π. Ευθύμιου Τρικαμηνά: Διευκρινήσεις περί του «καθαιρείσθω» και «ἀνάθεμα ἔστω»

Πρὶν λίγες μέρες σχολιάσαμε τὶς θέσεις κάποιων ἀποτειχισμένων Πατέρων, καὶ ἐπισημάναμε ὅτι ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, δὲν προϋποθέτει τὴν καταδίκη τους (ἐδῶ). Ἐπειδὴ κάποιοι ἀμφισβητοῦν αὐτὴ τὴ θέση, σήμερα δημοσιεύουμε σχετικὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ δύο μελέτες τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ, ποὺ τοποθετεῖ ἁγιογραφικὰ καὶ ἁγιοπατερικὰ τὸ θέμα.

Ὁ π. Εὐθύμιος ἀπαντᾶ σὲ ἁγιορείτη μοναχό. Γράφει μεταξὺ ἄλλων ὁ Ἁγιορείτης καὶ τὰ ἑξῆς:

 «Ἐξ ἄλλου ἀδυνατῶ νά διανοηθῶ ὅτι, κατά τήν μακράν ἐνασχόλησίν του μέ τό θέμα, δέν ἔπεσε στήν ἀντίληψίν του τοὐλάχιστον τό ἐν ἀρχῇ τοῦ Πηδαλίου (σελ. 4, σημ. 2) σχόλιον τοῦ Ἁγ. Νικοδήμου, τό σαφέστατα διακρίνων τόν δυνάμει ἀχαρίτωτον ψευδεπίσκοπον (πρό τῆς Συνοδικῆς καταδίκης του) ἀπό τόν ἐν ἐνεργείᾳ τοιοῦτον (μετά ταύτην)· καί ὅσα περί τοῦ “καθαιρείσθω” κ.λπ. ἐπισημαίνει, φέρων εἰς συνηγορίαν καί τούς Ἁγίους Ἀποστόλους».

Ὁ π. Εὐθύμιος ἀπαντᾶ:

Ἐδῶ πραγματικά, πάτερ, θέλω τήν βοήθειά σου γιά νά διακρίνωμε καί οἱ δύο ἀπό κοινοῦ ποία εἶναι ἡ Παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας ἐπί τοῦ θέματος πού θίγεις. Ἐπειδή λοιπόν, ὄντως ἔχω ἀσχοληθῆ μέ τά γραφόμενα εἰς τό Πηδάλιο σχόλια τοῦ ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, κατέληξα εἰς τό συμπέρασμα ὅτι τά «καθαιρείσθω καί ἀφοριζέσθω», τά ὁποῖα ἀναφέρουν οἱ Κανόνες, ἰσχύουν γιά ὅλα τά ἄλλα θέματα, πλήν τῶν θεμάτων τῆς πίστεως.  Καί ἐκεῖ φυσικά χρειάζεται τό δεύτερο πρόσωπο (ἡ Σύνοδος ἐν προκειμένῳ) ἡ ὁποία θά ἐπιβάλη τά προβλεπόμενα ὑπό τῶν Κανόνων ἐπιτίμια στό συγκεκριμένο πρόσωπο. Εἰς τούς κηρύσσοντας ὅμως, οἱαδήποτε αἵρεσι, δέν ὑπάρχει τό «καθαιρείσθω καί ἀφοριζέσθω» ἀλλά τό «ἀνάθεμα ἔστω».  Αὐτό τό βλέπομε στόν ἀπ. Παῦλο (Γαλ. 1,8), ὅπου δύο φορές μετ’ ἐμφάσεως ἀναθεματίζονται οἱ διδάσκοντες οἱαδήποτε αἵρεσι· εἰς τό Συνοδικό τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅπου ἀναθεματίζονται ὅλες οἱ μέχρι τότε αἱρέσεις καί οἱ αἱρετικοί· σέ πολλούς Ἁγίους και, βεβαίως, σέ πολλούς ἱερούς Κανόνες εἰς τό Πηδάλιο.

Τό πρόβλημα λοιπόν ἑστιάζεται εἰς τό ἑξῆς:

Τό «καθαιρείσθω καί ἀφοριζέσθω», τά ὁποῖα γιά νά ἐνεργοποιηθοῦν εἰς τό συγκεκριμένο πρόσωπο, χρειάζονται τήν ἀπόφασι τῆς Συνόδου, εἶναι τό ἴδιο μέ τό «ἀνάθεμα ἔστω», τό ὁποῖο ἐπιβάλλεται στούς αἱρετικούς καί στίς αἱρέσεις; Χρειάζεται δηλαδή ἡ παρέμβασις τοῦ δευτέρου προσώπου (ἤτοι τῆς Συνόδου) ἤ ὁ λόγος τοῦ ἀπ. Παύλου ἐνεργεῖ διαχρονικά σέ οἱονδήποτε κηρύσσει δημοσίως καί γυμνῇ τῇ κεφαλῇ κάποια αἵρεσι;

Κατ’ ἀρχάς ἡ διάταξις τοῦ λόγου τοῦ ἀποστόλου Παύλου δέν μᾶς ἀφήνει περιθώρια νά σκεφθοῦμε ὅτι, γιά νά ἐνεργήση ὁ ἀναθεματισμός, χρειάζεται κάποια ἄλλη παρέμβασι. Αὐτό τό ἀποδεικνύει ἐπί πλέον καί τό γεγονός ὅτι τοποθετεῖ καθ’ ὑπόθεσιν μεταξύ αὐτῶν πού ἀναθεματίζονται, ἄν διδάξουν κάποια αἵρεσι, καί αὐτούς τούς ἰδίους τούς Ἀποστόλους, ἀκόμη δέ καί τούς ἀγγέλους.  Αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ ἴδια ἡ αἵρεσις, ἐπειδή ἀπ’ εὐθείας μᾶς χωρίζει ἀπό τόν Θεό, ἐμπεριέχει τόν ἀναθεματισμό ἀπό τόν Θεό καί ἀπό τό στόμα τοῦ Χριστοῦ, δηλαδή τόν ἀπόστολο Παῦλο.

Τό ἴδιο ἀκριβῶς γράφει καί τό Συνοδικό τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τήν ἀρχή του γιά τούς αἱρετικούς:

«....καί τάς ἀράς δέ, αἷς ἑαυτούς ὑποβάλλουσιν οἱ παρανομοῦντες, δίκαιόν τε καί ὀφειλόμενον δεῖν ὠήθημεν ἀναγράψαι»· καί κατωτέρω τό Συνοδικό ἀναφέρει: «διό κοινῇ πάντες ὅσον εὐσεβείας πλήρωμα, οὕτως αὐτοῖς τήν ἀράν, ᾗ ἑαυτούς ὑπεβάλοντο, ἐπιφέρομεν».

Δηλαδή ἀναφέρει τό Συνοδικόν τῆς Ὀρθοδοξίας ὅτι τόν ἀναθεματισμό δέν τό ἐπιβάλλει εἰς τούς αἱρετικούς κάποια Σύνοδος, ἀλλά οἱ ἴδιοι ὑποβάλλουν εἰς αὐτόν τούς ἑαυτούς των, λόγῳ τῆς αἱρέσεως.

Μία ἐπί πλέον τρανή ἀπόδειξις διά τό ὅτι ἰσχύει ὁ ἀναθεματισμός

Βαθαίνει το ρήγμα στην Ορθοδοξία!

Επίθεση Βαρθολομαίου στους απόντες της Συνόδου του Κολυμπαρίου:

Προφάσεις & σκοπιμότητες – Οι αποφάσεις ισχύουν για όλους ανεξαιρέτως (ΒΙΝΤΕΟ)

Του Μάνου Χατζηγιάννη

Λίγο πριν από την δύση του 2017 η Ορθοδοξία για ακόμη μια φορά εμφανίζεται βαθιά διχασμένη. Οι βασικοί δύο πόλοι της αντιπαράθεσης, Φανάρι και Μόσχα, μέσα σε λίγες μόνο ώρες επέστρεψαν στην “ψυχροπολεμική” περίοδο του καλοκαιριού του 2016 όταν και συνήλθε στην Κρήτη η γνωστή Σύνοδος.
Από τη μια η Ιερά Σύνοδος της Ρωσικής Εκκλησίας που στην τελευταία της συνεδρίαση για το τρέχον έτος ξεκαθάρισε πως “η ἐν λόγῳ Σύνοδος (Κρήτης) δεν δύναται να θεωρείται Πανορθόδοξη ούτε και οι αποφάσεις της ως δεσμευτικές για όλο το Ορθόδοξο

28 Δεκεμβρίου: Εορτή των Αγίων Δισμυρίων μαρτύρων: Τους έκαψαν ανήμερα τα Χριστούγεννα!

Τη μνήμη των Αγίων Δισμυρίων (20.000) μαρτύρων που κάηκαν στη Νικομήδεια τιμά σήμερα, 28 Δεκεμβρίου, η Εκκλησία μας.

Τον 4ο αιώνα μ.Χ., επί Διοκλητιανού και Μαξιμιανού, οι χριστιανοί της Νικομήδειας ήταν αρκετά πολυπληθείς. Ο επίσκοπος Άνθιμος, άνδρας άξιος και με αυταπάρνηση, κοπίαζε νύχτα – μέρα για τις ψυχές των πιστών.

Η πρόοδος αυτή των χριστιανών κέντρισε το φθόνο των ειδωλολατρών αρχόντων και θέλησαν να εξοντώσουν τη

"Ο Πειραιώς Σεραφεὶμ κοροϊδεύει τον κόσμο"!

Πηγή: synaksiorthodoxon

Πολύ ενδιαφέρον πρόσφατο βίντεο (από Ρουμανία) του αγιορείτη γέροντος Σάββα.

Απαντήσεις σε "επίμαχες" ερωτήσεις.

Ρουμανία, 15 Δεκεμβρίου 2017.
   Πολύ ενδιαφέρον πρόσφατο βίντεο (από Ρουμανία) του αγιορείτη γέροντος Σάββα. Θα το χαρακτηρίζαμε: Απαντήσεις σε "επίμαχες" ερωτήσεις.

ενδεικτικά, στο 7΄, απάντηση σε ερώτηση από το κοινό, για το τι άποψη έχει ο π. Σάββας για την διαφορετική θέση του π. Ευστρατίου απέναντι σε όσους μνημονεύουν. 

Μέρος 8ο, τελευταίο:

https://youtu.be/_sLVtzur5Nc

Πηγή

   Ἀπομαγνητοφώνηση μέρους τῆς συζήτησης τοῦ π. Σάββα μὲ Ρουμάνους, που μᾶς πληροφορεῖ ὅτι ἡ ὅποια διαφορὰ μὲ τὸν π. Θεόδωρο ξεπεράστηκε:

    Ἐρώτηση: Ὁ π. Εὐστράτιος εἶχε ἄλλη θέση. Κάθεται δίπλα στὸν π. Θεόδωρο, λέγοντας ὅτι ὄχι ὅλοι οἱ παπάδες μνημονεύουνε, δηλ. αὐτοὶ μὲ ὀρθόδοξο φρόνημα… (δὲν ἀκούγεται).

    π. Σάββας: Ἐγώ, πάντως, πρώτη φορὰ βλέπω ὅτι ὁ Γέροντάς μου ἔχει διαφορετικὴ θέση μὲ μένα. Δὲν τὄξερα. Εὐχαριστῶ πολὺ μοῦ τὸ εἴπανε.

    Νὰ σᾶς ἐξηγήσω. Εἶχε γίνει μιὰ παρεξήγηση μὲ τὸν π. Θεόδωρο γι’ αὐτὸ το θέμα, γιὰ τὴν Οἰκονομία. Τὸ ξεπεράσαμε· μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ ξεπεράστηκε. Γι’ αὐτὸ καὶ πρὶν ἀπὸ κάμποσο καιρό, πρὶν ἀπὸ δύο βδομάδες περίπου, εἶχε ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης μία ὁμιλία

Η Α΄ Οικουμενική αποφάσισε για το Πάσχα κι όχι για το Ημερολόγιο!

Παρατηρήσεις στο κείμενο της Εκκλησίας

των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών

της 12/25.12.2017

Οἱ Γ.Ο.Χ. μὲ νέο κείμενό τους, «Ἡ μεταβολὴ τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ἡμερολογίου διέσπασε τὴν Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας» (δεῖτε ἐδῶ  κι ἐδῶ) συνεχίζουν νὰ διαστρέφουν τὴν ἀλήθεια.

Στὸ κείμενο αὐτὸ μᾶς ἐστάλη τὸ παρακάτω σχόλιο ἀπὸ τὸν κ. Ἰωάννη Ρίζο.

Εκείνο που θα άξιζε να σχολιάσουμε είναι τα εξής:

   Ο αρθρογράφος αναφερόμενος στον σκοπό σύγκλησης της Α΄ Οικουμενικής  λέει ότι:

     «Καὶ ὅτι δὲν ἀπέβλεψαν ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν ἑορτὴν τοῦ Πάσχα αἱ Οἰκουμενικαὶ Σύνοδοι, ἀλλ’ εἶχον ὑπ’ ὄψιν ἁπάσας τὰς ἑορτὰς καὶ τὰς νηστείας καὶ δι’ ἁπάσας ἀπήτησαν ἑνότητα καὶ ὁμοφωνίαν, ἀποδεικνύεται …. Ἐκ τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Ἁγίου καὶ Μεγάλου Ἀθανασίου, ὅστις –Διάκονος τότε– συμμετέσχεν εἰς τὴν ἐν Νικαίᾳ Σύνοδον, ἣν ἐπιστολὴν ἀπηύθυνε πρὸς τοὺς Ἀφρικανοὺς Ἐπισκόπους καὶ διὰ τῆς ὁποίας λέγει: “...Ἡ μὲν γὰρ (Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος ἐν Νικαίᾳ) διὰ τὴν Ἀρειανὴν αἵρεσιν καὶ διὰ τὸ Πάσχα συνήχθη. Ἐπειδὴ αἱ κατὰ Συρίαν καὶ Κιλικίαν καὶ Μεσοποταμίαν διεφώνουν πρὸς ἡμᾶς καὶ τῷ καιρῷ, ἐν ᾧ ποιοῦσιν οἱ Ἰουδαῖοι, ἐποίουν καὶ οὗτοι. Ἀλλὰ χάρις τῷ Κυρίῳ, ὥσπερ περὶ τῆς πίστεως οὕτω καὶ περὶ τῆς ἁγίας ἑορτῆς γέγονε συμφωνία. Καὶ τοῦτο ἦν τὸ αἴτιον τῆς ἐν Νικαίᾳ Συνόδου”.

   Από την  επιστολή όμως του Μ. Αθανασίου δεν προκύπτει κανένα τέτοιο συμπέρασμα.  Καμία αναφορά για απαίτηση ομοφωνίας στις εορτές και νηστείες! Αντιθέτως προβάλλει μόνο το θέμα του μη κοινού εορτασμού του χριστιανικού με το Εβραϊκό πάσχα!  Ο άγιος λέει ότι η Σύνοδος έγινε, γιατί οι χριστιανοί στη Συρία και Κιλικία και Μεσοποταμία διαφωνούσαν με τους υπολοίπους γιατί εόρταζαν το πάσχα μαζί με τους Ιουδαίους. Δεν λέει ότι οι εν λόγω  Εκκλησίες εξέπεσαν στον άδη λόγω της ασυμφωνίας εορτασμού με τους άλλους χριστιανούς. Ο άγιος δεν αναφέρει ότι η Σύνοδος έγινε γιατί δεν εορτάζαμε όλοι το πάσχα ταυτόχρονα, αλλά για τον κίνδυνο ταύτισης ή σύγχυσης της πίστης μας με αυτής των θεομάχων Ιουδαίων.

   Στην παραπάνω αναγκαιότητα έχει την ύπαρξη του και ο Πασχάλιος Κανών. Ορίστηκε έτσι ώστε να μην υπάρχει ταυτόχρονος εορτασμός του πάσχα των χριστιανών με το Εβραϊκό και δεν αποσκοπούσε να εξασφαλίσει ταυτόχρονο εορτασμό του

Διάλογος μετά πρωτειομανούς:

Πρόσωπο σε κοινωνία και ατομο αδύνατο να κοινωνήσει.

Ένα θεωρητικό σχήμα ανύπαρκτο και αντιπατερικό

 

Ερώτηση πρώτη.

Ερώτηση δευτέρα  

Ερώτηση τρίτη

 Γεώργιου Ιωάννου Καραλή

ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ. Ζούμε στον εικοστό αιώνα. Δεν μπορούμε σήμερα να μιλάμε με την ίδια ορολογία των πατέρων. Οι Πατέρες χρησιμοποίησαν την κουλτούρα της εποχής των και προσπάθησαν να αρθρώσουν ένα δόγμα κατανοητό από τους ανθρώπους εκείνης της εποχής. Οι απαντήσεις που δώθηκαν ήταν σημαντικές για να προφυλλάξουν τον χριστιανισμό από διάφορες αιρέσεις, αιρέσεις που σήμερα δεν υπάρχουν. Αυτό βέβαια είχε σαν άμεση συνέπεια να δημιουργηθούν συγκρούσεις που εκείνη την εποχή έπρεπε να γίνουν για να συνεχίσει να υπάρχει ένας ορθόδοξος χριστιανισμός. Γνωστικοί αρειανοί και μονοφυσίτες καταταλαιπώρησαν τον χριστιανισμό, αλλά με τις απαντήσεις που δώθηκαν η ορθοδοξία έγινε σαφής και διαφοροποιήθηκε από την αίρεση. Σήμερα όμως δεν μπορούμε να επαναλαμβάνουμε τις ίδιες απαντήσεις, αλλά θα πρέπει να τις εκφράσουμε με διαφορετικό τρόπο από την στιγμή που δεν υπάρχουν οι ίδιες αιρέσεις. Στην σημερινή εποχή δεν είναι τόσο σημαντικό κανείς να εξηγήσει το τριαδολογικό και χριστολογικό δόγμα. Αυτό έχει επιτευχθεί από τους Πατέρες. Στην σημερινή εποχή θα πρέπει να επικεντρωθούμε στην εκκλησιολογία και να την εκφράσουμε πιο αναλυτικά και με πιο σαφή τρόπο από τους πατέρες γιατί οι ίδιοι δεν ασχολήθηκαν με σχολαστικό τρόπο με το αντικείμενο της εκκλησιολογίας.

Κατά δεύτερο λόγο κληρονομήσαμε από τις παλαιές εποχές διαιρέσεις του χριστιανικού κόσμου. Οι χριστιανοί σήμερα δεν ασχολούνται τόσο με την χριστολογία και την τριαδολογία, αλλά είναι διαιρεμένοι σε τρεις εκκλησίες. Σε ρωμαιοκαθολικούς, σε ορθοδόξους και προτεστάντες. Ποιά από όλες αυτές είναι η Καθολική Εκκλησία; Τί σχέση έχουν οι τρεις διαιρεμένες εκκλησίες με την Καθολική Εκκλησία; Πόσο απέχουν αν απέχουν από Αυτήν; Αυτά είναι τα σημαντικά ερωτήματα που σήμερα αποσχολούν τον μοντέρνο κόσμο και που όταν λυθούν θα μπορέσουμε να ενωθούμε όλοι οι χριστιανοί που διαιρεθήκαμε.

Κατά τρίτο λόγο όταν θα γίνει αυτή η προσέγγιση και πολυπόθητη ένωση ο σύχνονος κόσμος θα συνειδητοποιήσει καλύτερα τον χριστιανισμό και αυτός θα μπορέσει να διαδραματήσει ένα πρωταρχικό ρόλο στην διαμόρφωση της κουλτούρας της εποχής και στην καλυτέρευση μιας κοινωνίας που συνταράσσεται επανειλλημένως από συνεχείς κρίσεις και συγκούσεις. Η ορθοδοξία κατά την γνώμη μου θα πρέπει να είναι οικουμενιστική. Χωρίς τον οικουμενισμό η ορθοδοξία είναι καταδικασμένη να γίνει περιφερειακή στην σημερινή εποχή. Δεν μπορούμε να ισχυριζόμαστε ότι μόνο εμείς οι ορθόδοξοι είμαστε η Καθολική Εκκλησία και ότι οι ρωμαιοκαθολικοί και προτεστάντες είναι αιρέσεις, δηλαδή συναγωγές του σατανά, κοινότητες που δεν έχουν τίποτε το χριστιανισμό, εκκλησίες που δεν υπάρχει σωτηρία. Αδικούμε την αλήθεια όταν ισχυριζόμαστε τέτοιες απόψεις, διχάζουμε τον κόσμο δημιουργούμε μίση που μας φέρνουν σε αντίθεση με το πνεύμα της σημερινής εποχής. Για τον χριστινισμό δεν θα πρέπει ποτέ να το ξεχνάμε η αγάπη και ο σεβασμός για τον συνάθρωπο είναι απαραίτητη προϋπόθεση. Τί αγάπη δηλώνουμε όταν ισχυριζόμαστε ότι στους ρωμαιοκαθολικούς και προτεστάντες δεν υπάρχει σωτηρία και ότι όποια εμπειρία και αν έχουν, αυτή ταύτη η εμπειρία δεν είναι χριστιανική. Θα μας πάρουν με τις πέτρες οι σύγχρονοι άνθρωποι και θα μας τοποθετήσουν στο ίδιο επίπεδο με τους μουσουλμάνους φονταμεταλιστάς.

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ_ Αν κατάλαβα καλά από αυτά που ισχυρίζεσαι η αλήθεια δεν είναι σημαντική στην σημερινή εποχή. Εκείνο που μετράει είναι να βρίσκεται κανείς σε αγαθές ασχέσεις με τον συνάθρωπο οποιαδήποτε πράξη και αν κάνει. Αν αυτό το μεταφράσω στα ιατρικά δεδομένα εγώ που είμαι γιατρός αν δώ έναν διαβητικό να τρώει γλυκά δεν θα πρέπει να του πώ ότι δεν πρέπει να το κάνει επειδή του βλάπτει την υγεία, για να μην τον προσβάλλω, για να μην γίνω φονταμεταλιστής! Όταν ένας ασθενής πηγαίνει να θεραπεύσει την αρρώστειά του σ΄ένα κομπογιαννίτη γιατρό εγώ δεν θα πρέπει να τον προφυλλάξω, γιατί και ο κομπογιαννίτης γιατρός εξασκεί την ιατρική και έχει σαν απώτερο σκοπό την θεραπέια του ασθενή!!! Δηλαδή ο πραγματικός γιατρός και ο κομπογιαννίτης με το δικό σου σκεπτικό εξισώνονται και όλοι θα πρέπει να ονοματούν γιατροί, για να μην μας πάρει στις πέτρες το πνεύμα της σημερινής εποχής!!! Αν όμως στο επιστημονικό επίπεδο διανοηθείς να πεις ποτέ κάτι τέτοιο τότε, δεν θα σε ονομάσουν φονταμεταλιστή βέβαια, αλλά οπωσδήποτε, θα σου πουν ότι δεν καταλαβαίνεις απολύτως τίποτε. Όταν μιλάμε για Καθολική Εκκλησία ή για το εκφράσω καλύτερα για Καθολική Ορθόδοξη Εκκλησία τότε εννοούμε την πραγματική Ιατρική, αυτή που μπορεί να δώσει μιά θεραπεία στον ασθενή, όταν μιλάμε για προτεστάντες και παπικούς εννοούμε την κομογιαννίτικη ιατρική που δεν είναι σε θέση να επιλύσει κανένα πρόσβλημα σε κανέναν ασθενή, αλλά μόνο του επαναπροσθέσει πιο πολλές δυσχέρειες από αυτές που έχει. Τώρα αν ένας κομογιαννίτης γιατρός θελήσει να γίνει προσύλητος στην πραγματική ιατρική τότε βέβαια θα πρέπει να εκπληρώσει και ορισμένες προϋποθέσεις. Κανένας δεν θα διαννοηθεί ποτέ να πεί στον ιατρικό σύλλογο ότι είναι φονταμεταλιστής γιατί υποχρεώνει τον κομπογιαννίτη γιατρό που θέλει να γίνει αληθινός γιατρός να σπουδάσει ιατρική και να

Η μετάνοια καί η εξομολόγηση σώζει τόν άνθρωπο

 11. Ἡ μετάνοια καί ἡ ἐξομολόγηση σώζει τόν ἄνθρωπο

2η Κατήχηση, 4ο μέρος & 3η Κατήχηση 1ο μέρος, Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων

Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ μετάνοια καί ἡ ἐξομολόγηση σώζει τόν ἄνθρωπο, 2η Κατήχηση, 4ο μέρος & 3η Κατήχηση 1ο μέρος, Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης, Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 26-3-2011 http://www.HristosPanagia.gr

Πηγή

Chrislam: Η Ευρώπη οδεύει στον εξισλαμισμό των Χριστουγέννων

Του Μανώλη Κείου

Έβαλε μπροστά το κορυφαίο σχέδιο της η Πανθρησκεία για να εξισώσει τον αληθινό Θεό με τις άλλες θρησκευτικές πεποιθήσεις.

Η εκ νέου θεολόγηση των Χριστουγέννων βασίζεται στην ψευδή προϋπόθεση ότι ο Ιησούς της Βίβλου είναι ο Ιησούς (Ίσα) του Κορανίου. Αυτή η θρησκευτική σύντηξη, που μερικές φορές αναφέρεται ως «Chrislam», κερδίζει έδαφος σε μια Δύση που βιβλικά είναι αναλφάβητη!

Ένα σχολείο στο Lüneburg ανέβαλε ένα χριστουγεννιάτικο πάρτι

Κοιτώντας την εικόνα της Γεννήσεως

Γράφει ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος, Εισαγγελέας Εφετών Αθηνών*

   Στο πλούσιο υμνολόγιο της Εκκλησίας μας, την παραμονή των Χριστουγέννων, ψάλλεται ένα...
πολύ ωραίο ιδιόμελο, στη διάρκεια της Α΄ Ὥρας, των Βασιλικών Μεγάλων Ωρών.: «Βηθλεὲμ ἑτοιμάζου· εὐτρεπιζέσθω ἡ φάτνη· τὸ Σπήλαιον δεχέσθω, ἡ ἀλήθεια ἦλθεν· ἡ σκιὰ παρέδραμε· καὶ Θεὸς ἀνθρώποις, ἐκ Παρθένου πεφανέρωται, μορφωθείς τὸ καθ᾿ ἡμᾶς, καὶ θεώσας τὸ πρόσλημμα. Διὸ Ἀδὰμ ἀνανεοῦται σὺν τῇ Εὔᾳ, κράζοντες· Ἐπὶ γῆς εὐδοκία ἐπεφάνη, σῶσαι τὸ γένος ἡμῶν».1

Είναι ποίημα, του Πατριάρχου τῆς Ἁγίας Πόλεως τῶν Ἱεροσολύμων Σωφρονίου, καί ψάλλεται σέ ήχο πλ. τοῦ Δ΄.

Αμαρτία και Σωτηρία

Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού

Η κατάργηση των παθών ας γίνεται με τον εξής τρόπο:

Με την εγκράτεια καταργείται η γαστριμαργία.
Με τον θείο πόθο και την επιθυμία των μελλόντων αγαθών καταργείται η πορνεία.
Με την συμπάθεια προς τους φτωχούς καταργείται η φιλαργυρία.
Με την αγάπη και την καλοσύνη προς όλους καταργείται η οργή.
Με την πνευματική χαρά καταργείται η κοσμική λύπη.
Με την υπομονή, την καρτερία και την ευχαριστία προς τον Θεό καταργείται η ακηδία.
Με την κρυφή εργασία των αρετών και την συνεχή προσευχή με συντριβή καρδιάς, καταργείται η κενοδοξία.
Με το να μην κρίνει κανείς τον άλλο και με το να μην τον εξευτελίζει, όπως έκανε ο αλαζόνας Φαρισαίος, αλλά με το να νομίζει τον εαυτό του τελευταίο από όλους καταργείται η υπερηφάνεια.

Έτσι λοιπόν αφού ελευθερωθεί ο νους από τα παραπάνω πάθη και ανυψωθεί στο Θεό, ζει από εδώ τη μακάρια ζωή και δέχεται τον Aρραβώνα του Αγίου Πνεύματος. Και όταν φύγει από εδώ, έχοντας απάθεια και αληθινή γνώση, στέκεται μπροστά στο Φως της Αγίας Τριάδος και καταφωτίζεται μαζί με τους αγίους αγγέλους στους απέραντους αιώνες. 

               Πηγή

Παράδοξες θέσεις μοναχού.

 Λάβαμε τὸ παρακάτω e-mail:

   

Ένας μοναχός που φιλοξενείται σε Μοναστήρι της Βορείου Ελλάδος και τις ομιλίες του αναμεταδίδουν διάφορα μικρής επισκεψιμότητας ιστολόγια, περιέρχεται διάφορες πόλεις και μαζί με τις αγιοπατερικές θέσεις περί μετανοίας, διαδίδει και κακόδοξες θέσεις, επιτίθεται δε εναντίον αποτειχισμένων αδελφών.

Σας στέλνω τη διεύθυνση στο youtube και των ιστολογίων για να το διαπιστώσετε ιδίοις όμασι!

       (Ἀκολουθοῦν τρεῖς διευθύνσεις).

   Ἐπισκεφθήκαμε τὰ συγκεκριμένα ἱστολόγια καὶ ἀκούσαμε κάποια ἀπὸ αὐτὲς τὶς ὁμιλίες καὶ διαπιστώσαμε ὅτι ὑπάρχει πρόβλημα. Σκεφτήκαμε νὰ δημοσιεύσουμε τὶς ὁμιλίες του καὶ νὰ τὶς σχολιάσουμε, ἀλλὰ ἐλπίζουμε ὅτι οἱ σεβαστοὶ Πατέρες τῆς Μονῆς ποὺ τὸν φιλοξενεῖ, πληροφορούμενοι τὸ γεγονὸς θὰ ἀντιληφθοῦν τὸ κακὸ ποὺ γίνεται καὶ θὰ σταματήσουν τὴν διάδοση τέτοιων θέσεων, ὥστε νὰ μὴ δώσουν ἀφορμὴ γιὰ περαιτέρω σκανδαλισμό. Πληροφορηθήκαμε ὅτι κάποιοι ἤδη τοὺς ἔχουν μιλήσει γιὰ τὸ πρόβλημα, ἀλλὰ φαίνεται ὅτι δὲν ἔχουν ἀντιληφθεῖ τὸ μέγεθος του πράγματος.

"...Καὶ τόπος ἦν οὐδείς, τῷ καταλύματι"!

Γράφει ο π. Φώτιος Βεζύνιας

   Χριστούγεννα… Δηλαδή Χριστού Γέννα... Όλοι μιλούν για το γεγονός της γεννήσεως, ιδιαίτερα στη σημερινή πτωχή πνευματικά εποχή.

   Μιλούν… χρησιμοποιώντας μεγάλα και πομπώδη λόγια!.. Αλλά αλήθεια, έφθασε κανείς να αισθανθεί αυτό που ένιωσαν η Παρθένος Μαρία, ο Μνήστωρ Ιωσήφ και το Θείο Βρέφος στη κοιλιά της μητέρας Του;.. Έχουμε άραγε δοκιμάσει  αυτήν την αίσθηση της απόλυτης αδιαφορίας του κόσμου; Της αρνήσεως να συμπεριλάβει έστω και λίγο, μέσα στις τόσες και τόσες φροντίδες του… την φροντίδα μιας γέννας; Μιας γέννας όχι σαν τις άλλες… Μιας γέννας που θα γεννήσει με την σειρά της την Ελπίδα της Σωτηρίας;

   Μας το μεταφέρει υπέροχα ο υμνωδός στα προεόρτια των Χριστουγέννων, με

Ο μόχθος της αναπαύσεως και η ανάπαυση του μόχθου!

Ανάπαυση μέσα στο μόχθο…!

 Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη

Καθηγητού Παν. Αθηνών

   «Λόγισαι την αργίαν, αρχήν της σκοτώσεως της ψυχής».

  Η βασική επιδίωξη των τεχνολογικών κατακτήσεων εντοπίζεται εύστοχα στην εξασφάλιση κάθε φορά και τελειότερων ανέσεων μέσα στην περιοχή του ανθρωπίνου βίου. Η τεχνολογική πρόοδος δηλαδή υπηρετεί δουλικά και ασταμάτητα μια βασική αδυναμία της ανθρωπίνης προσωπικότητος, την ακατάσχετη τάση για άνεση, για ανάπαυση!

    Φαίνεται ότι η νοσταλγία του Παραδείσου, την οποία και ο Μπερδιάγιεφ υπογραμμίζει, συμπυκνώνεται σήμερα (στην κοσμική της διαστροφή) σε μια ψυχική ροπή προς την αμεριμνησία, τη νωχέλεια, την ανάπαυση του σώματος και του νου. Ο τεχνολογικός αιώνας μας, όπως διαμορφώνει τη ζωή μας, εντείνει συνεχώς την ψυχική δίψα για άνεση, για ανάπαυση. Ήδη ο αιώνας αυτός κατόρθωσε να περιορίσει πολλές αναγκαίες εργασίες του ανθρώπου στην απλή πίεση ενός διακόπτη ή ενός ηλεκτρικού πλήκτρου.

   

  Έτσι ο σύγχρονος τεχνολογικός άνθρωπος εμπιστεύεται τις προσδοκίες και τις κρυφές αγωνίες του, για ανάπαυση και άνεση, σε μερικά θαυματουργικά κουμπιά. Θέλει να κινεί μόνο το δακτυλάκι του σε κάθε βασικό ή δευτερεύον έργο της ζωής και … τίποτε περισσότερο!! Ο σωματικός κόπος και μόχθος του φαίνεται σαν μια αδικαιολόγητη αδικία της φύσεως, σαν μια προσβολή της

ΚΑΤΑΔΙΚΗ του Οικουμενισμού, αλλά και ...αποδοχή της Συνόδου της Κρήτης!

Μητροπολίτης Κυθήρων:

ΚΑΤΑΔΙΚΗ του Οικουμενισμού

Σχόλιο (Ἀπὸ “Κατάνυξις”):

    

    Σεβασμιώτατε, είναι μία καλή αρχή, αλλά την υπογραφή σας την βάλατε τον θλιβερό Νοέμβριο του 2016 στην Ιεραρχία,

όταν επικυρώθηκε και απο την Εκκλησία της Ελλάδος η ψευδοσύνοδος του Κολυμβαρίου, που αντίθετα με την σημερινή ποιμαντορική Χριστουγενιάτικη εγκύκλιο σας, εκεί, ο οικουμενισμός ΚΑΤΟΧΥΡΩΘΗΚΕ ΣΥΝΟΔΙΚΑ.

    Βέβαια, ποτέ δεν είναι αργά. Και όπως λέει, ειδικά για την περίσταση αυτή, ο αγωνιστής κληρικός π. Θ. Ζήσης ''ΟΙ ΣΟΦΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΟΤΑΝ ΚΑΝΟΥΝΕ ΛΑΘΗ, ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥΣ ΠΙΣΩ''. Θα περιμένουμε λοιπόν να μας χαροποιήσετε εμπράκτως... Την ευχή σας.

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Πρός

Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί

τόν Χριστώνυμον Λαόν

τῆς καθ΄ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων

«Γένους βροτείου τὴν ἀνάπλασιν πάλαι,

ᾌδων Προφήτης, Ἀββακούμ προμηνύει,

Ἰδεῖν ἀφράστως ἀξιωθεὶς τὸν τύπον˙

Νέον Βρέφος γάρ, ἐξ ὄρους τῆς Παρθένου,

Ἐξῆλθε λαῶν, εἰς ἀνάπλασιν Λόγος».

(Εἱρμός δ΄ ᾠδῆς Χριστουγέννων, Ἰαμβικός)

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,

Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά˙

    Εὐλογημένα, εἰρηνικά, θεοχαρίτωτα καί δωρεοφόρα Χριστούγεννα!

    Ἱερά καί ἁγία, φωταυγής καί μυσταγωγική εἶναι ἡ νύκτα τῶν Χριστουγέννων. Ὁ ἱερός ὑμνογράφος, τό στόμα τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας, ἀναφωνεῖ σέ πανηγυρικό τόνο: «Μεγάλυνον ψυχή μου, τόν ἐκ τῆς Παρθένου, Θεόν σαρκί τεχθέντα. Μεγάλυνον ψυχή

Χριστούγεννα σε ζοφερό τοπίο

                       

   του Νεκτάριου Δαπέργολα 

Διδάκτορος Βυζαντινής Ιστορίας

     Χριστούγεννα του 2017. Άλλοι καιροί πια. Καιροί χαλεποί, καιροί αποστασίας. Φαινομενικά, λίγα πράγματα ίσως δείχνουν να άλλαξαν γύρω μας σε σύγκριση με άλλα, παλαιότερα χρόνια. Πάλι πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, πάλι φωταγωγήθηκαν οι πόλεις, πάλι στολίστηκαν τα σπίτια και τα μαγαζιά στην αγορά. Στην πραγματικότητα όμως, όλα είναι διαφορετικά πλέον. Άλλοι καιροί ζύγωσαν πια - και άλλα ήθη…

     Κάθεσαι να γράψεις κάτι για τα Χριστούγεννα, μα μόνο πικρά σχόλια σού έρχονται πλέον. Πικρά σχόλια για το πραγματικό (και τόσο τραγικά ξεχασμένο) νόημα της μεγάλης εορτής μας. Σχόλια

Από την Υμνολογία των Χριστουγέννων

Το θαύμα της Γεννήσεως του Κυρίου και οι αιώνιοι συμβολισμοί του

   …Μιά μόνο φορά γεννήθηκε ὁ Χριστός καί ἦτο ἀρκετό γιά τήν σωτηρία τοῦ κόσμου. Στήν θέση τοῦ σπηλαίου ὅμως ὑψώθηκαν ἀναρίθμητες ἐκκλησίες, ὅπου ὄχι μόνο μιά φορά τόν χρόνο, ἀλλά κάθε ἡμέρα ἐπαναλαμβάνεται τό θαῦμα τῆς γεννήσεως τοῦ Κυρίου στόν καιρό τῆς τελέσεως τῆς Θείας Λειτουργίας.

  Λοιπόν, ἡ Θεία Λειτουργία, κατά τούς Πατέρες, εἶναι ἡ ἐπανάληψις τοῦ θαύματος τῆς Βηθλεέμ. Μέ μία μόνο διαφορά: ὅτι τότε ὁ Χριστός φανερώθηκε στούς ἀνθρώπους πραγματικά, πρόσωπο μέ πρόσωπο, ὅταν σχεδόν κανείς δέν Τόν ἐπίστευε, ἐνῶ τώρα φανερώνεται κεκαλυμμένα, ἐν μυστηρίῳ καί πλῆθος πιστῶν Τόν ἀκολουθοῦν. Συνεπῶς πιό εὔπιστα ἀποδεικνύονται τά αὐτιά τῶν ἀνθρώπων, διά μέσου τῶν χριστιανικῶν αἰώνων, παρά τά μάτια καί τά χέρια τοῦ περιουσίου λαοῦ πού ψηλαφοῦσαν τόν Χριστό.

    Τότε φανερώθηκε Βρέφος σπαργανομένο στήν φάτνη, ἐνῶ τώρα ἀποκαλύπτεται μέ τήν μορφή τοῦ Ἄρτου καί τοῦ Οἴνου στό Ἱερό Ποτήριο. Τότε ἡ Παρθένος Μαρία Τόν ἐγέννησε, τώρα ἡ Ἐκκλησία Τόν κρατεῖ στήν ἀγκαλιά της. Τότε τό σπήλαιο καί ἡ φάτνη Τόν ἐστέγαζαν, ἐνῶ τώρα τό Ἅγιο Βῆμα Τόν ἀναπαύει. Τότε οἱ Προφῆτες Τόν ἀνήγγειλλαν, τώρα οἱ ἱερεῖς Τόν κηρύττουν. Τότε τρεῖς μάγοι Τόν προσκύνησαν, ἐνῶ τώρα ὅλα τά ἔθνη ὑποκλίνονται μπροστά Του.

   Λοιπόν, μέ ἄλλη μορφή ὁ Χριστός στόν νόμο τῆς Χάριτος. Πανάχραντη Παρθένος τώρα εἶναι ἡ Χριστιανική Ἐκκλησία, ὁ γέροντας Ἰωσήφ συμβολίζει τόσο τήν Παλαιά Διαθήκη ὅσο καί τόν ἐκλεκτό λαό, ὁ ὁποῖος πιστεύει στόν Χριστό στά γεράματά του, δηλαδή στό τέλος τῶν αἰώνων. Ἡ Βηθλεέμ εἶναι ὁ σκληρόκαρδος κόσμος, σπήλαιο εἶναι τό Βῆμα τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὅπου ἐπιτελοῦνται ὅλα τά μυστήρια, φάτνη εἶναι τό Ἅγιο Ποτήριο.

   Οἱ μεγάλοι Προφῆτες: Ἡσαΐας, Ἱερεμίας, Δανιήλ καί Ἰεζεκιήλ συνευρίσκονται στόν νόμο τῆς Χάριτος μαζί μέ τούς τέσσερεις Εὐαγγελιστές· οἱ ἄλλοι δώδεκα Προφῆτες εἶναι οἱ δώδεκα ἅγιοι Ἀπόστολοι τῆς Χάριτος· Ἠλίας εἶναι ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Εὐαγγελιστής, ἐνῶ ὁ μέγας Μωϋσῆς, κατά τόν ἅγιο Γρηγόριο Νύσσης, εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Σωτήρ τοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔβγαλε ἀπό τήν δουλεία τῆς Αἰγύπτου. Οἱ τρεῖς μάγοι εἶναι τά ἔθνη, πού ἐπιστρέφουν στήν ἀληθινή πίστι, τά δῶρα τους εἶναι τά καλά ἔργα, κτήνη εἶναι οἱ πεσμένοι στήν ἁμαρτία ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θέλουν νά μετανοοῦν, ποιμένες εἶναι οἱ ὑπηρέτες τῆς Ἐκκλησίας, ἐνῶ σπάργανα τοῦ Βρέφους εἶναι τά ἱερά ἄμφια.

    Μέ τήν μυστική μορφή ὁ Χριστός γεννᾶται στήν γῆ, ὅσες φορές ἐπιτελεῖται ἡ θεία Λειτουργία. Ἀλλά μέ τρόπο παραδοσιακό, εἰς ἀνάμνησιν τοῦ θαύματος τῆς Βηθλεέμ, ἐθέσπισαν οἱ ῞Αγιοι Πατέρες καί μέ τρόπο ὁρατό νά ἑορτάζεται ἡ γέννησις τοῦ Κυρίου μιά φορά τόν χρόνο, στίς 25 Δεκεμβρίου. Καθιερώθηκε αὐτή ἡ ἑορτή στό τέλος τοῦ χρόνου, διότι ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἦλθε στόν κόσμο στό τέλος τῶν αἰώνων καί σέ καιρό χειμῶνος, διότι οἱ καρδιές τῶν ἀνθρώπων εἶναι κρῦες καί στεροῦνται τῆς θέρμης τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ.

    Ὄχι λιγότερο προετοιμάζεται τώρα ἡ Ἐκκλησία γιά τήν μεγάλη ἑορτή, πού εἶναι ἐνώπιόν μας. Τά τροπάρια τῆς μετανοίας καί κατανύξεως ἀντικαθίστανται μέ ἄλλα ἐγκωμιαστικά, ὅπως ἀκούσαμε καί ἐμεῖς σήμερα. Ἐνδύεται μέ καλύμματα καινούργια καί φωτεινά, στολίζεται μέ ὅ,τι καθαρώτερο, πολυτιμώτερο καί ἐπάξιο γιά τόν Χριστό ἔχει.

   Ἐκτός ἀπ’ αὐτά ἡ Ἐκκλησία σήμερα ἐπιτελεῖ τήν μνήμη ὅλων τῶν ἁγίων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καί ὅλων τῶν ἁγίων Προπατόρων, ἀπό τούς ὁποίους προῆλθε ὁ Χριστός κατά τό σῶμα. Σήμερα μνημονεύονται ὁ Ἀδάμ, ὁ Ἄβελ, ὁ Σήθ, ὁ ἄμεμπτος Ἐνώχ. Ἐπίσης ὁ Νῶε, ὁ Ἀβραάμ ὁ φιλόξενος, ὁ Ἰσαάκ, ὁ Ἰακώβ καί οἱ δώδεκα πατριάρχες.

     Τώρα μνημονεύονται ἡ πραότης τοῦ Μωϋσέως, ἡ ἱκανότης τοῦ Ἀαρών, τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ καί τοῦ μεγάλου Δαβίδ, ἀνδρός κατά τήν καρδίαν τοῦ Θεοῦ, ἀπό τούς ὁποίους γεννήθηκε ὁ Χριστός. Τώρα μνημονεύεται ὁ Δανιήλ, ὁ ἄνδρας τῶν ἐπιθυμιῶν τοῦ Πνεύματος, ὁ ὁποῖος ἔκλεισε τά στόματα τῶν λεόντων καί οἱ τρεῖς Παῖδες πού ἔσβησαν τήν δύναμι τῆς φλογός μέ τήν δύναμι τῆς πίστεώς τους. Καί στήν σειρά ἀκόμη μνημονεύονται τά ἔθνη τοῦ Κυρίου μέχρι τόν δίκαιο Ἰωσήφ ἀποδεικνύοντας ἔτσι μέ πόση σοφία καί φροντίδα ἑτοιμάζεται ἡ Ἐκκλησία νά ἑορτάση τήν Γέννησι τοῦ Κυρίου.

από το βιβλίο: «Ὁ Γέροντας π. Ὑάκινθος Οὐντσιουλεάκ»
Μετάφραση – ἐπιμέλεια
Ὑπό Ἀδελφῶν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου,Ἁγίου Ὄρους, 2001

Πηγή

Άγιος Ευθύμιος ο Ομολογητής [26 Δεκεμβρίου]

Άγιος Ευθύμιος ο Ομολογητής

Επίσκοπος Σάρδεων

Νίκος Σταμάτουζας, Θεολόγος

Ο Άγιος Ευθύμιος γεννήθηκε περί το 760 μ.Χ στη μικρή πόλη Ούζαρα της επαρχίας της Λυκαονίας της Καππαδοκίας, την εποχή που αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν ο εικονομάχος Κωνσταντίνος ο Ε΄.

Οι γονείς του ήταν ευσεβείς Χριστιανοί, αρκετά εύποροι με κτήματα, αμπέλια και χωράφια.

Ο Ευθύμιος είχε πολλά αδέλφια που ασχολούνταν με διάφορες τέχνες, όμως εκείνος ξεχώριζε για τη φιλομάθειά του και την κλίση που είχε προς τα ιερά γράμματα. Ήταν δε πολύ έξυπνος και

Σύναξη Υπεραγίας Θεοτόκου: Δυσκολοερμήνευτοι Χριστουγεννιάτικοι ύμνοι

Σύναξη Υπεραγίας Θεοτόκου

Χριστουγεννιάτικη Ποιμαντική χαλασμένη σαλάτα!

Μετὰ τὸν Τελεβάντο καὶ τὸ ἱστολόγιο τοῦ π. Νικόλαου Μανώλη βρῆκε τὴ μέρα νὰ μᾶς ταΐσει κακόδοξες πρακτικές!

«Εἶχε πέσει ἕνας φόβος καὶ μιὰ τρομάρα πάνω μας, ἀλλὰ ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης μᾶς λύτρωσε»!!! (σ.σ.: Πῶς σᾶς λύτρωσε; Μὲ τήν…κακόδοξη ἑρμηνεία του; Αὐτὸ σημαίνει λύτρωση γιὰ σᾶς;).

    

  Δυστυχῶς τὸ ἱστολόγιο τῶν πνευματικῶν παιδιῶν τοῦ π. Νικολάου Μανώλη (ἐδῶ), φύλαγε γιὰ σήμερα -ἀνήμερα Χριστουγέννων- μιὰ κακόδοξη τροφὴ γιὰ νὰ μᾶς προσφέρει! Μιὰ ὁμιλία δηλαδή, μὲ τίτλο «Απαγορευμένη & επιτρεπόμενη Αποτείχιση» ποὺ ἔγινε στὶς 3-12-2017. Ἡ ὁμιλία κάνει ἀναφορὰ καὶ στηρίζεται σὲ ἀνάλογα ἐπιχειρήματα ποὺ χρησιμοποιήθηκαν ἀπὸ τὸν π. Θεόδωρο Ζήση, σὲ πρόσφατη ἐπίσης ὁμιλία του, τὰ ἐπιχειρήματα τῆς ὁποίας ἀνατρέψαμε μὲ ἁγιοπατερικὰ ἐπιχειρήματα (ἐδῶ). Κι οἱ δυό τους, ὅμως, ἐπιμένουν σὲ κακόδοξες ποιμαντικὲς καὶ ἐκκλησιολογικὲς θέσεις.

   Δημοσιεύουμε τὰ ἐπίμαχα σημεῖα τῆς ὁμιλίας ποὺ ἀναφέρεται στὸν Β΄ Κανόνα τῆς Συνόδου τῆς Ἀντιοχείας, ἀλλὰ καὶ στὸ «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται», στὸ τέλος δὲ ἐπαναλαμβάνουμε τὸ ἄρθρο ποὺ ἀνατρέπει ὅλη τὴν ἐπιχειρηματολογία του.

   π. Νικόλαος Μανώλης (στὸ 29:00 καὶ ἑξῆς): …Θὰ μιλήσουμε ἐδῶ, ἂν πρέπει νὰ κοινωνῶ καὶ νὰ πηγαίνω ἐκεῖ ποὺ λειτουργεῖ ὁ (ἱερέας) πατέρας μου ἢ ὁ ἀδελφός μου ποὺ δὲν ἔχει κόψει τὸ μνημόσυνο. Ἂν μπορῶ νὰ πάω καὶ νὰ κοινωνήσω, ἂν μπορῶ νὰ πάω καὶ νὰ πάρω ἀντίδωρο. Θὰ τὸ ποῦμε κι αὐτό, γιατὶ ὑπάρχει μιὰ πλάνη.

     Οἱ τῆς Ἀκριβείας λένε ἄλλα. Ἀλλὰ χάρηκα πάρα πολύ, πάρα πολὺ χάρηκα… (Ἐδῶ διακόπτεται τὸ βίντεο, καὶ ξανασυνεχίζει), εἶναι τῆς Ἀκριβείας καὶ πέφτει στὸ λάθος καὶ πηγαίνει ντουγροῦ γιὰ σχίσμα, ἂν πάει ἔτσι, μαζὶ μ’ αὐτοὺς ποὺ τὸν ἀκολουθοῦν, ὅτι ἡ Ἀκρίβεια λέει, ὅτι, ἂν ἐσύ, θὲς νὰ πᾶς νὰ κάνεις ἕνα μνημόσυνο γιὰ τὸν πατέρα σου σ’ ἕνα Ναό, στὸν ἅγιο Ἀθανάσιο στὸν παπα-Γιάννη, ἐπειδὴ μνημονεύει τὸν Ἄνθιμο, δὲν πρέπει νὰ πᾶς. Μά, δὲν λέει αὐτὸ ὁ Κανόνας. Θὰ τὸ δοῦμε ἐδῶ ποιός εἶναι ὁ Κανόνας.

   Εἶναι ἀγράμματοι καὶ νομίζουν ὅτι ξέρουν Κανόνες καὶ θεολογία, ἀλλὰ φώτισε ὁ Θεός (ἐδῶ διακόπτεται πάλι τὸ βίντεο, καὶ ξανασυνεχίζει), τὸν φώτισε ὁ Θεὸς καὶ πρὸς τιμήν του, τὴν Τετάρτη ποὺ γινόταν ἡ ὁμιλία (ἐδῶ ἐννοεῖ τὸν π. Θεόδωρο Ζήση), εἶχε διάλογο καὶ ὑπάρχει καὶ μοῦ τὄστειλαν καὶ θὰ τὸ ἀνεβάσουμε στὴν «Κατάνυξη», γιατὶ εἶναι μιὰ καθαρὴ ὁμολογία. (σ.σ.: ἡ διαστροφὴ τῆς περὶ «ἀκοινωνήτων» Παράδοσης τῆς Ἐκκλησίας, βαπτίζεται ἀπὸ τὸν π. Νικόλαο ὡς ΟΜΟΛΟΓΙΑ!). Ὅτι ὁ Κανόνας ποὺ λέει «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται», δὲν ἀναφέρεται στὸν κ. Ἄνθιμο, ἀλλὰ σὲ καθηρημένο ἀπὸ Σύνοδο! Εἶναι ὁ Β΄ Κανόνας τῆς Ἀντιοχείας (ἐδῶ διακόπτεται πάλι τὸ βίντεο, καὶ ξανασυνεχίζει). Πρέπει νὰ καθαιρεθεῖ ἀπὸ Σύνοδο ὁ ἀκοινώνητος. (σ.σ.: στὸ ἄρθρο ποὺ παρατίθεται στὸ τέλος, φαίνεται ὅτι αὐτὸ δὲν ἰσχύει γιὰ αἱρετικό).

    Γι’ αὐτό, ἄλλο ἐγὼ ποὺ τοῦ κόβω τὸ μνημόσυνο καὶ ἄλλο ὁ παπα-Χαράλαμπος ἢ ὁ ὁποιοσδήποτε ἄλλος παπὰς ποὺ δὲν θέλει νὰ τοῦ κόψει τὸ μνημόσυνο, ἀλλὰ εἶναι παραδοσιακός. Μακάρι νὰ κάνουν τὸ βῆμα αὐτό, ἐδῶ ἀπαντάει ὅμως κι ὁ ὑποχρεωτικὸς ἢ προαιρετικὸς Κανόνας. Καὶ εἶναι πολὺ σημαντικό. Βάσει τοῦ Κανόνος, δὲν θὰ λέμε ἀερολογίες κι ἀπὸ τὸ μυαλό μας πράγματα ποὺ δὲν ξέρουμε.

     Ὁ π. Θεόδωρος λοιπόν, τὴ γραμμὴ τῆς Οἰκονομίας ἀκολουθεῖ, ποὺ εἶναι ἁγιοπατερικὴ γραμμή, ποὺ ἐφάρμοσε ἀκόμα καὶ ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, ὁ πιὸ αὐστηρὸς στὴν Ἀκρίβεια Ἅγιος, ἔχει νὰ ἀποδείξει, ἔχει νὰ μιλήσει (σ.σ.: Ἄλλη μιὰ διαστροφή: Γιὰ τὴν Ἀκρίβεια καὶ τὴν Οἰκονομία ὁ ἅγιος Θεόδωρος λέγει τελείως διαφορετικά, ἀπ’ αὐτὰ ποὺ κάνουν σήμερα ὁ π. Θεόδωρος κι ὁ π. Νικόλαος, ὅπως ἔχει καταδείξει ὁ π. Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς). Καὶ δόξα τῷ Θεῷ ποὺ τὸν φώτισε ὁ Θεὸς καὶ τὸν ἀκολουθοῦμε κι ἐμεῖς, ποὺ ἀκολουθεῖ τὸ δρόμο τῆς Οἰκονομίας, γιὰ τὸ ποίμνιο, καὶ ἔδωσε αὐτὴ τὴ λύτρωση, γιατὶ εἶχε πέσει ἕνας φόβος καὶ μιὰ τρομάρα πάνω μας· τί νὰ κάνουμε; Ἀλλὰ ἐμεῖς θὰ ἀποδείξουμε, τί κάνανε οἱ Πατέρες, ὄχι τί μᾶς λέει ὁ ἕνας κι ὁ ἄλλος. Ποὺ μακάρι ὁ Θεὸς νὰ τοὺς φωτίσει καὶ νὰ καταλάβουν τὴν ποιότητα, τὴν διαφορὰ στὴν ποιότητα, ποὺ εἶναι πολὺ σημαντικὸ αὐτό…(σ.σ.: !!!).

[σ.σ.: Θλιβερό! Ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης ἀνατρέπει ὅλα ὅσα λέει ὁ π. Νικόλαος. Ἔχει διδάξει: «Αυτός ο οποίος κοινωνεί, ο Πατριάρχης δηλαδή που κοινωνεί με τον ακοινώνητο, τόν αιρετικό, πρέπει και αυτός να είναι ακοινώνητος, τότε θα πρέπει και οι υπό τον Πατριάρχη Αρχιεπίσκοποι–Επίσκοποι, να κάνουν τον Πατριάρχη ακοινώνητο. Να μην επικοινωνούν. Να κόψουν το μνημόσυνο» (ἐδῶ)].

   Ὁ κόσμος ἔχει ἀγωνία, ἀνησυχεῖ· θέλει τὴν πνευματική του φροντίδα· ἀλλὰ δυστυχῶς ὑπάρχουν καὶ κάποιοι αὐστηροί, ὑποτίθεται τῆς Ἀκρίβειας. Τοὺς παίρνει τηλέφωνο ὁ κόσμος·

-Πάτερ, τάδε, τί νὰ κάνω; Λένε·

-Νὰ κάτσεις στὸ σπίτι σου.

-Πάσχα ποῦ θὰ κάνω;

-Στὸ σπίτι.

-Χριστούγεννα;

-Στὸ σπίτι.

-Ἐδῶ, πάτερ, δὲν ἔχουμε οὔτε ἕνα παραδοσιακὸ ἱερέα. Ὅλοι φοβοῦνται τὸ Δεσπότη καὶ τὸν μνημονεύουν.

-Ὄχι, ὄχι, δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἂν εἶναι παραδοσιακός, ἄσε τι λέει ὁ π. Θεόδωρος ὁ Ζήσης κι ὁ παπα-Νικόλας ὁ Μανώλης, ἀφοῦ μνημονεύουν τὸν Ἐπίσκοπο δὲν θὰ πᾶς.

-Ναί, ὁ ἄνδρας μου, ὅμως, πηγαίνει καὶ μὲ δέρνει.

-Ὄχι, δὲν θὰ πᾶς, νὰ ὑποστεῖς μαρτύριο, νὰ φᾶς ξύλο.

-Τὰ παιδιά; Τὰ παιδιὰ πάτερ τὰ ἔχουμε χωρισμένα, ἄλλο πάει, ἄλλο δὲν πάει.

Ἀκροατής: Στὸ Ὡραιόκαστρο, ἐπειδὴ τὰ πράγματα εἶναι ἄγουρα ἀκόμη, κι αὐτοὶ στὸ τέλος ὑπέκυψαν…

π. Νικόλαος: Ἦταν ὑποκριτικό. Νὰ σοῦ πῶ γιατί. Γιατὶ ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα, ὅποιον πιάσουν κι ὅποιον μιλήσουν τοῦ λένε: Δὲν θὰ πᾶς σὲ Ἐκκλησία ποὺ μνημονεύεται ὁ Ἐπίσκοπος. Καὶ ἔρχονται κόντρα στὸν Β΄ Κανόνα τῆς Ἀντιοχείας Συνόδου (ἐδῶ διακόπτεται πάλι τὸ βίντεο, καὶ ξανασυνεχίζει),

Ἀκροατής: ἐπειδὴ εἶναι Πατρολόγος…(ἐδῶ διακόπτεται πάλι τὸ βίντεο, καὶ ξανασυνεχίζει),

π. Νικόλαος: …φυσικὰ γι’ αὐτὸ ἐμεῖς θέλαμε σ’ αὐτὴν τὴν πορεία ποὺ ἀνοίξαμε αὐτὸ τὸν δρόμο, ὅταν πήγαμε ὅλοι μαζὶ στὸ σπίτι τοῦ π. Θεοδώρου κι ἀποφασίσαμε ὅτι θὰ ποῦμε στὸν κόσμο ὅτι μέχρι νὰ ἔρθει ἡ Χάρις καὶ νὰ ἔρθει ἡ Ἀκρίβεια, ποὺ εἶναι σωστή, μπορεῖτε νὰ ζεῖτε γιὰ ἕνα διάστημα στὴν Οἰκονομία, τὸ δέχτηκαν. Τελευταία στιγμὴ ἄλλαξαν. Τώρα, λοιπόν, τί κάνουνε. Μὲ παίρνουν ἐμένα κόσμος τηλέφωνο·

-Πάτερ μου, λέει, ὁ τάδε πάτερ μοῦ λέει ἔτσι· ἐγὼ σκοτώνομαι στὸ σπίτι μὲ τὸν ἄνδρα μου.

-Ρέ, χαρά μου, λέω· αὐτὸ ποὺ κάνουμε ἐμεῖς, τὸ θέμα τῆς Οἰκονομίας καὶ λέμε, πᾶνε, δὲν πειράζει· ἀφοῦ εἶναι παραδοσιακὸς ὁ παπάς, ἂς μνημονεύει, πᾶνε σ’ αὐτὴ τὴν Ἐκκλησία. Δὲν εἶναι γιατὶ ἐμεῖς σᾶς ὁδηγοῦμε στὴν αἵρεση, ἀλλὰ γιατὶ αὐτοὶ οἱ καϋμένοι δὲν ἔχουν ποίμνιο, κι ἐμεῖς ἔχουμε ποίμνιο. Ἐγὼ τί θὰ τὰ κάμω τὰ πνευματικά μου παιδιά; (σ.σ.: Ἄκουσον, ἄκουσον! Ὅποιοι ἔχουν ποίμνιο, δὲν πρέπει νὰ ἐφαρμόζουν τοὺς Κανόνες. Ἡ Ἀκρίβεια εἶναι γι’ αὐτοὺς ποὺ δὲν ἔχουν ποίμνιο!). Θὰ βγάλω ἔξω ἀπὸ δῶ μιὰ ταμπέλα καὶ θὰ πῶ:

-Ὅσοι ἐκκλησιάζεστε σὲ ἄλλους Ναοὺς δὲν θὰ μπεῖτε ἐδῶ;

   Καλά, ὑπάρχει Κανόνας ποὺ μοῦ τὸ ἐπιτρέπει κι ἐγὼ θὰ πάω κόντρα στὸν Κανόνα; Ἐμεῖς θὰ τὰ ποῦμε ἔξω ἀπὸ τὰ δόντια. Γιατὶ πολλὰ ἀκούστηκαν γι’ αὐτὴ τὴν Ἀκρίβεια, ποὺ εἶναι δῆθεν Ἀκρίβεια, ἀδελφοί μου, δὲν εἶναι Ἀκρίβεια. Μῖσος, ἐμπάθεια, συκοφαντία, κατάκριση, διωγμός, περιφρόνηση,  ἀλλὰ  τὴν  π ά τ η σ α ν,  γιατὶ ὅλος ὁ κόσμος καταλαβαίνει, πληροφορεῖται, τὴν γραμμὴ αὐτή, ὅτι εἶναι ἡ γραμμὴ ἡ σωστή…(!!!)

 Καὶ πάλι περί «ΑΚΟΙΝΩΝΗΤΩΝ», με αφορμή μια ομιλία

Καὶ περὶ τῆς κακοποιήσεως τῶν θέσεων τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

π. Θ. Ζήσης:

Θα αποδεχθούμε ή θα απορρίψουμε την Ψευδοσύνοδο;

(Ερωταποκρίσεις) [ΒΙΝΤΕΟ 2017]

    Εἶναι γνωστὸ ὅτι ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης ἔχει ἐκφράσει ὀρθόδοξα καὶ μὲ γλαφυρὸ τρόπο ἔχει διατυπώσει τὴν ἁγιοπατερικὴ θέση ὅτι “ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται”. Εἶπε: «Αυτός ο οποίος κοινωνεί, ο Πατριάρχης δηλαδή που κοινωνεί με τον ακοινώνητο, τόν αιρετικό, πρέπει και αυτός να είναι ακοινώνητος, τότε θα πρέπει και οι υπό τον Πατριάρχη Αρχιεπίσκοποι–Επίσκοποι, να κάνουν τον Πατριάρχη ακοινώνητο. Να μην επικοινωνούν. Να κόψουν το μνημόσυνο» (ἐδῶ).

   Αὐτὴ τὴν θέση ἐσχάτως –χωρὶς θεολογικὰ ἐπιχειρήματα– φαίνεται πὼς ὁ π. Θεόδωρος τὴν ἔχει ἐγκαταλείψει. Τὴν