Η ..."πρόοδος" της αιρέσεως, προκαλεί στους αντι-Οικουμενιστές ...έκπληξη!!! Οι αφελείς, περιμένουν χωρίς την μίμηση της στάσεως των Αγίων να σταματήσουν οι αιρετικοί την πορεία τους!

Οικουμενικός Πατριάρχης  – To μήνυμά του στο Επιμορφωτικό Ιερατικό Σεμινάριο της ΟΑΚ

Σχόλιο Ιστολογίου Κατάνυξις: Άλλο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, Πατριαρχικής επιμονής και αδιαλλαξίας. Διοργανώνονται συνέδρια, σεμινάρια, ομιλίες, μαζώξεις, "γεύματα αγάπης", με επιστημονικό περιτύλιγμα, στην υπηρεσία της Οικουμενιστικής προπαγάνδας... αλλά η αλήθεια αργεί.

Όταν ο σκανδαλισμός από τις αποφάσεις της "συνόδου" του Κολυμπαρίου Κρήτης, έχουν τύχει σφοδρής κριτικής και ουσιαστικής απορρίψεως, από Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, από επιφανείς καθηγητές Θεολογίας, από Αρχιερείς

Νέες ...θεωρίες περί αντιμετωπίσεως του Οικουμενισμού στον "Ορθόδοξο Τύπο"!

Η γάγγραινα εις τους αντιοικουμενιστάς

  Ο “Ορθόδοξος Τύπος” εδημοσιοποίησε το απομαγνητοφωνημένον περιεχόμενον της ομιλίας του κ. Φειδά. Ο τίτλος, του κειμένου του κ. Αναγνώστου, εστίασε την προσοχήν του εις την καταγγελίαν του κ. Φειδά εναντίον της Ρωσίας, διότι ο κ. Φειδάς στηρίζει τον Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως με κάθε τίμημα. Η κατάστασις είναι απελπιστική. Ο,τι και να πη κανείς είναι ολίγον.

   Πρέπει να το πάρωμεν απόφασιν ότι όσοι αρνούνται να εννοήσουν ότι ο οικουμενισμός (μέρος του οποίου ήτο και το Κολυμβάρι) είναι κυρίως πολιτικός, αποτελούν πραγματικήν γάγγραιναν εις το σώμα των αγώνων της Εκκλησίας. Βασανίζεται, όποιος αγωνιστής δεν το κατανοεί, από εμμονάς και ιδεοληψίας, αποπροσανατολίζει τους αγώνας της Εκκλησίας και υποσκάπτει καίρια τον αντιοικουμενιστικόν αγώνα και έτσι αυτοπυροβολεί­ται και ακυρώνει ο,τι καλόν θα ηδύνατο να προσφέρη εις την Εκκλησίαν, διότι βλέπει το δένδρον και δεν δύναται (η δεν θέλει σκοπίμως) να ιδή το υπόλοιπον δάσος. Διότι το δένδρον (δηλ. αι συμπροσευχαί και το Κολυμβάρι), δεν θα υπήρχεν,  εάν  οι πολιτικοί που χρηματοδοτούν και στηρίζουν τα οικουμενιστικά κέντρα έλεγαν «φθάνει πια»!

   Βεβαίως καταδικάζομεν απεριφράστως όλας τας συμπροσευχάς, αλλά δεν θα σταματήσουν, εάν δεν αποκοπούν από την κάλυψιν των πολιτικών. Το να προπαγανδίζουν κάποιοι εις τους πιστούς ότι το πρόβλημα είναι μόνον η συμπροσευχή (και να προβαίνουν εις ένα ακατάσχετον αγώνα ποίος θα προβάλη πρώτος το οικουμενιστικόν ατόπημα, το οποίον έγινε εις μίαν νήσον του Ειρηνικού Ωκεανού!) χωρίς παραλλήλως να αφυπνίζουν  τους  αγωνιστάς  δια  την  πρα­γματικήν αιτίαν όλων αυτών, σημαίνει ότι κάποιοι επιθυμούν να τους κρατούν απησχολημένους εις το σκότος, δια να μη καταπολεμήσουν τα πραγματικά αίτια.

Γεώργιος Τραμπούλης

Πηγή

   Σχόλιο:  Νά, λοιπόν, ποὺ ὁ "Ὀρθόδοξος Τύπος" ἔχει... φρέσκες ἰδέες καὶ νέες ...θεωρίες περὶ ἀντιμετωπίσεως τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! Οἱ Ἅγιοι Πατέρες (τὶς πράξεις τῶν ὁποίων ὀφείλουμε νὰ ἀκολουθοῦμε) δὲν ἀντελήφθησαν ὅτι γιὰ νὰ νικηθεῖ μιὰ αἵρεση, πρέπει νὰ καταφύγουμε (κατὰ τὸν κ. Γεώργιο Τραμπούλη) πρωτίστως στούς ...πολιτικούς, ὡς τὸ δάσος, καὶ ὄχι νὰ ἀσχολούμαστε μὲ τὶς προδοτικὲς ἐνέργειες τῶν ψευδοποιμένων καὶ τὶς ἀποφάσεις τους στὴν Κρήτη, γιατὶ αὐτὲς ἀποτελοῦν τὸ δέντρο!!!

   Καὶ ὅτι, βέβαια, πρέπει οἱ χριστιανοὶ πολίτες νὰ ἐπηρεάζουν καὶ νὰ πιέζουν τοὺς πολιτικοὺς γιὰ τὰ θέματα τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι φυσικὸ καὶ εὔλογο. Τὸ νὰ ὑποβαθμίζεται ὅμως ὁ πρωταγωνιστικὸς ρόλος κλήρου καὶ λαοῦ, καὶ νὰ ἀθωώνεται ἔμμεσα ὁ προδοτικὸς ρόλος τῶν Ποιμένων στὴν ἐπικράτηση του Οἰκουμενισμοῦ, εἶναι ἐξοργιστικό!

«Θυμηθείτε πως οι Άγιοι αναθεμάτιζαν τους αιρετικούς» πριν συγκληθεί Σύνοδος! --«Οι αληθινοί μοναχοί ας δείξουν με έργα στους λαϊκούς ότι δεν δέχονται την αιρετική "συν-κοινωνία"»!

Εγερτήριο σάλπισμα

Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτου.

π. Φώτιος Βεζύνιας: Συνάντησα πολλούς που ακόμα αναρωτιούνται, και λένε τι να κάνουμε εμπρός στην παναίρεση του οικουμενισμού, και μάλιστα έτσι όπως θεσμοθετείται μέσα από τα κείμενα της Κρήτης.
  Δεν νομίζετε ότι ήρθε ο καιρός να ακούσουμε τον Άγιο Θεόδωρο τον Στουδίτη; Ιδία δε το κείμενο που ακολουθεί θεωρούμε ότι μπορεί να αποτελέσει πυξίδα ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ για τα μοναστήρια, όσα έχουν ενδοιασμούς... αν έχουν... για το τι δει πράττειν.
 

Αδελφοί μία είναι η ΟΔΟΣ και η ΣΤΑΣΗ....

  

   Η Εκκλησία του Θεού δεν έχει μείνει χωρίς ποιμένα, μολονότι την έχουν κατατοξεύσει.  Και «πύλαι άδου» δεν έχουν καταφέρει να την καθυποτάξουν. Ούτε ανέχεται να κάμνει κάτι και να λέγει αντίθετα προς τους καθιερωμένους («κειμένους») όρους και νόμους.

  Όμως πολλοί ποιμένες ποικιλοτρόπως έγιναν άφρονες. Διότι και συνόδους εσυγκρότησαν μεγάλες και πολυπληθείς, και θεώρησαν τους εαυτούς τους ότι είναι Εκκλησία Θεού, και φρόντισαν να φαίνονται ότι υπερασπίζονται τους «κανόνες». Στην πράξη όμως εστρέφονταν εναντίον των κανόνων. Λοιπόν, Σύνοδοι δεν είναι όταν μαζεύονται απλώς ιεράρχες και ιερείς, έστω και αν είναι πολλοί. Διότι είναι καλύτερο, λέγει ο λόγος του Θεού, να είναι ένας που κάνει το θέλημα του Κυρίου, παρά μυριάδες που το παραβαίνουν.

    Η Σύνοδος λοιπόν πρέπει να γίνεται εν ονόματι Κυρίου με ειρήνη και με τήρηση των «κανόνων» και οι καταδικαστικές και οι αθωωτικές αποφάσεις να μην λαμβάνονται όπως τύχει, αλλά όπως ορίζει η αλήθεια και οι κανόνες και οι γνωρίζοντες την ακρίβεια. Διότι ο τέλειος λόγος του Θεού δεν μπορεί από τη φύση του να δένεται και να ορίζεται όπως θέλει ο καθένας. Και στους και στους ιεράρχες σε καμία περίπτωση δεν έχει δοθεί εξουσία να παραβαίνουν τους «κανόνες», παρά μόνο να συμβαδίζουν με τα όσα έχουν γίνει αποδεκτά και έχουν αναγνωριστεί, και να ακολουθούν τους πριν από αυτούς  Πατέρες.

   Δεν επιτρέπεται λοιπόν ούτε η δική μας τοπική Εκκλησία ούτε καμία άλλη, να κάμνει κάτι παραβαίνοντας παραβαίνοντας τους κείμενους νόμους και «κανόνες». Διότι, αν γινόταν αυτό το Ευαγγέλιο θα ήταν κενό και οι κανόνες άχρηστοι. Οπότε κάθε επίσκοπος κατά την διάρκεια της αρχιεροσύνης του, επειδή θα του ήταν επιτρεπτό να ενεργεί με τους ομόφρονές του όπως θα ήθελε, θα ήταν ένας νέος Ευαγγελιστής ένας άλλος Απόστολος και άλλος Νομοθέτης!!. Ευτυχώς δεν συμβαίνει αυτό, διότι έχουμε παραγγελία από τον ίδιο τον Απόστολο Παύλο, αν κάποιος διδάσκει η μας προστάζει να κάνουμε κάτι αντίθετο προς αυτό που παραλάβαμε, που να είναι δηλαδή αντίθετο προς τους «κανόνες» των κατά καιρούς οικουμενικών και τοπικών Συνόδων, αυτός να μην είναι αποδεκτός στην Εκκλησία και να μη λογαριάζεται μεταξύ των αγίων χριστιανών.

   Σ΄ αυτούς τους χρόνους που ζούμε, που ο Χριστός διώκεται, όποιος έχει κάποιο εκκλησιαστικό αξίωμα και ξεχωρίζει για τη χριστιανική του γνώση, οφείλει να διακρίνεται εις το να λαλεί και να διδάσκει το λόγο της ορθοδοξίας. Όμως και εκτός αυτού. Εάν κάποιος είναι απλός μαθητής, έχει χρέος να λέει με θάρρος και παρρησία την αλήθεια, με ελεύθερη τη γλώσσα του….

  Αλλά πώς φτάσαμε να προτιμούμε την ησυχία των μοναστηριών μας περισσότερο από το Θεό; και την καλοπέρασή μας από την υπέρ του αγαθού κακοπάθεια; Πού είναι η δύναμη και η δόξα του μοναχικού μας τάγματος;

    Θυμηθείτε πως οι μακάριοι άγιοι Σάββας και Θεοδόσιος, την ώρα που ο βασιλιάς Αναστάσιος πήγε με το μέρος της δυσμενούς αιρέσεως, ξεσηκώθηκαν και πρωτοστάτησαν με ζήλο προμαχώνας για την ορθόδοξη πίστη. Και αυτό το έκαναν αναθεματίζοντας μέσα στην Εκκλησία, με τους ομόφρονές τους Ορθόδοξους, τους αιρετικούς, και αποστέλλοντας στο βασιλιά τη διαμαρτυρία τους, βεβαιώνοντας τον ότι θα προτιμούσαν τον θάνατο παρά να μεταβάλλουν κάτι από τα παραδεδομένα και καθιερωμένα δόγματα…

   Εάν λοιπόν το μοναχικό τάγμα δεν θεωρήσει ότι όλα είναι σκύβαλα δηλαδή τα τιποτένια, και εννοώ τις όποιες ανέσεις των μοναστηριών και τα συναφή, πως τότε ο λαϊκός, όταν κληθεί να ομολογήσει την πίστη του, (πώς) θα μπορέσει να παραθεωρήσει γυναίκα, παιδιά και τα σχετικά;  Γι΄ αυτό σας θυμίζω: να μην σιωπήσουμε μπροστά στην πρόκληση των αιρετικών, για να μη γίνει σιωπή μας η κραυγή της αμαρτίας των Σοδόμων. Ας θυσιάσουμε τα κάτω, για να κερδίσουμε τα άνω. Ας μη γίνουμε σκάνδαλο για την Εκκλησία του Θεού….

    Εάν λοιπόν είναι κάποιοι αληθινοί μοναχοί, ας το δείξουν στην παρούσα περίσταση με τα έργα τους. Και έργο του Μοναχού είναι να μην ανέχεται ούτε η παραμικρή καινοτομία να εισχωρήσει στη γνησιότητα του ευαγγελίου και αυτό, για να μη δώσουμε το παράδειγμα στους λαϊκούς ότι προτιμούμε την αίρεση και την αιρετική «συν-κοινωνία», και έτσι έχουμε να δώσουμε λόγο για την απώλειά τους!

  «Η εντολή του Κυρίου είναι να μη σιωπάμε τον καιρό που η πίστη μας βρίσκεται σε κίνδυνο. Ώστε, όταν για την πίστη ο λόγος, δεν μπορείς να πεις ποιος είμαι εγώ; ένας απλός ιερέας, άρχοντας, στρατιώτης, γεωργός, φτωχός. Δεν μου πέφτει λόγος και φροντίδα για αυτό το ζήτημα. Αλίμονο, οι λίθοι θα κράξουν και εσύ θα μείνεις σιωπηλός και χωρίς φροντίδα;».

  «Αυτή είναι η ευαγγελική πίστη ημών των αμαρτωλών. Αυτή είναι η αποστολική ομολογία ημών των ευτελών. Ακόμα και ο Πέτρος και ο Παύλος αν μας πουν αντίθετα πράγματα, ακόμα και αν έλθει άγγελος από τους ουρανούς και μας διδάξει άλλο ευαγγέλιο, να μην τον δεχτείτε, γιατί δεν ακολουθεί την υγιή διδασκαλία της πίστεως».

  «Και όλα τα καλά του κόσμου να προσφέρει ένας άνθρωπος που αποδέχεται την αίρεση φίλος του Θεού δεν γίνεται. Είναι εχθρός Του. Και αν κάποιος καθίσει να φάει και να πιει με αιρετικούς, έχει ευθύνη».

   «Δεν είναι ‘οικονομία’  να κάνουμε να αθετούμε αυτά που μας παραδόθηκαν, ούτε να κάνουμε οποιαδήποτε, μικρή παραχώρηση ανάλογα με τις περιστάσεις και τη λογική μας κρίση».

  «Όποιοι είναι, στους καιρούς μας, αληθινοί μοναχοί, να το δείξουν εμπράκτως.  Και έργο του Μονάχου είναι να μην ανέχεται ούτε την παραμικρή καινοτομία και αλλοίωση στο ευαγγέλιο.  Ένας που ευδοκιμεί στο έργο του Θεού είναι προτιμότερος από χιλιάδες άλλους που καμαρώνουν για την αυθάδεια τους. Αλλά συ, αν θέλεις προτίμησε να είσαι με το πλήθος των πνιγμένων παρά να σωθείς μαζί με τον Νώε. Όσο για μένα, επίτρεψέ με να τρέξω και να σωθώ με τους ολίγους μέσα στην κιβωτό δηλαδή στην ασφάλεια της Εκκλησίας».

ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ: "ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΣΑΞΙΟ ΤΗΣ ΟΡΘΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ" εκδ. "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ"

Πηγή

Με την ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ φεύγουμε από την ΑΙΡΕΣΗ και ΟΧΙ από την ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητὴς Α.Π.Θ.

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ
ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

1. Ἀπαγορευμένη καὶ ἐπιτρεπόμενη ἀποτείχιση

    Τὸν τελευταῖο καιρὸ γίνεται συχνὰ λόγος γιὰ «ἀποτείχιση» καὶ «ἀποτειχισμένους» πιστούς, μὲ συχνὴ ἐπίσης καὶ μᾶλλον σκόπιμη παρανόηση τοῦ ἐννοιολογικοῦ περιεχομένου αὐτῶν τῶν λέξεων. Τὸ οὐσιαστικὸ ἀποτείχισις παράγεται ἀπὸ τὸ ρῆμα ἀποτειχίζω, τὸ ὁποῖο σύμφωνα μὲ τὰ Λεξικὰ σημαίνει: ὀχυρώνω, ἀποκλείω διὰ τείχους, ἐγείρω μεσότοιχον. Ἑπομένως καὶ ἡ λέξη «ἀποτείχισις» σημαίνει: ἀποκλεισμὸς διὰ τείχους, ὀχύρωσις. Τὸ δὲ τεῖχος ποὺ ὑψώνει κανεὶς γιὰ νὰ ἀμυνθεῖ καλεῖται ἀποτείχισμα.

Εἶναι σαφὲς ὅτι ἡ χρήση τῆς λέξεως ἀποτείχιση προϋποθέτει ὅτι ὑπάρχει κάποιος κίνδυνος, κάποιος ἐχθρός, γιὰ τὴν προφύλαξη ἀπὸ τὸν ὁποῖο ὑψώνει κανεὶς ἕνα τεῖχος. Στὴν ἐκκλησιαστικὴ γλώσσα ἡ ἔννοια αὐτὴ τῆς ἀποτειχίσεως φραστικὰ εἰσάγεται ἀπὸ τὸν 15ο κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου ἐπὶ Μ. Φωτίου (861), ὅπου εἶναι σαφέστατο καὶ ἡλίου φαεινότερο ποιός εἶναι ὁ κίνδυνος ποὺ ἐπιβάλλει τὴν ἀποτείχιση. Αὐτὸς εἶναι ἡ αἵρεση καὶ οἱ αἱρετικοὶ ἐπίσκοποι.

Συγκεκριμένα μὲ τοὺς δύο προηγουμένους κανόνες ἡ Σύνοδος, γιὰ νὰ ἀποτρέψει τὴν δημιουργία σχισμάτων, τιμωρεῖ μὲ τὴν αὐστηρὴ ποινὴ τῆς καθαιρέσεως, διὰ τοῦ 13ου τὸν πρεσβύτερο ἢ διάκονο, ὁ ὁποῖος διακόπτει τὴν κοινωνία μὲ τὸν ἐπίσκοπό του καὶ δὲν ἀναφέρει τὸ ὄνομά του στὶς διάφορες εὐχὲς τῶν θείων λειτουργιῶν, πρὶν νὰ καταδικασθεῖ ὁ ἐπίσκοπος ἀπὸ κάποια σύνοδο, «πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως», ἐπικαλούμενος κάποια δῆθεν ἀτοπήματα, «ἐγκλήματα», τοῦ ἐπισκόπου, δηλαδὴ ὄχι θέματα πίστεως ἀλλὰ διοικητικές, οἰκονομικὲς κ.ἄ. ἀτασθαλίες.Τὰ ἴδια ἐπαναλαμβάνει καὶ ὁ 14ος, δηλαδὴ ἐπιβάλλει τὴν ποινὴ τῆς καθαιρέσεως στὸν ἐπίσκοπο τώρα, ποὺ γιὰ τοὺς ἴδιους λόγους διακόπτει τὴν κοινωνία μὲ τὸν μητροπολίτη του.

Ὁ 15ος κανόνας ἔχει μία ἰδιαιτερότητα: Στὸ πρῶτο του μέρος λέγει τὰ ἴδια καὶ γιὰ τὸν μητροπολίτη, ὁ ὁποῖος διακόπτει τὸ μνημόσυνο τοῦ πατριάρχου, στὴν δικαιοδοσία τοῦ ὁποίου ἀνήκει. Στὸ δεύτερο μισὸ ὅμως τοῦ κανόνος, ὅπου εἰσάγεται καὶ ἡ ἔννοια τῆς ἀποτειχίσεως, ὁ κανὼν προβαίνει σὲ μία ἐξαίρεση, μὲ βάση τὴν ὁποία ἠμποροῦν οἱ κληρικοὶ ὁποιασδήποτε βαθμίδος καὶ ἀξιώματος νὰ διακόψουν τὴν κοινωνία μὲ τὸν ἱερατικῶς προϊστάμενό τους καὶ νὰ μὴ τὸν μνημονεύουν· αὐτὸ συμβαίνει, ὅταν ὁ ἐπίσκοπος, ὁ μητροπολίτης ἢ ὁ πατριάρχης κηρύσσουν καὶ διδάσκουν «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ», δηλαδὴ φανερά, ἀπροκάλυπτα, κάποια αἵρεση, ποὺ τὴν ἔχουν καταδικάσει Σύνοδοι καὶ Ἅγιοι Πατέρες, «παρὰ τῶν Ἁγίων Συνόδων ἢ Πατέρων κατεγνωσμένην». Ἡ διακοπὴ μάλιστα αὐτὴ τῆς κοινωνίας καὶ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ ὀνόματος τοῦ ἐπισκόπου, μητροπολίτου, πατριάρχου γίνεται καὶ πρὶν ἀσχοληθεῖ μὲ τὸ θέμα κάποια σύνοδος, δηλαδὴ και «πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως».

Τὸ σημαντικὸ εἶναι ὅτι αὐτοὶ ποὺ ἀποτειχίζουν τοὺς ἑαυτούς των ἀπὸ τέτοιους δῆθεν ἐπισκόπους, ποὺ κηρύσσουν αἵρεση, ὄχι μόνο δὲν ὑπόκεινται στὶς ποινὲς ποὺ ἐπιβάλλουν οἱ προηγούμενοι κανόνες, δηλαδὴ στὴν ποινὴ τῆς καθαιρέσεως, ἀλλὰ πρέπει ἐπὶ πλέον νὰ τιμῶνται μὲ τὴν πρέπουσα τιμὴ ἀπὸ τοὺς Ὀρθοδόξους, διότι ἀποτειχίσθηκαν, δηλαδὴ χωρίσθηκαν μὲ τὸ τεῖχος τῆς ἀληθείας, ὄχι ἀπὸ ἐπισκόπους, ἀλλὰ ἀπὸ ψευδεπισκόπους καὶ διότι ὄχι μόνο δὲν προκαλοῦν σχίσμα καὶ διαιρέσεις, ἀλλὰ σπεύδουν,

Προμηνύματα σκληρών διωγμών: «Απαύγασμα ύβρεων οικουμενιστών εκπροσώπων...

…ἤγουν οἰκουμενιστικῆς "ἀγάπης"

τὸ ἀνάγνωσμα».

                        

Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

  Ὀργιάζουν οἱ αἱρετικοὶ οἰκουμενιστὲς καὶ ἡ ὀργή τους, ὅπως καὶ ἡ αἵρεση ποὺ πρεσβεύουν, προμηνύει τοὺς διωγμοὺς ποὺ θὰ ἀκολουθήσουν, ἰσοπεδώνοντας τὰ πάντα. Ὅποιος τολμήσει νὰ ἀμφισβητήσει τὴν «παντοδυναμία καὶ αὐθεντία» τους γίνεται στόχαστρο τῶν δηλητηριωδῶν βελῶν καὶ τῶν σχεδιασμένων συνεπειῶν τους.

      Αὐτὸ πάντως ποὺ κάνει τρομερὴ αἴσθηση –ἀλλὰ καὶ ἀποτελεῖ ἀπόδειξη τῆς αἱρετικῆς κακοδοξίας τους– εἶναι ἡ μεγάλη ἀντίφαση μεταξὺ τῆς ἐπίθεσης «ἀγάπης καὶ σεβασμοῦ τῆς ἑτερότητας, τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλεύθερα πιστεύειν καὶ πρεσβεύειν» πρὸς τὰ ἔξω (τοὺς κακόδοξους) καὶ τοῦ μίσους καὶ τῆς ἄρνησης πρὸς τὰ μέσα (τοὺς Ὀρθόδοξους).

Ἂς ἀφήσουμε τοὺς ἑπόμενους –λίγους ἀλλὰ ἐνδεικτικοὺς γιὰ τὸ εἶδος τους– χαρακτηρισμοὺς ἐκ μέρους τῶν οἰκουμενιστῶν νὰ μιλήσουν ἀπὸ μόνοι τους.

Ὅλες οἱ ἑπόμενες οἰκουμενιστικὲς ἐκφράσεις-στολίδια (μὲ τὶς πηγές τους) ἐκφράστηκαν γιὰ αὐτοὺς ποὺ ἀντιστέκονται στὴν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ:

Καλοθελητές, νεροκουβαλητές Ορθόδοξοι, άρες κουκουνάρες;

http://panagiotisandriopoulos.blogspot.de/2014/12/blog.html

«κουτοί καὶ ψυχοπαθεῖς», ὅσοι ἀγωνίζονται ἐναντίον τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

https://paterikiparadosi.blogspot.de/search/label/%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%81.%20%CE%91%CF%81%CE%B3%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%BF%CF%82%20%CE%9D%CE%B5%CE%BA%CF%84%CE%AC%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82

«μεγαλοαπατεώνες του πνεύματος», «αγωνιστές της οκάς», τα κείμενα που δημοσιεύουν αναδύουν μια βοθρίλα

http://fanarion.blogspot.de/

«..Μπορεί η Σύνοδος να υιοθετήσει τέτοιου είδους ναζιστικές πρακτικές με αποχρώσεις χριστιανικής ηθικής της “αρίας φυλής” ή τέτοιου είδους αποκλεισμούς…»;

kaiomenivatos.blogspot.gr/2016/05/blog-post_51.html

Κοιτάξτε τοὺς ἀνθρώπους ποὺ σᾶς περιβάλλουν μὲ τὸ ἄγριο βλέμμα καὶ τὸν τζιχαντικοῦ τύπου φανατισμό, Μήπως πρέπει νὰ μετακομίσετε στὸ ISIS; www.pentapostagma.gr/.../ο-αργολίδος-νεκτάριος-για-το-ποίμνιό

«αγύρτης» και «θεομπαίκτης»

http://www.vimaorthodoxias.gr/eipan/o-gerontas- kirillos-agioritis-pros-ton- mitropoliti-argolidas/

«Μᾶς ἔπρηξαν.., λαοπλάνοι.., αγύρτες...»

https://www.youtube.com/watch?v=iHgJpuZzFGM

αρρώστια που εμφιλοχωρεί σαν βδέλλα φαρισαϊσμού μέσα στην σκέψη τους και την καρδιά τους... Δεν πρόκειται περί αγνού αγώνος αλλά περί ιδεοληψίας και φανατισμού, θρησκευτικού "τζιχαντισμού" σε πιάνει αηδία Ο παπισμός που τους έγινε φοβική εμμονή και αρρωστημένη ψυχική μανία απομυζούν την δυσωδία της δικής τους βρώμικης φαντασίωσης.

http://www.eordaia.org/index.php/13-2016-noenvrios/422-i-ideologiki-tyrannia-kai-to-polemiko-menos-grafei-o-arxi-mandritis-sevastianos-topalis-arxieratikos-epitropos-amyntaiou

Οι ανεκκλησίαστοι! Εκείνοι που έχουν αναγάγει εαυτούς εις εκκλησία! Ελέγχουν τον Πατριάρχη για αντικανονικές ενέργειες οι συναγελαζόμενοι με εκείνους που έχουν αποκοπεί από την Εκκλησία, εκείνοι που έχουν ως πρότυπά τους αφορισμένους και καθηρημένους!

http://panagiotisandriopoulos.blogspot.de/2014/12/blog-post.html

οι έντονες και ακραίες αντιδράσεις μιας φωνασκούσας θεολογικής και εκκλησιαστικής μειοψηφίας, η οποία μετά το πέρας της Συνόδου δε θα έχει λόγο ύπαρξης, τουλάχιστον εντός των ορίων της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

http://www.amen.gr/article/i-katadiki-tou-theologikou-fodamedalismou-i-istoriki-proklisi-tis-panorthodoksis-synodou

εκδηλώσεις ενός απαράδεκτου καιροσκοπισμού... προηγείται μέσα τους μια διαστροφή... γίνονται ανήθικοι, συνθηκολογούν με την κακοήθεια... μετατρέπονται μέσα στη κοινωνία μας σε αρρωστημένα κύτταρα... αρνητικά στοιχεία που προσπαθούν συνέχεια να ναρκοθετούν την ειρηνική πορεία των τίμιων ανθρώπων... Αδίστακτοι συκοφάντες... άνθρωποι χωρίς ανθρωπιά που ζούν για να κάνουν το κακό. Η γλώσσα τους κρύβει θανατηφόρο δηλητήριο που όταν εκτοξευθεί δολοφονεί υπολήψεις, τραυματίζει ψυχές, γκρεμίζει έργα ποτισμένα με ιδρώτα και αίμα.

http://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/8662-osoi-kakologoun-tin-panorthodojo-sunodo-mas-thumizoun-tous-epikindunous-farisaious

     Ἀπὸ τὸν καρπὸ ἀναγνωρίζουμε τὸ καλὸ δέντρο.

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Αιρετικοί είναι μόνον όσοι καταδικάστηκαν από Ορθόδοξη Σύνοδο; ΟΧΙ:

 Οι Άγιοι Ομολογητές της εκκλησίας μας απέκοπταν κάθε σχέση με τους αιρετικούς επισκόπους, ΠΡΙΝ αυτοί καταδικαστούν από Ορθόδοξη Σύνοδο.

 Μοναχός Μακάριος Κουτλουμουσιανός

  Μια από τις πλανεμένες, αντιπατερικές και ανορθόδοξες διδασκαλίες και θεωρίες της παναιρέσεως του Οικουμενισμού που ασπάστηκε η Σύνοδος της Κρήτης είναι ότι, Ανάθεμα- Αιρετικός δεν είναι αυτός που έχει αιρετικό φρόνημα και κηρύττει δημοσίως και φανερώς αιρετικές αντιπατερικές διδασκαλίες,αλλά είναι αυτός που καταδικάστηκε από Ορθόδοξη Σύνοδο γι αυτές.

  Αντιθέτως η Χριστιανική διαχρονική διδασκαλία των Θεοδίδακτων Αγίων της Εκκλησίας είναι ότι, Ανάθεμα -Αιρετικός είναι αυτός που έχει αιρετικό φρόνημα και κηρύττει φανερώς και δημοσίως αιρετικές, ανορθόδοξες και αντιπατερικές διδασκαλίες εμμένοντας αμετανόητος εις αυτές.

   

Η Ιστορία της Εκκλησίας μας έχει διδάξει ότι, όλοι οι αντιαιρετικοί αγώνες των Αγίων Ομολογητών της Εκκλησίας, οι οποίοι απέκοπταν κάθε εκκλησιαστική επικοινωνία με τους Ανάθεμα-Αιρετικούς, κατ' όνομα Επισκόπους, έγιναν πριν καταδικαστούν από Ορθόδοξη Σύνοδο οι Ανάθεμα-Αιρετικοί κατ’ όνομα Επίσκοποι.

   Έγιναν τότε που οι καταληψίες Ανάθεμα-Αιρετικοί κατ’ όνομα Επίσκοποι, κρατούσαν παρανόμως με την βοήθεια της εκάστοτε εξουσίας τους Επισκοπικούς Ορθόδοξους Θρόνους,κάνοντας επίσημη γραμμή της Εκκλησίας την Αίρεση τους.

     Ήταν και είναι παράνομοι και καταληψίες, διότι όπως κηρύττουν

«Αρνούμαι να υλοποιήσω το σύνολο της "θεματικής εβδομάδας"» (καθηγητής Στέργιος Ζυγούρας)

   Θεωρώντας την «θεματική εβδομάδα» ως το σοβαρότερο θέμα των τελευταίων δεκαετιών στην παιδεία, ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τον προβληματισμό, την ενημέρωση και την αιτιολόγηση της στάσης που θα κρατήσω, με δεδομένα και τα όσα ειπώθηκαν στις προηγούμενες δυο συνεδριάσεις.

Ο στόχος της θεματικής εβδομάδας

 εντοπίζεται στον γενικόλογο τίτλο του 3^ου άξονα «έμφυλες ταυτότητες» που φέτος εξειδικεύεται (σύμφωνα με το έγγραφο Φ20.1/220482/Δ2/23-12-2016) στις ενότητες «διάκριση βιολογικού από το κοινωνικό φύλο, αποδόμηση έμφυλων στερεοτύπων, ομοφοβία, τρανσφοβία». Το θέμα που εμφανίζεται για πρώτη φορά στο ελληνικό σχολείο ήταν αναμενόμενο. Το projectεξελίσσεται σε  παγκόσμια κλίμακα και με μεγάλη ένταση. Υποστηρίζεται από ιδιωτικούς φορείς και διεθνείς οργανισμούς όπως ο ΟΗΕ και η ΟΥΝΕΣΚΟ, χρηματοδοτείται μέσω ΜΚΟ. Είναι ένα πρότζεκτ απόλυτα ψευδεπίγραφο (στο εξωτερικό τιτλοφορείται «σεξουαλική διαπαιδαγώγηση»). Με δόλιο και εκφοβιστικό τρόπο στοχεύει στην αντιστροφή του παγκόσμιου πολιτισμού ως προς την ανθρώπινη προσωπικότητα,

Υποχρεωτικά, υποχρεωτικότατα πετάνε στα σκουπίδια το Νόμο του Θεού, για χάρη των αρνητών του!

.

Υπουργός Παιδείας Κ. Γαβρόγλου:

Η θεματική εβδομάδα που θα γίνει στα Γυμνάσια, είναι κάτι που είναι υποχρεωτικό να γίνει, υποχρεωτικότατο!

09-02-17 Ο Κώστας Γαβρόγλου για την Επιτροπή Οικονομικών της Παιδείας και για Θεματική Εβδομάδα

Για την θεματική εβδομάδα ο υπουργός τόνισε:

«Τελευταίο θέμα στο πλαίσιο στο οποίο συζητάμε σε αυτό το Ν/Σ είναι η θεματική εβδομάδα.

Η θεματική εβδομάδα είναι κάτι που το είχε επεξεργαστεί η προηγούμενη πολιτική ηγεσία, είναι κάτι που θα γίνει στα Γυμνάσια, είναι κάτι που είναι υποχρεωτικό να γίνει, υποχρεωτικότατο. Η μία εβδομάδα όπως λέει πολύ καθαρά η Εγκύκλιος δίνει τεράστια ευελιξία στο Σύλλογο Καθηγητών που μπορούν να την κάνουν μία μέρα, να την εντάξουν και στα μαθήματα που γίνονται, υπάρχει μία τεράστια ευελιξία, είναι ένα πράγμα από το οποίο κανένας γονέας δεν μπορεί, νομικά, να αποσύρει τα παιδιά του. Έχουμε εξαιρετικές ενδείξεις από εκπαιδευτικούς που το έχουν πάρει στην πλάτη τους και θέλω να το χαιρετήσω αυτό το γεγονός, ότι οι εκπαιδευτικοί θα σηκώσουν το βάρος αυτής της υπόθεσης. Γι’ αυτό να προσέξουν ορισμένοι να μην ταυτιστούν με τις αντιδράσεις τους με στρατόπεδα που δεν θα ήθελαν ποτέ οι ίδιοι να εμπλακούν.

Η θεματική εβδομάδα έχει όπως γνωρίζετε τα θέματα της διατροφής, του εθισμού, που δεν είναι μόνο στις ουσίες αλλά και στα ηλεκτρονικά παιχνίδια, στα κινητά, στο facebook, θέματα αποκοινωνικοποίησης, πολλές φορές, των νέων, και βεβαίως έχει μέσα το θέμα των σχέσεων ανάμεσα στα φύλα. Και μου κάνει τρομερή εντύπωση που έχει απομονωθεί το κομμάτι που αφορά τους ειδικά τους γονείς, γιατί το πρόγραμμα έχει και την επιμόρφωση των γονέων, συζήτηση με τους γονείς, με υλικό που υπάρχει αναρτημένο δημοκρατικά και μπορεί κανείς να το κατεβάσει, και που ορισμένοι φοβούνται και τρέμουν στο ενδεχόμενο να μπορέσουμε να συζητήσουμε θέματα που όλη η κοινωνία τα συζητά, τα αποδέχεται και αποτελούν καθεστώς σε όλον τον κόσμο».

Πηγή

Δούρειος Ίππος του οικουμενισμού και της πανθρησκείας οι…

  ανησυχίες για την σύγχρονη δουλεία

Του Μανώλη Κείου

Με επαίσχυντα κόλπα και ποταπές μηχανορραφίες το Φανάρι και οι “αδελφές του εκκλησίες” επιχειρούν να εγκαθιδρύσουν στην συνείδηση του ποιμνίου την εντύπωση πως υπάρχουν πολλοί λόγοι… ενότητος μεταξύ τους θέτοντας σε δευτερεύουσα θέση τις σημαντικές κανονικές διαφορές.

Μετά τις κοινές ανησυχίες για το περιβάλλον ή για το προσφυγικό, με έναν ακόμη Δούρειο Ίππο επιχειρούν να αλώσουν το κάστρο της μιας και μοναδικής αληθινής πίστης.

Χθες και προχθές, λοιπόν, πραγματοποιήθηκε στο Φανάρι φόρουμ με αντικείμενο τις σύγχρονες μορφές δουλείας υπό την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, και συγχρηματοδοτούμενο τόσο από το Οικουμενικό Πατριαρχείο όσο και από την Αγγλικανική Εκκλησία.

Όπως αναφέρεται στο επίσημο πρόγραμμα “σκοπός αυτής της συγκέντρωσης ήταν να φέρει σε επαφή διακεκριμένους επιστήμονες, επαγγελματίες και φορείς χάραξης πολιτικής από όλο τον κόσμο για να συζητήσουν τα προβλήματα της σύγχρονης δουλείας και για να τονίσουν την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ελευθερίας ως ζωτικής σημασίας για την Εκκλησία, καθώς και των θρησκευτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων των κοινοτήτων σε όλο τον κόσμο .”

Μάλιστα γίνεται και ειδική αναφορά στην Σύνοδο της Κρήτης λέγοντας πως ακριβώς αυτή είναι η “προτεραιότητα σαφώς καθορισμένη στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Κρήτη (Ιούνιος 2016)”.

Στην εναρκτήρια ομιλία του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης παρατήρησε: «Η Ορθόδοξη Εκκλησία συχνά κατηγορείται ότι παραμελεί τον κόσμο για χάρη της λειτουργικής λατρείας και της πνευματικής ζωής, αγνοώντας τις προκλήσεις του παρόντος. Στην πραγματικότητα, όμως, ό, τι λέει η Εκκλησία, ό, τι η Εκκλησία κάνει, γίνεται στο όνομα του Θεού και για χάρη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Είναι αδύνατο η Εκκλησία να κλείσει τα μάτια στο κακό, να είναι αδιάφορη για την κραυγή των απόρων, για τους καταπιεσμένους και τους εκμεταλλευόμενους. Η αληθινή πίστη είναι μια πηγή μόνιμου αγώνα ενάντια στις δυνάμεις της απανθρωπιάς ».

Με λίγα λόγια ο κ. Βαρθολομαίος μας λέει να αφήσουμε στην άκρη την πνευματική ζωή και την λειτουργική λατρεία και να ασχοληθούμε με τις προκλήσεις του παρόντος… Δηλαδή τις…κοινές προκλήσεις με τα άλλα δόγματα;;

Ο κ. Βαρθολομαίος και Αγγλικανός Αρχιεπίσκοπος Justin Welby υπέγραψαν κοινή δήλωση, «καταδικάζοντας κάθε μορφή ανθρώπινης σκλαβιάς ως την πιο αποτρόπαια των αμαρτιών, καθόσον παραβιάζει την ελεύθερη βούληση και την ακεραιότητα του κάθε ανθρώπου που δημιουργήθηκε κατ “εικόνα του Θεού.”

Επίσης, στην κοινή δήλωση «ενθάρρυνουν τους αρχηγούς των κρατών να βρουν κατάλληλουςς και αποτελεσματικούς τρόπους για τη δίωξη εκείνων που εμπλέκονται στην εμπορία ανθρώπων, την πρόληψη όλων των μορφών σύγχρονης δουλείας, καθώς και την προστασία των θυμάτων της»

Τέλος, ο Οικουμενικός Πατριάρχης και ο Αρχιεπίσκοπος του Canterbury αποφάσισαν να συσταθεί μια κοινή ομάδα δράσης για τη σύγχρονη δουλεία.

Προφάσεις εν αμαρτίαις

Όλα αυτά βέβαια αποτελούν προφάσεις εν αμαρτίαις, ένα συντονισμένο θέατρο, όπως η επίσκεψη με τον Πάπα στην Λέσβο για τους πρόσφυγες.

Το ζήτημα της σύγχρονης δουλείας, που τώρα ξέθαψαν Βαρθολομαίος και Γουέλμπι , απασχόλησε και πριν δύο χρόνια τις οικουμενιστικές συναντήσεις!

Στις 2 Δεκεμβρίου 2014 δεκαπέντε εκπρόσωποι των μεγαλύτερων θρησκευτικών δογμάτων υπέγραψαν στο Βατικανό διακήρυξη με την οποία έλεγαν λίγο-πολύ τα ίδια με την χθεσινή και δεσμεύονταν να καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για την εξάλειψη της «σύγχρονης δουλείας» και της «εμπορίας ανθρώπων» έως το 2020, χαρακτηρίζοντάς τα»εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας».

Τότε παρόντες ήταν εκτός από τον Πάπα Φραγκίσκο, ο αρχηγός της Αγγλικανικής Εκκλησίας, αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι Τζάστιν Γουέλμπι, ο ραβίνος Ντέιβιντ Ρόζεν της Αμερικανικής Εβραϊκής Επιτροπής, εκπρόσωποι του Μεγάλου Ιμάμη του σουνιτικού πανεπιστημίου Αλ-Αζχάρ, του σιιτικού Ισλάμ, των ορθόδοξων χριστιανών, των ινδουιστών και των βουδιστών.

Εκ μέρους του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, την χάρτα κατά της δουλεμπορίας υπέγραψε τότε ο Μητροπολίτης Γαλλίας Εμμανουήλ.

Άραγε τι άλλαξε από τότε;

Επομένως καθίσταται σαφές πως όλα αυτά γίνονται για το θεαθήναι και ο πραγματικός σκοπός είναι η…σύσφιξη των εκκλησιαστικών διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των αρχηγών των θρησκειών και των δογμάτων με έναν και απώτερο σκοπό…..

Και ο νοών νοείτω ….

http://www.pentapostagma.gr/2017/02/δούρειος-ίππος-του-οικουμενισμού-και.html

Πηγή

 Οικουμεμικό Πατριαρχείο και Αγγλικανική Εκκλησία μαζί σε επιστημονικό συμπόσιο (ΦΩΤΟ)

Σχόλιο Ιστολογίου Κατάνυξις: Κάπως έτσι χάνεται η ουσία και προάγεται ένα νέο αξιακό πλαίσιο, πέρα και πάνω από το Χριστό. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης της Ορθοδοξίας, δεν έχει καμμία "υποχρέωση", να βάζει υπογραφές, για το θέμα της "δουλείας". Έχει βάλει υπογραφή με το μαύρο του το ράσο και την ορθοτόμηση της αληθείας του Κυρίου. Το Ευαγγέλιο έχει λύσει τα σύγχρονα προβλήματα, πρίν από 2000 χρόνια. Είναι λοιπόν αυτονόητη η θέση του για θέματα όπως και αυτό της "δουλείας". 

Παραμένει όμως το ερώτημα: "Ποιος σκοπός υπηρετείται από τέτοιες πρακτικές;" Η απάντηση είναι απλή και ξεκάθαρη: "Υπηρετεί τη συνοδική θεσμοθέτηση του Οικουμενισμού στην Ορθοδοξία". Όποιος εξακολουθεί να