Κυριακή 25 Ιουνίου 2017

Η Σύνοδος της Κρήτης εφαλτήριο για τους Οικουμενιστές Επισκόπους για να κηρύξουν την χωρίς Χριστό ειρήνη και αδελφοσύνη, δηλαδή τον επερχόμενο οικουμενικό αλληλοσπαραγμό του Αντι-χρίστου!


Ο Λόγος του Ευαγγελίου και η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Κρήτης

Του Ζιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτη

Η ευαγγελική περικοπή αυτής της Κυριακής (Ματθαίου 6, 22-33) μας προτρέπει να ζητούμε πρώτον τη Βασιλεία των Ουρανών και όλα τα άλλα που έχουμε ανάγκη, ο κοινός επουράνιος Πατέρας μας, ο Δημιουργός μας θα φροντίσει μέσα από τη θεία του Πρόνοια να τα έχουμε.


«Ζητείτε δε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα (υλικά αγαθά) προστεθήσεται υμίν» (Ματθαίου 6, 33).
Ο Ιησούς Χριστός συνδέει την Βασιλεία των Ουρανών με την επικράτηση της Δικαιοσύνης του Θεού, να κάνουμε το παν να μη αδικείται κανένας άνθρωπος, να ζούμε δηλαδή μέσα στην πραγματικότητα της Δικαιοσύνης του Θεού. Όταν απουσιάζει η Δικαιοσύνη από μια κοινωνία δημιουργούνται οικονομικές και κοινωνικές κρίσεις, κι όλες οι μορφές κοινωνικής αδικίας και βίας, όπως η τρομοκρατία. Η ελπίδα μας να γίνουμε μέτοχοι της Βασιλείας του Θεού στηρίζεται στη συμμετοχή μας στη ζωή του Χριστού, να ζούμε δηλαδή με πρότυπο τη ζωή του Χριστού και των αγίων μας.
Η Ιστορική πλέον Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Κρήτης της οποίας προέδρευσε ο Παναγιώτατος Οικουμενικός μας Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος στο πολύ σημαντικό κείμενο της για την αποστολή της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο σύγχρονο κόσμο για «τη συμβολή της Ορθοδόξου Εκκλησίας εις επικράτησιν της ειρήνης, της δικαιοσύνης, της ελευθερίας, της αδελφοσύνης και της αγάπης μεταξύ των λαών, και άρσιν των φυλετικών και λοιπών διακρίσεων», τονίζεται με σαφήνεια ότι, «Εμπνεομένη διαρκώς από την προσδοκίαν και την πρόγευσιν αυτήν της Βασιλείας του Θεού, η Εκκλησία δεν αδιαφορεί διά τα προβλήματα του ανθρώπου της

Τίποτα δεν τους σταματά! --Οι Οικουμενιστές διακονούν με ...συνέπεια την Πανθρησκεία!

Έχουν διαγράψει τη λέξη "Χριστός" οι Οικουμενιστές, στις σχέσεις τους με τους αλλόθρησκους! Κατάργησαν την Εντολή του Κυρίου για τον  Ευαγγελισμό των εθνών! 


Μήνυμα του Πατριάρχη Αλεξανδρείας για το Ραμαζάνι 2017



ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΑΘΜ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΡΑΜΑΖΑΝΙΟΥ


Με την ευκαιρία της ολοκλήρωσης του ιερού μηνός του Ραμαζανίου, επιθυμώ να εκφράσω τις ειλικρινείς και φιλάδελφες ευχές μου προς την ευλογημένη χώρα μας την Αίγυπτο, αλλά και προς όλους τους Μουσουλμάνους στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, με την ελπίδα η Ειρήνη του Θεού, κοινός παρανομαστής του αξιακού συστήματος όλων των θρησκευτικών παραδόσεων που άνθισαν στην περιοχή, να πρυτανεύσει έναντι κάθε προσπαθείας παρεκτροπής προς το διχασμό και τη βία.
Δυστυχώς, φέτος την Αίγυπτο έχουν σημαδέψει απεχθή τρομοκρατικά γεγονότα, με την απαξίωση της ζωής αθώων αμάχων αδελφών μας, οι οποίοι πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος στο βωμό του ατέρμονου τρομοκρατικού παραλογισμού. Προσεύχομαι νυχθημερόν προς τον Θεό της Ειρήνης, της Αγάπης και της Καταλλαγής, να κλείσει

Κατηγορώ

Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου
  
δῶ μακριὰ ἀπὸ τὴν πατρίδα, καὶ βιώνοντας –ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἔλλειψη ἐπικοινωνίας μὲ συμπατριῶτες– τὴν ἔλλειψη τῆς «φίλης Ὀρθοδοξίας» καὶ τῶν οἴκων της, ποὺ κατέχουν οἱ αἱρετικοί,

Κατηγορῶ τοὺς οἰκουμενιστές, διότι κατέλαβαν τὶς ἐκκλησίες καὶ μᾶς στέρησαν μέσω τῆς αἱρέσεως τους τοὺς ναοὺς καὶ τὸ καταφύγιο ποὺ μόνο ἡ κατανυκτικὴ ἀτμόσφαιρα τοῦ Ὀρθόδοξου Ναοῦ προσφέρει.

Μᾶς στέρησαν τὴν παρηγοριὰ τῶν εἰκόνων, τὴν χαρὰ καὶ ὀμορφιὰ τῶν Ἀκολουθιῶν, τὴν ἐξαϋλωτικὴ καὶ περιϊπτάμενη μυρωδιὰ τοῦ λιβανιοῦ καὶ τοῦ κεριοῦ, τὴν μέσῳ τῆς Θείας Λειτουργίας ὑπενθύμηση, ὅτι ὑπάρχει ἕνας ἄλλος κόσμος ἀνώτερος ἀπὸ αὐτὸν ποὺ βιώνουμε, ὁ κόσμος τῶν ἀγγέλων καὶ τῶν Ἁγίων, ὁ κόσμος τοῦ Θεοῦ.
Κατηγορῶ τοὺς οἰκουμενιστές, διότι ἀντάλλαξαν τὴν Ἀλήθεια μὲ τὸ ψέμα, τὴν δόξα τοῦ Θεοῦ μὲ τὴν δόξα τῶν ἀνθρώπων, τὴν μωρία καὶ τὸ σκάνδαλο τοῦ Παύλου μὲ τὴν πανεπιστημιακὴ γνώση καὶ τὴν κοσμικὴ ἀποδοχή, τὴν φτώχεια τοῦ Χριστοῦ μὲ τὰ πλούτη τοῦ κόσμου, τὴν ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλία μὲ τοὺς τρεῖς πειρασμοὺς τοῦ διαβόλου στὴν ἔρημο.
Κατηγορῶ τοὺς οἰκουμενιστές, διότι παραχάραξαν καὶ ἀκύρωσαν τὰ ὅσια καὶ τὰ ἱερά, τὶς μοναδικὲς ἀξίες ποὺ ἀνυψώνουν τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν φέρνουν πιὸ κοντὰ στὸν Θεὸ ἀπομακρύνοντάς τον παράλληλα ἀπὸ φροῦδες καὶ ἀπατηλὲς φαντασιώσεις καὶ φιλοδοξίες, ἀκύρωσαν τὰ ὑπερκόσμια καὶ τὰ ἀντάλλαξαν μὲ ἐγκόσμια, ἀπαρνήθηκαν τοὺς ἁγίους καὶ ἀποδέχθηκαν καθηγητὲς πανεπιστημίων, ἀρνήθηκαν τὴν θέση τοῦ ἔσχατου ποὺ ὑψώνει καὶ προτίμησαν τὰ πρωτεῖα καὶ τὰ ἀξιώματα τοῦ ἀλάστορος ποὺ ταπεινώνει.

Μαζί με τον Χριστό θα βάλουμε τα είδωλα και τους ψευδοθεούς;


Μαζί με τον Χριστό θα βάλουμε τα είδωλα και τους ψευδοθεούς;

Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής Παιδαγωγικής – Χριστιανικής Παιδαγωγικής στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ

«Δεν θα γκρεμίσουμε το σχολείο φυσικά, αλλά δεν πρέπει να επιτρέψουμε στο σχολείο να γκρεμίσει τις ψυχές των παιδιών» (Ιω. Χρυσόστομος) Πριν λίγους μήνες ένας Μητροπολίτης από τη Βόρεια Ελλάδα, βλέποντας τον πνευματικό κίνδυνο που υπάρχει από την εφαρμογή του πολυθρησκειακού συνονθυλεύματος που εγκρίθηκε τον Σεπτέμβριο από το Υπουργείο Παιδείας
για να εισαχθεί στα σχολεία ως νέα θρησκευτική διδασκαλία των μαθητών, διατύπωσε με ελάχιστες λέξεις, γεμάτες όμως από παιδαγωγική σοφία, μια μεγάλη αλήθεια: «Θέλουν μαζί με τον Χριστό να βάλουμε και όλους τους ψευδοθεούς, τον Αλλάχ, τον Βούδα και τον Βισνού, οι οποίοι είναι είδωλα».
Η θεώρηση των θεών των θρησκειών ως είδωλα, σε σχέση με την εξ Αποκαλύψεως πίστη στον Ιησού Χριστό, αποτελεί αγιογραφική διδασκαλία. Ο Απ. Παύλος, σαφώς απορρίπτει την ύπαρξη άλλων

Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς: Ένας οικουμενικός Ιεράρχης


Ν. Σακαλάκης, Μαθηματικός

Σχετική εικόναΠανίσχυρες ήταν οι θείες ενέργειες και δυνά­μεις, τις οποίες η χάρις του Τριαδικού θεού δώρισε στον άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς, (1896-1966) επίσκοπο Σαγγάης και Σαν Φρανσίσκο, του οποίου τη μνήμη επιτελούμε στις 2 Ιουλίου.
Στο συναξάρι της ημέρας αυτής, μεταξύ άλλων, διαβάζουμε: «Ήταν Ρώσος στην καταγωγή και χει­ροτονήθηκε επίσκοπος για τη ρωσική εκκλησία της διασποράς στη Σαγγάη το 1934. Το 1951 ορίστηκε Αρχιεπίσκοπος Δυτικής Ευρώπης με έδρα αρχικά το Παρίσι και στη συνέχεια τις Βρυξέλλες.
Το 1962 τον τοποθέτησαν στο Σαν Φρανσίσκο, ε­κεί όπου υπέμεινε αγόγγυστα πολλές δοκιμασίες και κα­τηγορίες.
Κοιμήθηκε ειρηνικά στις 2 Ιουλίου (νέο ημερολό­γιο) το 1966 μετά την τέλεση της Θείας Λειτουρ­γίας.
Δοξάστηκε από το Θεό με την αφθαρσία και μυροβλυσία του αγίου λειψάνου του.
Υπάρχουν δύο σπουδαίες εκδόσεις - μεταφράσεις στα ελληνικά για τη ζωή του αγίου. Δύο βιβλία, που μιλούν στις καρδιές των Ελλήνων για το μεγάλο ά­γιο των καιρών μας.
Υπάρχει κίνδυνος με τα πολλά εγκώμια να τον υποτιμήσουμε ή να τον υπερτιμήσουμε, παρά να τον τιμήσουμε όπως αρμόζει στα όρια της Εκκλησίας. Γι’ αυτό θα προσπαθήσουμε να τον προσεγγίσου­με, ιστορώντας σαφώς τους κεντρικούς άξονες της ζωής του. Το πνευματικό του παιδί, ο μακαριστός ιερομόναχος π. Σεραφείμ Ρόουζ, γράφει σχετικά: «Ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης κατάφερε στη ζωή του να ενώσει τρία είδη

«Ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν»! Και εις τους Ορθοδόξους και εις τους Οικουμενιστές!


Κυριακή Γ΄ Ματθαίου:

Ομιλία εις το «Ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν»
Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου


Πολλοί από τους πιστούς δεν είναι λιγότερο από τους απίστους προσκολλημένοι στην κακία. Μερικοί μάλιστα πολύ περισσότερο από αυτούς. Γι’ αυτό και σε εκείνους είναι αναγκαίο να ειπούμε: «Έγειρε ο καθεύδων και ανάστα εκ των νεκρών, και επιφαύσει σοι (θα σε φωτίσει δηλαδή) ο Χριστός». Προς αυτούς αρμόζει να ειπούμε και τούτο: «Ο Θεός ουκ έστι νεκρών, αλλά ζώντων». Εφ’ όσον λοιπόν δεν είναι Θεός νεκρών, ας ζήσουμε.
Ωστόσο μερικοί λέγουν ότι είναι υπερβολή αυτό που λέγει ο Απόστολος, ότι ο πλεονέκτης είναι ειδωλολάτρης. Δεν είναι όμως υπερβολικός ο λόγος, αλλά αληθινός. Γιατί και με ποιο τρόπο; Διότι ο πλεονέκτης απομακρύνεται από τον Θεό, όπως ακριβώς ο ειδωλολάτρης. Και για να μη νομίσεις ότι έτσι απλώς το είπε, είναι απόφασις του ιδίου του Χριστού, ο οποίος λέγει: «Ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμμωνά». Όποιοι υπηρετούν τον μαμμωνά, έχουν εκβάλει τους εαυτούς των από τη δουλεία του Θεού. Και αφού αρνήθηκαν την εξουσία του και έγιναν δούλοι στον άψυχο χρυσό, βεβαίως είναι ειδωλολάτρες.
– Αλλά θα ειπείς, δεν έκαμα είδωλο ούτε έστησα βωμό, ούτε εθυσίασα πρόβατο, ούτε προσέφερα οίνον ως σπονδή, αλλά στην εκκλησία ήλθα, και ύψωσα τα χέρια μου στον μονογενή Υιό του Θεού, και μετέχω των μυστηρίων, και λαμβάνω μέρος στην προσευχή και σε όλα τα άλλα, τα οποία αρμόζουν στον χριστιανό. Πώς, λοιπόν, προσκυνώ τα είδωλα;
– Αυτό, μάλιστα, είναι και το πλέον θαυμαστό, ότι ενώ έχεις λάβει πείρα και εγεύθης τη φιλανθρωπία του Θεού, και είδες ότι ο Κύριος είναι αγαθός, εγκατέλειψες τον αγαθόν και απεδέχθης τον ωμόν τύραννο, και προσποιείσαι μεν ότι υπηρετείς αυτόν, ενώ στην πραγματικότητα υπέταξες τον εαυτό σου στον σκληρό και φοβερό τύραννο της φιλαργυρίας. Και δεν μου ανέφερες ακόμη κάποιο ιδικό σου κατόρθωμα, αλλά τα δώρα του Δεσπότου. Ειπέ μου, σε παρακαλώ, από τι κρίνουμε τον στρατιώτη, όταν ανήκει στη σωματοφυλακή του βασιλέως, και τρέφεται από αυτόν, και αποκαλείται άνθρωπος ιδικός του, ή όταν δεν έχει τα ίδια με εκείνον φρονήματα, και προσποιείται μεν ότι είναι με το μέρος του και τον υπηρετεί, προτιμά όμως τα έργα των εχθρών; Είναι ολοφάνερο ότι τον εκτιμούμε όταν ανήκει στη σωματοφυλακή του βασιλέως. Γι’ αυτό και είναι άξιος σκληροτέρας τιμωρίας από ό,τι θα ήταν εάν αποχωρούσε από τη δουλεία του βασιλέως, και προσχωρούσε στους εχθρούς. Και συ λοιπόν υβρίζεις τον Θεό σαν

Ο όρος "Εκκλησίες" στην κοινή δήλωση Πάπα και Πατριάρχη Μόσχας στην Κούβα

π. Φώτιος Βεζύνιας.

Βαρυσήμαντο άρθρο στο www.fanarion.Blogspot.gr. Προσεκτική ανάγνωση δεικνύει ποία είναι η πραγματική άποψη και του Οικουμενικού Πατριάρχου και του Πατριάρχου Μόσχας και του ονομαζομένου «πάπα Ρώμης» περί συγκλήσεως των «Χριστιανών». Είναι σαφές ότι όλοι…. είναι κάτω από τον ίδιο τρόπο σκέψης. Και ο τρόπος σκέψης απέχει παρασάγγας από τον του τροπαρίου «Καί τρόπων μέτοχος, καί θρόνων διάδοχος, τῶν Ἀποστόλων γενόμενος, τήν πρᾶξιν εὗρες θεόπνευστε, εἰς θεωρίας ἐπίβασιν· διά τοῦτο τόν λόγον τῆς ἀληθείας ὀρθοτομῶν, καί τῇ πίστει ἐνήθλησας μέχρις αἵματος..» Δυστυχώς είναι ο τρόπος σκέψης των οικουμενιστών. Γιατί οικουμενιστές δεν υπάρχουν μόνο ορθόδοξοι αλλά και ετερόδοξοι και αλλόδοξοι.
Στώμεν καλώς αδελφοί. Οι καιροί πονηροί εισί.

("Π.Π.": Εὐχάριστο τὸ ὅτι καταλάβατε κάποια αὐτονόητα πράγματα. Ἐλπίζουμε νὰ τὰ ἔχουν καταλάβει καὶ κάποιοι σύμμαχοί σας, ποὺ στήριζαν τὶς ἐλπίδες τους στοὺς Ἐπισκόπους τῆς Μόσχας,  ἢ τῆς Γόρτυνος ἢ τοῦ Πειραιᾶ).

Ο όρος "Εκκλησίες" στην κοινή δήλωση Πάπα και Πατριάρχη Μόσχας στην Κούβα 
και η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος

[Το άρθρο είναι παλαιότερο και αναδημοσιεύεται με αφορμή και την επίσκεψη 
του Πατριάρχου των Κοπτών Θεοδώρου Β' στην Μόσχα]

Του Ιωάννη Λότσιου, Δρος Θεολογίας

Η ιστορική συνάντηση Πάπα και Πατριάρχου Μόσχας δεν είναι απλό γεγονός αλλά θεμελιακό σημείο αναφοράς για την περαιτέρω πορεία των σχέσεων τους. Ο σχολιασμός για την πρώτη αυτή συνάντηση επικεντρώθηκε στην ερμηνεία της εκκλησιαστικής πολιτικής του Βατικανού και του Πατριαρχείου της Ρωσίας. 
Τα θέματα της Ουκρανίας, της Ουνίας, η προσμονή της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου στην Κρήτη και άλλα εκατέρωθεν εκκλησιαστικά προβλήματα παραθεωρήθηκαν και οι επικριτές περιορίστηκαν στην επισήμανση ορισμένων ιστορικών γεγονότων, ειδικά μετά την δεκαετία του '70. Εκείνο που προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση και δημιούργησε έντονα ερωτηματικά ήταν ο υπερτονισμός της συναντήσεως αυτής ως πρώτη μεταξύ Πάπα και Πατριάρχου μετά το Σχίσμα του 1054!!! Ίσως έγινε από σκοπιμότητα για την υποτίμηση των προηγηθέντων συναντήσεων Παπών και Οικουμενικών Πατριαρχών. 
Βέβαια η πραγματοποίηση της συνάντησης στην Κούβα έχει δύο αξιοπρόσεκτες βασικές πλευρές. Η μια αναφέρεται στην απόρριψη της Ευρώπης ως τόπου συνάντησης μεταξύ των δύο Προκαθημένων, λόγω των ιστορικών διαταραχών και διαιρέσεων. Η δεύτερη πλευρά βρίσκεται στην χώρα της Κούβας, ως νέο σημείο και ουδέτερο σημείο αναφοράς. Ειδικότερα η πραγματοποίηση της συνάντησης στο αεροδρόμιο και όχι σε κάποια Εκκλησία και οι συμβολισμοί της ανταλλαγής των δώρων, έδειξαν μια θέληση για περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων. 
Η Κοινή Δήλωση1 είναι το πρώτο δείγμα αυτής τη βελτίωσης των σχέσεων. Οι δύο Προκαθήμενοι επισημαίνοντας ορισμένα σύγχρονα προβλήματα, των διώξεων των Χριστιανών στην Ανατολή, του γάμου και της οικογένειας και άλλων, αναδεικνύουν και ορισμένα οικουμενικά στοιχεία. Οι υπογραφές στο τέλος της Κοινής Δηλώσεως για τον Φραγκίσκο ως "Επίσκοπο Ρώμης, Πάπα της Καθολικής Εκκλησίας'' και για τον Κύριλλο ως ''Πατριάρχης Μόσχας και πάσης Ρωσίας'', βρίσκονται με τον ιδιαίτερο τονισμό των χαρακτηρισμών ''αδελφοί'' (παράγρ 2), ''δύο Εκκλησίες", ( παράγρ. 1) και ''Χριστιανικές Εκκλησίες'' (παράγρ. 18). 
Μερικά από αυτά τα οικουμενικά στοιχεία με σύντομη αναφορά είναι τα εξής: 
- Η Κοινή Μαρτυρία. Στην Κοινή Δήλωση υπογραμμίζεται η από κοινού συνεργασία με αποφασιστικότητα για την ενότητα των Χριστιανών. Η υπογράμμιση της μετάθεσης της συνάντησης από τον "Παλαιό Κόσμο'' στον ''Νέο  Κόσμο'' ταυτίζεται με την κοινή εργασία μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών (παράγρ 2-4), μας δίνει την εντύπωση ότι η σχέση αυτή υπάρχει από τώρα. Η αναγκαιότητα αυτής της κοινής πορείας βρίσκεται στο αγωνιώδες ερώτημα μιας κοινής, ισχυρής και ενωμένης Χριστιανικής Μαρτυρίας σε μια εποχή των αλλαγών (παράγρ. 3). 
- Ιστορικές διαιρέσεις. Τονίζεται η κοινή παράδοση της α' χιλιετίας για την στέρηση της από κοινού τελέσεως της Θείας Ευχαριστίας, Ορθοδόξων και Καθολικών. Ο χωρισμός αναφέρεται σε πληγές συγκρούσεων, του παρελθόντος και του πρόσφατου καιρού. Επίσης γίνεται λόγος για τις αντιθέσεις που κληρονομήθηκαν για την πίστη στον Τριαδικό Θεό. Διαμαρτυρία για την απώλεια της ενότητας ως συνέπειας της ανθρώπινης αδυναμίας και της αμαρτίας που διαπράχθηκε (παράγρ. 5). Επίσης τονίζεται η έννοια της αποκατάστασης της ενότητας (παράγρ 6). Ορθόδοξοι και Καθολικοί είναι ενωμένοι όχι μόνο από την παράδοση της α' χιλιετίας, αλλά και από την αποστολή τους στον κόσμο. Όχι μόνο ο αμοιβαίος σεβασμός είναι απαραίτητος, αλλά αποκλείεται κάθε είδους προσηλυτισμός (παράγρ 24). Ορθόδοξοι και Καθολικοί δεν είναι ανταγωνιστές, αλλά αδέλφια μεταξύ τους (παράγρ. 24). 
- Κοινή Παράδοση και Κοινοί Άγιοι. Η σύσφιξη των δεσμών επισημαίνεται με το μοίρασμα της ίδιας πνευματικής παράδοσης της α΄ χιλιετίας του Χριστιανισμού. Μάρτυρες αυτής της παράδοσης είναι η Παναγία Θεοτόκος και οι Άγιοι. Εκτός από αυτούς τους κοινούς Αγίους αναφέρονται και οι αναρίθμητοι μάρτυρες που αποτελούν τον ''σπόρο των Χριστιανών'' (παράγρ. 4). 
- Οι Σύγχρονοι Κοινοί Μάρτυρες. Οι Χριστιανοί που ανήκουν σε οποιαδήποτε Εκκλησία-Ομολογία, θυσίασαν την ζωή τους για την αλήθεια του Ευαγγελίου προτιμώντας τον θάνατο. Αυτοί αναφέρονται ως κοινοί μάρτυρες, με κοινό στοιχείο το ίδιο το μαρτύριο, αποτελούν μια υπόσχεση για την ενότητα των Χριστιανών (παράγρ. 12 και μια αναφορά στην θέση του Πάπα Φραγκίσκου για τον ''Οικουμενισμό του Αίματος"). 
- Διαθρησκειακός Διάλογος. Ο Διαθρησκειακός Διάλογος είναι απαραίτητος και συνάμα αναγκαίος, οι διαφορές στις θρησκευτικές αλήθειες δεν μπορεί να αποτελούν

Σάββατο 24 Ιουνίου 2017

Για να δούμε, τι τελικά θα αποφασίσουν οι Μητροπολίτες!

Το παρασκήνιο που οδήγησε στην έκτακτη σύγκληση της Ιεραρχίας για το μάθημα των Θρησκευτικών την προσεχή Τρίτη 27/06/2017.



ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ Μ. ΤΖΟΥΜΑ



 Μπορεί τελευταία,  να μην σας ενημερώνουμε για όλη την τρέχουσα επικαιρότητα,λόγω  κάποιων προσωπικών προβλημάτων που έχουν για μας  προτεραιότητα,αλλά για ορισμένα  θέματα θεωρούμε υποχρέωσή μας  να ασχολούμεθα προσωπικά και να τα φωτίζουμε σε βάθος, για να μαθαίνουμε όλη την αλήθεια και όχι τα σερβιρισμένα τεχνιέντως ψεύδη.
Η ιστορία της Εκκλησίας μας γράφεται με αλήθειες, μερικές φορές οδυνηρές, αλλά πάντα  αλήθειες!

Το θέμα που έχει προκύψει με το μάθημα των θρησκευτικών  και τις ανακόλουθες ενέργειες και πράξεις της Κυβέρνησης και ειδικά του Υπ. Παιδείας κ. Γιαβρόγλου, ο

Πνευματική οικουμενιστικὴ τροφή του Μητροπ. Καλαβρύτων Αμβροσίου!


Ἡ μνημόνευση τῶν ἑτεροδόξων κατὰ τὴν «Μεγάλη Εἴσοδο» …ἐπιτρέπεται!!!

 

Ἀπὸ τὶς συζητήσεις καὶ τὴν διδασκαλία του στὸ προσωπικό του Ἱστολόγιο

ς γνωστὸν τὴν 15η  Ἰουνίου τοῦ 1995 στὸ Αἴγιο ἔγινε ὁ φονικὸς σεισμὸς ποὺ εἶχε δεκάδες νεκρούς. Μεταξὺ αὐτῶν ἦσαν καὶ 10 περίπου Γαλοι πολίτες, ἑτερόδοξοι ὡς πρὸς τὸ θρήσκευμα, ποὺ παραθέριζαν καὶ ἔμεναν σὲ ξενοδοχεῖο τῆς πόλης. Κάποιοι πιστοὶ ἐξεπλάγησσαν ὅταν ἄκουσαν τὸ μητροπολίτη Καλαβρύτων νὰ μνημονεύει ἀνεπίτρεπτα στὴ Θ. Λειτουργία, καὶ στὰ Ἅγια, τὰ ὀνόματα τῶν αἱρετικῶν, κάτι ποὺ ἀπαγορεύεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας, ἀφοῦ μπορεῖ κανεὶς νὰ προσεύχεται γιὰ ὅλους, ἀλλὰ ὄχι κατὰ τὴν Θ. Λειτουργία. Ἕνας ἀπ' αὐτοὺς ἐρωτᾶ κ. Ἀμβρόσιος· γιατί πραγματοποιεῖ αὐτὴ τὴν μνημόνευση; Κι ὁ κ. Ἀμβρόσιος ἀπαντᾶ διδάσκοντας ὅτι αὐτὸ ἐπιτρέπεται! Καὶ συνιστᾶ στοὺς πιστούς: «Παρακαλώ πατρικά, πλατύνατε τις καρδιές σας» καὶ μὴ μένετε σὲ τέτοιες λεπτομέρειες!!!

Ο/Η Aigio είπε... Σεβασμιώτατε Η ορθοδοξία και η ορθοπραξία είναι το πρώτο έργο του Επισκόπου. Γι’ αυτό ελπίζουμε ότι ορθοπρακτώντας φέτος στην αγρυπνία της 15ης Ιουνίου που θα κάνετε, να μην επιτρέψετε να αναφερθούν τα ονόματα των μη ορθοδόξων θυμάτων του σεισμού στα Άγια, όπως έγινε το 2007 και το 2005 από όσο θυμόμαστε…  Έχει γίνει επισήμανση του γεγονότος σε ιερείς σας, οι οποίοι –άβουλα- μας είπαν ότι απλώς εκτελούν την εντολή σας. Σεις δε ο ίδιος το 2006 δε τους μνημονεύσατε. Αιγιώτες
Ο/Η ΣΤΟΧΑΖΟΜΑΙ και ΓΡΑΦΩ...... (σ.σ: δηλ. ὁ κ. Ἀμβρόσιος) είπε... ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ "Aigio"
…2) Ναί, μερικές φορές δεν εμνημὀνευσα τα ονόματα των Γάλλων, που ήσαν θύματα του σεισμού κατα το 1995. Αλλά και πολλές ἀλλες τα εμνημόνευσα. Πρός τί η ἐμφαση;
3) Θεωρώ ότι στην προσευχή μας, μάλιστα δε υπέρ των νεκρών, δεν υπάρχουν ὀρια. Μπορούμε και πρέπει να προσευχόμεθα υπέρ όλων. Υπέρ των Ορθοδόξων Αδελφών μας, …υπέρ των Ετεροδόξων Αδελφών μας, υπέρ τῶν αλλοθρήσκων και των αλλοπίστων Αδελφών μας…Η εντολή του Κυρίου είναι: "εύχεσθε υπέρ αλλήλων, όπως ιαθήτε". "Εύχεσθε υπέρ των επηρεαζόντων ημας". Ο Κύριος εδίδαξε να αγαπάμε και τους εχθρούς μας… Με τους ατυχείς Γάλλους λοιπόν θα τα βάλλουμε; …Ετάφησαν στα ερείπια ενός ξενοδοχείου, όπου είχαν ἐλθει να κάμουν διακοπές! Τους χρεωστούμε μια προσευχή! 8) Παρακαλώ πατρικά, πλατύνατε τις καρδιές σας…    + Ο Κ & Αι. Α
Ο/Η Τάσος είπε... Σεβασμιώτατε τὴν εὐχὴ Σας!  Ἡ τοποθέτησή Σας στὸ θέμα τῆς μνημόνευσης ὅλων τῶν ἀδελφῶν μας, καταδεικνύει ἔτι μία φορὰ τὸ ὀρθόδοξο ἦθος Σας καὶ μᾶς συγκινεῖ πραγματικά. Προσκυνῶ!
Ο/Η Ντινα είπε... Καλησπέρα Σεβασμιώτατε! Αιγιώτισσα δεν

Τραγικά πρόσωπα! Άλλα διδάσκουν και άλλα κάνουν!

"Ὁ γνοὺς καὶ μὴ ποιήσας δαρήσετε πολλάς"!
  

Άγιος Μάρκος προς κλήρο και λαό:

Να μην έχουν εκκλησιαστική κοινωνία με γραικολατίνους

(δηλ. τους Οἰκουμενιστές)


   Ιστολόγιον Κατάνυξις: Επιλέγουμε και σας παρουσιάζουμε, τμήματα της εξαιρετικής εισηγήσεως του πρωτ. Αγγέλου Αγγελακοπούλου, που ἐκφωνήθηκε  στη Σόφια Βουλγαρίας,  9-10 Ιουνίου 2017Όπως επισημαίνει στον επίλογό του ο π. Άγγελος: “...Δέν θά ἦταν καθόλου τολμηρό καί ὑπερβολικό νά ὑποστηρίξουμε ὅτι στις ἡμέρες μας ζοῦμε μία ἀναβίωση τῆς Φερράρας-Φλωρεντίας. Ἡ ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης, πού συνεκλήθη στά τέλη τοῦ Ἰουνίου 2016, εἶναι μία νέα Φερράρα-Φλωρεντία. Δέν εἶναι οὔτε ἁγία, οὔτε μεγάλη, οὔτε σύνοδος. Εἶναι μία ληστρική, Φλωρεντινή, αἱρετική, οἰκουμενιστική ψευδοσύνοδος ..”
    Στη σημερινή μας ανάρτηση, αναδεικνύουμε, το μεγαλείο της μορφής του Αγίου Μάρκου Ευγενικού, τη στάση του μετά την Ψευδοσύνοδο και τη διακοπή της μνημόνευσης αιρετιζόντων και αιρετικών Πατριαρχών και Αρχιερέων, όχι μόνο σε αυτή τη ζωή αλλά και μετά θάνατον! (Ο τονισμός δικός μας -σ.σ.: τῆς "Κατάνυξις")  

Πως η Ορθοδοξία ξεπέρασε την ψευδοσύνοδο της Φερράρας-Φλωρεντίας


Ἅγιος Μᾶρκος Ἀρχιεπίσκοπος Ἐφέσου ὁ Εὐγενικός, ὁ ἄτλας τῆς Ὀρθοδοξίας
Εἶναι γεγονός ὅτι, ἄν δέν ὑπῆρχε, κατ’ εὐδοκίαν Θεοῦ, σ’ αὐτήν τήν κρίσιμη γιά τήν Ὀρθοδοξία περίοδο ὁ ἅγιος Μᾶρκος, θά εἶχε φραγκέψει,  ἐκλατινιστεῖ ὅλη ἡ Ἀνατολή καί ἡ ἀληθινή πίστη θά εἶχε ἐξαλειφθεῖ ἀπό τή γῆ. Τό σπουδαῖο εἶναι ὅτι ὁ ἅγιος Μᾶρκος δέν ἀγωνίσθηκε μόνο κατά τή ψευδοσύνοδο τῆς Φλωρεντίας-Φερράρας, πρᾶγμα πού εἶναι σέ πολλούς γνωστό, ἀλλά ἀγωνίσθηκε καί μετά τήν ὑπογραφή τῆς συμφωνίας καί τήν ἐπάνοδο στήν Κων/λη. Αὐτοί μάλιστα οἱ τελευταῖοι ἀγῶνες του, οἱ ὁποῖοι σέ πολλούς εἶναι ἄγνωστοι, ἔχουν ἴσως μεγαλύτερη σημασία, διότι θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι οἱ κατά τήν ψευδοσύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας ἀγῶνες του δέν τελεσφόρησαν, ἐφ’ ὅσον ὑπογράφτηκε τελικῶς ἡ ψευδοένωση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέ τήν αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ, ἐνῶ οἱ μετά τήν ψευδοσύνοδο ἀγῶνες του εἶχαν πλήρη ἐπιτυχία, ἐπειδή ἔγιναν αἰτία νά ἐπανέλθει ἡ Ὀρθοδοξία καί νά καταδικασθεῖ συνοδικῶς ἡ ψευδοσύνοδος τῆς Φλωρεντίας καί μαζί ἡ αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ.
Ἐπίσης, ὁ ἅγιος Μᾶρκος διέκοψε τήν ἐκκλησιαστική κοινωνία μέ ὅλους ὅσους ὑπέγραψαν τήν ψευδοένωση στήν Φλωρεντία καί ὅσους τούς ἀκολουθοῦσαν. Ἀρνήθηκε νά ἔλθει σέ ὁποιαδήποτε ἐπαφή μέ τόν νέο λατινόφρονα Πατριάρχη Κων/λεως Μητροφάνη καί τούς ὁμόφρονές του.  Ἀναφέρει ὁ ἴδιος: «ἐγώ, λοιπόν, ἀφοῦ χωρίστηκα ἀπ'αὐτούς (τούς λατινόφρονες), γιά νά εἶμαι ἑνωμένος μέ τούς ἁγίους πατέρες καί διδασκάλους, κάνω σέ ὅλους φανερή τήν γνώμη μου μέ τά γραφόμενά μου, ὥστε νά μπορεῖ ὁ καθένας, πού θέλει, νά κρίνει, ἄν ἔχαιρα γιά τά ὑγιῆ δόγματα ἤ ἄν δέχθηκα τήν γενομένη ἕνωση μέ διεστραμμένα δόγματα καί διδασκαλίες».
Ὁ Σ. Συρόπουλος, ἀναφερόμενος στήν διαδικασία γιά τήν ἐκλογή τοῦ νέου Πατριάρχου, λέγει ὅτι ὁ ἅγιος Μάρκος δέν εἶχε ἐκκλησιαστική κοινωνία οὔτε μέ τή Σύνοδο.
«Ὁ βασιλιάς καί οἱ ἄρχοντες δέν ἔκαναν καθόλου λόγο γιά τόν Ἐφέσου, γιά νά παραστεῖ στήν ψηφοφορία, ἐπειδή τόν βρῆκαν νά εἶναι χωρισμένος ἀπό ὅλους, πού ἀποτελοῦσαν τήν Σύνοδο».
Ἐκτός ἀπό τήν προσωπική του παύση τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μέ τούς λατινόφρονες, ὁ ἅγιος Μᾶρκος παρότρυνε τόν κλῆρο καί τόν λαό οὔτε αὐτοί νά   ἔχουν ἐκκλησιαστική κοινωνία μέ τόν αἱρεσιάρχη «Πάπα» καί τούς γραικολατίνους.
Λέγει ὁ ἴδιος: «Νά ἀποφεύγετε, λοιπόν, κι ἐσεῖς, ἀδελφοί, τήν κοινωνία μέ τούς ἀκοινώνητους καί τή μνημόνευση τῶν ἀμνημονεύτων. Νά, ἐγώ ὁ ἁμαρτωλός Μᾶρκος, σᾶς λέω ὅτι αὐτός, πού μνημονεύει τόν πάπα ὡς ὀρθόδοξο ἀρχιερέα, εἶναι ἔνοχος, ὥστε νά ἐκπληρώσει ὅλο τόν λατινισμό, καί νά φτάσει μέχρι τό σημεῖο νά κουρέψει ἀκόμη καί τά γένεια του. Ὁ λατινόφρων θά κριθεῖ μαζί μέ τούς Λατίνους καί θά λογισθεῖ ὡς παραβάτης τῆς πίστεως»«Νά ἀποφεύγετε, λοιπόν, ἀδελφοί, τούς εἰσηγητές καί ἐπιβεβαιωτές τῆς λατινικῆς καινοτομίας. «Νά τούς ἀποφεύγετε, λοιπόν, ἀδελφοί (τούς λατινόφονες) καί τήν κοινωνία μ'αὐτούς. Γιατί αὐτοί εἶναι ψευδαπόστολοι, δόλιοι ἐργάτες, πού μετασχηματίζονται σέ ἀποστόλους Χριστοῦ». Καί καταλήγει: «Νά στέκεστε, κρατώντας τίς ἔγγραφες καί ἄγραφες παραδόσεις, πού παραλάβατε, γιά νά μήν συναρπαχθεῖτε ἀπό τήν πλάνη τῶν ἀθέσμων καί ἐκπέσετε ἀπό τόν ἐπιστηριγμό σας».
Ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός ἔχει, θά λέγαμε, στό θέμα τῆς διακοπῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας κάτι τό μοναδικό, τό ὁποῖο, ἀφ’ ἑνός μέν θά εἶναι μεγίστη ἀπώλεια, ἄν δέν σημειωθεῖ, ἀφ’ ἑτέρου δέ δεικνύει τήν βεβαιότητα καί τήν ἀσφάλεια, πού ἔνοιωθε, ἀπομακρυνόμενος ἀπό τούς φορεῖς τῆς αἱρέσεως. Αὐτό τό μοναδικό εἶναι ὅτι ἤθελε νά διατηρήσει τήν διακοπή τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας, ὄχι μόνο ἐν ὅσῳ ζοῦσε, ἀλλά καί μετά θάνατον.
Ὅταν, λοιπόν, πλησίασε τό τέλος τοῦ ἁγίου Μάρκου καί βρίσκονταν πλησίον του οἱ Ὀρθόδοξοι συναγωνιστές του, καθώς ἐπίσης καί πολλοί ἄλλοι ἐπίσημοι καί μή, ἄφησε τίς τελευταῖες ὁδηγίες, οἱ ὁποῖες μιλοῦν γιά τήν μετά θάνατον διακοπή τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας του. Τό κείμενο αὐτό εἶναι ἕνα ὁμολογιακό κειμήλιο, τό ὁποῖο καί μόνο του χαρακτηρίζει τόν ἅγιο. Δείχνει ὅτι, ἐνῶ βρίσκεται στό τέλος τῆς ζωῆς του, ἔχει νεανικό παλμό καί δύναμη. Δείχνει τό πόσο εἶχε κατανοήσει ὁ ἅγιος τήν ἀξία τῆς διακοπῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας καί τήν ἀσφάλεια, πού ἔνοιωθε σ’ αὐτήν, καί ἐπιπλέον ὅτι, ἀναχωρῶντας ὁ ἴδιος ἀπό τήν παροῦσα ζωή, εἶχε τήν καθαρή καί ἀνόθευτη πίστη ὡς τό μεγαλύτερο ἐφόδιο πρός συνάντηση τοῦ Κυρίου. 

[1] (Ἡ παροῦσα εἰσήγηση ἐκφωνήθηκε στό συνέδριο μέ θέμα «Μελέτες τοῦ Ἁγίου Ιωάννου», πού πραγματοποιήθηκε ὑπό τήν εὐλογία τοῦ Μακαριωτάτου Μητροπολίτου Σόφιας καί Πατριάρχου Βουλγαρίας κ. Νεοφύτου, στή Σόφια Βουλγαρίας, στίς 9 καί 10 Ἰουνίου 2017, καί τό ὁποῖο διοργάνωσε ἡ ἐνορία τοῦ ἀρχαίου Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου (Ροτόντα).

  Σχόλιο "Π.Π.": Μᾶς λέει ὁ π. Ἄγγελος καὶ τὸ ἱστολόγιο «Κατάνυξις» ὅτι ἡ Σύνοδος Φερράρας-Φλωρεντίας ἦταν μιὰ "ληστρική, αἱρετική» Σύνοδος καὶ ἀναβίωση αὐτῆς τῆς Συνόδου στὶς μέρες μας εἶναι ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης. Καὶ μᾶς φέρνουν ὡς -ἄξιο μιμήσεως- παράδειγμα ἀντιστάσεως στοὺς αἱρετικούς, τὸν ἅγιο Μᾶρκο τὸν Εὐγενικό, τὴν μνήμη τοῦ ὁποίου χθὲς ἑορτάσαμε.

     Τὸ ἐρώτημα εἶναι: Γιατί μᾶς παρουσιάζετε αὐτὸ τὸ παράδειγμα; Μήπως γιὰ φιλολογικούς λόγους; ἢ γιὰ ἱστορικούς; Δὲν μᾶς τὸ παρουσιάζετε πρὸς μίμηση; Δὲν μᾶς τὸ παρουσιάζετε γιὰ νὰ μάθουμε τί ἔκαναν οἱ Ἅγιοι, ποιά εἶναι ἡ διδασκαλία τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας, ὥστε νὰ τοὺς μιμηθοῦμε;

      Ἂν ναί, δὲν ἔπρεπε πρῶτοι νὰ τοὺς ἀκολουθήσετε ἐσεῖς, οἱ ὁποῖοι καὶ γνωρίζετε καὶ τὸ διδάσκετε;  Ἀλλ’ ἐσεῖς παραδόξως μόνο …τὸ διδάσκετε ἀλλὰ δὲν τὸ ἀκολουθεῖτε! Δὲν ἔχετε διαβάσει τὸν λογο τοῦ Κυρίου: «Ὁ γνοὺς καὶ μὴ ποιήσας δαρήσετε πολλάς»; (Λουκ. 12, 47).
    Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνο αὐτό. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι δίνετε κακὸ παράδειγμα, ταυτόχρονα διαστρέφετε τὴν Πατερικὴ Παράδοση καὶ διδάσκετε ὅτι εἴμαστε καλοὶ χριστιανοὶ εἴτε ἀκολουθήσουμε τὸ παράδειγμα τῶν Ἁγίων, εἴτε δὲν τὸ ἀκολουθήσουμε!
    Δὲν καταλαβαίνετε ὅτι ἔτσι, εἶστε ἀνακόλουθοι καὶ διαστροφεῖς τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως;

Να δούμε, τι θα κάνει η Ιεραρχία μεθαύριο, που δεν μας εμπαίζει!


themis
Γράφει ο π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός στην ROMFEA.gr

Με την δημοσίευση στις 17 Ιουνίου 2017 στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως των νέων προγραμμάτων για το μάθημα των Θρησκευτικών στην πρωτοβάθμια και την δευτεροβάθμια εκπαίδευση ολοκληρώνεται, με την απόφαση της Πολιτείας, ένας διάλογος μεταξύ Υπουργείου Παιδείας και Εκκλησίας της Ελλάδος, ο οποίος δεν απασχόλησε τη δημοσιότητα, δεν έγιναν γνωστά τα συμπεράσματά του και εννοείται δεν έγινε καμία ανακοίνωση από την πλευρά είτε της Πολιτείας είτε της Εκκλησίας αν υπήρξε συμφωνία ή διαφωνία σ’ αυτόν.
Το μόνο που έγινε γνωστό ήταν οι προτάσεις τις οποίες κατέθεσε στην Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος η τριμελής Επιτροπή των Μητροπολιτών που συμμετείχε στον διάλογο.
Η δημοσίευση στο ΦΕΚ των νέων προγραμμάτων διέλυσε κάθε ψευδαίσθηση ότι η Πολιτεία ενδιαφερόταν πραγματικά για τις θέσεις της Εκκλησίας, ενώ αφήνει μετέωρο τον θόρυβο που η Εκκλησία διά του Αρχιεπισκόπου και πολλών Μητροπολιτών έκανε όταν τα προγράμματα δημοσιεύθηκαν αιφνιδιαστικά μετά την πρώτη ημέρα του σχολικού έτους 2016-2017.
Ένα «γιατί όλα αυτά;» πλανάται στην ατμόσφαιρα. Μόνο για να εκδιωχθεί από την κυβέρνηση ο προηγούμενος υπουργός Παιδείας, ο οποίος αισθάνεται και απολύτως δικαιωμένος, διότι αυτός έφυγε, τα προγράμματα όμως έμειναν; Το ερώτημα μάλλον θα μείνει αναπάντητο.
Με υπομονή, πάντως, συγκρίναμε τα καινούργια προγράμματα σε σχέση με τα παλαιά και καταγράφουμε τις εξής διαπιστώσεις:

1. Στην Γ' και Δ' Δημοτικού οι μαθητές θα διδαχτούν τις αβρααμικές θρησκείες συγκρητιστικά (χριστιανισμός, ιουδαϊσμός,

"Κατηγορούμεθα ως ταραχοποιοί" αποκαλύπτοντας εκείνους που "πλανούσι, διαστρέφουσι"!

Τί θα έλεγε σήμερα
ο άγιος Αθανάσιος ο Πάριος;


Αρχ. Μελετίου Βαδραχάνη

   Ο Αθανάσιος Πάριος (1721-1813), ο οποίος το 1994 ανεγνωρίσθη επισήμως από την Εκκλησία μας ως άγιος, μαζί με το Μακάριο Νοταρά επίσκοπο Κορίνθου και τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη υπήρξαν οι κορυφαίες θεολογικές προσωπικότητες του 18ου αιώνος και συνέχισαν το έργο του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά (του 14ου αιώνος). Από τους εχθρούς τους ονομάστηκαν ειρωνικά Κολλυβάδες. Από διαπρεπείς όμως ερευνητές και μάλιστα ξένους (l. Petit, Le Guillu, Αμφιλόχιος Ράντοβιτς) θεωρήθηκαν ως οι δημιουργοί της ησυχαστικής και φιλοκαλικής αναγεννήσεως του 18ου αιώνος (βλ. πρωτοπρ. Θεοδώρου Ζήση, καθηγητού του Α.Π.Θ., Κολλυβάδικα, Θεσσαλονίκη 2004, σελ. 69).
     Ο άγιος Αθανάσιος ο Πάριος μεταξύ των άλλων εξέδωσε τους λόγους του αρχιεπισκόπου Φιλαδελφείας Μακαρίου του Χρυσοκεφάλου, τους οποίους προλόγισε ανωνύμως, προσέθεσε δε σ’ αυτούς και ένα δικό του λόγο, Εις τον άγιον Γρηγόριον Παλαμάν, που εξεφωνήθη στη Θεσσαλονίκη την Β΄ Κυριακή των Νηστειών του 1759 ή του 1768 (βλ. Μακαρίου Χρυσοκεφάλου, Λόγοι πανηγυρικοί ιδ΄, εκδ. Β. Ρηγοπούλου, Θεσσαλονίκη 1989, εισαγωγή αρχιμ. Ειρηναίου Δεληδήμου). Ο λόγος αυτός, που περιέχεται στις σσ.550-563, υμνεί δεόντως τον Γρηγόριο Παλαμά, κατακεραυνώνει τους παπικούς ελεεινολογεί δε και θρηνεί τους ορθοδόξους ενωτικούς (=τους σημερινούς οικουμενιστές). Θα παραθέσουμε μόνο την σ. 560 όπου μιλάει για τους ενωτικούς.
    «Αχ αδελφοί Χριστιανοί, και εις τούτο εκαταντήσαμεν, ώστε να μην είναι πλέον διάκρισις του σίτου από τα ζιζάνια; Των προβάτων από τους λύκους; του φωτός από το σκότος; του Χριστού από τον Βελίαρ· τις κοινωνία φωτί πρός σκότος; τις συμφώνησις ευσεβών μετά αιρετικών; τις σχέσις; τι καλή υπόληψις είναι τούτη, οπού έχομεν εις τους εχθρούς της αληθείας και των Αγίων μας; Πού είναι εκείνο το πυρ, οπού ήλθε να βάλη ο Χριστός εις την γήν; Εσβέσθη, εψυχράνθη από μιας· πού είναι εκείνη η μάχαιρα του Χριστού, οπού χωρίζει και το ίδιον αίμα, και συγγενής τον συγγενή αποστρέφεται, και αδελφός από αδελφόν χωρίζεται δια την ευσέβειαν· έλειψεν, απώλετο τελείως από λόγου μας· δια τούτο λοιπόν και εις την Ρώμην οι Ανατολικοί· δια τούτο και συνοικέσια με τους παπιστάς· δια τούτο και οι Φράγκοι των Ρωμαίων γίνονται ανάδοχοι· δια τούτο ιερείς Ανατολικοί και στεφανώνουσι και θάπτουσιν, όχι μονάχα Λατίνους, αλλά και τους λουθηροκαλβινιστάς· δια τούτο τόσα και τόσα άλλα κατεγνωσμένα και αξιοκατάκριτα, δια τούτο λέγω, διατί δεν έχομεν ζήλον δια την ευσέβειαν· και καταρώνται εκείνοι, και ημείς ευλογούμεν· εκείνοι ακαταπαύστως τρέχοντες επάνω και κάτω, πλανούσι, διαστρέφουσι, σύρνουσι τους αδελφούς μας εις την απώλειαν· και εις ημάς δεν είναι άδεια να δώσωμεν καν είδησιν εις τα λογικά πρόβατα, να φυλάγωνται από τους ψυχοφθόρους τούτους λύκους, αλλά κατηγορούμεθα ως ταραχοποιοί· εκείνοι, δια να μη λέγω τα πολλά, μας ονομάζουσι ψυχάς απωλεσμένας, άνιμαι πέρσαι (animae persae), και με όλον οπού ημείς, με την χάριν του Θεού, απαρασάλευτοι στεκόμεθα εις το θεμέλιον, της Αποστολικής και θεοπαραδότου ομολογίας· και ημείς ως αναίσθητοι, τους έχομεν ως αδελφούς· αμφιβάλλει τάχα τινάς, πως έτζι μας φρονούσι, και έτζι μας ονομάζουσιν; άς διηγηθή, όποιος ηξεύρει, δια τον αδελφόν μας χριστιανόν οπού εσπούδαζεν ιατρικήν εις μίαν πόλιν της Ιταλίας Βονωνίαν ονομαζομένην· τον οποίον, διατί δεν ηθέλησεν εις τον θάνατόν του να εξομολογηθή και να κοινωνήση φράγκικα, τον έρριψαν έξω από τα τοιχόκαστρα, εις τον τόπον, οπού ρίπτουσι τα ψοφιμαία ζώα, και τον έφαγαν οι σκύλοι».
       Εμείς δεν θα προσθέσουμε τίποτε άλλο. Αναλογιζόμεθα μόνο, τι θα έλεγε ο άγιος Αθανάσιος εάν ζούσε σήμερα…
  
(Πηγή: "ΠΗΓΗ ΖΩΗΣ")




Ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Πάριος ὁ Κολλυβᾶς

Ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Πάριος ὁ Κολλυβᾶς, ἀποτελεῖ μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἐξέχουσες μορφὲς τοῦ μοναστικοῦ φρονήματος τοῦ 18ου αἰῶνος, καθὼς καὶ μία φωτισμένη μορφὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ γένους. Τὸ κατὰ κόσμον ὄνομά του ἦταν Ἀθανάσιος Τούλιος καὶ καταγόταν ἀπὸ τὸ νησὶ τῆς Πάρου. Ὁ ἴδιος ξεχώρισε σὲ μία δύσκολη ἐποχὴ γιὰ τὸ Ἑλληνικὸ γένος, γιὰ τὴ θεολογικὴ κατάρτισή