλησιαστικοί μας ἡγέτες· μᾶς ἔλειπε ὁ πάπας, γιὰ νὰ ἐνισχύσει τὴν δόση καὶ νὰ αὐξήσει τὴν στενοχώρια καὶ τὴν θλίψη μας.

Ἤθελαν νὰ βεβαιωθοῦν οἱ δικοί μας ἄθεοι, ὅσοι περιλαμβάνονται μέσα στὸν ὅρο αὐτὸ κατὰ τὸν Ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ, ἂν μετὰ ἀπὸ δεκαπέντε χρόνια ποὺ πέρασαν ἀπὸ τὴν πρώτη ἐπίσκεψη πάπα στὴν Ἑλλάδα, τὸν Μάϊο τοῦ 2001, ἐξακολουθοῦν οἱ Ἕλληνες νὰ ἔχουν ἰσχυρὸ ἀντιπαπικὸ φρόνημα, ὅπως φάνηκε τότε. Ἦταν τέτοιος ὁ πνευματικὸς ξεσηκωμὸς γιὰ τὴν λανθασμένη ἀπόφαση τοῦ ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου καὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἐκ μέρους πολλῶν ἀρχιερέων, τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος τοῦ Ἁγίου Ὄρους, πλήθους μοναστηριῶν ἐκτὸς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀνδρικῶν καὶ γυναικείων, πανεπιστημιακῶν, σωματείων καὶ χιλιάδων λαοῦ ποὺ πλαισίωσαν ὅλες τὶς ἀντιπαπικὲς ἐκδηλώσεις, ὁμιλίες, ἀγρυπνίες, συγκεντρώσεις, ὥστε στὴν κυριολεξία, ὅταν δυστυχῶς ἦλθε ὁ πάπας, τὸν ἔκρυψαν στὰ συνοδικὰ καὶ ἀρχεπισκοπικὰ μέγαρα, φοβούμενοι τὶς ἀντιδράσεις τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν. Ἤμασταν ἡ μόνη Ὀρθόδοξη χώρα ἀπὸ ὅσες ἐπισκέφθηκε ὁ πάπας, ποὺ δὲν ἔγινε δημόσια ἐμφάνιση τοῦ ποντίφηκα, καὶ παντοῦ ὅπου χρειάσθηκε νὰ κινηθεῖ, αὐτὸ ἔγινε μὲ τὴν συνοδεία ἰσχυρῆς ἀστυνομικῆς δύναμης. Γράψαμε τότε ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἀπουσίαζε ἀπὸ τὴν ὑποδοχὴ τοῦ πάπα, γιατὶ ὅσοι ἐπισκοποι τὸν δέχθηκαν δὲν ἐκπροσωποῦσαν τὴν Ἐκκλησία· δὲν ἦσαν μὲ τὸ Ἀρνίο τῆς Ἀποκαλύψεως, ἀλλὰ μὲ τὸ Θηρίο, δὲν ἦσαν μὲ τὸν Χριστό, ἀλλὰ μὲ τὸν Ἀντίχριστο[1]. Τὴν Ἐκκλησία τὴν ἐκπροσώπησε τὸ ὑγιὲς ποίμνιο, στὰ ἴχνη τῶν μεγάλων ἀντιπαπικῶν Ἁγίων.

Πολλοὶ διεπίστωσαν καὶ ἔγραψαν ὅτι ἡ ἐπίσκεψη ἐκείνη, στὶς ἀρχὲς τῆς τρίτης χιλιετίας, γιὰ μὲν τοὺς σχεδιαστὲς της σημειολογικὰ ἀποσκοποῦσε νὰ ἀποθαρρύνει τοὺς Ὀρθοδόξους, ποὺ εἶχαν πιστεύσει ὅτι ὁ εἰκοστὸς πρῶτος αἰώνας θὰ ἦταν ὁ αἰώνας τῆς Ὀρθοδοξίας κατὰ τὴν ἐκτίμηση τοῦ Ἄγγλου βυζαντινολόγου Στῆβεν Ράνσιμαν, στοὺς δὲ παραδοσιακοὺς Ὀρθοδόξους ἔστελνε τὸ μήνυμα ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς καὶ ὁ Συγκρητισμὸς εἶχαν ἐν πολλοῖς ἁλώσει τούς ἐκκλησιαστικοὺς ἡγέτες, οἱ ὁποῖοι σὲ συνεργασία μὲ τοὺς ἀδιαφόρους ἢ καὶ ἐξωνημένους σὲ ξένα κέντρα πολιτικοὺς θὰ ἐπιχειροῦσαν τώρα συστηματικώτερα τὴν ἀποχριστιάνιση τῆς Ἑλλάδος. Δὲν εἶναι ὑπερβολὴ νὰ λεχθεῖ ὅτι μετὰ τὸν παραδοσιακὰ καὶ σθεναρὰ Ὀρθόδοξο ἀρχιεπίσκοπο Σεραφείμ, ποὺ ἀντέδρασε ἀποτελεσματικὰ στὶς ἐκθεμελιωτικὲς μεταρρυθμίσεις τοῦ ἀμερικανόδουλου ΠΑΣΟΚ, ἡ εἰκόνα τῆς ἑλληνικῆς ἱεραρχίας ἔχει ἀλλάξει πρὸς τὸν φιλοπαπισμὸ καὶ τὸν Οἰκουμενισμό. Εἶναι χαρακτηριστικὰ ὅσα ἀποδίδονται στὸν Ἅγιο Πορφύριο σχετικὰ μὲ τὸν πάπα, τὰ ὁποῖα φαίνεται ὅτι ἐπαληθεύονται πλήρως. Εἶπε λοιπὸν σὲ κάποιους προσκυνητάς: «Νὰ εὔχεσθε νὰ δίνει χρόνια ὁ Θεὸς στὸν Σεραφείμ, διότι ὁ διάδοχός του θὰ φέρει τὸν πάπα· καὶ ὁ ἑπόμενος θὰ εἶναι χειρότερος»!!!

2. Ὁ πάπας ἦλθε, ἀλλὰ δὲν ἔφυγε. Ἐγκαταστάθηκε στὴν Ἑλλάδα

Ὄντως· σὰν νὰ ἔφυγε ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ πάνω ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα μετὰ ἀπὸ τὴν πρώτη ἐκείνη ἐπίσκεψη τοῦ πάπα στὴν Ἀθήνα στὶς 4 Μαΐου τοῦ 2001, καὶ τὰ κακὰ ἔρχονται τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο. Καὶ αὐτό συμβαίνει, διότι ὁ πάπας ἦλθε, ἀλλὰ δὲν ἔφυγε ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα· ἄφησε ἐδῶ τοὺς φιλοπαπικοὺς ἐπιτρόπους του, τὴν κοσμική, φιλοχρήματη, φιλοεξουσιαστική, φιλόσαρκη, φιλοσιωνιστική, φιλομασονική, ἀντιμοναστική, ἀντιπατερική, ἀντισυνοδική, ἀντορθόδοξη νοοτροπία του. Ἔτσι ἐξηγοῦνται ὅσα ὑβριστικὰ καὶ βλάσφημα, ἀντίχριστα νομοσχέδια καὶ μέτρα υἱοθετοῦνται καὶ ψηφίζονται ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ Κοινοβούλιο, μὲ ἀποκορύφωμα «τὸ σύμφωνο συμβίωσης ὁμοφυλοφίλων», χωρὶς ἀποτελεσματικὴ ἀντίδραση τῆς ἐπίσημης Ἐκκλησίας, καὶ τὴν μεταβολὴ τοῦ Ὀρθοδόξου μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν σὲ θρησκειολογικὸ δηλητήριο, μὲ πρωτοβουλία συνεργατῶν τοῦ ἀρχιεπισκόπου. Ἔτσι ἐξηγεῖται καὶ ἡ εὐκολία μὲ τὴν ὁποία ὁ ἀρχιεπίσκοπος καὶ ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος ἀποφάσισαν νὰ καλέσουν τὸν αἱρεσιάρχη πάπα, μετὰ μάλιστα τὸ κακὸ προηγούμενο τοῦ 2001, νὰ ἐπισκεφθεῖ τὸ νησὶ τῆς Λέσβου, μὲ πρόσχημα τὴν συμπαράσταση καὶ ἐπιστήριξη τῶν προσφύγων, ἐνῶ εἶναι ὁλοφάνερες οἱ κρύφιες ἐπιδιώξεις καὶ τὰ οὐσιαστικὰ κέρδη ποὺ ἀποκομίζουν οἱ περὶ τὸν ἄθεο πάπα δικοί μας «ἄθεοι» καὶ ἄθεοι.

3. Ἄθεοι καὶ «ἄθεοι» στὴν Λέσβο

Ἐπειδὴ κάποιοι θὰ ξενισθοῦν, διότι τὴν συντροφιὰ τοῦ πάπα στὴν Λέσβο τὴν χαρακτηρίζουμε ὡς ἀποτελούμενη ἀπὸ ἀθέους, χωρὶς εἰσαγωγικά, καί «ἀθέους», μὲ εἰσαγωγικά, θὰ δώσουμε τὴν ἑρμηνεία ποὺ δίδει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ἕνας ἀπὸ τοὺς δεινοὺς πολέμιους τοῦ Παπισμοῦ καὶ ὁ μεγαλύτερος καὶ σπουδαιότερος Πατὴρ καὶ Ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας μας κατὰ τὴν δεύτερη χιλιετία. Ἀντιμετώπιζε καὶ ἐκεῖνος τότε τὸν 14ο αἰώνα τὴν κατηγορία ὅτι εἶναι πολὺ αὐστηρὸς ἀπέναντι στὸν δυτικὸ μοναχὸ Βαρλαάμ, ποὺ ἐπιχειροῦσε νὰ διαδώσει τὴν παπικὴ αἵρεση γιὰ τὴν κτιστὴ Χάρη καὶ νὰ δυσφημήσει τὸν Ὀρθόδοξο Μοναχισμὸ γιὰ τὴν μέθοδο τῆς προσευχῆς καὶ τῆς πνευματικῆς τελείωσης, ποὺ μέχρι σήμερα μαζὶ μὲ πλῆθος ἄλλων αἱρέσεων ταλαιπωροῦν τὸν Παπισμό. Πολλοὶ κληρικοὶ καὶ μοναχοί, ὅπως συμβαίνει καὶ σήμερα, δὲν ἀντιλαμβάνονταν τὴν βαρύτητα τῆς αἱρέσεως, ἄλλοι δέ, οἱ περισσότεροι, σιωποῦσαν ὑποκριτικῶς καὶ δὲν ἀνελάμβαναν μὲ βάση τὴν ὀρθόδοξη πατερικὴ παράδοση τὴν ἀναίρεση τῶν αἱρετικῶν πλανῶν. Γράφει λοιπὸν ἐπιστολή «Πρὸς τὸν εὐλαβέστατον ἐν μοναχοῖς κὺρ Διονύσιον» ὅτι δὲν ὑπάρχει μόνο ἕνα εἶδος ἀθεΐας, στὸ ὁποῖο ἀνήκουν οἱ κυριολεκτικὰ ἄθεοι, αὐτοὶ δηλαδὴ ποὺ δὲν πιστεύουν στὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ ἄλλα δύο εἴδη ἀθεΐας· τὸ δεύτερο εἶδος ἀθεΐας εἶναι ἡ αἵρεση, γιατὶ διαστρέφει καὶ καταστρέφει τὴν ἔννοια τοῦ Θεοῦ, ὅπως πράττουν ὅλες οἱ αἱρέσεις καὶ ὁ Παπισμός, καὶ τὸ τρίτο εἶδος ἀθεΐας εἶναι ἡ σιωπὴ γιὰ τὶς αἱρέσεις, διότι ἔτσι διευκολύνεται ἡ ἐξάπλωση καὶ ἡ διάδοσή τους[2]. Αὐτὰ τὰ δύο εἴδη ἀθεΐας, τῆς αἱρέσεως καὶ τῆς σιωπῆς ἀπέναντι στοὺς αἱρετικούς, τὰ θέσαμε ἐμεῖς ἐντὸς εἰσαγωγικῶν, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ διευκρινίσουμε τὰ πράγματα, ἐνῶ ὁ Ἅγιος Γρηγόριος θεωρεῖ ὅλους ἐξ ἴσου ἀθέους.

Μὲ βάση λοιπὸν αὐτὴ τὴν τριπλὴ ἔννοια τῆς ἀθεΐας, στὴν Λέσβο ἐκπροσωποῦνται ὅλα τὰ εἴδη. Ὁ κυριολεκτικὰ ἄθεος πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος Ἀλ. Τσίπρας, ὁ ὁποῖος ἐτόλμησε μέσα στὸ Κοινοβούλιο νὰ χαρακτηρίσει ὡς ὀπισθοδρομικὴ τὴν Ἁγία Γραφὴ ποὺ καταδικάζει τὴν Ὁμοφυλοφιλία, καὶ νὰ ὑψώσει τὸ σπιθαμιαῖο ἀνάστημά του ἀπέναντι τοῦ Μεγάλου Θεοῦ, ὁ ταλαίπωρος, χωρὶς γι᾽ αὐτὸ νὰ ἐλεγχθεῖ ἀπὸ τοὺς σιωπῶντες ἐκπροσώπους τοῦ Θεοῦ, μὲ τοὺς ὁποίους θὰ συναντηθεῖ στὴ Λέσβο, οὔτε ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας, ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ μὴν ὑπογράψει τὸν βλάσφημο νόμο· ἀντίθετα τὸν ἐπαινοῦν, τὸν συναντοῦν, καὶ τὸν προβάλλουν, ὄντας καὶ μόνο γι᾽ αὐτὸ καὶ αὐτοὶ ἄθεοι[3]. Στὸ δεύτερο εἶδος ἀθεΐας ποὺ διαστρέφει τὴν ἔννοια τοῦ Θεοῦ μὲ τὶς πάμπολλες αἱρέσεις εἶναι ὁ πάπας, ὁ κύριος ἀνὰ τοὺς αἰῶνες ὑπεύθυνος τῆς κακοποίησης καὶ ἀπαξίωσης τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῆς ἀποχριστιάνισης τῆς Εὐρώπης. Στὸ τρίτο εἶδος ἀθεΐας, αὐτῶν δηλαδὴ ποὺ σιωποῦν καὶ δὲν πολεμοῦν τὶς αἱρέσεις τοῦ Παπισμοῦ καὶ τὶς ἄλλες, ἀνήκει, χωρὶς ἀμφιβολία, ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος κυρίως, ὁ ὁποῖος ὄχι μόνον δὲν θεωρεῖ αἵρεση τὸν Παπισμό, ἀλλά «ἀδελφὴ Ἐκκλησία», καὶ ἑτοιμάζεται πυρετωδῶς καὶ ἐπισήμως νὰ τόν ἀναγνωρίσει ὡς Ἐκκλησία στὴν μέλλουσα νὰ συνέλθει «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο», ποὺ γι᾽ αὐτὸ καὶ μόνο θὰ εἶναι ψευδοσύνοδος. ᾽Απὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς μὲ τὶς αἱρετίζουσες ἐκκλησιολογικὲς θέσεις ποὺ κατὰ καιροὺς ἔχει ἐκφράσει, θὰ μποροῦσε νὰ ἐνταχθεῖ καὶ στὸ δεύτερο εἶδος ἀθεΐας, τῆς τῶν αἱρετικῶν. Ὁ ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος κρύβεται καὶ σιωπᾶ, μολονότι πολλὲς φιλοαιρετικὲς θέσεις καὶ πράξεις δὲν ἐπιτρέπουν νὰ τὸν ἐξαιρέσουμε τουλάχιστον ἀπὸ τὸ τρίτο εἶδος τῆς ἀθεΐας. Οἱ κάποιες διαφορές του μὲ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη δὲν ὀφείλονται σὲ θέματα πίστεως, ἀλλὰ σὲ διεκδικήσεις θρόνων καὶ ἐξουσιῶν. Ἡ τόση εὐκολία μὲ τὴν ὁποία δέχθηκε καὶ ὀργάνωσε μὲ ἀπεσταλμένους τὴν ἐπίσκεψη τοῦ πάπα στὴν Λέσβο, ἀλλὰ καὶ ἡ πανθομολογούμενη καὶ ὁλοφάνερη σύμπλευση καὶ συμπόρευση μὲ τὴν ἄθεη κυβέρνηση τοῦ Ἀλ. Τσίπρα, δυστυχῶς, ἀποτελοῦν πλήρη ἐπαλήθευση τῆς προφητείας τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου.

4. Θὰ ἐπιτρέψουν τὴ συνάντηση ὁ Ἀρχάγγελος τοῦ Μανταμάδου καὶ ὁ Ἅγιος Ραφαήλ;

Ἡ ἐπιλογὴ τῆς Λέσβου γιὰ τὴν συνάντηση συνειρμικὰ φέρνει στοὺς Ὀρθοδόξους κάποιες σκέψεις ποὺ σχετίζονται μὲ τὴν ἁγιολογικὴ παράδοση τοῦ νησιοῦ, ποὺ δὲν τὴν βλέπουν μὲ καλὸ μάτι οἱ ἄθεοι ὅλων τῶν εἰδῶν. Ἡ ἁγιασμένη καὶ μαρτυροπλούτιστη Λέσβος ἔχει τὸ χῶμα της εὐλογημένο καὶ ποτισμένο ἀπὸ τὸ αἷμα πολλῶν νεομαρτύρων, ποὺ σφαγιάσθηκαν γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη ἀπὸ τοὺς ἀθέους Μουσουλμάνους Ἀγαρηνούς, πιστοὺς τοῦ αἱμοσταγοῦς Μωάμεθ καὶ τοῦ βλασφήμου Κορανίου, προγόνους καὶ προπάτορες τῶν σημερινῶν τζιχαντιστῶν, ποὺ σφάζουν καὶ διώκουν ἀνηλεῶς τοὺς Χριστιανούς, ὑπὸ τὰ ἀπαθῆ, ἴσως καὶ χαιρέκακα, βλέμματα τῆς ἄθεης καὶ ἀποχριστιανισμένης Δύσης τοῦ Παπισμοῦ καὶ Προτεσταντισμοῦ, ἡ ὁποία μὲ τοὺς πολέμους προκαλεῖ τὸ κύμα τῶν προσφύγων καὶ ἐμφανίζεται κατόπιν ὡς προστάτρια καὶ συμπαραστάτις. Ποιός ἀπὸ τοὺς Ὀρθοδόξους Ἕλληνες θὰ ξεχάσει ὅτι οἱ Δυτικοὶ βοήθησαν τὸν Κεμὰλ Ἀτατοὺρκ νὰ ἀφανίσει τὸν Ἑλληνισμὸ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας μὲ φοβερὲς γενοκτονίες καὶ ἑκατομμύρια προσφύγων καὶ ὅτι ὁ τότε πάπας τοῦ ἔστειλε συγχαρητήρια γιὰ τὶς ἐπιτυχίες του, γιὰ νὰ παραλείψουμε τὶς ἁλώσεις τῆς Πόλης, τὶς σταυροφορίες καὶ τὰ ἄλλα δεινά; Ποιός θὰ ξεχάσει στὶς ἡμέρες μας ὅτι ὁ Πολωνὸς πάπας Ἰωάννης Παῦλος Στ´, ποὺ τὸν δεχθήκαμε μὲ τιμὲς στὴν Ἀθήνα, συμμάχησε μὲ τὴν Ἀμερικὴ καὶ τὸ ΝΑΤΟ γιὰ τὴν διάλυση τῆς Γιουγκοσλαβίας καὶ ἔδινε ἔντολὴ στοὺς πρέσβεις τοῦ Βατικανοῦ ἀνὰ τὸν κόσμο, ὅπως ἀποκάλυψε Ἕλληνας Εὐρωβουλευτής, λέγοντας «Ἀφοπλῖστε τοὺς Σέρβους καὶ ἐξοπλῖστε τοὺς Μουσουλμάνους»; Ποιός προμηθεύει μὲ ὅπλα τοὺς μαχητὲς τοῦ Μωάμεθ, καὶ ποιοί ἐκμεταλλεύονται τὰ πετρέλαια τῶν ἐμπολέμων καὶ κατακτημένων περιοχῶν;

Ὁ τιμώμενος στὴν Μυτιλήνη Ἅγιος Ραφαήλ, ποὺ κατέστησε τὸ νησὶ πανορθόδοξο προσκύνημα, ἔφυγε ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη λίγο πρὶν ἀπὸ τὴν ἅλωση, μαζὶ μὲ τὸν διάκονο Νικόλαο, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ μὴ λάβει μέρος στὸ συλλείτουργο Ὀρθοδόξων καὶ Παπικῶν ποὺ ἔγινε στὶς 12 Δεκεμβρίου τοῦ 1452, σὲ ἐφαρμογὴ τῶν ἀποφάσεων τῆς ψευδοσυνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας. Τὸ συλλείτουργο ἐκεῖνο ἦταν ἡ πνευματικὴ αἰτία νὰ ἐγκαταλείψει τὴν Κωνσταντινούπολη ἡ ἄμαχη δύναμη τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ παραδοθοῦμε στὶς ὀρδὲς τοῦ Μωάμεθ, ὅπως συμβαίνει καὶ τώρα μὲ τὸν ἐκ τῶν ἔσω ἐξισλαμισμὸ τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Ἑλλάδος.

Κατέφυγε τότε ὡς πρόσφυγας ὁ Ἅγιος Ραφαὴλ στὴ Λέσβο, στὴν Θερμή, στὸ λόφο τῶν Καρυῶν, γιὰ νὰ ἔλθουν καὶ ἐκεῖ μετὰ ἀπὸ δέκα χρόνια οἱ πιστοὶ τοῦ «ἱεροῦ» Κορανίου, ποὺ τὸ μοιράζουν ὡς δῶρο οἱ πατριάρχες μας, καὶ νὰ τὸν κατασφάξουν μαζὶ μὲ τὸν διάκονο Νικόλαο, τὴν μικρὴ Εἰρήνη καὶ ἄλλους κατοίκους τοῦ νησιοῦ. Εἶναι εὐχαριστημένος ἆραγε τώρα ἀπὸ τὴν παρουσία στὸν τόπο τοῦ μαρτυρίου του τοῦ Ἀντιχρίστου Πάπα καὶ ἀπὸ τὴν σχεδιασμένη ἀποστολὴ πολεμιστῶν τοῦ Μωάμεθ, μαζὶ μὲ τοὺς πρόσφυγες, γιὰ νὰ ἐξισλαμίσουν καὶ τὴν Ἑλλάδα, μετὰ τὸν ἐξισλαμισμὸ τῆς ἄθεης καὶ ἀδιάφορης Εὐρώπης, ἡ ὁποία μόλις τώρα ἔχει ἀρχίσει νὰ καταλαβαίνει τὸν κίνδυνο; Εἶναι εὐχαριστημένος ὁ Ἀρχάγγελος τοῦ Μανταμάδου, ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος τῶν ἀθέων Ἀγαρηνῶν, τοῦ ὁποίου ἡ θαυματουργὸς ἀνάγλυφη εἰκόνα φιλοτεχνήθηκε ἀπὸ τὸν μοναδικὸ ἐπιζήσαντα μοναχό, ὁποῖος τὴν κατασκεύασε μὲ τὸ αἷμα τῶν συμμοναστῶν του, ποὺ σφαγιάσθηκαν ἀπὸ ἀθέους Μουσουλμάνους; Τίνος τὴν βοήθεια θέλουν οἱ κάτοικοι τοῦ νησιοῦ, τῶν Ἁγίων ἢ τῶν ἀθέων ἐπισκεπτῶν τους, ποὺ νοιάζονται ὄχι γι᾽ αὐτούς, ἀλλὰ γιὰ τὰ δικά τους συμφέροντα καὶ τοὺς δικούς τους στόχους;

5. Καὶ ὁ Φώτης Κόντογλου λυπημένος

Πολὺ στενοχωρημένος θὰ εἶναι καὶ ὁ κορυφαῖος ἁγιογράφος καὶ λογοτέχνης Φώτης Κόντογλου, ποὺ γεννήθηκε ἀπέναντι ἀπὸ τὴ Λέσβο στὶς Κυδωνίες (Ἀϊβαλί) τῆς Μικρασίας καὶ ὡς πρόσφυγας ἔμεινε στὴν Λέσβο, πρὶν νὰ ἐγκατασταθεῖ στὴν Ἀθήνα, καὶ ἀγάπησε πολὺ τὸ νησί. Μοναδικὰ καὶ ἀνεπανάληπτα, καλύτερα ἀπὸ κάθε ἄλλον, ζωγράφισε μὲ τὴν πέννα του σὲ πλῆθος κειμένων τοὺς κινδύνους ποὺ διατρέχει ἡ Ὀρθοδοξία ἀπὸ τὸν Παπισμὸ καὶ τοὺς φιλοπαπικούς «Ὀρθοδόξους». Αὐτὴν τὴν γνήσια πατερική, κολλυβαδικὴ καὶ ὀρθόδοξη φωνὴ δὲν τὴν ἀκούει πλέον κανείς; Δὲν τὴν ἀκοῦν οὔτε ἐκεῖ στὴν Λέσβο οἱ συμπατριῶτες του, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί; Σὲ ἀνοικτή του ἐπιστολὴ πρὸς τὸν πατριάρχη Ἀθηναγόρα τὸ 1963 γράφει: «Ἡ Ὑ. Θ. Παναγιότης γνωρίζει καλῶς ὁποῖαι ἔχιδναι κρύπτονται εἰς τὰς σκοτεινὰς στοὰς τοῦ Βατικανοῦ καὶ πόσα δεινὰ ἔχει ὑποστῆ ἡ Ὀρθοδοξία μας ἀπὸ τοὺς σκληροὺς ψευδαδέλφους τῆς Ρώμης»[4]. Σὲ ἄλλη του ἐπιστολὴ σὲ φιλοπαπικὸ ἱεράρχη λέγει: «Ὁ Παπισμὸς εἶναι καὶ διὰ τοὺς ἀπίστους ἀκόμη καὶ ἀδιαφόρους ἡ προσωποποίησις τοῦ πνεύματος “τοῦ κόσμου”, καὶ κατέστησε ἀπεχθὲς καὶ μισητὸν τὸ Εὐαγγέλιον, ὅσον οὐδεὶς ἄθεος ἢ πολέμιος φανερὸς τοῦ Χριστοῦ»[5]. Σὲ ἄλλο μητροπολίτη γράφει ὅτι «τὸ ἀντίχριστο πνεῦμα τὸ ἐνεσάρκωσε ὑπὲρ πάντα ἄθεον ἢ ἀσεβῆ ὁ φίλτατος ὑμῖν παπισμός, ὁ πρωταίτιος τῆς ἐπικρατούσης ἐν τῇ Δύσει, ἀθεΐας»[6]. Παρουσιάζοντας σὲ σειρὰ ἄρθρων του τὸ πῶς διαζωγραφεῖ τὸν Παπισμό «τὸ αἰνιγματικὸ τοῦτο σύστημα ὁ πλέον βαθυστόχαστος κι ἀποκαλυπτικὸς Ρῶσος συγγραφέας Θεόδωρος Ντοστογιέφκης» στὸ ἔργο του «Τ᾽ ἀδέλφια Καραμάζωφ» καὶ σὲ εἰδικὸ Κεφάλαιο μὲ τίτλο «Ὁ Μέγας Ἱεροεξεταστής», ἀνάμεσα σὲ πολλὰ ἄλλα ἐνδιαφέροντα μᾶς λέγει ὅτι ὁ Ἰησουΐτης Ἱεροεξεταστὴς συνέλαβε καὶ τὸν Χριστό, τὸν ὁποῖο ἀνέκρινε καὶ κατεδίκασε. Καὶ τελικῶς χωρὶς περιστροφὲς τοῦ ἀποκάλυψε τὸ μεγάλο μυστικό, γιὰ ποιὸν δουλεύει καὶ μὲ ποιὸν εἶναι ὁ Παπισμός: «Ὅλα ὅσα Σοῦ λέγω γνωρίζω πὼς τὰ ξέρεις. Λοιπόν, γιατί νὰ σοῦ κρύψω τὸ μυστικό μας; Ἀλλὰ ἂς σοῦ τὸ πῶ, νὰ τ᾽ ἀκούσεις ἀπὸ τὸ στόμα μου: Λοιπόν, δὲν εἴμαστε μὲ Σένα, ἀλλὰ μ᾽ Αὐτόν (τὸν διάβολο). Ἀπὸ ὀχτακόσια χρόνια (=ἀπὸ τὸ σχίμα) πήγαμε μ᾽ Αὐτόν»[7]. Ἀπὸ τὶς πάμπολλες ἄλλες ἀντιπαπικὲς ἀναφορὲς τοῦ Κόντογλου θὰ παραθέσουμε μία ἀκόμη, τὴν πιὸ περιεκτική:

«Τὸ μέγα κατόρθωμα τοῦ Παπισμοῦ εἶναι τοῦτο: Κατώρθωσε νὰ δυσφημήσῃ τὸν Χριστὸν καὶ τὸν Χριστιανισμόν, ὅσον κανεὶς ἄλλος, εἰδωλολάτρης ἢ θεομπαίκτης. Ἔσπρωξε μυριάδας ἀνθρώπων εἰς τὴν ἀθεΐαν, καὶ εἶναι ὁ κυριώτερος ὑπεύθυνος τῆς ἀθεϊστικῆς φιλοσοφίας, εἰς τὴν Εὐρώπην, διότι οἱ πολλοὶ ἐνόμισαν ὅτι Χριστὸς καὶ Πάπας εἶναι ἓν καὶ τὸ αὐτό. Ἔσπρωξε τοὺς μαύρους καὶ τοὺς ἄλλους εἰδωλολάτρες τῆς Ἀφρικῆς πρὸς τὸν μωαμεθανισμόν, διότι ἔγινεν ἓν μὲ τὴν ἀποικιοκρατίαν, ἀφοῦ εἶναι ἡ κορυφὴ τῆς ἰμπεριαλιστικῆς πυραμίδος, συνδεδεμένος ἀπὸ αἰώνων μὲ τὸ ἔγκλημα, μὲ τὴν βίαν καὶ ἀπάτην πάσης φύσεως, καθὼς καὶ μὲ τὴν ὑπερδιαβολικὴν ὑποκρισίαν. Ἐξώντωσεν ἐν ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ τοὺς ἰθαγενεῖς τῆς ᾽Αμερικῆς, οἱ ὁποῖοι ἐβασανίσθησαν ἀπανθρώπως ἀπὸ τὰ παπικὰ τέρατα, τὰ ὁποῖα ἐλάτρευον τὸν χρυσὸν καὶ οὐδόλως τὸν Χριστόν, ὅπως ἔλεγον. Τέλος, ἀντὶ νὰ νὰ ἔχῃ ὁ Παπισμός, ὅστις ὑποκρίνεται ὅτι εἶναι ὁ δοῦλος καὶ ἀντιπρόσωπος τοῦ Χριστοῦ, τὴν πτωχείαν τὴν ὁποίαν ἔφερεν ὡς ἄνθρωπος καὶ τὴν ὁποίαν ἐδίδαξεν Ἐκεῖνος, αὐτὸς ἔγινεν ἀντιθέτως ὁ μεγαλύτερος τραπεζίτης»[8].

6. Γιατί γίνεται αὐτὴ ἡ συνάντηση στὴν Λέσβο; Κερδισμένοι καὶ Χαμένοι.

Εἶναι πολλὰ τὰ συμφέροντα ποὺ ἐξυπηρετεῖ ἡ συνάντηση τῶν μεγαλοσχήμων· κερδίζουν ὅλοι, καὶ οἱ μόνες χαμένες εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη πίστη καὶ ἡ πατρίδα μας ἡ Ἑλλάδα. Κερδίζει ἐν πρώτοις ἡ ἄθεη κυβέρνηση τοῦ Ἀλ. Τσίπρα, ἡ ὁποία δέχεται σκληρὴ κριτικὴ γιὰ τὴν κακὴ διαχείριση τοῦ ποσφυγικοῦ ζητήματος. Ἐμφανίζει τώρα νὰ ἐπευλογοῦν καὶ νὰ ἐπιστηρίζουν τὸ ἀνθρωπιστικὸ ἔργο της οἱ κορυφαῖοι ἡγέτες τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου, ὁ «πρῶτος» τοῦ Παπισμοῦ καὶ ὁ «πρῶτος» τῆς Ὀρθοδοξίας, μὲ συμπλήρωμα καὶ τόν «πρῶτο» τῆς Ὀρθόδοξης Ἑλλάδος. Κερδίζει ἀκόμη καὶ ἰδεολογικά, διότι ἐμφανίζεται στοὺς ἀνιστόρητους καὶ ἰδεολογικὰ προκατειλημμένους ὀπαδούς της ὅτι αὐτὴ δὲν μεροληπτεῖ ὑπὲρ τῶν Χριστιανῶν, προστατεύει καὶ τοὺς Μουσουλμάνους, δὲν κάνει διακρίσεις θρησκευτικὲς ἢ ρατσιστικές, δὲν τὴν ἐνδιαφέρουν ἡ ἑλληνικότητα καὶ ἡ Ὀρθοδοξία.

Κερδισμένος περισσότερο ἀπὸ ὅλους εἶναι ὁ πάπας, διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἡ πρόσκλησή του σημαίνει πὼς τὸν ἀναγνωρίζουμε ὡς «πρῶτο», ὡς κορυφὴ τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου, καλούμενο μάλιστα ἀπὸ δύο Ὀρθοδόξους ἡγέτες, τὸν οἰκουμενικὸ πατριάρχη καὶ τὸν ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν, στὸν ἐκκλησιαστικὸ χῶρο τῶν ὁποίων ἀπορρίπτεται σταθερὰ τὸ «πρωτεῖο» ὁποιουδήποτε ἐπισκόπου, πολὺ περισσότερο ἑνὸς αἱρετικοῦ, ἐπὶ πλέον τὸν ἐμφανίζουμε καὶ ὡς ἀθώα περιστερὰ καὶ προστάτη τῶν ἀδικημένων καὶ τῶν κακοπαθούνων, ἐνῶ εἶναι γνωστὴ καὶ καταγεγραμμένη ἡ εὐθύνη τοῦ Βατικανοῦ ὡς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς δύναμης στὶς παγκόσμιες ἀναταραχὲς καὶ ἀνακατατάξεις. Κερδίζει ἀκόμη, διότι τοῦ δίνουμε τὴν δυνατότητα τοῦ «διαίρει καὶ βασίλευε», εἴτε μὲ τὶς διενέξεις μεταξὺ Κωνσταντινούπολης καὶ Μόσχας, εἴτε μὲ τὴν διένεξη μεταξὺ Κωνσταντινούπολης καὶ Ἀθήνας γιὰ τὴν δικαιοδοσία στίς «Νέες Χῶρες», ἡ ὁποία εἶναι ἐμφανὴς στὴν περίπτωση τῆς Λέσβου, ποὺ ἀνήκει στὶς λεγόμενες «Νέες Χῶρες». Μὲ ποιὰ ὄντως ἁρμοδιότητα ἐκάλεσε ὁ οἰκουμενικὸς τὸν πάπα στὴν Λέσβο; Γι᾽ αὐτὸ ἔσπευσε καὶ ὁ Ἀθηνῶν νὰ τὸν καλέσει συγχρόνως, καὶ συμφώνησε τόσο εὔκολα καὶ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος; Αὐτὰ μᾶς ἐνδιαφέρουν, καὶ ὄχι ἡ ἐκκλησιαστικὴ νομιμοποίηση ἑνὸς αἱρεσιάρχη;

Πολλὰ κέρδη ἀποκομίζει καὶ ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος. Ἐν ὄψει τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου, τῆς ὁποίας κύριος στόχος εἶναι νὰ ἀναγνωρίσει τοὺς αἱρετικοὺς τῆς Δύσεως ὡς ἐκκλησίες, ὅπως ἀπροκάλυπτα ὁμολόγησε προβεβλημένος συνεργάτης του, ὁ μητροπολίτης Γαλλίας Ἐμμανουήλ, ἀλλὰ καὶ ὅπως συνάγεται καὶ ἀπὸ πολλὲς διακηρύξεις τοῦ ἰδίου, ἔχει τὴν δυνατότητα στὴν Λέσβο νὰ παρουσιάσει τὸν «Ἁγιώτατο ἐπίσκοπο Ρώμης, κ. Φραγκῖσκο» ὡς ἀγαπητὸ ἀδελφὸ ἐν Χριστῷ καὶ συνεπίσκοπο, ἐνώπιον τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν, γιὰ νὰ ἀμβλυνθοῦν οἱ ἀντιδράσεις κάποιων “ζηλωτῶν ὑπερορθοδόξων”, ποὺ ἐξακολουθοῦν νὰ θεωροῦν τὸν Παπισμὸ ὡς αἵρεση. Στὴν Λέσβο τοῦ ἀντιπαπικοῦ Ἁγίου Ραφαὴλ καὶ τοῦ ἀντιπαπικοῦ Φώτη Κόντογλου ὁ αἱρεσιάρχης πάπας ἐμφανίζεται ὡς κανονικὸς καὶ νόμιμος ἐπίσκοπος Ρώμης ἀπὸ τοὺς ἰδικούς μας φιλοπαπικοὺς καὶ λατινόφρονες, ὡς προοίμιο τῶν ἀποφάσεων τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης. Ἡ ὑποτίμηση τοῦ αὐτοκεφάλου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ εἰσπήδηση στὴν δικαιοδοσία της εἶναι ἐπίσης μεταξὺ τῶν κερδῶν τοῦ πατριάρχου Βαρθολομαίου.

Καὶ ὁ ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν τὶ κερδίζει; Δείχνει ἐν πρώτοις σὲ παγκόσμια κλίμακα τὸν φιλοπαπισμό του καὶ τὴν συμπόρευσή του μὲ ὅλους τοὺς Οἰκουμενιστάς, πρὸς μεγάλη χαρὰ ὅλων τῶν φίλων καὶ συνεργατῶν του μὲ τοὺς ὁποίους ἀποδομεῖ σιγά-σιγὰ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη καὶ ζωή. Δὲν ἀφήνει ἔπειτα μοναδικὸ παίκτη τὸν οἰκουμενικὸ πατριάρχη στὸ ἔδαφος τῶν «Νέων Χωρῶν», ἀλλὰ μὲ τὴν παρουσία του δείχνει ὅτι δὲν πρόκειται νὰ παραιτηθεῖ τῶν δικαιωμάτων της ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Περισσότερο ὅμως δείχνει ὅτι στηρίζει τὴν κυβέρνηση στὸ θέμα τῆς διαχείρισης τοῦ προσφυγικοῦ καὶ τὴν ἄψογη συνεργασία καὶ συμμαχία του μὲ τοὺς ἀθέους κυβερνῆτες; Ποῦ θὰ μᾶς βγάλει αὐτὴ ἡ συμμαχία;

Ἡ Ὀρθόδοξη πίστη ὅμως βλάπτεται καὶ καταρρακώνεται, διότι ἐξαφανίζονται τὰ ὅρια μεταξὺ Ὀρθοδοξίας καὶ αἱρέσεως, διότι ἀκυρώνονται ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ καταπατοῦνται οἱ Ἱεροὶ Κανόνες ποὺ ἀπαγορεύουν τὴν ἐπικοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς, διότι ἀμβλύνεται τὸ ὀρθόδοξο αἰσθητήριο τῶν πιστῶν, ὥστε νὰ μὴ διακρίνουν πλέον μεταξὺ ἱεροῦ καὶ βεβήλου, διότι διχάζεται καὶ διαιρεῖται τὸ ὀρθόδοξο πλήρωμα σὲ φιλοπαπικοὺς καὶ ἀντιπαπκούς. Βλάπτεται ἐπίσης πολλαπλῶς ἡ Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα, ποὺ εἶχε ἐπὶ αἰῶνες τὴν εὐλογία καὶ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν προστασία τῆς Ὑπερμάχου Στρατηγοῦ καὶ τῶν Ἁγίων. Μεταβάλλεται σὲ μία ἄθρησκη πολυπολιτισμικὴ χώρα, συγκρητιστικὴ καὶ νεοεποχίτικη, ἀποχριστιανίζεται κατὰ τὸ παράδειγμα τῆς ἄθεης Εὐρώπης, γκρεμίζει τὶς πολύτιμες ἀξίες τοῦ ἑλληνοχριστιανικοῦ παρελθόντος της. Σὲ λίγο θὰ νιώθουμε ξένοι στὸν τόπο μας, θὰ γίνουμε μειοψηφία, ἀφοῦ ἡ ἔλλειψη πρόνοιας γιὰ τὸ δημογραφικὸ πρόβλημα, ἡ ἐγκληματικὴ ἀδιαφορία γιὰ τὴν ὑπογεννητικότητα καὶ τὴν δημιουργία πολύτεκνων οἰκογενειῶν, ποὺ ἐνισχύονται ἀπὸ τὴν σχεδιασμένη φτωχοποίηση τῶν Ἑλλήνων, καὶ ὁ σχεδιασμένος ἐποικισμὸς τῆς χώρας μὲ Μουσουλμάνους πρόσφυγες ὁδηγοῦν μὲ βεβαιότητα στὸν ἀφελληνισμὸ καὶ στὸν ἐξισλαμισμὸ τῆς Ἑλλάδος. Φοβόμασταν μήπως πάθει ἡ Θράκη μας αὐτό πού ἔπαθε τό Σερβικό Κοσσυφοπέδιο, τό Ὀρθόδοξο Κόσσοβο, μέ τήν στήριξη τοῦ πάπα, καί τώρα κινδυνεύει ὅλη ἡ Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα νά γίνει Κοσσυφοπέδιο. Μέσα στή χαρά τους τό Βατικανὸ καί ὁ πάπας, πού σπεύδει νά «βοηθήσει» στή Λέσβο. Θὰ δοῦμε ἆραγε κάποια συνάντηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, τοῦ πατριάρχη τοῦ Γένους, καὶ τοῦ ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν μὲ στόχο νὰ ἐνισχύσουν τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὴν ἀγάπη πρὸς τὴν πατρίδα, γιὰ νὰ σταματήσει ἡ ἀθεϊστικὴ πλυμμυρίδα καὶ ἡ ἠθικὴ παρακμὴ καὶ ἐξαχρείωση; Μολονότι ὅλα δείχνουν τὸ ἀντίθετο, ἐμεῖς δὲν θὰ παύσουμε νὰ προσευχόμαστε καὶ νὰ ἐλπίζουμε ὄχι σὲ ἀνθρώπινες συμμαχίες, ἀλλὰ στὴν δύναμη καὶ βοήθεια τοῦ Θεοῦ: «Μεθ᾽ ἡμῶν ὁ Θεός, γνῶτε ἔθνη καὶ ἡττᾶσθε, ὅτι μεθ᾽ ἡμῶν ὁ Θεός».

[1]. Πρωτοπρεσβύτερος Θεοδωρος Ζησης, «Μὲ τὸ ἀρνίο ἢ μὲ τὸ θηρίο; Μὲ τὸν Χριστὸ ἢ μὲ τὸν πάπα;», Θεοδρομία 3 (2001) 5-7.

[2]. Γρηγοριου Παλαμα, Συγγράμματα, τόμ. Β´, ἔκδ. Π. Χρηστου, Θεσσαλονίκη 1966, σελ. 479-483.

[3]. Περισσότερα γιὰ τὸ θέμα αὐτὸ βλ. εἰς Πρωτοπρεβύτερος Θεοδωρος Ζησησ, «Ὑβριστικὸ καὶ βλάσφημο τὸ Ἑλληνικὸ Κοινοβούλιο. Συνένοχη ἡ Ἐκκλησιαστικὴ ἡγεσία», Θεοδρομία 17 (2015) 485-509.

[4]. Φωτης Κοντογλου, Ἀντιπαπικά, ἔκδ. «Ὀρθόδοξος Τύπος», Ἀθῆναι 1993, σελ. 11-12.

[5]. Αὐτόθι, σελ. 19.

[6]. Αὐτόθι, σελ. 33-34.

[7]. Φώτη Κοντογλου, Μυστικὰ Ἄνθη. Ἤγουν κείμενα γύρω ἀπὸ τὶς ἀθάνατες ἀξίες τῆς Ὀρθόδοξης ζωῆς, Ἀθῆναι ἐκδοτ. οἶκος «᾽Αστήρ», β´, ἔκδοση 1981, σελ. 296-307.

[8]. Φωτη Κοντογλου, Ἀντιπαπικά, σελ. 44.

Πηγή