Ένα αποκαλυπτικό κείμενο: Η στρατηγική προώθηση της διαφορετικότητας/ετερότητας και ποιοι την προωθούν.

   Μᾶς ἐστάλη ἀπὸ φίλο καὶ παρουσιάζουμε ἕνα ἡμιανεπίσημο ἔγγραφό της CIA μὲ θέμα τὴν στρατηγική της γιὰ τὴν προώθηση τῆς διαφορετικότητας/ἑτερότητας καὶ τὴν ἐνσωμάτωσή της στὴν κοινωνία καὶ στὰ σχολεῖα γιὰ τὰ ἔτη 2016 ἕως 2019 (ἀναφέρεται καὶ στὶς παρελάσεις).

   Τὸ ἔγγραφο αὐτὸ τὸ βρήκαμε μέσω ἑνὸς ὑπέροχου ἄρθρου τοῦ γνωστοῦ δημοσιογράφου Cliff Kincaid μὲ τίτλο "CIA Celebrates Transgender Pride" (http://www.aim.org/aim-column/cia-celebrates-transgender-pride/) στὸ ὁποῖο ὁ δημοσιογράφος ἀποκαλύπτει ὅτι  σπόνσορες ὅλων αὐτῶν τῶν ὁμοφυλοφιλικῶν διαστροφικῶν κινημάτων εἶναι μεταξὺ ἄλλων μεγάλοι ὅπως ὁ  George Soros καὶ ὁ ὀργανισμὸς τοῦ "National Center for Transgender Equality (NCTE)" ἡ Amazon, τὸ Facebook, τὸ Google ἡ Goldman Sachs καὶ ἡ CIA!!!

   Παρακαλοῦμε ὅποιον ἔχει γνώσεις (ἐμεῖς δὲν ἔχουμε) καὶ διάθεση νὰ μεταφράσει αὐτὸ τὸ κείμενο γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας καὶ νὰ μᾶς τὸ στείλει. Ἐμεῖς τὸ παραθέτουμε ὡς ἔχει γιὰ τοὺς ἀγγλομαθεῖς.

  

    Αμέσως μόλις δημοσιεύσαμε το έγγραφο της CIA η κ. Χρύσα ανταποκρίθηκε και μετάφρασε το κείμενο. Την ευχαριστούμε για την άμεση ανταπόκριση και τον κόπο της.

   
Όπως φαίνεται, το κείμενο αφορά τελικά έναν σχεδιασμό εσωτερικής πολιτικής της άνομης αυτής Υπηρεσίας σχετικά με τις αρχές της ετερότητας και συμπεριληπτικότητας. Όμως το γεγονός ότι ήταν -παρόλα αυτά- ανοιχτό προς πρόσβαση και ανάγνωση,  μας βάζει σε σκέψεις. Ιδίως τα επόμενα αποσπάσματα του κειμένου.

  «Στην CIA κάνουμε ό, τι καλύτερο μπορούμε προκειμένου να διαφυλάξουμε τα εθνικά μας συμφέροντα».    «Η αποδοχή και η αξιοποίηση της ετερότητας μέσω μιας συμπεριληπτικής κουλτούρας προάγει την καινοτομία, τις νέες ιδέες και νέες προσλήψεις, στοιχεία τα οποία εντοπίζονται στον πυρήνα αυτού που έχουμε επιφορτιστεί να εκτελέσουμε και είναι αυτό το οποίο θα μας οδηγήσει στην επιτυχία της αποστολής μας».

    Ερωτούμε λοιπόν, τι σχέση έχει η ενσωμάτωση και προώθηση της κάθε είδους ανομίας και διαστροφής στις μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών των  Η.Π.Α. με τα εθνικά τους συμφέροντα; Ποιά είναι η αποστολή της CIA για την επιτυχία της οποίας χρειάζεται η αποδοχή και η αξιοποίηση της ομοφυλοφιλίας και της λεγομένης ετερότητας; Ήταν αυτή η αποστολή μέχρι τώρα ήταν ανεπιτυχής; Πως προάγει η συμπεριληπτική κουλτούρα την καινοτομία και τις νέες ιδέες;  Έλλειπαν αυτές μέχρι τώρα από την υπηρεσία;

Μήπως αυτός που θα διαβάσει αυτό το κείμενο πρέπει να φθάσει στο συμπέρασμα, ότι αφού ακόμα και η CIA αποδέχεται την ομοφυλοφιλία και την λεγόμενη ετερότητα μέσα στους κύκλους της και μάλιστα για ηγετικές θέσεις, τότε δεν χωρεί πια καμία αμφισβήτηση στην νομιμότητά τους και έτσι  επιτυγχάνεται μία δυναμικότερη προώθηση αυτών των επιλογών;

     Τα συμπεράσματα δικά σας.

Το κείμενο στα ελληνικά:

Μήνυμα του διευθυντή της CIA

H υπεροχή στον τομέα των ξένων υπηρεσιών πληροφοριών απαιτεί την ύπαρξη διευρυμένων αντιλήψεων, οι οποίες θα αφορούν αφενός την κατανόηση εκ μέρους μας της πολυπλοκότητας του κόσμου που μας περιβάλλει και αφετέρου την προσέγγισή που θα πρέπει να έχουμε σε προκλήσεις και ευκαιρίες που ανακύπτουν. Οι διευρυμένες

Στον σχεδιασμό απορρόφησης της Ορθοδοξίας από τον Παπισμό και δια της παραχώρησης ναών σε Ορθοδόξους (απόφαση Β΄ Βατικανείου Συνόδου), έρχεται αρωγός τώρα και το Πατριαρχείο Βουλγαρίας!

 Καλές σχέσεις και συνεργασία μεταξύ Ορθόδοξης Εκκλησίας και Πάπα! Ευχαριστίες στον Πάπα  για παραχώρηση Ναών σε Βουλγάρους πιστούς!

Συνάντηση Πατριάρχη Βουλγαρίας με Καρδινάλιο Λεονάρντο Σάντρι

Ο Προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Βουλγαρίας ζήτησε από τον Καρδινάλιο να μεταφέρει τις ευχαριστίες του προς τον Πάπα Φραγκίσκο

Με τον Πατριάρχη Βουλγαρίας κ. Νεόφυτο συναντήθηκε ο Καρδινάλιος Λεονάρντο Σάντρι, έπαρχος του Βατικανό για τις Ανατολικές Εκκλησίες.

Στην συνάντηση οι δύο πλευρές αναφέρθηκαν στην προσφυγική κρίση στην

Τώρα μάλιστα! Αφού το διαβεβαιώνει ο Δημητριάδος, σίγουρα το μάθημα υπηρετεί τον Οικουμενισμό και την Πανθρησκεία!

Δημητριάδος Ιγνάτιος:

«Βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να σας πω πως, … το νέο μάθημα των Θρησκευτικών …δεν θα χάσει τον Ορθόδοξο χαρακτήρα του»!!

Συνέντευξη του Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου στην «Βραδυνή της Κυριακής»

 Εφ' όλης της ύλης συνέντευξη στη «Βραδυνή της Κυριακής» (2/7) και στον δημοσιογράφο Δημήτρη Αλεξόπουλο, παραχώρησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος. Ο Σεβασμιώτατος τοποθετείται σε φλέγοντα ζητήματα της επικαιρότητας, όπως το μάθημα

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΝ ΚΑΙΡΩ ΑΙΡΕΣΕΩΣ σύμφωνα με την ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ του ΟΣΙΟΥ Θεοδώρου του Στουδίτου

ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

 Τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

     Ἐκκλησία εἶναι τό σύνολο τῶν ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὁμόπιστοι καί ὁμόψυχοι, κεφαλή ἔχοντες τόν Χριστό καί τό Ἅγ. Πνεῦμα, ζωοποιόν καί καθοδηγόν καί ἁγιάζον αὐτούς. Ἡ εἰρήνη καί ὁ πόλεμος στήν Ἐκκλησία ἔχουν εἰδική ἔννοια καί σύμφωνα μέ αὐτήν ὑπάρχει εἰρήνη στήν Ἐκκλησία ὅταν δέν πολεμεῖται ἡ πίστις καί ὁμονοοῦν τά μέλη της. Πόλεμος δέ ὑπάρχει ὅταν ἐκ τοῦ ἀντιθέτου πολεμεῖται ἡ πίστις καί ἡ ἀλήθεια καί ὅταν γίνεται προσπάθεια νά ἐπιβληθῆ σ’ αὐτήν κάτι ξένο στίς ἀρχές τοῦ Εὐαγγελίου καί τῆς ἱερᾶς της Παραδόσεως. Κατά τήν περίοδο τῆς εἰρήνης ἀγωνίζονται τά μέλη τῆς Ἐκκλησίας στά πνευματικά των καθήκοντα καί στόν πόλεμο ἐναντίον τῶν παθῶν των, καθώς ἐπίσης στήν καλλιέργεια τῶν χριστιανικῶν ἀρετῶν. Κατά τήν περίοδο τοῦ πολέμου ὑπάρχει συσπείρωσις τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας γύρω ἀπό τούς ἀναγνω­ρισμένους στήν συνείδησι τῆς Ἐκκλησίας ὡς ὀρθοδόξους ποιμένας, μέ πρῶτο καί κύριο μέλημα τήν διατήρησι τῆς ἀποστολικῆς πίστεως καί Παραδόσεως καί τήν, ἀντί πάσης θυσίας, ἀπομάκρυνσι ἐκ τῆς αἱρέσεως. Διότι ἡ πλάνη καί ἡ αἵρεσις ἡ ὁποία προσπαθεῖ νά ἐπιβληθῆ ἀπό τόν διάβολο καί τά ὄργανά του, ἀποκλείουν οὐσιαστικά τήν ὁδό τῆς σωτηρίας καί ὁδηγοῦν ἀνεπιστρεπτί στήν ὁδό τῆς ἀπωλείας.

   Αὐτός εἶναι ὁ λόγος διά τόν ὁποῖο οἱ Πατέρες ἔδωσαν τόση μεγάλη σημασία στά θέματα τῆς πίστεως καί τῆς αἱρέσεως καί αὐτός εἶναι ὁ λόγος, ἐκ τοῦ ἀντιθέτου, διά τόν ὁποῖον ὁ διάβολος τόσο πολύ προσπαθεῖ νά ἐνσπείρη αἱρέσεις στήν Ἐκκλησία καί ἔτσι νά ἀπο­πλανήση  ἐκ τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ τά τέκνα της.

   Ὁ ἅγ. Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, ἐπειδή ἔζησε σέ μία περίοδο ταραχῆς καί πολέμου στήν Ἐκκλησία καί συγχρόνως ἀντιμετώπισε ἄριστα ὅλους τούς ἐχθρούς της, ὑπέστη δέ χάριν τῆς ἀληθείας πολλές θλίψεις καί ταλαιπωρίες, εἶναι ὁπωσδήποτε ὁ ἀσφαλής ὁδηγός νά μᾶς ὁμιλήση διά τήν στάσι τῶν Ὀρθοδόξων ἐν καιρῷ αἱρέσεως καί νά μᾶς ὑποδείξη τό δέον γενέσθαι καί στήν παροῦσα πονηρά ἐποχή μας. Βεβαίως σέ κάθε ἐποχή ὑπάρχουν διαφορετικές συνθῆκες κάτω ἀπό τίς ὁποῖες διεξάγεται ὁ πόλεμος κατά τῆς Ἐκκλησίας. Τότε π.χ. ὑπῆρχε ἡ ἀπειλή τῶν διωγμῶν καί τῶν βασανιστηρίων, ἐνῶ σήμερα ὑπάρχει ὁ φόβος μήπως χάσωμε τήν θέσι μας, τόν μισθό μας, τά κοινωνικά μας δικαιώματα κλπ. Τότε ἡ προαίρεσις τῶν ἀνθρώπων ἔφθανε νά ποθοῦν τό μαρτύριο χάριν τῆς ἀληθείας, ἐνῶ σήμερα οὐδείς σχεδόν διατίθεται νά ὑποστῆ τό ἐλάχιστον χάριν αὐτῆς. Ἡ διαφορά πάντως τῆς προαιρέσεως τῶν τότε καί τῶν νῦν Χριστιανῶν εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία δίδει σήμερα τήν χαρά στόν διάβολο διά τήν τελική του νίκη, ἡ ὁποία θά εἶναι δι’ αὐτόν ὁ ἐρχομός τοῦ Ἀντιχρίστου.

   Εἶναι ἀλήθεια ὅτι στόν πόλεμο κατά τῆς Ἐκκλησίας εἶναι εὔκολο νά διακρίνωμε τούς ἀληθινούς ποιμένες ἀπό τούς μισθωτούς καί τούς ἀληθινούς χριστιανούς ἀπό τούς κιβδήλους, διότι ὁ καθένας τοποθε­τεῖται ἀναλόγως τῆς προαιρέσεώς του, εἴτε μετά τῶν ἐχθρῶν, εἴτε μετά τῶν φίλων τοῦ Χριστοῦ. Στήν περίοδο ὅμως τῆς εἰρήνης αὐτά εἶναι δυσδιάκριτα διότι ἐλλείπει τό στοιχεῖο τῆς ὁμολογίας. Θά ἦτο ἴσως τολμηρό, ἀλλά ὅμως πραγματικό, ἄν ἐλέγετο ὅτι ἡ περίοδος τοῦ πολέμου κατά τῆς Ἐκκλησίας ἦτο ἀνέκαθεν ἡ πλέον λαμπρά καί ὠφέλιμος. Ἦτο αὐτή ἡ ὁποία ἀνέδειξε τούς μάρτυρας καί ὁμολογητάς τῆς πίστεως καί αὐτή ἡ ὁποία ξεκαθάριζε, ὅπως συνηθίζεται νά λέγομε τήν ἦρα ἀπό τό στάρι, δηλαδή τούς ἀληθινούς χριστιανούς ἀπό τά ζιζάνια.

   Ὁ ὅσιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης δέν εἶδε τήν Ἐκκλησία μόνο μέ τό ἐξωτερικό της σχῆμα, τό ὁποῖο εἶναι ὁ Ἐπισκόπος, ἡ Σύνοδος, τό ἱερατεῖο καί ὁ λαός τοῦ Θεοῦ, ἀλλά τήν εἶδε, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχε ὁ πόλεμος τῆς αἱρέσεως, μέ τό πραγματικό καί οὐσιαστικό τό ὁποῖο εἶναι ὁ Χριστός, ἡ ἀλήθεια καί ὅσοι ἐνσωματώνονται καί συνταυτίζονται μαζί των, δηλαδή τήν εἶδε στήν διαχρονική της διάστασι. Ἐθεώρησε τήν Ἐκκλησία πάντοτε ὡς τήν καθαρά καί

Γιατί από την "Προς Εβραίους" το σημερινό Αποστολικό Ανάγνωσμα;

 Χρυσούν έχουσα θυμιατήριον και την κιβωτόν της διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίω

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ  ΜΑΤΘΑΙΟΥ
2 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017
Απόστολος: Εβρ. θ´ 1-7
Ευαγγέλιον: Ματθ. η΄  5-13
Ήχος: γ΄ .- Εωθινόν: Δ΄

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

«χρυσούν έχουσα θυμιατήριον
και την κιβωτόν της διαθήκης
περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίω»

Θεομητορική εορτή

Θεομητορική εορτή σήμερον προβάλλει ενώπιον ημών. Η Αγία ημών Εκκλησία έχει ορίσει, σήμερον 2 Ιουλίου να εορτάζεται η «κατάθεσις της τιμίας εσθήτος της Υπεραγίας Θεοτόκου». Όταν δε προβάλλουν τοιαύται μεγάλαι εορταί κατά Κυριακήν ημέραν, η σειρά των Αγιογραφικών αναγνωσμάτων παρακάμπτεται και κείμενα τα οποία σχετίζονται με τα τιμώμενα πρόσωπα, αναγινώσκονται εις τους Ιερούς Ναούς.
Αποστολικόν ανάγνωσμα, συνεπώς, σχετικόν με την Υπεραγίαν Θεοτόκον, ακούομεν σήμερον. Αποστολικόν ανάγνωσμα, που ο απλούς ακροατής, αδυνατεί να κατανοήση, διότι το ιερόν κείμενον, εκ της «προς Εβραίους επιστολής» του Αποστόλου Παύλου, αναφέρεται εις εικόνας και καταστάσεις της Παλαιάς Διαθήκης. Περιγράφει την δομήν και τον τρόπον δια του οποίου ελειτούργει ο λατρευτικός χώρος των Εβραίων, δηλαδή η Σκηνή του Μαρτυρίου. Απορεί ακόμη και ο «άνθρωπος της Εκκλησίας», ως συνηθίζομεν να τον αποκαλούμεν, τι σχέσις δύναται να υπάρχη μεταξύ της Θεοτόκου αφ’ ενός και του λειτουργικού χώρου των Εβραίων, αφ’ ετέρου!

Ταλαιπωρία μοναχών και κληρικών, γιατί… «δεν τους πάει» ο Μητροπολίτης τους.

Ο άνθρωπος αυτός εξακολουθεί να μας εκπλήσσει! Και το κακό είναι ότι μας εκπλήσσει μόνο αρνητικά!
Η καλή φήμη που συνόδευε το όνομά του, στην προ της εκλογής του σε Μητροπολίτη Κίτρους εποχή, έδωσε τη θέση της στην απογοήτευση  και στην αρνητική για το πρόσωπό του εικόνα.
Συμπληρώνεται ένας χρόνος σε λίγο καιρό,μετά τα περσινά κατορθώματα, όταν ανήμερα της Παναγίας τη στιγμή που όλοι οι άλλοι Ορθόδοξοι Μητροπολίτες ανά τον κόσμο, όδευαν προς τους ναούς που είχαν επιλέξει για να εορτάσουν την Κοίμηση της Θεοτόκου, ο Γεώργιος μετέβη στη Μονή του Οσίου Εφραίμ και σταμάτησε την θεία λειτουργία αφήνοντας άναυδους τους χιλιάδες των προσκυνητών που είχαν προσέλθει στη Μονή  για τη θεία λειτουργία, μεταξύ των οποίων και πολλοί συμπατριώτες του εκ Κύπρου.
Έκτοτε η συγκεκριμένη Μονή και προσωπικά η ….ατίθαση, κατά τον Μητροπολίτη, Γερόντισσα Ηγουμένη Αικατερίνη, μπήκε στο στόχαστρό του  και άρχισαν τα δύσκολα.
Οικονομικοί έλεγχοι, περιορισμοί των δραστηριοτήτων της Μονής,

Αντικατέστησαν την προσευχή, με ευχαριστία στον ήλιο και την βροχή!!!

 ΣΟΥΗΔΙΑ: Απαγόρευσαν προσευχή σε νηπιαγωγείο. Την αντικατέστησαν με ευχαριστία στον ήλιο και την βροχή…

Ένα νηπιαγωγείο στην Σουηδία, που το διαχειρίζεται ο ‘Στρατός της Σωτηρίας’, θεωρήθηκε «πολύ χριστιανικό» στο εκπαιδευτικό του περιεχόμενο, όπως διαπίστωσε μια κυβερνητική επιθεώρηση, και αναγκάστηκε να σταματήσει τα μαθήματα της Βίβλου την ώρα του κολατσιού και την προσευχή πριν από τα γεύματα.

Ο σουηδικός νόμος περί Εκπαίδευσης απαγορεύει το «ομολογιακό» εκπαιδευτικό περιεχόμενο κατά τη διάρκεια της σχολικής φοίτησης. Αναφέρει επίσης ότι οι μαθητές πρέπει πάντα να έχουν τη δυνατότητα να εξαιρεθούν από αυτές τις δραστηριότητες.

«Γνωρίζαμε ότι δεν μπορούσαμε να έχουμε πλέον κάποιο χρόνο

Λόγος εις τον εκατόνταρχον

Κυριακή Δ΄ Ματθαίου: Λόγος εις τον εκατόνταρχον (Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)

 

Η Ευαγγελική Περικοπή της Θείας Λειτουργίας.

Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον: Η.5 – 13.

Τω καιρώ εκείνω, εισελθόντι τω Ιησού εις Καπερναούμ, προσήλθεν αυτώ εκατόνταρχος, παρακαλών αυτόν και λέγων: «Κύριε, ο παίς μου βέβληται εν τη οικία παραλυτικός, δεινώς βασανιζόμενος.» Και λέγει αυτώ ο Ιησούς: «εγώ ελθών θεραπεύσω αυτόν.» Και αποκριθείς ο εκατόνταρχος έφη: «Κύριε, ουκ ειμί ικανός ίνα μου υπό την στέγην εισέλθης. Αλλά μόνον ειπέ λόγω, και ιαθήσεται ο παίς μου. Και γάρ εγώ άνθρωπός ειμι υπό εξουσίαν, έχων υπ’ εμαυτόν στρατιώτας, και λέγω τούτω, πορεύθητι, και πορεύεται” και άλλω, έρχου, και έρχεται” και τω δούλω μου, ποίησον τούτο, και ποιεί.» Ακούσας δέ ο Ιησούς εθαύμασε και είπε τοις ακολουθούσιν: «αμήν λέγω υμίν, ουδέ εν τω Ισραήλ τοσαύτην πίστιν εύρον! Λέγω δέ υμίν, ότι πολλοί απο ανατολών και δυσμών ήξουσι και ανακλιθήσονται μετά Αβραάμ και Ισαάκ και Ιακώβ εν τη βασιλεία των ουρανών, οι δέ υιοί της βασιλείας εκβληθήσονται εις το σκότος το εξώτερον. Εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων.» Και είπεν ο Ιησούς τω εκατοντάρχω: «ύπαγε, και ως επίστευσας γενηθήτω σοι.» Και ιάθη ο παίς αυτού εν τη ώρα εκείνη.

Απόδοση:

Την εποχή εκείνη, καθώς μπήκε ο Ιησούς στην Καπερναούμ, τον πλησίασε ένας εκατόνταρχος, που τον παρακάλεσε λέγοντας: «Κύριε, ο δούλος μου είναι κατάκοιτος στο σπίτι, παράλυτος, και υποφέρει φοβερά». Και ο Ιησούς του λέει: «Εγώ θα έρθω και θα τον θεραπεύσω». Ο εκατόνταρχος του αποκρίθηκε: «Κύριε, δεν είμαι άξιος να σε δεχτώ στο σπίτι μου· πες όμως μόνο ένα λόγο, και θα γιατρευτεί ο δούλος μου. Κι εγώ είμαι άνθρωπος κάτω από εξουσία κι έχω στρατιώτες στη διοίκησή μου· λέω στον ένα “πήγαινε” και πηγαίνει, και στον άλλο “έλα” και έρχεται, και στο δούλο μου “κάνε αυτό” και το κάνει». Όταν τον άκουσε ο Ιησούς, θαύμασε κι είπε σ’ όσους τον ακολουθούσαν: «Σας βεβαιώνω πως τόση πίστη ούτε ανάμεσα στους Ισραηλίτες δε βρήκα. Και σας λέω πως θα ‘ρθουν πολλοί από ανατολή και δύση και θα καθίσουν μαζί με τον Αβραάμ και τον Ισαάκ και τον Ιακώβ στο τραπέζι της βασιλείας των ουρανών, ενώ οι κληρονόμοι της βασιλείας θα πεταχτούν έξω στο σκοτάδι· εκεί θα κλαίνε, και θα τρίζουν τα δόντια τους». Ύστερα είπε στον εκατόνταρχο ο Ιησούς: «Πήγαινε, κι ας γίνει αυτό που πίστεψες». Και γιατρεύτηκε ο δούλος εκείνη την ώρα.
(Επιμέλεια κειμένων: Ιωάννης Τρίτος)

Ομιλία ΚΣΤ του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, εις τον εκατόνταρχον

Σε όλο το Ευαγγέλιον του Χριστού βλέπει κανείς πόσον αφωσιωμένος ήταν σ’ αυτόν ο λαός. Διότι και όταν ωμιλούσε, τον ήκουαν σιωπηλοί, χωρίς να παρεμβαίνουν ούτε να διακόπτουν την συνέχεια του λόγου του, ούτε προσπαθούσαν να εύρουν αφορμή για να τον κατηγορήσουν όπως οι Φαρισαίοι· και μετά την διδασκαλία τον ακολουθούσαν πάλι με θαυμασμό. Συ όμως πρόσεξε, παρακαλώ, την σύνεσι του Κυρίου, πώς οικονομεί ποικιλοτρόπως την ωφέλεια των πα­ρόντων, μεταβαίνοντας από τα θαύματα στους λόγους και πάλιν ερχόμενος από τους λόγους τής διδασκαλίας στα θαύματα. Διότι και πριν ανεβή στο όρος εθεράπευσε πολλούς, προετοιμάζοντας το έδα­φος για όσα θα έλεγε και μετά από την ολοκλήρωσι της μακράς αυτής επί του όρους διδασκαλίας, πάλιν έρχεται σε θαύματα, επιβεβαιώνο­ντας τους λόγους με τα έργα του. Και επειδή εδίδασκεν «ως έχων εξουσίαν», για να μη νομισθή ο τρόπος τής διδασκαλίας του κομπα­σμός και αυθάδεια, κάνει το ίδιο και με τα έργα: θεραπεύει «ως εξου­σίαν έχων», για να μη θορυβούνται βλέποντάς τον να διδάσκη με αυτόν τον τρόπον, αφού με τον ίδιο τρόπον έκαμε και τα θαύματα.

Όταν λοιπόν κατέβη από το όρος, τότε προσήλθεν ο λεπρός, ενώ αυτός ο εκατόνταρχος μετά από λίγο, μόλις εισήλθε στην Καπερναούμ. Για ποιόν λόγον όμως ούτε αυτός, ούτε εκείνος ανέβησαν στο όρος; Όχι από ραθυμία, διότι και των δύο η πίστις ήταν θερμή, αλλά για να μη διακόψουν την διδασκαλία. Όταν δε προσήλθε, λέ­γει: «ο παις μου βέβληται εν τη οικία παραλυτικός, δεινώς βασανιζόμενος». Μερικοί, λοιπόν, λέγουν ότι απολογούμενος ανέφερε την αιτία για την οποία δεν τον έφερε μαζί του. Διότι δεν ήταν δυνατόν, λέγει, να τον μεταφέρη σηκωτόν, ενώ ήταν παράλυτος και υπέφερε ευρισκόμενος στις τελευταίες αναπνοές του. Για το ότι ήταν ετοιμο­θάνατος, λέγει ο Λουκάς, «έμελλε τελευτάν». Εγώ όμως βλέπω ότι αυτό είναι απόδειξις της μεγάλης του πίστεως, η οποία ήταν πολύ μεγαλυτέρα από εκείνων που κατέβασαν τον άλλο παραλυτικόν από την στέγη. Διότι, γνωρίζοντας σαφώς ότι και μόνη η προσταγή του αρκεί για να εγερθή ο κατάκοιτος, εθεώρησε περιττό να τον μεταφέ­ρη εκεί.

Τί έκαμε λοιπόν ο Ιησούς; Αυτό που σε καμμία προηγουμένη περίπτωσι δεν είχε κάμει. Ενώ δηλαδή παντού ακολουθούσε την προαίρεσι αυτών που τον ικέτευαν, εδώ σπεύδει, και δεν υπόσχεται μόνο να τον θεραπεύση, αλλά και να μεταβή στην οικία. Και το πράττει αυτό για να μάθωμε την αρετήν τού εκατοντάρχου. Διότι, εάν δεν είχε δώσει, αυτήν την υπόσχεσι, αλλά έλεγε πήγαινε, ο δούλος σου θα θεραπευθή, τίποτε από αυτά δεν θα εγνωρίζαμε.

Σχόλιο στο ρεπορτάζ για την σημερινή «Ιεραρχία» της «εκκλησίας» της Δεσποτοκρατίας (27 Ιουν. 2017)

Γιὰ ποιάν «ἱεραρχία» καὶ γιὰ ποιούς «ἱεράρχες» μιλᾶτε ἀκόμα, καλοὶ καὶ ἀγαπητοὶ ἀδελφοί;

Οἱ καταπατητὲς τῆς μίας ἁγίας καθολικῆς καὶ ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καὶ σφετεριστὲς τοῦ ἀρχιερατικοῦ διακονήματος —ποὺ τὸ μετήλλαξαν σὲ ἐξουσιολαγνικό-ἐξουσιοκρατικό-ἐξουσιολατρικὸ καθεστώς— ἔχουν προδώσει τὸν Χριστὸ κι ἔχουν προσκυνήσει τὸν Ἀντίχριστο!!!

Μετὰ τὴν Κολυμπάριο ληστρικὴ «σύνοδο» καὶ τὴν ἀποδοχή της ἀπὸ τὴν «ἱεραρχία», κάθε πρόσχημά τους ἀλλὰ καὶ ὅποια αὐταπάτη μας ἐξέλιπαν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ἐκλαμβάνετε ἀκόμη καὶ τώρα ὡς Ἱεραρχία καὶ Ἱεράρχες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος;

Εἶναι οἱ ριψάσπιδες ποὺ αὐτομόλησαν στὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ ἵδρυσαν τὴν «ἐκκλησία» τῆς ἀντίχριστης Δεσποτοκρατίας τους· συνεπικουρούμενοι καὶ στηριζόμενοι ἀπὸ τοὺς φλύαρους ἀλλὰ ἀδρανεῖς καὶ πλάνους «ἀντὶ-οἰκουμενιστές», οἱ ὁποῖοι τοὺς μνημονεύουν καὶ κοινωνοῦν μετ’ αὐτῶν, ἀποδεχόμενοι τοιουτοτρόπως στὴν πράξη τὸν Οἰκουμενισμὸ ποὺ καταδικάζουν στὰ λόγια!!!

Κάθε λόγος, κάθε κείμενο, κάθε πράξη τῆς Δεσποτοκρατίας καὶ τῶν συνοδοιπόρων της εἶναι, κάθε φορά, μία βαρύτερη τῆς προηγουμένης βλασφημία καὶ ὕβρις κατὰ τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ μας!!!

Αὐτοὶ περιμένετε ν’ ἀντισταθοῦν στὰ σατανικὰ σχέδια ποὺ ὁ Σιωνισμὸς ἐξυφαίνει κατὰ τῆς Ἁγίας Ὀρθοδοξίας μας καὶ τῆς Ἑλληνίδος Πατρίδος μας; Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ «ἱεραρχία» καὶ αὐτοὶ οἱ «ἱεράρχες» εἶναι οἱ ἐκλεκτοὶ τῆς Μασωνίας, ποὺ ἔχουν ἀναρριχηθεῖ στὰ ἀξιώματα τῆς «ἐκκλησίας» τους ἐλέῳ

Τόσα χρόνια αδιαφορίας, υποκρισίας, εμπαιγμού από την "Ιερά Σύνοδο" και τον Αρχιεπίσκοπο, βοήθησε τους Οικουμενιστές να πετύχουν την παγίωση των σχεδίων τους.

Το μάθημα των Θρησκευτικών από Ορθόδοξο, γίνεται Πανθρησκειακό!  Άλλαξε και δεν υπάρχει επιστροφή. Χωρίς αυτοκριτική και με μετάθεση ευθυνών, ουσιαστικά το επιβεβαιώνει κι ο μητροπολίτης Μεσογαίας.

Ἀποτίμηση τοῦ ἔργου τῆς Ἐπιτροπῆς γιὰ τὸ ΜτΘ

Παρέμβαση τοῦ Μητροπολίτου Μεσογαίας & Λαυρεωτικῆς Νικολάου
στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας, 27.6.2017

   Μεσογαίας Νικόλαος: Τα νέα Προγράμματα του μαθήματος των Θρησκευτικών σχεδιάσθηκαν …«νὰ εἶναι συμβατά μὲ τὸν σύγχρονο ὀρθολογισμὸ καὶ ἀνεκτά ἀπὸ τὶς σύγχρονες ἀθεϊστικὲς καὶ συγκρητιστικὲς ἀντιλήψεις». 

Τί μᾶς ζητήθηκε ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο

Ἡ ἐντολὴ ποὺ ἔλαβε ἡ Ἐπιτροπὴ ἦταν νὰ συζητήσει ἐπὶ τῆς μεθοδολογίας, τῆς δομῆς καὶ τοῦ περιεχομένου τοῦ ΠΣ, στὸ μέτρο ποὺ αὐτὰ ἀλλοιώνουν τὸν σκοπὸ τοῦ Μαθήματος καὶ ἀπομειώνουν τὴ δύναμη τῆς παραδόσεως καὶ τῆς διδασκαλίας τῆς Ἐκκλησίας, στὴ βάση τῶν παρακάτω δεδομένων.

Μὲ ποιὰ δεδομένα ξεκινήσαμε

Ὅταν μᾶς ἀνετέθη ἡ εὐθύνη τοῦ διαλόγου μὲ τὸ Ὑπουργεῖο γιὰ τὸ ΜτΘ, στὰ χέρια μας ὑπῆρχε:

(α) Τὸ Πρόγραμμά Σπουδῶν (ΠΣ), δηλαδὴ ὁ ὁδηγὸς τοῦ διδάσκοντος.

(β) Ἡ πιλοτικὴ ἐφαρμογὴ τοῦ Προγράμματος, χωρὶς ὅμως τὴν ἔκθεση ἀξιολόγησής της.

(γ) Ἡ αἴσθηση ὅτι ἐνῶ μιλούσαμε γιὰ συζήτηση ἀπὸ μηδενικὴ βάση, στὴν οὐσία ὑπῆρχε τετελεσμένο, μιᾶς καὶ τὸ νέο ΠΣ εἶχε κατοχυρωθεῖ μὲ σχετικὸ ΦΕΚ (ὑπ' ἀριθ. 143575/Δ2 ΥΑ 13.09.2016) καὶ ἦταν πολὺ δύσκολο νὰ δεχθεῖ τὸ Ὑπουργεῖο νὰ καταργηθεῖ καὶ μαζί του νὰ ἀκυρωθεῖ μιὰ πολυετὴς προσπάθεια ἀλλαγῆς τοῦ ΜτΘ. Τὸ μόνο ποὺ μποροῦσε νὰ γίνει ἦταν νὰ βελτιωθεῖ.

(δ) Ἡ ἀντίληψη ὅτι ἡ μορφή, μεθοδολογία καὶ δομὴ τοῦ νέου ΜτΘ ἀποτελεῖ μέρος μιᾶς γενικότερης ἐκπαιδευτικῆς φιλοσοφίας ποὺ ἀφορᾶ σὲ ὅλα τὰ μαθήματα (π.χ. ἱστορία, μαθηματικά, φυσική κ.λπ.).

(ε) Ἡ ἐπίμονη δήλωση τοῦ πρ. Ὑπουργοῦ Παιδείας κ. Νικ. Φίλη ὅτι «συνομιλοῦμε, ἀλλὰ δὲν συναποφασίζουμε», μὲ ὕφος ἰδεολογικοποιημένης ἀντιπαλότητος πρὸς τὴν Ἐκκλησία.

(στ) Ἡ πλήρης ἀπουσία ἀντιδράσεων γιὰ τὸ νέο ΠΣ, θετικῶν ἢ ἀρνητικῶν, ἀπὸ ὀργανωμένους συλλόγους γονέων, δεῖγμα ἀνησυχητικὴς ἀδιαφορίας ἢ τουλάχιστον ὑποβαθμισμένου ἐνδιαφέροντος.

(ζ) Μία ὀξύτατη καὶ ἔντονη ἀντιπαράθεση μεταξὺ τῆς ΠΕΘ καὶ των θεολόγων τοῦ ΙΕΠ καὶ τέλος

(η) Ἡ Ἐπιστολὴ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου στὸν Πρωθυπουργό (27.9.2016).

● Στὶς 5.11.2016, ὁρίσθηκε νέος Ὑπουργὸς Παιδείας, ὁ κ. Κων. Γαβρόγλου

Τί ζητήσαμε ἀπὸ τὸ ΙΕΠ καὶ τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας

(α) Νὰ ἀναγνωρισθεῖ στὴν Ἐκκλησία τὸ δικαίωμα νὰ ἔχει μερίδιο στὴν τελικὴ ἀπόφαση, δεδομένου ὅτι τὸ θέμα τὴν ἀφορᾶ ἀπόλυτα καὶ νὰ ἰσχύσει γιὰ τὴν Ἐκκλησία ὅ,τι καὶ γιὰ τὰ ἄλλα θρησκεύματα στὴν Ἑλλάδα.

(β) Νὰ μᾶς δοθεῖ τὸ πόρισμα ἀξιολόγησης τοῦ πιλοτικοῦ

Αγιορείτες ή ψευδοπροφήτες;

Ἡ Ἔκτακτη Διπλῆ Ἱερὰ Σύναξη

-

τοῦ Ἁγίου Ὅρους, …παραπλανᾶ!

    Τὸ Μήνυμα τῆς «Ἔκτακτης Διπλῆς Ἱερᾶς Συνάξεως τοῦ Ἁγίου Ὅρους» (ἐδῶ), εἶναι ἕνα παραπλανητικὸ κείμενο ποὺ καλύπτει (καὶ ἐκφράζει) τὶς Φαναριώτικες κακοδοξίες. Ἕνα κείμενο ποὺ γράφτηκε μὲ σκοπιμότητα, ὥστε πίσω ἀπὸ θεολογικὴ θεωρητικολογία καὶ ὡραιολογία, νὰ ἀποκρύψει ὅτι, τὶς ἡγετικὲς θέσεις τῆς Ἐκκλησίας, σήμερα τὶς ἔχουν καταλάβει ψευδοποιμένες, «λύκοι ἅρπαγες» ποὺ πολεμοῦν τὴν Ἐκκλησία.

    Ὅταν, ὁ Κύριος τῆς Ἐκκλησίας, ἀντιμετώπισε παρόμοιους ποιμένες τοῦ Ἰσραὴλ δὲν καθησύχαζε τοὺς πιστούς (ὅπως ὑπακούοντας στὰ κελεύσματα τοῦ ἀρχιαιρεσιάρχη Βαρθολομαίου κάνουν οἱ Ἁγιορεῖτες), ἀλλὰ ἐξαπέλυσε ἐκεῖνα τὰ φοβερὰ «οὐαί».

    Ἀναφέρονται οἱ Ἁγιορεῖτες στὸν ὕμνον τῆς Πεντηκοστῆς, «πάντα χορηγεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, …ὅλον συγκροτεῖ τὸν θεσμὸν τῆς Ἐκκλησίας», γιὰ νὰ μᾶς μεταδώσουν τὸ μήνυμα: μὴ φοβᾶσθε, τὸ Ἅγιον Πνεῦμα δὲν θὰ ἀφήσει τὴν Ἐκκλησίαν του, Αὐτὸ τὴν καθοδηγεῖ, Αὐτὸ θεραπεύει τὰ ἀσθενήματα κ.λπ. Θὰ τοὺς θυμίσουμε, ἐμεῖς μὲ τὴ σειρά μας, ὅτι τὸ πρῶτο ἀσθένημα ποὺ διορθώνει τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, εἶναι αὐτὸ τῆς αἱρέσεως, τὸ ὁποῖον διαστρέφει τὴν ἀλήθεια, σπέρνει τὴν ταραχή, τὴν σύγχυση, τὴν ἀλλοίωση τῆς σχέσεως Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων: «Γλῶσσαι ποτὲ συνεχύθησαν, διὰ τὴν τόλμαν τῆς πυργοποιΐας… ἐκεῖ κατεδίκασε Θεὸς τοὺς ἀσεβεῖς τῷ πταίσματι» καὶ «κατειργάσθη ἡ ἀφωνία, πρὸς τιμωρίαν» καὶ διεκόπη ἡ κοινωνία.

    Κι αὐτὰ τὰ «κατορθώματα» τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τὸ Θεό, ποὺ ὅσοι τὰ ἀπεργάζονται δὲν εἶναι Ἐκκλησία, ἀλλ’ ἀποτελοῦν «ἐκκλησία πονηρευομένων» καὶ ψευδεκκλησία, ἔρχεται τὸ Ἅγιον Πνεῦμα νὰ τὰ θεραπεύσει κι ὄχι νὰ τὰ «κουκουλώσει», ὥστε νὰ ὑπάρχουν, ἀλλὰ κρυμμένα, νὰ ἔχουν ὅλο τὸ χρόνο καὶ τὴν εὐχέρεια νὰ διχάζουν καὶ νὰ ἀπομακρύνουν ψυχὲς ἀπὸ τὸ Θεό: «ἐνταῦθα ἐφώτισε Χριστὸς τοὺς ἁλιεῖς τῷ Πνεύματι» καὶ «ἄρτι καινουργεῖται ἡ συμφωνία, πρὸς σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν».

  Καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ὁ Κύριος, αὐτὴν τὴν θεραπεία τὴν πραγματοποιεῖ ὄχι μαγικά, ἀλλὰ διὰ τῶν ἀνθρώπων Του, τῶν Ἁγίων. Καὶ οἱ Ἁγιορεῖτες θὰ ἔπρεπε νὰ θέλουν νὰ μιμηθοῦν τὸ ρόλο τῶν Ἁγίων, ποὺ θεραπεύουν τὴν αἵρεση, κι ὄχι τὸ ρόλο τῶν αἱρετικῶν, ποὺ ὑπηρετοῦν ἄλλο κακοποιὸ «πνεῦμα».

   Μᾶς λένε οἱ Ἁγιορεῖτες ὅτι τὸ Ἅγιον Πνεῦμα «ἐὰν ὡς ἄνθρωποι παρεκκλίνωμεν μᾶς ἐπαναφέρει εἰς τὸν ὀρθὸν δρόμον». Δὲν μᾶς λέγουν ὅμως (ὅπως ὁ Θεὸς διὰ τῶν Προφητῶν καὶ Ἁγίων του ἔλεγε), ἐὰν ὑπάρχουν σήμερα τέτοιοι ἄνθρωποι ποὺ παρεκκλίνουν: Γιατί  ὅμως δὲν κατονομάζουν ποιοί εἶναι αὐτοὶ ποὺ παρεκκλίνουν, ὥστε ὁ Λαὸς τοῦ Θεοῦ νὰ προφυλαχθεῖ; Μήπως ὁ πρῶτος κι ὁ καλύτερος εἶναι αὐτὸς ποὺ μνημονεύουν, ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, καὶ γιὰ νὰ μὴ διωχθοῦν, γι' αὐτὸ σιωποῦν;

  Δὲν κάνουν, λοιπόν, οἱ Ἁγιορεῖτες ὅ,τι οἱ Ἅγιοι, οἱ ὁποῖοι «ὅλην συλλεξάμενοι, ποιμαντικὴν ἐπιστήμην, καὶ θυμὸν κινήσαντες, νῦν τὸν δικαιότατον ἐνδικώτατα, τοὺς βαρεῖς ἤλασαν, καὶ λοιμώδεις λύκους, τῇ σφενδόνῃ τῇ τοῦ Πνεύματος, ἐκσφενδονήσαντες, τοῦ τῆς Ἐκκλησίας πληρώματος»! Ἀσκόπως χρησιμοποιεῖται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ὁ ὅρος «λοιμώδεις»; Δὲν μολύνουν τοὺς πιστοὺς οἱ αἱρετικοί; Μήπως ἐξ αἰτίας τῶν «λοιμωδῶν λύκων» ποὺ μνημονεύουν μολύνθηκαν ἀνεπανόρθωτα καὶ οἱ ἴδιοι;

   Δυστυχῶς, ἀπὸ τὴν ἀρχὴ μέχρι τὸ τέλος τὸ κείμενο τῶν Ἁγιορειτῶν ἔχει ἕνα καὶ μόνο σκοπό· μὲ ὀρθοδοξοφανῆ γλῶσσα νὰ παραπλανήσει τοὺς πιστούς, καὶ ἰδιαιτέρως αὐτοὺς ποὺ ἀπομακρύνονται ἀπὸ τοὺς κακόδοξους πλέον Ἐπισκόπους. Θυμίζουν οἱ Ἁγιορεῖτες (πόση θλίψη!) τοὺς ψευδοπροφῆτες τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ ἔλεγαν πρὸς τὸ λαὸ ὅτι οἱ ἀποστᾶτες τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ, δηλ. οἱ βασιλεῖς τοῦ Ἰσραήλ, εἶναι καλοί, ὅτι λένε καὶ πράττουν τὸ σωστό!

   Ἔτσι κι ἐδῶ, οἱ Ἁγιορεῖτες διαβεβαιώνουν ὅτι ὁ Λαὸς τοῦ Θεοῦ εἶναι «ὁ φύλαξ τῆς Πίστεως» ὅτι «ἀνήκωμεν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, τὸ Σῶμα Χριστοῦ», δὲν  μᾶς λένε ὅμως, ἂν ἀνήκουν εἰς τὴν Ἐκκλησία καὶ οἱ αἱρετικοί! Καὶ οἱ αἱρετικοί, ἔστω κι ἂν κατέχουν θρόνους Ἐπισκόπων καὶ Πατριαρχῶν, ἔστω κι ἂν τελοῦν μυστήρια, δὲν ἀνήκουν στὴν Ἐκκλησία, ὡς ψευδεπίσκοποι καὶ φθορεῖς τῆς Ἐκκλησίας κι «ὡς ἀποστάντες τῆς Ἀληθείας»!

   Κι ἂν οἱ Ἁγιορεῖτες, παρουσιάζουν τοὺς λύκους ὡς πρόβατα, τότε πῶς ὁ Λαός, «ποιμαινόμενος» ἀπὸ λύκους εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχει ὑγείαν, καὶ διαύγειαν πνεύματος γιὰ νὰ διακρίνει τὶς αἱρέσεις, καὶ θέληση γιὰ νὰ ἀποβάλλει, ὅσα εἶναι "ξένα" τῆς ὀρθοδόξου Πίστεως, ἀφοῦ οἱ Ἁγιορεῖτες τὰ "ξένα" τὰ παρουσιάζουν ὡς οἰκεῖα;

     Καὶ πῶς οἱ Ἁγιορεῖτες (ὡς νὰ εἶναι ἀφελεῖς καὶ πρωτάρηδες εἰς τὰ τῆς Πίστεως) μᾶς λέγουν ὅτι «αἱ ταραχαὶ ὁδηγοῦν εἰς σχίσματα», καὶ τάχα θέλουν νὰ προλάβουν αὐτὰ τὰ σχίσματα ποὺ πιθανὸν θὰ γίνουν, ἀλλὰ δὲν ὁμιλοῦν γιὰ τὸ δογματικὸ  ΣΧΙΣΜΑ (Ἰ. Ρωμανίδης) ποὺ ἤδη ἔχουν κάνει οἱ Οἰκουμενιστές, ἀφοῦ κατὰ τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας οἱ αἱρετίζοντες ἀποσχίζονται τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας;

   Γιατί, πατέρες, διαστρέφετε τὰ πράγματα, καὶ κρύβετε τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων μας; Δὲν μᾶς δίδαξαν οἱ Ἅγιοι ὅτι, ὅσοι εἶναι μὲ τὴν Ἀλήθεια, αὐτοὶ εἶναι μὲ τὸν Χριστό καὶ στὴν Ἐκκλησία Του, κι ὅσοι εἶναι μὲ τὸ ψεῦδος τῆς αἱρέσεως, ἔχουν ἀπομακρυνθεῖ ἀπ’ αὐτήν; Καὶ μὴ μᾶς πεῖτε ὅτι δὲν εἶναι αἱρετικοὶ οἱ Οἰκουμενιστές, ἀφοῦ ἡ Ἐκκλησία δὲν τοὺς καταδίκασε ἀκόμα. Διότι, ὅπως πολὺ ὡραῖα μᾶς διδάσκουν οἱ Ἅγιοί μας, ἕνας ἐγκληματίας, δὲν γίνεται ἐγκληματίας ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ θὰ καταδικαστεῖ ἀπὸ τὸ δικαστήριο, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ἔκανε τὸ φόνο!

   Κρίμα καὶ πάλι κρίμα! Μετὰ ἀπὸ ἕνα χρόνο ἄνοιξαν τὸ στόμα τους οἱ Ἁγιορεῖτες κι ἀντὶ νὰ κατονομάσουν τοὺς αἱρετικοὺς καὶ νὰ καθοδηγήσουν τὸ Ποίμνιο νὰ ἀπομακρυθεῖ ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές, γιὰ νὰ ἀποφύγει τὴν ἀλλοίωση τῆς Πίστεως, τὸ καθησυχάζει πρὸς δόξαν τῶν αἱρετικῶν τοῦ Φαναρίου!

Π.Σ.

Το παν συνταράσσεται και οι Αγιορείτες αποφαίνονται: «Δεν υπάρχει λόγος ταραχής»!

Ἡ Ἔκτακτη Διπλῆ Ἱερὰ Σύναξη τοῦ Ἁγίου Ὅρους, …ἀποφάσισε…!!!

    Ἡ Ἔκτακτη Διπλῆ Ἱερὰ Σύναξη τοῦ Ἁγίου Ὅρους, καὶ ἐνῶ κάθε Ὀρθόδοξος ψυχὴ συνταράσσεται οἱ Ἁγιορεῖτες δίνουν τὸ Οἰκουμενιστικὸ μήνυμα: «Δεν υπάρχει λόγος ταραχής, εφ’ όσον ευρίσκεται μεθ’ ημών ο Αναστάς Κύριος. Η Σύνοδος έγινε μετά από πολυχρόνιον προετοιμασίαν»!!!!!!!!! 

   Ὡσὰν οἱ Ἅγιοι ποὺ πολέμησαν ὁμολογιακὰ τὶς αἱρέσεις, νὰ εὑρίσκοντο ὑπὸ ταραχήν! Καὶ ὡσὰν τότε, οἱ Ἅγιοι διακόπτοντες τὸ Μνημόσυνο τῶν αἱρετικῶν νὰ μὴν ἐφάρμοζαν τὶς Ἐντολές Του, ὡσὰν ὁ Κύριος νὰ μὴν ἦτο μετὰ τῶν Ἁγίων!

    Καὶ ὡσὰν ἡ πολυχρόνιος προετοιμασία, νὰ προφυλάσσει μιὰ Σύνοδος ἀπὸ τὸ νὰ ἀποφασίσει κακόδοξα!

    Τι ἄλλο θὰ ἀκούσουμε καὶ θὰ δοῦμε!!!

DIPLI_CRETE.pdf by Φίλη Ορθοδοξία on Scribd

Εποχή οικουμενιστικών πορτραίτων!

 Ο γυρολόγος της ΒΑΤΟΠΕΔΙΟΥ ΛΙΤΑΝΕΥΕΙ Πορτραίτα ΛΥΚΟΠΟΙΜΕΝΩΝ ΔΕΣΠΟΤΑΔΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ.

Πάτερ Εφραίμ, μαζέψου !

Μετά το πορτρέτο που χάρισε ο (αντιοικουμενιστής...!) μητροπολίτης Πειραιώς στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, 

μετά τις αγιογραφήσεις δεσποτάδων, 

Ο μητροπ. Καλαβρύτων Αμβρόσιος αγιογραφημένος

στο Μ. Σπήλαιο και (στην ένθετη) σε Ι. Ναό Αιγίου

μετά τις ατελείωτες αλληλο-παρασημοφορήσεις δεσποτάδων

και τα παράσημα σε ηγουμένους:

τώρα οι ανταλλαγές πορτρέτων τους, επεκτείνονται: 

Η γάγγραινα της εκκοσμίκευσης στην εκκλησία μας καλά κρατεί.

Γέμιζε τους δίσκους τους πιστέ. 

Και επειδή οι -παρανόμως- περιφερόμενοι δίσκοι τις Κυριακές δεν

Αντιπροσωπεία του Οικ. Πατριαρχείο στην Θρονική εορτή της Εκκλησίας της Ρώμης

Apostolos Sarandides (Σχόλιο στο «Κατάνυξις»)

     Επικοινωνούν κανονικότατα αναγνωρίζοντάς τους ως εκκλησίες, πιστοί στις αποφάσεις του Κολυμπαρίου. Γυμνή τη κεφαλή και αιρετικοί χωρίς καμία αμφιβολία. Η Σύνοδος μόνο απουσιάζει που θα τους καθαιρέσει. Τίποτα άλλο. Να τα λέμε ξεκάθαρα, επειδή ο καθένας λέει το κοντό του και το μακρύ του.

Αντιπροσωπεία του Οικ. Πατριαρχείο στην Θρονική εορτή της Εκκλησίας της Ρώμης (ΦΩΤΟ)

   Ο Πανιερ. Αρχιεπίσκοπος Τελμησσού κ. Ιώβ, ήταν ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας η οποία εκπροσώπησε το Οικουμενικό Πατριαρχείο κατά την Θρονική εορτή της Εκκλησίας Ρώμης, στην μνήμη των Αγίων ενδόξων Πανευφήμων και Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.

   Μαζί του ταξίδεψαν οι Πανοσιολ. Μ. Σύγκελλος κ. Αμβρόσιος και Αρχιμανδρίτης κ. Αγαθάγγελος Σίσκος, Βιβλιοφύλαξ των Πατριαρχείων.

       Ακολουθούν χαρακτηριστικά φωτογραφικά στιγμιότυπα:

«Ο μεγάλος ανθρωποφάγος κεραυνός που ονομάζουμε “Θεό”»! (Καζαντζάκης)

Ο «Τελευταίος Πειρασμός» του Νίκου Καζαντζάκη στα νέα Θρησκευτικά

Δεῖτε καὶ τό:

    «Η Συμβολή των Ιδεών του στο "Κοινωνικὸ Ολοκαύτωμα" που συντελείται στην σύγχρονη Ελλάδα» τῆς Δάφνης Βαρβιτσιώτη.

Πολλά μαργαριτάρια και πρωτόγνωρα κείμενα για ένα μάθημα Θρησκευτικών ανακαλύπτει όποιος μελετά τους Φακέλους Μαθήματος για τα Θρησκευτικά που έρχονται να αντικαταστήσουν τα μέχρι σήμερα διδασκόμενα βιβλία.

Ο Νίκος Καζαντζάκης κατέχει κεντρική θέση στους Φακέλους αυτούς. Πολλά κείμενά του παρατίθενται για χρήση κατά τη διδασκαλία του θρησκευτικού μαθήματος. Ανάμεσα σε αυτά και απόσπασμα από τον Πρόλογο του βιβλίου του «Ο Τελευταίος Πειρασμός» που υπάρχει στον Φάκελο Μαθήματος για τα Θρησκευτικά της Β΄ Γυμνασίου.

Την επισήμανση για την ύπαρξη του κειμένου έκανε ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος με την παρέμβασή του στην πρόσφατη συνεδρίαση της Ιεραρχίας για τα Θρησκευτικά. Ο Μητροπολίτης είπε απευθυνόμενος προς τους Ιεράρχες (η υπογράμμιση του ιστολογίου μας):

«Ἐπίσης νά ἀναφέρω ἕνα προσωπικό παράδειγμα. Πῆγα στό Ἡράκλειο τῆς Κρήτης καί ὁμίλησα γιά τόν Ντοστογιέφσκι. Μετά ἀπό τήν ὁμιλία κάποιος ἀκροατής μοῦ εἶπε νά πῶ ποιά εἶναι ἡ ἄποψή μου καί γιά τόν Καζαντζάκη. Ὁ διευθύνων τήν συζήτηση μέ προέτρεψε νά μήν ἀπαντήσω. Ὅμως ἐγώ ἀπάντησα, ἀναφέροντας τήν ἄποψή μου γιά τόν Καζαντζάκη διότι ἔχω διαβάσει ὅλα τά κείμενά του ἐκτός ἀπό τόν «Τελευταῖο πειρασμό», τοῦ ὁποίου τήν ἀνάγνωση ἀπό τίς πρῶτες σελίδες δέν ἄντεξα νά συνεχίσω. Ἐπί  τρία τέταρτα τῆς ὥρας ὁμιλοῦσα γιά τόν Καζαντζάκη, λέγοντας τά θετικά καί τά ἀρνητικά του καί στό τέλος μέ χειροκρότησαν.  Καί ὅμως στόν φάκελλο τῶν μαθητῶν ὑπάρχει ἀπόσπασμα ἀπό τό χειρότερο ἔργο τοῦ Καζαντζάκη «Ὁ τελευταῖος πειρασμός» (Φάκελλος Β΄ Γυμνασίου, σελ. 37-38).  

Να σημειωθεί ότι το έργο αυτό του Καζαντζάκη όπως και άλλα περιέχει πλήθος βλάσφημων αναφορών για το πρόσωπο του Χριστού όπως επί παραδείγματι θέτει εν αμφιβόλω τη θεϊκή φύση του Χριστού και τον παρουσιάζει ως μετέχοντα στα διαβλητά ανθρώπινα πάθη. Περαιτέρω ανάλυση απαιτεί ένα ολόκληρο άρθρο. Δεν ξεχνά κανείς άλλωστε τη θύελλα που είχε ξεσηκώσει η προβολή της ομώνυμης ταινίας που βασίστηκε στο έργο αυτό του Καζαντζάκη.

Κι όμως. Οι σχεδιαστές των νέων Θρησκευτικών έκριναν απαραίτητο να συμπεριλάβουν απόσπασμα και από αυτό το έργο στο προς διδασκαλία υλικό των Φακέλων Μαθήματος.

Το σχετικό απόσπασμα από τις σελ. 37 και 38 του Φακέλου Μαθήματος Θρησκευτικών της Β΄ Γυμνασίου:

Η δυαδική υπόσταση του Χριστού στάθηκε για μένα πάντα βαθύ, ανεξερεύνητο μυστήριο· η λαχτάρα, η τόσο ανθρώπινη, η τόσο υπεράνθρωπη, να φτάσει ο άνθρωπος ώς τον Θεό - ή, πιο σωστά: να επιστρέψει ο άνθρωπος στον Θεό και να ταυτιστεί μαζί του· η νοσταλγία αυτή, η τόσο μυστική και συνάμα τόσο πραγματική, άνοιγε μέσα μου πληγές και πηγές μεγάλες. Ποτέ δεν ακολούθησα με τόσο τρόμο την αιματωμένη πορεία του στο Γολγοθά, ποτέ δεν έζησα με τόση ένταση, με τόση κατανόηση κι αγάπη το Βίο και τα Πάθη του Χριστού, όσο τις μέρες και τις νύχτες που έγραφα τον «Τελευταίο Πειρασμό». Γράφοντας την εξομολόγηση ετούτη της αγωνίας και της μεγάλης ελπίδας του ανθρώπου, ήμουν συγκινημένος τόσο που τα μάτια μου βούρκωναν· δεν είχα νιώσει ποτέ με τόση γλύκα, με τόσο πόνο να πέφτει στάλα στάλα το αίμα του Χριστού στην καρδιά μου. Γιατί ο Χριστός, για ν’ ανέβει στην κορυφή της θυσίας, στο Σταυρό, στην κορυφή της εξαΰλωσης, στον Θεό, πέρασε όλα τα στάδια του αγωνιζόμενου ανθρώπου. Όλα, και γι’ αυτό κι ο πόνος του μας είναι τόσο γνώριμος και τον πονούμε, κι η τελική νίκη του μας φαίνεται τόσο και δικιά μας μελλούμενη νίκη. Ό,τι είχε βαθιά ανθρώπινο ο Χριστός μάς βοηθάει να τον καταλάβουμε και να τον αγαπήσουμε και να παρακολουθούμε τα Πάθη του σα να ’ταν δικά μας πάθη. Αν δεν είχε μέσα του το ζεστό ανθρώπινο στοιχείο, δε θα μπορούσε ποτέ με τόση σιγουράδα και τρυφερότητα να αγγίξει την καρδιά μας και δε θα μπορούσε να γίνει πρότυπο στη ζωή μας. Αγωνιζόμαστε κι εμείς, τον βλέπουμε κι αυτόν να αγωνίζεται και παίρνουμε κουράγιο· βλέπουμε, δεν είμαστε ολομόναχοι στον κόσμο, αγωνίζεται κι αυτός μαζί μας.

Ο Νίκος Καζαντζάκης (1883-1957) ήταν ένας από τους σημαντικότερους νεοέλληνες στοχαστές και λογοτέχνες. Έγραψε μυθιστορήματα, θεατρικά έργα, ταξιδιωτικά και ποίηση.

Πηγή

Καζαντζάκης

Η Συμβολή των Ιδεών του στο "Κοινωνικὸ Ολοκαύτωμα" που συντελείται στην σύγχρονη Ελλάδα

Δάφνης Βαρβιτσιώτη

 

Δάφνη Βαρβιτσιώτη, Ἱστορικός

Στὸ προηγούμενο ἄρθρο μας, μὲ τίτλο «Νίκος Καζαντζάκης. Ἡ Συμβολὴ τῶν Ἰδεῶν του στὸ “Κοινωνικό Ολοκαύτωμα” ποὺ Συντελεῖται στὴν Σύγχρονη Ἑλλάδα», εἴχαμε ἐπικεντρωθεῖ στὰ περιεχόμενα τοῦ προλόγου τοῦ “ταξιδογραφήματός” του, «Ταξιδεύοντας-Αγγλία» (1940), τὸ ὁποῖο προσέφερε, σὲ κυριακάτικο φύλλο της, ἐφημερίδα πανελλαδικῆς ἐμβέλειας.

«Φυσική» Ἠθικὴ καὶ Μετάλλαξη: Στὸ ἄρθρο αὐτό, εἴχαμε ἀναλύσει τοὺς τρόπους μὲ τοὺς ὁποίους ἡ μεταφυσικὴ ἀντίληψη τοῦ Καζαντζάκη ὁδηγεῖ τὸν ἀνυποψίαστο ἀναγνώστη στὴν ἀποδοχὴ ἑνὸς κόσμου ἱερχαρχημένου βάσει τῆς «φυσικής» ἠθικῆς, ὅπου κυριαρχεῖ ὁ δυνατώτερος καὶ ἐπιζεῖ ὁ πλέον προσαρμοζόμενος, καὶ ὅπου δὲν ὑπεισέρχεται τὸ ἔλεος ἔναντι τῶν ἀδυνάμων, πόσον μᾶλλον θέμα ἐλευθερίας τους (ὅπως συμβαίνει καὶ στὸν σατανισμό, ὅπου, γιὰ τοὺς Δυνατούς, «Το “Θέλω” είναι ο Νόμος», ἄρα «οι σκλάβοι πρέπει να υπηρετούν».

«Να Ενωθοῦμε με τον Θεό»: Στὴν συνέχεια, ἡ ἴδια ἐφημερίδα προσέφερε τὰ βιβλία «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται» καὶ «Ο Τελευταίος Πειρασμός» ποὺ είχαν, πρό πεντηκονταετίας, προκαλέσει σάλο καὶ τὸν παρ’ ὀλίγο ἀφορισμὸ τοῦ συγγραφέα ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία- διαφημίζοντας τηλεοπτικῶς ἕνα ἐξ αὐτῶν ὡς λογοτεχνικὸ ἔργο διὰ τοῦ ὁποίου ὁ Καζαντζάκης μᾶς παροτρύνει «να ενωθούμε με το Θεό».

Αὐτὸ μᾶς προβλημάτισε ἰδιαίτερα, διότι, ἤδη ἀπὸ τὸ 1940, ὁ Καζαντζάκης χαρακτήριζε ὡς παρωχημένο τὸν Χριστό, καὶ ἐξωθοῦσε τοὺς ἀναγνῶστες του νὰ Τὸν ἀντικαταστήσουν μὲ κάποιον ἄλλον θεό, πιὸ σύγχρονο καὶ πιὸ ἀποτελεσματικό: «Γιατί γυρίζετε πίσω; (…) Έκαμε ο Χριστός το χρέος του, έδωκε μιαν απάντηση σε άλλες εποχές, σε άλλα προβλήματα (…) Τώρα άλλαξε το πρόσωπο της αγωνίας, γύρισε ο τροχός».

Ὁ «Μεγάλος Ανθρωποφάγος Κεραυνός»: Ἐξάλλου, ὅταν ὁ Καζαντζάκης ἀναφέρεται στὸν «μεγάλο ανθρωποφάγο κεραυνό που ονομάζουμε “Θεό”», ὁπωσδήποτε δὲν ἐννοεῖ τὸν Ἐλεήμονα Τριαδικὸ Θεό· Τὸν Ὁποῖον σαφῶς ἀπορρίπτει...

Ἡ συνέχεια ἐδῶ  κι ἐδῶ.