Άρχισαν τα ...όργανα!!!

   

    Κάποιοι ἱερωμένοι καὶ κάποια ἱστολόγια (ὅπως συνέβη καὶ μὲ τὸν Ἅγιο Παΐσιο) χρησιμοποιοῦν λόγους ἢ πράξεις τῶν συγχρόνων Ἁγίων, γιὰ νὰ καταδείξουν-ἀποδείξουν ὅτι ὁ Βαρθολομαῖος εἶναι Πατριάρχης θεοπρόβλητος καὶ ὀρθόδοξος! Καὶ ὁ μὲν Βαρθολομαῖος καὶ οἱ Οἰκουμενιστὲς χρησιμοποιοῦν τὴν ἁγιοκατάταξη πρὸς ὄφελός τους, καὶ βιάζονται, μάλιστα, καὶ συντέμνουν τὸ χρόνο γιὰ ἁγιοκατατάξεις ἐκείνων ἀκριβῶς τῶν Γερόντων, ποὺ βλέπουν ὅτι ὁ λαὸς τοὺς εὐλαβεῖται, ὥστε νὰ καρπωθοῦν αὐτὴν τὴν εὐλάβεια καὶ νὰ τὴν ἀνταλλάξουν μὲ νέα οἰκουμενιστικὰ ἀνοίγματα, παραπλανώντας καὶ ποδηγετώντας τοὺς πιστοὺς νὰ πιστέψουν ὅτι, ἀφοῦ πρόβλεψαν οἱ Ἅγιοι τὴν ἀνάδειξή τους σὲ Ἐπισκόπους καὶ Πατριάρχες, εἶναι οἱ …καταλληλότεροι! Ξεχνοῦν, ὅμως, ὅτι ὁ Θεὸς δίνει ἄρχοντες κατὰ τὴν καρδίαν τοῦ λαοῦ καὶ ὅτι δὲν προεξοφλεῖ τὴν ὀρθόδοξη πορεία κάποιου ἡ «προόραση» ἑνὸς Ἁγίου ὅτι θὰ γίνει Πατριάρχης. Γιατὶ ἔχουμε τὸ παράδειγμα τοῦ Ἰούδα, τὸν ὁποῖο ὁ ἴδιος ὁ Κύριος τὸν ἐξέλεξε, ἀλλὰ κατέληξε νὰ γίνει προδότης!

Πηγή

Ο Βαρθολομαίος γέρνει προς Βατικανό!

Νέα βόμβα από σχισματικούς! Επιστολή “Πατριάρχη Κιέβου” στη Ρωσική Εκκλησία για διάλογο

-Δεν τα βρήκε με το Φανάρι;

Αλλάζουν οι ισορροπίες στην Ορθοδοξία και ο Βαρθολομαίος γέρνει προς Βατικανό

Του Μάνου Χατζηγιάννη

Ένα νέο περιστατικό με μια άκρως σημαντική κίνηση σχισματικών της Ορθοδοξίας είχαμε τις προηγούμενες ημέρες σύμφωνα με πληροφορίες του ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ.
Μετά το αίτημα των Σκοπιανών σχισματικών της αυτοαποκαλούμενης “μακεδονικής εκκλησίας” για να τους “αγκαλιάσει” το Βουλγαρικό Πατριαρχείο, αίτημα που έγινε καταρχήν αποδεκτό, είχαμε μια νέα προσπάθεια προσέγγισης και
μάλιστα πιο…δύσκολη και περίπλοκη!

Εβλασφήμησεν ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως;

Γράφει  ο  Πρεσβύτερος  Ευστάθιος  Κολλάς,  ἐπίτιμος Πρόεδρος  Ι.Σ.Κ.Ε

  ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟ ΦΑΝΤΑΖΟΤΑΝ, ότι Ορθόδοξος Πατριάρχης και μάλιστα της Κωνσταντινουπόλεως θα αποτολμούσε ποτέ, να ΑΥΤΟΜΟΛΗΣΕΙ προς τον αβάπτιστον μέγα Αιρεσιάρχη Πάπα της Ρώμης!     

    ΔΥΣΤΥΧΩΣ, συνέβη και αυτό το απίθανο έγκλημα στις ημέρες μας, σε βάρος της Ορθοδόξου κατά ανατολάς Εκκλησίας του­ θεανθρώπου Σωτήρα μας Ιησού­ Χριστού­, που τη­ν ίδρυσε με το Τίμιον, Πανάγιον και Ζωήρητον Αίμα Του. Και το διέπραξε, αυτό το έγκλημα, σε βάρος της "αμωμήτου αυτής Εκκλησίας μας", αδίστακτος, και κατά φημισμόν πλέον, αναφερόμενος ως Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, κ. Βαρθολομαίος Αρχοντώνης. (Άπαγε της βλασφημίας).

   Ο Κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΑΡΧΟΝΤΩΝΗΣ αγνόησε, ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΚΑΙ ΕΤΣΙΘΕΛΙΚΑ, τους πάντας, και τους αγνοεί εισέτι, παρ’ ότι σύμπας ο Ορθόδοξος κόσμος διαμαρτύρεται έντονα, και με στεντόρειες φωνές και ηρωϊκές ενέργειες και πράξεις τους, για το θλιβερό κατάντημά του, αλλά προσέτι, και Πατριάρχες, Αρχιεπίσκοποι, Επίσκοποι, Τίμιον Πρεσβυτέριον, και ο Μοναχισμός της Εκκλησίας του Χριστού, έχουν ξεχωρίσει τ­ην στάση τους απέναντι σ’ αυτόν τον υπόδικον αιρέσεων Βαρθολομαίον Αρχοντώνη. 

"Μετάφραση" χθεσινής φωτογραφίας!

Ὁ "ὀρθόδοξος" Πατριάρχης Βαρθολομαῖος Ἀρχοντώνης  -χθὲς στὸ Φανάρι-

λιβανίζει "ὀρθόδοξους" καὶ αἱρετικούς, 

ἔχοντας φροντίσει οἱ αἱρετικοὶ νὰ τιμῶνται,

ἱστάμενοι ...ψηλότερα, σὲ τιμητικὰ στασίδια!!!

«Ορθόδοξα» Οικουμενιστικά οράματα: Εύχεται την ανακαίνιση της Ορθοδοξίας μέσω του Διαφωτισμού.

      Οι Οικουμενιστές αγάπησαν μία γυναίκα πιο μοντέρνα, αφού η Εκκλησία μας τους φαίνεται παραδοσιακή κι οπισθοδρομική!

«Και η Ορθοδοξία θα βιώσει έναν διαφωτισμό»!

Ο καθηγητής θρησκειολογίας Βασίλειος Μακρίδης, ο οποίος είναι ερευνητής στο πανεπιστήμιο του Έρφουρτ, πιστός στα οικουμενιστικά ιδεώδη, εύχεται σε συνέντευξή του στο γερμανικό ραδιόφωνο, την ανακαίνιση της Ορθοδοξίας μέσω του Διαφωτισμού (ἐδῶ).

Αποσπάσματα της συνέντευξης σε μετάφραση από τα Γερμανικά:

«Οι Ορθόδοξοι της Διασποράς αναπτύσσονται σε μία προοδευτική κατεύθυνση. Ας μην ξεχνάμε, ότι υπάρχουν και πολλοί προσήλυτοι σε αυτές τις κοινότητες, που φέρνουν καινούργια στοιχεία στο παιχνίδι....

Ο Διαφωτισμός αποτελεί για την Δυτική Χριστιανοσύνη μία σπουδαία τομή... Οι δύο εκκλησίες της Δύσης είναι λοιπόν μεταδιαφωτισμικές εκκλησίες. Ο Διαφωτισμός ήταν σίγουρα γι’ αυτές μία δύσκολη εμπειρία, αλλά την επεξεργάστηκαν με την απαιτούμενη κριτική σκέψη και τελικά επέκυψε κάτι θετικό για την μεταγενέστερη ανάπτυξή και την ταυτότητά τους. Οι Ορθόδοξοι δεν το έχουν πράξει ακόμα... Ο Διαφωτισμός είναι μία σημαντική εποχή και οι Ορθόδοξοι χρειάζονται μία κριτική αντιμετώπισή του μέσα στα πλαίσια της μοντέρνας εποχής. Υπάρχουν όλο και πιο πολλοί Ορθόδοξοι που εύχονται μία επίκαιρη προσαρμογή της Ορθοδοξίας στις απαιτήσεις των μοντέρνων καιρών...

Για πολλούς Ορθόδοξους η Δύση αποτελεί τον χώρο της πτώσης...

Οι 1,8 – 1,9 εκατομύρια της Γερμανίας είναι συχνά πιο φιλελεύθεροι από τις μητρικές τους Εκκλησίες...».

Η ευθύνη των πνευματικών πατέρων για την πνευματική καρποφορίας των τέκνων τους!

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης:

Οι κατά σάρκα και πνεύμα πατέρες και η ευθύνη

της πνευματικής καρποφορίας  των τέκνων τους

Από το βιβλίο «ΝΕΑ ΚΛΙΜΑΞ»: Ερμηνεία του Όγδοου Αναβαθμού του Γ΄ ήχου: «Κύκλῳ τῆς τραπέζης σου εὐφράνθητι, καθορῶν σου Ποιμενάρχα, τὰ ἔκγονα φέροντα, κλάδους ἀγαθοεργίας».

   Απόδοση στην Νεοελληνική

Σάββας Ηλιάδης, δάσκαλος –Κιλκίς

  Αυτόν τον Αναβαθμό τον δανείστηκε ο μελωδός από τον 127^ο Ψαλμό του Δαβίδ, όπως και  τον προηγούμενο Αναβαθμό. Εκεί γράφεται το εξής, γι’ αυτόν που έχει φόβο Θεού: «μακάριος εἶ, καὶ καλῶς σοι ἔσται. ἡ γυνή σου ὡς ἄμπελος εὐθηνοῦσα ἐν τοῖς κλίτεσι τῆς οἰκίας σου· οἱ υἱοί σου ὡς νεόφυτα ἐλαιῶν κύκλῳ τῆς τραπέζης σου» (Ψαλμ. 127,3).  Και αυτά μεν τα αγαθά δόθηκαν ως ευλογίες στον σωματικό και κατά σάρκα Ισραήλ της Παλαιάς Διαθήκης. Στον δε νοητό και κατά πνεύμα νέο Ισραήλ, δηλαδή στον χριστιανικό λαό, δόθηκαν άλλες ευλογίες πνευματικές, κατά τον Κάλλιστο και τον Ευθύμιο. Δηλαδή, ως γυναίκα μεν εννοείται η ψυχή, η οποία συνυπάρχει μέσα στο σώμα και ανθοφορεί με τις αρετές, σαν το αμπέλι. Ως σπίτι δε, δόθηκε σ’ αυτόν (τον νέο Ισραήλ) το σώμα, το οποίο είναι καθαρό από την αμαρτία και στολισμένο με τις καλές πράξεις. 

Ως παιδιά, τέλος, του δόθηκαν οι μαθητεύοντες σ’ αυτόν, οι οποίοι είναι και οι διάδοχοι των αρετών του και αναφύονται σαν τα τρυφερά νέα φυτά των ελαιών και αυξάνουν κατά την πνευματική ηλικία και τον περικυκλώνουν, όταν τους διδάσκει και τους φιλεύει

Βαρθολομαίος: «Έφθασεν η ώρα να ασχοληθώμεν και με τα εμπόδια εις την αποκατάστασιν της πλήρους κοινωνίας των Εκκλησιών»!!!

«Ἰδοὺ ἤγγικεν ἡ ὥρα» ποὺ ἡ Ἐκκλησία τοῦ Κυρίου καθ’ ὁλοκληρίαν «παραδίδοται εἰς χεῖρας» αἱρετικῶν!!!

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο τίμησε τον ιδρυτή του Άγιο Απόστολο Ανδρέα τον Πρωτόκλητο

Γράφει ο Βασίλης Αλεξίου

  Σε πανηγυρική ατμόσφαιρα το Οικουμενικό Πατριαρχείο τίμησε τη μνήμη του ιδρυτού του,  Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου. Την Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου, τελέστηκε Πατριαρχική και Συνοδική Θεία Λειτουργία στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος χειροτόνησε στο βαθμό του Πρεσβυτέρου και χειροθέτησε σε Μέγα Πρωτοσύγκελλο τον π. Ανδρέα Σοφιανόπουλο.

Στην ομιλία του, πριν από τη χειροτονία του νέου Πρεσβυτέρου, ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφέρθηκε στο εκκλησιαστικό ήθος, την αφοσίωση, την αποτελεσματικότητα και το πνεύμα αυτοθυσίας που επέδειξε ο π. Ανδρέας. «Εις την διακονίαν σου εξετιμήθη η σεμνότης, η σιωπή, η εχεμύθεια, η σοβαρότης και η υπομονή εις τας δυσκόλους περιστάσεις, διότι πάντες γνωρίζομεν ότι η διακονία

Η «ενότητα» των Οικουμενιστών δεν είναι η ενότητα της Εκκλησίας

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Μία ἀπὸ τὶς πιὸ γνωστὲς διαστροφὲς καὶ παραχαράξεις τῶν Οἰκουμενιστῶν σὲ βάρος τῆς Μίας Ἀληθείας εἶναι τὸ μήνυμα τους γιὰ ἐκκλησιαστικὴ ἑνότητα. Τὸ μήνυμα τους αὐτὸ ἐκφράζεται συνήθως μὲ τὴν ἀποκομμένη ἀπὸ τὸ συνολικὸ κείμενο καὶ νόημα εὐαγγελικὴ ἔκφραση «ἵνα ἓν ὦσιν». Διαφημίζοντας καὶ προσφέροντας τὴν πολυπόθητη γιὰ τὸν μεταμοντέρνο, παθολογικὰ ἀνασφαλὴ καὶ κατακερματισμένο σὲ πάμπολλες ἀτομικότητες ἄνθρωπο ἑνότητα —κατὰ παράδοξο τρόπο οἱ πρόγονοί μας, ἂν καὶ παλαιότεροι, δὲν θυσίαζαν τὴν Ἀλήθεια στὸν βωμὸ τῆς ἑνότητας— ἔχουν καταφέρει νὰ σπρώξουν τὸ ποίμνιο σὲ μία λατρεία καὶ ἄκριτη ὑπέρασπιση της, ἀκόμα κι ἂν τὸ θυσιαζόμενο στὸν βωμό της διακύβευμα εἶναι ἡ ὑπεράσπιση τῆς Ἀληθείας τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας Του. 

Στὴν πραγματικότητα ὅμως ἡ ἑνότητα τῶν Οἰκουμενιστῶν εἶναι μία παραγωγὴ διχασμοῦ τῶν πιστῶν σὲ πολλοὺς ἑνωτικοὺς καὶ σὲ λίγους ἀνθενωτικούς. Ἂν καὶ αὐτοὶ οἱ χαρακτηρισμοὶ μᾶς φαίνονται γνωστοὶ καὶ μᾶς γεννοῦν συνειρμοὺς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ παρελθόντος, ἔχουν πάρει σήμερα τὴν γνωστὴ οἰκουμενιστικὴ καὶ ἐσχατολογικὴ χροιά (δὲν ἀναφέρονται δηλ. μόνο στὴν προσπάθεια ἑνότητας μὲ τὸν Παπισμό) περιλαμβάνοντας τὴν ἑνότητα πρώτα μὲ ὅλες τὶς αἱρέσεις καὶ μελλοντικὰ μὲ ὅλες τὶς θρησκεῖες.

Τὰ αἴτια αὐτῆς τῆς «ἑνωτικῆς» πλάνης εἶναι πολλά. Τὸ κυριώτερο ὅμως —ὡς φυσικὸ ἐπακόλουθο τῆς ἔλλειψης κατήχησης ἀπὸ τοὺς ποιμένες— εἶναι ἡ ἄγνοια τῶν πιστῶν ὡς πρὸς τὴν φύση καὶ τὴν σημασία τῆς ἑνότητας στὴν Ἐκκλησία.

Ἑνότητα γιὰ τὴν Ἐκκλησία (βλ. καὶ Κωνσταντῖνο Μουρατίδη, «Ἡ οὐσία καὶ τὸ πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας», σελ. 180-182) σημαίνει πρῶτον τὴν παραδοχὴ ἀπὸ ὅλα τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας —ἄνευ ἐξαιρέσεως— τῶν δογματικῶν ἀληθειῶν, ποὺ μᾶς ἀπεκάλυψε ὁ Χριστός, κήρυξαν οἱ Ἀπόστολοι καὶ διατύπωσαν καὶ ἑρμήνευσαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες καὶ οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι μὲ τοὺς ἀνάλογους ὅρους.

«Εἰς τὴν ἑνότητα, φησί, τῆς πίστεως. Τοὐτέστιν, ἕως ἂν δειχθῶμεν ἅπαντες μίαν πίστιν ἔχοντες. Τοῦτο γάρ ἐστιν ἑνότης πίστεως, ὅταν πάντες ἓν ὦμεν, ὅταν πάντες ὁμοίως τὸν σύνδεσμον ἐπιγινώσκωμεν» (Ἰω. Χρυσόστομος, Εἰς Ἐφεσ. ὁμιλ. 11,3. P.G. 62, 83). Ἐδῶ ἐμφανίζεται κατὰ παράδοξο ἀλλὰ καὶ μοναδικὸ τρόπο καὶ ἡ ἀληθινὴ ἔννοια καὶ σημασία τῆς διαφορετικότητας: Ὁ κάθε ξεχωριστὸς καὶ μοναδικὸς ὡς πρὸς τὴν δημιουργία του ἀπὸ τὸν Θεὸ ἄνθρωπος, ἐλευθέρως καὶ οἰκειοθελῶς, μὴ ζητῶν τὰ ἑαυτοῦ καὶ πρωτοκαθεδρίες, διακονῶν καὶ μὴ διακονούμενος, ὑποτάσσει τὸ Ἐγώ του στὴν ἀποκεκαλυμμένη Ἀλήθεια καὶ στὴν αὐθεντία τῆς διδασκαλίας τῶν Ἁγ. Πατέρων καὶ τῶν ὅρων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ γινόμενος ἓν σῶμα μὲ τοὺς ἀδελφούς του, ζεῖ μαζί τους τὸ θαῦμα τῆς Μίας Ἐκκλησίας.

Ἰδίως οἱ ὅροι τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων εἶναι γιὰ τὸν Ἅγιο Χρυσόστομο «τὸ στερρὸν καὶ ἀσάλευτον» (Ἰω. Χρυσόστομος, Ρωμ. ὁμιλ. 32, 1 P.G. 52, 402), αὐτὸ ποὺ δὲν κλονίζεται, δὲν παραλάσσεται ἀνάλογα τὶς ἐπικρατοῦσες συνθῆκες καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀναιρεθεῖ ἀκόμα καὶ γιὰ χάρη τῆς ἑνότητας, ἐπειδὴ ἡ ἀναίρεση αὐτὴ ἀντὶ γιὰ ἑνότητα θὰ φέρει διχασμό. «Ἡ δὲ διχοστασία πόθεν. Ἀπὸ τῶν δογμάτων τῶν παρὰ τὴν διδαχὴν τῶν ἀποστόλων» (Ἰω. Χρυσόστομος, Ρωμ. ὁμιλ. 32, 1. P.G. 60, 675).

Δηλαδὴ ἡ ἑνότητα εἶναι ἀγώνας ἐφαρμογῆς τῶν Ἐντολῶν, ἀγώνας ταυτίσεως μὲ τὴν «ἅπαξ παραδοθεῖσα πίστιν», ἀγώνας πρωτίστως γιὰ τὴν ἀπόκτηση ἑνότητας πίστεως ποὺ μᾶς χαρίζει ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος· μ’ ἕνα λόγο ἑνότητα μὲ τὴν Ἀλήθεια! Ὅταν πληγώνεται καὶ λίγο ἔστω αὐτὴ ἡ ἑνότητα Ἀληθείας καὶ Πίστεως, τότε οὐδεμία ἐκκλησιαστικὴ ἑνότητα εἶναι δυνατὸν νὰ εὐδοκιμήσει. Κάθε ἄλλου εἴδους ἑνότητα εἶναι θνησιγενής, προσωρινή, ἀτελέσφορη, καταδικασμένη νὰ διαλυθεῖ ἀργὰ ἢ γρήγορα. Μιὰ τέτοια διχαστικὴ ἑνότητα, εἶναι καὶ ἡ ἑνότητα ποὺ ἐπιζητοῦν οἱ Οἰκουμενιστές, ἀφοῦ ἡ αἱρετικὴ πίστη καὶ οἱ κακόδοξες πρακτικές τους διαφέρουν ἀπὸ αὐτὲς τῶν Πατέρων, τῶν Προφητῶν καὶ τῶν Ἁγίων, ἀπὸ τὴν «ἅπαξ παραδοθεῖσα τοῖς ἁγίοις πίστιν» (Ἰούδα, 3).

Μετὰ τὴν ἑνότητα τῆς Πίστεως ἀκολουθεῖ ἡ ἑνότητα στὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, μία ἑνότητα τόσο μεταξὺ πιστῶν καὶ Θεοῦ, ὅσο καὶ μεταξὺ τῶν πιστῶν τῶν ἴδιων. Ἡ ἑνότητα αὐτὴ ἀποδεικνύει καὶ τὸν θεανθρώπινο χαρακτῆρα τῆς Ἐκκλησίας. Τὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας δὲν ἀποτελοῦν τελετουργίες σωτηρίας ἢ ἐξαγιασμοῦ ἰδιωτικοῦ χαρακτῆρα. Τὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, παρότι ἀόρατα καὶ ἀθέατα, εἶναι ἡ αἰσθητὴ ἀπόδειξη τῆς ἐνέργειας τῆς ἀκτίστου Θείας Χάριτος, εἶναι οἱ θεοδώρητες πράξεις μετάδοσης τῆς οὐράνιας εὐλογίας, ποὺ μεταμορφώνουν τὸν πιστὸ ἄνθρωπο καὶ τὸν καθιστοῦν μέτοχο τῆς καινῆς κτίσης καὶ τῆς τρισηλίου Θεότητας.

Ἰδίως τὸ Βάπτισμα ποὺ ἐνσωματώνει τὸν πιστὸ στὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἡ Θεία Κοινωνία —μὲ τὴν ὁποία ἑνωνόμαστε μὲ τὸν Χριστό καὶ τὸ σῶμα Του δηλ. τὴν Ἐκκλησία ὁλόκληρη— ἀποδεικνύουν τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας. Στὸν Χριστὸ βαπτιζόμαστε, στὸν Χριστὸ κοινωνοῦμε καὶ ἑνωνόμαστε μὲ τὸν Θεό, ἀλλὰ καὶ μὲ ὅλους τοὺς Ἁγίους, μὲ ὅλους τοὺς ἀδελφούς μας Ὀρθόδοξους. Στὸ Ἅγιο Βάπτισμα καὶ στὸ κέντρο ἀναφορᾶς τῆς ἑνότητας, τὴν Θεία Κοινωνία ὁ αὐτοεγκλωβισμὸς τοῦ ἀτόμου μετατρέπεται σὲ ἕνωση μὲ ὁλόκληρη τὴν κτίση. Σὲ αὐτὰ ἐπιτέλους βρίσκει ἡ ὑπαρξιακὴ ἀνάγκη τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου γιὰ ἑνότητα τὴν ἀπόλυτη ἀπάντησή της. Ἔχοντας τὸν ἀκρογωνιαῖο λῖθο, τὸν Χριστὸ ὡς θεμέλιο γινόμαστε ὅλοι λίθοι, ὀργανικὰ ἐντεταγμένοι, ἀπὸ τοὺς ὁποίους οἰκοδομεῖται ἡ Ἐκκλησία ὡς ἕνα σῶμα, τὸ ὁποῖο ποτὲ δὲν θὰ συντριβεῖ δὲν θὰ ἡττηθεῖ. Ὅσοι λίθοι κι ἂν ἀφαιρεθοῦν ἡ Ἐκκλησία δὲν καταρρέει, διότι ἀκριβῶς στηρίζεται σὲ αὐτὸν τὸν Ἕνα λίθο, τὸν Χριστό. «Αὕτη γὰρ ἡ τράπεζα τῆς ψυχῆς ἡμῶν τὰ νεῦρα, τῆς διανοίας ὁ σύνδεσμος, τῆς παρρησίας ἡ ὑπόθεσις, ἡ ἐλπίς, ἡ σωτηρία, τὸ φῶς, ἡ ζωή» (Χρυσοστόμου Ἰω., Εἰς Α΄ Κορ. ὁμιλ. 24, 5. P.G. 61, 205).

Ὅλα αὐτὰ ὅμως εἶναι ξένα γιὰ τοὺς Οἰκουμενιστές. Αὐτοὶ καταλαβαίνουν τὴν «ἑνότητα» ὡς μία σπιριτουαλίστικη ὑπόθεση ὑπαρξιακῶν ἀναγκῶν καὶ φιλοσοφικῶν ἀναζητήσεων, ὡς μία κοινωνικὴ ἀνθρωπίνου χαρακτῆρα ἀναγκαιότητα μὲ ἀνθρωπιστικὲς προεκτάσεις, ὡς τὸ ἀποτέλεσμα μίας ἐξισωτικῆς πορείας, ἡ ὁποία ἀναγείρεται ἀπὸ τὶς ἀνάγκες τῶν καιρῶν, τῆς νέας ἐποχῆς. Εἶναι μία ἑνότητα πτώσης καὶ ὄχι ἀνάνηψης καὶ ἀνύψωσης. Σὲ αὐτὴν τὴν ἑνότητα τὸ Ἐγὼ δὲν ὑποτάσσεται, ἀλλὰ ἀντιθέτως βρίσκει τὴν ἀπόλυτη ἔκφραση του, τὸ ἄτομο δὲν γίνεται ἕνα μὲ τὸ σῶμα ἀλλὰ ἀποτελεῖ τὸ καθένα δικό του σῶμα, ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος δὲν εἶναι ὁ Χριστὸς ἀλλὰ ὁ Ἐπίσκοπος, οἱ ὅροι τῶν Συνόδων δὲν εἶναι «στερροὶ καὶ ἀσάλευτοι» ἀλλὰ μεταβλητοὶ καὶ προσασμοστοί. Γι’ αὐτὸ αὐτοὶ ἔφτιαξαν τὴν δική τους «Νέα Ἐκκλησία» μὲ ἄλλους λίθους, ἡ ὁποία φυσικὰ θὰ συντριβεῖ μιᾶς καὶ ἀποδοκίμασαν τὴν Μία «κεφαλὴ γωνίας». Ἡ ἑνότητα τῶν Οἰκουμενιστῶν μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὸν Θεό.

Ἡ «ἑνότητα» τῶν Οἰκουμενιστῶν εἶναι μία προσποιητή, στὴν πραγματικότητα διχαστικὴ ἑνότητα, ἡ ὁποία ἔχει ὡς μόνο σκοπὸ τὸν διχασμὸ τῶν πιστῶν καὶ τὴν κατάργηση τῆς ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας. Ἐμεῖς ὡς πιστοὶ πρέπει ἐπιτέλους νὰ ἀποφασίσουμε ἂν θέλουμε τὴν ἑνότητα ποὺ μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὸν Θεὸ ἡ αὐτὴ ποὺ μᾶς ἑνώνει μ’ Αὐτόν. 

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Έναν Πρωτόκλητο έχει η Ορθοδοξία και άλλον το Φανάρι

katanixis.gr: Η επιμονή (στα όρια της εμμονής) του Φαναρίου, να προσκαλεί στην εορτή του Αγίου Ανδρέα του Πρωτοκλήτου, παπικούς αξιωματούχους, πλέον προκαλεί στον πιστό λαό εύλογα ερωτηματικά.

Πίσω από αυτή τη θλιβερή αυτή πρακτική, που είναι καταδικασμένη από Οικουμενικές Συνόδους και ο συμπροσευχόμενος με αιρετικούς, πρέπει να αφορίζεται και αν είναι κληρικός να καθαιρείται, μεθοδεύεται η επόμενη, που θα είναι ολέθρια.

Στην ατζέντα της Φαναριώτικης ελίτ, περίοπτη θέση έχει η οικουμενιστική ένωση των θρησκειών. Με αυτό νοείται η ένωση ετεροδόξων και αλλοθρήσκων, χωρίς ευαγγελισμό, κατήχηση και βάπτισμα στο Όνομα "..του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος." Μια ένωση ψεύτικη, που υπηρετεί μόνον τα σχέδια του Αντιχρίστου.

Έτσι εξηγείται γιατί σε κάθε θρονική εορτή του Φαναρίου, ο πρώτος προσκεκλημένος (ο "πρωτόκλητος") είναι ο αιρετικός παπικός αξιωματούχος.

Ας εννοήσουν έγκαιρα ο Πατριάρχης και οι συν αυτώ, πως με τις επιλογές του

Το μοναστήρι όπου ασκήθηκε ο Άγιος Ιάκωβος στην Εύβοια!

Δεῖτε ἀποκλειστικὸ φωτογραφικὸ ὑλικό τοῦ «Ῥωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ», ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μονὴ Ὁσίου Δαβὶδ στὴν Εὔβοια, τὸν τάφο ἀλλὰ καὶ τὸ κελλὶ ὅπου ὁ νεοκαταταχθεῖς Ἅγιος Ἰάκωβος μόνασε καὶ ἀσκήθηκε ὀσιακῶς!

 Δεῖτε τὶς φωτογραφίες…

Η μεσολάβηση του Αποστόλου Ανδρέα για τους Έλληνες

- Ο Χριστός δεν βλέπει με τα στενά όρια της ζωής. 

Ομιλεί ο μακαριστός Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος .

Η ομιλία έγινε στον Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέου Πατρών στις 30 Νοεμβρίου 1998.  

Πηγή

Η αντίσταση κατά των νέων Θρησκευτικών συνεχίζεται --Μακάρι να γινόταν κάτι ανάλογο και κατά της νέας "εκκλησίας" των Οικουμενιστών, που συνεχώς επεκτείνεται!

Το 2ο Δημοτικό Σχολείο Καινουργίου επέστρεψε τα θρησκευτικά στο Υπουργείο Παιδείας

 Ολοκληρώθηκε με πολύ μεγάλη συμμετοχή η συγκέντρωση των βιβλίων θρησκευτικών,μαθητών του 2ου Δημοτικού Σχολείου Καινουργίου, με... πρωτοβουλία του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων. 

     Σήμερα τα βιβλία μαζί με τις αιτήσεις επεστράφησαν στο Υπουργείο Παιδείας.

  Υπενθυμίζουμε ότι προηγήθηκε εκδήλωση για την ενημέρωση των γονιών, ίδια εκδήλωση πραγματοποίησε και το 1ο Δημοτικό Σχολείο Καινουργίου πριν λίγες ημέρες, ενώ στα μέσα του Δεκέμβρη σχολεία του Αγρινίου προγραμματίζουν παρόμοια εκδήλωση στο Επιμελητήριο Αιτωλοακαρνανίας.

Ο Άγιος Απόστολος Ανδρέας

  

Ο Άγιος Απόστολος Ανδρέας

Του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, Δασκάλου

Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ: Ο Απόστολος Ανδρέας, αδελφός του Σίμωνος Πέτρου, που φέρει ελληνικό όνομα, σύμφωνα με την κοινή συνήθεια πολλών Ιουδαίων της εποχής του, καταγόταν από την Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας. Οι γονείς του ονομάζονταν Ιωνάς ή Ιωάννης και Ιωάννα. Μαζί με τον αδελφό του, Πέτρο, εργαζόταν ως αλιέας στη λίμνη της Τιβεριάδος. Η Βίβλος δεν μας δίνει πολλές πληροφορίες για το πρόσωπό του, ενώ οι παραδόσεις εμφανίζονται από τα μέσα του 3ου αιώνα και έπειτα.

Γνωρίζουμε πάντως από το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον ότι και τα

Η άρνηση να δεχτούν μετάγγιση αίματος οδήγησε στο θάνατο δύο γυναίκες «Μάρτυρες του Ιεχωβά», σύμφωνα με έκθεση Καναδού Ιατροδικαστή

  

Ο Ιατροδικαστής Λουκ Μαλουίν (Dr. Luc Malouin) εξέτασε τις συνθήκες θανάτου των Mirlande Cadet και Éloïse Dupuis, 46 και 26 χρόνων αντίστοιχα, οι οποίες πέθαναν λόγω

«Ο ακοινωνήτοις συγκοινωνών ακοινώνητος»!

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ  ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

 «ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ» 

ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΝ

Βέροια, 15/11/2017

Ως συνδρομητές του περιοδικού σας «ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ», εδώ και πολλά χρόνια, σας ανακοινώνουμε μετά  λύπης πολλής, οτι διακόπτουμε τη συνδρομή μας, εξαιτίας της μη ενδεδειγμένης αγιοπατερικής σας στάσεως και της μη εφαρμογής του 15^ου κανόνος της ΑΒ συνόδου στο θέμα της κοινωνίας με τους αιρετικούς.

Κι ενώ η Ψευδοσύνοδος της Κρήτης και οι αποφάσεις της, εδραιώνονται δυστυχώς, δυστυχέστατα, στη συνείδηση του ορθοδόξου πληρώματος, εσείς ως κατά τα άλλα, αγωνιστικό και αντιοικουμενιστικό περιοδικό, συνεχίζετε και έχετε κοινωνία με τους αιρετικούς-αιρετίζοντες Οικουμενιστές!

Ήδη ο αρχιοικουμενιστής πατριάρχης Βαρθολομαίος, έδωσε το σύνθημα προς την Ελλαδική Εκκλησία, για εφαρμογή των αποφάσεων αυτών. Ο δε έτερος Οικουμενιστής συνοδοιπόρος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλος, ομολόγησε πως, όποιος βρίσκεται σε κοινωνία μαζί τους –με τους Οικουμενιστές– αποδέχεται de facto τις αποφάσεις της Ψευδοσυνόδου! Άρα ο κ. Θεόφιλος κάνει χρήση της λογικής των «συγκοινωνούντων  δοχείων», αλλά από την  ανάποδη. Έτσι ειναι σαν να «φοράει γυαλιά» σε αντιοικουμενιστές και στα περιοδικά τους, στα οποία γράφανε εναντίον της αποτείχισης και μάλιστα με τη λογική των «συγκοινωνούντων  δοχείων».

Ενθυμούμεθα στο τεύχος 109 (2016) του περιοδικού σας, πως σχολιάζατε αρνητικά το «Αποτείχιση τώρα» και μάλιστα με τη λογική των «συγκοινωνούντων  δοχείων». Κρίμα, πολύ κρίμα, διότι δεν θέλετε να εννοήσετε και να μιμηθείτε τη στάση των Αγίων!

Τρανταχτή απόδειξη περί της λογικής των «συγκοινωνούντων  δοχείων» αποτελεί, η ομολογιακή επιστολή του Αγίου Κοσμά του Πρώτου και των συν αυτώ Αγιορειτών Οσιοματρύρων Πατέρων, προς τον Βασιλέα Μιχαήλ Η’ τον Παλαιολόγο (1273 μ.Χ.). Του αναφέρουν μεταξύ άλλων, οτι «Ο ακοινωνήτοις συγκοινωνών ακοινώνητος έσται, ως συγχέων τον κανόνα της εκκλησίας»!

Επίσης ο Άτλαντας της Ορθοδοξίας, άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, τονίζει πολύ χαρακτηριστικά τη λογική  των «συγκοινωνούντων  δοχείων» με την παρακάτω στάση του:

Όταν η Ορθοδοξία δεν θα στέκεται πια στο ύψος της, τότε θα έλθει ο Αντίχριστος

Γέροντας Διονύσιος της Κολιτσού (+2004)

   Τώρα που φτάσαμε στον 8ο αιώνα, έχουμε ανάγκη από προσευχή. Μέρα-νύχτα προσευχή στο Θεό για να μας φωτίσει το μυαλό και να μην δεχτούμε όπως οι εχθροί της Ορθοδοξίας να μας γκρεμίσουν.

     Αυτά που ξέρουμε, με τη βοήθεια του Θεού να προσπαθούμε να τα εφαρμόζουμε. Θα έλθουν δύσκολοι καιροί και μεγάλες αλλαγές. Οι άνθρωποι θέλουν να διαμορφώσουν την Ορθοδοξία σύμφωνα με τα πάθη τους. Τα πάθη δηλαδή των ανθρώπων να είναι ελύθερα (ανθρώπινα δικαιώματα). Αυτή είναι η πιο δόλια επινόηση του σατανά για να κυριαρχήσει στους ανθρώπους,δηλαδή να προστατεύει τα πάθη δια νόμου.

    Η Αλήθεια είναι η Εκκλησία. Η Αλήθεια είναι η Ορθοδοξία. Η Αλήθεια είναι ο Ιησούς Χριστός, ο Θεός που κατέβηκε από τους ουρανούς.

   'Όταν η Ορθοδοξία δεν θα στέκεται πια στο ύψος της, τότε θα έλθει ο Αντίχριστος, μέχρι τότε δεν θα μπορεί να βασιλεύσει. Εμείς κρατιόμαστε από την Αλήθεια, που είναι η Ορθοδοξία, και από τις αποφάσεις των επτά Οικουμενικών Συνόδων.

Πηγή

"Πάντα κέκτημαι άπερ μισεί ο Θεός"!

Τῌ ΚΘ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

Μνήμη τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Παραμόνου

Ὁ ἐξ ὑψίστου κληθεὶς

οὐκ ἀποκρύπτω ὁ τάλας τὰ δεινά μου,

ὅτι πάντα κέκτημαι ἅπερ μισεῖ ὁ Θεός,

σάρκα μολύνας καὶ πνεῦμά μου,

καὶ νοῦν ἐννοίαις, καὶ ἀθεμίτοις ἔργοις

                                         καὶ λόγοις αἰσχροῖς·

γλώσσῃ κατακρίνων τε τοὺς ἁμαρτάνοντας,

αὐτὸς τὰ χείρω ἐργάζομαι· Θεογεννῆτορ,

τούτων μοι δίδου πάντων διόρθωσιν,

ἵνα ἐκνήψας τῆς κακίστης μου,

συνηθείας προσπέσω καὶ κλαύσωμαι,

ἃ δεινὰ εἰργασάμην,

τῆς ζωῆς μου τὸ ὑπόλοιπον.

Ἑσπερινός. Θεοτοκίον. Ἦχος δ'

    Μαρτύρησε μαζὶ μὲ ἄλλους 370 χριστιανοὺς στὰ μέσα του 3^ου μ.Χ. αἰώνα, ὅταν αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Δέκιος, ποὺ εἶχε κάνει πολλοὺς φόνους χριστιανῶν.

    Τότε λοιπόν, κοντὰ στὸν ποταμὸ Τίγρη ὑπῆρχαν ἰαματικὰ λουτρά. Στὰ λουτρὰ αὐτὰ εἶχε πάει καὶ ἕνας φανατικὸς λάτρης τῶν εἰδώλων, ὁ ἄρχων Ἀκυλίνος. Ὅταν ἔκανε θυσίες στὸ ναὸ τῆς

«Ουκ εά με καθεύδειν το του Μιλτιάδου τρόπαιον»,

ήτοι ουκ εά με καθεύδειν το της Κορίνθου κατακόμβης ομολογιακό τρόπαιον.

      «Στις μέρες μας το πρόσωπο του Επισκόπου καθίσταται τραγικό, όχι τόσο εκ της μη αναγνωρίσεως του έργου του, όσο εκ των σοβαρών εκκλησιολογικών εκτροπών, όπως από τους φερομένους και αλληλοσπαρασσομένους Παλαιοημερολογίτες ή και “ζηλωτές”, οι οποίοι με φανατισμό καταστρατηγούν, αποδομούν και παραπλανούν, την υπό τον κανονικό και νόμιμο Επίσκοπο, λογική ποίμνη του Χριστού».

Με αυτά τα λόγια προσπάθησε ο οικουμενιστής Ψευδοποιμένας Κορίνθου Διονύσιος να προστατεύσει την θέση του και να αποδείξει το κύρος του και την δυναμικότητα του.

Αντίθετα όμως από τους δημαγωγικούς επικοινωνιακούς σκοπούς του –και παρά την υποστήριξη του συναγωνιστή του στις επικοινωνιακού τύπου δηλώσεις Γόρτυνος– απέδειξε, ότι όχι μόνο σίγουρος δεν νιώθει αλλά δεν μπορεί ακόμα και να κοιμηθεί από την ανησυχία του, διότι εκεί στην Κόρινθο υπάρχει κάτι που τον ελέγχει διαρκώς:

Μία κατακόμβη αποτειχισμένων πιστών, που αψηφώντας τις κατηγορίες και την λάσπη που τους αποδίδουν από άμβωνος οι αυλικοί ιερείς της κορινθιακής επισκοπής, αγωνίζονται για την πίστη τους

Το Πατριαρχείο Βουλγαρίας αναγνώρισε τη σχισματική Εκκλησία των Σκοπίων

«Καπελώνει» τον θρόνο της Σερβίας και βάζει βόμβα στα Βαλκάνια

Α. Τριανταφύλλου

Απόφαση-βόμβα έλαβε χθες το Πατριαρχείο Βουλγαρίας, αναγνωρίζοντας τη σχισματική και αυτοαποκαλούμενη «Μακεδονική» Εκκλησία, κάτι που -όπως εκτιμάται- μπορεί να πυροδοτήσει αλυσιδωτές εκκλησιαστικές, διπλωματικές και πολιτικές αντιδράσεις στη Βαλκανική, εν όψει και του νέου γύρου διαπραγματεύσεων για το όνομα της ΠΓΔΜ. 

Η απόφαση που ελήφθη από τη Σύνοδο υπό τον Πατριάρχη Νεόφυτο αποδεικνύει ότι το

Ο βίος του αγίου Στεφάνου του νέου του Ομολογητού (28 Νοεμβρίου) και η αποτειχιση

Τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

( Ἀπόσπασμα μελέτης πρὸς ἀντι-Οἰκουμενιστὲς Πατέρες τῆς Μητροπόλεως Πειραιῶς)

Ὁ βίος τοῦ ἁγίου ὁσιομάρτυρος Στεφάνου τοῦ νέου, καί ἡ ὁμολογία του εἶναι συγκλονιστική καί ὠφελιμώτατη ὄχι μόνο γιά μᾶς, ἀλλά καί γιά ὅσους μελετήσουν τίς σκέψεις καί ἀπόψεις μας, ἀναιρεῖ δέ ὅλα τά ἐπιχειρήματά σας καί τά διαλύει ὡς ἱστόν ἀράχνης.

Κατ’ ἀρχάς εἶναι συγκλονιστικό τό γεγονός πού περιγράφεται στόν βίο του, ὅτι δηλαδή οἱ εἰκονομάχοι καί ἐν προκειμένῳ ὁ ἔξαρχος καί ἐκπρόσωπος αὐτῶν, ὁ αὐτοκράτωρ Κων/νος ὁ Κοπρώνυμος, δέν ὑπελόγισε, οὔτε ἔδειξε τό παραμικρό ἐνδιαφέρον, οὔτε γιά τίς ὀρθόδοξες Συνόδους ὑπέρ τῶν εἰκόνων πού ἀναφέρετε, οὔτε γιά τίς θεολογικές πραγματεῖες τοῦ ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, οὔτε γιά τά ὀρθόδοξα Πατριαρχεῖα, τά ὁποῖα τόν ἐστηλίτευαν, ἀλλά μόνον γιά τούς ἀποτειχισμένους τῆς περιοχῆς τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τούς ὁποίους περιφρονητικά ἀποκαλοῦσαν «ἀμνημονεύτους», ὡς ἀποκομμένους δηλαδή ἀπό τήν ἰδική τους ἐκκλησιαστική κοινωνία.

Τό ἀκόμη φοβερώτερο εἶναι ὅτι οὔτε ἡ Σύνοδος τῆς Ἱέρειας τῶν τριακοσίων πενῆντα (350) περίπου εἰκονομάχων Ἐπισκόπων εἶχε γιά τόν αὐτοκράτορα καί τούς εἰκονομάχους τόση ἰσχύ καί ἀξία, ὅση θά ἔπαιρνε, ἄν κατώρθωναν νά πείσουν νά ὑπογράψη τίς ἀποφάσεις της ὁ ἔξαρχος καί πνευματικός ἀρχηγός τῶν ἀποτειχισμένων, δηλαδή ὁ ἅγιος Στέφανος ὁ νέος, ὁ ἡγούμενος τοῦ ὄρους τοῦ Αὐξεντίου. Κατάλαβαν καλά, δηλαδή, οἱ εἰκονομάχοι, ὅτι μόνο τότε μποροῦσαν νά ἐπιβάλλουν τήν αἵρεσι, ἄν προσεταιρίζοντο ἤ ἐξουδετέρωναν τόν ἅγιο Στέφανο. Τότε θά καταξιώνετο ἡ αἵρεσις καί θά ἀποκτοῦσε καθολική ἰσχύ.

Ὑπ’ ὄψιν ὅτι γιὰ ἐμᾶς σήμερα, οἱ εἰκονομάχοι Ἐπίσκοποι,

Ο Γόρτυνος Ιερεμίας διάδοχος (ως καρικατούρα) του Ζηζιούλα!

 Οι μητροπολίτες Γόρτυνος και Κορίνθου κατά της «αγίας ανυπακοής».

«Όλα στην Εκκλησία γίνονται με την ευλογία του Επισκόπου»!

 -Ακόμα και η …νομιμοποίηση της αιρέσεως!!!

-Γόρτυνος Ιερεμίας:

Δεν υφίσταται Ευχαριστία

χωρίς Επίσκοπο

-Μύδροι Διονύσιου για «φανατικούς» & «Παλαιοημερολογίτες».

    Μεγάλη ανησυχία έχει προκαλέσει η «αγία ανυπακοή» στους κόλπους των Δεσποτάδων και δεν χάνουν την ευκαιρία να «ευλογούν» τα γένια τους….

   Με την καθιερωμένη τελετή του Αγιασμού, που τέλεσε ο Μητροπολίτης Κορίνθου κ. Διονύσιος, ξεκίνησαν για τρίτη συνεχή χρονιά, οι συνάξεις πνευματικής οικοδομής της Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου, την Δευτέρα 27 Νοεμβρίου 2017.

   Προσκεκλημένος του κ. Διονυσίου ο Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμίας ανέπτυξε το θέμα: «Ο Επίσκοπος στην Εκκλησία και η Εκκλησία στον Επίσκοπο». Ο κ. Ιερεμίας με τον θεολογικό του λόγο, κατόρθωσε με απλές σκέψεις και παραδείγματα να ομιλήσει για την εκκλησιολογία του Αγίου Κυπριανού Καρχηδόνος, αναλύοντας τον θεσμό της Εκκλησίας, που στην βάση της είναι, όπως είπε, η υπό τον Επίσκοπο τέλεση της Θείας Ευχαριστίας.

   Χρησιμοποιώντας παράλληλα και άλλους Αποστολικούς Πατέρες, όπως τον Άγιο Ιγνάτιο τον Θεοφόρο και τον Κλήμεντα Ρώμης υποστήριξε ότι το κατεξοχήν έργο του Επισκόπου είναι η Θεία Ευχαριστία και ότι από αυτήν πηγάζει όλη η εξουσία του Επισκόπου όχι μόνον η αγιαστική αλλά και η ποιμαντική και διοικητική. Παρουσίασε δε, ένα κείμενο του Αγίου Διονυσίου Κορίνθου, στο οποίο αποτυπώνεται το βαθύτερο θεολογικό νόημα, για το οποίο όλα στην Εκκλησία γίνονται με την ευλογία του Επισκόπου, σημειώνοντας ότι δεν υφίσταται Ευχαριστία χωρίς Επίσκοπο, καθώς και Επίσκοπος χωρίς Ευχαριστία.

   Από την πλευρά του ο Μητροπολίτης κ Διονύσιος, αφού ευχαρίστησε με θερμούς λόγους τον κ Ιερεμια έκλεισε την εσπερινή αυτή σύναξη τονίζοντας ότι στις μέρες μας το πρόσωπο του Επισκόπου καθίσταται τραγικό, όχι τόσο εκ της μη αναγνωρίσεως του έργου του, όσο εκ των σοβαρών εκκλησιολογικών εκτροπών, όπως από τους φερομένους και αλληλοσπαρασσομένους Παλαιοημερολογίτες ή και «ζηλωτές», οι οποίοι με φανατισμό καταστρατηγούν, αποδομούν και παραπλανούν, την υπό τον κανονικό και νόμιμο Επίσκοπο, λογική ποίμνη του Χριστού.

Πηγή