Ο Άγιος «Παΐσιος αποστρεφόταν τον Καζαντζάκη· δεν ήθελε ούτε να ακούει το όνομά του»

Και η "Ορθόδοξη" Ακαδημία Κρήτης στους χορηγούς της ταινίας για τον θεοσοφιστή  Καζαντζάκη!

Δείτε στο τέλος για τον Καζαντζάκη, τη σχετική

μελέτη της Δάφνης Βαρβιτσιώτη

    Μια νέα ταινία έρχεται στο κινηματογραφικό προσκήνιο τις επόμενες ημέρες. Πρόκειται για την ταινία "Καζαντζάκης" του σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή με την οποία σκιαγραφείται η ζωή του βλάσφημου και θεοσοφιστή συγγραφέα που δυστυχώς αναχώρησε αμετανόητος για την άλλη ζωή.

Το ακόμα μεγαλύτερο ζήτημα είναι ότι στους υποστηρικτές και χορηγούς της εν λόγω ταινίας εμφανίζονται πλην αυτών που στηρίζουν τις εκδηλώσεις των Gay Pride και της Ορθόδοξης Ακαδημίας Κρήτης! Την στιγμή κατά την οποία ο πιστός λαός αγωνιά για την ανόθευτη διδασκαλία του Μαθήματος των Θρησκευτικών στις νεανικές ψυχές, κάποιοι άλλοι έχουν επιλέξει από επιστημονικές έδρες Θεολογίας να αλλοιώνουν την ορθόδοξη παράδοσή μας και να προβάλουν προσωπικότητες πνευματικά διεστραμμένες.

Για το ζήτημα "Καζαντζάκης" μας έχουν διαφωτίσει με τον διαυγή λόγο τους

Ποιος ο ρόλος και το “πνεύμα” των τραγουδιών εις τα Νέα Θρησκευτικά

Ποιος ο ρόλος και το ‘πνεύμα’ των τραγουδιών

εις τα Νέα Θρησκευτικά

του Χρήστου Μπονατάκη   xristos3735@gmail.com

   Είναι γεγονός πως η μουσική, υπήρξε διαχρονικά για τον άνθρωπο μέσο έκφρασης αλλά και προώθησης αντιλήψεων, συναισθημάτων, καθώς επίσης της πνευματικότητας ή θρησκευτικότητάς του. Η μουσική στον ακροατή “μεταφράζεται” σε συναισθήματα και αισθήσεις, ενώ έχει τη δυνατότητα να δημιουργεί πρότυπα, να διεισδύει στην ψυχή και να “μεταφέρει” μηνύματα ή απλά, να την κάνει δεκτική σε αυτά. Μεγάλη φυσικά, είναι η επίδρασή της στις εύπλαστες ψυχές των ανηλίκων.

   Ουσιώδης παράμετρος στο παιδαγωγικώς, συνταγματικώς και επιστημονικώς αμφισβητούμενο, πολυθρησκευτικό (όχι θρησκειολογικό) Νέο Πρόγραμμα Σπουδών (ΝΠΣ) του Μαθήματος των Θρησκευτικών (ΜτΘ), είναι μεταξύ άλλων και η χρήση διαφόρων κοσμικών τραγουδιών. Η προτεινόμενη λίστα ωστόσο, συνιστά στο σύνολό της υλικό ουσιαστικά ασύνδετο αφενός με το υπό της αντίστοιχης ενότητας θέμα, αφετέρου με το ...“θρησκευτικό φαινόμενο”.

Παρατίθενται ενδεικτικά μονάχα κάποια παραδείγματα (για πολλά εκ των οποίων, αδυνατεί κανείς να πιστέψει ότι προορίζονται για

Όταν ο Καντιώτης ψηλαφούσε και περιέγραφε την τραγική πτώση των εκκοσμικευμένων Επισκόπων, που όδευαν προς τον Οικουμενισμό!

Πηγή: augoustinos-kantiotis

Φοβερη εικονα της συζευξεως της Διοικουσης Εκκλησιας μετα του θηριου της παναιρεσεως του Οικουμενισμου του Βαρθολομαιου ειναι: «ΜΙΣΘΩΤΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΟΡΝΗ… ΠΟΥ ΕΜΠΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

«Χριστιανική Σπίθα» του 1952, ἀρ. φυλ. 123-124

Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου

   «Η εκκλησία ἐκείνη, η οποία προς ἀποφυγὴ ἐνοχλήσεων καὶ απολαβή εγκόσμιων αγαθών, ἔκρινε καλόν να συζευχθῆ καὶ να ενώση την τύχη της μετά του θηρίου της Αποκάλυψης…, συν τω χρόνω απώλεσε την ελευθερία της, τὴν αὐτονομίαν της καὶ τὴν αὐτοτελειάν της. Ἡδονικῶς ἐκάθησε καὶ ἐλικνίσθη ἐπὶ τῆς ράχεως τοῦ θηρίου, ἀλλὰ μὴ δυναμένη νὰ κυβερνᾶ τὸ θηρίο, κυβερνᾶται υπ΄ αυτού και περιφέρεται εἰς τας οδούς και τας ρύμας του κόσμου, ως μία μισθωτή  θρησκευτική πόρνη, που εμπορεύεται τον Χριστόν, ἀναγκασμένη να κερνᾶ τα πλήθη από το χρυσοῦν ποτήριον, όχι τον καθαρόν οίνον της Καινῆς Διαθήκης, αλλά οίνον νοθευμένον, διδάγματα ξένα και αλλότρια προς το γνήσιο πνεῦμα του Χριστιανισμού».

     Ὤ! Συμφορά! Ὤ! Θρῆνοι! Ἡ ἐλευθέρα κατήντησε δούλη, ἄθλιον θέαμα γέλως καὶ μυκτηρισμὸς ἀπίστων καὶ ἀθέων.

    -Αὐτὴ εἶνε ἡ ἐπὶ τοῦ θηρίου καθημένη, ἡ ἐκκοσμικευθεῖσα ἡ κρατικοποιηθεῖσα Ἐκκλησία.

   Ὑπερβολικη σᾶς φαίνεται ἡ πρὸς πόρνην παρομοίωσις τῆς Ἐκκλησίας; Ἀλλὰ οἱ ἀποδείξεις εἶνε πολλαί….

 Πηγή

Χείμαρρος οι αντιδράσεις για τα Θρησκευτικά!

--Αλλά οι θεολόγοι του "Καιρού" τα βλέπουν

σαν ψιχάλες! 

Δείτε τι γράφουν! (στο τέλος της αναρτήσεως)

Και ο Μητροπολίτης Χίου στηρίζει τους γονείς που επιστρέφουν βιβλία

-Τι έγινε σε Τρίκαλα και Αιτωλοακαρνανία

Ανελέητο σφυροκόπημα της Ορθόδοξης ελληνικής κοινωνίας κατά των εκκλησιαστικών…κοινωνών της άθεης κυβέρνησης που ζητούν συμβιβασμό για το έκτρωμα των νεών Θρησκευτικών.

Στις στοιχισμένες αντιδράσεις Μητροπολιτών σειρά πήρε χθες ο Δεσπότης της Χίου ο οποίος μίλησε για αξιέπαινη ευαισθησία των γονέων για τη διατήρη της «ελληνορθοδόξου ταυτότητας και παράδοσης της παιδείας μακριά από κάθε ανεπίτρεπτη καπηλεία ή από κάθε απαράδεκτη πολεμική», σχολιάζοντας το ζήτημα της επιστροφής βιβλίων Θρησκευτικών. Ο ίδιος σημειώνει ότι το περιεχόμενο των βιβλίων απέχει πάρα πολύ από το περιεχόμενο το

Γιατί ο π. Ανδρέας δεν ασχολείται με το μείζον θέμα της παναιρέσεως του Οικουμενισμού;

katanixis.gr: Για το τάλαντο του λόγου και την απήχηση των ομιλιών του πατρός Ανδρέα Κονάνου, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Η γλυκύτητα και η παρηγοριά που σκορπίζει απλόχερα, τον καθιστούν “αγαπημένο” στις καρδιές των ακροατών του.

Η απορία μας είναι ειλικρινής και η αγωνία μας πηγαία. Γιατί ο π. Ανδρέας δεν ασχολείται με το μείζον θέμα της παναιρέσεως του Οικουμενισμού; Ένας “Σουπερ Σταρ” της Ορθοδοξίας γιατί δεν παίρνει θέση για τον κίνδυνο, που απειλεί

Ξύλινος λόγος, ξύλινη πίστη, ξύλινη μετάνοια...! --Στη γραμμή Ν. Βούτση ο Πατριάρχης!

 

Η αμαρτία φέρνει τις συμφορές...

ΣΧΟΛΙΟ ΜΕ ΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΠΟΝΟ:

(π. Φώτιος Βεζύνιας )

Διαβάζουμε στο βιβλίο του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου

"ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ για τον σύγχρονο άνθρωπο", κεφ. 6:

"............Ὁ Θεὸς νὰ δίνη μετάνοια.

     Ὤ, ἄν καταλαβαίναμε τὴν μακροθυμία τοῦ Θεοῦ! Ἑκατό χρόνια χρειάσθηκαν γιὰ νὰ γίνη ἡ Κιβωτός τοῦ Νῶε. Μήπως ὁ Θεὸς δὲν μποροῦσε νὰ κάνη γρήγορα μία Κιβωτό; Ἀλλά ἄφησε τὸν Νῶε νὰ παιδεύεται ἑκατό χρόνια, γιὰ νὰ καταλάβουν καὶ οἱ ἄλλοι καὶ νὰ μετανοήσουν. Ἐκεῖνος ἔλεγε: «Δέστε, θὰ γίνη κατακλυσμός! Μετανοῆστε!». Ἐκεῖνοι τὸν κορόιδευαν. «Κλουβιά, ἔλεγαν, φτιάχνει» καὶ εἶχαν τὸν χαβά τους. Καὶ τώρα, σὲ δύο λεπτά μπορεῖ ὁ Θεὸς ὅλον τὸν κόσμο νὰ τὸν συγκλονίση καὶ νὰ τὸν κάνη νὰ ἀλλάξη, νὰ γίνουν ὅλοι πιστοί, σοῦπερ πιστοί! Πῶς; Ἄν γυρίση τὸ κουμπί στὸν σεισμό σιγά-σιγὰ ἀπὸ τὰ 5 στὰ 6 ρίχτερ... στὰ 7... Στὰ 8, οἱ πολυκατοικίες θὰ πᾶνε σάν τούς μεθυσμένους, θὰ ἀρχίση ἡ μία νὰ χτυπᾶ τὴν ἄλλη. Στὰ 10 ὅλοι θὰ ποῦν: «Ἥμαρτον! Σὲ παρακαλοῦμε, σῶσε μας». Μπορεῖ καὶ ὅλοι νὰ ποῦν: «Καλόγεροι θὰ γίνουμε!». Μόλις ὅμως τελειώση ὁ σεισμός, ἐνῶ ἀκόμη θὰ κουνιοῦνται λίγο, λαλᾶ δὲν θὰ πέφτουν, πάλι στὰ μπουζούκια θὰ τρέξουν. Γιατί ἡ ἐπιστροφή τούς αὐτή δὲν θὰ ἔχη πραγματική μετάνοια, ἀλλὰ ἁπλῶς θὰ ποῦν ἔτσι, γιὰ νὰ γλυτώσουν τὸ κακό.

– Γέροντα, ὅταν συμβαίνη λ.χ. μία θεομηνία καὶ εἶναι ὀργή Θεοῦ, ἄν προσευχηθοῦν οἱ δίκαιοι, δὲν εἰσακούονται;
– Ξέρεις τί γίνεται; Δὲν εἶναι ὅτι ἔχει μετάνοια ὁ κόσμος, ὅποτε εἰσακούονται ἀπὸ τὸν Θεό οἱ δίκαιοι. Ἄλλο εἶναι ὅταν παροργίζουμε τὸν Θεό καὶ τὸ ἀναγνωρίζουμε, τότε λυπᾶται ὁ Θεὸς καὶ μᾶς βοηθάει. Ἀλλά, ὅταν δὲν ἀναγνωρίζη κανεὶς ὅτι παροργίζει τὸν Θεό καὶ συνεχίζη τὸ τυπικό του, τότε πῶς νὰ ἀκούση ὁ Θεὸς τὶς προσευχές τῶν δικαίων; Σφάλλει ὁ ἄνθρωπος; Πρέπει νὰ καταλάβη ὅτι σφάλλει, γιὰ νὰ τὸν συγχωρήση ὁ Θεός........".

  Οι Άγιοι Πατέρες μιλούσαν ορθά-κοφτά.  Ο λόγος τους όσο κι αν ήταν συμπονετικός... εντούτοις ήταν και ελεγκτικός της αμαρτίας και της ανομίας... Είναι άξιο λύπης να μην ακούς από χείλη Πατριαρχικά την λέξη ΘΕΟΜΗΝΙΑ αλλά να ακούς την

Ο θαυμαστός βίος ενός άγνωστου Πατριάρχη: Αγώνας για την προφύλαξη του ποιμνίου από τους αιρετικούς. --Εγκύκλιος κατά των Σιμωνιακών!

Ὁ ἅγιος Γεννάδιος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως     «Πολλοὶ τὸν πλοῦτον ἐμίσησαν, τὴν δὲ δόξαν οὐδείς» λένε κι ἐπαναλαμβάνουν συνήθως οἱ ἄνθρωποι, σὰν θέλουν νὰ τονίσουν τὴν τεράστια δύναμη ποὺ τὰ κοσμικὰ μεγαλεῖα καὶ ἡ ἀγάπη τῆς δόξας ἔχουν πάνω στὴν ἀνθρώπινη καρδιά. Καὶ ὅμως ὁ Ἅγιος Γεννάδιος, μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Χριστοῦ ποὺ ἀγάπησε μὲ τὴν ψυχή του, ξεπέρασε τὸ μεγάλο καὶ ἀχόρταστο τοῦτο πάθος καὶ νίκησε. Μιὰ γρήγορη ματιὰ στοὺς πιὸ σημαντικοὺς σταθμοὺς τῆς ζωῆς του θὰ μᾶς τὸ ἀποδείξει. Ἀλλὰ καὶ μία προσεκτικὴ μελέτη τούτων θὰ μᾶς βοηθήσει νὰ ἐκτιμήσουμε περισσότερο τὸ ψυχικὸ μεγαλεῖο του.     Ποιὰ ἦταν ἡ ἰδιαίτερη πατρίδα τοῦ Ἁγίου δὲν γνωρίζουμε οὔτε καὶ ποιὰ ἡ καταγωγή του. Ἐκεῖνο, ποὺ γνωρίζουμε εἶναι, πὼς αὐτὸς ἤκμασε στὰ τελευταῖα χρόνια τῆς βασιλείας τοῦ αὐτοκράτορα Λέοντος Α’ τοῦ γνωστοῦ καὶ μὲ τὸ ἐπώνυμο τοῦ Μακέλλη (457 – 474 μ.Χ.). Ἐπίσης ὅτι ἦταν σύγχρονος τῶν μεγάλων ἀσκητῶν Δανιὴλ τοῦ Στυλίτη, ποὺ ἔζησε τριάντα τρία χρόνια πάνω σ’ ἕναν στυλό, καὶ τοῦ Ἀνδρέα τοῦ διὰ Χριστὸν Σαλοῦ. Ὁ σεμνὸς ἐγκωμιαστής του, ὁ γλυκύτατος τῆς Κύπρου Ἅγιος, ὁ μακάριος Νεόφυτος ἀναφέρει πὼς ὁ «γενναῖος Γεννάδιος ἣν πρεσβύτερος τῆς μεγάλης Ἐκκλησίας». Καὶ ἀκόμη πὼς στὴν ἕδρα τῆς Βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας, τὴν ξακουστὴ Πόλη ὅπου ζοῦσε ἀπὸ νωρὶς διακρίθηκε γιὰ τὴν ταπεινοφροσύνη καὶ τὴ σεμνότητα τοῦ βίου του, μὰ καὶ τὴ μεγάλη του ἐξυπνάδα καὶ ἀρετή. Τὸ παράδειγμα τῆς ζωῆς τῶν ἁγίων πατέρων καὶ ὁσίων της Ἐκκλησίας μας ποὺ παρακολουθοῦσε καὶ μὲ προσοχὴ μελετοῦσε, πολὺ τὸν συγκινοῦσε καὶ μὲ πόθο βαθὺ ἀγωνιζόταν νὰ τὸ μιμηθεῖ. Ἡ ψυχή του φλεγόταν ἀπὸ τὴν ἱερὴ ἐπιθυμία νὰ ἀφιερωθεῖ καὶ αὐτὸς στὸν Θεὸ καὶ νὰ βαδίσει τὸν δρόμο ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἠθικὴ τελειότητα. Τὸ εὐαγγελικὸ «ἔσεσθε οὒν ὑμεῖς τέλειοι, ὥσπερ ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς τέλειος ἐστίν» (Ματθ. ε’ 48), δηλαδὴ ἀγωνισθεῖτε νὰ γίνετε τέλειοι, ὅπως τέλειος εἶναι κι ὁ Πατέρας σας ὁ οὐράνιος, κυκλοφοροῦσε διαρκῶς καὶ ἔντονα στὴν σκέψη του. Καὶ τὸν συγκινοῦσε. Καὶ τὸν γοήτευε. Καὶ τὸν παρορμοῦσε νὰ εἶναι προσεκτικὸς καὶ ν’ ἀγωνίζεται σκληρά, γιὰ νὰ προχωρεῖ κάθε μέρα καὶ πιὸ πετυχημένα στὴν καλλιέργεια τοῦ χαρακτήρα του. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τῶν κόπων καὶ τῶν προσπαθειῶν του παρουσιαζόταν κάθε τόσο καὶ πιὸ πλούσιο σ’ εὐλογίες. Ἡ προκοπή του στὴν ἄσκηση μεγάλωνε σταθερὰ καὶ ἡ ἀρετή του σὰν πολύεδρο διαμάντι σκορποῦσε γύρω καὶ παντοῦ τὴν λάμψη καὶ τὴν μαρτυρία μίας λαμπρῆς καὶ ζηλευτῆς πολιτείας. Μίας πολιτείας τόσο ὑπέροχης, ὥστε ὁ χρονογράφος Εὐφραίμιος νὰ τὸν χαρακτηρίζει «τύπον εὐσέβειας καὶ παντὸς κάλου».     Αὐτὴ ἡ λάμψη τῆς ἀρετῆς του ποὺ ἀκτινοβολοῦσε τὸν ὑπέροχο χαρακτήρα του καὶ τὴν ἐξαίρετη ἀνθρωπιά του, ἔγινε αἰτία, (ὥστε Βασιλιὰς καὶ Σύγκλητος καὶ κλῆρος καὶ λαὸς σ’ αὐτὸν νὰ στραφοῦν μόλις πέθανε ὁ τότε Πατριάρχης Ἀνατολίας, καὶ αὐτὸν νὰ ὑποδείξουν καὶ νὰ

«Η διαίρεση της πνευματικότητας δημιούργησε εύθραυστες και δειλές συνειδήσεις»!

«Ουκ εν παρέργω τίθεσθε τα των Εκκλησιών»

(Μ. Βασίλειος – Επιστολή (228) προς Αξιωματούχους Κολωνίας)

Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Πράγματι σπουδαία Εκκλησιολογική παρατήρηση-φράση, βγαλμένη από την καρδιά και την γραφίδα του Μ. Βασιλείου.

Η φράση αυτή ανοίγει διάπλατα την πόρτα στο εσώτερο βάθος, στην αληθινή φύση της Εκκλησίας, στην οργανική–πνευματική συγκρότησή της.

Επαινεί ο Ι. Πατήρ την πιστότητα των πολιτικών–αξιωματούχων της Κολωνίας στην Αποστολική, Αγιοπνευματική αντίληψη της Εκκλησίας, παρ’ όλα τα προβλήματα της εναλλασσόμενης επικαιρότητας που αντιμετώπιζαν καθημερινά. Γράφει εγκωμιαστικά, επαινετικά, για την φροντίδα τους υπέρ των Ορθοδόξων Εκκλησιών:

«Εδεξάμην τα γράμματα της κοσμιότητος υμών και ηυχαρίστησα τω Παναγίω Θεώ, ότι, άσχολοι όντες περί την μέριμναν των δημοσίων, ουκ εν παρέργω τίθεσθε τα των Εκκλησιών, αλλ’ έκαστος, ως υπέρ ιδίου πράγματος και συνέχοντος αυτού την ζωήν, ούτως εμερίμνησε» δηλ. «έλαβα το γράμμα της τιμιότητάς σας και ευχαρίστησα τον πανάγαθον Θεόν που, ενώ είσθε απησχολημένοι με την υπέρ των δημοσίων φροντίδα, δεν θεωρείτε πάρεργον την ενασχόλησιν με τας υποθέσεις των Εκκλησιών· αντιθέτως ο καθένας σας εφρόντισε τόσον πολύ δι’ αυτάς, σαν να ήτο ιδική του υπόθεσις και σαν να εξηρτάτο από αυτάς η ζωή του».

Στην πραγματικότητα επαινεί τη νήψη τους, που ως προφητικός και νηφάλιος τρόπος ζωής, εμπεριέχει στον πυρήνα της την αδιάκοπη–αδιάπτωτη αγρυπνία για την πορεία της Εκκλησίας. «Ψυχή νήφουσα, δέχεται θείους λόγους και αποκαλύψεις, ώσπερ γη διψώσα υετόν», παρατηρεί ο άγιος Εφραίμ ο Σύρος (Έργα Α΄, σελ. 225).

Η Ορθόδοξη πνευματικότητα–ζωή έχει ως αρχή και θεμέλιό της τον Χριστό–Εκκλησία. Η σύγχρονη ζωή, όμως, των Ορθοδόξων, περιορίσθηκε στον Γέροντα και στον επίσκοπο, με δευτερεύοντα ρόλο πνευματικών μετρήσεων την Εκκλησία.

Αυτή η διαίρεση της πνευματικότητας δημιούργησε εύθραυστες και δειλές συνειδήσεις με τεράστιες πνευματικές συνέπειες, όπως για παράδειγμα τη σημερινή καθολική εκκλησιολογική ύφεση των Ι. Μονών, των Μητροπόλεων, των Χριστιανικών αδελφοτήτων και ενοριών, πλην εξαιρέσεων.

Με την υποσυνείδητη υιοθέτηση πολλών οικουμενιστικών θέσεων, απαρνήθηκαν οι σημερινοί Ορθόδοξοι(;) τη Μητέρα τους Εκκλησία στο όνομα πνευματικών κατηγοριών (υπακοή, πνευματικός, επίσκοπος, σύνοδος), που η ίδια η Εκκλησία χάρισε ως πνευματικούς συνδέσμους με την αλήθεια της και όχι ως αντικατάσταση – υποκατάστατό της.

Πάρα πολλοί πιστοί, για παράδειγμα, λένε: «Τα συνοδικά αφορούν τους αρμοδίους και όχι εμάς. Εμείς κοιτάμε την προσωπική ένωσή μας με το Χριστό» ή «Ο πατήρ… μιλάει πολύ καλά», αδιαφορώντας για τις οικουμενιστικές πεποιθήσεις του.

Να υπογραμμίσουμε, ότι η ένωση ανθρώπου και Θεού γίνεται εντός της αληθινής Εκκλησίας με όρους που έχει καθορίσει η διαχρονική Εκκλησία και όχι με δικές μας Εκκλησιολογικές επιλογές. Η υπακοή στην αλήθεια της Εκκλησίας επικυρώνει και την υπακοή στον πνευματικό–Γέροντα, όταν και ο ίδιος διατηρεί τον Ορθόδοξο προσανατολισμό και αντικρούει έμπρακτα τον οικουμενισμό. Η ορθή εκκλησιολογία γίνεται καθρέπτης στα μέτρα της πνευματικής προκοπής. Ο προσωπικός αγιασμός άρχεται και τελειώνει στην ορθή πίστη, που εκφράζεται όχι συνθηματικά, όχι ιδεολογικά, αλλά ως ζωή που εμπεριέχει και την υπαρκτή περιφρούρηση–υπεράσπιση της Εκκλησιολογικής δομής της Εκκλησίας.

Αν δεν υπάρχει αυτή η (Εκκλησιαστική) ανάγνωση της Εκκλησίας, τότε ο προσωπικός πνευματικός ευδαιμονισμός, που περικλείει και στοιχεία φιλαυτίας–ιδιοτέλειας, υποβιβάζει την Εκκλησία σε δευτερεύουσα κατηγορία, πάρεργο της πορείας του κάθε πιστού.

Επίσης, αν η συνείδηση του πιστού απορροφηθεί σε ειδικά θέματα (πολιτική, επιστήμη, επάγγελμα κλπ.), με ρυθμό ασύμφωνο με την εκκλησιολογία της Ορθοδοξίας, τότε πάλι η Εκκλησία γίνεται «πάρεργο», οντότητα δηλ. με δευτερεύουσα σημασία. Ευλογημένοι οι συνειδητοί Ορθόδοξοι, που έδωσαν–διατήρησαν σε προτεραιότητα την εκκλησιολογική ενότητα με την Εκκλησία, ως κύρια αναπαραγωγή πνεύματος και ζωής, μας λέγει στην πραγματικότητα ο Μ. Βασίλειος με τη φράση του: «Ουκ εν παρέργω τίθεσθε τα των Εκκλησιών».

Δυστυχώς, πάρα πολλοί, συκοφαντούν ως «ζηλωτισμό» και «φανατισμό» την αυθεντική δέσμευση στο μυστήριο της Εκκλησίας. Να θυμίσουμε, ότι η πολιτική ηγεσία της Κολωνίας δυσαρεστήθηκε (αρχικά) για την μετάβαση του επισκόπου της Ευφρονίου στη Νικόπολη, για την αντιμετώπιση της Αρειανικής απειλής, που εξέφραζε ο διορισμένος φιλαρειανός επίσκοπος Φρόντιος (Επιστολή 229).

Σε επίπεδο Εκκλησιολογικό – ποιμαντικό ο Μ. Βασίλειος γράφει: «Θα έχει (η Νικόπολις) από κοινού με εσάς τον Πατέρα (Ευφρόνιο), ο οποίος θα μεταδώσει την χάριν του και εις τας δύο πλευράς διαμοιράζων δικαίως· ούτε εκείνους (τους Νικοπολίτες) θ’ αφήση να πάθουν τίποτε από την επιδρομήν των αντιπάλων (Αρειανών) και σας δεν θα στερήση της απαραιτήτου κηδεμονίας».

Άξιο προσοχής, ότι την επίσημη εκκλησιαστική (Αρειανική) ηγεσία, την χαρακτηρίζει «εναντίους» δηλ. αντιπάλους. Άξιο προσοχής, επίσης, ότι δια μέσου του Ορθοδόξου επισκόπου Ευφρονίου θα μεταδίδεται η χάρις και στις δύο επισκοπές, γράφει ο Ι. Πατήρ, που σημαίνει απουσία χάριτος από την «Αρειανική Εκκλησία».

Ο Μ. Βασίλειος στην διαμαρτυρία των αξιωματούχων της Κολωνίας (Αρμενία), βλέπει μια προβολή του Ορθοδόξου ήθους στο αυθεντικό του περιεχόμενο. Βλέπει δηλ. μια βίωση της κοινωνικής πραγματικότητας στα όρια της Εκκλησίας και την άσκηση της εξουσίας τους ως Ορθόδοξη δραστηριότητα.

Κράτος, οργάνωση της κοινωνίας και συνειδητή εκκλησιαστική ζωή, από ορθόδοξη άποψη, δεν είναι δυο διαφορετικά πράγματα. Τον διπλό ρόλο του Κράτους (πνευματικότητα–πολιτική διακονία) τον επισημαίνει και ο Απ. Παύλος (Ρωμ. 13) στην επιστολή του.

Η Ορθόδοξη αντίληψη των αξιωματούχων της Κολωνίας, είδε την εκκλησία ως την πνευματική διακυβέρνηση των ανθρώπων και όχι ως κυριαρχία κορυφής.

Αναμφίβολα, ένας Ορθόδοξος συντονισμός των κοινωνικών δυνάμεων δεν αφήνει τις πνευματικές προτεραιότητες (νήψη, προσευχή, κλπ) να έλθουν σε σύγκρουση με την κοινωνική πραγματικότητα.

Κατά Θεία εντολή, οι διάφοροι θεσμοί–εξουσίες οφείλουν να διαγράφουν την τροχιά τους διακονικά, γύρω από το κέντρο Εκκλησία.

Μέσα στον χώρο της Εκκλησίας υπάρχει η τάση πολλών πιστών, η ψευδαίσθηση, η ψευδής ασφάλεια, ότι κάθε τοπική Εκκλησία είναι πνευματικά ασφαλισμένη, χωρίς να υπάρχει κίνδυνος πτώσεως, παρακμής, καταρρεύσεως ή και αφανισμού. Ο Μ. Βασίλειος προειδοποιεί: «Ημείς δε που ζώμεν μέσα εις τα πράγματα και καθημερινώς κτυπώμεθα από παντού εις τα ακοάς από πληροφορίας περί των καταστραφομένων Εκκλησιών, είμεθα εις πολλήν αγωνίαν, μήπως ο κοινός εχθρός ζηλεύσας την μακροχρόνιον ειρήνην τον βίου σας ημπορέση να σπείρη τα ζιζάνια του και εις τους ιδικούς σας τόπους και γίνει ούτω και η χώρα των Αρμενίων λεία των αντιπάλων» (Επιστ. 228).

Όταν μια τοπική Εκκλησία αρχίζει να λειτουργεί σε οικουμενιστικά όρια δόγματος και εκκλησιολογίας, τότε σταδιακά θα απωλέσει τη χάρι του Χριστού. Το Άγιο Πνεύμα ουδέποτε παραμένει στην αίρεση και στις εκκλησιολογικές προεκτάσεις της.

Η προτροπή του Απ. Παύλου είναι σαφής:

«Μη υψηλοφρόνει, αλλά φοβού. Ει γαρ ο Θεός των κατά φύσιν κλάδων ουκ εφείσατο (των Ιουδαίων), μήπως ουδέ σου φείσηται! Ίδε ουν χρηστότητα και αποτομίαν Θεού. Επί μεν τους πεσόντας αποτομίαν, επί δε σε χρηστότητα, εάν επιμείνης τη χρηστότητι. Επεί και συ εκκοπήση» (Ρωμ. 11,21).

Αίτημα των καιρών: Να πυκνωθούν οι πνευματικές φωνές· να εγερθούν έναντι της αιρέσεως του οικουμενισμού οι παραδοσιακοί αρχιερείς· να γράψουν όσοι μπορούν για το ψεύδος της αιρέσεως· να κινηθούν, όντως νηπτικά, οι Ι. Μονές έναντι της ψευδο-αγιωσύνης του Οικουμενισμού.

«Δια Σιών ου σιωπήσομαι», υπογραμμίζει ο προφήτης Ησαΐας (Ησ. 62,1).

Σιών, μυστική Σιών, είναι η Εκκλησία του Χριστού, η Ορθοδοξία. Η σιωπή σημαίνει ανοχή, σημαίνει αποδοχή της αιρέσεως, προδοσία της Ορθοδόξου πίστεως. Παρηγορώντας το μικρό ποίμνιο των Ορθοδόξων ο Μ. Βασίλειος, τονίζει: «Ο,τι επάθαμεν, το επάθαμεν λόγω των αμαρτιών μας, την δε βοήθειαν αυτού θα επιδείξη ο φιλάνθρωπος Θεός λόγω της αγάπης και της ευσπλαχνίας του προς τας Εκκλησίας» (Επιστολή 247).

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Οι 8 λογισμοί της κακίας

Άγιος Κασσιανός ο Ρωμαίος προς τον επίσκοπο Κάστορα, περί των οχτώ λογισμών της κακίας.

1. ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΛΙΑΣ

Πρώτα θα κάνω λόγο για την εγκράτεια στα φαγητά, η οποία είναι αντίθετη της γαστριμαργίας, και για τον τρόπο των νηστειών και την ποσότητα των φαγητών.
Και αυτά, όχι από τον εαυτό μου, αλλά καθώς παραλάβαμε από τους αγίους Πατέρες. Εκείνοι λοιπόν, δεν έχουν παραδώσει ένα κανόνα νηστείας, ούτε ένα τρόπο της διατροφής, ούτε το ίδιο μέτρο, γιατί δεν έχουν όλοι την ίδια δύναμη, είτε λόγω ηλικίας, είτε ασθένειας, είτε καλύτερης συνήθειας του σώματος. Έχουν όμως παραδώσει σε όλους ένα σκοπό, να αποφεύγομε την αφθονία και να αποστρεφόμαστε τον χορτασμό της κοιλιάς. Έχουν δει στην πράξη ότι είναι ωφελιμότερο και βοηθά στην καθαρότητα το να τρώει
κανείς μία φορά την ημέρα από το να τρώει κάθε τρεις ή τέσσερις ή εφτά ημέρες. Γιατί λένε, εκείνος που επεκτείνεται υπέρμετρα στη νηστεία, υπέρμετρα κατόπιν τρώει. Και από αυτό, άλλοτε εξαιτίας της υπερβολής της αποχής από την τροφή ατονεί το σώμα και γίνεται πιο απρόθυμο για τις πνευματικές εργασίες, και άλλοτε όταν γεμίσει από το βάρος των τροφών προκαλεί αμέλεια και εξασθένηση της ψυχής.
Και πάλι οι άγιοι Πατέρες δοκίμασαν και είδαν ότι δεν είναι για όλους κατάλληλη η διατροφή με χόρτα, ούτε με όσπρια, ούτε όλοι μπορούν να τρέφονται μόνο με ξερό ψωμί. Και άλλος, καθώς είπαν, ενώ τρώει δύο λίτρες ψωμί, πεινά ακόμη, ενώ άλλος τρώει μία λίτρα ή εξ ουγγιές και χορταίνει. Σε όλους λοιπόν, όπως είπα, ένα κανόνα εγκράτειας έχουν παραδώσει, το να μην ξεγελιούνται με τον χορτασμό της κοιλίας(1), ούτε να παρασύρονται από την ηδονή του λάρυγγα.
Γιατί δεν είναι μόνο η διαφορά της ποιότητας των τροφών, αλλά και

μικρόκοσμος και μακρόκοσμος

πόσο μικροί είμαστε

Πηγή

Όλο και περισσότεροι γονείς επιστρέφουν βιβλία!

 Γονείς του 2ου Δημοτικού Σχολείου Καινουρίου επιστρέφουν τα βιβλία Θρησκευτικών στο Υπουργείο

       Κύμα αντιδράσεων έχει προκαλέσει πανελλαδικά και στην Αιτωλοακαρνανία η νέα μορφή όλων των βιβλίων των θρησκευτικών του φετινού σχολικού έτους και κυρίως της Δ΄ Δημοτικού.

      Όπως είχε αναφέρει η «Σ» στις 26 Σεπτεμβρίου σε αντίστοιχο ρεπορτάζ, γονείς προετοιμάζονταν να υποβάλουν ομαδικές μηνύσεις προς το Υπουργείο Παιδείας ή να επιστρέψουν τα βιβλία των παιδιών τους.

"Μπροστά σε κάθε κατακλυσμό... μπορεί να σταθεί" ο Αρχάγγελος και όλοι οι Άγιοι του Θεού

ΤΟ ΕΝ ΧΩΝΑΙΣ ΘΑΥΜΑ

ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ 

«Ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος κήρυξε μεταξύ άλλων και στην Ιεράπολη της Φρυγίας, προφήτευσε δε ότι η περιοχή θα ευλογηθεί από αγίασμα του αρχαγγέλου Μιχαήλ. Πράγματι, στις Κολοσσές, κοντά στην Ιεράπολη, ανέβλυσε αγίασμα, στο οποίο προσέρχονταν πολλοί άνθρωποι καθημερινά και έβρισκαν την ίαση από κάθε είδους ασθένεια και ανάγκη. Κάποτε, ένας πλούσιος

Πώς λέγεται αυτός που τιμά την "θεραπαινίδα";

Η μεταπατερική Θεολογία πιστή θεραπαινίδα του Οικουμενιστικού Συγκρητισμού

Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ

ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 16η Νοεμβρίου 2017

Ὁ κ. Σεραφείμ βραβεύει τὸν "προϊστάμενο"
τῆς Ἀκαδημίας Βόλου, τὸν Σύρου Δωρόθεο
καὶ τιμᾶ στην ἕδρα του τὸν Μεσσηνίας! (Ἐδῶ) 

Προφανώς το σύγχρονο κακόδοξο θεολογικό ρεύμα, της λεγόμενης «Μεταπατερικής Θεολογίας», προξένησε ανυπολόγιστη ζημία στο εκκλησιαστικό σώμα και τώρα άρχισαν να φαίνονται οι πικροί καρποί του και οι ολέθριες επιπτώσεις του. Γύρω από το νεοφανές αυτό θεολογικό ρεύμα έχει ασχοληθεί η Ιερά Μητρόπολή μας πριν από πεντέμισι περίπου χρόνια με την διοργάνωση Θεολογικής Ημερίδας, τον Φεβρουάριο του 2012 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, με θέμα: «Πατερική Θεολογία και μεταπατερική αίρεση», στην οποία ειδικοί ερευνητές και καταξιωμένοι ομιλητές ανέπτυξαν και ανέδειξαν το μέγεθος της πνευματικής αυτής κακοήθειας, που άρχισε να αναπτύσσεται στο σώμα της ελλαδικής Εκκλησίας εδώ και μερικές δεκαετίες. Μετά το γνωστό Συνέδριο της «Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών» του Βόλου, το ζήτημα επεκτάθηκε και στις Θεολογικές Σχολές Αθηνών και Θεσσαλονίκης, σε άλλες Θεολογικές Ακαδημίες της πατρίδος μας, σε καθηγητές Θεολογικών Σχολών, σε σωματεία και συλλόγους, και αλλού.

Όπως επεσήμαναν στις εισηγήσεις τους οι κορυφαίοι ομιλητές της εν λόγω Ημερίδας, πρόκειται για μια «θεολογία» μεταλλαγμένη, κατασκευασμένη και προσαρμοσμένη στα θεολογικά σπουδαστήρια των Θεολογικών Σχολών και των κλειστών Συνεδρίων. Μια «θεολογία» που λειτουργεί διαβρωτικά στην Πατερική και Κανονική μας Παράδοση. Μια «θεολογία» που

...Διάκριση πνευμάτων!

Διδακτική ιστορία:

Ο Άγγελος που δεν ήταν Άγγελος

Ο συγγραφεύς του βιβλίου Αρχιμανδρίτης Χερουβείμ, κτήτωρ της Ιεράς Mονής Παρακλήτου, όταν στα τέλη της δεκαετίας του 1930 εμόναζε στο Άγιο Όρος σε νεαρή ηλικία, άκουε πολλά θαυμαστά για τον παπά Σάββα τον πνευματικό που ασκήτευε μέχρι το 1908, έτος της κοιμήσεως του, στη σκήτη της μικράς Αγίας Άννης.
Είχε έντονη επιθυμία να συγγράψει το βίο του πράγμα που πραγματοποιήθηκε το 1972. O παπά Σάββας ήταν εκπληκτικός στην διάκριση πνευμάτων, όσο δυσδιάκριτη και εάν ήταν η πλάνη την οσφραινόταν, αυτό διαφαίνεται στην μελέτη του βιβλίου που αναφέραμε.
Μέσα στις σελίδες του περισώθηκαν κάποια γεγονότα πολύ σημαντικά, εμείς σήμερα θα δούμε ένα συγκλονιστικό περιστατικό που τιτλοφορείτε «Ο Άγγελος που δεν ήταν Άγγελος» πριν το παρουσιάσουμε αισθανόμαστε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε τον μακαριστό συγγραφέα του βιβλίου που μας το διέσωσε.
Πρόκειται για μια ιστορία που μπορεί να ανοίξει τα μάτια κάποιων

Άγιοι περί Αντιχρίστου και εσχάτων καιρών

1. Αγίου Κοσμά Αιτωλού 

Ακόμη να στοχάζεσθε και την Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας, καθώς γράφουν τα βιβλία της Εκκλησίας μας και λέγουν εις τον όγδοον αιώνα έχει να γένη το τέλος του κόσμου. Μα πρωτύτερα έχει να γεννηθεί ο Αντίχριστος και να κάμει τόσα κακά εις τον κόσμον και έχει να ονομάσει του λόγου του υιόν Θεού και θέλει σταθή βασιλεύς να ορίσει τον κόσμον όλον και να κάνη θαύματα κατά φαντασίαν, δια να πλανά τους ανθρώπους να τον ομολογήσουν διά Χριστόν και όσοι τον πιστύεουν να τους τάζει τόσα αγαθά και ύστερα να τους βουλώνει εις το μέτωπον, μάλιστα οι Εβραίοι όλοι έχουν να τον πιστεύσουν. Διά ημάς τους χριστιανούς έχει να στείλη ο Θεός τον προφήτην Ηλίαν διά να παραγγείλει και να διδάξει όσοι έχουν άγιον Βάπτισμα, την βόυλαν του Ιουσού Χριστού, να φυλάγωνται να μην πιστεύουν εκείνον τον πλάνον Αντίχριστον και εκείνα όπου τάξει είναι όλα ψεύτικα διά να τους γελάσει, να τους βουλώσει. Και καλύτερα να τυραννισθούν και να θανατωθούν παρά να τον πιστεύουν και να βουλωθούν. Αυτά και άλλα έχει να διδάξει ο προήφτης Ηλίας. Και ύστερα εκείνος ο πλάνος ακούοντας το κήρυγμα του προφήτη Ηλία έχει να λυσσάξει από τον θυμό του και να τυραννεί και να παιδεύει όσους δεν τον πιστεύουν με τα πλέον χειρότερα βασανιστήρια και καλότυχος και τρισμακάριος όποιος υπομείνη και δεν βουλωθει, εκείνος βέβαια θέλει στεγανωθει και θέλει σταθει εις τον χορόν των μαρτύρων. Και πάλιν άθλιος και ταλαίπωρος όποιος πλανεθεί και τον πιστεύσει και βουλωθεί, εκείνος έχει να καίεται πάντοτε εις την αιώνιον κόλασιν μαζί με τον πλάνον Αντίχριστον.

Αυτά λογιάζω, αδελφοί μου, σας ετρόμαξαν την καρδίαν και αληθινά φοβερά πράγματα είναι και εγώ όπου τα λέγω τρέμω και δειλιώ, μα τί να κάμω όπου έχω χρέος να σας τα φανερώσω. Λοιπόν ύστερα από αυτά τα κακά του κατηραμένου Αντιχρίστου θέλει λάμψει ο Πανάγιος σταυρός επάνω εις τον ουρανόν... 

«... Καθώς εις τον καιρόν του Νώε οι άνθρωποι δεν επίστευον αλλά τον επεριγελούσαν, έως όπου ήλθεν εξάφνως η οργή του Θεού και ο κατακλυσμός και έπνιξεν όλον τον κόσμον, ομοίως και τώρα χριστιανοί μου εις την Δευτέραν Παρουσίαν του Χριστού μας δεν έχουν να πιστεύσουν οι άνθρωποι καθώς και τότε δεν επίστευσαν. Το ηξεύρω και εγώ χριστιανοί μου πως με περιγελούν και λέγουν: Τώρα ήλθες εσύ παλαιοκαλόγερε, να μας ειπείς λόγια εδικά σου. Τα λόγια οπού σας λέγω δεν είναι εδικά μου, είναι λόγια του Παναγίου Πνεύματος, οι αμαρτίες είναι εδικές μου, και όποιος θέλει να πιστεύσρι, πλην είναι ο καθένας ελεύθερος και όπως θέλει να κάμει. Εγώ το χρέος μου κάμνω, την πραγματεία μου».

2. Αγίου Ανδρέα του δια Χριστόν Σαλού

Είναι φανερόν ότι θα συγκεντρώσει πάλι ο Θεός τους Ισραηλίτας εις την Ιερουσαλήμ και θα τους ξαναδλωσει όσα είχαν πρώτα. Και αυτό για να ανατρέψει την μέχρι τότε πρόφασή τους, ότι η απώλειά τους οφείλεται στον διασκορπισμό. Θα μπορούσαν δηλαδή κατάτην ημέρα της Κρίσεως να απολογηθούν ως εξής στον Χριστό: "Αν μας συγκέντρωνες στην Ιερουσαλήμ και μας ξαναέδινες όσα είχαμε, τότε θα πιστεύαμε σ΄ εσένα, αφού δεν θα υπήρχε πια λόγος να φθονούμε τα έθνη, που προτιμήθηκαν τόσο εις βάρος μας". Ετσι λοιπόν θα συναχθούν όλοι μαζί και θ΄αποκτήσουν όσα στερήθηκαν, αλλά θα παραμείνουν στην ίδια απιστία. Και τότε πώς θα σωθούν, όταν μάλιστα την ίδια εποχή θα έρθει ανάμεσά τους ο αντίχριστος

Γιατί προκαλούν αντιδράσεις τα νέα βιβλία των Θρησκευτικών;

Γιατί προκαλούν αντιδράσεις τα νέα βιβλία των Θρησκευτικών; 

Κωνσταντίνος Ι. Αντωνόπουλος, θεολόγος M.Th.

     Φουντώνουν οι αντιδράσεις για τα βιβλία των Θρησκευτικών, με μια επαναστατική στα παγκόσμια εκπαιδευτικά χρονικά κίνηση, την επιστροφή των βιβλίων-Φακέλων που δόθηκαν στα παιδιά για τη διδασκαλία του μαθήματος.

    Οι αντιδρώντες γονείς, υποστηρίζουν τεκμηριωμένα ότι υπάρχει άνιση μεταχείριση ανάμεσα στους ορθόδοξους και τους ετερόδοξους και ετερόθρησκους μαθητές, καθώς οι θρησκευτικές κοινότητες στην Ελλάδα, όπως των Μουσουλμάνων, Ρωμαιοκαθολικών και Ιουδαίων, με νόμους του κράτους έχουν την ευχέρεια να επιλέγουν τα διδακτικά εγχειρίδια για την κατηχητική-ομολογιακή διδασκαλία της θρησκείας τους στα ελληνικά σχολεία, ενώ οι ορθόδοξοι, αν και πλειοψηφία, δεν έχουν τέτοια επιλογή.

      Χρησιμοποιεί το Υπουργείο Παιδείας δύο μέτρα και δύο σταθμά. Αυτό δηλαδή που δικαιούται και το απολαμβάνει ο Εβραίος, ο Μουσουλμάνος και ο Ρωμαιοκαθολικός μαθητής, δηλαδή τη διδασκαλία της δικής του πίστεως, για ποιον λόγο η πολιτεία να το στερεί στον ελληνορθόδοξο μαθητή; Παραβιάζει δηλαδή την αρχή της ισονομίας και ισοπολιτείας. Μεροληπτεί εις βάρος των

Τώρα θεολόγοι "Καιρίτες" φτάνουν και να απειλούν μαθητές που ...δεν συμμορφώνονται και τολμούν να ...αντιδρούν!

Πηγή

Δέκα Σύλλογοι της Λάρισας καλούν τους γονείς να επιστρέψουν τα νέα βιβλία των Θρησκευτικών

Πρόσκληση για επιστροφή των

νέων βιβλίων Θρησκευτικών

«Διογκώνεται πανελλαδικά το κύμα αντίδρασης κατά των νέων βιβλίων («φακέλων») του μαθήματος των Θρησκευτικών», υποστηρίζουν σε ανακοίνωσή τους δέκα σύλλογοι της Λάρισας, οι οποίοι σε ανακοίνωσή τους, ενημερώνουν τους γονείς που δεν επιθυμούν να διδαχθούν τα παιδιά τους την ύλη των νέων βιβλίων, πώς μπορούν να τα επιστρέψουν στα σχολεία και στο Υπουργείο Παιδείας.

Περί του βιβλίου «Το Άγιον Όρος και η διαχρονική του στάση εναντίον των αιρέσεων»

Μᾶς ἐστάλη

     Αγαπητή Πατερική Παράδοση,

  σας στέλνω αυτό το μήνυμα, γιατί με έχει προβληματίσει αρνητικά το πριν από λίγο καιρό εκδοθέν βιβλίο του π. Χαρίτωνος «Τὸ Ἅγιον Ὅρος καὶ ἡ διαχρονική του στάση ἐναντίον τῶν αἱρέσεων», που αφήνει πολλές αρνητικές αιχμές για τους πιστούς του Νέου ημερολογίου. Θα επιθυμούσα μία κριτική του βιβλίου για να καταλάβουμε εμείς οι φτωχοί τω πνεύματι πιστοί, αν αυτά που γράφονται σ' αυτό ισχύουν.

________________

"Π.Π.": Εἴχαμε δηλώσει ὅτι θὰ προχωρήσουμε σὲ κριτικὴ τοῦ βιβλίου, ἀλλά, ὅταν τὸ ἀναζητήσαμε, δὲν μᾶς τὸ ἔδωσαν, ἀκριβῶς γιὰ νὰ μὴν ...προχωρήσει αὐτὴ ἡ κριτική! Μᾶς ἐστάλησαν μόνο κάποιες φωτοτυπίες του καί, ἤδη ἐξασφαλίσαμε καὶ τὸ ἴδιο τὸ βιβλίο καὶ διαπιστώσαμε "ἰδίοις ὄμασι" τὶς ἀπαράδεκτες θέσεις του. Πληροφορηθήκαμε ὅτι ὁ π. Εὐθύμιος θὰ ἀσχοληθεῖ (ἢ ἤδη ἀσχολεῖται) μὲ τὶς θέσεις τοῦ βιβλίου.