Δάσκαλε που δίδασκες...! --Τ' ακούς π. Νικόλαε και π. Φώτιε;

Εγκυρότητα Μυστηρίων  μετά τη διακοπή μνημονεύσεως του Επισκόπου

Η υποκρισία στήν Εκκλησία καί η εκ τού ποιμνίου αντιμετώπισις

     Στό Άγιον Όρος ήλθε ο αρχιεπίσκοπος Αλβανίας καί τόν υποδέχθηκαν λαμπρώς στό Πρωτάτο.

Άραγε κατά πόσο απασχόλησε τούς υπευθύνους τού Αγίου Όρους τό γεγονός ότι ο Αλβανίας ήταν πρόεδρος τού Π.Σ.Ε. καί ότι δήλωσε υποστηρίζοντας γιά τήν Σύνοδο τής Κρήτης ότι είναι ένα νέο είδος συνόδου μέ άλλο τρόπο λειτουργίας πού όμως ανατρέπει τήν παράδοση τής συνοδικότητας τής Εκκλησίας καί ότι εισηγήθηκε γιά τούς αντιοικουμενιστές νά χαρακτηριστούν αιρετικοί γιά νά διωχθούν(;)

       καί ναί μέν έχτισε εκκλησίες στήν Αλβανία, αλλά γιά νά τίς ενώσει στό άρμα τού οικουμενισμού πού είναι η προετοιμασία τής ελεύσεως τού αντιχρίστου.

Στά Καυσοκαλύβια η Μεγίστη Λαύρα επέβαλε εφημέριο τής Σκήτης τόν π. Γεώργιο Αλευρά ο οποίος κατασκεύασε μία ασεβή εικόνα μέ τήν Παναγία νά κρατάει στό ένα χέρι τήν αγία Σοφία

Ο «ΑΖΥΜΟΣ» άρτος και η ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ της Εκκλησίας!

Μνήμη των δεκατριών μοναχών της μονής Καντάρας  (19 Μαΐου)

 

Οἱ 13 μοναχοί–Ἅγιοι τῆς Καντάρας ποὺ ἑορτάζουμε σήμερα καὶ τὸ ὄνομά τους προβάλλεται στὰ ἐκκλησιαστικὰ καὶ ἀντι-Οἰκουμενιστικὰ ἱστολόγια πρὸς μίμηση, γιὰ ποιό λόγο συνελήφθησαν, (καὶ ἔπειτα φυλακίστηκαν καὶ δολοφονήθηκαν) ἀπὸ τοὺς Λατίνους;
Διότι «στις ιεροτελεστίες χρησιμοποιούσαν ένζυμον άρτον» κι ὄχι «άζυμο», ὅπως ἤθελαν νὰ ἐπιβάλουν τότε οἱ αἱρετικοί! Ἔτσι οι 13 «μοναχοί διατάχθηκαν να παρουσιαστούν ενώπιον του Λατίνου αρχιεπισκόπου Λευκωσίας για να λογοδοτήσουν» γι’ αὐτό! Καὶ ἐπειδὴ δὲν δέχτηκαν τὴν καινοτομία αὐτὴ τῶν Λατίνων (ἀσφαλῶς καὶ ὅλες τὶς ἄλλες αἱρέσεις τους) βασανίστηκαν φρικτὰ καὶ θανατώθηκαν!

Σήμερα, τὸ θέμα δὲν εἶναι τὰ "ἄζυμα", ἀλλὰ ἡ ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ τῆς Ἐκκλησίας. Δυστυχῶς, ἱερεῖς καὶ ἀρχιερεῖς δέχονται (ἐκτὸς τῶν ἄλλων) νὰ μνημονεύουν καὶ νὰ λειτουργοῦν μετὰ τῶν Παναιρετικῶν Οἰκουμενιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται τὸ σωτηριολογικὸ δόγμα τῆς Μίας Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Ἑνὸς Βαπτίσματος καὶ ἔχουν Συνοδικὰ ἀποδεχθεῖ ἐκκλησιαστικότητα καὶ Θ. Χάρη στοὺς αἱρετικούς! Γιατί ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς κοστίζει!!

Τότε, γιατὶ προβάλλουν ὡς παράδειγμα τοὺς 13 Ἁγίους τῆς Καντάρας;

         Διαβάζουμε στὸ ἱστολόγιο «Ἀκτίνες» (ἐδῶ):

«Οι 13 μοναχοί, αντιστάθηκαν σθεναρά στις δόλιες προσπάθειες εκλατινισμού των Ορθοδόξων Κυπρίων από τη Λατινική Εκκλησία. Καταδίκασαν δημόσια τη χρήση άζυμου άρτου στην τέλεση της Θείας Ευχαριστίας, πρακτική που προσπαθούσαν να εισάξουν οι Λατίνοι και στην Κύπρο, όπως έκαναν σε άλλες χριστιανικές κοινότητες, κάτι που εξακολουθεί να συμβαίνει ακόμη και σήμερα, με τη μέθοδο της ουνίας. Δηλ. της μεθόδου του Δούρειου Ίππου των βυζαντινόρυθμων Ρωμαιοκαθολικών ανάμεσα σε αμιγώς Ορθόδοξους Χριστιανικούς πληθυσμούς.

Οι δεκατρείς μοναχοί της Παναγίας Καντάρας για την αντίστασή τους και τη διατήρηση του Ορθόδοξου Δόγματος και Παραδόσεως συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στη φυλακή, όπου παρέμειναν για τρία χρόνια.

Τελικά, μετά από φρικτά βασανιστήρια, υπέστησαν μαρτυρικό θάνατο στη φωτιά παραμένοντας πιστοί στον αναστημένο Ιησού Χριστό και στην Αγία μας Ορθόδοξη Εκκλησία.

Σε αυτούς και σ’ όλους τους μάρτυρες της Πίστεως, οφείλουμε σε μεγάλο βαθμό τη διατήρηση της Ορθόδοξης μας εκκλησιαστικής Παράδοσης.

Μιὰ ἀναλυτικότερη παρουσίαση τοῦ μαρτυρίου τῶν Ἁγίων (ἐδῶ): 

Η Μονή της Παναγίας Κανταριώτισσας και οι 13 Άγιοι Μάρτυρες Μοναχοί - The Monastery of Panagia Kantariotissa and the 13 Holy Martyr Monks.

Στα δυτικά του φρουρίου της Καντάρας στην επαρχία της Κερύνειας, βρίσκεται το μοναστήρι της Παναγίας της Κανταριώτισσας, το οποίο

Έφριξαν Άδου πυλωροί

 Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων ηυτομόλησε προς τον Αγγλικανισμόν;

Έφριξαν Άδου πυλωροί ακούοντες τα όσα είπεν εις την προσφώνησίν του ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κατά την υποδοχήν του αιρεσιάρχου Αρχιεπισκόπου Καντερβουρίας κ. Γουέλμπυ! Παραθέτομεν την ομιλίαν μεταφρασμένην από την αγγλικήν, όπως ανηρτήθη εις την επίσημον ιστοσελίδα ενημερώσεως του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων την 3ην Μαΐου 2017:

«Σας καλωσορίζουμε, αγαπητέ Αρχιεπίσκοπε Ιουστίνε και κ. Welby, πίσω στην Ιερή Πόλη της Ιερουσαλήμ και στους Αγίους Τόπους κατ’ αυτό το χαρούμενο Πάσχα με τα θριαμβευτικά λόγια του Πασχαλινού τροπαρίου που ψέλνουμε σε όλη αυτή τη περίοδο:

     Χριστός Ανέστη εκ νεκρών,

          Θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασιν, ζωήν χαρισάμενος

Φέτος, η γιορτή του Πάσχα έχει ιδιαίτερη σημασία για όλους μας, καθώς εορτάζουμε την εορτή των εορτών την ίδια ημερομηνία επιδεικνύουμε στον κόσμο την κοινή μας πίστη στον σταυρωμένο και αναστημένο Κύριο Ιησού Χριστό. Πράγματι η φυσική μας παρουσία εδώ στους τόπους της σταύρωσης και της ταφής, που αναγγέλλουν μαζί την ανάσταση, είναι μία ισχυρή μαρτυρία του Φωτός της σωτηρίας που λάμπει από τον Ιερό Τάφο, το οποίο δόθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο μέσω της Εκκλησίας.

Οι «αντι-Οικουμενιστές» αυτογελοιοποιούνται!

Αρχιμ. Παύλος Δημητρακόπουλος: 

ΝΕΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ!

   Δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχει στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία παρόμοια περίπτωση αὐτογελοιοποίησης!

  Ἅπαντες οἱ Ἅγιοι Πατέρες διδάσκουν τὴν ἄμεση ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς (ἡ περίοδος Οἰκονομίας στοὺς Πατέρες, εἴτε ἀπουσιάζει ὁλοτελῶς, εἴτε εἶναι ἐλάχιστου χρόνου)· ὁ Εὐαγγελιστὴς διδάσκει πὼς δὲν πρέπει οὔτε ΧΑΙΡΕΤΑΙ νὰ λέμε στοὺς αἱρετικούς (ποῦ νὰ εἶχε ὑπ’ ὄψιν του ὁ Εὐαγγελιστὴς τοὺς σημερινοὺς Οἰκουμενιστὲς αἱρετικούς, τοὺς ὀργανωμένους καὶ πείσμονες καὶ ἐξυπηρετοῦντες σκοπιμότητες σκοτεινῶν δυνάμεων!)· καὶ οἱ «ἀντι-Οικουμενιστές» ἀποκαλύπτουν συνεχῶς πράξεις καὶ διδασκαλίες τῶν Οἰκουμενιστῶν, ποὺ ἔχουν «τρομακτικὲς ἐπιπτώσεις» στὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα, «ἔβλαψαν τὴν Ὀρθόδοξη πίστη» καὶ ἔχουν μολύνει ὅλον τὸν πλανήτη μὲ τὶς ἐνέργειές τους· καταγγέλλουν πὼς αὐτὲς τὶς πράξεις τὶς ἐπισημοποίησαν στὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης,

     ἀλλὰ παρὰ ταῦτα, ἐκεῖ, ἔχουν γίνει τσιμποῦρι στοὺς Οἰκουμενιστὲς Ἐπισκόπους καὶ Πατριάρχες, τοὺς μνημονεύουν, τοὺς ἐπαινοῦν διὰ τοῦ κ. Σεραφείμ, καὶ βέβαια  κοινωνοῦν  μὲ αὐτοὺς τοὺς κακόδοξους!

  Ἔτσι ἡ μητρόπολη Πειραιῶς διὰ τοῦ π. Παύλου Δημητρακόπουλου (καὶ μιμούμενος τὸν Τελεβάντο), γράφει γιὰ τὶς «τρομακτικὲς ἐπιπτώσεις στὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα» ἐκ τῶν ἀποφάσεων τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀποδέχεται ὅτι «ἔβλαψαν τὴν Ὀρθόδοξη πίστη», διαπιστώνει ὅτι «φρίττει κανεὶς καὶ μόνο στὴ σκέψη τῶν παραπάνω κακοδοξιῶν τοῦ Πατριάρχου», καὶ ὅτι πλέον «χωρὶς ἀναστολὲς»  τώρα οι οικουμενιστές, κατοχυρωμένοι από τις αποφάσεις της “Συνόδου”, τρέχουν ακάθεκτοι στον "όλέθριο" κατήφορο τους, περιφρονώντας ἅγιες καὶ ἱερὲς Συνόδους, Ἱεροὺς Κανόνες, τὰ πάντα»,
    ἀλλὰ κοινωνεῖ καὶ μνημονεύει ὅλους αὐτοὺς τοὺς νεκροθάπτες τῆς Ὀρθοδοξίας!

   Καὶ μετὰ διερωτᾶται (γεμᾶτος ἀφέλεια ἢ ἀνοησία):
  «Ποῦ εἶναι οἱ Ἅγιοι Μπαρκοι οἱ Εὐγενικοὶ καὶ οἱ Ἅγιοι Γρηγόριοι Παμαάδες;»!

       Μὰ ὅσους σᾶς προτρέπουν νὰ τοὺς μιμηθεῖτε, πάτερ Παῦλε, τοὺς θεωρεῖτε ζηλωτὲς καὶ ἐκτὸς Ἐκκλησίας! Δηλώνετε δὲ ὅτι δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ μίμησή τῶν παραπάνω Ἁγίων!

    Ἐσεῖς δέ οἱ ἴδιοι ποὺ τὰ γράφετε αὐτά, δὲν τοὺς μιμεῖσθε!

    Γιὰ ποιό λόγο λοιπόν, τὰ γράφετε;
    Ἔλεος, πάτερ μου. Δὲν κοκκινίζετε γιὰ τὸ ρόλο σας;

ΝΕΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ!

Αρχιμ. Παύλου Δημητρακόπουλου

Προϊσταμένου Ιερού Ναού Τιμίου Σταυρού Πειραιώς

  Συμπληρώνεται ήδη ένας χρόνος από τη σύγκληση της «Συνόδου» της Κρήτης και ο κάθε συνειδητός πιστός μπορεί να καταλάβει τις τρομακτικές επιπτώσεις της στο εκκλησιαστικό σώμα. Στη σημερινή εκκλησιαστική πραγματικότητα έχουν διαμορφωθεί δύο κυρίως τάσεις, λίαν αποπροσανατολιστικές σχετικά με την «Σύνοδο» αυτή.

Η μία τάση κατευθύνεται από οικουμενιστικούς κύκλους και ισχυρίζεται, ότι η «Σύνοδος» δήθεν υπήρξε ένα μεγάλο και ιστορικό γεγονός για την Εκκλησία, δεν έβλαψε την Ορθόδοξη πίστη και διεκήρυξε την ενότητα στην πίστη, την λατρεία και στην διοίκηση όλων των κατά τόπους Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών. Η δεύτερη κατευθύνεται από ορισμένους συντηρητικούς κύκλους, οι οποίοι δυστυχώς δεν μπόρεσαν να διακρίνουν μέσα στα συνοδικά κείμενα την επίσημη συνοδική κατοχύρωση του Οικουμενισμού και την αναγνώριση των ετεροδόξων αιρετικών ως εκκλησιών. Γι’ αυτό και την υποβαθμίζουν, την παρουσιάζουν ως ένα ασήμαντο γεγονός που ήδη «ξεχάστηκε». Κάποιοι μάλιστα έσπευσαν να πουν ότι η «Σύνοδος» αυτή «πέθανε και ετάφη»!

   Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Ασφαλώς όχι! Οι θιασώτες της «Συνόδου» θεωρούν τις αποφάσεις της έγκυρες, υποχρεωτικές και εφαρμοστέες από όλα τα Πατριαρχεία και τις Αυτοκέφαλες εκκλησίες. Τώρα μάλιστα με περισσότερη άνεση και με περισσότερη θρασύτητα, με τον «αέρα» των αποφάσεων της «Συνόδου», καταπατούν τους Ιερούς Κανόνες που απαγορεύουν τις συμπροσευχές και διακηρύσουν urbi et orbi την εκκλησιαστικότητα των ετεροδόξων αιρετικών, ενώ όσοι διαφωνούν και προχωρούν σε διακοπή μνημοσύνου, υφίστανται ποικίλους διωγμούς και απειλούνται με καθαίρεση.

 Αυτό φάνηκε καθαρά από τα τελευταία πρόσφατα γεγονότα, δηλαδή τα

Διώκει και ο Γόρτυνος Ιερεμία τους αντι-οικουμενιστές; Και μάλιστα μια μοναχή του;

 Τι ρόλο παίζει τελικά ο μητροπολίτης Γόρτυνος π. Ιερεμίας;;;  

Διώκει και αυτός αντι-οικουμενιστές;

"opaidagogos"

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ 1η

    Για τον "μεγάλο" "αντιοικουμενιστή" μητροπολίτη Γόρτυνος Ιερεμία, κάναμε ήδη κάποιες αναφορές στο ιστολόγιο μας:

"Μητροπολιτικές "κολοτούμπες". 

Ο Γόρτυνος Ιερεμίας, που ανακάλεσε την υπογραφή του από την "ομολογία πίστεως", λέει τώρα ότι κακώς ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος αποκαλεί τους Παπικούς εκκλησία!"http://opaidagogos.blogspot.gr/2015/12/blog-post_29.html

...επειδή δεν έχουμε μνήμη χρυσόψαρου, σας θυμίζουμε ότι 

ΕΣΕΙΣ ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΕ ΑΝΑΚΑΛΕΣΑΤΕ την υπογραφή σας από την Ομολογία Πίστεως και μάλιστα κοινοποιήσατε την ανάκληση (σαν "καλό παιδί") σε όλους τους μητροπολίτες και στον Πατριάρχη, ζητώντας του συγνώμη (όταν δεν ήρθε ο Οικουμενισκός Πατριάρχης στην Δημητσάνα).

   ΕΣΕΙΣ  ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΕ  ΟΡΚΙΖΟΣΑΣΤΑΝ  δημόσια στον Βαρθολομαίο ότι θα είμαι

"πρόθυμος εἰς τά κελεύσματά Σας μέχρι θυσίας". 

Ας θυμηθούμε ένα απόσπασμα από την επιστολή "αποκήρυξης της υπογραφής του", του Γόρτυνος

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΩΣ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ

Τοῦ Γεωργίου Μπόρα

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ-ΠΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

   Θα προχωρήσουμε στο μέτρο του δυνατού, σε μια προσπάθεια αποσαφήνισης ορισμένων πτυχών της εργασίας μας. Προς τούτο και για να γίνει κατανοητή η συνάφεια μεταξύ της Θεολογίας του Προσώπου και του Οικουμενισμού, αρχικά μελετούμε το ζήτημα του ορισμού της αίρεσης του Οικουμενισμού ως παναίρεσης. Στη συνέχεια αναδεικνύουμε το πώς η Ευχαριστιακή Εκκλησιολογία συγκεφαλαιώνει τις βασικές θέσεις της Θεολογίας του Προσώπου και άρα πως η Θεολογία του Προσώπου τροφοδοτεί την αίρεση. Έπειτα μελετούμε το πώς οι θέσεις, της Θεολογίας του Προσώπου, περί ετερότητας και του σχεσιακού συστήματος που εισάγει, είναι οι θέσεις της σύγχρονης Πολιτικής Ορθότητας. Η οποία Πολιτική Ορθότητα ή Πολιτιστικός Μαρξισμός, όπως είδαμε εν τάχει στην εργασία, είναι η ωρίμανση του μαρξισμού. Οφείλουμε να δούμε όμως ποια είναι η μήτρα που γέννησε το μαρξισμό και ενδεχομένως να εξετάσουμε την αιτία της εμφανέστατης ταυτότητας των λέξεων, νοημάτων και εν κατακλείδι στόχευσης: ενός μεσσιανικού χιλιασμού^[1]. Αρχίζει να διαφαίνεται ότι ο Οικουμενισμός έχει μια βαθειά πολιτική-υλιστική δομή. Είναι ταυτόχρονα και πολιτικό φαινόμενο με πολιτιστικό πρόσχημα.

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΩΣ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ

   Το πρώτο και κύριο ερώτημα που μας απασχολεί τίθεται πολύ απλά ως εξής: Τι ακριβώς είναι ο Οικουμενισμός; Είναι τα συλλείτουργα και οι συμπροσευχές το κυρίαρχο χαρακτηριστικό του Οικουμενισμού; Είναι η θέση των οικουμενιστών περί διαιρημένης-διασπασμένης Εκκλησίας; Ο Άρειος  δίδασκε την κτιστότητα του Κυρίου, ο Νεστόριος δίδασκε ότι ο Χριστός υπάρχει ως δύο πρόσωπα και ανακάλυπτε μια ένωση ηθική, ο Ευτύχης δίδασκε ότι ο Χριστός μετέχει μόνο μίας φύσεως. Ο Οικουμενισμός τι ακριβώς διδάσκει; Ποιες είναι ακριβώς οι κακοδοξίες του Οικουμενισμού; Με ποιες ακυρώνει την σωτηρίας μας; Είναι σαφές ότι τα συλλείτουργα και οι συμπροσευχές δεν αποτελούν το περιεχόμενο της αιρέσεως. Είναι παρενέργειες της αίρεσης. Κάποια από τα αποτελέσματά της. Οι Πατέρες όταν αντιμετώπιζαν την αίρεση δεν επικαλούταν παραβίαση Κανόνων, αλλά εισχωρούσαν στην καρδιά της αίρεσης και την αποδομούσαν ώστε να διασώσουν την ορθή πίστη, να καταλάβει ο λαός του Θεού τι ακριβώς είναι αυτό που λειτουργεί ως εμπόδιο στην σωτήρια τους.

   Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι ο Οικουμενισμός είναι μια σύνθεση όλων των αιρέσεων και άρα ως τέτοια μπορούμε να την εκλάβουμε ως παναίρεση. Στον παραπάνω ισχυρισμό τίθεται το ερώτημα: πως εννοείται η σύνθεση; Είναι παναίρεση ως σύνοψη των αιρέσεων —πράγμα όχι εμφανές, μιας και δεν αποδίδει τις αρχαίες αιρέσεις με τα ονόματά τους και τα περιεχόμενα τους, δηλαδή π.χ. δεν μιλάει για μονοφυσιτισμό καθ’ εαυτού. Έπειτα θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας αυτό που η εκκλησιαστική ιστορία διδάσκει: ότι το κακό εξελίσσεται και άρα η πηγή του κακού υιοθέτει συνεχώς νέα σχήματα για να υπερφαλαγγίσει την πίστη. Άρα η αίρεση οικοδομεί πάνω στα προηγούμενα για να μπορέσει να εκλεπτυνθεί τόσο ώστε ακόμη και οι εκλεκτοί να παραπλανηθούν. Ή είναι παναίρεση, ως νέα αίρεση η οποία όμως υπέρκειται όλων των παλαιοτέρων —ενδεχομένως να προσλαμβάνει όλες τις παλαιότερες— της οποίας όμως η διατύπωση είναι ασαφής ή δεν είμαστε σε θέση ακόμη να την αποκρυπτογραφήσουμε;

    Πιστεύουμε ότι υφίσταται μια συνδυαστική εκδοχή και ότι η παναίρεση, όπως την χαρακτηρίζει και ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, υφίσταται ως νέα αίρεση η οποία προσλαμβάνει μέρος των παλαιοτέρων διατυπώσεων, ενώ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ταυτόχρονα και ως η τελειότερη έκφραση

Παραινετικός λόγος († Γέροντας Άνθιμος Αγιαννανίτης)

Σήμερα διερχόμαστε την χειρότερη κρίση από κτίσεως κόσμου. Βλέπετε τους ανθρώπους, ενώ ο Θεός έδωσε τη σοφία για το αγαθό, αυτοί την καταχρώνται για το πονηρό. Έχουν αποθηριωθεί, πράγμα που δεν συμβαίνει στα θηρία.

Κανένα καλό δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς τη μετάνοια. Ας ανατρέξουμε στην Παλαιά Διαθήκη στο εξής περιστατικό. Λέει ο προφήτης Ιωνάς: «Ακόμη τρεις ημέρες και η Νινευΐ καταστρέφεται». Τι έκαναν τότε οι Νινευΐτες; Μετανόησαν και νήστεψαν οι πάντες, ακόμη και τα ζώα τους. Το ίδιο και μείς, ας υψώσουμε τους νοητούς οφθαλμούς μας προς τον Θεό, να ζητήσουμε το θείο έλεος για μας, το Έθνος, την Εκκλησία, τον κόσμο ολόκληρο, λέγοντας: «Κύριε, κατάπεμψον το έλεός σου επί τον λαόν σου και συγχώρησον ημάς τους αμαρτωλούς και όλον τον κόσμον σου».
Στην περίοδο της Νέας Διαθήκης, διαβάζουμε για τον Μεγα Βαρσανούφιο, ότι έβλεπε να ξεσπά στον κόσμο μεγάλο κακό. Τότε τρεις άνδρες εμπόδιζαν να εξαπλωθεί στον κόσμο αυτό το κακό. Ο ένας ήταν ασκητής στην Ρώμη, ο άλλος στην Κόρινθο και ο τρίτος ο ίδιος ο άγιος Βαρσανούφιος. Οι προσευχές αυτών των τριών απέτρεψαν τον δίκαιο θυμό και την οργή του Μεγάλου Βασιλέως Χριστού.
Πιστεύω ότι και μέχρι σήμερα υπάρχουν τέτοιοι Άγιοι που προσεύχονται. Έχει τόσο οργιάσει ο σατανάς με τα όργανά του, ώστε θέλουν να καταπιούν τα πάντα. Ας προσευχόμαστε λοιπόν όλοι, διότι χανόμαστε.
Η ταπείνωση θα μας αναστήσει από κάθε χαμερπή διαλογισμό, όπως ο Κύριος «παθών και σταυρούμενος ανεστήθη και εδοξάσθη». Η ταπείνωση φέρει τη μετάνοια, που προέρχεται εκ του ρήματος μεταμελούμαι, δηλαδή αυτό το κακό που έκαμα δεν το ξανακάνω. Ο αμαρτωλός, εάν μετανοήσει, γίνεται αναμάρτητος. Ο προφήτης Δαβίδ είπε: «Ημάρτηκα τω Κυρίω», και ο προφήτης Ναθαν του είπε: «Αφείλετο ο Κύριος το αμάρτημά σου».
Να προσπαθήσουμε όλοι με τη μετάνοια να κερδίσουμε τα αιώνια αγαθά. Δύο τόποι εντεύθεν υπάρχουν: αιώνια ζωή και αιώνια κόλαση. Όσο ενάρετοι και να νομίζουμε ότι είμαστε, όμως ο ανθρώπινος νους εκ νεότητος αυτού ρέπει στα πονηρά «καν μία ώρα η ζωή ημών», διότι έτσι μας κατάντησε η απιστία των Πρωτοπλάστων.
Να έχουμε πίστη θερμή, διότι «ο πιστεύσας εις εμέ ζήσεται», λέει ο Κύριος, και «ο αγαπών εμέ, αγαπά τον αποστείλαντά με».
Αν δεν εξομολογούμαστε τους λογισμούς στον πνευματικό, θα γίνουν θηρία και θα μας φάνε. Ο γεωργός που βρήκε το παγωμένο φίδι και τό ‘βαλε στον κόρφο του, μόλις αυτό ζεστάθηκε, αμέσως τον δάγκασε. Κι εμείς, αν δεν τους εξαγορεύσουμε, θα γίνουν έργα, «η δε αμαρτία τελεσθείσα», λέει ο απόστολος Ιάκωβος, «αποκύει θάνατον».
H αγάπη είναι πολύ μεγάλο πράγμα. Αγάπη είναι ο ίδιος ο Χριστός. Ο Χριστός μάς αγάπησε μέχρι θυσίας. Ας αγαπήσουμε κι εμείς ο ένας τον άλλο με την αγάπη της θυσίας. Θέλει βία μια τέτοια αγάπη, καθώς λέει και το Ευαγγέλιο για την Βασιλεία των Ουρανών, ότι «βιασταί αρπάζουσιν αυτήν». Αρχή και οδός προς τον Θεό να είναι το «αεί βιάζεσθαι εαυτόν».
Η σωτηρία μας είναι το πρωταρχικό έργο της ευδοκίας του Θεού, διότι «πάντας θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν». Δεν έχει προσωποληψία ο Θεός. Όλους ελεεί, αλλά σώζει τους πιστούς ορθοδόξους Χριστιανούς, διότι έχουν το αληθινό βάπτισμα και την αληθινή διδασκαλία. Αν θέλουμε τη σωτηρία μας σημαίνει ότι πρέπει να φυλάξουμε τις εντολές του Θεού, χωρίς τις οποίες δεν μπορούμε ν’ αγαπήσουμε τον Θεό και τον άνθρωπο.
Το Ευαγγέλιο μας λέει: Αν λες, άνθρωπε, ότι αγαπάς τον Θεό, που δεν βλέπεις, και μισείς τον πλησίον σου που βλέπεις κάθε μέρα, είσαι ψεύτης. Η σωτηρία μας λοιπόν εξαρτάται από την στάση που θα πάρουμε απέναντι στους άλλους ανθρώπους.
Προσευχή σημαίνει επικοινωνία απευθείας με τον Θεό. Ο Ψαλμωδός λέει: «Εκχεώ ενώπιον αυτού την δέησίν μου, την θλίψιν μου ενώπιον αυτού απαγγελώ». Προ της προσευχής χρειάζεται να αυτοσυγκεντρωθούμε με ταπεινωμένο φρόνημα, όπως κάνουμε όταν πάμε να ζητήσουμε βοήθεια από κάποιον ανώτερό μας. Με τη βοήθεια της προσευχής λυτρωνόμαστε από λογισμούς και φαντασίες.
Να ετοιμαστούμε, για να μην πεθάνουμε. Ένα ρητό λέει: «Εάν πεθάνεις πριν πεθάνεις, δεν θα πεθάνεις όταν πεθάνεις». Η προετοιμασία μας, που θα πρέπει να γίνεται σ’ ολόκληρη τη ζωή μας, συνίσταται στα εξής τέσσερα σημεία:
α) Να πεθαίνουμε συνεχώς ως προς την αμαρτία,
β) να μη θαρρούμε για ό,τι καλό κάναμε και αυτοεπαινούμαστε,
γ) όσο και αν σφάλλουμε, να μην απελπιζόμαστε, και
δ) να γνωρίζουμε ότι ο Θεός παραχωρεί να αμαρτάνουμε για να ταπεινωθούμε, διότι χωρίς ταπείνωση δεν μπορούμε να εισέλθουμε στη Βασιλεία των Ουρανών.

[Από το βιβλίο: Μοναχού Δαμασκηνού Γρηγοριάτου, «Σύγχρονοι Γεροντάδες του Άθωνος», Ιερομόναχος Άνθιμος Αγιαννανίτης Πνευματικός († 1910-1996). Ι.Μ. Οσίου Γρηγορίου 2005]
(Πηγή ηλ. κειμένου: koinoniaorthodoxias.org)

Πηγή

Πόσος σεβασμός αξίζει σε ανθρώπους που δεν σέβονται το Θεό, αφού "σιγοντάρουν" συνειδητά την αίρεση;

Μετά σεβασμοῦ παρατηρήσεις στό κείμενο τοῦ Σεβ. Μητροπ. Καρπασίας κ. Χριστοφόρου:

«Ἡ Ἐκκλησιολογία τῆς ἁγίας καί μεγάλης Συνόδου»

Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου Φωτοπούλου,

ἐφημερίου Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς

   Ὁ Σεβασμιώτατος μέ τό παραπάνω κείμενό του προσπαθεῖ νά «σώσει» τήν ἀνύπαρκτη ὀρθότητα τοῦ κειμένου «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρὸς τὸν λοιπὸν Χριστιανικὸν κόσμον» πού ἐνέκρινε ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης. Γράφει μεταξύ ἄλλων τά ἀκόλουθα:

   «... κανένα κείμενο δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι τέλειο, οὔτε ἡ χρήση τῶν καλύτερων θεολογικῶν ὅρων καὶ λέξεων μποροῦν νὰ ἀποδώσουν στὴν ἀκρίβειά του τὸ περιεχόμενο τῆς ἀποκαλυφθείσας πίστεώς μας. Γι᾽ αὐτὸ καὶ στὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους, ὅπου χρησιμοποιήθηκαν οἱ ὀρθότεροι, κατ᾽ ἄνθρωπο, ὅροι, χρειάστηκε νὰ ἑρμηνευτοῦν ἀπὸ τοὺς Πατέρες διὰ τῶν συγγραμμάτων τους γιὰ νὰ γίνουν κατανοητοὶ καὶ ἀποδεκτοὶ ἀπὸ τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας».

  Μήπως ξεφεύγουμε τελείως ἀπό τήν ὀρθόδοξη αἴσθηση ταυτίζοντας ἤ ἔστω συγκρίνοντας τό διπλωματικό καί οἰκουμενιστικό λεξιλόγιο τῆς Κρήτης μέ τήν ὑψίστου ἐπιπέδου θεολογική ἀκρίβεια καί τήν θεοπνευστία τῆς ὁρολογίας τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων;

   Παρακατιών γράφει, παραπέμποντας σέ ἀποσπάσματα τοῦ κειμένου τῆς Κρήτης, τά ἑξῆς:

   «Γι᾽ αὐτὸ καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία βρίσκεται σὲ διάλογο μαζί τους: [μέ τίς ἑτερόδοξες "ἐκκλησίες"] (ἐπειδὴ κουβαλοῦν ἀπὸ τὴν πρώτη χιλιετηρίδα κάποια ἐκκλησιολογική βάση), ὥστε νὰ ἀποσαφηνισθεῖ τὸ ὅλο ἐκκλησιολογικό θέμα καὶ "ἰδιαιτέρως τῆς γενικωτέρας παρ᾽ αὐταῖς διδασκαλίας περὶ μυστηρίων, χάριτος, ἱερωσύνης καὶ ἀποστολικῆς διαδοχῆς" (ἄρθρο 6). Μὲ τὸ διάλογο αὐτὸ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία "δίνει δυναμικὴν μαρτυρίαν τοῦ

ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΟ ΚΟΡΑΝΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ… ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΧΡΙΣΤΟ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Σίγουρα κανείς δεν θα το πίστευε αν δεν έβλεπε το δημοσίευμα-ομολογία της τουρκικής εφημερίδας, Aksam, με την πραγματικά πρωτοφανή και συνάμα εκπληκτική φωτογραφία όπου προβάλλεται ένας Τούρκος ιμάμης να αναγινώσκει περικοπές από το Κοράνι στους μουσουλμάνους υπό… την σκέπη του Παντοκράτορα Ιησού Χριστού. Σημεία των καιρών ;
Το εκπληκτικό αυτό γεγονός έγινε στην περιοχή της Αμάσειας, μια περιοχή που πριν από την ανταλλαγή των πληθυσμών κατοικούσε πυκνός ελληνορθόδοξος πληθυσμός καθώς και πολλοί κρυπτοχριστιανοί που άλλοι μεν διασώθηκαν φεύγοντας για την Ελλάδα ή την Ρωσία, πολλοί όμως και με τις ίδιες τις τουρκικές μαρτυρίες παρέμειναν και ίσως εξακολουθούν να ζουν, (οι απόγονοι τους), στα μέρη εκείνα όπου γράφτηκαν πολλές μαρτυρικές σελίδες του ηρωικού Πόντου.
Σύμφωνα λοιπόν με την τουρκική εφημερίδα στην περιοχή της Αμάσειας και

(1) Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ, ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓ. ΙΟΥΣΤΙΝΟ ΠΟΠΟΒΙΤΣ

Α΄ μέρος

(Ἀπὸ POWER POINT - Παρουσίαση και Βίντεο) 

ΕΙΣΗΓΗΣΗ

ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΥ

και ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΝΕΟΥ (ΠΟΠΟΒΙΤΣ)

ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΑΝΤΙΩΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗ ΣΥΓΚΛΗΣΗ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

(ΜΟΝΗ ΤΣΕΛΙΕ ΣΕΡΒΙΑΣ, 1-5-2017) –

ΤΙΤΛΟΣ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ: Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ, ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΟΥΣΤΙΝΟ ΠΟΠΟΒΙΤΣ

(2) Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ, ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓ. ΙΟΥΣΤΙΝΟ ΠΟΠΟΒΙΤΣ

Β΄ μέρος

(3) Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ, ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓ. ΙΟΥΣΤΙΝΟ ΠΟΠΟΒΙΤΣ

Γ΄ Μέρος

ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΝΕΟΥ (ΠΟΠΟΒΙΤΣ), ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ Η ΣΥΓΚΛΗΣΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ (ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ), ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ, ΕΚΔΟΣΗ "ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ", ΑΘΗΝΑ 1971
https://drive.google.com/file/d/0B2MIhqeftC46T3pRY2FONlJldzQ/view


ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΝΕΟΥ (ΠΟΠΟΒΙΤΣ), ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΤΟΥ 1977 ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ [(ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΛΗΣΗΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ, ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΣΥΝΤΡΕΧΟΥΝ ΟΙ ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ), ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ 18 (2016) 20-32]
https://drive.google.com/file/d/0B2MIhqeftC46Um1iVEREY2hjbkk/view

Η "νέα θρησκεία", με τις άοκνες προσπάθειες της "νέας εκκλησίας", είναι εδώ!

ΑΛΒΑΝΙΚΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑ ΚΕΛΕΥΣΜΑΤΑ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

Στις 12 Μαίου, σύσσωμες οι θρησκευτικές κοινότητες της Αλβανίας 

''πρωταγωνίστησαν'' από κοινού σε μια θεατρική, οικουμενιστική παράσταση 

περίσσιας και γαλαντόμικης  ''αγάπης και ευαισθησίας'' 

σχετικά με την πολιτική κατάσταση της χώρας. 

Εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση, 

για να δείξουν ακριβώς, 

πως ο θρησκευτικός συγκρητισμός και η 

ομογενοποίηση πασών των θρησκειών  

είναι εδώ 

και περιμένει να υποδεχθεί το μεγάλο ποίμνιο 

των πλανεμένων και αποίμαντων προβάτων 

για να συγκεραστούν στον ετοιμαζόμενο, νεοποχικό

''αρχιποιμένα'' τους.

  Σύμφωνα με το ρεπορτάζ: κοινή δήλωση των θρησκευτικών κοινοτήτων σχετικά με την πολιτική κατάσταση της χώρας. ''Εμείς, η θρησκευτική κοινότητα της Αλβανίας, -Μουσουλμανική Κοινότητα, Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία, η Καθολική Εκκλησία και η Ευαγγελική Αδελφότητα- σύμφωνα με τη φύση της αποστολής μας, αισθανόμαστε μια μεγάλη πνευματική και ηθική ευθύνη έναντι των πιστών των κοινοτήτων μας και για το σύνολο της αλβανικής κοινωνίας. Μέσα από αυτή την κοινή έκκληση, λαμβάνοντας ένα σύνθημα από την πρόσφατη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στη χώρα, κάνουμε έκκληση προς την πολιτική τάξη και όλους εκείνους που έχουν θεσμικές ευθύνες για το καλό της χώρας, όπως έχουμε κάνει και άλλες φορές στο παρελθόν''. Έτσι αρχίζει το έγγραφο που μόλις κυκλοφόρησε από τις θρησκευτικές κοινότητες που βρίσκονται στην Αλβανία, για την πολιτική κατάσταση. ''Δεν είναι καθήκον μας να βρούμε ή να παρέχουμε συγκεκριμένες λύσεις στα προβλήματα της χώρας: αυτό είναι το καθήκον της πολιτικής, που έχει λάβει ακριβώς μια δημοκρατική εντολή από το λαό.'' ''Από την πλευρά μας θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Κύριο για τα πολλά καλά πράγματα που έχουν κάνει και συνεχίζουν να κάνουν, καθώς και με τη σοβαρότητα που εργάζονται ακούραστα και συχνά μυστικά, για το δίκαιο και το καλό της κοινωνίας.'' ''Την ίδια στιγμή κάποιοι διακατέχονται από έλλειψη προθυμίας για διάλογο για την επίλυση των εθνικών προβλημάτων και πάνω απ' όλα στο ζήτημα των εκλογών, που είναι ένα απαραίτητο εργαλείο για τη δημοκρατία μας. Η βίαιη και περιφρονητική ρητορική που συχνά μεταδίδεται από εκείνους που κατέχουν σημαντικές δημόσιες θέσεις μέσω των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα προκαλεί σημαντική ζημιά στον πληθυσμό και το μέλλον της χώρας''.

Γ. Δ.

Πηγή

Ως προς την υποδοχή των Λειψάνων της Αγίας Ελένης στην Ελλάδα

Λοϊζος Λ. για Λείψανα Αγ. Ελένης στην Ελλάδα 

Ως προς την υποδοχήν Λειψάνων της Αγίας Ελένης

Του Αρχιμ. Νεκταρίου Ζιόμπολα

Τελικά, μετά την επίσημη υποδοχή των λειψάνων της Αγίας Βαρβάρας προ διετίας  καὶ η επίσημη υποδοχή των όποιων λειψάνων της Αγίας Ελένης, δευτερώνει το «σύρτα φέρτα» μετά των Παπικών.

Και τώρα αβίαστα τίθεται το ερώτημα: Πως ιστορικά και πνευματικά συνδέεται «Κων/λη – Βενετία – Αθήνα»; Πως χαρακτηρίστηκε η αναμενόμενη «υποδοχή Τιμίου Ξύλου και Ιερού Σκηνώματος Αγίας Ελένης της Ισαποστόλου»; Μάλιστα ως «ένα κορυφαίο γεγονός

Η "σέκτα" του Οικουμενισμού αποκαλεί τους Ορθόδοξους "σέκτα"! --Τι να περιμένει κανείς από τον αιρετικό της "διηρημένης" Εκκλησίας Χρυσόστομο Σαββάτο; --Πάντως σφόδρα τους ενοχλεί η αποτείχιση, που με τη στάση τους -δυστυχώς- ναρκοθετούν οι π. Ζήσης-Μανώλης-Βεζύνιας

.

Ξεσάλωσαν οι Οικουμενιστές στην Κρήτη!

ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ:

Ξεσάλωσαν κατά της “αγία ανυπακοής” οι υπακούοντες στις βουλές του Φαναρίου -Σκληρές εκφράσεις από Μητροπολίτες και καθηγητές

Υμνογραφία και “αποθέωση” της Συνόδου του Κολυμπαρίου αποτέλεσε η Τρίτη Παγκρήτια Ιερατική Σύναξη στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης με πολλά καρφιά για όσους έχουν επιλέξει την “αγία ανυπακοή” αντιδρώντας στα οικουμενιστικά σχέδια του Φαναρίου.

Σέκτα αποκάλεσε τους απόντες και αντιδρώντες στη Σύνοδο ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας. Κόλαση την ακοινωνησία ο Μητροπολίτης Κισσάμου υποστηρίζοντας πως η Εκκλησία έχει ανάγκη από σωτήρες, ο δε καθηγητής κ. Γιάγκου υπογράμμισε την ύπαρξη ενός κύκλου λαϊκισμού, που αποτελείται από ανθρώπους παραπληροφορημένους με ελλιπή κατάρτιση!

Άκρως επιθετικός και ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας που έκανε λόγο και για “νεοζηλωτικούς κύκλους που δείχνουν ασέβεια προς τον ιερό συνοδικό θεσμό και πολυλογούν ατεκμηρίωτα, όντας εγκλωβισμένοι στον πειρασμό της αυτοπροβολής τους”, ενώ για τους απόντες σχολίασε πως «η μη συμμετοχή των τεσσάρων εκκλησιών στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, ήταν ένας μετεωρισμός ανορθόδοξος και εκκλησιολογικώς επικίνδυνος».
Σαφέστατη ήταν και η σφοδρή κριτική του για την Ρωσική Εκκλησία καθώς είπε ότι «οι ύβρεις κατά της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου είναι εσκεμμένες και κατευθυνόμενες και επιδιώκουν την κατάκτηση του Οικουμενικού Θρόνου από τη λεγόμενη “Τρίτη Ρώμη”, με την απειλή της “αποτείχισης” εις

Εσείς, πάτερ Νικόλαε, ξεχνάτε ότι καταργείτε Αγιογραφικές Εντολές περί απομακρύνσεως από τους αιρετικούς!

 

(Τὰ λόγια σας, μετὰ τὸ 10^ο λεπτό, ἐδῶ,:

https://www.youtube.com/watch?v=ZMsIMBZlR3s

Το άρθρο της Τετάρτης:

Θεομάχοι μητροπολίτες καταργούν Ιερούς Κανόνες λόγω... παλαιότητας!

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης

Εφημέριος του Ι.Ν. Αγίου Σπυρίδωνος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης*

Άρθρα για το "Ιστολόγιο Κατάνυξις" 2017

Αφορμή για το παρόν άρθρο έλαβα από περιστατικά που συνέβησαν το τελευταίο διάστημα και που με πόνο ψυχής δύο αδελφοί μου ιερείς που υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες μου τα διηγήθηκαν. Αποδεικνύουν περίτρανα και είναι πολύ λυπηρό, πως πολλοί ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος, διακατέχονται από αλλότριο Πνεύμα, από δαιμονικό, όσον αφορά τη  σχέση τους με την ιερά Παρακαταθήκη της Πίστεως για την οποία ορκίστηκαν ενώπιον Θεού και ανθρώπων πως θα την διαφυλάξουν ακέραια.  Αντ' αυτού, καταπατούν τους ιερούς Κανόνες των αγίων Οικουμενικών Συνόδων αλλά

Δημόσια απάντηση στο δημόσιο κατάπτυστο άρθρο του π. Γεωργίου Τσέτση:

Σκιαγράφημα τῶν «ου κατ΄επίγνωσιν» νεο-ζηλωτών 

(http://www.amen.gr/article/skiagrafima-ton-ou-katepignosin-neo-ziloton)

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Ξαναχτύπησε ἕνας ἀπὸ τοὺς πιὸ πιστοὺς καὶ πιὸ γνωστοὺς ὑπερασπιστὲς τοῦ Φαναρίου δὴ τοῦ οἰκουμενισμοῦ: Ὁ Μέγας Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Τσέτσης, ὁ ἀρνητὴς τοῦ Ἁγίου Φωτός, ὁ ἀρνητὴς τῆς Ἁγιοπατερικῆς Παράδοσης, τῆς ἀπὸ τὸν ἄλλο μεγαλοαιρεσιάρχη Ἐπίσκοπο Ἰ. Ζηζιούλα ἀποκαλουμένης «παλαιᾶς πολεμικῆς Θεολογίας», ὁ ἀρνητὴς τῶν Ἱ. Κανόνων καὶ τῶν ἀγώνων τῶν Ἁγίων.

Καὶ αὐτὴ τὴν φορὰ σοβαροφανῇ καὶ αὐστηρῇ μὲν τῇ ὄψει πεφροντισμένῃ δὲ τῇ κόμῃ ὡς δοκησίσοφος οἰκουμενιστής, τοῦ δ’ ἀπὸ στόματος χολῆς πικρότερος ῥέεν αὐδὴς καὶ ὡς ἕτερος καινονολόγος μὴ φροντίζων «ποῖον ἔπος φύγεν ἔρκος ὀδόντων» ξεχνάει τὸν Ἅγιο Θεόφιλο Ἀντιοχείας ὁ ὁποῖος γιὰ τέτοιες