Νατοι λοιπόν· ΟΛΟΙ οι ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ μαζί!!!

Μήνυμα και Αποφάσεις

της Ι. Συνόδου της Εκκλησίας της Ρωσίας

   Οἱ ΤΑΧΑ ἀντιδρῶντες στὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης Ρῶσοι Ἀρχιερεῖς, καὶ οἱ πρωταγωνιστὲς τῆς ληστρικῆς Κολυμπαρίου Συνόδου· ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ! Χωρὶς καμιὰ καταδίκη τῶν αἱρετικῶν θεσπισμάτων τῆς Κρήτης! Μαζί, λοιπόν, ὁ Κύριλος Μόσχας μὲ τὸν Ἱεροσολύμων, τὸν Ἀλεξανδρείας, τὸν Ἀλβανίας, τὸν Σερβίας, τὸν Κύπρου!  Γι’ αὐτοὺς δὲν ἰσχύει ἡ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων, «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτῳ ἀκοινώνητος ἔσται», ἀλλὰ «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτῳ κοινωνικὸς ἔσται»!!!

     Τώρα καταλαβαίνει κανεὶς πόσο ἕωλο εἶναι τὸ ἐπιχείρημα τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν ὅτι, οἱ τέσσερις Ἐκκλησίες δὲν ψήφισαν τὰ τῆς Κρήτης!

Μήνυμα και Αποφάσεις

της Ι. Συνόδου της Εκκλησίας της Ρωσίας

Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της από 29ης Νοεμβρίου έως 2ας  Δεκεμβρίου συγκληθείσα στην Μόσχα, εξέπεμψε μήνυμα προς τον κλήρο, τους μονάζοντας και όλα τα πιστά τέκνα της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας.

Πεφιλιμένοι ἐν Κυρίῳ σεβαστοί πατέρες, θεοφιλείς μοναχοί και μοναχές, αγαπητοί αδελφοί και αδελφές,

Η συγκληθείσα από 29ης Νοεμβρίου εως 2ας Δεκεμβρίου 2017 στον Ιερό Καθεδρικό Ναό του Σωτήρος Χριστού Μόσχας Ιερά Σύνοδος Ιεραρχίας, απευθύνεται προς όλους εσάς διά του αποστολικού χαιρετισμού:  «Ὁ δὲ Θεὸς τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως δῴη ὑμῖν τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν ἀλλήλοις κατὰ Χριστὸν ᾿Ιησοῦν, ἵνα ὁμοθυμαδὸν ἐν ἑνὶ στόματι δοξάζητε τὸν Θεὸν καὶ πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ» (Ρωμ. 15.5-6).

Αίνον αναπέμποντες προς τον Δημιουργό, τον Προνοητή και τον Δωρητή παντός

π. Θ. Ζήσης: Θα αποδεχθούμε ή θα απορρίψουμε την ''σύνοδο'' της Kρήτης; (Η Ομιλία mp3 – 2017)

(Η Ομιλία mp3 – 2017)

Ἡ τραγικότητα τῶν συγχρόνων χριστιανῶν:

Ψηλαφοῦν τὴν αἵρεση καὶ κοινωνοῦν  μὲ τοὺς αἱρετικούς!

Κι ὄχι μόνο οἱ ἁπλοὶ πιστοί, ἀλλὰ καὶ οἱ Ποιμένες, κι αὐτοὶ ποὺ ἀποκαλύπτουν θλιβερὲς λεπτομέρειες αὐτῆς τῆς πραγματικότητας!

     Μελανὲς σελίδες τῆς σύγχρονης ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας μᾶς περιγράφει ὁ π. Θεόδωρος:

·      Κατηγορεῖ ὁ π. Θεόδωρος τὸν πατρ. Βαρθολομαῖο (καὶ τοὺς Οἰκουμενιστές) ὅτι ἔκαναν ἕνα συνοδικὸ πραξικόπημα ἔκαναν δικτατορία, καὶ ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι, λέγει, κάθονται ἥσυχοι!!! Τὴν Σύνοδο ἀποδέχονται ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι, κι ὄχι μόνο!

·      Οἱ χριστιανικὲς Ἀδελφότητες δὲν τολμοῦν νὰ τὴν ἀγγίξουν γιὰ δικά τους μικρὰ συμφέροντα!

·      Ἀλλὰ ἐνῶ, ὁ π. Θεόδωρος, κατηγορεῖ ὀρθῶς τὶς Ἀδελφότητες, χαρίζεται στὸν Πειραιῶς καὶ στὸ Ἅγιον Ὄρος!

·      Τὶς ἀποφάσεις στὸ Κολυμπάρι τὶς πῆρε το 1/80. Ἀπὸ τοὺς 830 Ἐπισκόπους ψήφισαν ΜΟΝΟ οἱ 10!!!

·      Στὴ Κρήτη ὅλα τὰ λεφτὰ ἦταν αὐτό: ἂν θὰ ἀναγνωριστοῦν οἱ αἱρέσεις ὡς Ἐκκλησίες! Καί –δυστυχῶς– ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης  ἀνεγνώρισε τὶς αἱρέσεις ὡς Ἐκκλησίες. Αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ χειρότερη θεολογική-ἐκκλησιολογικὴ παράβαση τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης!

·      Γιὰ νὰ τὸ ἐπιτύχουν ἤσκησαν φοβερὲς πιέσεις. Πρὸς τὸν μητρ. Ναυπάκτου Ἱερόθεο ἐκτοξεύθηκαν φοβέρες ἀπὸ ἀδελφούς του Ἀρχιερεῖς, ὥστε τὸ βράδυ ποὺ πῆγε  στὸ ξενοδοχεῖο νὰ κοιμηθεῖ, ἐκ τοῦ φόβου ποὺ τοῦ προκάλεσαν, ἀναγκάστηκε νὰ βάλει πίσω ἀπὸ τὴν πόρτα καρέκλες καὶ κρεβάτια!

·      Καὶ ἂς κλείσω μὲ τὸ τελευταῖο· στὰ κείμενά της ὑπάρχει μιὰ τρομοκρατικὴ παράγραφος. Θεωρεῖ τὸν ἑαυτό της ἀλάθητο καὶ καταδικάζει ὅποιον διαμαρτυρηθεῖ!

Σταχυολογοῦμε μερικὲς παραγράφους ἀπὸ τὴν ὁμιλία του:

* Ἀπὸ τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας θὰ ἐξαρτηθεῖ, ἂν θὰ παραμείνει ὡς δῆθεν μεγάλο ἱστορικὸ γεγονὸς ἡ ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης, ὅπως ἀναγράφεται ἐπισήμως στὰ δίπτυχα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, καὶ τὸ ὁποῖο –δυστυχῶς- τὸ δέχονται ὅλοι· δὲν εἶναι κανένα νὰ διαμαρτύρεται, οὔτε Ἐπίσκοπο, οὔτε ἄλλον, γιατί ἀναγράφονται στὰ δίπτυχα τῆς Ἐκκλησίας ἡ ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης, ὡς μέγα ἱστορικὸ γεγονός.

* Σὲ μιὰ ὁμιλία ποὺ εἶχα κάνει πρὶν 15 περίπου χρόνια στὸ Βόλο, μὲ τίτλο «Κινδυνεύει ἡ Ὀρθοδοξία», εἶχα ἐπισημάνει ὅτι κινδυνεύουν οἱ πιστοὶ νὰ χάσουμε τὴν πίστη μας, διότι ἔχουν διαβρωθεῖ αὐτοὶ οἱ μεγάλοι θεσμοί, τὸ σῶμα τῆς Ἱεραρχίας.

* Στενοχωροῦμαι, λυποῦμαι ποὺ οἱ χριστιανικὲς Ἀδελφότητες δὲν παίρνουν ἀποφασιστικές, σοβαρές, τολμηρὲς θέσεις γιὰ νὰ καταδικάσουν τὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης! Καταδικάζουν τὸν Οἰκουμενισμὸ γενικῶς, ἀλλὰ τὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης δὲν τολμοῦν νὰ ἀγγίξουν. Τὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης ἡ ὁποία θεσμοθέτησε καὶ νομιμοποίησε τὸν Οἰκουμενισμό! Καὶ δὲν τολμοῦν νὰ  τὴν ἀγγίξουν γιὰ δικά τους μικρὰ συμφέροντα. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερο συμφέρον ἀπὸ τὴν ἀκεραιότητα τῆς Πίστεως καὶ τὴν Ὁμολογία τῆς Πίστεως»!

* Ὑπενθυμίζω, ἐπειδὴ ἐδῶ ἔχουμε καὶ τὴν παρουσία δύο κληρικῶν ἀγωνιστῶν τῆς μητροπόλεως Πειραιῶς, ὅτι ἡ μητρόπολη Πειραιῶς πρὶν συγκληθεῖ ἡ Σύνοδος συνεκάλεσε τὸν Μάρτιο τοῦ 2016, μιὰ πολὺ μεγάλη Ἡμερίδα στὸν Πειραιᾶ, μὲ παρουσία Ἀρχιερέων, οἱ ὁποῖοι διεμήνυαν πὼς ἀνησυχοῦμε γιὰ τὴν Σύνοδο. [σ.σ.: Οἱ ἀγωνιστὲς αὐτοὶ κληρικοί, κοινωνοῦν μὲ τὸν Βαρθολομαῖο! Καὶ ὁ Ἐπίσκοπός τους στέλνει στὸν Βαρθολομαῖο ὡς δῶρο τό… πορτραῖτο τοῦ αἱρεσιάρχη!].

* Ἡ ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης) πρέπει νὰ ἀπορριφθεῖ γιὰ δύο λόγους:

      Ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς διαδικασίας τῆς συγκλήσεως της καὶ τῆς λειτουργίας της, ἀπὸ τυπικοὺς δηλαδὴ λόγους, δὲν ἔχει καμιὰ σχέση μὲ τὶς προηγούμενες Ὀρθοδόξους Συνόδους· οὐσιαστικῶς εἶναι ἕνα συνοδικὸ πραξικόπημα. Καὶ ἀπορεῖ κανένας· ὅταν μιλᾶμε γιὰ δικτατορίες, πραξικοπήματα, ὅλοι ξεσηκώνονται. Ἐδῶ ἔκαναν δικτατορία, πραξικόπημα ἐκκλησιαστικὸ ὁ Βαρθολομαῖος καὶ ὅλοι κάθονται ἥσυχοι! Πρώτη φορὰ συγκαλεῖται τέτοια Σύνοδος. Καί· στὴ Σύνοδο δὲν εἶχαν δικαίωμα νὰ ψηφίζουν ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι γιὰ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία! Ψήφισαν μόνο οἱ δέκα παριστάμενοι Πατριάρχες καὶ προκαθήμενοι! Δηλαδή, ἀπὸ τοὺς 830 Ἐπισκόπους ψήφισαν οἱ δέκα (γιατὶ οἱ τέσσερις Πατριάρχες ἀπουσίαζαν), δηλαδὴ το ἓν ὀγδοηκοστό!

  Μερικὰ οὐσιαστικὰ ἀπὸ τὴν περιοχὴ τοῦ δόγματος. Ἡ χειρότερη θεολογική-ἐκκλησιολογικὴ παράβαση τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης εἶναι ὅτι ἀνεγνώρισε τὶς αἱρέσεις ὡς Ἐκκλησίες. Δηλαδή, ἔχουμε προσβολὴ τοῦ ἐκκλησιολογικοῦ δόγματος. Ὅλες οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι κατεδίκαζαν τὶς αἱρέσεις· εἶναι ἡ μοναδικὴ Μεγάλη Σύνοδος στὴν ὁποία δὲν ἀκούγεται ἡ λέξη αἵρεση! Καὶ στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης ὅλα τὰ λεφτὰ ἦταν αὐτό· ἂν θὰ ἀναγνωριστοῦν οἱ αἱρέσεις ὡς Ἐκκλησίες! Ἐκεῖ δόθηκε μάχη, ἀσκήθηκαν πιέσεις.

    Θὰ σᾶς πῶ μόνο –αὐτὸ ἀξίζει νὰ τὸ πῶ· πρέπει νὰ ἀναγνωρίζουμε τοὺς ἀγῶνες καὶ τὴ στάση μερικῶν προσώπων– ὅτι ὁ μητροπολίτης Ναυπάκτου Ἱερόθεος δέχτηκε τόσες πιέσεις καὶ τόσους προπηλακισμοὺς ἀπὸ ἀδελφούς του Ἀρχιερεῖς, ὥστε τὸ βράδυ ποὺ πῆγε στὸ δωμάτιο στὸ ξενοδοχεῖο νὰ κοιμηθεῖ, φοβήθηκε κι ἔβαλε πίσω ἀπὸ τὴν πόρτα καρέκλες καὶ κρεβάτια. Ὅλα τὰ χρήματα, ὅλη ἡ οὐσία τῆς Συνόδου ἦταν νὰ ἀναγνωριστοῦν οἱ αἱρέσεις ὡς Ἐκκλησίες· νὰ παραμείνει τὸ χριστιανικές· ἀναγνωρίζει τὴν ὕπαρξη ἄλλων χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καὶ ὁμολογιῶν. Ἔτσι γιὰ πρώτη φορὰ στὴ συνοδικὴ ἱστορία, Σύνοδος ὀνομάζει τὶς αἱρέσεις Ἐκκλησίες! Οἱ Σύνοδοι κατεδίκαζαν τὶς αἱρέσεις (ἀνάθεμα, ἀνάθεμα Διοσκόρῳ, Σεβήρῳ…) κι αὐτὴ ἀναγνωρίζει τὴν ὀνομασία ἄλλων χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν.

     Καὶ ἂς κλείσω μὲ τὸ τελευταῖο· ὑπάρχει μιὰ τρομοκρατικὴ παράγραφο στὰ κείμενα αὐτά. Ἀρνεῖται ὅτι ὅλοι μας μποροῦμε νὰ διαμαρτυρόμαστε, γιατί, ἂν γίνει δεκτὴ ἢ ὄχι ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν συνείδηση τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας, ἂν οἱ πιστοὶ δεχθοῦν τὴν Σύνοδο θὰ γίνει ἀποδεκτὴ ἡ Σύνοδος ἢ θὰ ἀποριφθεῖ. Ἡ Σύνοδος ἐκ τῶν προτέρων ἀποφάσισε ὅτι πρέπει νὰ δεχθοῦμε τὴν Σύνοδο. Δηλαδὴ ἡ Σύνοδος θεωρεῖ τὸν ἑαυτό της ἀλάθητο! Λέει: «Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία θεωρεῖ καταδικαστέα πᾶσαν διάσπασιν τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας ὑπὸ ἀτόμων ἢ ὁμάδων». Δηλαδή, δὲν θεωρεῖ καταδικαστέαν τὴν διάσπαση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, τοὺς ὁποίους δικαιολογεῖ ὡς Ἐκκλησίες, καὶ θεωρεῖ καταδικαστέα τὴν διάσπασιν ἀπὸ ὁμάδες ἢ  θεολόγους, «οἱ ὁποῖες ἐπὶ προφάσει τηρήσεως ἢ δῆθεν προασπίσεως τῆς γνησίας Ὀρθοδοξίας»· φωτογραφίζει ἐμᾶς, ὅσους ἀγωνιζόμαστε ἐναντίον τῶν ἀποφάσεων.

Με αυτούς που προσκυνούν τον Πάπα, κοινωνούν οι Ποιμένες σας! Δεν σας νοιάζει;

Η ψυχή κάθε ανθρώπου γίνεται ή κηρός, ως φιλόθεος, ή πηλός, ως φιλόϋλος.

Ομιλία Γερμανού του Β΄ Πατριάρχου Κων/πόλεως, εις την Δεκάτην Τετάρτην Κυριακήν κατά Λουκάν.

     Ο Θεός είναι ο ήλιος της Δικαιοσύνης, όπως έχει γραφή, ο οποίος φωτίζει τα πάντα με τις ακτίνες της Αυτού αγαθότητος. Η δε ψυχή κάθε ανθρώπου, αναλόγως με την διάθεσί του, γίνεται ή κηρός, ως φιλόθεος, ή πηλός, ως φιλόϋλος. Όπως λοιπόν ο πηλός εκ φύσεως με τον ήλιο ξηραίνεται, έτσι και κάθε ψυχή φιλόϋλος και φιλόκοσμος, ενώ νουθετείται από τον Θεόν, σκληρύνεται, όπως ο πηλός, διότι αντιστρέφει τους λόγους του, και οδηγείται μόνη της προς την απώλειαν. Η φιλόθεος όμως ψυχή απαλύνεται ως κηρός και δεχόμενη μέσα της τους τύπους και τους χαρακτήρες των θείων εννοιών, γίνεται κατοικητήριον του Θεού εν Πνεύματι. Ο αισθητός ήλιος θεωρείται, δεν θεωρεί. Ο νοητός ήλιος θεωρείται από τους αξίους, αλλά και βλέπει τους πάντας και περισσότερον αυτούς που

Ιερού Χρυσοστόμου: Σχετικά με τη θεραπεία του τυφλού της Ιεριχούς

Αποσπάσματα από την ομιλία ΞΣΤ΄του αγίου Ιωάννου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου σχετικά με τη θεραπεία του τυφλού της Ιεριχούς

[…] Ας ακούσουμε αδελφοί μου τον τυφλό αυτόν που ήταν ανώτερος από πολλούς που βλέπουν. Πραγματικά, αν και δεν είχε κανένα για να τον οδηγήσει, ούτε μπορούσε να δει τον Ιησού,εν τούτοις είχε μεγάλη προθυμία να έλθει κοντά Του και άρχισε να φωνάζει με δυνατή φωνή και όσο τον εμπόδιζαν, τόσο περισσότερο φώναζε. Έτσι είναι η καρτερική ψυχή. Ανυψώνεται από τα εμπόδια. Ο δε Χριστός επέτρεπε να τον παρεμποδίζουν από το να φωνάζει, για να αποκαλύπτεται σε μεγαλύτερο βαθμό η προθυμία του και για να μάθεις ότι επάξια απόλαυσε τη θεραπεία του. Γι’ αυτό και ο Κύριος δεν τον ρωτά: «Πιστεύεις;», όπως ακριβώς είχε κάνει σε πολλούς άλλους, διότι η κραυγή και ο ερχομός του εκεί, ήταν αρκετά για να αποκαλύψουν σε όλους την πίστη του.

   Από την περίπτωση αυτή μάθε, αγαπητέ, ότι κι αν ακόμη είμαστε πολύ ασήμαντοι και περιφρονημένοι, όταν με προθυμία πλησιάζουμε τον Θεό, θα μπορέσουμε και μόνοι μας να επιτύχουμε ό,τι ζητούμε. Κοίταξε, λοιπόν, και αυτός, χωρίς να έχει κανένα από τους αποστόλους ως συνήγορο, αλλά αντίθετα, πολλοί τον εμπόδιζαν να φωνάζει, κατόρθωσε όμως να υπερνικήσει τα εμπόδια και να φθάσει στον ίδιο τον Ιησού. Μολονότι ο ευαγγελιστής δεν μαρτυρεί καμία ενάρετη και αξιέπαινη πράξη που να έδινε στον τυφλό αυτό παρρησία και θάρρος ενώπιον του Ιησού, εντούτοις αντί όλων αυτών ήταν αρκετή απλά και μόνο η προθυμία του. Αυτόν λοιπόν κι εμείς ας μιμηθούμε. Κι αν ακόμη ο Θεός αναβάλλει να μας δώσει αυτό που Του ζητούμε, κι αν ακόμη είναι πολλοί εκείνοι που προσπαθούν να μας απομακρύνουν από κοντά Του, ας μην σταματήσουμε να ζητούμε· διότι έτσι προπάντων θα αποσπάσουμε τη βοήθεια του Θεού. Πρόσεξε, άλλωστε, και στο παρόν περιστατικό κατά ποιο τρόπο ούτε η φτώχεια, ούτε η τύφλωση, ούτε το ενδεχόμενο να μην εισακουσθεί, ούτε η επιτίμηση του όχλου, ούτε τίποτε άλλο δεν παρεμπόδισε τη μεγάλη τους προθυμία. Τέτοια είναι η ψυχή που κατακαίγεται από τη θερμή πίστη και δεν αποφεύγει τους κόπους και τις δυσκολίες.

   Τι κάνει λοιπόν ο Χριστός; «Τον φώναξε και του είπε: "Τι θέλεις να κάνω για σένα;". Του απαντά: "Κύριε, θέλω να αποκτήσω το φως των ματιών μου"». Για ποιο λόγο τον ρωτάει; Για να μη νομίσει κανείς ότι αυτός μεν άλλα θέλει να λάβει, ενώ ο Ιησούς του δίνει άλλα· καθόσον ο Κύριος συνηθίζει κάθε φορά στην αρχή να καθιστά ολοφάνερη την αρετή των θεραπευομένων και να την αποκαλύπτει σε όλους και έπειτα να παρέχει τη θεραπεία, αφενός μεν για να οδηγήσει και τους άλλους ανθρώπους στη  μίμησή τους, αφετέρου δε για να αποδείξει ότι επάξια απολαμβάνουν τη δωρεά. Το ίδιο έκανε και στην Χαναναία γυναίκα, το ίδιο και στον εκατόνταρχο, το ίδιο και στην αιμορροούσα, μάλλον όμως η θαυμάσια εκείνη γυναίκα πρόφθασε την ερώτηση του Κυρίου. Αλλ΄ όμως παρά το γεγονός αυτό, δεν την άφησε να περάσει απαρατήρητη, αλλά και ύστερα από τη θεραπεία την αποκαλύπτει σε όλους. Έτσι απέδιδε μεγάλη σημασία στο να διακηρύσσει τα κατορθώματα εκείνων που Τον πλησίαζαν και να τα παρουσιάζει μεγαλύτερα από ό,τι ήταν. Το ίδιο,λοιπόν, κάνει και εδώ.

   Έπειτα, αφού του είπε ο τυφλός τι ακριβώς ήθελε, τον λυπήθηκε και άγγιξε τα μάτια του. Το άγγιγμα αυτό βέβαια είναι η μόνη αιτία της θεραπείας για την οποία και ήλθε στον κόσμο. Μολονότι όμως η θεραπεία αυτή ήταν έλεος και χάρις, εντούτοις ζητεί να βρει εκείνους που αξίζουν να την λάβουν. Το ότι δε ο τυφλός ήταν άξιος γι’ αυτήν, αποδεικνύεται από το ότι φώναξε δυνατά και από το γεγονός ότι, όταν θεραπεύθηκε, δεν απομακρύνθηκε από τον Κύριο, όπως κάνουν πολλοί άλλοι, που ύστερα από τις ευεργεσίες φέρονται με αγνωμοσύνη. Αυτός, όμως, δεν ήταν τέτοιος άνθρωπος, αλλά και πριν από τη δωρεά ήταν καρτερικός και ύστερα από τη θεραπεία ευγνώμονας. Πραγματικά ακολούθησε τον Ιησού.

ΠΗΓΗ: Ιερού Χρυσοστόμου έργα, Πατερικές εκδόσεις «Γρηγόριος Παλαμάς».

Πηγή

Η αποχριστιανοποίηση ...όποιου χριστιανισμού έμεινε στην Ευρώπη...

.

Βέλγιο:

Αφαίρεσαν τον σταυρό από το καπέλο του Αγίου των Χριστουγέννων για να «μην προσβάλλουν τις άλλες θρησκείες»!

H βελγική εθνική ασφαλιστική εταιρεία Solidaris προέβη στην αφαίρεση του Σταυρού από το καπέλο του Αγίου των  Χριστουγέννων «Sinterklaas» (του τοπικού αντίστοιχου του Άγιου Βασίλη) σε μια φωτογραφία που διανεμήθηκε.

Ο χριστιανικός Σταυρός που παραδοσιακά κοσμεί το κέντρο του καπέλου αντικαταστάθηκε από έναν κύκλο. Σύμφωνα με την εταιρεία, αυτό έγινε για να «μην αποκλείεται κανένα παιδί» και επειδή «η γιορτή δεν είναι πλέον θρησκευτική, αλλά γιορτή για όλα τα παιδιά, ανεξάρτητα από το θρήσκευμα που εξασκούν».

Αντί για σωστή Παιδεία ...κακόγουστη φάρσα!

 Έρχεται η «Happy Friday» στα Δημοτικά Σχολεία της χώρας

katanixis.gr: Είναι κάποια θέματα που συμβαίνουν γύρω μας, σαν σε κακόγουστη φάρσα...

Αφού λύσαμε όλα τα άλλα σοβαρά προβλήματα παιδείας, διαρρέεται μια είδηση, στο πνεύμα της καταναλωτικής μανίας της άλλης με το επίθετο black, μια ακόμη Friday μπουκάρει ακάλεστη στην καθημερινότητά μας.

Η παιδική ξεγνοιασιά και ανεμελιά, σερβίρεται προς λαϊκή κατανάλωση, σαν θέμα

Για τα λεφτά και τα κτήματα συζητούν και τσακώνονται! Για την Πίστη; Πλήρης αδιαφορία!

Αυτή δυστυχώς είναι η ζοφερά κατάστασις που επικρατεί εις το Πατριαρχείον

Ένστασις της Κυβερνήσεως δια τον διαβόητον οικουμενιστήν Σεβ. Γαλλίας

   Εις το επίσημον ανακοινωθέν αναχωρήσεως του Πατριάρχου Κων/λεως από την Πόλιν δια την θρησκευτικήν συνδιάσκεψιν των Αθηνών ανεφέρετο ότι: 

   «Την Πατριαρχικήν Συνοδείαν αποτελούν ο Σεβ. Μητροπολίτης Κυδωνιών κ. Αθηναγόρας, ο Πανοσιολ. Μ. Αρχιδιάκονος κ. Θεόδωρος και ο Εντιμ. κ. Θεμιστοκλής Καρανικόλας, εκ των υπαλλήλων των Πατριαρχείων».

  Εις τα πρόσωπα αυτά δεν συγκατελέγετο ο Σεβ. Γαλλίας. Είχε προσκληθή ιδιαιτέρως η απεσιωπήθη; Αν είχε προσκληθή ιδιαιτέρως τότε διατί προσεκολλήθη εις την επίσημον συνοδείαν

«ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΛΩ, ΒΕΒΑΙΑ, ΝΑ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΖΕΤΕ (όπως ο Πανθρησκειαστές-Οικουμενιστές) ΟΤΙ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΟΛΕΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ»!!!

Ομιλία Αγίου Πορφυρίου για την Ορθοδοξη Πίστη

2 Δεκεμβρίου: Εορτή του Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου

Τη μνήμη του Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου τιμά σήμερα, 2 Δεκεμβρίου, η Εκκλησία μας. Ο όσιος Γέρων Πορφύριος, κατά κόσμον Ευάγγελος Μπαϊρακτάρης, γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1906 μ.Χ., στην Εύβοια, στο χωριό Άγιος Ιωάννης της επαρχίας Καρυστίας.

Οι γονείς του, Λεωνίδας Μπαϊρακτάρης και Ελένη, το γένος Αντωνίου Λάμπρου, ήταν ευσεβείς και φιλόθεοι άνθρωποι. Ο πατέρας του, μάλιστα, ήταν ψάλτης στο χωριό και είχε γνωρίσει προσωπικά τον Άγιο Νεκτάριο. Η οικογένειά του ήταν πολυμελής

Μασωνία και Θρησκευτικά

Πηγή

Αποκλειστικό: Το Πατρ. Βουλγαρίας διαψεύδει πως κοινωνεί με την σχισματική “Εκκλησία” των Σκοπίων

Πηγή: katanixis.gr

katanixis.gr: Κατόπιν επικοινωνίας της Ιστοσελίδας μας με την Βουλγαρική Εκκλησία και συγκεκριμένα με την κ. Десислава Панайотова (Desislava Panayotova), υπεύθυνης δημοσίων σχέσεων του Πατριαρχείου της Βουλγαρίας, στην οποία μεταφέραμε τις αντιδράσεις του πιστού λαού για το θέμα (εδώ και εδώ), λάβαμε κατηγορηματικά την εξής διαβεβαίωση:

“Έγινε ένα σοβαρό λάθος στη μετάφραση του κειμένου της Βουλγαρικής Εκκλησίας στα Ελληνικά. Το αρχικό κείμενο δεν κάνει λόγο για κοινωνία με την σχισματική

Η ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ είναι εδώ! --Αυτά που κρύβουν οι ρασοφόροι, για να μην ξυπνήσει ο λαός!

Το ερώτημα που παραμένει είναι:  Σε ποιόν Θεό;

Άρχισαν τα ...όργανα!!!

   

    Κάποιοι ἱερωμένοι καὶ κάποια ἱστολόγια (ὅπως συνέβη καὶ μὲ τὸν Ἅγιο Παΐσιο) χρησιμοποιοῦν λόγους ἢ πράξεις τῶν συγχρόνων Ἁγίων, γιὰ νὰ καταδείξουν-ἀποδείξουν ὅτι ὁ Βαρθολομαῖος εἶναι Πατριάρχης θεοπρόβλητος καὶ ὀρθόδοξος! Καὶ ὁ μὲν Βαρθολομαῖος καὶ οἱ Οἰκουμενιστὲς χρησιμοποιοῦν τὴν ἁγιοκατάταξη πρὸς ὄφελός τους, καὶ βιάζονται, μάλιστα, καὶ συντέμνουν τὸ χρόνο γιὰ ἁγιοκατατάξεις ἐκείνων ἀκριβῶς τῶν Γερόντων, ποὺ βλέπουν ὅτι ὁ λαὸς τοὺς εὐλαβεῖται, ὥστε νὰ καρπωθοῦν αὐτὴν τὴν εὐλάβεια καὶ νὰ τὴν ἀνταλλάξουν μὲ νέα οἰκουμενιστικὰ ἀνοίγματα, παραπλανώντας καὶ ποδηγετώντας τοὺς πιστοὺς νὰ πιστέψουν ὅτι, ἀφοῦ πρόβλεψαν οἱ Ἅγιοι τὴν ἀνάδειξή τους σὲ Ἐπισκόπους καὶ Πατριάρχες, εἶναι οἱ …καταλληλότεροι! Ξεχνοῦν, ὅμως, ὅτι ὁ Θεὸς δίνει ἄρχοντες κατὰ τὴν καρδίαν τοῦ λαοῦ καὶ ὅτι δὲν προεξοφλεῖ τὴν ὀρθόδοξη πορεία κάποιου ἡ «προόραση» ἑνὸς Ἁγίου ὅτι θὰ γίνει Πατριάρχης. Γιατὶ ἔχουμε τὸ παράδειγμα τοῦ Ἰούδα, τὸν ὁποῖο ὁ ἴδιος ὁ Κύριος τὸν ἐξέλεξε, ἀλλὰ κατέληξε νὰ γίνει προδότης!

Πηγή

Ο Βαρθολομαίος γέρνει προς Βατικανό!

Νέα βόμβα από σχισματικούς! Επιστολή “Πατριάρχη Κιέβου” στη Ρωσική Εκκλησία για διάλογο

-Δεν τα βρήκε με το Φανάρι;

Αλλάζουν οι ισορροπίες στην Ορθοδοξία και ο Βαρθολομαίος γέρνει προς Βατικανό

Του Μάνου Χατζηγιάννη

Ένα νέο περιστατικό με μια άκρως σημαντική κίνηση σχισματικών της Ορθοδοξίας είχαμε τις προηγούμενες ημέρες σύμφωνα με πληροφορίες του ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ.
Μετά το αίτημα των Σκοπιανών σχισματικών της αυτοαποκαλούμενης “μακεδονικής εκκλησίας” για να τους “αγκαλιάσει” το Βουλγαρικό Πατριαρχείο, αίτημα που έγινε καταρχήν αποδεκτό, είχαμε μια νέα προσπάθεια προσέγγισης και
μάλιστα πιο…δύσκολη και περίπλοκη!

Εβλασφήμησεν ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως;

Γράφει  ο  Πρεσβύτερος  Ευστάθιος  Κολλάς,  ἐπίτιμος Πρόεδρος  Ι.Σ.Κ.Ε

  ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟ ΦΑΝΤΑΖΟΤΑΝ, ότι Ορθόδοξος Πατριάρχης και μάλιστα της Κωνσταντινουπόλεως θα αποτολμούσε ποτέ, να ΑΥΤΟΜΟΛΗΣΕΙ προς τον αβάπτιστον μέγα Αιρεσιάρχη Πάπα της Ρώμης!     

    ΔΥΣΤΥΧΩΣ, συνέβη και αυτό το απίθανο έγκλημα στις ημέρες μας, σε βάρος της Ορθοδόξου κατά ανατολάς Εκκλησίας του­ θεανθρώπου Σωτήρα μας Ιησού­ Χριστού­, που τη­ν ίδρυσε με το Τίμιον, Πανάγιον και Ζωήρητον Αίμα Του. Και το διέπραξε, αυτό το έγκλημα, σε βάρος της "αμωμήτου αυτής Εκκλησίας μας", αδίστακτος, και κατά φημισμόν πλέον, αναφερόμενος ως Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, κ. Βαρθολομαίος Αρχοντώνης. (Άπαγε της βλασφημίας).

   Ο Κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΑΡΧΟΝΤΩΝΗΣ αγνόησε, ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΚΑΙ ΕΤΣΙΘΕΛΙΚΑ, τους πάντας, και τους αγνοεί εισέτι, παρ’ ότι σύμπας ο Ορθόδοξος κόσμος διαμαρτύρεται έντονα, και με στεντόρειες φωνές και ηρωϊκές ενέργειες και πράξεις τους, για το θλιβερό κατάντημά του, αλλά προσέτι, και Πατριάρχες, Αρχιεπίσκοποι, Επίσκοποι, Τίμιον Πρεσβυτέριον, και ο Μοναχισμός της Εκκλησίας του Χριστού, έχουν ξεχωρίσει τ­ην στάση τους απέναντι σ’ αυτόν τον υπόδικον αιρέσεων Βαρθολομαίον Αρχοντώνη. 

"Μετάφραση" χθεσινής φωτογραφίας!

Ὁ "ὀρθόδοξος" Πατριάρχης Βαρθολομαῖος Ἀρχοντώνης  -χθὲς στὸ Φανάρι-

λιβανίζει "ὀρθόδοξους" καὶ αἱρετικούς, 

ἔχοντας φροντίσει οἱ αἱρετικοὶ νὰ τιμῶνται,

ἱστάμενοι ...ψηλότερα, σὲ τιμητικὰ στασίδια!!!

«Ορθόδοξα» Οικουμενιστικά οράματα: Εύχεται την ανακαίνιση της Ορθοδοξίας μέσω του Διαφωτισμού.

      Οι Οικουμενιστές αγάπησαν μία γυναίκα πιο μοντέρνα, αφού η Εκκλησία μας τους φαίνεται παραδοσιακή κι οπισθοδρομική!

«Και η Ορθοδοξία θα βιώσει έναν διαφωτισμό»!

Ο καθηγητής θρησκειολογίας Βασίλειος Μακρίδης, ο οποίος είναι ερευνητής στο πανεπιστήμιο του Έρφουρτ, πιστός στα οικουμενιστικά ιδεώδη, εύχεται σε συνέντευξή του στο γερμανικό ραδιόφωνο, την ανακαίνιση της Ορθοδοξίας μέσω του Διαφωτισμού (ἐδῶ).

Αποσπάσματα της συνέντευξης σε μετάφραση από τα Γερμανικά:

«Οι Ορθόδοξοι της Διασποράς αναπτύσσονται σε μία προοδευτική κατεύθυνση. Ας μην ξεχνάμε, ότι υπάρχουν και πολλοί προσήλυτοι σε αυτές τις κοινότητες, που φέρνουν καινούργια στοιχεία στο παιχνίδι....

Ο Διαφωτισμός αποτελεί για την Δυτική Χριστιανοσύνη μία σπουδαία τομή... Οι δύο εκκλησίες της Δύσης είναι λοιπόν μεταδιαφωτισμικές εκκλησίες. Ο Διαφωτισμός ήταν σίγουρα γι’ αυτές μία δύσκολη εμπειρία, αλλά την επεξεργάστηκαν με την απαιτούμενη κριτική σκέψη και τελικά επέκυψε κάτι θετικό για την μεταγενέστερη ανάπτυξή και την ταυτότητά τους. Οι Ορθόδοξοι δεν το έχουν πράξει ακόμα... Ο Διαφωτισμός είναι μία σημαντική εποχή και οι Ορθόδοξοι χρειάζονται μία κριτική αντιμετώπισή του μέσα στα πλαίσια της μοντέρνας εποχής. Υπάρχουν όλο και πιο πολλοί Ορθόδοξοι που εύχονται μία επίκαιρη προσαρμογή της Ορθοδοξίας στις απαιτήσεις των μοντέρνων καιρών...

Για πολλούς Ορθόδοξους η Δύση αποτελεί τον χώρο της πτώσης...

Οι 1,8 – 1,9 εκατομύρια της Γερμανίας είναι συχνά πιο φιλελεύθεροι από τις μητρικές τους Εκκλησίες...».

Η ευθύνη των πνευματικών πατέρων για την πνευματική καρποφορίας των τέκνων τους!

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης:

Οι κατά σάρκα και πνεύμα πατέρες και η ευθύνη

της πνευματικής καρποφορίας  των τέκνων τους

Από το βιβλίο «ΝΕΑ ΚΛΙΜΑΞ»: Ερμηνεία του Όγδοου Αναβαθμού του Γ΄ ήχου: «Κύκλῳ τῆς τραπέζης σου εὐφράνθητι, καθορῶν σου Ποιμενάρχα, τὰ ἔκγονα φέροντα, κλάδους ἀγαθοεργίας».

   Απόδοση στην Νεοελληνική

Σάββας Ηλιάδης, δάσκαλος –Κιλκίς

  Αυτόν τον Αναβαθμό τον δανείστηκε ο μελωδός από τον 127^ο Ψαλμό του Δαβίδ, όπως και  τον προηγούμενο Αναβαθμό. Εκεί γράφεται το εξής, γι’ αυτόν που έχει φόβο Θεού: «μακάριος εἶ, καὶ καλῶς σοι ἔσται. ἡ γυνή σου ὡς ἄμπελος εὐθηνοῦσα ἐν τοῖς κλίτεσι τῆς οἰκίας σου· οἱ υἱοί σου ὡς νεόφυτα ἐλαιῶν κύκλῳ τῆς τραπέζης σου» (Ψαλμ. 127,3).  Και αυτά μεν τα αγαθά δόθηκαν ως ευλογίες στον σωματικό και κατά σάρκα Ισραήλ της Παλαιάς Διαθήκης. Στον δε νοητό και κατά πνεύμα νέο Ισραήλ, δηλαδή στον χριστιανικό λαό, δόθηκαν άλλες ευλογίες πνευματικές, κατά τον Κάλλιστο και τον Ευθύμιο. Δηλαδή, ως γυναίκα μεν εννοείται η ψυχή, η οποία συνυπάρχει μέσα στο σώμα και ανθοφορεί με τις αρετές, σαν το αμπέλι. Ως σπίτι δε, δόθηκε σ’ αυτόν (τον νέο Ισραήλ) το σώμα, το οποίο είναι καθαρό από την αμαρτία και στολισμένο με τις καλές πράξεις. 

Ως παιδιά, τέλος, του δόθηκαν οι μαθητεύοντες σ’ αυτόν, οι οποίοι είναι και οι διάδοχοι των αρετών του και αναφύονται σαν τα τρυφερά νέα φυτά των ελαιών και αυξάνουν κατά την πνευματική ηλικία και τον περικυκλώνουν, όταν τους διδάσκει και τους φιλεύει

Βαρθολομαίος: «Έφθασεν η ώρα να ασχοληθώμεν και με τα εμπόδια εις την αποκατάστασιν της πλήρους κοινωνίας των Εκκλησιών»!!!

«Ἰδοὺ ἤγγικεν ἡ ὥρα» ποὺ ἡ Ἐκκλησία τοῦ Κυρίου καθ’ ὁλοκληρίαν «παραδίδοται εἰς χεῖρας» αἱρετικῶν!!!

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο τίμησε τον ιδρυτή του Άγιο Απόστολο Ανδρέα τον Πρωτόκλητο

Γράφει ο Βασίλης Αλεξίου

  Σε πανηγυρική ατμόσφαιρα το Οικουμενικό Πατριαρχείο τίμησε τη μνήμη του ιδρυτού του,  Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου. Την Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου, τελέστηκε Πατριαρχική και Συνοδική Θεία Λειτουργία στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος χειροτόνησε στο βαθμό του Πρεσβυτέρου και χειροθέτησε σε Μέγα Πρωτοσύγκελλο τον π. Ανδρέα Σοφιανόπουλο.

Στην ομιλία του, πριν από τη χειροτονία του νέου Πρεσβυτέρου, ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφέρθηκε στο εκκλησιαστικό ήθος, την αφοσίωση, την αποτελεσματικότητα και το πνεύμα αυτοθυσίας που επέδειξε ο π. Ανδρέας. «Εις την διακονίαν σου εξετιμήθη η σεμνότης, η σιωπή, η εχεμύθεια, η σοβαρότης και η υπομονή εις τας δυσκόλους περιστάσεις, διότι πάντες γνωρίζομεν ότι η διακονία

Η «ενότητα» των Οικουμενιστών δεν είναι η ενότητα της Εκκλησίας

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Μία ἀπὸ τὶς πιὸ γνωστὲς διαστροφὲς καὶ παραχαράξεις τῶν Οἰκουμενιστῶν σὲ βάρος τῆς Μίας Ἀληθείας εἶναι τὸ μήνυμα τους γιὰ ἐκκλησιαστικὴ ἑνότητα. Τὸ μήνυμα τους αὐτὸ ἐκφράζεται συνήθως μὲ τὴν ἀποκομμένη ἀπὸ τὸ συνολικὸ κείμενο καὶ νόημα εὐαγγελικὴ ἔκφραση «ἵνα ἓν ὦσιν». Διαφημίζοντας καὶ προσφέροντας τὴν πολυπόθητη γιὰ τὸν μεταμοντέρνο, παθολογικὰ ἀνασφαλὴ καὶ κατακερματισμένο σὲ πάμπολλες ἀτομικότητες ἄνθρωπο ἑνότητα —κατὰ παράδοξο τρόπο οἱ πρόγονοί μας, ἂν καὶ παλαιότεροι, δὲν θυσίαζαν τὴν Ἀλήθεια στὸν βωμὸ τῆς ἑνότητας— ἔχουν καταφέρει νὰ σπρώξουν τὸ ποίμνιο σὲ μία λατρεία καὶ ἄκριτη ὑπέρασπιση της, ἀκόμα κι ἂν τὸ θυσιαζόμενο στὸν βωμό της διακύβευμα εἶναι ἡ ὑπεράσπιση τῆς Ἀληθείας τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας Του. 

Στὴν πραγματικότητα ὅμως ἡ ἑνότητα τῶν Οἰκουμενιστῶν εἶναι μία παραγωγὴ διχασμοῦ τῶν πιστῶν σὲ πολλοὺς ἑνωτικοὺς καὶ σὲ λίγους ἀνθενωτικούς. Ἂν καὶ αὐτοὶ οἱ χαρακτηρισμοὶ μᾶς φαίνονται γνωστοὶ καὶ μᾶς γεννοῦν συνειρμοὺς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ παρελθόντος, ἔχουν πάρει σήμερα τὴν γνωστὴ οἰκουμενιστικὴ καὶ ἐσχατολογικὴ χροιά (δὲν ἀναφέρονται δηλ. μόνο στὴν προσπάθεια ἑνότητας μὲ τὸν Παπισμό) περιλαμβάνοντας τὴν ἑνότητα πρώτα μὲ ὅλες τὶς αἱρέσεις καὶ μελλοντικὰ μὲ ὅλες τὶς θρησκεῖες.

Τὰ αἴτια αὐτῆς τῆς «ἑνωτικῆς» πλάνης εἶναι πολλά. Τὸ κυριώτερο ὅμως —ὡς φυσικὸ ἐπακόλουθο τῆς ἔλλειψης κατήχησης ἀπὸ τοὺς ποιμένες— εἶναι ἡ ἄγνοια τῶν πιστῶν ὡς πρὸς τὴν φύση καὶ τὴν σημασία τῆς ἑνότητας στὴν Ἐκκλησία.

Ἑνότητα γιὰ τὴν Ἐκκλησία (βλ. καὶ Κωνσταντῖνο Μουρατίδη, «Ἡ οὐσία καὶ τὸ πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας», σελ. 180-182) σημαίνει πρῶτον τὴν παραδοχὴ ἀπὸ ὅλα τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας —ἄνευ ἐξαιρέσεως— τῶν δογματικῶν ἀληθειῶν, ποὺ μᾶς ἀπεκάλυψε ὁ Χριστός, κήρυξαν οἱ Ἀπόστολοι καὶ διατύπωσαν καὶ ἑρμήνευσαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες καὶ οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι μὲ τοὺς ἀνάλογους ὅρους.

«Εἰς τὴν ἑνότητα, φησί, τῆς πίστεως. Τοὐτέστιν, ἕως ἂν δειχθῶμεν ἅπαντες μίαν πίστιν ἔχοντες. Τοῦτο γάρ ἐστιν ἑνότης πίστεως, ὅταν πάντες ἓν ὦμεν, ὅταν πάντες ὁμοίως τὸν σύνδεσμον ἐπιγινώσκωμεν» (Ἰω. Χρυσόστομος, Εἰς Ἐφεσ. ὁμιλ. 11,3. P.G. 62, 83). Ἐδῶ ἐμφανίζεται κατὰ παράδοξο ἀλλὰ καὶ μοναδικὸ τρόπο καὶ ἡ ἀληθινὴ ἔννοια καὶ σημασία τῆς διαφορετικότητας: Ὁ κάθε ξεχωριστὸς καὶ μοναδικὸς ὡς πρὸς τὴν δημιουργία του ἀπὸ τὸν Θεὸ ἄνθρωπος, ἐλευθέρως καὶ οἰκειοθελῶς, μὴ ζητῶν τὰ ἑαυτοῦ καὶ πρωτοκαθεδρίες, διακονῶν καὶ μὴ διακονούμενος, ὑποτάσσει τὸ Ἐγώ του στὴν ἀποκεκαλυμμένη Ἀλήθεια καὶ στὴν αὐθεντία τῆς διδασκαλίας τῶν Ἁγ. Πατέρων καὶ τῶν ὅρων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ γινόμενος ἓν σῶμα μὲ τοὺς ἀδελφούς του, ζεῖ μαζί τους τὸ θαῦμα τῆς Μίας Ἐκκλησίας.

Ἰδίως οἱ ὅροι τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων εἶναι γιὰ τὸν Ἅγιο Χρυσόστομο «τὸ στερρὸν καὶ ἀσάλευτον» (Ἰω. Χρυσόστομος, Ρωμ. ὁμιλ. 32, 1 P.G. 52, 402), αὐτὸ ποὺ δὲν κλονίζεται, δὲν παραλάσσεται ἀνάλογα τὶς ἐπικρατοῦσες συνθῆκες καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀναιρεθεῖ ἀκόμα καὶ γιὰ χάρη τῆς ἑνότητας, ἐπειδὴ ἡ ἀναίρεση αὐτὴ ἀντὶ γιὰ ἑνότητα θὰ φέρει διχασμό. «Ἡ δὲ διχοστασία πόθεν. Ἀπὸ τῶν δογμάτων τῶν παρὰ τὴν διδαχὴν τῶν ἀποστόλων» (Ἰω. Χρυσόστομος, Ρωμ. ὁμιλ. 32, 1. P.G. 60, 675).

Δηλαδὴ ἡ ἑνότητα εἶναι ἀγώνας ἐφαρμογῆς τῶν Ἐντολῶν, ἀγώνας ταυτίσεως μὲ τὴν «ἅπαξ παραδοθεῖσα πίστιν», ἀγώνας πρωτίστως γιὰ τὴν ἀπόκτηση ἑνότητας πίστεως ποὺ μᾶς χαρίζει ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος· μ’ ἕνα λόγο ἑνότητα μὲ τὴν Ἀλήθεια! Ὅταν πληγώνεται καὶ λίγο ἔστω αὐτὴ ἡ ἑνότητα Ἀληθείας καὶ Πίστεως, τότε οὐδεμία ἐκκλησιαστικὴ ἑνότητα εἶναι δυνατὸν νὰ εὐδοκιμήσει. Κάθε ἄλλου εἴδους ἑνότητα εἶναι θνησιγενής, προσωρινή, ἀτελέσφορη, καταδικασμένη νὰ διαλυθεῖ ἀργὰ ἢ γρήγορα. Μιὰ τέτοια διχαστικὴ ἑνότητα, εἶναι καὶ ἡ ἑνότητα ποὺ ἐπιζητοῦν οἱ Οἰκουμενιστές, ἀφοῦ ἡ αἱρετικὴ πίστη καὶ οἱ κακόδοξες πρακτικές τους διαφέρουν ἀπὸ αὐτὲς τῶν Πατέρων, τῶν Προφητῶν καὶ τῶν Ἁγίων, ἀπὸ τὴν «ἅπαξ παραδοθεῖσα τοῖς ἁγίοις πίστιν» (Ἰούδα, 3).

Μετὰ τὴν ἑνότητα τῆς Πίστεως ἀκολουθεῖ ἡ ἑνότητα στὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, μία ἑνότητα τόσο μεταξὺ πιστῶν καὶ Θεοῦ, ὅσο καὶ μεταξὺ τῶν πιστῶν τῶν ἴδιων. Ἡ ἑνότητα αὐτὴ ἀποδεικνύει καὶ τὸν θεανθρώπινο χαρακτῆρα τῆς Ἐκκλησίας. Τὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας δὲν ἀποτελοῦν τελετουργίες σωτηρίας ἢ ἐξαγιασμοῦ ἰδιωτικοῦ χαρακτῆρα. Τὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, παρότι ἀόρατα καὶ ἀθέατα, εἶναι ἡ αἰσθητὴ ἀπόδειξη τῆς ἐνέργειας τῆς ἀκτίστου Θείας Χάριτος, εἶναι οἱ θεοδώρητες πράξεις μετάδοσης τῆς οὐράνιας εὐλογίας, ποὺ μεταμορφώνουν τὸν πιστὸ ἄνθρωπο καὶ τὸν καθιστοῦν μέτοχο τῆς καινῆς κτίσης καὶ τῆς τρισηλίου Θεότητας.

Ἰδίως τὸ Βάπτισμα ποὺ ἐνσωματώνει τὸν πιστὸ στὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἡ Θεία Κοινωνία —μὲ τὴν ὁποία ἑνωνόμαστε μὲ τὸν Χριστό καὶ τὸ σῶμα Του δηλ. τὴν Ἐκκλησία ὁλόκληρη— ἀποδεικνύουν τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας. Στὸν Χριστὸ βαπτιζόμαστε, στὸν Χριστὸ κοινωνοῦμε καὶ ἑνωνόμαστε μὲ τὸν Θεό, ἀλλὰ καὶ μὲ ὅλους τοὺς Ἁγίους, μὲ ὅλους τοὺς ἀδελφούς μας Ὀρθόδοξους. Στὸ Ἅγιο Βάπτισμα καὶ στὸ κέντρο ἀναφορᾶς τῆς ἑνότητας, τὴν Θεία Κοινωνία ὁ αὐτοεγκλωβισμὸς τοῦ ἀτόμου μετατρέπεται σὲ ἕνωση μὲ ὁλόκληρη τὴν κτίση. Σὲ αὐτὰ ἐπιτέλους βρίσκει ἡ ὑπαρξιακὴ ἀνάγκη τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου γιὰ ἑνότητα τὴν ἀπόλυτη ἀπάντησή της. Ἔχοντας τὸν ἀκρογωνιαῖο λῖθο, τὸν Χριστὸ ὡς θεμέλιο γινόμαστε ὅλοι λίθοι, ὀργανικὰ ἐντεταγμένοι, ἀπὸ τοὺς ὁποίους οἰκοδομεῖται ἡ Ἐκκλησία ὡς ἕνα σῶμα, τὸ ὁποῖο ποτὲ δὲν θὰ συντριβεῖ δὲν θὰ ἡττηθεῖ. Ὅσοι λίθοι κι ἂν ἀφαιρεθοῦν ἡ Ἐκκλησία δὲν καταρρέει, διότι ἀκριβῶς στηρίζεται σὲ αὐτὸν τὸν Ἕνα λίθο, τὸν Χριστό. «Αὕτη γὰρ ἡ τράπεζα τῆς ψυχῆς ἡμῶν τὰ νεῦρα, τῆς διανοίας ὁ σύνδεσμος, τῆς παρρησίας ἡ ὑπόθεσις, ἡ ἐλπίς, ἡ σωτηρία, τὸ φῶς, ἡ ζωή» (Χρυσοστόμου Ἰω., Εἰς Α΄ Κορ. ὁμιλ. 24, 5. P.G. 61, 205).

Ὅλα αὐτὰ ὅμως εἶναι ξένα γιὰ τοὺς Οἰκουμενιστές. Αὐτοὶ καταλαβαίνουν τὴν «ἑνότητα» ὡς μία σπιριτουαλίστικη ὑπόθεση ὑπαρξιακῶν ἀναγκῶν καὶ φιλοσοφικῶν ἀναζητήσεων, ὡς μία κοινωνικὴ ἀνθρωπίνου χαρακτῆρα ἀναγκαιότητα μὲ ἀνθρωπιστικὲς προεκτάσεις, ὡς τὸ ἀποτέλεσμα μίας ἐξισωτικῆς πορείας, ἡ ὁποία ἀναγείρεται ἀπὸ τὶς ἀνάγκες τῶν καιρῶν, τῆς νέας ἐποχῆς. Εἶναι μία ἑνότητα πτώσης καὶ ὄχι ἀνάνηψης καὶ ἀνύψωσης. Σὲ αὐτὴν τὴν ἑνότητα τὸ Ἐγὼ δὲν ὑποτάσσεται, ἀλλὰ ἀντιθέτως βρίσκει τὴν ἀπόλυτη ἔκφραση του, τὸ ἄτομο δὲν γίνεται ἕνα μὲ τὸ σῶμα ἀλλὰ ἀποτελεῖ τὸ καθένα δικό του σῶμα, ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος δὲν εἶναι ὁ Χριστὸς ἀλλὰ ὁ Ἐπίσκοπος, οἱ ὅροι τῶν Συνόδων δὲν εἶναι «στερροὶ καὶ ἀσάλευτοι» ἀλλὰ μεταβλητοὶ καὶ προσασμοστοί. Γι’ αὐτὸ αὐτοὶ ἔφτιαξαν τὴν δική τους «Νέα Ἐκκλησία» μὲ ἄλλους λίθους, ἡ ὁποία φυσικὰ θὰ συντριβεῖ μιᾶς καὶ ἀποδοκίμασαν τὴν Μία «κεφαλὴ γωνίας». Ἡ ἑνότητα τῶν Οἰκουμενιστῶν μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὸν Θεό.

Ἡ «ἑνότητα» τῶν Οἰκουμενιστῶν εἶναι μία προσποιητή, στὴν πραγματικότητα διχαστικὴ ἑνότητα, ἡ ὁποία ἔχει ὡς μόνο σκοπὸ τὸν διχασμὸ τῶν πιστῶν καὶ τὴν κατάργηση τῆς ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας. Ἐμεῖς ὡς πιστοὶ πρέπει ἐπιτέλους νὰ ἀποφασίσουμε ἂν θέλουμε τὴν ἑνότητα ποὺ μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὸν Θεὸ ἡ αὐτὴ ποὺ μᾶς ἑνώνει μ’ Αὐτόν. 

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου