Παναγιώτης Τσαγκάρης: «Λέμε όχι στα νέα θρησκευτικά».

«Θέλουμε να επιστραφούν τα νέα βιβλία των θρησκευτικών γιατί είναι αντισυνταγματικά, αντιπαιδαγωγικά και αντορθόδοξα. Οι μεγαλειώδεις πορείες ήταν μόνον η αρχή» λέει ο κύριος Παναγιώτης Τσαγκάρης.

Ο γ.γ. της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων Παναγιώτης Τσαγκάρης μιλά στον «ΕΚ»: «Λέμε όχι στα νέα θρησκευτικά».

Συνέντευξη στον Γιάννη Δράκο

 Ένα από τα πολλά δεινά τα οποία έχει φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ στην χώρα μας, πέραν του οικονομικού, είναι και οι αλλαγές στα βιβλία της διδακτέας ύλης των μαθητών. Οι στόχοι αυτής του της επίθεσης είναι τα βιβλία των θρησκευτικών και της Ιστορίας. Σε αυτό το φύλλο της εφημερίδας μας φιλοξενούμε τον Γ. Γ. της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων κύριο Παναγιώτη Τσαγκάρη ο οποίος μας εξηγεί για την πρωτοβουλία που

«Εγράφη μετά την πλήρη διακοπήν σχέσεων του Σεβαστείας Ευσταθίου με τον Βασίλειον».

«Ουχ ημών επαγόντων τον σίδηρον, αλλ’ εαυτοίς εκπιπτόντων των απαχρειουμένων»

(Μ. Βασίλειος –Επιστολή (151)

προς Ευστάθιον Αρχίατρον)

 Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

«Η πονηρία άμετρος, οι λαοί ανουθέτητοι, οι προεστώτες απαρρησίαστοι»

Σε όλες τις ανειλικρινείς ή ειλικρινείς ερωτήσεις του σύγχρονου κόσμου «τι είναι αλήθεια;», η Εκκλησία απαντά ότι η αλήθεια δεν είναι θεωρία, ιδεολογία, επιστημονική θέση–πραγματικότητα, αλλά μια θεανθρώπινη Υπόσταση, ο Ιησούς Χριστός.

Γι’ αυτό η ορθή ερώτηση είναι «Τις εστίν η Αλήθεια;». Ο ίδιος ο Χριστός έδωσε με σαφήνεια το θεολογικό νόημα της αλήθειας: «Εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια…» (Ιωάν. 14,6).

Για την αληθινή πίστη των Ορθοδόξων ο Μ. Βασίλειος υπογραμμίζει: «Πίστις ηγείσθω των περί Θεού λόγων· πίστις και μη απόδειξις. Πίστις, η υπέρ τας λογικάς μεθόδους την ψυχήν εις συγκατάθεσιν έλκουσα· πίστις, ουχ η γεωμετρικαίς ανάγκαις, αλλ’ η ταις του Πνεύματος (Αγίου) ενεργείαις εγγινομένη» (Ομιλία στον Ριέ Ψαλμό).

Η περίφραξη της πίστεως, παρατηρεί ο Ι. Πατήρ, γίνεται και με τη βοήθεια της Επιστήμης–Φιλοσοφίας:

«Η γαρ της διαλεκτικής δύναμις τείχος εστι τοις δόγμασιν, ουκ εώσα αυτά ευδιάρπαστα είναι και ευάλωτα τους βουλομένοις» (Ερμηνεία στον Προφήτη Ησαΐα, P.G. 30, 269 C.).

Ο Θεός οριοθετεί την αλήθεια–πίστη και στη σφαίρα της εμπειρίας, όπως για παράδειγμα τα θαύματα–σημεία των Αγίων Σπυρίδωνος και Ευφημίας (σε Οικουμενικές Συνόδους).

Η αλήθεια του Θεού είναι ανθρωπίνως αδάμαστη, δηλ. απερινόητη, απόλυτη, απαράλλακτη, και δεν εγκλωβίζεται σε

Ιερά Σύνοδος: Οι ευχές «μυστικώς» και όχι εις επήκοον του λαού!

 

Ἄλλα κάνει, ὅμως, ὁ "λέων" ἀντι-Οἰκουμενιστὴς" Πειραιῶς Σεραφείμ: Θεατρινίζει τὶς μυστικὲς εὐχὲς μὲ τὴν ἀνάλογη ψαλτικὴ ὑπόκρουση (ὅπως ἔκανε τὴν Πρωτοχρονιά)!

Ὅταν ἡ Ἱερὰ Σύνοδος μὲ ἐγκύκλιο εἶχε διατάξει τοὺς κληρικοὺς νὰ διαβάζουν τὶς εὐχὲς «μυστικῶς» καὶ ὄχι εἰς ἐπήκοον τοῦ λαοῦ!

Ἀνάγνωσις Εὐχῶν, Ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελίου

Διά τῆς ἀπὸ 9ης Ἰουνίου 1956, ὑπ΄ ἀριθ. Πρωτ. 1353 Συνοδικῆς Ἐγκυκλίου πρὸς τοὺς Σεβ. Ἱεράρχας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὁρίζονται τὰ κάτωθι·

   «...Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, ἐπέστησε τὴν προσοχὴν αὐτῆς ἐπὶ τῆς ἀρτιφανοὺς συνηθείας κληρικῶν τινῶν, ἀναγινωσκόντων μεγαλοφώνως τὰς εὐχὰς τῆς θείας Λειτουργίας, καὶ λοιπῶν ἱερῶν Μυστηρίων, παρὰ τὰ ἐν τοῖς λειτουργικοῖς οἰκείοις βιβλίοις σημειούμενα καὶ διατασσόμενα περὶ "μυστικῆς" αὐτῶν ἀναγνώσεως.

     Τούτου ἕνεκεν, ἤχθη εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ παρακαλέση Ὑμᾶς, διὰ τῆσδε τῆς Ἐγκλυκλίου αὐτῆς, ἵνα, δι' Ἐγκυκλίου Ὑμῶν, αὐστηρῶς διατάξητε τοῖς παρ' Ὑμὶν κληρικοῖς, ἵνα ποιῶνται τὴν ἀνάγνωσιν τῶν ὡς εἴρηται εὐχῶν "μυστικῶς" καὶ οὐχὶ εἰς ἐπήκοον τοῦ ἐκκλησιάσματος.

     Θεωροῦσα δὲ τὸ ζήτημα τοῦτο, ἀφ' ἑνὸς μὲν ὡς ζήτημα εὐταξίας ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ καὶ σεβασμοῦ πρὸς τὴν λειτουργικὴν παράδοσιν, ἀφ' ἑτέρου δὲ ὡς θέμα πειθαρχίας ἐν τοῖς ἀφορῶσιν εἰς τὰς θείας λατρείας, ἀξιοῖ τὴν πιστὴν παρακολούθησιν τῆς Συνοδικῆς ταύτης

ΑΓΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ

"... Ἀλλά τό πρῶτο, τό πανσωστικό θέλημα τοῦ Θεοῦ, συνίσταται στήν ἐκτέλεση τοῦ καλοῦ μόνον γιά νά ἀποκτήσει κανείς τό Ἅγιο Πνεῦμα, ὡς ἕναν αἰώνιο, ἀνεξάντλητο θησαυρό ὁ ὁποῖος δέν μπορεῖ νά ἐκτιμηθεῖ σωστά. Ἡ ἀπόκτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἶναι, ἄς

Με τον Χριστό ή με τον διάβολο;

 Η Σύρος σέρνει το χορό του Οικουμενιστικού Ζαλόγγου

katanixis.gr: Κάθε που δημοσιεύονται ανακοινώσεις από τελετές στην Μητρόπολη Σύρου, με σφιγμένη την καρδιά σπεύδουμε να τις διαβάσουμε. Δεν χάνει ευκαιρία ο οικείος Μητροπολίτης, πατώντας στη δικαιολογία της αρμονικής συνύπαρξης δύο κοινοτήτων (Ορθοδόξων και Παπικών) στα νησιά της Μητροπολιτικής του περιφέρειας, έχει εξορίσει τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας, έχει ποδοπατήσει τους Ιερούς Κανόνες που απαγορεύουν με την ποινή της καθαιρέσεως τις συμπροσευχές με αιρετικούς και έχει το θράσος να καμαρώνει κιόλας.
Το ψέμα της αγαπολογίας με τους παπικούς, που έχουν δείξει διαχρονικά την αμετανοησίας τους, έχει κοντά ποδάρια.

    Με τον Χριστό ή με τον διάβολο είμαστε Σεβασμιότατε;
    Με την Ορθοδοξία ή με την αίρεση ;

                                                                            Καλή φώτιση

Δείτε ΚΑΙ φέτος:  

ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ ΚΑΙ ΕΥΧΕΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ κ. ΔΩΡΟΘΕΟΥ Β' ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Ν. ΑΙΓΑΙΟΥ

ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΕΡΜΟΥΠΟΛΕΩΣ

Πηγή

Ο Οικουμενιστές προχωρούν, επειδή οι αντιδράσεις μας είναι χλιαρές ή ανύπαρκτες!

Τοῦ ἀειμνήστου Ἰωάννου Κορναράκη

   Νά, τί ἔγγραφαν πρὶν ἀπὸ μιὰ δεκαπενταετία, οἱ Ποιμένες ποὺ δυστυχῶς ἀκόμα κοινωνοῦν μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές:

«Το μόνο, που θα ευφράνει τους Ορθοδόξους και θα καταισχύνει τους κακόδοξους, είναι η διακοπή του μνημοσύνου του Πατριάρχου και των απανταχού συμφωνούντων ή σιωπούντων επισκόπων»!

Πως εννοούν άραγε την Εκκλησία οι κ.κ. Ηγούμενοι;

Και αιρετική και Εκκλησία;

Ποιος πρέπει να αποκοπεί από ποιόν;

    Ο εναγκαλισμός του Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου με την παπική αίρεση, στο Φανάρι, γεγονός απρόσμενο, στις διαδικασίες στις οποίες εκδηλώθηκε, ως πτώση της κεφαλής της Ορθοδοξίας στα χέρια του Ρωμαίου Ποντίφικα, προκάλεσε ορισμένες αντιδράσεις όπως ήταν φυσικό στο αγιώνυμο όρος της παλαίφατης ορθόδοξης μοναχικής πολιτείας, αλλά διχασμένες, ως προς το πρακτέο! Δύο αγιορείτικα κείμενα, τα οποία είδαν, μέχρι σήμερα, το φως της δημοσιότητος, χρωματίζουν με διαμετρικά αντίθετες τάσεις, το μοναχικό δυναμικό της πολιτείας αυτής, σε σχέση με τη στάση των μοναχών απέναντι στον Πατριάρχη!

   Το κείμενο που προηγήθηκε χρονικώς αντανακλά το αγωνιστικό μοναχικό πνεύμα, που κυριαρχεί σε μία μεγάλη μερίδα του Όρους, ιερομόναχων και μοναχών, στις φλέβες των οποίων φαίνεται να ρέει ο αγιοπνευματικός δυναμισμός της μαρτυρίας! Ιερομόναχοι και μοναχοί, οι οποίοι αυτοχαρακτηρίζονται, με ειλικρινή ταπείνωση ως «αμαθείς και ταλαίπωροι αμαρτωλοί» απευθύνονται στους είκοσι ηγουμένους της Ι. Μ. του Αγίου Όρους, «σοφότερους και λογιότερους» από αυτούς και τους ζητούν, μάλλον τους εκλιπαρούν, να ενεργοποιηθούν δυναμικά κατά των γεγονότων, που συνέβησαν στο Πατριαρχείο, κατά την επίσκεψη του Πάπα, και με ορθόδοξο ήθος να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στην προάσπιση της αλήθειας της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας!

  «Δεν είναι πλέον καιρός λόγων αλλά έργων», επισημαίνουν, οι εν λόγω αγιορείτες. «Αναλάβετε τον καλόν αγώνα της πίστεως», προτρέπουν τους ταγούς του Όρους και συμπληρώνουν, ότι «Εκτιμούμε με πολύ μεγαλύτερη λύπη, ότι η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους τα τελευταία έτη δεν αντιμετωπίζει με σθένος και γενναιότητα ομολογητική τα φαινόμενα της αποστασίας όπως έπραττον παλαιότερα οι Αγιορείτες πατέρες. Ο Πατριάρχης έχει μετρήσει τις αντιδράσεις μας και επειδή είναι χλιαρές και πολλές φορές ανύπαρκτες, προχωρεί χωρίς εμπόδια στην ένωση με τον αμετανόητο και παραμένοντα στις αιρέσεις του, πάπα. Μας εμέτρησε και χάρηκε σφόδρα και κατά την τελευταία επίσκεψή του στο Άγιο Όρος, στο οποίο λες και ήλθε, για να πάρει την συγκατάθεση και ευλογία των Αγιορειτών για όσα είχε σχεδιάσει να πράξει με τον πάπα λίγες ημέρες αργότερα»!

     Και πιο κάτω «Εμείς οι ταπεινοί ιερομόναχοι και μοναχοί, εξομολογητικά σας αποκαλύπτουμε ότι έχουμε σκανδαλισθεί με την σιωπή και απραξία της πνευματικής ηγεσίας στο Άγιο Όρος, και μαζί με μας και το απανταχού της Ελλάδος και της Οικουμένης ορθόδοξο και φιλομόναχο πλήρωμα. Περιμένουν όλοι να ακούσουν την φωνή του Αγίου Όρους… πιστεύουμε… το μόνο, που θα ευφράνει τους Ορθοδόξους και θα καταισχύνει τους κακόδοξους, είναι η διακοπή του μνημοσύνου του Πατριάρχου και των απανταχού συμφωνούντων ή σιωπούντων επισκόπων»!

    Γενικώς, το πρώτο αυτό κείμενο είναι μακροσκελές και πλήρες με θαρραλέες αλήθειες της πίστεως και της παραδόσεως της Εκκλησίας! Υπογράφεται δε από πενήντα και πλέον ιερομόναχους και μοναχούς, αλλά σε αυτούς θα προστεθούν και πολλοί άλλοι, εφόσον η συλλογή υπογραφών στο Όρος, όπως λέγεται συνεχίζεται! 

    Το δεύτερο κείμενο, το οποίο υπογράφουν «άπαντες οι εν τη κοινή Συνάξει Αντιπρόσωποι και Προϊστάμενοι των είκοσιν Ιερών Μονών του Αγίου Όρους, Άθω», είναι γραμμένο με διαφορετικό σκεπτικό, από το πρώτο. Αναφέρεται σε γνωστά γεγονότα, χωρίς καμία νευρώδη αντίδραση, ανάλογη του ύψους του εγκλήματος της παραδόσεως του Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στην αγκαλιά και στην προστασία του Πάπα! Φαίνεται μάλλον σαν ένα καθησυχαστικό, σε πιθανές ανησυχίες του Πατριάρχου, για δυναμικές αντιδράσεις από το Άγιο Όρος, κείμενο! Μάλλον δηλώνει, και μετά τα συγκλονιστικά γεγονότα του Φαναρίου, υπακοή και σεβασμό στο πρόσωπο του κ. Βαρθολομαίου! Το περιεχόμενο δηλαδή του εν λόγω κειμένου δικαιώνει τη θέση των Ιερομόναχων και μοναχών του πρώτου κειμένου, περί της σκανδαλώδους σιωπής και απραξίας και επιδείξεως χλιαρότητος της ηγεσίας του Αγίου Όρους σε θέματα παραβιάσεως και αθετήσεως των Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας. Ισχυρίζεται βέβαια το επίμαχο κείμενο, δηλ. οι συγγράψαντες αυτό, ότι «Περιφρουρούμε ως κόρην οφθαλμού την δογματικήν μας συνείδηση, την οποία οικοδομεί η εντρύφησις στους φιλόθεους αγώνες και τα κατά των ποικιλώνυμων αιρέσεων κατορθώματα των αγίων ομολογητών πατέρων…».

   Πως αισθάνεται, όμως, άνετα, δηλ. χλιαρά η δογματική συνείδηση των ηγουμένων των είκοσι Ιερών Μονών του Αγίου Όρους και δεν εξεγείρεται δυναμικά, όπως η συνείδηση των «αμαθών και ταλαιπώρων και αμαρτωλών» αδελφών τους, του πρώτου κειμένου; Πρόκειται άραγε για απλό πρόβλημα εκκλησιαστικής ευταξίας σε λεπτομέρειες ασήμαντες της ζωής της Εκκλησίας, το γεγονός της παραδόσεως του Πατριάρχου στην Παπική αίρεση; Δεν συγκλονίστηκε η δογματική συνείδηση της πνευματικής ηγεσίας του Όρους, απ’ όσα, καταλυτικά της Ορθοδόξου πίστεως και διδασκαλίας, συντελέστηκαν και συνέβησαν στο κέντρο της Ορθοδοξίας, χάριν του οικουμενικού κύρους του κ. Βαρθολομαίου;

     Πάντως οι ηγούμενοι των είκοσι Ιερών Μονών του Αγίου Όρους, παρηγορούν τον Πατριάρχη και τον καθησυχάζουν «Οι  Αγιορείτες Μοναχοί σεβόμεθα το Οικουμενικό Πατριαρχείο, υπό την κανονικήν δικαιοδοσίαν του οποίου υπαγόμεθα. Τιμώμεν και ευλαβούμεθα τον Παναγιώτατον Οικουμενικόν μας Πατριάρχην κ. Βαρθολομαίον και χαιρόμεθα για τα όσα θεοφιλώς και με πολλούς κόπους εργάζεται υπέρ της Εκκλησίας».

   Αντιθέτως, εντούτοις, ο μοναχικός σύλλογος των «αμαθών» και «ασόφων», γνωρίζει αυτά, τα οποία και οι σοφοί ηγούμενοι γνωρίζουν αλλά τα αποσιωπούν, δηλ. την εμπλοκή του Πατριάρχου στην παναίρεση του οικουμενισμού και τις παραχωρήσεις στους αιρετικούς, οι οποίες ακυρώνουν την μοναδικότητα της Ορθοδοξίας. Γράφουν λοιπόν στους ηγουμένους:

   «Γνωρίζετε, σεβαστοί Πατέρες, καλύτερα από εμάς τις αντορθόδοξες και βλάσφημες ενέργειες, δηλώσεις και αποφάσεις του Οικουμενικού Πατριάρχου και άλλων προκαθημένων και επισκόπων, που συνιστούν κραυγαλέα και εμφανή -γυμνή τη κεφαλή- αποδοχή και διδαχή της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, της μεγαλύτερης εκκλησιολογικής αιρέσεως όλων των εποχών, που αθετεί την μοναδικότητα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας και την ταυτίζει με τις αιρέσεις, των οποίων δέχεται τα μυστήρια ως έχοντα και μεταδίδοντα αγιαστική και σώζουσα Χάρη. Εκτός της αναγνωρίσεως του Βαπτίσματος των Παπικών και Λουθηριανών έχουμε και μετοχή στο κοινό ποτήριο με τους Μονοφυσίτες, και σε πολλές περιπτώσεις με τους Παπικούς στις Κυκλάδες και στη Διασπορά.

    Τέλος, οι αγιορείτες ηγούμενοι προβλέπουν ενδεχόμενη δημιουργία σχισμάτων στην Εκκλησία, «…. Οι φιλόφρονες εκδηλώσεις, όπως αυτές των επισκέψεων του Πάπα στο Φανάρι και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών στο Βατικανό, χωρίς την προϋπόθεση της ενότητος στην πίστη επιτυγχάνουν αφ’ ενός…. και αφ’ ετέρου να αμβλύνουν το δογματικό αισθητήριο πολλών Ορθοδόξων, επί πλέον δε να εξωθήσουν μερικούς από τους πιστούς και ευλαβείς Ορθοδόξους, που ανησυχούν για όσα ακαίρως και παρά τους  Ιερούς Κανόνες γίνονται, σε αποκοπή τους από το σώμα της Εκκλησίας και τη δημιουργία νέων σχισμάτων»!

    Το ερώτημα, όμως, που προκύπτει από το τελευταίο αυτό μέρος του κειμένου των ηγουμένων είναι:

    -- Ποιος φωτισμός, τους πληροφορεί ότι «οι μερικοί (έστω) πιστοί και ευλαβείς Ορθόδοξοι», υπερασπιστές των Ιερών Κανόνων και της Πατερικής Παραδόσεως, στην περίπτωση, που ο μη γένοιτο, δημιουργηθεί σχίσμα, αυτοί θα πρέπει να αποκοπούν από το σώμα της Εκκλησίας;

   Γιατί θέλουμε κάποιους και ευλαβείς και Ορθοδόξους, αλλά έξω από το σώμα της Εκκλησίας;

   Αν η Διοικούσα Εκκλησία εμμένει στις αιρέσεις, που καταδικάζουν οι Πατέρες και οι Ιεροί Κανόνες, και άρα, στην περίπτωση αυτή, δεν είναι πλέον Εκκλησία αλλά «εκκλησία», δεν θα πρέπει να αποκοπεί η αίρεση από την Εκκλησία;

  Πως εννοούν άραγε την Εκκλησία οι κ.κ. Ηγούμενοι; Και αιρετική και Εκκλησία; Ποιος πρέπει να αποκοπεί από ποιόν;

Πηγή

Πατριαρχικά παράδοξα, Γιώργος Παπαθανασόπουλος

Φωτογραφία του Οικουμενικού  Πατριάρχη Βαρθολομαίου από τη συνέντευξη στο περιοδικό δρόμου Σχεδία (φωτογραφία: Γιάννης Ζινδριλής)

Πατριαρχικά παράδοξα

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

         Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος επέλεξε το τέλος του έτους για να ενεργήσει κατά παράδοξο και ασυνήθιστο για τα  πατριαρχικά έθη τρόπο.

      Παράδοξος ο τρόπος, ότι επέλεξε να δώσει συνέντευξη στο τέλος του χρόνου, συνήθως σημείο αναφοράς και απολογισμού. Παράδοξο το ότι επέλεξε να δώσει τη συνέντευξη στο περιοδικό «Σχεδία», ένα περιοδικό «δρόμου», με κοινωνικό περιεχόμενο. Παράδοξο ότι μίλησε σε πολύ απλουστευμένη γλώσσα – ίσως είναι η πρώτη φορά -, με  εκφράσεις που δεν συνηθίζει, όπως ότι ο Θεός «ταπεινώθηκε εθελούσια και έγινε άνθρωπος», ή ότι «η γηραιά ήπειρος απέδειξε την ανοιχτότητά της...». 

            Κυρίως όμως παράδοξη είναι η παρέμβασή του στα εσωτερικά της χώρας επί ενός κοινωνικού θέματος, με σαφείς πολιτικές διαστάσεις. Όπως είπε με τον τελευταίως

Προκλητική αβάντα στο Μόναχο για τους μικτούς γάμους

katanixis.gr: Από τελετές δεν προλαβαίνουμε είναι η αλήθεια, το επιβάλλουν και οι μέρες.Στην ανακοίνωση όμως της Ι.Μ. Γερμανίας πως στην κοπή της Βασιλόπιτας στο Μόναχο: "Συγκινητική ήταν η επίδοση των τεμαχίων, της Ελλάδας και της Βαυαρίας στα δύο αδέλφια, τον δωδεκάχρονο Ηλία και την δεκάχρονη Ελεάνα Οικονομίδης που προέρχονται από μεικτό γάμο και υπηρετούν, ως παπαδάκια, στον

Βέλη από Φανάρι σε μητροπόλεις της Ελλάδος για επιθέσεις και φανατισμό

katanixis.gr: Πολλές οι παροιμίες και τα γνωμικά σχετικά με την κολακεία. Σας παραθέτουμε κάποια που αλιεύσαμε από εδώ, τονίζοντας πως όταν το κινδυνευόμενον είναι τα δόγματα της πίστεως, οι κόλακες των αιρετικών και των αιρετιζόντων, μάλλον είναι και αιρετικοί-αιρετίζοντες και κόλακες. Μη χειρότερα δηλαδή και ο Θεός να μας φυλάει.

Από όλες τις ηδονές ο έπαινος είναι η πιο γλυκιά

(Πλάτωνας) 429 – 345 π. χ.

Απ΄ τα άγρια θηρία το χειρότερο δάγκωμα το κάνει ο συκοφάντης, απ΄ τα ήμερα ο κόλακας

(Διογένης) περ.400 – 325 π.χ.

Οι καλοί μπορούν να αισθάνονται στοργή για τους φίλους δίχως να τους κολακεύουν. Αντιθέτως οι κακοί (δλδ οι συμφεροντολόγοι) επαινούν τις κακές πράξεις των ισχυρών και συμμετέχουν σε αυτές

Ο βίος του Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ

Μνήμη 2 Ιανουαρίου (ΒΙΝΤΕΟ)

Πορφυρίτης, «Εις ώτα ακουόντων»

Πορφυρίτης

  Ας μου επιτραπεί να γράψω τις σκέψεις μου για το «βαρύ» και πολυσύνθετο άρθρο: «ΜΑΣΟΝΙΑ, ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΣΥΝΟΔΟΣ»^[1], όπου επιχειρείται η υπεράσπιση και αθώωση, πάση θυσία, όλων όσων εμπλέκονται με την λεγομένη «οικουμενική κίνηση».

 Ως απλός Ορθόδοξος Χριστιανός, θα καταφύγω στους απλούς Αγίους της Ορθοδοξίας και θ’ ακολουθήσω αυτούς, που αγωνίστηκαν, καθάρθηκαν, φωτίστηκαν και θεώθηκαν, και ΟΧΙ σίγουρα την «αφεντιά» μου, που καμιά αξία δεν έχει, αλλά ούτε και τους συγχρόνους θεολόγους, «ορθοδόξους και ετεροδόξους», όπως φαίνεται ότι προτιμά ο αρθρογράφος!

Κρίνεται απαραίτητη μια διευκρίνιση σχετικά με τον Οικουμενισμό, διότι υπάρχει μιά παρανόηση, μιά σύγχυση ή, από κάποιους, και μιά διαστροφή του όρου, καθώς τον μπερδεύουν με τον όρο Οικουμενικός. Άλλο είναι ο Οικουμενικός και κάτι άλλο, τελείως διαφορετικό είναι ο Οικουμενισμός.

 «Ο Οικουμενισμός, πραγματικά έτσι όπως έχει επικρατήσει να σημαδοτείται ο όρος αυτός, βεβαίως είναι αίρεση, γιατί σημαίνει απάρνηση βασικών γνωρισμάτων της ορθοδόξου πίστεως, όπως είναι φέρ’ ειπείν η αποδοχή της θεωρίας των κλάδων, ότι δηλαδή κάθε αίρεση, ακόμη και η Ορθόδοξη Εκκλησία, κατέχει ένα

Η αθέτηση των συγχρόνων Επισκόπων και Ποιμένων των...

    Δὲν χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖ κανεὶς τὴν διάσταση τῶν συγχρόνων ποιμένων ἀπὸ τὴν γραμμὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ ὡς ἐκ τούτου καὶ τὴν διάστασή τους ἀπὸ τὴν διδασκαλία καὶ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.

    Δὲν χρειάζονται ἰδιαίτερες θεολογικὲς γνώσεις γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖ καὶ ὁ πιὸ ἁπλὸς Χριστιανός, ὅτι οἱ Ποιμένες ἔχουν ἐγκαταλείψει τὸ ποίμνιο στὰ στόματα τῶν αἱρετικῶν λύκων· ὅτι ὄχι μόνον δὲν εἶναι πλέον (ὅπως καυχιόνται) «εἰς τύπον καὶ τόπον Χριστοῦ», ἀλλὰ οὔτε καὶ τὸ κατὰ κόρον λεγόμενον ἀπ’ αὐτούς, «τιμή ἁγίου, μίμησις ἁγίου» ἐφαρμόζουν! Ὁ κάθε πιστὸς ποὺ συμμετέχει καὶ ζεῖ τὶς ἐκκλησιαστικὲς Ἀκολουθίες τὸ ἀντιλαμβάνεται πολὺ καλά.

    Παραθέτουμε κάποιους στίχους ἀπὸ τὰ τροπάρια τῆς σημερινῆς ἑορτῆς τοῦ Μ. Βασιλείου γιὰ νὰ φανοῦν αὐτὲς οἱ ἀλήθειες.

     Ὁ Μ. Βασίλειος ποὺ εἶναι «πάντων τῶν Πατέρων διδασκαλίας ὑπόδειγμα», «τὸ τοῦ Χριστοῦ ἔθνος ἅγιον, φιλοσοφίᾳ καὶ ἐπιστήμη ἐποίμανε» καὶ ἀνέβλυσε «διδάγματα ὀρθοδοξίας τῇ Ἐκκλησίᾳ», διὰ τῶν ὁποίων ἐμεῖς «νῦν φωτιζόμενοι, μίαν Θεότητα θεολογοῦμεν»

Μακάρι οι σύγχρονοι Επίσκοποι να τον μιμηθείτε εμπράκτως, ιδίως στην στάση του έναντι της αιρέσεως!

ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ:

Ο ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ

ΕΜΠΕΙΡΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ, ΗΣΥΧΑΣΜΟΥ

καὶ ΔΡΑΣΕΩΣ

Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ἱεροθέου

Ποιμαντορική Ἐγκύκλιος Πρωτοχρονιᾶς 2018

Μητροπ. Ναυπάκτου Ἱεροθέου

    Ἡ πρώτη Ἰανουαρίου εἶναι ἀφιερωμένη ἀπό τήν Ἐκκλησία στό γεγονός τῆς Περιτομῆς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅταν ὁ Χριστός ὀκτώ ἡμέρες ἀπό τήν γέννησή Του δέχθηκε ἀπό ἄκρα ταπείνωση τήν περιτομή τήν ὁποία Αὐτός ὁ Ἴδιος θέσπισε στήν Παλαιά Διαθήκη. Ὅμως, ἡ ἡμέρα αὐτή, πού εἶναι ἡ πρώτη ἡμέρα τοῦ πολιτικοῦ ἔτους, εἶναι ἀφιερωμένη καί στόν Μέγα Βασίλειο, Ἀρχιεπίσκοπο Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας, ὁ ὁποῖος κοιμήθηκε αὐτήν τήν ἡμέρα τό ἔτος 379 μ.Χ. Ἔτσι, θά γίνη μιά μικρή ἀναφορά στόν μεγάλο αὐτόν Οἰκουμενικό διδάσκαλο καί Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας.

   Οἱ περισσότεροι ἔχουν ἀκούσει ἀπό τό Σχολεῖο τίς σημαντικές σπουδές πού ἔκανε ὁ Μέγας Βασίλειος στήν Ἀθήνα, κατά τίς ὁποῖες

Αν είναι έτσι, τότε, τι θα συμβαίνει γι' αυτούς που κοινωνούν -εν γνώσει τους- με την αίρεση;

Συγκλονιστικό θαύμα:

«Έβλεπαν όλοι την λάρνακα να βγαίνει μόνη της έξω από το ιερό»

    Στις 15 Οκτωβρίου η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη ενός ανώνυμου μάρτυρα μοναχού. Ο μοναχός αυτός ζούσε σε μία σκήτη της Αιγύπτου, και για αρκετά χρόνια έκανε υπακοή σε γέροντα.

   Από φθόνο όμως του μισόκαλου δαίμονα αθέτησε την υπακοή του κι έφυγε από την καθοδήγηση του γέροντα, χωρίς να υπάρχει εύλογη και βλαπτική για την ψυχή του αιτία. Καταφρόνησε μάλιστα και το επιτίμιο, με το οποίο τον κανόνισε ο γέροντάς του. Έφυγε λοιπόν και κατέβηκε στην Αλεξάνδρεια.

   Αλλά εκεί τον έπιασε ο ειδωλολάτρης άρχοντας του έβγαλε το μοναχικό σχήμα και τον πίεζε να θυσιάσει στα είδωλα. Καθώς όμως με κανένα τρόπο δεν τον έπειθε να το κάνει, πρόσταξε πρώτα να τον δείρουν αλύπητα με βούρδουλα, κι έπειτα να τον

Μελαγχολία! --ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΧΡΟΝΟ!

  Μητροπολίτης Αιτωλίας Κοσμάς:

Οφείλουμε να αφυπνισθούμε. Έχουμε πόλεμο κατά της ορθοδόξου αληθείας.

           Ἐρωτήματα (ἀπὸ τὸν παλιὸ συνοικότροφο Π.Σ.):

  Ἀποτελεῖ ἀπόδειξη πνευματικῆς ζωῆς, Σεβασμιώτατε, ἡ κοινωνία σας μὲ τοὺς αἱρετικούς; «Έχουμε -λέτε- πόλεμο κατά της ορθοδόξου αληθείας, της Θεότητος του Χριστού», ἀλλὰ ἐμεῖς «ζούμε απαραχάρακτα την ορθόδοξο πίστι, ομολογούμε με πατερική παρρησία»!!!

   Καὶ πῶς τὰ ἐπιτυγχάνετε αὐτὰ τὰ θαύματα, Σεβασμιώτατε; Κοινωνώντας μὲ τοὺς αἱρετικούς;

  Ἀληθεύουμε ἐν Χριστῷ, Σεβασμιώτατε, ὅταν τρέμουμε σὰν λαγοί, ἀκόμα καὶ νὰ ἀναφέρουμε τὸ ὄνομα αὐτῶν ποὺ πολεμοῦν τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ; Ὅταν τρέμουμε νὰ ἀναφέρουμε εἰδικὰ τὸ ὄνομα τοῦ ἀρχιαιρεσιάρχη Βαρθολομαίου;

    Μήπως, ἔτσι χάσουμε τὴν ψυχή μας, παρὰ τὰ ἄλλα καλὰ ἔργα μας;

    Μᾶς καλεῖτε νὰ «ἀναγεννηθοῦμε»! Ὑπάρχει, ἄραγε, ἀναγέννηση γι' αὐτοὺς ποὺ δὲν ξεκολλᾶνε ἀπὸ τὴν αἵρεση, ἀπὸ φόβο μὴν χάσουν τὸ θρόνο τους, ἢ ἀπὸ τὴν διαβολικὴ ὑποβολή, ὅτι ἂν διακόψω τὴν μνημόνευση τοῦ αἱρετικοῦ, θὰ διωχθῶ καὶ ἔτσι θὰ μὲ “στερηθοῦν οἱ πιστοὶ τῆς μητροπόλεώς”  μου;

   Τί θὰ στερηθοῦν, Σεβ/τε; Τὴν ἀντι-ομολογιακὴ παρουσία σας; Ἡ αἵρεση τοῦ ὀνοματοκρυπτισμοῦ (τὸ κρύψιμο τῶν ὀνομάτων τῶν αἱρετικῶν), ἀποτελεῖ προσὸν ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ στὸν Παράδεισο;

Αγαπητοί πατέρες και αδελφοί,

Η χαρά μας σήμερα για το νέο έτος που ανέτειλε είναι φανερή και δικαιολογημένη. Κανείς δεν μπορεί να την αρνηθή. Κάθε νέο έτος δημιουργεί ευχάριστη διάθεσι και ικανοποίησι, την οποία με ποικίλους τρόπους εκδηλώνει ο άνθρωπος. Κι εμείς το νέο έτος 2018, που με την αγάπη και την

Ιδού το μεγάλο, άγνωστο και ...αξιόπιστο(!) θαύμα της βοσκοπούλας των ...Παλαιοημερολογιτών!

 Μέγα ἄγνωστο Θαῦμα τοῦ Ἁγίου Νικολάου ὑπὲρ τοῦ Πατρίου Ἐκκλησιαστικοῦ Ἡμερολογίου

 

Τὰ πρῶτα χρόνια μετὰ τὴν ἀνεπίτρεπτη Μεταρρύθμιση τοῦ Νέου Ἡμερολογίου στὴν Ἑλλάδα, συνέβησαν μεγάλα Θαύματα παρὰ Θεοῦ, καὶ μέσῳ Ἁγίων Του, ὑπὲρ τῆς Ἑορτολογικῆς Παραδόσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, μὲ πιὸ γνωστὸ τὴν Ἐμφάνιση τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ κατὰ τὴν Ἀγρυπνία τῆς........................ 

 Διάβαστε ὅλο τὸ ἄρθρο σὲ μορφὴ PDF ἐδῶ

(ΠΗΓΗ: http://www.ecclesiagoc.gr/index.php/istorika/1287-mega-agnosto-thauma-agiou-nikoloaou-yper-tou-patriou-ekklisiastikou-hmerologiou)

Άλλη μια Παν-θρησκειακή και Παν-οικουμενιστική Βαβέλ!

Διαθρησκειακό φόρουμ στην πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν

   Το Διεθνές φόρουμ ‘Το 2017 είναι έτος της Ισλαμικής αλληλεγγύης: Ο Διαθρησκειακός και διαπολιτιστικός διάλογος’ πραγματοποιήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2017 στην πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν με οργανωτή την Πνευματική Διεύθυνση των Μουσουλμάνων Καυκάσου και την υποστήριξη των αρχών της χώρας.

  Με το συνέδριο ολοκληρώθηκε το Έτος της Ισλαμικής Αλληλεγγύης, το οποίο κήρυξε το Αζερμπαϊτζάν και στα πλαίσια του οποίου σε διάφορες χώρες παγκοσμίως διεξήχθησαν αντιπροσωπευτικά φόρα. Έτσι οι εκδηλώσεις φιλοξενήθηκαν στην Αγία Πετρούπολη, την Τασκένδη, τη Μαδρίτη και αλλαχού.

Στο Μπακού στην εκδήλωση συμμετείχαν θρησκευτικές κοινότητες, πολιτειακοί και κοινωνικοί παράγοντες, διπλωμάτες και επιστήμονες από δεκάδες χώρες του κόσμου. Με την ευλογία του Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

  π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Εις την Περιτομήν του Κυρίου

Η Περιτομή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού

 

Εις την Α΄ (Ιανουαρίου), εορτάζομεν την κατά σάρκα Περιτομήν του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού

Χριστού περιτμηθέντος, ετμήθη νόμος.

Και του νόμου τμηθέντος, εισήχθη χάρις.

Tην κατά σάρκα Περιτομήν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, την οποίαν κατεδέχθη να λάβη φιλανθρώπως κατά την προσταγήν του παλαιού νόμου, ίνα αντί της χειροποιήτου και σαρκικής περιτομής, αντεισάξη εις ημάς την αχειροποίητον και πνευματικήν περιτομήν, ήτοι το Άγιον Βάπτισμα. Ταύτην λέγω την του Κυρίου Περιτομήν, παρελάβομεν ημείς οι Χριστιανοί υπό των Aγίων Πατέρων, να πανηγυρίζωμεν κατ’ έτος: καθώς και την πανηγυρίζομεν, λογιζόμενοι ταύτην, μίαν από τας Δεσποτικάς εορτάς διά τον ημάς τιμήσαντα Κύριον, διά μέσου αυτής. Καθώς γαρ ο Κύριος κατεδέχθη διά λόγου μας την ένσαρκον αυτού Γέννησιν, και όλα τα άλλα ιδιώματα της ανθρωπίνης φύσεως έλαβεν, όσα ήτον παντελώς αδιάβλητα και ακατηγόρητα, τοιουτοτρόπως δεν επαισχύνθη ο Πανάγαθος να λάβη και την περιτομήν, διά δύω αίτια. Πρώτον μεν, διατί ηθέλησε να εμφράξη τα στόματα των αιρετικών, οίτινες