Κυριακή ΙΓ’ Λουκά: Σχετικά με τον πλούσιο νεανίσκο που επιθυμούσε να κληρονομήσει την αιώνια ζωή

Ἁγίου Ἰωάννητοῦ Χρυσοστόμου

(Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, κεφ. ιη΄, χωρία 18 έως 27)

Αποσπάσματα από την ομιλία ΞΓ΄

    «Καὶ ἰδοὺ εἷς προσελθὼν εἶπεν αὐτῷ· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ἀγαθὸν ποιήσω ἵνα ἔχω ζωὴν αἰώνιον;». (Και ιδού Τον πλησίασε κάποιος και Του είπε· διδάσκαλε αγαθέ, τι καλό να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή;) .
    Ορισμένοι κατηγορούν τον νέο αυτόν ως ύπουλο και πονηρό και ο οποίος πλησίασε τον Ιησού με σκοπό να Τον πειράξει· εγώ όμως δε θα μπορούσα να μην πω ότι ήταν φιλάργυρος και δούλος των χρημάτων, επειδή και ο Χριστός τον ήλεγξε ως άνθρωπο αυτού του είδους, ύπουλο όμως δε θα μπορούσα να τον ονομάσω με κανένα τρόπο, και διότι δεν είναι ασφαλές το να επιχειρεί κανείς να κρίνει τα άγνωστα πράγματα και ιδίως όταν πρόκειται για κατηγορίες, και για το ότι ο ευαγγελιστής Μάρκος έχει αναιρέσει αυτήν την υποψία· καθ΄ όσον λέγει ότι «έτρεξε προς Αυτόν και αφού γονάτισε εμπρός Του, Τον παρακαλούσε» και ότι «ο Ιησούς τον κοίταξε με πολλή αγάπη και ενδιαφέρον και τον συμπάθησε» (Μαρκ. 10, 21). Αλλ΄ όμως είναι μεγάλη και τυραννική η δύναμη των χρημάτων και αυτό γίνεται φανερό και από την περίπτωση αυτή· διότι και αν ακόμη είμαστε ως προς τα άλλα ενάρετοι, αυτή τα καταστρέφει όλα τα άλλα.
Για ποιο λόγο λοιπόν ο Χριστός έδωσε τέτοιου είδους απάντηση, λέγοντας «κανείς δεν είναι αγαθός»; Επειδή Τον πλησίασε σαν να

Συνεχίζει να γράφει σαν Ακαδημαϊκός, κι όχι σαν Επίσκοπος! --Ένας Επίσκοπος διακόπτει την κοινωνία, διαπιστώνοντας ΟΛΑ ΑΥΤΑ που στο άρθρο του ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ!

  Μόνο ἕνας ψευδεπίσκοπος εἶναι δυνατὸν νὰ διαπιστώνει καὶ νὰ καταγγέλλει τὶς ἐκκλησιολογικὲς παρεκκλίσεις, καὶ στὴ συνέχεια νὰ συνεχίζει τὴν ...κοινωνία μὲ αὐτοὺς πού ...καταγγέλλει!

    Δυστυχῶς, δὲν μπορεῖ νὰ κάνει κάτι ἄλλο, ἀφοῦ ἐπέλεξε νὰ μὴ διαχωρίσει την θέση του ἐκκλησιολογικά-πρακτικά (κι ὄχι Ἀκαδημαϊκά-λεκτικά), μὲ τὸν αἱρετικὸ Πατριάρχη καὶ τὴν Σύνοδο ποὺ ἐπεκύρωσε τὶς κακοδοξίες τῆς Κρήτης!!!

Ναυπάκτου Ἱερόθεος:

Διάλογος Ὀρθοδόξων καί Ρωμαιοκαθολικῶν

    Κατ' ἀρχήν πρέπει νά δηλώσω ὅτι δέν εἶμαι ἐναντίον τοῦ διαλόγου μέ τούς Ρωμαιοκαθολικούς καί τούς ἄλλους ἑτεροδόξους, εἶμαι ὑπέρ τοῦ διαλόγου, ὁ ὁποῖος ὅμως πρέπει νά γίνεται μέ ὁρισμένες θεολογικές καί ἐκκλησιολογικές προϋποθέσεις. Τίποτε δέν πρέπει νά γίνεται ἀπροϋπόθετα.

  Συμφωνῶ ἀπόλυτα μέ τίς παρατηρήσεις τοῦ π. Ἰωάννου Ρωμανίδη, ὁ ὁποῖος γιά πολλά χρόνια ἦταν ἐκπρόσωπος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος σέ Διαλόγους μέ τούς ἑτεροδόξους. Σέ παλαιότερο βιβλίο μου κατέγραψα τίς ἀπόψεις του γιά τόν Διάλογο μέ τούς ἑτεροδόξους, ὅπως τίς ἐξέφρασε σέ κείμενό του μέ τίτλο «Ὁ θεολόγος στήν ὑπηρεσία τῆς Ἐκκλησίας κατά τόν Οἰκουμενικό Διάλογο».

   Στό κείμενό του αὐτό διακρίνονται τέσσερα σημαντικά σημεῖα. Πρῶτον, φαίνονται οἱ ἀπόψεις τοῦ π. Γεωργίου Φλωρόφσκι γιά τό θέμα αὐτό, ὁ ὁποῖος εἶχε μεγάλη πείρα μέ τούς θεολογικούς Διαλόγους. Δεύτερον, ἀναλύονται οἱ προϋποθέσεις, βάσει τῶν ὁποίων ὁ ὀρθόδοξος θεολόγος μπορεῖ νά συμμετάσχη στούς θεολογικούς Διαλόγους μέ τούς ἑτεροδόξους. Τρίτον, παρουσιάζονται τά προβλήματα πού ἀναφύονται στούς Διαλόγους σέ βάρος τῆς ὀρθοδόξου Παραδόσεως. Τέταρτον, καταγράφεται καί ἡ στρατηγική πού πρέπει νά ἐφαρμόζεται ἀπό ὀρθόδοξου πλευρᾶς κατά τήν πορεία τῶν Διαλόγων.

  Στήν συνέχεια θά τονίσω μερικά σημεῖα πού θεωρῶ ὅτι εἶναι

π. Γεώργιος Καψάνης: Η Ουνία ως μέθοδος του παποκεντρικού οικουμενισμού

    Προσφάτως ὁ Πάπας διώρισε ἐπίσκοπο καὶ ἀποστολικὸ Ἔξαρχο γιὰ τοὺς ἓν Ἀθήναις ἐλαχίστους Οὐνίτας τὸν χειροτονηθέντα εἰς ἐπίσκοπον Καρκαβίας τὴν 24η Μαΐου 2008 οὐνίτη κληρικὸ κ. Δημήτριο Σαλάχα, καθηγητὴ στὸ Ἰνστιτοῦτο Ἀνατολικῶν Σπουδῶν τῆς Ρώμης καὶ μέλος τῆς Μικτῆς Θεολογικῆς Ἐπιτροπῆς γιὰ τὸν Διάλογο Ὀρθοδόξων καὶ Ρωμαιοκαθολικῶν. Γιὰ τὴν οὐνιτικὴ κοινότητα τῶν Ἀθηνῶν τὸ γεγονὸς ὑπῆρξε βαρυσήμαντο, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὴν ἀνακοίνωση τῆς κοινότητος στὴν ἰστοσελίδα της καὶ κυρίως ἀπὸ τὸν χειροτονητήριο λόγο τοῦ κ. Σαλάχα (Ἑλληνικὴ Καθολικὴ Ἐξαρχία). Γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους ὅμως τὸ ἴδιο αὐτὸ γεγονὸς ὑπῆρξε λυπηρὸ καὶ προκλητικό, καθὼς ἔφερε πάλι στὴν ἐπικαιρότητα τὸ πρόβλημα τῆς Οὐνίας, ἀπεκάλυψε γιὰ μία ἀκόμη φορὰ τὶς διαθέσεις τοῦ Βατικανοῦ ἐναντίον τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ φανέρωσε πόσο ἐπικίνδυνη εἶναι γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία ἡ προοπτικὴ τῶν λεγομένων Θεολογικῶν Διαλόγων. Οἱ κατωτέρω διαπιστώσεις εἶναι ἀρκούντως πειστικὲς περὶ τούτου.

      α) Ἡ ἐκκλησιολογία τῶν οὐνιτικῶν κοινοτήτων

Ἡ ἐκκλησιολογία τῶν οὐνιτικῶν κοινοτήτων συνεχίζει νὰ εἶναι ἴδια μὲ ἐκείνη τὴν ἐκκλησιολογία, στὴν ὁποία θεμελιώθηκε ἡ Οὐνία τὸν 16ον αἰώνα. Τὸ βεβαιώνουν οἱ σχετικὲς ἀναφορὲς τοῦ ἐπισκόπου Δημητρίου Σαλάχα κατὰ τὸν χειροτονητήριο λόγο του.

    Λέγει κατ᾿ ἀρχήν: «Ἡ κοινότητά μας ἀποτελεῖ μικρὸ τμῆμα τῶν κατ᾿ Ἀνατολὰς Καθολικῶν Ἐκκλησιῶν». Καὶ αὐτὸ εἶναι ἀληθινό. Ὅλες οἱ οὐνιτικὲς κοινότητες προέρχονται ἀπὸ τὰ σπλάγχνα τῶν Ὀρθοδόξων Ἀνατολικῶν Ἐκκλησιῶν καὶ ἔγιναν «Καθολικές», ἐπειδὴ ἀποδέχθηκαν τὸ παπικὸ Πρωτεῖον καὶ τὰ παπικὰ δόγματα. Αὐτοχαρακτηρίζονται ὡς «αἱ κατ᾿ Ἀνατολὰς Καθολικαὶ

Διαταγή της Ευρώπης: Καταστρέψτε κάθε διαφορά.

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ (salpismazois):

   Μία απορία. Άραγε δεν θα υπάρξει Ιεράρχης που θα διαβάσει αυτό το άρθρο;

   Και αν υπάρξουν κάποιοι οι οποίοι θα το διαβάσουν, δεν θα προβληματισθούν για αυτήν την "ΑΠΑΛΟΙΦΗ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ" όταν αυτό ακριβώς επισυμβαίνει με τον οικουμενισμό, ως έκφραση του τελευταίου, αυτής της ΣΑΤΑΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ της πολιτικής, στο θέμα της επιβολής σε παγκόσμιο επίπεδο της ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ;    Λοιπόν τι πρέπει να κάνουμε ως Ορθόδοξοι;

π. Φώτιος Βεζύνιας

ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ:

ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΤΕ ΚΑΘΕ ΔΙΑΦΟΡΑ

Άρθρο της Ιταλίδας ανθρωπολόγου Ida Magli 

              

 Μετάφραση & Σχολιασμός: Θεόδωρος Λάσκαρης

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι ανθρωπιστικές επιστήμες  εξαφανίστηκαν από τον ορίζοντα της μαζικής πληροφόρησης και αυτό επιτεύχθηκε απλά με τη σιωπή, δηλαδή μη μιλώντας πλέον για αυτές. 

Δεδομένου του τεράστιου ενθουσιασμού που είχαν προκαλέσει την περίοδο μεταξύ του τέλους του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και μέχρι τη δεκαετία του 1990, το γεγονός ότι κανείς δεν επισήμανε αυτή την εξαφάνιση αποτελεί την επιβεβαίωση ότι η εξαφάνιση ήταν ηθελημένη. Οι καθέδρες προφανώς συνεχίζουν να υπάρχουν, αλλά οι επιστήμες τους δεν ενδιαφέρουν τα μέσα πληροφόρησης. Ταυτόχρονα, με διαταγή της ΕΕ, αφαιρέθηκαν από τα σχολεία

Η πάνσοφος Νύμφη του Χριστού

ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ: η πάνσοφος Νύμφη του Χριστού (ο βίος της, το δαχτυλίδι της μνηστείας της, βίντεο-και για παιδιά)

Για την Αγία Μεγαλομάρτυρα Αικατερίνη την Πάνσοφο, την προστάτιδα της παιδείας, της φιλοσοφίας, αλλά κι των φοιτητριών και των παρθένων, ένα μικρό αφιέρωμα…με την ευχή η Αγία να σκέπει και να καθοδηγεί όλους και ιδιαίτερα τους νέους, κοντά στον Χριστό.

Ο ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΗΣ
ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΜΟΡΦΩΣΗ
Ἡ ἁγία Αἰκατερίνη γεννήθηκε στήν Ἀλεξάνδρεια στίς ἀρχές τοῦ4^ου αἰώνα μ.Χ. Εἶχε βασιλική καταγωγή. Ἦταν ἀπόγονος τῶν Πτολεμαίων, τῶν βασιλέων τῆς Αἰγύπτου. Ἀνῆκε σέ πολύ πλούσια κι ἔνδοξη οἰκογένεια. Οἱ γονεῖς της ἦταν εἰδωλολάτρες.
Ἀπό μικρή ἔδειξε μεγάλη κλίση στά γράμματα. Μέχρι τά δεκαοκτώ της χρόνια ἔμαθε τέλεια τήν Ἑλληνική καί Ρωμαϊκή παιδεία καί Ἐπιστήμη. Ἔμαθε τούς μεγάλους ποιητές, τόν Ὅμηρο καί τόν Βιργίλιο. Σπούδασε τήν Ἰατρική καί διάβασε τόν Ἱπποκράτη καί τόν Γαληνό, τούς ἰατρούς. Περισσότερο ὅμως ἀσχολήθηκε μέ τήν φιλοσοφία. Μελέτησε προπαντός τά βιβλία ὅλων τῶν ἀρχαίων φιλοσόφων. Θαύμαζε τόν Πλάτωνα καί τόν Ἀριστοτέλη καί μποροῦσε ν’ ἀνοίξει διάλογο μέ ὁποιονδήποτε πάνω στά φιλοσοφικά θέματα.
Ἔμαθε ἐπίσης τήν ρητορική τέχνη καί πολλές γλῶσσες. Ἦταν τόσο μορφωμένη ὃσο καμιά ἄλλη στήν ἠλικία της μέσα στήν Ἀλεξάνδρεια.

ΠΑΡΘΕΝΙΚΗ ΖΩΗ
Ἡ ἁγία Αἰκατερίνη διακρινόταν γιά τήν ὀμορφιά της. Ὅλοι τήν θαύμαζαν στήν Ἀλεξάνδρεια. Εἶχε καί τά τέσσερα πράγματα πού θαυμάζουν συνήθως οἱ ἄνθρωποι: πλούτη, ὀμορφιά, μόρφωση, δόξα.
Ἡ μητέρα της, πού σκεπτόταν κοσμικά, καί οἱ συγγενεῖς της τήν πίεζαν καθημερινά νά παντρευτεῖ, γιά νά μήν φύγουν ἀπό τά χέρια τους οἱ οἰκογενειακοί τίτλοι. Ἐκείνη, ὃμως, δέν ἤθελε νά παντρευτεῖ καί γιά νά ἀποφύγει τήν πίεση προσποιήθηκε πώς ἤθελε, ἀλλά ὑπό ἕναν ὃρο: Ἐκεῖνον πού θά ἔπαιρνε γιά σύζυγό της νά ἦταν πιό σοφός, πιό πλούσιος, πιό ὄμορφος καί πιό δοξασμένος ἀπ’ αὐτή.
Παρουσιάστηκαν, βέβαια, πολλοί γαμπροί! Ἀλλά ποῦ νά βρισκόταν ἐκεῖνος πού νά συγκέντρωνε ὅλα τά προσόντα πού ζητοῦσε ἡ Ἁγία;
Ἀπελπισμένοι οἱ γονεῖς της ἀποφάσισαν νά τή στείλουν σέ κάποιον ἀσκητή φιλόσοφο, γιά νά τή συμβουλέψει τί ἔπρεπε νά κάνει.

Ο ΑΣΚΗΤΗΣ ΚΑΘΟΔΗΓΕΙ
Ὁ ἀσκητής λεγόταν Ἀνανίας. Ἦταν ἅγιος ἄνθρωπος καί ἀσκήτευε σέ μία ἐρημική τοποθεσία ἔξω ἀπ’ τήν πόλη. Ὅταν εἶδε τήν ἁγία, κατάλαβε, μέ τό χάρισμα πού εἶχε ἀπ’ τό Θεό, πώς θά γινόταν μιά θερμή Χριστιανή.
Τῆς εἶπε, λοιπόν, πώς ἤξερε κάποιο Νυμφίο πού ἦταν πολύ πιό σοφός, πολύ πιό πλούσιος, πολύ πιό ὄμορφος καί πολύ πιό δοξασμένος ἀπ’ αὐτή! Ἐκείνη ἐνθουσιάστηκε καί ἤθελε νά Τόν γνωρίσει. Τῆς ἔδωσε τότε μία εἰκόνα τῆς Παναγίας, πού κρατοῦσε τό Χριστό στήν ἀγκαλιά Της, καί τή συμβούλεψε νά κλειστεῖ στό δωμάτιό της, νά προσευχηθεῖ ὅλη τή νύχτα καί νά παρακαλέσει τήν Παναγία νά τῆς δείξει τόν Υιό Της!

Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΡΕΦΕΤΑΙ
Ἡ ἁγία Αἰκατερίνη ἔκανε ὅ,τι τῆς εἶπε ὁ ἀσκητής καί τή νύχτα κουρασμένη ὅπως ἦταν ἀπό τήν προσευχή καί τήν ἀγωνία, τήν πῆρε ὁ ὕπνος. Καί τότε εἶδε ὅραμα. Εἶδε τήν Παναγία νά κρατάει σάν βρέφος τό Χριστό, ὁ ὀποῖος ἀκτινοβολοῦσε περισσότερο ἀπ’ τόν ἥλιο. Σέ προτροπή τῆς Παναγίας νά κοιτάξει ὁ Χριστός τήν ἁγία, ὁ Χριστός ἀρνήθηκε, ἔστρεψε ἀλλοῦ τό πρόσωπό του καί εἶπε πώς δέν μποροῦσε νά τήν δῆ γιατί ἦταν ὅλο σκοτάδι καί ἀσχήμια, λόγω τῆς καταστάσεως στήν ὀποία βρισκόταν. Ἄν ἤθελε νά Τόν δῆ ἔπρεπε νά συμβουλευτεῖ τόν ἀσκητή.
Τότε ξύπνησε ταραγμένη καί νύχτα σχεδόν ξεκίνησε μέ μερικές ἄλλες γυναῖκες, γιά νά συναντήσει τόν ἀσκητή. Ὅταν ἔφτασε, ἔπεσε μέ δάκρυα στά πόδια καί τοῦ διηγήθηκε ὅλο τό ὅραμα. Ὁ ἅγιος ἀσκητής δέν ἔχασε τήν εὐκαιρία καί τῆς μίλησε γιά τήν χριστιανική πίστη, τό Χριστό, τήν ἀγάπη καί τή θυσία Του, γιά τούς ἀνθρώπους καθώς καί γιά τήν εὐτυχία πού βρίσκουν οἱ ψυχές κοντά Του! Ἡ ἁγία τά ἄκουσε ὅλα αὐτά μέ πολλή προσοχή. Ἀγάπησε τό Χριστό καί βαπτίστηκε!

(η εικόνα από εδώ)

ΤΟ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΜΝΗΣΤΕΙΑΣ

Τή νύχτα εἶδε πάλι ὅραμα. Εἶδε τήν Παναγία καί τό Χριστό. Ἀλλά αὐτή τή φορά ὁ Χριστός τήν κοίταξε μέ ἀγάπη καί στήν ἐρώτηση τῆς Παναγίας πῶς τήν ἔβλεπε, ἀπάντησε: «Τώρα ἔγινε λαμπερή, ἔνδοξη, πλούσια καί πάνσοφος. Τίποτε ἀπό τά παλαιά δέν βρίσκω ἐπάνω της. Ἔφυγε τό σκοτάδι. Ἐξαφανίστηκε ἡ ἀσχήμια της…..Τώρα ἀποφασίζω νά τήν μνηστευθῶ, γιά νύμφη Μου ἄφθορο».
Τότε ἡ ἁγία εἶδε, πώς ἔπεσε κάτω καί μέ δάκρυα Τοῦ εἶπε: «Ὑπερένδοξε Δέσποτα, δέν εἶμαι ἄξια νά δῶ τήν Βασιλεία Σου. Ἀλλά ἀξίωσέ μέ νά γίνω μία ταπεινή δούλη Σου». Ἐκείνη τή στιγμή ἡ Παναγία τῆς ἔπιασε τό δεξί της χέρι καί εἶπε: «Δός της, παιδί Μου, τό δακτυλίδι, νά τήν νυμφευθεῖς, γιά νά τήν ἀξιώσεις τῆς Βασιλείας σου τῆς αἰωνίου». Καί ὁ Χριστός τῆς ἔβαλε στό δάκτυλο ἕνα ὡραῖο δακτυλίδι λέγοντάς της: «Ἰδού σήμερον σέ λαμβάνω διά νύμφη Μου ἄφθορον καί αἰώνιον. Φύλαξε μέ ἀκρίβειαν αὐτήν τήν συμφωνίαν καί μή λάβεις πλέον ἄλλον νυμφίον ἐπίγειον». Ἔτσι ξύπνησε ἡ ἁγία Αἰκατερίνη καί εἶδε ὅτι στό δεξί της χέρι φοροῦσε τό δακτυλίδι!

ΤΟ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΤΗΣ ΕΡΓΟ
Ἀπό τότε δόθηκε ὁλόψυχα στό Χριστό! Ἔγινε πιστή μαθήτρια καί ἀπόστολός Του. Κήρυττε παντοῦ μέ φλόγα στήν καρδιά. Μέ τό παράδειγμα καί τή διδασκαλία της τράβηξε πολλούς συμπολίτες της στήν πίστη του Χριστοῦ, ἰδιαίτερα τούς διανοουμένους. Τό έργο της ἐξαπλώθηκε ἀκόμη καί στά γύρω μέρη τῆς Ἀλεξανδρείας.

Ο ΔΙΩΓΜΟΣ
Στά χρόνια τῆς ἁγίας Αἰκατερίνης ζοῦσε ἕνας μεγάλος διώκτης τῶν Χριστιανῶν, ὁ Μαξέντιος. Αὐτός τιμοῦσε πολύ τούς ἀναίσθητους εἰδωλολατρικούς θεούς. Ἤθελε μάλιστα νά προσφέρει σ’ αὐτούς μία ἐντυπωσιακή θυσία. Διέταξε νά ἔλθουν ὅλοι, ἀπό τά χωριά καί τίς πόλεις, στήν Ἀλεξάνδρεια καί νά προσφέρουν θυσίες μέ τόν ὅρο ὅτι ὄποιος δέν θυσιάσει στούς ψεύτικους θεούς καί προσκυνήσει ἄλλο θεό θά τιμωρηθεί σκληρά.
Ἡ ἁγία Αἰκατερίνη ,ὅταν εἶδε τό λαό νά τρέχει φοβισμένος καί παρά τή θέλησή του νά θυσιάζει στά εἴδωλα, λυπήθηκε κατάκαρδα. Ἄρχισε ὅμως νά ἐνθαρρύνει τούς Χριστιανούς νά μήν ἀρνηθοῦν τήν πίστη τους καί παρακινοῦσε τούς εἰδωλολάτρες νά μήν θυσιάσουν. Πολλοί ἀπό αὐτούς, χάρη στήν εὐγλωττία καί τήν πειστικότητά της, γύρισαν στήν ἀληθινή πίστη τοῦ Χριστοῦ.
Ἔπειτα ἡ ἁγία παρουσιάστηκε μπροστά στόν αὐτοκράτορα, ὁμολόγησε τήν πίστη της καί τόν ἔλεγξε σκληρά γιά ὅλα ὄσα ἔκανε. Ἐκεῖνος γεμάτος θυμό, διέταξε νά τήν κρατήσουν ὑπό περιορισμό καί φρούρηση.

Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΡΗΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΤΟΥΣ ΤΕΛΟΣ
Στό μεταξύ ὁ αὐτοκράτορας κάλεσε στό ἀνάκτορο ὅλους τούς σοφούς γιά ν’ ἀνοίξουν διάλογο μέ τήν ἁγία, ἐλπίζοντας ὅτι θά τή νικήσουν στό διάλογο καί ἔτσι θά ἀποδεικνυόταν πώς ἡ δική τους θρησκεία ἦταν ἀληθινή. Οἱ σοφοί πῆγαν καί ἦταν 150. Τότε ἄρχισαν τόν διάλογο μέ τήν ἁγία. Αὐτή τούς νίκησε ὅλους στή συζήτηση , ἐνώ ἐκεῖνοι παραδέχτηκαν τήν ἀλήθεια καί πίστεψαν στό Χριστό. Ὕστερα ἀπ’ αὐτό οἱ 150 σοφοί ρίχτηκαν στή φωτιά κι ἔγιναν μάρτυρες Χριστοῦ! Ἀργά τό βράδυ, ὄταν κάποιοι εὐσεβεῖς Χριστιανοί πῆγαν νά πάρουν τά λείψανά τους, εἶδαν μέ ἔκπληξη, ὅτι τά σώματά τους ἦταν νεκρά, ἀλλά ἀνέπαφα. Τά ἔθαψαν τότε θαυμάζοντας τή δύναμη τοῦ Κυρίου!

ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ

Μετά ἀπ’ αὐτό ὁ αὐτοκράτορας χρησιμοποίησε διάφορους τρόπους γιά νά παρασύρει τήν ἁγία , ἀλλά δέν τά κατάφερε. Ἄρχισε μέ κολακεῖες. Συνέχισε μέ διάφορα βασανιστήρια, μαστιγώματα. Τήν ἔβαλε, ἔπειτα, στή φυλακή γιά 12 ἡμέρες μέ διαταγή νά μήν φάει τίποτε. Μάλιστα στό διάστημα αὐτό πίστεψαν καί μαρτύρησαν ἡ γυναῖκα του, ὁ στρατηλάτης Πορφύριος καί 200 στρατιῶτες, τούς ὀποίους γιορτάζουμε τήν ἴδια ἡμέρα μέ τήν ἁγία Αἰκατερίνη. Τέλος, βλέποντας ὅτι ἡ Ἁγία δέν ἄλλαζε πίστη, σκέφτηκε ἕνα φρικτό τρόπο νά τή θανατώσει, χρησιμοποιῶντας κάποιο ξύλινο τροχό, ὁ ὀποῖος εἶχε κολλημένα γύρω του ξυράφια καί βελόνια. Δέν κατάφερε, ὅμως, τίποτε γιατί ἡ ἁγία σώθηκε ἐκ θαύματος, γι’ αὐτό διέταξε νά τήν ἀποκεφαλίσουν.
Τά λείψανά της βρίσκονται στήν Ἱ. Μονή ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Ὄρους Σινᾶ.
Τή μνήμη της γιορτάζουμε στίς 25 Νοεμβρίου.

Από τα μαθήματα του Κατώτερου Κατηχητικού της Ι.Μητροπόλεως Μεσσηνίας

το μάθημα της Αγίας Αικατερίνης -κλικ στους ακόλουθους συνδέσμους :kivotos_kk07.pdf

Προβολή Λήψη

το χέρι της αγίας Αικατερίνης, όπου φαίνεται το δακτυλίδι που φοράει εις ανάμνησην της μνηστείας της με τον Χριστό (από εδώ)

**************

Το άστρο το Σινά
Αμέσως μετά τον αποκεφαλισμό της Αγίας Αικατερίνης, άγγελοι Κυρίου εστάλησαν «το εκείνης σώμα προς το Σινά όρος προπέμπειν». Το τοποθέτησαν στα λευκά φτερά τους, ευωδιαστό κι ανάλαφρο, σαν Άστρο λαμπερό, στην ύψιστη κορυφή του όρους, ύψους 2642 μέτρων πάνω από την θάλασσα.
Το τίμιο λείψανο της Αγίας Αικατερίνης ανακαλύφθηκε κατά τον η΄ αιώνα στις παρυφές του όρους, από Χριστιανούς της Αιγύπτου και μεταφέρθηκε στην Μονή του Σινά. Οι Σιναΐτες μοναχοί με βαθειά ευλάβεια και συγκίνηση περισσή το τοποθέτησαν στον Ναό της Μονής σε μαρμάρινη λάρνακα, πάνω από την οποία καίουν εννέα ολόχρυσες κανδήλες. Από τότε η Μονή έλαβε το όνομα της Αγίας Μελαλομάρτυρος Αικατερίνης.
Η μεγάλη, η ένδοξος Μάρτυς, η πάνσοφος Αικατερίνα γίνεται δείκτης της ψυχικής ωραιότητος, που μέσα από τα σκοτάδια άγει προς το αιώνιο φως. Και θα μπορείς κοντά της στο Σινά να απορρίψεις τις γήινες σκέψεις και να αφήσεις το πνεύμα ελέυθερο για τα υψηλά και τα θεία. Εκεί θα λάβεις ευλογία και το συμβολικό δακτυλίδι με το μονόγραμμα της Αγίας, που σύμφωνα με την παράδοση της πρόσφερε ο Κύριος για την αγνότητα της της ουράνιας νύμφης, ως «αρραβώνα του Πνεύματος». Και θα γίνεις επαίτης της κληρονομίας των ουρανών, για να ζητάς δια βίου την υιότητα του Πατρός. πηγή

*****************

ο βίος σε βίντεο 

******************

βίντεο για παιδιά

******************

Ο βίος της Αγίας (Θέματα κατηχητικών συναντήσεων για εφήβους από την Ιερά Μητρόπολη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής)

ο βίος της αγίας Αικατερίνης για εφήβους:

κλικ στον παραπάνω σύνδεσμο

******************

Απολυτίκιο

********************

Ο βίος από τον Συναξαριστή του Αγίου Νικοδήμου

πηγή

25/11 –	Αικατερίνης Μεγαλομάρτυρος.
	Tω αυτώ μηνί KE΄, μνήμη της Aγίας και ενδόξου Mεγαλομάρτυρος του Xριστού Aικατερίνης. Αικατερίνα και σοφή και παρθένος, Eκ δε ξίφους και Mάρτυς. Ω καλά τρία! Eικάδι πέμπτη άορ κατέπεφνεν ρήτορα κούρην.

Αύτη ήτον κατά τους χρόνους του Mαξιμιανού εν έτει τδ΄ [304], καταγομένη από την πόλιν της Aλεξανδρείας, θυγάτηρ βασιλίσκου τινός ονομαζομένου Kώνστου. Ωραία πολλά και μεγαλόσωμος, δεκαοκτώ χρόνων ούσα κατά την ηλικίαν. Aύτη έμαθεν εις το άκρον κάθε ελληνικήν και ρωμαϊκήν, ήτοι λατινικήν παιδείαν και επιστήμην: δηλαδή του Έλληνος Oμήρου, του των Λατίνων μεγαλωτάτου ποιητού Bιργιλίου, του Aσκληπιού, του Iπποκράτους και Γαληνού των ιατρών, Aριστοτέλους και Πλάτωνος, Φιλιστίωνός τε και Eυσεβίου των φιλοσόφων, Iαννή και Iαμβρή των μεγάλων μάγων, Διονυσίου και Σιβύλλης. Aυτή εγυμνάσθη και όλην την ρητορικήν τέχνην, όση εφευρέθη από τους ανθρώπους. Oυ μόνον δε ταύτας, αλλά και πολλάς γλώσσας και διαλέκτους πολλών εθνών έμαθεν η πάνσοφος, ώστε οπού έκαμνεν εκστατικούς, όχι μόνον εκείνους οπού την έβλεπον, αλλά και εκείνους οπού ήκουον την φήμην και την σοφίαν της. Kατά τους χρόνους δε του βασιλέως Mαξιμιανού και Mαξεντίου του υιού του, επιάσθη διά την εις Xριστόν ομολογίαν, και εδοκίμασε πολλά και διάφορα βάσανα. Kαι με την σοφίαν αυτής και διαλεκτικήν, εκατάπεισεν εκατόν πενήντα ρήτορας να πιστεύσουν εις τον Xριστόν, ομού με άλλους πολλούς Έλληνας. Mε τους οποίους απεκεφαλίσθη η μακαρία, και έλαβε του μαρτυρίου τον στέφανον. (Tον κατά πλάτος Bίον αυτής όρα εις τον Παράδεισον¹.)
ΣΗΜΕΙΩΣΗ
1. Eγκώμιον εις την Aγίαν Aικατερίναν έχει η ιερά Σάλπιγξ του Mακαρίου. Tο δε ελληνικόν Mαρτύριον αυτής συνέγραψεν ο Mεταφραστής, ου η αρχή· «Bασιλεύοντος του ασεβεστάτου». (Σώζεται εν τη Λαύρα, εν τη των Iβήρων και εν άλλαις.)  (από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Α´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

***********************

Η Μνηστεία της αγίας Αικατερίνης. Μια αξιόλογη εικόνα του Γ. Κλότζα (16ος αιώνας) (περισσότερα εδώ )

**************

Η Ιερά Μονή Θεοβαδίστου Όρους Σινά-Αγία Αικατερίνης

(δείτε εδώ την ιστοσελίδα της Ι.Μονής)

Η μια βλαστήμια γεννά την άλλη! --Κι όλες τις επωμίζονται οι Οικουμενιστές κι όσοι κοινωνούν μαζί τους!

Ξέσπασε σάλος: 

Η εκκλησία της Σουηδίας σταματά να βάζει γένος στη λέξη «Θεός» – «Ο Θεός δεν είναι άνθρωπος» λένε!

Τέλος σε οτιδήποτε παραπέμπει σε γένος και αφορά στο Θεό αποφάσισε να βάλει η εκκλησία της Σουηδίας, απαγορεύοντας προσδιορισμούς όπως “αυτός”  ή  “Κύριος”.  Αντ’ αυτού, οι κληρικοί καλούνται να χρησιμοποιούν “γλωσσική ουδετερότητα” όταν αναφέρονται στην υπέρτατη θεότητα. 

Η απόφαση εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο κινήσεων της Ευαγγελικής Εκκλησίας των Λουθηρανών, ενόψει της ανανέωσης

"Οι θλίψεις στην παρούσα ζωή είναι περισσότερες από τις χαρές"

Ὅσιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος

   Ὁ δρόμος τοῦ χριστιανοῦ εἶναι γεμάτος ἐμπόδια, πού γίνονται ὁλοένα καὶ πιὸ πολλά. Ἀγωνισθεῖτε λοιπὸν μὲ ἀνδρεία καὶ ἠρωϊσμό, ἀκολουθώντας τὸν Ἀπόστολο Παῦλο. Ὅποιος παλεύει μὲ τὰ πάθη τοῦ ἐκπληρώνει τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου. Ἀνάλογα μὲ τὸν ἀγώνα του ἐξαγνίζεται. Καὶ ἀνάλογα μὲ τὸν ἐξαγνισμὸ του πλησιάζει τὸν Κύριο, πού ὑποσχέθηκε ὅτι: «ἐλευσόμεθα καὶ μονὴν ποιήσομεν» (Ἰωάν.14, 23) στὴν καθαρὴ καρδιά».
    «Ὅταν ψυχραίνεται ὁ ζῆλος γιὰ τὴν πνευματικὴ ζωὴ πρέπει μὲ κάθε τρόπο νὰ τὸν θερμαίνουμε καταφεύγοντας μὲ φόβο καὶ τρόμο στὸν Θεό. Ἡ ραθυμία, ἡ ἀκηδία, ἡ ἀθυμία, ἡ κατάθλιψη τοῦ πνεύματος καὶ τοῦ σώματος θὰ μᾶς ἔρχονται καὶ καμιὰ φορᾶ θὰ μᾶς ταλαιπωροῦν ἀρκετὸ καιρό. Δὲν πρέπει νὰ δειλιάζουμε.

   Θὰ παραμένουμε σταθεροὶ καὶ ἀνδρεῖοι στὶς ἀρχές μας, ἐκτελώντας μὲ ὑπομονὴ τὰ καθήκοντά μας.
    Ἂς μὴν πιστεύουμε ὅτι θὰ ἔχουμε πάντοτε ἐσωτερικὴ θέρμη ἢ ὅτι θ’ ἀπολαμβάνουμε διαρκῶς ἐσωτερικὴ γλυκύτητα. Αὐτὸ μὴν τὸ ἐλπίζετε.
    Ἀντίθετα, νὰ περιμένετε συχνὰ ξαφνικὲς μεταπτώσεις. Γι’ αὐτὸ ὅταν σᾶς πολεμᾶ ἡ ἀκηδία καὶ ἡ κατάθλιψη νὰ τὶς ἀντιμετωπίζετε σὰν κάτι συνηθισμένο στὴν πνευματικὴ ζωή. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γογγύζουμε. Ἂς κάνουμε ὑπομονὴ τὴν περίοδο αὐτὴ καὶ θὰ ἔρθουν φωτεινὲς ἡμέρες. Ἔχετε θάρρος καὶ ἀγωνισθεῖτε στὴν προσευχή. Εἶναι πηγὴ παρηγοριᾶς, Εἶναι φωτισμὸς στοὺς λογισμοὺς καὶ δύναμη στὸν ἀγώνα.
      Οἱ θλίψεις στὴν παροῦσα ζωὴ εἶναι περισσότερες ἀπὸ τὶς χαρές.
   Ἄλλοτε τὶς στέλνει ὁ Θεὸς γιὰ νὰ ξυπνήσουμε ἀπὸ τὸν πνευματικὸ ὕπνο, νὰ σταματήσουμε τὶς ἁμαρτίες, νὰ καθαρισθοῦμε μὲ τὴν μετάνοια.
     Καὶ ἄλλοτε τὶς στέλνει γιὰ νὰ ὑποταχθοῦμε περισσότερο σ’ Αὐτὸν ποὺ ὅλα τὰ ρυθμίζει.
     Νὰ δείξουμε ἀνδρεία καὶ ὑπομονὴ δοξάζοντας Τὸν. Σὲ κάποια ἀπ’ αὐτὲς τὶς αἰτίες ὀφείλονται καὶ οἱ δικές σας θλίψεις. Ἐξετάζεται λοιπὸν τὸν ἑαυτό σας, εἰρηνεύεται καὶ ἐμπιστεύεσθε στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὸ σοφὸ καὶ ἅγιο.

Πηγή: Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ἀπάνθισμα Ἐπιστολῶν-Ὁσίου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου», Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου, 2008.

Πηγή 

Αλλαγή ανακοίνωσης...

Ομιλία του Γέροντα Σάββα του Λαυριώτη με θέμα την

ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ και τον ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ

    Τὴν 21^η Νοεμβρίου ἀναρτήσαμε τὴν εἴδηση γιὰ τὴν ὁμιλία ποὺ θὰ κάνει τὴν 26^η Νοεμβρίου ὁ Γέροντας Σάββας Λαυριώτης μὲ θέμα τὴν «ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ και τον ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ». Στὴν  ὁμιλία (ὅπως ἀνακοίνωναν οἱ διοργανωτές) θὰ συμμετέχουν καὶ οἱ Γέροντες ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ΛΑΥΡΙΩΤΗΣ καὶ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ. Αὐτὸ παραξένεψε κάποιους καὶ ἔστειλαν σχόλια μὲ τὰ ὁποῖα ἐκφράζουν τὴν ἀπορία τους. 

    Γράφουν (ἐδῶ):

   Πῶς ἐξηγεῖται ἡ συνύπαρξη σὲ κοινὴ ὁμιλία τῶν τριῶν, ἀφοῦ ὁ Γέροντας Κύριλλος δὲν ἔχει διακόψει τὸ Μνημόσυνο τῶν Οἰκουμενιστῶν; Αν είναι έτσι, αν ο μ. Κύριλλος δεν έχει αποτειχιστεί, αν πιστεύει ότι η αποτείχιση σε βγάζει από την Εκκλησία, και κάνουν κοινή παρουσία αποτειχισμένοι και μη αποτειχισμένοι, τότε έχετε δίκιο. Οι Αγιορείτες δημιουργούν προβλήματα στην αποτείχιση με κάθε τρόπο! [Ι].

   Χθές, ὅμως, μᾶς ἐστάλη σχόλιο ποὺ δημοσιεύσαμε (ἐδῶ). Σ’ αὐτό, ὁ π. Σάββας (διὰ τοῦ ἱστολογίου «synaksiorthodoxon») μᾶς πληροφορεῖ γιὰ μιὰ ἀλλαγὴ ποὺ ἔγινε στὴν Ἀνακοίνωση γιὰ τὴν ὁμιλία. Ποιά εἶναι ἡ ἀλλαγή; Μᾶς πληροφορεῖ τὸ σχόλιο ὅτι στὴν παραπάνω ἐκδήλωση δὲν θὰ συμμετέχει ὁ Γέρων Κύριλλος Κατουνακιώτης!

   Ἀλλὰ γιὰ ποιό λόγο; Μήπως ἐπειδὴ πράγματι, δὲν εἶναι ἀποτειχισμένος; Αὐτὸ δὲν τὸ ἤξερε ὁ π. Σάββας; Ἢ ὑπάρχει κάποιος ἄλλος λόγος;

Δημοσιεύουμε τὴν νέα, διορθωμένη, Ἀνακοίνωση:

ΣΟΚ! Συντροφικά μαχαιρώματα στην Ιεραρχία

 

Ποιους αποκαλεί ο μητροπολίτης Φθιώτιδος:

“Νευρωτικούς, υβριστές του Πατριάρχη και του Αρχιεπισκόπου, με ψυχολογικά προβλήματα”!

katanixis.gr: Σε ένα αδικαιολόγητο επιθετικό και ισοπεδωτικό κρεσέντο επιδόθηκε ο (κατά τ’άλλα διαλλακτικός) Μητροπολίτης Φθιώτιδος, που μίλησε για όλους και για όλα, σε τηλεοπτικό σταθμό της Περιοχής του. Από το 47:50 έως το 48:20 εξαπολύει μύδρους. Ακούστε και βγάλτε εσείς τα συμπεράσματά σας. Στο τέλος της ανάρτησης και ένα tip που ξεκλειδώνει τον γρίφο.

Βοήθειά μας.  

"Η Εκκλησία στηρίζει τους αδυνάμους"

 Συνέντευξη Σεβασμιωτάτου στην Εκπομπή "Βήμα για όλους" του Star Κεντρικής Ελλάδος (VIDEO)

Παρακολουθείστε την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που παραχώρησε ο Σεβασμιωτάτος Μητροπολίτης μας κ. Νικόλαος στον Διευθυντή του "Star Κεντρικής Ελλάδος" κ. Γεώργιο Σιμόπουλο και στην Εκπομπή "Βήμα για όλους", εν όψει της διεξαγωγής του Εράνου Αγάπης της Ιεράς Μητροπόλεως καθώς και για το ευρύ φιλανθρωπικό και κοινωνικό έργο που επιτελεί η Ιερά Μητρόπολις μας.

www.dailymotion.com/embed/video/x694xpc

Επίσημη Ιστοσελίδα Μητροπόλεως Λαμίας

Δείτε σχετικά : Πρωτοφανές: Ψυχικά ασθενείς όσοι ασχολούνται με τον αντιαιρετικό αγώνα της Εκκλησίας!

Πηγή

Ο Άγιος Κλήμης επίσκοπος Ρώμης (24 Νοεμβρίου)

   Ο μακάριος πατήρ ημών Κλήμης έζησε στη Ρώμη επί Δομητιανού και των διαδόχων του, Νέρβα και Τραϊανού (μεταξύ 81 και 117). Σύμφωνα με ορισμένους καταγόταν από πριγκιπική οικογένεια και φέρεται ως μαθητής των Αποστόλων <1> και του ιδίου του αγίου Πέτρου: «Το κήρυγμά τους αντηχούσε στα αυτιά του, ή παράδοση τους ήταν ακόμη μπροστά στα μάτια του», έγραψε γι’ αυτόν ο άγιος Ειρηναίος <2>. Αφού έδωσε δείγματα του ευαγγελικού του ζήλου χειροτονήθηκε επίσκοπος Ρώμης (περί το 91), μετά τον άγιο Λίνο και τον άγιο Ανέγκλητο <3>. Υποστηρίζεται από κάποιους ότι υπήρξε ο πρώτος επίσκοπος της Ρώμης. Αλλά δεν υπάρχει πραγματική αντίφαση, διότι την εποχή εκείνη το επισκοπικό αξίωμα δεν

Χριστός γεννάται, δοξάσατε…

Ἅγιο Σαρανταήμερο

Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε…

«Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε. Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε. Χριστὸς ἐπὶ γῆς, ὑψώθητε. Ἄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ, καὶ ἐν εὐφροσύνη, ἀνυμνήσατε λαοί, ὅτι δεδόξασται».

   Μὲ τὴν ἔναρξι τῆς Τεσσαρακοστῆς στὶς 15 Νοεμβρίου καὶ τὴν εὐφρόσυνη ψαλμωδία σὲ Α’ ἦχο τοῦ «Χριστὸς γεννᾶται…» ἀπὸ τὴν 21η Νοεμβρίου ἡ Ἐκκλησία μας μᾶς προετοιμάζει σταδιακά, ψυχολογικὰ καὶ πνευματικὰ ὥστε νὰ ἑορτάσωμε, τὸ κατὰ δύναμιν, ἐπαξίως, τὴν ἀναμενόμενη μεγάλη ἑορτή τῶν Χριστουγέννων.

    Ζώντας ἤδη αὐτὴ τὴν προχριστουγεννιάτικη λειτουργικὴ περίοδο, μᾶς δίδεται ἡ ἀφορμή καὶ ἡ εὐκαιρία γιὰ ἕνα ἐπίκαιρο θεολογικὸ σχολιασμὸ τοῦ περιεχομένου τοῦ χαρακτηριστικοῦ αὐτοῦ προεξαγγελτικοῦ καὶ εἰσαγωγικοῦ -στὸ πνεῦμα τῶν Χριστουγέννων- ὕμνου τῆς προμετωπίδος τοῦ παρόντος ἄρθρου. Ἂς σημειωθῆ ὅτι αὐτὴ ἡ παιδαγωγικὴ ἀρχή τῆς προεξαγγελίας κάποιου γεγονότος δημιουργεῖ εὐχάριστα αἰσθήματα ὑπομονῆς, χαρᾶς κι ἐλπίδος καὶ δημιουργικὴ διάθεσι προετοιμασίας, προβληματισμοῦ καὶ περισυλλογῆς. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ ἀρχή αὐτὴ ἐφαρμόζεται πάντοτε ἀπό τούς Ὑμνωδοὺς καὶ Ὑμνογράφους στοὺς ὕμνους, κυρίως, τῶν Δεσποτικῶν καὶ Θεομητορικῶν ἑορτῶν.

   Τὸ ἀνωτέρω ὑμνολογικό κείμενο ἀνήκει στὸν Ἅγ. Γρηγόριο τὸν Θεολόγο, ὁ ὁποῖος τὸ εἶπε ὡς προοίμιο τῆς χριστουγεννιάτικης

Οι Οικουμενιστές απολογούνται ...ψευδόμενοι! --"Ρίχνουν στάχτη στα μάτια"!

Το Πατριαρχείο Ρουμανίας αναλύει την Σύνοδο της Κρήτης:

  – Δεν είναι νέο δόγμα ο οικουμενισμός ούτε παναίρεση

 – Δεν ετοιμάζουμε μια υπερ-Εκκλησία

Σχίσμα η διακοπή μνημόνευσης του Επισκόπου-Τι λέει για τους Ιεράρχες που δεν υπέγραψαν κείμενα, για τους διαχριστιανικούς διαλόγους, την Ελλαδική Εκκλησία, το Άγιο Όρος και τους αντιδρώντες

Του Μάνου Χατζηγιάννη

Νερό στο μύλο της αντιπαράθεσης που έχει προκύψει μετά την περσινή Σύνοδο της Κρήτης ρίχνει με ανακοίνωσή του το Πατριαρχείο Ρουμανίας.

Με την μορφή ερωταπαντήσεων αναλύει όσα αποφασίστηκαν στο Κολυμπάρι και δίνει την δική του ερμηνεία.

Αρχικά περί της συμμετοχής των Επισκόπων στη Σύνοδο τονίζει, απαντώντας σε όσους υποστηρίζουν πως θα έπρεπε να βρίσκονται εκεί όλοι οι Επίσκοποι, πως αυτό δεν συνέβαινε ποτέ ούτε σε άλλες

Επιστολή π. Θεοδώρου Ζήση προς κ. Άνθιμον: ''Τι απεφάσισε το επισκοπικό δικαστήριο;''

Πρωτοπρεσβύτερος

Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητὴς

Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 22ᾳ Νοεμβρίου 2017

Παναγιώτατον

Μητροπολίτην Θεσσαλονίκης

κ. Ἄνθιμον

Ἐνταῦθα

Παναγιώτατε,

Διὰ τοῦ ὑπ᾽ ἀριθμ. 599/15.09.2017 ἐγγράφου ὡρίσατε Ἀναπληρωτὴν Πρόεδρον τοῦ Ἐπισκοπικοῦ σας Δικαστηρίου τὸν τότε πρωτοσύγκελλον τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἀρχιμανδρίτην π. Στέφανον Τόλιον, τώρα δὲ μητροπολίτην Φιλίππων, Νεαπόλεως καὶ Θάσου. 

Οὗτος ἐσπευσμένως, τὴν ἰδίαν ἡμέραν (15.09), συνέταξε καὶ μοῦ ἀπέστειλε τὸ ὑπ᾽ ἀριθμ. πρωτ. 2 ἔγγραφον τοῦ Ἐπισκοπικοῦ Δικαστηρίου, μὲ τὸ ὁποῖον μὲ ἐκάλει νὰ παραστῶ ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου τὴν Πέμπτην 28ην Σεπτεμβρίου καὶ ὥραν 12.00 μ. ἐν τῷ Γραφείῳ τῆς Πρωτοσυγκελλίας, ἵνα δικασθῶ «διὰ τὰ εἰς ἃ ὑπέπεσα κανονικὰ καὶ ἐκκλησιαστικὰ παραπτώματα».

Διὰ τοῦ ἀπὸ 26ης Σεπτεμβρίου ἰδικοῦ μου ἐγγράφου πρὸς τὸν ἀναπληροῦντα ὑμᾶς ὡς πρόεδρον τοῦ Ἐπισκοπικοῦ Δικαστηρίου Ἀρχιμανδρίτην π. Στέφανον Τόλιον, ἐδήλωσα ὅτι δὲν θὰ παραστῶ εἰς τὴν παρῳδίαν αὐτὴν τῆς δίκης καὶ ἐξήγησα τοὺς λόγους τῆς ἀπουσίας μου.

Ἐπέρασεν ἔκτοτε τὸ μακρὸν διάστημα τῶν δύο μηνῶν καὶ δὲν ἔχω λάβει γνῶσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Δικαστηρίου, ὡς ἔχω ὄχι μόνον ἔννομον, ἀλλὰ καὶ ἁπλοῦν ἀνθρώπινον δικαίωμα· δὲν τολμῶ νὰ εἴπω ἀδελφικὸν ἐν τῇ Πίστει καὶ τῇ Ἱερωσύνῃ δικαίωμα καὶ ὑμέτερον χρέος.

Τί ἀπεφάσισε, τελικῶς, τὸ Δικαστήριον καὶ ποίαν ποινὴν μοῦ ἐπέβαλε; Ἐκήρυξεν ἑαυτὸ ἀναρμόδιον καὶ ἀπέστειλε τὸν φάκελλον εἰς τὸ Συνοδικὸν Δικαστήριον; Ἀνέβαλε τὴν δίκην ἢ τὴν ἐματαίωσε σκεφθὲν ψυχραιμότερον ἢ ἀδελφικώτερον; Δὲν εἶναι περιττὸν νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι οὔτε εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος τῆς πατριαρχικῆς δικαιοδοσίας, οὔτε εἰς ἄλλας μητροπόλεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐκινήθη δικαστικὴ δίωξις ἐναντίον κληρικῶν διακοψάντων τὴν μνημόνευσιν τοῦ ὀνόματος τοῦ οἰκείου ἐπισκόπου. Εὐχαριστῶ διὰ τὸν στέφανον αὐτὸν τῆς ἀδίκου διώξεως, ὡς καὶ τὸν συνεργήσαντα εἰς τοῦτο ὁμώνυμον π. Στέφανον, τὸν στεφανωθέντα τώρα διὰ τῆς ἐπισκοπικῆς μίτρας τῶν Φιλίππων.

Ὅπως ἔχω δηλώσει καὶ γράψει ἐπανειλημμένως, καὶ παρὰ τὰ συκοφαντικῶς καὶ κακοβούλως ὑπὸ ψευδομένων καὶ ἀνευθύνων ἀνθρωπαρίων διαδιδόμενα, δὲν πρόκειται νὰ προχωρήσω εἰς σχισματικὰς ἐνεργείας ἢ νὰ μνημονεύσω ἄλλον ἐπίσκοπον. Σᾶς ἀποστέλλω συνημμένως καὶ πρόσφατον σχετικὸν μικρὸν βιβλίον μου μὲ τίτλον: «Ἡ Ἀποτείχιση δὲν εἶναι σχίσμα. Ὀφειλόμενες ἐξηγήσεις». Θὰ ἐπαναλάβω τὴν μνημόνευσιν τοῦ ὀνόματός σας, εὐθὺς ὡς καταδικάσετε δημοσίως, «ἐπ᾽ ἐκκλησίας», τὴν παναίρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τὴν ψευδοσύνοδον τῆς Κρήτης, ἡ ὁποία τὸν ἐθεσμοθέτησε καὶ τὸν ἐνομιμοποίησε, ἀλλοιώσασα καὶ φθείρασα τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν. Μέχρι τότε ἠμπορεῖτε κάλλιστα νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸν Ἱερὸν Ναὸν τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου καὶ νὰ ἱερουργῶ, χωρὶς τὴν μνημόνευσιν τοῦ ὀνόματός σας. Ἡ Ἐκκλησία καὶ οἱ ναοί της δὲν εἶναι ἰδιοκτησία τῶν ἐπισκόπων, ἀλλὰ τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας, ἡ δὲ ὑπακοὴ πρὸς τοὺς ἐπισκόπους, ἀναγκαία διὰ τὴν εἰρήνην καὶ εὐταξίαν, προϋποθέτει Ὀρθοδόξους ἐπισκόπους, ὀρθοτομοῦντας τὸν λόγον τῆς ἀληθείας. Ἡ Ἐκκλησία εὑρίσκεται ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει ἡ ἀλήθεια κατὰ τὸν Ἅγιον Μάξιμον τὸν Ὁμολογητήν, καὶ ὄχι ἐκεῖ ποὺ μνημονεύονται αἱρετίζοντες ἐπίσκοποι. Εἰς τὴν τελευταίαν περίπτωσιν ὑπάρχει «Κακὴ ὑπακοὴ καὶ ἁγία ἀνυπακοή», κατὰ τὸν τίτλον παλαιοῦ πατερικοῦ μου βιβλίου, τὸ ὁποῖον συνημμένως σᾶς ἀποστέλλω.

Θὰ χαρῆ χαρὰν μεγάλην ὁ Ἅγιος Ἀντώνιος, ὁ ἀγωνισθεὶς ἐναντίον τῆς αἱρέσεως τοῦ Ἀρείου, ὅταν ἴδῃ τὸ θυσιαστήριον τοῦ ναοῦ του κυκλούμενον ὑπὸ ὀρθοδόξου ἐπισκόπου καὶ ὀρθοδόξων ἱερέων, μετ᾽ αὐτοῦ δὲ καὶ σύμπας τῶν Ἁγίων ὁ χορὸς διὰ τὴν εἰρήνευσιν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πληρώματος, τὸ ὁποῖον ταράσσεται καὶ σκανδαλίζεται ἐξ αἰτίας τῶν αἱρετικῶν ἀποφάσεων τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης. Ἡ προθανάτιος ὁμολογία καὶ καταδίκη τοῦ Οἰκουμενισμοῦ κατὰ τὴν φρικτὴν ὥραν τοῦ καθαγιασμοῦ καὶ τῆς μεταλήψεως τῶν ἀχράντων μυστηρίων ἀπὸ τὸν μητροπολίτην Μάνης κυρὸν Χρυσόστομον ἀποστέλλει συγκλονιστικὰ μηνύματα.

Εὐχόμενος πᾶσαν ἀπὸ τοῦ Κυρίου τῆς εἰρήνης ἐνίσχυσιν πρὸς εἰρήνευσιν καὶ καταλλαγὴν ἐν τῇ ὁδῷ τῆς Ὀρθοδόξου Ἀληθείας καὶ Ζωῆς διατελῶ,

Μετὰ τοῦ προσήκοντος σεβασμοῦ

Πρωτοπρεσβύτερος

Θεόδωρος Ζήσης

Συνημμένα 2:

1. Κακὴ Ὑπακοὴ καὶ Ἁγία Ἀνυπακοή, Θεσσαλονίκη 2006.

2. Ἡ Ἀποτείχιση δὲν εἶναι σχίσμα. Ὀφειλόμενες ἐξηγήσεις, Θεσσαλονίκη 2017.

Πηγή