Αποφεύγω το "σεβασμιώτατε" καθώς και τον πληθυντικό, απλώς διότι "δέν μου βγαίνει" κατά το κοινώς λεγόμενον.
Παρακολουθώ
απ' αρχής τα γενόμενα υπό σου [αισχρά κατ' εμέ] και τα οποία αφορούν
τον αιδεσιμώτατον και ευλαβέστατον ιερέα της μητροπόλεως της οποίας
"καπετάνιος" είσαι, π. Φώτιο Τζούρα.
Διάβασα
και τις άριστες επιστολές τόσον αγνώστων αλλά και γνωστού φίλου σου τις
οποίες φυσικά -αναμενόμενο- απέφυγες να απαντήσεις, όπως δεν περιμένω
και 'γω απάντηση πλην κάποιας μηνύσεως ακολουθώντας το παράδειγμα του
ομοιοπαθούς σου Ανθίμου Θεσσαλονίκης… [ομοιοπαθούς σου λέγω επειδή και
οι δυό σας μεταξύ πολλών προσβληθήκατε του μικροβίου της παναίρεσης του
οικουμενισμού-περαστικά σας] !!!!
Ξέρω οτι παρακολουθείς τα ΟΡΘΟΔΟΞΑ ιστολόγια, αλλά κρύβεσαι όπως τα φίδια και τούτο διότι δεν έχεις
πρώτον θεολογικόν λόγον να απαντήσεις και
δεύτερον διότι όπως πολλοί "συνάδελφοι" σου απαξιούν τους ταπεινούς "κοινούς θνητούς" όπως η αφεντιά μου.
Δεν
πειράζει κ. Μακάριε, εγώ θα σου τα "ψάλλω" και αν έχεις ελάχιστη τσίπα
και φιλότιμο θα τα σκεφτείς κατά την ώρα που δεν θα σε παίρνει ο ύπνος
εσύ ξέρεις τον λόγο.
Λόγω επικαιρότητας αναδημοσιεύουμε την παρούσα πολύ σημαντική Ομιλία του σεβαστού π. Θεοδώρου Ζήση!
Θέματα ανάρτησης:Φιλοπαπικοί
αμφισβητούν τη γνησιότητα της προφητείας του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού
"Τον πάπα να καταράσθε", Οι φοιτητές της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ
βομβαρδίζονται με ψευδείς ισχυρισμούς, Οι ενστάσεις αυτές δείχνουν μόνο
φιλοπαπίζοντα φρονήματα, Μήπως και ο Μακρυγιάννης λέει ψέματα;
Στην
εισήγησή του επισημαίνει ότι η ρήση αυτή του Αγίου ενοχλεί τους
φιλοπαπικούς οικουμενιστές και έχουν προσπαθήσει να αποδείξουν ότι δεν
το είπε αυτό ο Άγιος Κοσμάς. Λόγω της μεγάλης αγάπης, της τιμής και του
σεβασμού που του έχει ο λαός, διστάζουν να αμφισβητήσουν τον Άγιο
συνολικά, φοβούμενοι την αντίδραση του λαού.
Αν
οι ίδιοι τον σεβόταν, θα έπρεπε να αναθεματίσουν το πάπα. Στην
προσπάθειά τους να αποφύγουν αυτόν τον σκόπελο, θα τους διευκόλυνε αν
διέδιδαν ότι ο Πατροκοσμάς δεν είπε ποτέ αυτή τη φράση. Παλιά τέχνη του
Πάνε και έρχονται οι επιστολές –ανακοινώσεις–αναφορές
κλπ από την Μητρόπολη Φλωρίνης προς την Ιερά Μονή Αγίας Παρασκευής, και
αντίστροφα…
Πίσω
δεν κάνει κανένας, και το σίγουρο είναι πως οι εκπρόσωποι του Μοναστηριού της
Αγαπητής και Θαυματουργής Αγίας Παρασκευής θα το πάνε μέχρι τέλους…!!!! Με έναν
ανεξήγητο τρόπο, οπλίζονται καθημερινά με δύναμη και υπομονή, που δείχνουν
ανεξάντλητοι….!!!
Σκληρά
λόγια κατά του Μητροπολίτη Φλωρίνης εξαπολύουν στην ανακοίνωση τους, ότι
αποδέχεται στο έπακρο όλες τις αιρετικές αποφάσεις της συνόδου της Κρήτης,
καθώς και ότι τρέμουν τον αιρεσιάρχη όλων των εποχών,,, τον Βαρθολομαίο…. Τους δίνουν στεγνά δηλαδή…
Διαβάστε την ανακοίνωση
της Ιεράς Μονής Αγίας Παρασκευής Μηλοχωρίου…
Ιερά Μονή Αγίας Παρασκευής Μηλοχωρίου
Μηλοχώριο Εορδαίας
25-8-2017
Προς τον
Σεβ. Μητροπολίτη Φλωρίνης κ. Θεόκλητο
(εφόσον εν
μετανοία επιστρέψει στην ορθοτόμηση του Λόγου της Αληθείας, δηλαδή του
Θεανθρώπου Ιησού Χριστού,
ως προς το
Σώμα Του που είναι η Εκκλησία των Αποστόλων και όχι η Νεοφανής Ψευδο-Εκκλησία
του Οικουμενισμού ή Θρησκευτικού
Συγκρητισμού ή Γνωστικισμού [ο οποίος είναι Παναίρεση ήδη καταδικασμένη από
τους Αποστόλους (και ιδίως τους Αποστόλους Ιωάννη και Παύλο), από τις
Οικουμενικές Συνόδους και από τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας], με τα Νεοφανή
της Δόγματα που περιέχονται στην ψευδο-συνοδική παναιρετική απόφαση «Σχέσεις
της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον» και τις λοιπές
πέντε (5) αποφάσεις της, η οποία Νεοφανής Ψευδο-Εκκλησία ιδρύθηκε από μόνες τις
δέκα (10) Αυτοκέφαλες που μετείχαν στο Συνέδριο της Αποστασίας της Κρήτης, και
οι οποίες εκπροσωπούν μόνο το ένα τρίτο (1/3) των Ορθόδοξων πιστών
ήτοι ιδίως
ως προς την παρερμηνεία των Άρθρων του Συμβόλου της Πίστεως «Εις Μίαν, Αγίαν,
Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν» και «Ομολογώ έν βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών»,
όπως
ο
καταδικασθείς σε καθαίρεση και αφορισμό, στη Σύνοδο του 1344 από τον Πατριάρχη
Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννη Καλέκα, Αγιορείτης ιερομόναχος Άγιος Γρηγόριος ο
Παλαμάς και ο μαθητής του μοναχός Ιωσήφ ο Καλόθετος απάντησαν στον Πατριάρχη
Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννη Καλέκα το 1344 (δηλαδή πριν την καθαίρεση αυτού του
τελεταίου το 1347) για την καινοτομία στην Ορθόδοξη Πίστη που αφορά τη
λατινόφρονη αίρεση της κτιστής Χάριτος, δηλαδή
ότι ο τότε Πατριάρχης Ιωάννης Καλέκας, αποδεχόμενος την εν λόγω
καινοτομία, ίδρυσε την Νεοφανή Ψευδο-εκκλησία του με τα νεοφανή του δόγματα,
και δεν μπορεί να αφορίσει από την Εκκλησία του Χριστού τον Άγιο Γρηγόριο τον
Παλαμά και τον μαθητή του μοναχό Ιωσήφ Καλόθετο, οι οποίοι διώχθηκαν από τον
Πατριάρχη Καλέκα επειδή παραμένουν στην Εκκλησία των Αποστόλων ως Σώμα Χριστού)
…………………………………………………….
Κατόπιν της
από 4-8-2017 επιστολής σας προς το Ηγουμενοσυμβούλιο της Ιεράς μας Μονής, την
οποία επιστολή σας δημοσιεύσατε στο διαδίκτυο, μετά άλγους καρδίας και εμείς, Σεβασμιώτατε
(κατά την ανωτέρω έννοια), χαίρετε εν Κυρίω.
Ο κανονικός
Επίσκοπος που έχει αρμοδιότητα εποπτείας της
Με πόνο καρδιάς και με αναφορά στον θρήνο του Ιερεμία ο επίσκοπος Φλωρίνης
έγραψε και δημοσίευσε επιστολή προς τους μοναχούς της Ι.Μ. Αγίας Παρασκευής
Μηλοχωρίου Εορδαίας.
Ο Φλωρίνης που διώκει Ορθοδόξους μοναχούς, τον ηγούμενο π. Μάξιμο, τον
αρχιμ. Ιγνάτιο και τον μοναχό Ευδόκιμο, επικαλείται το όνομα ενός μεγάλου
Προφήτη της Παλαιάς Διαθήκης, του Ιερεμία, του οποίου η ζωή ως γνωστόν «κατέστη
ένα διαρκές μαρτύριο με συλλήψεις, επιβουλές κατά της ζωής του, φυλακίσεις,
απαγορεύσεις επισκέψεων στο ναό, κάψιμο των έργων του»[1].
Ω, της υποκρισίας του Δεσπότη! Όλες οι διώξεις του προφήτη, συν την
αποστασία του λαού που ερμητικά έκλεισε τα αυτιά του στο κήρυγμα μετανοίας, γέμισαν τον καιρό εκείνο με θλίψη την καρδιά του και επηρέασαν βαθύτατα την
ψυχολογία και έκαναν πράγματι τον λόγο του να είναι συνυφασμένος με τον θρήνο.
Ο Φλωρίνης όμως για ποιο λόγο θρηνεί; Ας είδωμεν…
ΕΝ ΣΧΕΣΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΛΟΥΜΕΝΟΝ*
ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟ ΠΑΣΣΑΛΗ
Ω, της υποκρισίας του καλουμένου επισκόπου που από τη μια θρηνεί και μιλάει
για ΑΡΧΟΜΕΝΟ ΣΧΙΣΜΑ και από την άλλη ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΙ όλους τους αποτειχισμένους
πατέρες: «ΣΑΣ συμβουλεύω, ἐκεῖ στὸν λάκκο τοῦ γκρεμοῦ τῶν δαιμονικῶν λεόντων,
ποὺ φθάσατε, νὰ διαβάσετε ἕνα τελευταῖο κείμενο τοῦ Γέροντος Καθηγουμένου τῆς Ἱ.
Μονῆς Δοχειαρίου Γρηγορίου ἀρχιπελαγίτου»[2], θαρρείς και ο ίδιος σπούδασε
κάτι τι από τις προηγούμενες επιστολές του Αρχιπελαγίτου, ειδικά «Το τρίτο
παράθυρο στη Σύνοδο της Κρήτης». Ο Γρηγορίος Καθηγουμένος της Ι. Μ. Δοχειαρίου
υποσχέθηκε να ανοίξει το παράθυρο αυτό -που ο Φλωρίνης το “σφράγισε”- και
άσχετα εάν λέγει: «Τὸ ὑποσχέθηκα καὶ πρέπει νὰ τὸ ἀνοίξω. Δὲν μπορῶ νὰ προσδιορίσω
ἂν αὐτὸ τὸ παράθυρο εἶναι τοῦ δεξιοῦ ἢ τοῦ ἀριστεροῦ χοροῦ τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι
ὅμως παράθυρο, ποὺ δὲν μπορῶ νὰ τὸ κρατήσω κλειδαμπαρωμένο»[2], ο Φλωρίνης το
άφησε ορθάνοιχτο για να μπουν οι λύκοι στο μαντρί μέρα μεσημέρι…
Επιτέλους αδελφοί, η αποτείχιση (πριν ακόμη γίνει συνοδική καταδίκη της
αίρεσης!) από τέτοιον επίσκοπο δεν ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΣΧΙΣΜΑ!
«Η αποτείχιση αυτή δεν προκαλεί σχίσμα, διότι δεν αποτειχίζεται κανείς από την
Εκκλησία, αλλά από την αίρεση· δεν αποτειχίζεται από ορθόδοξο επίσκοπο, αλλά από
δήθεν επίσκοπο, από «τον καλούμενον επίσκοπον εαυτούς αποτειχίζοντες», τον οποίο
στη συνέχεια ο κανών [ο 15ος της ΑΒ επί Μεγάλου Φωτίου] αποκαλεί «ψευδεπίσκοπο»
και «ψευδοδιδάσκαλο» (π. Θεόδωρος Ζήσης)[3]…
Από την επιστολή του Δεσπότη φαίνεται καθαρά ότι ο ίδιος αυτό-καταδιώκεται! Καταδιώκεται; Ναι καταδιώκεται, αλλά από τη συνείδησή
Με θλίψη βλέπουμε τις φωτογραφίες από τον φετινό εορτασμό στην Κόνιτσα, προς τιμήν του Αγίου Κοσμά:
Ο μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Μακάριος, που ΠΗΡΕ ΜΕΡΟΣ και ΠΡΟΣΥΠΕΓΡΑΨΕ τις αποφάσεις της ψευδοΣυνόδου της Κρήτης, ΠΑΡΟΝ, προσκεκλημένος του δεσπότη Κονίτσης Ανδρέα...
Προς ενημέρωση και τέρψιν αλλά και στήριξη
αδελφών
Αναστασία Μενεγάκη
Αγαπητοί
μου πατέρες και αδελφοί σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου, που μας καλεί να
μετέχουμε στα παθήματα των αδελφών μας, τηλεφώνησα στη φίλη Μητρόπολη Ηλείας και
μίλησα με κάποιον πατέρα που μου συστήθηκε ως Ηλίας.Του ζήτησα εν ονόματι του
Αγίου Τριαδικού Θεού να εξετάσουν πρώτα την μοναχή Μελάνη θεολογικά και, αν δεν
είναι εντάξει θεολογικά, τότε να την διώξουν!
Μητροπ. Ηλείας Γερμανός
Μου
ζήτησε να περάσω από εκεί εγω και του εξήγησα ότι βρίσκομαι μακριά αλλά
τηλεφωνώ ως φίλη της Μελάνης, αλλά και αδελφή της, αλλά και ως μέλος του σώματος
Αυτού Του Κυρίου Ιησού Χριστού που αποτελούμε όλοι μεσα στην εκκλησία, και του ζήτησα
να εφαρμοστεί η εντολή της Αγίας Γραφής· αν σου φταίξει ο αδελφός σου ελεγξε τον· αν δε σε ακούσει παρε και άλλο μάρτυρα· αν δε σε ακούσει πεστο στην Εκκλησία· αν δεν ακούσει την εκκλησία να
Συνέδριο Ορθόδοξης Πνευματικότητας στην οικουμενιστική μοναστική κοινότητα Μπόζε
25o
Διεθνές Οικουμενι(στι)κό Συνέδριο Ορθόδοξης Πνευματικότητας στο
μοναστήρι του Bose της Ιταλίας στις 6-9 Σεπτεμβρίου του 2017 με θέμα:
«Το δώρο της Φιλοξενίας»
Στο φετινό συνέδριο θα λάβουν μέρος με εισηγήσεις ο Οικουμενικός
Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας κ.
Θεόδωρος, ο Ηγούμενος της Σιμωνόπετρας Αγίου Όρους Ελισσαίος, αλλά και καθηγητές του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ Χρυσόστομος Σταμούλης και Φώτιος Ιωαννίδης κ.α.
* Δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα του Συνεδρίου.
XXV Convegno ecumenico internazionale di spiritualità ortodossa
IL DONO DELL'OSPITALITÁ
Monastero di Bose, 6-9 settembre 2017
in collaborazione con le Chiese ortodosse
Vanto dei cristiani è l’accoglienza dei forestieri e la compassione verso di loro.
ΟΜ. Βασίλειος στην Επιστολή
του (60) προς το θείο του Γρηγόριο, επίσκοπο κάποιας πόλης στην Καππαδοκία, γράφει:
«Μη και ημάς τι σκυθρωπόν διήγημα τω βίω προσθείναι, ως αρα τις είη τοις
οικειοτάτοις προς αλλήλους διάστασις, ηδονήν μεν εχθρούς παρασκευάζουσα, φίλοις
δε συμφοράν, απαρέσκουσα δε Θεώ, τω εν τη τελεία αγάπη τον χαρακτήρα των εαυτού
μαθητών θεμένω» δηλ. «να μη προσθέσωμεν και ημείς, όπως άλλοι,
εις την βιογραφία μας ένα μελαγχολικόν κεφάλαιον, εις το οποίον θα περιγράφεται
μία διάστασις μεταξύ των οικειοτάτων, χαρίζουσα εις μεν τους εχθρούς ηδονήν εις
δε τους φίλους συμφοράν, απαρέσκουσα δε εις τον Θεόν, ο οποίος ως
χαρακτηριστικόν γνώρισμα των μαθητών του ώρισε την τελείαν αγάπην».
Την
ιδιαίτερα θεωρητική και πρακτική διαίρεση την προκαλούν εκείνοι οι ορθόδοξοι,
που ως μέτρο έχουν την συνύπαρξη αιρέσεως (Οικουμενισμός) και Ορθοδοξίας και
δεν βλέπουν το Πατερικό σημείο τομής (Αποτειχίσεις, διακοπή μνημοσύνου) ανάμεσα
στην Ορθοδοξία και στην αίρεση.
Αυτοί,
δυστυχώς, θα αποτελέσουν το μελλοντικό πλήθος των οικουμενιστών. Από
Εκκλησιαστική άποψη, θεωρούν διασφαλισμένη σωτηριολογικά τη στάση τους, που
συμπίπτει με τα λόγια του Καρδιναλίου Pane Philippe: «Για μένα, πιστεύω
πως δεν υπάρχει καμιά πραγματική διαφορά πίστεως ανάμεσα στην καθολική και στην
ορθόδοξη διδασκαλία – Εκκλησία. Μπορείτε να υιοθετήσετε ολόκληρη την ορθόδοξη
διδασκαλία, ολόκληρο τον ορθόδοξο ρυθμό, ολόκληρη την ορθόδοξη πνευματικότητα
και τη μοναστική ζωή, παραμένοντας, ωστόσο, ενωμένοι με τη Ρώμη» (Δηλώσεις
προς Αρχιμ. Πλακίδα deseille).
Αυτές οι
σκέψεις, δυστυχώς, αποτελούν το «πιστεύω» πολλών επισκόπων της
Ελλαδικής Εκκλησίας καθώς και πολλών Πατριαρχών. Ας μη μας παραξενεύει η
Αγιορείτικη δήλωση: «Δεν υπάρχει λόγος ταραχής»!
Η
Εκκλησιαστική Ιστορία διδάσκει πως υπάρχουν κάποιες ειδικές εποχές
Ποίος ηξεύρει, αδελφοί μου, να μου ειπή,
ο ήλιος φωτεινός είναι ή σκοτεινός; Μου φαίνεται όλοι σας το γνωρίζετε,
ότι είναι φωτεινός και τα πάντα φωτίζει. Είναι όμως μερικά ζώα οπού τα
λέγουν νυχτερίδες, και άλλα κουκουβάγιες, και όταν βγη ο ήλιος
θαμβώνονται και σκοτίζονται και δεν βλέπουν, και όταν νυκτώση, τότε
βλέπουν. Έτσι είναι και εις τα Άχραντα Μυστήρια· τον καλόν τον φωτίζουν
και τον κάμνουν ωσάν άγγελον· ομοίως και τον αμαρτωλόν πάλιν τον
σκοτίζουν και τον κάμνουν ωσάν τον διάβολον. Καθώς και η φωτιά όλα τα
πράγματα δεν τα καίει, μάλιστα το χρυσάφι το λαμπρύνει και το καθαρίζει,
και τα άλλα πράγματα καίει. Λοιπόν ας γίνωμεν και ημείς μάλαμα να
καθαρισθώμεν, και όχι ξύλα να καιώμεθα.
Εδώ οπού ήλθα, χριστιανοί μου, έλαβα
μίαν χαράν μεγάλην και μίαν λύπην μεγάλην. Και χαρά μεγάλη έλαβα βλέπων
την καλήν σας γνώμην και την καλήν σας μετάνοιαν· λύπην έλαβα πάλιν
στοχαζόμενος την αναξιότητά μου, πως δεν έχω καιρόν να σας εξομολογήσω
όλους ένα προς ένα, να μου ειπή καθένας τα αμαρτήματά του, να του ειπώ
και εγώ εκείνο οπού με φωτίση ο Θεός. Θέλω, αλλά δεν ημπορώ, τέκνα μου.
Καθώς ένας πατέρας είναι άρρωστος, πηγαίνει το παιδί του να το
παρηγορήση, εκείνος μη δυνάμενος το διώχνει· μα πώς το διώχνει; Με την
καρδιά καημένη! Θέλει να το παρηγορήση, μα δεν ημπορεί. Μα πάλιν διά να
μη υστερηθήτε τελείως, σας λέγω τούτο: Αν θέλετε να ιατρεύσετε την ψυχή
σας, τέσσερα πράγματα σας χρειάζονται. Κάμνομεν μια συμφωνίαν; Από τον
καιρόν οπού εγεννήθητε έως τώρα, όσα αμαρτήματα επράξατε, να τα πάρω εγώ
εις τον λαιμόν μου· και η ευγένειά σας να κρατήσετε τέσσαρες τρίχες.
Και τι θα τα κάμω; Έχω μία καταβόθρα και τα ρίχνω μέσα. Ποία είναι η
καταβόθρα; Είναι η ευσπλαχνία του Χριστού μας.
Πρώτη τρίχα είναι όταν θέλετε να
εξομολογήσθε, το πρώτον θεμέλιον είναι αυτό οπού είπομεν, να συγχωρήτε
τους εχθρούς σας. – Το κάμνομεν, άγιε του Θεού. – Επήρατε την πρώτην
τρίχαν.
Δευτέρα τρίχα είναι να ευρίσκετε
πνευματικόν καλόν, γραμματισμένον, ενάρετον, να εξομολογήσθε και να
λέγετε όλας
Η διδασκαλία όλων των θρησκειών σε όλα τα παιδιά είναι ή δεν είναι θρησκευτικός ολοκληρωτισμός;
Hρακλής Ρεράκης
Καθηγητής Παιδαγωγικής –Χριστιανικής Παιδαγωγικής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ
Η θέση των νέων Προγραμμάτων Σπουδών (ΠΣ)
ότι
“πρέπει να διδάξουμε σε όλα τα παιδιά όλες τις θρησκείες”, προκειμένου
να εξασφαλιστεί «θρησκευτική εκπαίδευση
σε όλους τους μαθητές χωρίς εξαιρέσεις», αποτελεί τη βιτρίνα παραπλάνησης,
διότι πίσω από μια τέτοια φιλοσοφία για το μάθημα των Θρησκευτικών κρύβεται το
αληθινά σημαινόμενο, που περιγράφεται με το παρακάτω σχήμα: Θρησκευτικά, κοινά
για όλους τους μαθητές όλων των θρησκευτικών αποχρώσεων, σημαίνει, κατ’ ουσίαν θρησκευτικά
για κανένα μαθητή.
Σημαίνει ακόμη επιβολή ενός θρησκευτικού ολοκληρωτισμού και μιας
ενιαίας κατήχησης σε όλους τους μαθητές, μέσω μιας αναμεμειγμένης και αόριστης πολυθρησκειακής
θρησκευτικότητας και πνευματικότητας, που σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να
θεωρηθεί ότι έχει σχέση με τη χριστιανική διδασκαλία και πίστη ή με την ανάπτυξη
της οικείας θρησκευτικής συνείδησης, αλλά μόνον με την αποδόμησή τους.
Αυτή η νέα «πνευματικότητα», στο νέο
πολυθρησκειακό Πρόγραμμα
Στις 23/8 τιμούμε την μνήμη του Αγίου Ειρηναίου επισκόπου Λουγδούνου και διαδόχου των Αγίων
Αποστόλων.
Θεωρείται ένας απ' τους εκκλησιαστικούς πατέρες καθώς τα
συγγράματά του έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση της χριστιανικής
θεολογίας. Στήριξε τους χριστιανούς στην ορθή πίστη και τους γλύτωσε απ' τις
πλάνες και το ψεύδος των αιρέσεων.
Μέσω των γραπτών του (ως επί το πλείστον δογματικών) και
κυρίως μέσω του έργου του “έλεγχος και ανατροπή της ψευδωνύμου γνώσεως”,
αντιπαρατίθεται στις αιρέσεις και ιδιαίτερα στον γνωστικισμό, θρησκευτικό και
φιλοσοφικό κίνημα που φέρει προσωπείο χριστιανισμού ενώ πρεσβεύει τον
συγκρητισμό (ανακάτεμα θρησκειών).
Για την “γνώση” που αναζητούσαν μάταια οι αιρετικοί, δίδαξε
ότι είναι το υπερεξέχον δώρο της αγάπης του ανθρώπου στο πρόσωπο του Σωτήρος
Χριστού που το Άγιο Πνεύμα χορηγεί στον χριστιανό μέσα στον ζωντανό οργανισμό
της Εκκλησίας.
Το έργο του “επίδειξις αποστολικού κηρύγματος” είναι ένα
διδακτικό δογματικό εγχειρίδιο, με απολογητική χροιά, που πραγματεύεται την
χριστιανική αλήθεια επί του δόγματος της οικονομίας της σαρκώσεως.
Ο αντιγνωστικός χαρακτήρας των συγγραμμάτων του Αγίου
Ειρηναίου επικεντρώθηκε στην διασφάλιση του θεολογικού λόγου που προέρχεται
απ'τα σπλάχνα της Εκκλησίας και της Ιεράς Παραδόσεώς της.
Τα συγγράμματά του ανήκουν στην πολεμική θεολογία καθώς
καταπολεμούν τον γνωστικισμό χωρίς όμως να έχουν απολογητικό χαρακτήρα.
Κατ'αυτόν τον τρόπο, ο Άγιος Ειρηναίος αποδεικνύεται άριστος αντιρρητικός και
αντιγνωστικός συγγραφέας, που βιώνει όμως την αποστολική παράδοση.
Σήμερα, ένα χρόνο μετά την ληστρική σύνοδο στην Κρήτη η οποία
εισήγαγε συνοδικώς την παναίρεση του οικουμενισμού ή γνωστικισμού ή
θρησκευτικού συγκρητισμού, τιμούμε την μνήμη του Αγίου Ειρηναίου υποστηρίζοντας
τις αντιγνωστικές του θέσεις και διαφυλάσσοντας την Ιερά μας Παράδοση ώστε να
αναιρεθεί η διδασκαλία των αιρέσεων.
Στον καιρό της ανοχής και της συμπόρευσης με κάθε είδους
κακοδοξια, ο πιστός ορθόδοξος πρέπει ν' αφυπνισθεί και ν'αγωνισθεί για τη
διατήρηση των θεμελιωδών αρχών της Πίστεώς μας που ο οικουμενισμός θέλει να
μεταβάλλει. Ο αγώνας του Αγίου Ειρηναίου
για την κατοχύρωση των χριστιανικών δογμάτων, πρέπει να γίνει αγώνας όλων μας
διότι η Παράδοση δεν ανήκει σε μερικά μέλη της Εκκλησίας αλλά σε όλους,
ανεξαιρέτως, τους ορθόδοξους χριστιανούς.