Όταν οι Οικουμενιστές διαστρέφουν τους Αγίους και τις Συνόδους!

  

  Εἶναι ἐξοργιστικὰ ὅσα ὁ “θεοφιλέστατος” στὸ ἐκκλησιαστικὸ ἀξίωμα, ἀλλὰ ὄχι στὸ φρόνημα καὶ τοὺς τρόπους Κύριλλος γράφει, διαστρέφων τὰ κείμενα καὶ παραπληροφορῶν τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ, ποὺ δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ἀνατρέξει στὶς πηγές.

 Σὲ προηγούμενη ἀνάρτηση παρουσιάσαμε ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ τελευταῖο ἄρθρο τοῦ ἐπισκόπου Ἀβύδου (ἄνευ ποιμνίου) Κύριλλου Κατερέλου (ἐδῶ), μὲ τίτλο «Ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος τῆς Κρήτης: Νέα Εκκλησιολογία ἢ Πιστότητα στὴν Παράδοση;».

   Ἐκεῖνο τὸ ἀπόσπασμα τὸ σχολιάσαμε (ἐδῶ) καὶ δείξαμε ὅτι παραπέμπει τὸν ἀναγνώστη (γιὰ νὰ ὑποστηρίξει τὰ κακόδοξα φρονήματα τῆς παρέας τῶν Οἰκουμενιστῶν), στὸ ἔργο τοῦ μητροπολίτη Νικοπόλεως καὶ Πρεβέζης Μελετίου Καλαμαρᾶ, «Ἡ Πέμπτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδος». Καὶ μᾶς λέγει τὰ ἀντίθετα ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ ἐκ τῆς μελέτης αὐτῆς ἀπορρέουν!

     Γιὰ νὰ γίνει ἀντιληπτὸ ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ἕνα τυχαῖο, ἀλλὰ εἶναι ὁ «τρόπος» τῆς δουλειᾶς του, τουλάχιστον ὅταν ὑπερασπίζεται τοὺς φίλους του Οἰκουμενιστές, θὰ ἐξετάσουμε ἄλλο ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ἴδια μελέτη (ἐδῶ). Καὶ πάλι τὸ κείμενο ποὺ παρουσιάζει καὶ διαστρεβλώνει ὁ κ. Κατερέλος εἶναι ἀπὸ ὸ ἴδιο βιβλίο τοῦ Νικοπόλεως Μελετίου.

    Στὸ βιβλίο τοῦ Νικοπόλεως παρουσιάζονται καὶ οἱ συζητήσεις τῶν συνέδρων τῆς Ε΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Οἱ συνοδικοί Πατέρες συζητοῦν τὸ θέμα, «ἐὰν εἶναι δυνατὸς ὁ ἀφορισμὸς καὶ κεκοιμημένων αἱρετικῶν». Κατὰ τὴν συζήτηση οἱ Πατέρες τῆς Συνόδου προσκομίζουν κείμενα Ἁγίων, διὰ τῶν ὁποίων καταδεικνύεται ποιά ἦταν ἡ διδασκαλία καὶ ἡ πράξη τῶν προγενεστέρων Ἁγίων στὸ θέμα καὶ τὰ ἐξετάζουν λεπτομερῶς (κάτι ποὺ οἱ συγκροτήσαντες τὴν Κολυμπάριο Σύνοδο τῆς Κρήτης, τοὺς ὁποίους ὑποστηρίζει ὁ κ. Κύριλλος, δὲν ἔκαναν). Ἕνα ἀπὸ τὰ κείμενα αὐτὰ εἶναι καὶ τοῦ ἁγίου Αὐγουστίνου.

    Μὲ ἐπιστολή του (πρὸς κάποιον ἀξιωματοῦχο Βονιφάτιο) ὁ Ἅγιος Αὐγουστῖνος ὑπερασπίζεται τὸν κεκοιμημένο ἐπίσκοπο Καικιλιανό, τὸν ὁποῖο οἱ Δονατιστὲς κατηγοροῦσαν ὅτι –ὅταν ζοῦσε– «τάχα εἶχε παραδώσει κώδικες χριστιανικοὺς νὰ καοῦν»! Μὲ αὐτὴ τὴν ἀφορμὴ οἱ Δονατιστὲς «ἐχώρισαν ἑαυτοὺς ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία» (σελ. 344), πραγματοποίησαν δηλαδή σχίσμα, ὄχι γιὰ δογματικοὺς λόγους, ἀλλὰ γιὰ ἕνα ὑποθετικὸ «κρίμα» τοῦ ἐπισκόπου Καικιλιανοῦ!

   Ὁ ἅγιος Αὐγουστῖνος στὴ συνέχεια ὑποστηρίζει ὅτι (ὅπως γνωρίζει), «ὁ Καικιλιανὸς δὲν ἔγινε ποτὲ προδότης. Ἀντιθέτως

"Μια ύστατη προσπάθεια για να αποσοβηθή η υποταγή" στον Πάπα και η εθνική συμφορά!

  Και "περί κοινωνίας με ακοινώνητους"!

   Μια ίδια επιστολή θα μπορούσε να σταλεί και τώρα, αφού η κατάσταση -μετά την Κολυμπάριο Σύνοδο- είναι πανομοιότυπη!

(Ἀπὸ τὸ περιοδικὸ της Ἱ. Μ. Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους

"Ο ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ" τοῦ ἔτους 1996)

Οι Οικουμενικές Συνόδοι αναγνωρίζονται από τους Οικουμενιστές, στα όρια των περιορισμών, που επιβάλλει το Π.Σ.Ε.!

«Μη ανθρώπινα ποιήσωμεν τα της ευσεβείας ρήματα»

(Μ. Βασίλειος – Προς Εκκλησίαν Αντιοχέων)

Τοῦ Ν. Σακαλάκη

Πριν πολλά χρόνια (1960-1971), η αγιορείτικη συνείδηση λειτούργησε με ορθόδοξα αντανακλαστικά στην οικουμενιστική πρόκληση–επίθεση του Πατριάρχη Αθηναγόρα. Οι Αγιορείτες μοναχοί–ηγούμενοι, διακόπτοντας το μνημόσυνο του Πατριάρχη απάντησαν: «πίστιν δε ημείς ούτε παρ’ άλλων γραφομένην ημίν νεωτέραν παραδεχόμεθα, ούτε αυτοί τα της ημετέρας διανοίας γεννήματα παραδιδόναι τολμώμεν, ίνα μη ανθρώπινα ποιήσωμεν τα της ευσεβείας ρήματα, αλλ’ άπερ παρά των αγίων Πατέρων δεδιδάγμεθα ταύτα τοις ερωτώσιν ημάς διαγγέλομεν» (Μ. Βασίλειος – Προς Εκκλησίαν Αντιοχέων).

Σήμερα, εντυπωσιακά αποτυπώνονται στην ανακοίνωση της Διπλής Συνάξεως του Αγίου Όρους (17 Ιουνίου/30 Ιουνίου 2017), τα εσωτερικά θεολογικά όρια της «Συνόδου της Κρήτης».

Η ορθόδοξη συνείδηση, έντονα αισθάνεται τον ισχυρό άνεμο της Οικουμενιστικής–Αντιπατερικής θεολογίας, που εξουσιαστικά υπαγόρευσε το περιεχόμενο της ανακοίνωσης. Ο Μακρυγιάννης έλεγε: «Η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα Ορθόδοξο».

Οι Αγιορείτες Πατέρες, τότε, αρνήθηκαν «πίστιν παρ’ άλλων γραφομένην ημίν νεωτέραν», όπως αναφέρει ο Μ. Βασίλειος. Τότε, χωρίς τη διπολικότητα της σημερινής αγιορείτικης

Όσο οι αντι-Οικουμενιστές αποστρέφονται ιδιότροπα (και αμετανόητα) την αγιοπατερική αποτείχιση, οι Οικουμενιστές θα προχωρούν με ...ευθύνη τους!

Ακόμα πιο κοντά στην ολοκληρωτική πανθρησκεία!

Μετά την αναγνώριση κοινού βαπτίσματος Παπικών-Κοπτών και την ένωση Μεθοδιστών & Αγγλικανών έρχεται νέα βόμβα από τους Μεταρρυθμιστές.

Στήριξη από Βαρθολομαίο και Φραγκίσκο

Του Μανώλη Κείου

Εν κρυπτώ και παραβύστω συνεχίζεται με γοργούς ρυθμούς το δαιμονικό σχέδιο για την “ενότητα” των Χριστιανών…
Πριν από λίγες μέρες γράφαμε για το δεύτερο βήμα που οδηγεί από την δήθεν ενότητα αυτή στην οδό της πανθρησκείας. Μετά την αναγνώριση του κοινού βαπτίσματος Παπικών-Κοπτών ήρθε η

ΟΧΙ... ΔΕΝ ΘΕΛΩ

Γράφει η Χαρά Νικοπούλου

ΟΧΙ... ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΓΚΑΛΙΑ… ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΚΗ...

ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ… ΓΙΑΤΙ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΗΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ…

ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΤΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΧΡΗΜΑΤΑ... ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΒΑΜΜΕΝΑ ΜΕ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΑ...

ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ... ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΝΤΟΠΑΡΙΣΜΕΝΟΣ...

ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΑΛΛΟ ΤΟ ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ… ΓΙΑΤΙ ΓΕΝΝΑ ΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΑΥΤΟΚΤΟΝΟΥΝ...

ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ...

Γιατί ο μητρ. Θεσσαλιώτιδος αποδέχεται τις αιρέσεις και σιωπά;

Εισήγηση του Κωνσταντίνου Νάσιου

στην εκδήλωση-συζήτηση της

Πρωτοβουλίας Ορθοδόξων Πολιτών Νομού Καρδίτσας το Σάββατο 24/6/2017 για την

Κάρτα του πολίτη, την Σύνοδο του Κολυμπαρίου

και την παναίρεση του Οικουμενισμού

Σεβαστοί Πατέρες - Αγαπητοί εν Χριστώ Αδελφοί,

Σας καλωσορίζω στη σημερινή ομιλία και σας συγχαίρω, διότι η παρουσία σας και μόνο αποτελεί ομολογία πίστεως. Δείχνει ότι οι συνειδητοί Χριστιανοί δεν υποκύπτουν σε απειλές και πιέσεις από όπου και αν προέρχονται αυτές αλλά είναι πρώτα από όλα ελεύθεροι άνθρωποι και πολίτες. Όπως γνωρίζετε αδελφοί μου η Ορθοδοξία βρίσκεται υπό διωγμόν τόσο στην Ελλάδα όσο και παγκοσμίως από τις αντίχριστες δυνάμεις!

Αλλού αυτός ο διωγμός γίνεται με όπλα και σφαγές των χριστιανών όπως στη Συρία και στη Μέση Ανατολή, αλλού γίνεται με ύπουλα μέσα όπως στην Ευρώπη και τα τελευταία χρόνια και στην ορθόδοξη πατρίδα μας, την Ελλάδα. Ο διωγμός αυτός είναι άριστα οργανωμένος από τις σκοτεινές δυνάμεις, έστω και αν οι περισσότεροι από μας τους χριστιανούς της Ελλάδας δεν το έχουμε αντιληφθεί. Δεχόμαστε, αδελφοί  μου, πόλεμο εναντίον της Ορθοδοξίας! Βέβαια όλοι ξέρουμε ότι το πιο επικίνδυνο σε ένα πόλεμο είναι όταν ο εχθρός εισχωρήσει εντός των τειχών. Αυτό δυστυχώς συμβαίνει αδελφοί μου και σε αυτή την περίπτωση με την παναίρεση του οικουμενισμού όπου ο εχθρός μπήκε εντός των τειχών της Εκκλησίας. Υπάρχουν δηλαδή προδότες της πίστεως οι οποίοι μάλιστα είναι μεγαλόσχημοι ρασοφόροι!

Αυτή βέβαια η προδοσία από κάποιους μεγαλόσχημους ρασοφόρους

Τώρα πλέον Παπικοί και Ορθόδοξοι, σαν ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, …«εκκλησιάζονται»!!!!!!!!!!!!!

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΟΝΤΟΣΚΑΛΙΟΥ

(ΦΩΤΟ)

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

    Ἐκκλησιαστικαί εἰδήσεις 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, ἐπί τῇ ἱ. μνήμῃ τῆς Ἁγίας Μεγαλομάρτυρος Κυριακῆς, ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ πανηγυρίσαντι φερωνύμῳ Ἱ. Ναῷ τῆς Κοινότητος Κοντοσκαλίου κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν, τήν Παρασκευήν, 7ην Ἰουλίου, καθ᾿ ἥν ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον ὁ Πανοσιολ. Διάκονος κ. Παΐσιος, Κωδικογράφος τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου. 

Ἐκκλησιάσθη ὅμιλος ΡΚαθολικῶν Ἐπισκόπων, πραγματοποιούντων προσκύνημα εἰς Τουρκίαν, ὑπό τήν ἡγεσίαν

Όταν οι Αγιορείτες ήσαν Ορθόδοξοι...

Προ 44 ετών  

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ  ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΛΑΒΩΜΕΝ ΜΕΡΟΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΜΑΣ

 Π Ρ Ο Κ Η Ρ Υ Ξ Ι Σ

Πρὸς τὸν εὐσεβῆ Ὀρθόδοξον ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἅπαν τὸ πλήρωμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας 

"Ἀποκηρύσσομεν τὰ τοιαῦτα φιλενωτικὰ συνθήματα καὶ φιλενωτικὰς τάσεις καὶ μένομεν στερεοὶ καὶ ἀκλόνητοι εἰς τὴν Ὀρθόδοξον ἡμῶν Πίστιν"

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 23^η Ἰανουαρίου 1964

      

Οἱ κάτωθι Ἁγιορεῖται Πατέρες, Καθηγούμενοι, Ἱερομόναχοι καὶ Μοναχοί, λαβόντες γνῶσιν διὰ τὰ ἐσχάτως τεκταινόμενα ἐναντίον τῆς ἀμωμήτου Ὀρθοδόξου ἡμῶν Πίστεως ὑπὸ τῆς Παπικῆς Ἀνταρσίας καὶ τὰ φιλενωτικὰ συνθήματα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καὶ τῶν συνεργατῶν του, διακηρύσσομεν στεντορείᾳ τῇ φωνῇ ὅτι ἀποκηρύσσομεν τὰ τοιαῦτα φιλενωτικὰ συνθήματα καὶ φιλενωτικὰς τάσεις καὶ μένομεν στερεοὶ καὶ ἀκλόνητοι εἰς τὴν Ὀρθόδοξον ἡμῶν Πίστιν, ἀκολουθοῦντες ὅσα προεφήτευσαν οἱ Θεηγόροι Προφῆται καὶ ἐδίδαξαν οἱ Θεοκήρυκες Ἀπόστολοι, ὁ τῶν Θεοφόρων Πατέρων Σύλλογος, αἱ ἑπτὰ ἅγιαι Οἰκουμενικαὶ Σύνοδοι καὶ αἱ Τοπικαὶ τοιαῦται, ἔχοντες ἐπὶ κεφαλῆς τὸν ἀκρογωνιαῖον Λίθον Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ ἐν γένει ἐμμένομεν εἰς ὅσα ἡ Ὀρθόδοξος ἡμῶν Πίστις διδάσκει εἴτε διὰ γραφίδος εἴτε διὰ τῆς Παραδόσεως, ἀποκρούοντες τὴν «Ἕνωσιν» ἢ «Ἑνότητα» ὅπως τὴν ἀποκαλοῦν ἐσχάτως οἱ φιλενωτικοί. 

   Ἐὰν οἱ Καθολικοὶ καὶ οἱ λοιποὶ αἱρετικοὶ θέλουν νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν, νὰ ἔλθουν αὐτοὶ προσπίπτοντες καὶ ζητοῦντες τὸ ἔλεος, ἀσπαζόμενοι εἰς τὸ ἀκέραιον τὰ δόγματα καὶ Παραδόσεις τῆς ...ἀμωμήτου ὀρθοδόξου ἡμῶν Πίστεως καὶ ὄχι νὰ τρέχωμεν ἡμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι πρὸς τοὺς αἱρετικούς. 

  Ποιοῦμεν ἔκκλησιν πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην νὰ παύση ἐξακολουθῶν τὰς φιλενωτικάς του ἐνεργείας, καθόσον, ἐὰν συνεχίση, θ' ἀποκηρύξωμεν καὶ αὐτόν.

   Προσεπιδηλοῦμεν ὅτι θέλομεν ἀγωνισθῆ μέχρις ἐσχάτης ἡμῶν ἀναπνοῆς διὰ τὴν Ὀρθοδοξίαν μας, χύνοντες καὶ αὐτὸ τὸ αἷμα μας ἐὰν τὸ καλέση ἡ ἀνάγκη, μιμούμενοι τοὺς ἀειμνήστους Προκατόχους μας καὶ ἀναφωνοῦντες μετὰ Ἰωσὴφ τοῦ Βρυεννίου, «Οὐκ ἀρνηθησόμεθά σου φίλη Ὀρθοδοξία, οὐ ψευσόμεθά σε πατροπαράδοτον σέβας, οὐκ ἀφιστάμεθά σου Μῆτερ Εὐσέβεια, ἐν σοὶ ἐγεννήθημεν καὶ σοὶ ζῶμεν καὶ ἐν σοὶ κοιμηθησόμεθα, εἰ δὲ καλέσειε καιρός, καὶ μυριάκις ὑπὲρ σοῦ τεθνηξόμεθα». 

   Συγχαίρομεν τὸν Γεραρὸν Προκαθήμενον τῆς Ὀρθοδόξου Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας καὶ ἅπασαν τὴν Ὀρθόδοξον Ἑλληνικὴν Ἱεραρχίαν διὰ τὴν σθεναρὰν στάσιν τῶν ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας μας καὶ δηλοῦμεν ὅτι εἴμεθα παρὰ τὸ πλευρόν των.

                                                                         

Ὁ Καθηγούμενος τοῦ αγ. Διονυσίου Ἀρχιμ. Γαβριὴλ καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χῶ ἀδελφοί.                

Ὁ Καθηγούμενος τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου τοῦ ὁσίου Γρηγορίου Ἀρχιμ. Βησσαρίων καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χῶ ἀδελφοί.                                       Ὁ Καθηγούμενος τῆς ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας Ἀρχιμ. Χαράλαμπος.                              

Ὁ Καθηγούμενος τῆς Ι.Μ. Ξενοφῶντος Ἀρχιμ. Εὐδόκιμος καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χῶ ἀδελφοί.     

Οἱ Ἐπίτροποι τῆς Ι. Μονῆς τῶν Ἰβήρων Γ. Ἀγαθάγγελος, Προηγ. Μεθόδιος, Γ. Γερβάσιος. Ἀθανάσιος Ἰβηρίτης ἱερομ. Καὶ ἅπασα ἡ ἐν Χριστῷ ἠμῶν ἀδελφότης.   

Θεοκλητὸς Μοναχὸς Διονυσιάτης, Ἡσυχαστήριον τοῦ Ἁγίου Γερασίμου.                        

Γαβριὴλ Ἱερομόναχος Πνευματικὸς                                                     

Γ. Γελάσιος Σιμωνοπετρίτης Γ. Ἠσύχιος Ἱερομόναχος Σιμωνοπετρίτης                         

Γ. Νεόφυτος Ἱερομόναχος Σιμωνοπετρίτης Ὁ Δίκαιός της Ι. Σκήτεως Ἰβήρων                       Ἱερομόναχος Νεῖλος καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί.             

Προηγ. Κοσμᾶς Φιλοθεΐτης Α' Ἐπίτροπος.                                          Ὁ Προηγ. Εὐμένιος Φιλοθεΐτης ὑπογράφει μ' ὅλη του τὴν καρδιά.   

Ὁ Γραμματεὺς Ι.Μ.Καρακάλου Γέρων Εὐθύμιος, Προϊστάμενος.     

Οἱ ἐν Προβάτα ἠσυχασταὶ ἅγιοι Πατέρες. Ὅ του Ρωσικοῦ Κελλίου Τίμιος Σταυρός, Ἱερομ. Μητροφάνης. Ἱεροδιάκονος Δημήτριος καὶ Συνοδία.  

  

➤   Όταν οι αγιορείτες έλεγαν την σκάφη σκάφη και τα σύκα σύκα...

Πηγή

Αναζητούνται πνευματικοί πατέρες

Ἀναζητοῦνται πνευματικοὶ πατέρες

  Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

   «Οὐαὶ τῷ ἑνί, ὅταν πέσῃ καὶ μὴ ᾖ δεύτερος τοῦ ἐγεῖραι αὐτόν» (Ἐκκλ. 4, 10)

Μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἀπώλειες τῆς ἐποχῆς μας, ποὺ ἐπέτρεψε τὴν ἐξάπλωση καὶ ἑδραίωση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, εἶναι ἡ ἔλλειψη -ἐκτὸς ἐλαχίστων λαμπρῶν ἐξαιρέσεων- πραγματικῶν πνευματικῶν πατέρων, ποὺ νὰ ἀκολουθοῦν καὶ νὰ βιώνουν τὴν ἁγιοπατερικὴ Παράδοση. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι τὸ ποίμνιο, περικυκλωμένο ἀπὸ τὴν ἐκκοσμίκευση, τὸν γεροντισμό, τὴν ἀσυνέπεια καὶ τὸν εὐσεβισμό, βρίσκεται σὲ πλήρη σύγχυση καὶ ἀδυνατεῖ νὰ προβάλει τὴν δέουσα ἀντίσταση καὶ νὰ ἀνταποκριθεῖ πνευματικὰ στὸν ὁμολογιακὸ ἀγῶνα ἐνάντια στὴν Παναίρεση.

Ἡ ὀρθόδοξη διδασκαλία μᾶς διδάσκει, ὅτι ὁ πιστὸς ἔχει πάντα ἀνάγκη ἀπὸ ἕναν ἔμπειρο ὁδηγό, ὁ ὁποῖος θὰ τὸν προφυλάξει ἀπὸ τὶς παγίδες, τὶς πλᾶνες καὶ τὴν ἀπογοήτευση τῆς ἑκάστοτε πιθανῆς πτώσης του καὶ θὰ τὸν στηρίξει, συνοδεύοντάς τον στὴν πραγματοποίηση τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ καὶ στὴν σωτηρία του. Ὁ πνευματικὸς πατέρας εἶναι ἀναγκαῖος, διότι χωρὶς πνευματικὴ καθοδήγηση καὶ στήριξη ἡ πτώση μας παρουσιάζεται πολὺ πιθανή «οἷς μὴ ὑπάρχει κυβέρνησις, πίπτουσι ὥσπερ φύλλα» (Παροιμ. 11, 44). Ἐὰν δὲν ἔχουμε πνευματικὸ πατέρα πρέπει νὰ βροῦμε· «εἰ δὲ ὁδηγὸς οὐκ ἔστι, χρῆ ζητεῖν ἐμπόνως» (Νικηφόρος Μοναχός, Περὶ νήψεως). Ὁ ἄνθρωπος ποὺ δὲν ἔχει πνευματικὸ πατέρα γίνεται, κατὰ τὴν πατερικὴ διδασκαλία, ἐχθρὸς τοῦ ἴδιου τοῦ ἑαυτοῦ του. Ποιά πρέπει ὅμως νὰ εἶναι τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ ἀληθινοῦ πνευματικοῦ πατέρα κατὰ τὴν ὀρθόδοξη διδασκαλία;

Ὁ πνευματικὸς πατέρας εἶναι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς πού, ἀφοῦ μαθήτευσε ἐπιμελῶς ὁ ἴδιος σὲ δικό του πατέρα καὶ διέσχισε τὸν προσωπικό του δρόμο πάλης μὲ τὰ πάθη καὶ τὶς ἀδυναμίες του, νίκησε τοὺς πειρασμούς του καὶ ἀπὸ ἀγάπη γιὰ τὸν Χριστὸ γίνεται μιμητὴς Χριστοῦ, ἀναλαμβάνοντας τὸ πραγματικὰ μαρτυρικὸ ἔργο τῆς πνευματικῆς καθοδήγησης τοῦ ποιμνίου Του. «Μὲ ἀγαπᾶς Πέτρο; Ποίμαινε τὰ πρόβατά μου» (Ἰω. 21, 15-16), τὸ ὁποῖο χρειάζεται ποιμένα καὶ ἰατρό (Ματθ. 9, 12). Ἀκολούθως ζητάει ὑπακοὴ ὑπακούοντας πρῶτα ὁ ἴδιος στὸν Χριστὸ καὶ στὶς ἐντολές Του· ζητάει ὀρθοπραξία κατέχοντας πρῶτα ὁ ἴδιος καὶ ὑπερασπίζοντας τὰ δόγματα τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴν διδασκαλία τῶν Πατέρων· ζητάει τάξη στὸν οἶκο τῶν πνευματικῶν του τέκνων ἔχοντας βάλει πρῶτα ὁ ἴδιος τάξη στὸν οἶκο του· «εἰ δέ τις τοῦ ἰδίου οἴκου προστῆναι οὐκ οἶδεν, πῶς Ἐκκλησίας Θεοῦ ἐπιμελήσεται;» (Α’ Τιμ. 3, 5)· ζητάει καὶ προωθεῖ τὴν πνευματικὴ ὑγεία ἔχοντας πρῶτα ὁ ἴδιος θεραπευτεῖ «ἰατρέ, θεράπευσον σεαυτόν». Ἐὰν δὲν ἰσχύουν αὐτὲς οἱ προϋποθέσεις τότε χάνονται καὶ οἱ δύο, καὶ πατέρας καὶ τέκνον «τυφλὸς τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται» (Ματθ. 15, 14).

Ἡ σχέση μεταξὺ πνευματικοῦ πατέρα καὶ πνευματικοῦ τέκνου πρέπει νὰ διακατέχεται ἀπὸ τὴν κοινὴ ὀρθὴ πίστη, τὴν ἀγάπη,

Τολμάμε την αλήθεια. Εσείς Σεβασμιώτατε Μεσογαίας κ. Νικόλαε;

 Του θεολόγου Νικολάου Μερτζάνης

Τολμάμε την αλήθεια. Εσείς Σεβασμιώτατε  Μεσογαίας κ. Νικόλαε;

«Όσοι το χάλκεον χέρι

βαρύ του Φόβου αισθάνονται,

ζυγόν δουλείας ας έχωσι.

Θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία!»

Ανδρέας Κάλβος

Τολμάμε -στην εκκλησιαστική ζωή, ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο τόλμημα- να κρίνουμε λόγους και θέσεις Επισκόπου που δημόσια κατατέθηκαν. Και μάλιστα, ενός ανθρώπου που  προβάλλεται από τα ΜΜΕ για την επιστημοσύνη, τον πράο και μειλίχιο χαρακτήρα του, τη διαλλακτικότητα  και τη ρητορική δεινότητά του. Συγκεκριμένα, θα αναφερθούμε σε κάποιες από τις θέσεις του Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, κ. Νικολάου,  που εκτίθενται στο κείμενο – παρέμβασή του στη Σύνοδο της Ιεραρχίας (27.6.2017) με τίτλο «Ἀποτίμηση τοῦ ἔργου τῆς Ἐπιτροπῆς γιὰ τὸ ΜτΘ». 

Ένα διπλωματικότατο κείμενο, στο οποίο ο συγγραφέας του, εξ΄ αρχής διατυπώνει καθαρά και ξάστερα τη συμφωνία του με τα νέα Προγράμματα του Μαθήματος των Θρησκευτικών, ενώ στη συνέχεια του κειμένου του, φαίνεται πάλι καθαρά ότι τα απορρίπτει! Δηλαδή και συμφωνεί και εγκρίνει και απορρίπτει; Βεβαίως! Διότι πρώτα

«Πώς δεί “φεύγειν” τους αιρετικούς Οικουμενιστές;

Ἡ Ε΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος ἀπαντᾶ:

«Διὰ τῆς πλήρους ἀποκοπῆς ἀπὸ κάθε Ἐκκλησιαστικὴν κοινωνία»!

    

 Ὁ ἐπίσκοπος Ἀβύδου (ἄνευ ποιμνίου) Κύριλλος Κατερέλος, στὸ τελευταῖο ἄρθρο του μὲ τίτλο «Ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος τῆς Κρήτης: Νέα Εκκλησιολογία ἢ Πιστότητα στὴν Παράδοση;» (ἐδῶ), παραπέμπει τὸν ἀναγνώστη (γιὰ νὰ ὑποστηρίξει τὰ κακόδοξα φρονήματα τῆς παρέας τῶν Οἰκουμενιστῶν), στὸ ἔργο τοῦ μητροπολίτη Νικοπόλεως καὶ Πρεβέζης Μελετίου Καλαμαρᾶ, «Ἡ Πέμπτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδος». Καὶ μᾶς λέγει τὰ ἀντίθετα ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ ἐκ τῆς μελέτης αὐτῆς ἀπορρέουν! Δυστυχία! Ἕνας καθηγητὴς Πανεπιστημίου καὶ Ἐπίσκοπος, νὰ διαστρέφει κείμενα Ἁγίων καὶ Οἰκουμενικῶν Συνόδων! Συγκεκριμένα:

      Ὁ μητροπολίτης Νικοπόλεως μᾶς παρουσιάζει τὰ Πρακτικὰ τῆς Ε΄ Οἰκουμ. Συνόδου. Σ’ αὐτὰ περιλαμβάνονται καὶ θέσεις Ἁγίων, ὅπως τοῦ ἁγίου Κυρίλλου, ὁ ὁποῖος διδάσκει ὅτι πρέπει νὰ ἀπομακρυνόμαστε ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ἀκόμα καὶ ἀπὸ ὅσους δὲν ἔχουν καταδικαστεῖ ἀπὸ Σύνοδο. Διαβάζουμε στὰ Πρακτικὰ τῆς Ε΄ Οἰκουμ. Συνόδου.

     «Ἡ ἁγία Σύνοδος εἶπε: Νὰ ἀναγνωστοῦν τὰ κείμενα ἐκ τοῦ α΄ λόγου τοῦ ἁγίας μνήμης Κυρίλλου (ὅπου ἐκτὸς τῶν ἄλλων λέγει): “Διότι τί ἄλλο, ἂν ὄχι παγὶς καὶ σκάνδαλο εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἡ γλῶσσα ἡ λαλοῦσα διεστραμμένα καὶ τῶν θείων γραφῶν πόρρω ἀπέχοντα καὶ ἀναισχύντως ἀντιστρατευόμενα εἰς τὴν τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καὶ Εὐαγγελιστῶν παράδοσιν. Φευκταῖοι οἱ τοῖς οὕτω χείροσι πταίσματι κρατούμενοι, εἴτε ἐν τοῖς ζῶσίν εἰσιν, εἴτε μή· ἀπὸ γὰρ τοῦ βλάπτοντος πάντοτε φεύγειν ἀναγκαῖόν ἐστι καὶ μὴ βλέπειν εἰς πρόσωπον, ἀλλὰ πρὸς τὸ ἀρέσκον Θεῷ”.

   Ἀκριβῶς δὲ ἐπειδὴ ὁ ἁγίας μνήμης Κύριλλος ἠκολούθησε τὰ ἀποστολικὰ λόγια, “αἱρετικὸν ἄνθρωπον… μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος”, διετύπωσε τὴν διδασκαλίαν, ὅτι “φευκταῖοι εἰσὶν οἱ τοιοῦτοι, εἴτε ἐν τοῖς ζῶσιν εἰσι, εἴτε μή”. (Καί) “Εἰς τὸ ἐρώτημα, πῶς δεῖ ‘φεύγειν’ τοὺς τοιούτους”, ἡ Σύνοδος ἀπαντᾶ διὰ τῆς ‘παραιτήσεως’, δηλ. διὰ τῆς πλήρους ἀποκοπῆς ἀπὸ κάθε Ἐκκλησιαστικὴν κοινωνία» (Μητροπολίτου Νικοπόλεως Μελετίου, Ἡ Πέμπτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδος, Πρᾶξις Ε΄, σελ. 341-342).

   Ἀλλὰ καὶ στὴν ἐπιστολὴν Πρὸς Μαρτινιανόν ὁ ἴδιος ἅγιος Κύριλλος γράφει:

   «Ἤδη μὲν γὰρ καὶ ἡ ἁγία Σύνοδος ἡ κατά γε, φημί, τὴν Ἐφεσίων συνειλεγμένη κατὰ βούλησιν Θεοῦ, τῆς Νεστορίου κακοδοξίας ὁσίαν καὶ ἀκριβῆ κατενεγκοῦσα τὴν ψῆφον καὶ τὰς τῶν ἑτέρων κενοφωνίας, οἵπερ ἂν ἢ γένοιντο μετ’ αὐτὸν ἢ πρὸ αὐτοῦ γεγόνασι τὰ ἴσα φρονοῦντες αὐτῷ, καὶ εἰπεῖν ἢ γράψαι τολμήσαντες, συγκατέκρινεν ἐκείνῳ, τὴν ἴσην αὐτοῖς ἐπιθεῖσα δίκην. (Δηλαδή, καταδικάζονται μὲ τὸν Νεστόριο καὶ ὅσοι εἶναι σύμφρονες μὲ αὐτόν, ἀλλὰ καὶ ὅσοι θὰ διδάσκουν ἴσης κακοδοξίας κηρύγματα). Καὶ γὰρ ἦν ἀκόλουθον, ἑνὸς ἅπαξ ἐπὶ τοῖς οὕτω βεβήλοις καινοφωνίας κατεγνωσμένου, μὴ καθ’ ἑνὸς μᾶλλον ἐλθεῖν, ἀλλ’ -ἵν’ οὕτως εἴπω,- κατὰ πάσης αὐτῶν τῆς αἱρέσεως, ἤτοι τῆς συκοφαντίας, ἧς πεποίηνται κατὰ τῶν εὐσεβῶν τῆς Ἐκκλησίας δογμάτων δύο πρεσβεύοντες υἱοὺς καὶ διατέμνοντες τὸν ἀμέριστον, καὶ ἀνθρωπολατρίας ἔγκλημα καταγράφοντες» (ὅπ. παρ., σελ. 341-343).

  Βλέπουμε, λοιπόν, ὅτι καὶ ὁ ἅγιος Κύριλλος διδάσκει ὅτι ἡ μέθοδος ἀντιμετωπίσεως τῶν αἱρετικῶν γίνεται διὰ τῆς «‘παραιτήσεως’, δηλ. διὰ τῆς πλήρους ἀποκοπῆς ἀπὸ κάθε Ἐκκλησιαστικὴν κοινωνία»!

    Σήμερα, εἶναι ἀποδεδειγμένο καὶ ἁγιογραφικά, καὶ θεολογικὰ ὅτι παρόμοιες διδασκαλίες διδάσκουν οἱ Οἰκουμενιστές. Τότε οἱ αἱρετικοὶ μιλοῦσαν γιὰ «δύο υἱούς», σήμερα οἱ Οἰκουμενιστὲς ὁμιλοῦν περὶ «δύο Ἐκκλησιῶν», ἢ καλύτερα περὶ πολλῶν Ἐκκλησιῶν, «διατέμνοντες τὴν ἀμέριστον» Ἐκκλησία τοῦ ἑνὸς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

    Καὶ δυστυχῶς οἱ λεγόμενοι ἀντι-Οἰκουμενιστές, παραμένουν σὲ κοινωνία μαζί τους παρὰ τὴν ἀξιόλογη θεολογικὴ ἀντιμετώπιση τῶν κακοδόξων θέσεων τῶν Οἰκουμενιστῶν, παράγοντες χαρτοπόλεμο. Καὶ μάλιστα μὲ ἔπαρση ἢ καὶ ἀκαταλαβίστικες ἀμπελοφιλοσοφίες κακολογοῦν καὶ ὑβρίζουν, ὅσους προσπαθοῦν (μὴ διαθέτοντες τὶς δικές τους γνώσεις) νὰ ἐφαρμόσουν ὅ,τι παρέλαβαν ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες.

Παναγιώτης Σημάτης 

"Κάλλιο αργά..."!!!

Οι ακραίοι....

και οι καθώς πρέπει...

Γράφει ο π. Φώτιος Βεζύνιας

    Πέρασαν πια τέσσερις μήνες από την Κυριακή της Ορθοδοξίας. Από την «κορυφαία» εκείνη ημέρα κατά την οποία πήρε σάρκα και οστά το περιεχόμενο των κηρυγμάτων μας. Εκείνη την ημέρα πήρε ουσιαστική μορφή ο αγώνας μας εναντίον της παναίρεσης του Οικουμενισμού. Γιατί ουσιαστικά εκείνη την μέρα κάναμε «το σωστό». Εκείνη την ημέρα γίναμε ακόλουθοι της Αποστολικής και Αγιοπατερικής παράδοσης, όπως την παραλάβαμε μέσα από τους Ιερούς κανόνες και τα Ιερά κείμενα. Εκείνη την μέρα ακολουθήσαμε την «ακραία», κατά τους «δικαστές» μας,  μορφή αγώνα που είναι η «διακοπή μνημοσύνου» του οικείου επισκόπου.  

     Λοιπόν σ’ αυτό το διάστημα έχουμε αποκομίσει πλέον κάποια «εμπειρία». Βιώνουμε την ομολογία. Έτσι «αποκομμένοι», από τον «κόσμο», μα με παρέα όλο το πλήθος των ομολογητών και μαρτύρων της Εκκλησίας. Μας χαρακτηρίζουν ως  «αποσυναγώγους» όλοι οι ονομαζόμενοι «καθώς πρέπει», είτε προέρχονται από τις τάξεις των οικουμενιστών είτε από τις τάξεις «αγωνιστών». Δεν μας είπαν όμως από πού αντλούν την «καθώς πρέπει» στάση τους. Από που παίρνουν τα «καθώς πρέπει» κριτήρια. Εμείς ακολουθήσαμε την επιταγή του Ιερών κανόνων, εκείνοι, ένθεν κακείθεν, με τι κριτήρια αυτήν την επιταγή την ονομάζουν «ακραία στάση»; Ποίος κανόνας, μας  λέγει ότι απέναντι σε αίρεση υπάρχει και «λάϊτ» αντίδραση;. Λέμε λοιπόν προς κάθε κατεύθυνση, ότι εμείς είμαστε ακόλουθοι «κατά γράμμα» των Αγίων Πατέρων. Εκείνοι ας ελέγξουν την ιδική τους «τακτική» και «πρακτική».

     Όμως οι Άγιοι Πατέρες, δεν μας παρέδωσαν μόνο το «κατά γράμμα». Έχουν αφήσει τα χνάρια τους ανεξίτηλα, ποτισμένα από τον ιδρώτα της αγωνίας τους για την εν «αληθεία» πορεία της Εκκλησίας και των ιδίων. Αυτά τα χνάρια είναι βαμμένα με το αίμα  του προσωπικού τους μαρτυρίου. Και με αυτό το πορφυρούν του αίματος των μαρτύρων και ομολογητών της, η Εκκλησία είναι στολισμένη. Δεν είναι στολισμένη με την καλοπέραση και την κοσμική δόξα των μελών της. Δεν είναι στολισμένη με τον υλικό πλούτο των μοναστηριών. Αντίθετα την στολίζει ο πνευματικός πλούτος τους. Δεν είναι στολισμένη με την «προσωπική κοσμική προοπτική και δόξα» των μελών της. Αντίθετα την στολίζει η αποταγή της κοσμικής προοπτικής τους. Η Εκκλησία πορεύεται με την «ευωδία» των αγώνων των ομολογητών και μαρτύρων. Δεν πορεύεται με την «δυσοσμία» των διπλωματικών λόγων και τακτικών. Εμείς λοιπόν διαλέξαμε να ακολουθήσουμε τους Άγιους Πατέρες «κατά πόδας». Ανάξιοι και άθλιοι με όσες δυνάμεις μας δίνει Εκείνος, «πατάμε» στα χνάρια που έχουν αφήσει. Και δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς ότι τα χνάρια τους αυτά φαίνονται ανεξίτηλα διά μέσου των αιώνων.

    Λοιπόν  φαίνεται ήρθε ο καιρός να πούμε να πράγματα με το όνομά τους.

Δοσμένο πρώτο: Όλοι μας δεχόμαστε ότι ο οικουμενισμός είναι αίρεση. Δεν το δέχονται οι αιρετικοί οικουμενιστές. Μα μέσα στους αιώνες, πότε αιρετικοί δέχονται το ότι είναι αιρετικοί;

Θρησκευτική ΥΠΑΚΟΗ στους προαγωγούς ασθενειών, ΑΝΥΠΑΚΟΗ στον "ιώμενο πάσας τας νόσους σου"!

Ὑπάκουοι καταναλωτὲς μία συλλογικῆς …παρανοίας!!!

Συλλογικὴ  Παράνοια!!!

    

    Σοκάρομαι ἀπὸ τὴν εὐκολία μὲ τὴν ὁποίαν οἱ ἄνθρωποι προσφεύγουν στὴν καθημερινὴ καὶ ἐπισταμένη κατάχρηση διαφημιζομένων ὀδοντοπαστῶν, σαπουνιῶν καὶ καλλυντικῶν/ἀνθηλιακῶν· ἀκόμη καὶ στὰ παιδιά τους.

   Πιστεύουν (θρησκευτικῷ τῷ τρόπῳ) τοὺς «εἰδικούς», ἐνῶ ἔχουν ὑποψιασθῇ λίγο πολὺ πὼς αὐτοὶ διαμορφώνουν ἄποψη καί πῶς λειτουργεῖ τὸ ὅλο σύστημα — ἐπιλέγοντας νὰ ἀγνοοῦν ἀτομικὸ ἔνστικτο, συλλογικὴ σοφία καὶ ἱστορία χιλιετιῶν.

    Κάποτε οἱ ἄνθρωποι ἐγνώριζαν ἀπὸ ἔνστικτο καὶ μόνον πὼς ἡ δόσις διαφοροποιεῖ τὸ φάρμακο ἀπὸ τὸ φαρμάκι.