Στη φάκα της πανθρησκείας! «Ο Μουσουλμάνος Ιησούς παρέχει κοινή βάση για τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ»!

Του Μανώλη Κείου

   Στο ανήθικο και βλάσφημο χωνευτήρι της πολυπόθητης για κάποιους πανθρησκείας ανακατεύονται θεωρίες, δοξασίες και ιδεολογίες με την μία και μόνη πραγματική αλήθεια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού!

   Το νέο….φρούτο της πανθρησκείας μιλάει για τον “μουσουλμάνο Ιησού”.

 «Ο Μουσουλμάνος Ιησούς παρέχει κοινή Βάση για τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ» αναφέρει ο Ra’fat Al-Dajani , Παλαιστινιο-Αμερικανός συγγραφέας και σχολιαστής.

   «Η ισλαμική έκδοση της ιστορίας του Ιησού ειδικά, είναι αρκετά παρόμοια με τη χριστιανική έκδοση», δήλωσε ο Al-Dajani και συμπληρώνει: «Ο Ιησούς αναφέρεται ποικιλοτρόπως ως «Πνεύμα από τον Θεό», «όγος του Θεού», «Προφήτης-Αγγελιοφόρος του Θεού» και «Μεσσίας», που θα επιστρέψει στην Ημέρα της Κρίσεως για να καταστρέψει τον Αντίχριστο.

    Στην πραγματικότητα οι μουσουλμανικές και χριστιανικές

Κι ο "Σωτηρικός" Αιτωλίας Κοσμάς ...διώκτης αποτειχισμένου μοναχού!!!

ΕΠΕΙΓΟΝ:

Ο "ταπεινός" Αιτωλίας Κοσμάς

Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ  ΔΙΩΚΕΤΑΙ

-ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΠΙΣΤΕΩΣ-

ΜΕ ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΕΝΤΟΛΗ ΤΟΥ ΔΕΣΠΟΤΗ ΚΟΣΜΑ

Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΔΙΩΚΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΜΑΝΔΡΑΣ ΘΕΡΜΟΥ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ –ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΠΙΣΤΕΩΣ– ΜΕ ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΕΝΤΟΛΗ ΤΟΥ ΔΕΣΠΟΤΗ

«Μακάριοι είσθε, όταν σας εμπαίξουν και σας υβρίσουν οι άνθρωποι, και σας διώξουν και, ψευδόμενοι, είπουν παντός είδους κακολογίας και κατηγορίας ενάντιον σας, επειδή πιστεύετε εις εμέ» (Ματθ. 5,11)

   Ο μοναχός Νεκτάριος  ζει και αναπνέει τα τελευταία 3 χρόνια μέσα στον χώρο της Αγίας Παρασκευής  Μάνδρας Θέρμου Αιτωλοακαρνανίας, όπου υπήρχε παλιά μοναστήρι, και διακονεί την τοπική Εκκλησία με αγάπη Χριστού αλλά και με στόμα που ομολογεί την Αλήθεια.  

   Το Σάββατο 26 Αυγούστου 2017 και ώρα 5:00 μ.μ υποδέχτηκε πενταμελής επιτροπή, δύο ιερομόναχους και τρεις επιτρόπους του Ναού, των οποίων η ταυτότητα δεν μας διαφεύγει, και ζήτησαν από τον εν λόγο μοναχό να εγκαταλείψει το χώρο της Αγίας Παρασκευής  ειρηνικά!!! Υποστήριξαν δε ότι έρχονται με προφορική εντολή του Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμά. Για τα  όσα λυπηρά διαδραματίστηκαν μας ενημέρωσε λαϊκός  προσκυνητής που ήταν αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυς των όσων ειπώθηκαν καθώς και του "ειρηνικού" τρόπου των επιτρόπων που έδωσαν χρονική διορία στον μοναχό, άλλος μέχρι το τέλος του μηνός και άλλος το πολύ σε δέκα ημέρες. Με επίσημο τρόπο  ένας από τους δύο Ιερομονάχους που τυγχάνει ηγούμενος άλλου γνωστού μοναστηριού ζήτησε από το μοναχό Νεκτάριο να φύγει και να παραδώσει τα κλειδιά στους επιτρόπους.

    Για να θεραπεύσουμε την όποια απορία σας κάνουμε γνωστό ότι ο μοναχός Νεκτάριος μετά  επαφών του με τον μητροπολίτη Κοσμά κατέθεσε δύο επιστολές.  Μία διαμαρτυρίας για την ψευδοσύνοδο της Κρήτης  και την στάση ντροπής που κρατά ο δεσπότης της Αιτωλοακαρνανίας λόγω του ότι δεν καταδικάζει τη «Σύνοδο» της Κρήτης (υπάρχει βίντεο!) και ταυτόχρονα προβάλει το κείμενο ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ, και επίσης παραδέχτηκε ενώπιον του μοναχού ότι ο πατριάρχης δεν είναι αιρετικός!!  Και μία δεύτερη επιστολή της αποτείχισής του με ημερομηνία 18 Ιουλίου 2017.

   Πριν κλείσουμε την πρώτη αυτή ενημέρωση σας δίνουμε μικρό δείγμα της θρησκευτικής φιλοσοφίας των λαϊκών επιτρόπων που

Δυό Σέρβοι Οικουμενιστές Επίσκοποι, περήφανοι που ανεγνωρίσθηκε η αρχιερωσύνη τους από τον Πάπα!!!

Ποιοι επίσκοποι της Σερβικής Εκκλησίας είναι κάτοχοι του παπικού δακτυλιδίου

100.000 ΕΥΡΩ ΔΙ' ΕΞΑΓΟΡΑΝ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ;

Αρχιμ. Συμεών (Βιλόφσκυ)

- Δύο Ιουστινίται τιμώνται με το επισκοπικό δακτυλίδιον του Πάπα -

- Υπερήφανοι διότι ούτως ανεγνωρίσθησαν από τον Πάπα ως κανονικοί επίσκοποι της «εκκλησίας» του Χριστού -

Μία περίεργη αντίληψη αιωρείται εδώ και δεκαετίες εις την Ελλάδα για τον χαρακτήρα και το ειδοποιό γνώρισμα των μαθητών του αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς. Θεωρείται δηλαδή ότι είναι πατερικοί θεολόγοι, ότι πιστά ακολουθούν την οδό των Αγίων Πατέρων, ότι είναι βαθυνούστατοι γνώστες της πατερικής θεολογίας και ότι έχουν παραδοσιακό και πατερικό φρόνημα.

Είναι μία εικόνα που επιμελώς χτίστηκε εδώ στην Ελλάδα -και δεν θα είναι λάθος να ειπωθεί, και με σκοπιμότητα (βλ. π.χ. την δεκαετία του ΄70 έκδοση του βιβλίου «Η Ορθόδοξος Εκκλησία και ο οικουμενισμός» του γέροντός τους Ιουστίνου Πόποβιτς· που είναι μια άλλη και ενδιαφέρουσα ιστορία, αλλά την αφήνουμε τώρα)- ενώ στο έδαφος της δικαιοδοσίας της Σερβικής Εκκλησίας έχουνε ήδη από την δεκαετία του '70 (ως καθηγητές πλέον της Θεολογικής Σχολής του Βελιγραδίου) αρχίσει την συμμετοχή τους στην οικουμενική κίνηση, με τους αδελφούς παπικούς από την Κροατία και Σλοβενία (πράξη που εγκαινιάστηκε με την δική τους εισέλευσι στην Θεολογική Σχολή του Βελιγραδιου).

Άλλο ζήτημα που τίθεται είναι το εξής ερώτημα· πώς έτυχαν διορισμού ως καθηγητές της Θεολογικής Σχολής, ενώ ήσαν μαθητές του γέροντος Ιουστίνου, ο οποίος ως γνωστόν βρισκόταν για δεκαετίες υπό περιορισμό στη μονή των Αρχαγγέλων του Τσέλιε, χωρίς να έχει διόλου καλές σχέσεις με τον τότε πανίσχυρο Πατριάρχη Γερμανό, γνωστό συνεργάτη και υποστηριχτή του κομμουνιστικού καθεστώτος του Τίτο, του οποίου και ήταν επιλογή για τον πατριαρχικό θρόνο· και δεν άργησε να τους ανταποδώσει την άνοδό του στον θρόνο, δημιουργώντας σύντομα το «Μακεδονικό» σχίσμα, ύστερα και το «Αμερικάνικο», κατά την απαίτηση του κομμουνιστικού καθεστώτος, και άλλα πολλά (για αυτό και απέκτησε την προσωνυμία «κόκκινος» πατριάρχης).

Επιπλέον δε «έτυχαν» φιλοξενίας στο Πατριαρχικό μέγαρο του Βελιγραδίου - μένοντας ούτως για πολλά χρόνια κάτω υπό την ίδια στέγη μαζί με τον Πατριάρχη Γερμανό. Εκεί, ήταν μόνιμα εγκαταστημένοι έως της εις Επίσκοπον προαγωγής τους, η οποία είχε αρχίσει σταδιακά ήδη από την εποχή του ακόμα σκληρού κομμουνισμού και επί πατριαρχείας του Πατριάρχου Γερμανού, ο οποίος ο ίδιος άρχισε να τους προάγει εις το επισκοπικό αξίωμα. Αλλά δεδομένου ότι πρότερον είχανε περάσει από Σχολές είτε παπικές στη Ρώμη είτε κατά παράδοση και ακραιφνώς νεορθόδοξες ως Ινστιτούτο του αγίου Σεργίου στο Παρίσι (όπου πέρασαν και οι τρείς, Αμφιλόχιος, Ειρηναίος Μπούλοβιτς και Αθ. Γιέφτιτς)- κάποια πράγματα από την σταδιοδρομία τους δεν πρέπει να μας εκπλήττουν. Μόνο με την πάροδο του χρόνου άρχισε να ισχναίνει το επιμελώς δημιουργημένο προσωπείο και να αναδύεται το πραγματικό τους πρόσωπο.

Εδώ θα παρουσιαστούν μερικά στοιχεία που προέρχονται από τους ιδίους τους πρωταγωνιστάς και μαρτυρούν την στενότατη και μακροχρόνια σχέση τους με το Βατικανό, σχέση αλληλοσεβασμού, έως της τρυφερής αγάπης..., και συνεργασίας.

Πρόκειται κατ' αρχάς για μία ομιλία την οποία εκφώνησε ο επίσκοπος Μπάτσκας Ειρηναίος Μπούλοβιτς σε πανηγυρική επέτειο για τα 25 χρόνια της παποσύνης του πάπα Ιωάννη Παύλου του Β'. Η ομιλία πραγματοποιήθηκε σε παπικό ναό του Βελιγραδίου και δημοσιεύτηκε στον ημερήσιο τύπο[1]. Η ομιλία του διακρίνεται από μεγάλη τρυφερότητα προς το πρόσωπο του πάπα, σεβασμό που μετατρέπεται σε θαυμασμό, και καύχηση για την εμπειρία της προσωπικής γνωριμίας μαζύ του.

Εκεί, στην ροή του λόγου και επάνω στον ενθουσιασμό που τον συνέπαιρνε μιλώντας για τον ποντίφικα, απεκάλυψε την τιμή που τους έκανε ο ποντίφικας -δωρίζοντάς τους τον επισκοπικό σταυρό και το δαχτυλιδί, το ίδιο δαχτυλίδι που δίδει και στους ρωμαιοκαθολικούς επισκόπους ως διακριτικό γνώρισμα του επισκοπικού αξιώματος, και την συγκίνηση από την οποία ενεφορούντο ένεκεν αυτής της πράξεως του πάπα.

Δεν τους συγκίνησε όμως η ανάμειξη του πάπα Ιωάννου Παύλου του Β΄στην κρίση της Γιουγκοσλαβίας, ούτε η αφ' ενός μεν εχθρική του στάση εναντίον τον Σέρβων, αφ' ετέρου δε προστατευτική και ευνοϊκή προς τους Μουσουλμάνους και τους Κροάτες. Δεν τους συγκίνησε η ανοιχτή τότε απαίτηση του πάπα Ιωάννου Παύλου Β' «αφοπλίστε τους Σέρβους και εξοπλίστε τους Μουσουλμάνους».

Δεν τους συγκίνησε το γεγονός ότι το Βατικανό υπό του πάπα Ιωάννου Παύλου Β' ήτο το πρώτο κράτος παγκοσμίως που αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Κροατίας και την

Πότε η υπομονή είναι τέλεια

---

    H υπομονή σας πρέπει να είναι τέλεια και να κρα­τήσει ως το τέλος. Και πότε είναι τέλεια η υπομονή; Όταν σηκώνει κανείς τις δοκιμασίες όχι μόνο καρτε­ρικά, αγόγγυστα, αλλά και με χαρά, ευγνωμονώντας το Θεό για ό,τι παραχωρεί, όσο βαρύ κι αν είναι, όπως θα Τον ευγνωμονούσε για μια μεγάλη ευεργεσία.

Πι­στέψτε ακράδαντα -γιατί αυτή είναι η αλήθεια- πως, υπομένοντας την άδικη κατηγορία, αξιώνεστε να συμπεριληφθείτε στη χορεία των μαρτύρων. Δεν πρέπει να χαίρεστε γι’ αυτό; Απεναντίας, αφήνοντας την καρ­διά σας να κυριεύεται από τη λύπη και το παράπονο, εκμηδενίζετε την άξια και την ωφέλεια του θείου δώρου…
Όλοι οι άνθρωποι θα κριθούν από τον Κύριο στη δευτέρα παρουσία

Τί περιμένετε άγιοι ηγούμενοι και πατέρες;

Εγερτήριο σάλπισμα Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτου.

ΣΧΟΛΙΟ π. Φώτιου Βεζύνια:

    Τί περιμένετε άγιοι ηγούμενοι και πατέρες; Τί άλλο δηλαδή πρέπει να γίνει; Πόσος καιρός ακόμα να περάσει;  Λέτε ότι φταίει η Ιεραρχία... λέτε ότι φταίει ο Πατριάρχης... 

ΟΧΙ ΦΤΑΙΤΕ και ΕΣΕΙΣ...

  Αν αποφασίζατε όλοι  μαζί σε μία ταυτόχρονη "ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ", αύριο θα γινόταν ΣΥΝΟΔΟΣ που θα ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΖΕ την σύνοδο της Κρήτης. Μόνο έτσι θα  λυθεί το πρόβλημα της Εκκλησίας.
  ΟΛΟΙ ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΟΥΜΕ ΕΠΙΜΕΛΩΣ!!!!

    Η Εκκλησία του Θεού δεν έχει μείνει χωρίς ποιμένα, μολονότι την έχουν κατατοξεύσει.  Και «πύλαι άδου» δεν έχουν καταφέρει να την καθυποτάξουν. Ούτε ανέχεται να κάμνει κάτι και να λέγει αντίθετα προς τους καθιερωμένους («κειμένους») όρους και νόμους. Όμως πολλοί ποιμένες ποικιλοτρόπως έγιναν άφρονες. Διότι και συνόδους εσυγκρότησαν μεγάλες και πολυπληθείς, και θεώρησαν τους εαυτούς τους ότι είναι Εκκλησία Θεού, και φρόντισαν να φαίνονται ότι υπερασπίζονται τους «κανόνες». Στην πράξη όμως εστρέφονταν εναντίον των κανόνων. Λοιπόν, Σύνοδοι δεν είναι όταν μαζεύονται απλώς ιεράρχες και ιερείς, έστω και αν είναι πολλοί. Διότι είναι καλύτερο, λέγει ο λόγος του Θεού, να είναι ένας που κάνει το θέλημα του Κυρίου, παρά μυριάδες που το παραβαίνουν.

   Η Σύνοδος λοιπόν πρέπει να γίνεται εν ονόματι Κυρίου με ειρήνη και με τήρηση των «κανόνων» και οι καταδικαστικές και οι αθωωτικές αποφάσεις να μην λαμβάνονται όπως τύχει, αλλά όπως ορίζει η αλήθεια και οι κανόνες  και οι γνωρίζοντες την ακρίβεια. Διότι ο τέλειος λόγος του Θεού δεν μπορεί από τη φύση του να δένεται και να ορίζεται όπως θέλει ο καθένας. Και στους ιεράρχες σε καμία περίπτωση δεν έχει δοθεί εξουσία να παραβαίνουν τους «κανόνες», παρά μόνο να συμβαδίζουν με τα όσα έχουν γίνει αποδεκτά και έχουν αναγνωριστεί, και να ακολουθούν τους πριν από αυτούς  Πατέρες. Δεν επιτρέπεται λοιπόν ούτε η δική μας τοπική Εκκλησία ούτε καμία άλλη, να κάμνει κάτι παραβαίνοντας τους κείμενους νόμους και «κανόνες». Διότι, αν γινόταν αυτό το Ευαγγέλιο

Η προδοσία της ορθοδοξίας από τον οικουμενιστή αιρετικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο Αρχοντώνη! --Ο ρόλος του Φλωρίνης Θεόκλητου.

    Ανοιχτή επιστολή-ενημέρωση προς τον ορθόδοξο λαό της επαρχίας Εορδαίας.

Η ορθόδοξη αντιμετώπιση απέναντι στην παναίρεση του οικουμενισμού από τον Άγιο Παΐσιο

Δύο αληθινές ιστορίες.

Πουλτουρτζίδης Γεώργιος,

Μικροβιολόγος - Βιοπαθολόγος, Κατερίνη

    Σε κάποια από τις εξόδους του Γέροντα Παΐσιου στη Σουρωτή - ήταν παραμονή του Αγίου Νικολάου, θυμάμαι - πήγαμε, με τη μετέπειτα σύζυγό μου, να πάρουμε την ευχή του. Πολύς κόσμος εκεί, όπως πάντα και ο Γέροντας Παΐσιος ήταν άρρωστος στο κρεβάτι. Κατά Θεία Οικονομία, καταφέραμε να περάσουμε κι εμείς στο δωμάτιο που ήταν ξαπλωμένος. Εγώ πήρα την ευχή του αλλά όταν πλησίασε και η μετέπειτα σύζυγός μου, που τότε ήταν Ευαγγελική, ο Γέροντας της απαγόρευσε ακόμη και να τον πλησιάσει. Μόνο της είπε επιτακτικά να δώσει το όνομά της στην αδερφή, για να προσεύχεται γι' αυτήν. Την περίοδο εκείνη, η σύζυγός μου δεν συμφωνούσε με την ιδέα της βάφτισης, δεν το συζητούσε καν.

Την επόμενη χρονιά, συνάντησα τον Γέροντα στο Άγιον Όρος. Του ανέφερα το πρόβλημά μου και μου είπε καθαρά: «Να της πεις να γίνει ορθόδοξη»! Του απάντησα: «Της το είπα ήδη  και δεν δέχτηκε. Γιατί να δεχτεί τώρα;».  «Θα δεχτεί» είπε ο Γέροντας. «Και να βρεις έναν πνευματικό, να έχετε κι οι δυο σας τον ίδιο. Διότι, όταν ο ίδιος μαραγκός πελεκάει δύο ξύλα για να εφαρμόσουν, εφαρμόζουν καλύτερα από το αν τα δύο αυτά ξύλα τα πελεκούσαν δύο διαφορετικοί μαραγκοί».                                                      

Πράγματι, επιστρέφοντας από το Όρος, της ανέφερα όσα μου είπε ο πατήρ Παΐσιος και τρεις ημέρες μετά, μου

Ο Κρόνος τρώει τα παιδιά του!

Τρομοκρατείται ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής από το σύστημα που στηρίζει το Φανάρι

Σχόλιο katanixis: Διαβάστε το άρθρο που ακολουθεί και θα κατανοήσετε πολύ καλά το παιχνίδι που παίζεται στην Αμερική και όχι μόνο. Πως εκλέγονται οι Επίσκοποι και πως οφείλουν υπακοή στον ευεργέτη τους μέχρι θανάτου. Αποκαλυπτήρια Made in Fanar!!! 

Οι επιλογές του Πατριάρχη Βαρθολομαίου για την Αμερική

Ανάλυση:

Του Θεοδώρου Καλμούκου.

Την Τετάρτη 30 Αυγούστου ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Δημήτριος συνοδευόμενος από όλα τα μέλη της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου, πλην του Αγίου Φραγκίσκου κ. Γερασίμου, θα μεταβούν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο όπως έγραψε λεπτομερώς ο «Εθνικός Κήρυξ» το Σαββατοκύριακο 26-27 Αυγούστου. Στόχος τους είναι να επιχειρήσουν να ανατρέψουν την απόφαση του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου και της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου για την γνωστή υπόθεση της εκλογής στο Σικάγο.

Να τονίσουμε για μία ακόμα φορά πως ήταν λανθασμένη η απόφαση ανυπακοής και ένστασης του Αρχιεπισκόπου κ. Δημητρίου και της περί αυτόν Επαρχιακής Συνόδου στην απόφαση και υπόδειξη του Πατριάρχη και της Πατριαρχικής Συνόδου. Αντί, δηλαδή, να υπακούσουν στην υπόδειξη της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου και τη φωνή του Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου και να εμπλουτίσουν τον Κατάλογο των υποψηφίων προς αρχιερατεία, κι έτσι να τεθεί τέρμα στην κρίση, αποφάσισαν να επιδείξουν «πυγμή» και «ανυπακοή» και να ζητήσουν να επισκεφθούν τον Οικουμενικό Πατριάρχη εις Φανάριον ελπίζοντας να τον μεταπείσουν να ανακαλέσει την ακύρωση της εκλογής του Επισκόπου Ζήλων κ. Σεβαστιανού στη Μητρόπολη Σικάγου.

Φαίνεται πως ξέχασαν ότι κανονικώς, εκκλησιολογικώς και

Ποιμένες: "Δεν επαναστατεί η συνείδησή σας καθώς βλέπετε τέτοιον εμπαιγμό του πιστού λαού; Η σιωπή πλέον συνιστά συνενοχή"!

Πατριαρχικός “εμπαιγμός” στα Ιεροσόλυμα!

Σχόλιο Ιστολογίου Κατάνυξις: Μας κοροϊδεύουν κατάμουτρα λοιπόν; Μήπως η “πανηγυρική” ανακοίνωση του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων αναφέρει με την “Ιστορική τους ονομασία” τους αιρετικούς παπικούς, κόπτες και μονοφυσίτες ως Χριστιανικές Εκκλησίες; Ο ασκός του Αιόλου που άνοιξε στην ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου, φέρνει τέτοιες Οικουμενιστικές θύελλες. Οι μετριοπαθείς Επίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδος, χρειάζονται και άλλες αποδείξεις, για να καταδικάσουν τις αποφάσεις της; Δεν επαναστατεί η συνείδησή τους, να βλέπουν τέτοιον εμπαιγμό του πιστού λαού; Αυτές οι απαράδεκτες και ξεδιάντροπες ανακοινώσεις, ολοένα θα πληθαίνουν.  Οικοδομείται έτσι σιγά σιγά η εμπέδωση της χρήσης του όρου Εκκλησία, για τους αιρετικούς. Η σιωπή πλέον συνιστά συνενοχή. Οι πυκνούμενες διαρκώς παράνομες και αντιπατερικές διώξεις, εις βάρος Ορθοδόξων κληρικών και μοναχών που στέκονται ανυποχώρητοι στην Ορθόδοξη γραμμή των Πατέρων, απλά αποκαλύπτει το βαθμό της προδοσίας. Καταντήσατε στη συνείδηση του πιστού λαού, αρνητές της Ορθοδοξίας, είτε ως άφωνοι ποιμένες, είτε ως λαλίστατοι διώκτες.

Συνάντηση των αρχηγών των Χριστιανικών “Εκκλησιών” των Ιεροσολύμων

Τήν πρωΐαν τῆς Παρασκευῆς, 12ης/ 25ης Αὐγούστου 2017, ἔλαβε χώραν Συνάντησις  τῶν  Ἀρχηγῶν  τῶν  Χριστιανικῶν  Ἐκκλησιῶν  τῆς Ἱερουσαλήμ  εἰς τό Ἑλληνορθόδοξον Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ὑπό τόν

Η Εκκλησία δεν προέβλεψε να υπάρχει δυνατότητα να αντιδράσει κάποιος κληρικός όταν διαπιστώνει αίρεση;

Μᾶς  ἐστάλη

«Ο  ΕΓΚΑΛΩΝ  ΟΥΚ ΕΓΚΑΛΕΙΤΑΙ»

ΑΡΧΙΜ. ΠΑΪΣΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

______________________________________________

ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΦΙΛΩΤΑ

Α’ Μέρος

Αντί Έγγραφης Απολογίας

του υπ΄ αριθμ. 936 εγγράφου της Ιεράς Μητροπόλεως Φλωρίνης που θυροκόλλησε δικαστικός επιμελητής στην Ιερά Μονή στις 3/8/2017 σύμφωνα με το οποίο είχα κληθεί να απολογηθώ εντός τριών ημερών απαντώ προς τον Μητροπολίτη Φλωρίνης τα κάτωθι:

1.  Επειδή με Σύνοδο της Ιεραρχιας αποδεχθείκατε τις αποφάσεις της Κολυμβάριας Ψευτο-Συνόδου και δεν ξεχωρίσατε την θέση σας επ’ αυτού στην συγκεκριμένη συνεδρία είστε εκτός Εκκλησίας και δεν έχετε το δικαίωμα να με εγκαλείτε καθώς και να με δικάσετε ούτε εσείς ούτε όσοι δέχθηκαν τις αντορθόδοξες εκείνες αποφάσεις!

 2.  Θέτω ερώτημα: Η Εκκλησία δεν προέβλεψε να υπάρχει δυνατότητα να αντιδράσει κάποιος κληρικός όταν διαπιστώνει αίρεση;

3.  Επειδή τέτοια περίπτωση δεν υπάρχει, οι τα πάντα καλώς διαταξάμενοι θεοφόροι Πατέρες διατύπωσαν και τέτοιους κανόνες που προβλέπουν όχι απλώς το δικαίωμα αλλά την υποχρέωση της διακοπής κοινωνίας με επισκόπους που αλλοτριώνουν την πίστη.

ΓΙΑΤΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ (βλέπε ομολογία πίστεως Αγιορειτών Πατέρων)!

     1)   Ὁ Πατριάρχης δὲν πιστεύει εἰς τὸ Σύμβολον τῆς Πίστεως, δηλαδὴ εἰς «Μίαν Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν».

   Τὸ Μάϊο τοῦ 2014 στὴ συνάντησή του μὲ τὸν Πάπα στὰ Ἱεροσόλυμα στὸ λόγον του εἶπε: «Ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία… λόγῳ τῆς ὑπερισχύσεως τῆς ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας καὶ τοῦ πεπερασμένου θελήματος τοῦ ἀνθρωπίνου νοὸς διεσπάσθη ἐν χρόνῳ… αἱ κατὰ τόπους Ἐκκλησίαι ὡδηγήθησαν εἰς διάσπασιν τῆς ἑνότητος τῆς πίστεως…». (Προσφώνησις Πατριάρχου πρός Πατριάρχην Ἱεροσολύμων 24 Μαΐου 2014, βλ. ἱστολόγιο amen).

   Ἔχει πεῖ, «…Ἐφ᾿ ὅσον δηλονότι ἡ μία Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει ὅτι ἄλλη τις Ἐκκλησία εἶναι ταμιοῦχος τῆς χάριτος καὶ ἀρχηγὸς σωτηρίας, ἀποκλείεται, ὡς ἀντιφάσκουσα εἰς τὴν παραδοχὴν ταύτην, ἡ προσπάθεια ἀποσπάσεως πιστῶν ἀπό τῆς μιᾶς καὶ προσαρτήσεως αὐτῶν εἰς τὴν ἑτέραν… δὲν εἶναι ἀνταγωνίστρια τῶν ἄλλων τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, ἀλλ᾿ ἕν σῶμα μετ᾿ αὐτῶν». (Προσφώνησις πρὸς τήν παπικὴν ἀντιπροσωπίαν εἰς τὴν θρονικὴ ἑορτὴ, Κων/πολις 1998, περ. Ἐπίσκεψις).

  Σὲ ἄλλη του ὁμιλία εἶπε: «Ἀπηλλαγμένοι λοιπὸν τῶν

Ποιός είναι πλούσιος!

Κυριακή ΙΒ΄ Ματθαίου:

Περί πλούτου και πλουσίων

(Αγ. Λουκάς Κριμαίας)

   Ακούσατε σήμερα το ευαγγελικό ανάγνωσμα περί του πλούσιου νεανίσκου, ο οποίος δεν ήθελε να μοιράσει την περιουσία του για να γίνει κληρονόμος της Βασιλείας των Ουρανών. Τότε ο Κύριος είπε στους μαθητές του ότι είναι πιο εύκολο να περάσει καμήλα από βελονότρυπα παρά να μπει πλούσιος στην Βασιλεία των Ουρανών.

Πριν δώσουμε ερμηνεία για τον λόγο που είπε ο Χριστός στον πλούσιο νεανίσκο, ακούστε τι λέει ο απόστολος Ιάκωβος για τους πλούσιους:

    «Άγε νυν οι πλούσιοι, κλαύσατε ολολύζοντες επί ταις ταλαιπωρίαις υμών ταις επερχομέναις· ο πλούτος υμών σέσηπε και τα ιμάτια υμών σητόβρωτα γέγονεν, ο χρυσός υμών και ο άργυρος κατίωται, και ο ιός αυτών εις μαρτύριον υμίν εσται και φάγεται τας σάρκας υμών· ως πυρ εθησαυρίσατε εν εσχάταις ημέραις· ιδού ο μισθός των εργατών των αμησάντων τας χώρας υμών ο απεστερημένος αφ’ υμών κράζει, και αι βοαί των θερισάντων εις τα ώτα Κυρίου Σαβαώθ εισεληλύθασιν· ετρυφήσατε επί της γης και εσπαταλήσατε, εθρέψατε τας καρδίας υμών ως εν ημέρα σφαγής, κατεδικάσατε, εφονεύσατε τον δίκαιον ουκ αντιτάσσεται υμίν» (Ιακ. 5, 1-6).

    Βλέπετε τι φοβερά λόγια είπε ο απόστολος Ιάκω­βος για τους πλούσιους και πόσο βαριά τους κατηγόρησε; Και τί μπορεί να είναι πιο φοβερό από τα λόγια του Κυρίου Ιησού Χριστού που λέει ότι δύσκολο είναι για έναν πλούσιο να εισέλθει στην Βασιλεία του Θεού;

Γιατί είναι δύσκολο; Κατά την εποχή του Χριστού μεταξύ του λαού του Ισραήλ κυριαρχούσε η γνώμη ότι ο πλούτος είναι ευλογία του Θεού, γι’ αυτό τους πλούσιους ανθρώπους τους σέβονταν και

Οι Οικουμενιστές –πλέον- διώκουν συστηματικά τους Ορθοδόξους! Και οι “λέοντες” «αντι-Οικουμενιστές» σιωπούν!

     Γράφει ὁ Λαυρέντιος Ντετζιόρτζιο

Ὁ Θεσσαλιώτιδος καὶ Φαναριοφερσάλων κ. Ἄνθης (Τιμόθεος) ἐφορμᾶ καὶ κατὰ λαϊκῶν.

Ὁ διωγμὸς κατὰ τῶν ἀποτειχισμένων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν γενικεύεται.

Ἀπαγορεύει διὰ τῆς Ἀστυνομίας τὴν θεία Λειτουργία στὸ ἰδιωτικὸ ἐκκλησάκι τοῦ Ἁγίου Βουκόλου Μαυροματίου

Ἡ κίνηση τῆς Ἀποτειχίσεως τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, συνετῶν καὶ συνεπῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἀπὸ αἱρετικοὺς κι αἱρετίζοντες ἐπισκόπους καὶ τοὺς κοινωνοῦντες μετ’ αὐτῶν, διαρκῶς μεγαλώνει καὶ ἁπλώνεται πρὸς τὴν Νότιο Ἑλλάδα, παρὰ τὸν ἀνελέητο πόλεμο τῆς Δεσποτοκρατίας, τοὺς διωγμοὺς καὶ τὴν τρομοκρατία ποὺ ἀσκοῦνται, ἀλλὰ καὶ τὴν παρασιώπισή της ἀπὸ τὰ καθεστωτικὰ μέσα μαζικῆς ἐξαπατήσεως καὶ παραπλανήσεως. Τὴν Ἀποτείχιση ποὺ ἐντέλλεται ὁ Κύριος καὶ Θεός μας Ἰησοῦς Χριστός καὶ ἡ ἱερὰ Παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας Του, διδάσκει ἡ ἁγιοΠατερικὴ διδασκαλία καὶ πρακτική, ἐπιβάλλουν οἱ ἱεροὶ Κανόνες.

Ζηλώσας τὴν «δόξαν» καὶ τὶς ναζιστικὲς μεθόδους τοῦ Ἠλείας κ. Παρασκευοπούλου, ὁ Θεσσαλιώτιδος κ. Ἄνθης κίνησε γῆν καὶ οὐρανὸν γιὰ νὰ ματαιώσει τὴν αὐριανὴ Θεία Λειτουργία τῶν ἀποτειχισμένων Θεσσαλῶν στὸ ἰδιωτικὸ ἐκκλησάκι τοῦ Ἁγίου Βουκόλου, κείμενο στὸ Μαυρομάτι Καρδίτσης, τὸ ὁποῖο ἀνήκει εἰς τὸν κ. Κωνστανταντῖνο Νάσιο.

Σὲ αὐτὸ λειτουργεῖ —ἤδη τέσσερεις Κυριακές, χωρὶς νὰ μνημονεύει τὸν δεσπότη τῆς περιοχῆς— ὁ πολιὸς Ἱερομόναχος π. Σεραφείμ, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε Καθηγούμενος τῆς Μονῆς Κορώνης Καρδίτσης.

Ὅλη τὴν ἑβδομάδα ἐκ τῆς οἰκουμενιστικῆς Μητροπόλεως ἀναζητεῖται ἐπιμόνως ὁ π. Σεραφείμ, γιὰ νὰ τοῦ ἐπιδωθεῖ κάποιο ἔγγραφο, ἀλλὰ ἐκεῖνος ἀρνεῖται καὶ τὴν ἐπικοινωνία καὶ τὴν παραλαβὴ τοῦ ἐγγράφου, μὴ ἀναγνωρίζοντας ὁποιαδήποτε ἐγκυρότητα καὶ ἁρμοδιότητα σὲ αὐτήν. Αὐτὸ ἄλλωστε δήλωσε εἰς τὸν ἀρχιερατικὸ ἐπίτροπο π. Δημήτριο τηλεφωνικῶς.

Κατόπιν αὐτοῦ ὁ κ. Ἄνθης —αὐθαιρέτως ἐπεμβαίνοντας καὶ χρησιμοποιώντας μίαν κρατικὴ ὑπηρεσία· ἆραγε μὲ ποιό δικαίωμα καὶ ποιάν ἁρμοδιότητα;— ἐστράφη κατὰ τοῦ κ. Νάσιου, δίνοντας ἐντολὴ εἰς τὴν τοπικὴ Ἀστυνομία νὰ ἐπέμβει καὶ ἀπαγορεύσει τὴν Θεία Λειτουργία στὸν ἰδιωτικὸ ἱερὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Βουκόλου Μαυροματίου. Κατόπιν αὐτῆς τῆς ἐντολῆς ὁ ὑπηρεσιακὸς Ἀστυνόμος ἐπικοινώνησε μὲ τὸν κ. Νάσιο —εἶναι ἀλήθεια μὲ πολλὴ εὐγένεια καὶ διακριτικότητα— καὶ τοῦ μεταβίβασε τὴν ἐντολὴ τοῦ κ. Ἄνθη. Ὁ κ. Νάσιος ἀρνήθηκε τὴν ἐντολὴ τοῦ κ. Ἄνθη. Ἀλλὰ ὁ κ. Ἄνθης ἐπανῆλθε διὰ τοῦ κ. Ἀστυνόμου καὶ παρήγγειλε ὅτι αὔριο τὸ πρωῒ θὰ προσέλθει ὁ ἴδιος στὸν Ἅγιο Βουκόλο!!!

Ἐπειδὴ τὸ ἰδιωτικὸ ἐκκλησάκι τοῦ Ἁγίου Βουκόλου βρίσκεται ἀπομονωμένο σ’ ἕνα μικρὸ χωριό, καὶ δὲν γνωρίζουμε ἕως ποῦ φτάνουν τὰ διωκτικὰ καὶ τρομοκρατικὰ σχέδια τοῦ Ἄνθη, ἐνημερώνουμε τὸν πιστὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ, τὸ μικρὸ ποίμνιο ποὺ ἐμμένει κι ἐπιμένει εἰς αὐθεντικὴ καὶ ἀνόθευτο Ὀρθόδοξο Πίστη εἰς Ἅγιο Τριαδικὸ Θεό μας —ποὺ μᾶς παρέδωσαν οἱ ἅγιοι καὶ θεοφόροι Πατέρες μας, ἀλλὰ καὶ μᾶς

Η οικουμενιστική ταυτότητα των Επισκόπων, πλέον, δεν κρύβεται! Υπερασπίζονται φανερά τον Οικουμενισμό, τον πατρ. Βαρθολομαίο και τον Πάπα!

   Εἶναι γνωστὰ πλέον τὰ γεγονότα στὸ Μοναστήρι τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Βουλιαγμένης Ἠλείας. Ὁ μητροπολίτης Ἠλείας Γερμανὸς ἐνοχλήθηκε κατ’ ἀρχὰς ὅταν ἔμαθε ὅτι στὸ Μοναστήρι μοιράστηκαν φυλλάδια ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὅτι ἀναρτήθηκαν ἀφίσες μὲ τὴν φράση τοῦ ἅγιου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, «τὸν Πάπα νὰ καταρᾶσθε»!!! Ζήτησε γι’ αὐτὸ ἐξηγήσεις ἀπὸ τὴν Γερόντισσα Μελάνη.

   Ἐπίσης ἐνοχλήθηκε ὅταν ἔμαθε ὅτι κάποιος ἀποτειχισμένος Ἱερομόναχος ποὺ λειτούργησε στὸ Μοναστήρι, δὲν μνημόνευσε τὸ ὀνοματάκι του!

    Τέλος, τὴν 6^η  Αὐγούστου πῆγε ὁ ἴδιος καὶ λειτούργησε στὸ Μοναστήρι. Ἡ Γερόντισσα Μελάνη δὲν τὸν ὑποδέχτηκε, ὅπως αὐτὸς ἤλπιζε, καὶ οἱ λόγοι φαίνονται σὲ ἐπιστολὴ ποὺ τοῦ ἔστειλε καὶ δὲν εἶναι λόγοι ἀσέβειας στὸν οἰκεῖο Ἐπίσκοπο, ἀλλὰ λόγοι Πίστεως. Ὁ κ. Γερμανός, ὅμως, ἔκανε πὼς δὲν τὸ κατάλαβε αὐτὸ καὶ τὴν κατηγόρησε γιὰ περιφρόνηση τοῦ οἰκείου Ἐπισκόπου!

    Στὴ συνέχεια ἀνακοίνωσε τὴν ἀπόφασή του: Διέταξε νὰ ἐγκαταλείψει αὐθημερὸν τὸ Μοναστήρι, ὡσὰν τὸ κάθε Μοναστήρι νὰ ἀποτελεῖ τσιφλίκι τοῦ Μητροπολίτη!

    Οἱ μοναχὲς τῆς Μονῆς τελικά, ἐπειδὴ ζοῦσαν ὑπὸ καθεστὼς βίας, φόβου καὶ ἐκβιασμῶν, ἐγκατέλειψαν τὸ Μοναστήρι, ἀφοῦ ὁ Μητροπολίτης ἔστειλε παπάδες μὲ ἀστυνομικούς, ἀρχικά, καὶ στὴ συνέχεια σεκιουριτάδες ποὺ μὲ βάρδιες "φρουροῦσαν" τὸ Μοναστήρι, περιορίζοντας τὶς μοναχὲς στὰ κελιά τους!!!

  Ἡ μοναχὴ Μελάνη ἔστειλε ὁμολογιακὴ ἐπιστολὴ στὸ Μητροπολίτη Γερμανό, μὲ τὴν ὁποία τοῦ ἐξηγεῖ τοὺς λόγους ποὺ ἀποτειχίστηκε. Δημοσιεύουμε ἕνα μέρος τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς: 

    «Σεβασμιώτατε, 

    ἐπειδὴ ἀντιλαμβάνομαι ὅτι θέλετε νὰ σᾶς ἀναφέρω σχετικὰ μὲ τὴν θέση μου γιὰ τὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης (διότι ὅλοι οἱ Χριστιανοί, κληρικοί, λαϊκοὶ καὶ μοναχοὶ ὀφείλουμε νὰ ἔχουμε συγκεκριμένη θέση στὸ θέμα, ἐπειδὴ εἶναι πολὺ εὐαίσθητο καὶ ἅπτεται τῆς Ἁγίας μας Πίστεως), ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης εἶναι αἱρετικὴ καὶ βλάσφημη πρὸς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο. Νομιμοποιήθηκε Συνοδικῶς ἡ αἵρεση. Οἱ Ἅγιοι μᾶς διδάσκουν ἄμεση ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ὡς τρόπο διαφυλάξεως τῆς Πίστεως. Οἱ αἱρετικοὶ οὔτε Ἐκκλησία ἀποτελοῦν, οὔτε θυσιαστήριο ἔχουν, οὔτε Ἅγιο Πνεῦμα. Ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι κατεγνωσμένη αἵρεση, ἡ ὁποία ἀμβλύνει τὸ ὀρθόδοξο φρόνημά μας, ἐνσωματώνει θεολογικὰ καὶ ἐκκλησιολογικὰ στοιχεῖα ποὺ ἔχουν ἀπορριφθεῖ ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία. Θὰ τὴν δεχθοῦμε; Θὰ δεχθοῦμε τὴν Παναίρεση;

   Σᾶς καθησυχάζουμε καὶ σᾶς διαβεβαιώνουμε ὅτι παραμένουμε στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὅπως μᾶς τὴν παρέδωσαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες. Ὅταν ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κηρύττει ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες σώζουν, τότε αὐτὸ ποῦ μᾶς ὁδηγεῖ; Μήπως πρέπει νὰ πάρετε θέση στὸ σοβαρὸ αὐτὸ θέμα;».

Οι "Ορθόδοξοι" Ποιμένες της Γερμανίας διδάσκουν: Ο άγ. Ιωάννης τιμάται εξ ίσου από Μουσουλμάνους και Παπικούς!

  Συνεχίζεται μεθοδικά στην Γερμανία η διάβρωση της πίστεως του ορθοδόξου ποιμνίου με "αβρααμικές, ενωτικές" αναφορές σε ό,τι αφορά τον βίο των Αγίων μας. Καινούργιο παράδειγμα η αναφορά στον τάφο του Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού, με αφορμή την εορτή της αποτομής της τιμίας Κάρας του, στην ιστοσελίδα του "ορθόδοξου" Ναού του Αγ. Ιωάννου του Βαπτιστού στο Brühl. Εκεί διαβάζουμε τα ακόλουθα:

«Ο τάφος του Ιωάννου βρίσκεται στην Δυτική Όχθη του Ιορδάνη στον Καθεδρικό Ναό του Αγ. Ιωάννου. Ο Καθεδρικός είναι σήμερα Τζαμί, στο οποίο λατρεύεται επίσης ο Ιωάννης. Έτσι κι αλλιώς αποτελεί κι αυτός έναν από τους πιο σπουδαίους προφήτες του Ισλάμ,  μετά τον Μωάμεθ  και τον Ιησού(!!!).

     Τα λείψανα της Κάρας του Ιωάννου τιμούνται εξίσου από Χριστιανούς και Μουσουλμάνους...  π.χ. στον Ναό του Αγ. Σιλβέστρου στην Ρώμη, στο Τζαμί των Ομαϊάδων στην Δαμασκό. Μία εικονογράφηση της αποκεφάλισης του Ιωάννου βλέπει κανείς στον Ναό μας στο Brühl αλλά και σε ένα παράθυρο του (σημ. παπικού) καθεδρικού ναού της Κολωνίας».

     Αλήθεια, ο Αγ. Ιωάννης ο Πρόδρομος που έλεγχε οποιονδήποτε ξέφευγε από την διδασκαλία του Θεού θα συμφωνούσε με τέτοιες βλάσφημες και πονηρές αναφορές;

     Αλλά αυτά είναι για τους Οικουμενιστές ψιλά γράμματα.

Δ.Π.

Η επίσημη αρχή του οικουμενιστικού κακού, που ουδέποτε ήρθη και άρα όλοι οι Ποιμένες και το ποίμνιο αποδέχονται!

 Διάγγελμα Οικουμενικού Πατριαρχείου περί Οικουμενικής κινήσεως

Ιανουάριος 1920

Φωτό πηγή:http://constantinople.ehw.gr/

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1920

[ΠΕΡΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΕΩΣ]

«Ἐκ καθαρᾶς καρδίας ἀλλήλους ἀγαπήσατε ἐκτενῶς» (Α΄ Πέτρ. 1,22).

   Ἡ καθ’ ἡμᾶς Ἐκκλησία φρονοῦσα ὅτι ἡ τῶν διαφόρων Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν προσέγγισις πρὸς ἀλλήλας καὶ κοινωνία οὐκ ἀποκλείεται ὑπὸ τῶν ὑφισταμένων μεταξὺ αὐτῶν δογματικῶν διαφορῶν καὶ ὅτι τοιαύτη τις προσέγγισις τὰ μάλα ἐστὶν εὐκταία καὶ ἀναγκαία καὶ πολλαχῶς χρήσιμος εἴς τε τὸ καλῶς ἐννοούμενον συμφέρον ἑκάστης τῶν ἐπὶ μέρους Ἐκκλησιῶν καὶ τοῦ ὅλου χριστιανικοῦ σώματος καὶ εἰς παρασκευὴν καὶ διευκόλυνσιν τῆς πλήρους ποτέ, σὺν Θεῷ, καὶ εὐλογημένης ἑνώσεως, ἔκρινε τὸν παρόντα καιρὸν τὰ μάλιστα πρόσφορον πρὸς ἀνακίνησιν καὶ ἀπὸ κοινοῦ μελέτην τοῦ σπουδαίου τούτου ζητήματος. Εἰ γὰρ καὶ ἐν τούτῳ ἐνδέχεται ἵνα προκύψωσι καὶ παρεμβληθῶσιν αἱ ἀπὸ τῶν παλαιῶν προλήψεων καὶ ἕξεων ἢ καὶ ἐξ ἀξιώσεων δυσχέρειαι, αἱ τοσάκις τέως τὸ ἔργον τῆς ἑνώσεως ματαιώσασαι, ὅμως κατὰ τὴν γνώμην ἡμῶν, περὶ ἁπλῆς τὸ κατ’ ἀρχὰς προκειμένου συναφείας καὶ προσεγγίσεως, αἱ δυσχέρειαι αὖται ἔσονται πάντως ἧττον σπουδαῖαι, ἀγαθῆς δὲ ὑπαρχούσης θελήσεως καὶ διαθέσεως οὔτε δύνανται, οὔτε ὀφείλουσι κώλυμα ἀποτέλεσαι ἀκαταγώνιστον καὶ ἀνυπέρβλητον.

   Ὅθεν τὸ πρᾶγμα ἡμεῖς γε καὶ κατορθωτὸν καὶ εἴπερ ποτὲ εὔκαιρον ἐπὶ τῇ συντελεσθείσῃ νῦν ἐπ’ αἰσίοις συμπήξει τῆς

«Μη φοβού μηδέ δειλιάσης».

Οἱ Οἰκουμενιστὲς διώκουν, γιατὶ φοβοῦνται μήπως καταρρεύσει τὸ καθεστὼς φόβου, ποὺ ἔχουν ἔντεχνα ἱδρύσει.

Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Ὅλοι οἱ τύραννοι, οἱ δικτάτορες καὶ ὅλα τὰ ὁλοκληρωτικὰ καθεστῶτα στηρίζουν τὴν διατήρηση τῆς ἐξουσίας τους στὸν ἔλεγχο καὶ στὸν φόβο. Ἐπειδὴ οἱ ἴδιοι φοβοῦνται μὴν χάσουν τὴν ἐξουσία, καλλιεργοῦν στοὺς ἀνθρώπους τὸν φόβο, ὅτι, ἂν ἀντιδράσουν, θὰ χάσουν τὰ ἀγαθὰ ποὺ ἀπολαμβάνουν.

Ἀλλὰ καὶ στὸν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας, ὅταν οἱ Ποιμένες δὲν εἶναι οἱ «καλοὶ Ποιμένες» (κατὰ τὸ παράδειγμα καὶ τὴν Ἐντολὴ τοῦ Κυρίου), ἀλλὰ μισθωτοί, δηλαδὴ ψευδοποιμένες, καταχραστὲς τῶν ρόλων τους καὶ αἱρετικοί, παρόμοια πράττουν καὶ φρονοῦν. Αἰσθάνονται ἐξουσία. Ἀλλὰ μιὰ ἐξουσία ποὺ τὴν δύναμή της τὴ στηρίζει στὸ φόβο καὶ στὴν συμμαχία καὶ διαλλαγὴ μὲ τὴν ἐγκόσμια καὶ διεφθαρμένη πολιτικὴ ἐξουσία, ἀφοῦ γνωρίζουν ὅτι μόνο μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο μποροῦν νὰ ἐπιβάλλουν τὶς κακοδοξίες τους, ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ἔχασαν τὴν Μία Ἀλήθεια. Γι’ αὐτὸ ἐκτελοῦσαν διωγμοὺς γιὰ νὰ πατάξουν τοὺς ὁμολογητὲς Χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸ παράδειγμά τους δίδασκαν τὸ ποίμνιο νὰ μὴ φοβᾶται. Οἱ Οἰκουμενιστὲς ὡς προσωποποίηση ὅλων τῶν παλαιῶν αἱρέσεων, ὡς ἀντιπρόσωποι τῆς ὕστατης καὶ ἐσχάτης αἱρέσεως δὲν θὰ μπορούσαν νὰ φανοῦν ὑποδεέστεροι τῶν τυράννων καὶ τῶν παλαιοτέρων αἱρετικῶν.

Ἔτσι μετὰ ἀπὸ μία περίοδο ἀναμονῆς, στὴν ὁποία νόμιζαν, ὅτι οἱ ἐναντιούμενες, ὁμολογιακὲς φωνὲς θὰ σιγήσουν ἢ θὰ ὑποταχθοῦν στὰ κοσμικὰ θέλγητρα καὶ στὴν «αὐθεντία» τους, ἀφοῦ συνειδητοποίησαν ὅτι διασώζουν ἀκόμα κάποιοι τὴ μαγιά τῆς Πίστεως, ἀποφάσισαν, συνεργείᾳ τῶν πολιτικῶν, νομικῶν καὶ ἐπικοινωνιακῶν ταγῶν τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων, νὰ θέσουν σὲ πράξη τοὺς διωγμοὺς, χωρὶς οἱ τυφλοὶ καὶ πεπωρωμένοι τῇ καρδίᾳ νὰ καταλαβαίνουν, ὅτι βγάζοντας τὴν μάσκα τῆς ἀγαπολογίας καὶ ἀποκαλύπτοντας τὸ πραγματικὸ γεμάτο μῖσος καὶ ἐκδίκηση πρόσωπό τους, ἀποδεικνύουν ἀκριβῶς αὐτὸ ποὺ εἶναι, δηλ. ἐχθροὶ τοῦ Χριστοῦ.

Σκοπός τους τώρα εἶναι νὰ πατάξουν μὲν αὐτοὺς πού, ἀκολουθώντας τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας καὶ διακόπτοντας τὴν μνημόνευση τους, τολμοῦν νὰ τοὺς ἀποκαλύπτουν ὡς αἱρετικοὺς χειρίστου εἴδους, νὰ καλλιεργήσουν δὲ παράλληλα τὸν φόβο σὲ ὅλους αὐτοὺς ποὺ θὰ θελήσουν νὰ μιμηθοῦν τοὺς Ἁγίους καὶ νὰ ἀκολουθήσουν τὸν μαρτυρικὸ δρόμο τῆς ὁμολογίας.

Ὁ φόβος αὐτὸς ποὺ ἔχουν ἔντεχνα καλλιεργήσει, δὲν εἶναι ὁ φόβος Θεοῦ, μία ἀπὸ τὶς ὕψιστες ἀρετές, ποὺ διαφυλάσσει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν ἁμαρτία καὶ τὸν κρατάει στὸν Θεό, ἀλλὰ ὁ φόβος ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ ὕψιστα ἀνθρώπινα πάθη ποὺ καταργεῖ τὴν ἀπὸ τὸν Θεὸ εὐλογημένη ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου, σβήνει τὸ ὁμολογιακό του πνεῦμα, τὸν ὑποτάσσει στὸν ἰδιοτελὴ συμβιβασμὸ καὶ τὸν σπρώχνει μακριὰ ἀπὸ τὸν Θεό. Εἶναι ἕνας φόβος «παρὰ φύσιν» καὶ «παρὰ λόγον».

Ὁ ἄνθρωπος φοβᾶται ὑπὸ τὴν ἀπειλὴ διωγμοῦ ἢ τιμωρίας, μήπως χάσει ἕνα αἰσθητὸ ἀντικείμενο (Μοναστῆρι, Κελλί, Ναό, Μισθό κλπ.), ἢ μία αἰσθητὴ ἱκανοποίηση (κοινωνικὴ ἀναγνώριση, κῦρος, μετοχὴ στὴν ἐξουσία), ἡ κατοχή τῶν ὁποίων τοῦ παρέχει