Νέες ταυτότητες που θα πληρούν σύγχρονες προδιαγραφές ασφαλείας,

 ἀπὸ τὴν Ἀττικὴ θὰ ξεκινήσει ἡ ἀντικατάσταση τῶν παλαιῶν!

  Σχόλιο ID-ont: Μετὰ τὴν "ἐπιτυχημένη" διαπραγμάτευση τῶν μνημονίων, τὴν ἀναμενόμενη "ἐπιτυχία" στὸ Σκοπιανό, ἀναμένεται νὰ τριτώσει ἡ "ἐπιτυχία" αὐτῆς τῆς κυβέρνησης μὲ τὴν εἰσαγωγὴ τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη. Μιλᾶμε γιὰ τὴν ἴδια ἀκριβῶς Κάρτα ποὺ ὁ κος Τσίπρας ὡς βουλευτὴς στὴν ἀντιπολίτευση τὴν εἶχε καταγγείλει (βλ.: id-ont.blogspot.gr/blog).

   «Ἀποφασισμένο» εἶναι πλέον το υπουργεῖο Προστασίας τοῦ Πολίτη για νὰ ξεκινήσει ἡ διαδικασία ποὺ θὰ ἀφορᾶ την αντικατάσταση τῶν παλαιῶν ταυτοτήτων μὲ νέες, οἱ ὁποῖες θὰ πληροῦν τὶς σύγχρονες προδιαγραφες ἀσφαλείας.

     Μετὰ ἀπὸ ἀρκετὰ χρόνια, τὸ τελικὸ κείμενο τῆς προκήρυξης θὰ εἶναι ἕτοιμο μέσα στὶς ἑπόμενες μέρες, σύμφωνα μὲ δηλώσεις ἁρμόδιων στελεχῶν στὴν ἐφημερίδα «Ἡ Καθημερινὴ» καὶ ἀμέσως μετὰ θὰ κληθοῦν γιά διαπραγματεύσειςκαί προσφορές οἱ 7-8 ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἑταιρεῖες παγκοσμίως μὲ ἐξειδίκευση στὴ μαζικὴ ἔκδοση διαβατηρίων καὶ ταυτοτήτων.

    Τὰ τεχνικὰ χαρακτηριστικά τοῦ νέου ἐγγράφου, ὅπως καὶ τὸ οἰκονομικὸ σκέλος τοῦ ἔργου ἔχουν ἤδη καθοριστεῖ. «Μένει νὰ προσδιοριστοῦν τά κριτήρια ἐπιλογῆς τοῦ ἀναδόχου καὶ ἀμέσως μετὰ θὰ ζητήσουμε ἀπὸ τὶς μεγάλες ἑταιρεῖες τοῦ “χώρου” νὰ καταθέσουν προσφορὲς» δήλωσε ἀξιωματοῦχος στὴν «Καθημερινή».

      Ἡ ἐπιτάχυνση τῶν διαδικασιῶν συμπίπτει χρονικὰ μὲ τὴν ἄφιξη -μέσα Φεβρουαρίου- στὴν Ἑλλάδα κλιμακίου Ἀμερικανῶν ἐμπειρογνωμόνων ἀπό τὸ ὑπουργεῖο Ἐσωτερικῆς Ἀσφάλειας τῶν ΗΠΑ, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀξιολογήσουν τὶς ἐπιδόσεις τῆς Ἑλλάδας στὴν ἐφαρμογὴ τοῦ προγράμματος visa waiver, ποὺ ἐπιτρέπει στοὺς πολίτες 38 χωρῶν -καὶ τῆς Ἑλλάδας- νὰ ταξιδεύουν χωρίς βίζα στίς ΗΠΑ.

    Οἱ πρῶτες παρασκευαστικὲς συναντήσεις ἔγιναν μεσοβδόμαδα στὴ ΓΑΔΑ. Παρότι τόσο οἱ Ἕλληνες ὅσο καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ ἀξιωματοῦχοι σπεύδουν νὰ ἀποσυνδέσουν visa waiver καὶ ταυτότητες, ἡ μὴ ἀντικατάσταση τῶν παλιῶν ἐγγράφων μὲ νέα, βιομετρικὰ ἀποτελεί ενα ἀπὸ τὰ πιό ἐναπομείναντα σημεῖα κριτικῆς τῶν ΗΠΑ εἰς βάρος τῆς ἑλληνικῆς κυβέρνησης.

   Οἱ νέες ταυτότητες θὰ εἶναι ἀντίστοιχες μὲ τῶν ὑπολοίπων κρατῶν-μελῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Ἄλλωστε, ἡ ἀντικατάσταση τῶν παλιῶν ἐγγράφων μὲ νέα, βιομετρικὰ ἀποτελεί συμβατική ὑποχρέωση τῆς Ἑλλάδας ἒναντι τῆς Ε.Ε., ἤδη ἀπὸ τὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ 2000.

     Σύμφωνα μὲ τὶς προτάσεις τῶν ἐμπειρογνωμόνων τῆς ΕΛ.ΑΣ., τὸ νέο ἔγγραφο θὰ εἶναι πλαστικό καὶ θὰ περιέχει μικροτσίπ μέ ἀποθηκευμένα τὰ βιομετρικὰ στοιχεῖα τοῦ κατόχου. Σὲ κάθε καινούρια ταυτότητα θά ἐμφανίζεται ἡ φωτογραφία καὶ τὸ ὀνοματεπώνυμο τοῦ κατόχου, ὄχι ὅμως καὶ τὸ δακτυλικό του ἀποτύπωμα.

   Τὸν περασμένο Ἰούλιο, ὁ ἁρμόδιος ἀναπληρωτὴς ὑπουργὸς Προστασίας τοῦ Πολίτη, Νίκος Τόσκας, κατέθεσε στὴ Βουλή τροπολογία πού προέβλεπε ὅτι οἱ προδιαγραφὲς τοῦ δελτίου ταυτότητας καθορίζονται μὲ ἀπόφαση τοῦ ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν καὶ δίχως νὰ ἀπαιτεῖται νομοθετικὴ ρύθμιση. Ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους τῆς κυβερνητικῆς δυστοκίας, ἐξάλλου, φέρεται πώς ἦταν ὁ φόβος γιὰ πιθανὲς ἀντιδράσεις τῆς Ἐκκλησίας καὶ βουλευτών στην ἔκδοση ταυτοτήτων μὲ ἐνσωματωμένο μικροτσίπ.

   Τό κόστος ἀντικατάστασης τῶν παλιῶν ταυτοτήτων μὲ νέες ὑπολογίζεται στά 80 ἑκατομμύρια εὐρώ. Κάθε νέο ἔγγραφο θὰ κοστίζει 8 ἕως 10 εὐρὼ καὶ τὸ ἀντίτιμο θὰ πληρώνει ὁ πολίτης πού ἐνδιαφέρεται νὰ ἀποκτήσει γιὰ πρώτη φορὰ ταυτότητα (ἀφορᾶ τοὺς 18χρονους) ἢ νὰ ἀντικαταστήσει τὴν παλιά του μὲ νέα, βιομετρική.

     Ἡ ἔκδοση νέων ἐγγράφων θὰ ξεκινήσει πιλοτικὰ ἀπὸ τὴν Ἀττικὴ πρὶν ἐπεκταθεῖ στὴν ὑπόλοιπη χώρα, ἐνώ πρόθεση τῶν ἐπιτελῶν τοῦ μεγάρου τῆς λεωφόρου Κατεχάκη εἶναι οἱ πρῶτες βιομετρικὲς ταυτότητες νὰ ἔχουν ἐκδοθεῖ πρὶν ἀπὸ τὸ τέλος τοῦ χρόνου.

     Ἡ προκήρυξη τοῦ διαγωνισμοῦ, πάντως, θὰ ἀφορᾶ πέρα ἀπὸ τὴν ἀντικατάσταση τῶν ταυτοτήτων καὶ τὴν ἔκδοση τῶν ἤδη βιομετρικῶν διαβατηρίων, καθὼς λήγει ἡ σύμβαση τῆς ΕΛ.ΑΣ. μὲ τὴν ἀνάδοχο ἑταιρεία, ἀνεβάζοντας τὸ συνολικὸ κόστος τοῦ ἔργου στά 350 ἑκατομμύρια.

   Παρὰ τὴν ἰδιαίτερα ὑψηλὴ δαπάνη, ἡ κυβέρνηση δὲν θὰ προχωρήσει σὲ ἀνοικτὸ διαγωνισμό ἀλλά θὰ ἐπιλέξει τὸν ἀνάδοχο μὲ «κλειστὴ» διαδικασία, ζητώντας ἀπὸ 7-8 μεγάλες ἑταιρεῖες τοῦ χώρου νὰ καταθέσουν προσφορές. Μάλιστα, οἱ διπλωματικὲς ἀντιπροσωπεῖες τῶν ἰσχυρότερων χωρῶν τῆς Ε.Ε. καὶ ὄχι μόνο, ἀκονίζουν τὰ ξίφη τους καὶ ἑτοιμάζονται νὰ διεκδικήσουν τὸ ἔργο γιὰ λογαριασμὸ τῶν «δικῶν τους» ἑταιρειῶν. 

Ἡ χρηματοδότηση

     Ἕνα ἀκόμα ἐνδιαφέρον στοιχεῖο εἶναι ὄτι η χρηματοδότηση τῆς διαδικασίας θὰ γίνει ἀπὸ τὰ ἀπόρρητα κονδύλια τοῦ ὑπουργείου Προστασίας τοῦ Πολίτη προκειμένου, σύμφωνα μὲ μία ἐκδοχή, νὰ ἀποφευχθεῖ τὸ ἐνδεχόμενο νὰ «βγοῦν στὸν ἀέρα» τὰ τεχνικὰ χαρακτηριστικὰ ἀσφαλείας τῆς νέας ταυτότητας.

     Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ κυβέρνηση τῶν ΗΠΑ προχώρησε σέ νέα αὐστηροποίηση τοῦ προγράμματος visa waiver, ἁρμόδιοι ἀξιωματοῦχοι ἐμφανίζονται αἰσιόδοξοι ὅτι, μετὰ καὶ τὶς ἐξελίξεις στὸ πεδίο τῶν ταυτοτήτων, ἡ Ἑλλάδα θὰ περάσει τὰ “stress tests” τῶν Ἀμερικανῶν στὸν τομέα τῆς ἀσφαλείας.

   Πρόσφατο δημοσίευμα τοῦ εἰδησεογραφικοῦ πρακτορείου Reuters ἀποκάλυψε ὅτι ἡ κυβέρνηση Ντόναλντ Τράμπ ἒθεσε στὰ τέλη Δεκεμβρίου σὲ ἰσχὺ νέους κανόνες στὶς ἀρχὲς ἀσφαλείας τῶν 38 χωρῶν ποὺ μετέχουν στὸ visa waiver, ὑποχρεώνοντάς τες νὰ ἐλέγχουν τὰ στοιχεῖα τῶν ταξιδιωτῶν τους στοὺς καταλόγους ὑπόπτων γιὰ τρομοκρατία τῶν ΗΠΑ.

    Ἡ Ἑλλάδα φέρεται -σύμφωνα μὲ πληροφορίες τῆς ἐφημερίδας- νὰ ἔχει «εὐθυγραμμιστεῖ» μὲ τὴ συγκεκριμένη ἀπαίτηση ἤδη ἀπὸ τὸ 2016, στὸ πλαίσιο διμεροῦς συμφωνίας Ἑλλάδας-ΗΠΑ γιὰ τήν ἀντιμετώπιση τῆς τρομοκρατίας καὶ τοῦ «σοβαροῦ ἐγκλήματος».

cnn.gr

Πηγή

Όπως φοβάσθε τη φωτιά...!

Ένας λαός με «κρυμμένα νιάτα»…

του Νεκτάριου Δαπέργολα

Διδάκτορος Ιστορίας

Λίγες ώρες πέρασαν από το ανεπανάληπτο συλλαλητήριο της Αθήνας για τη Μακεδονία μας και ας δούμε (με όποιο κράμα ενθουσιασμού και ψυχραιμίας μπορούν να επιτρέψουν οι μεγάλες στιγμές που βιώνουμε) κάποιες πρώτες βασικές εκτιμήσεις που προέκυψαν από αυτό.

Σε πρόσφατο κείμενο για το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης γράφαμε ότι ήταν μία ανεπανάληπτη «παγκοινιά», ό,τι πιο μαζικά και δυναμικά συγκλονιστικό έχουμε ζήσει τα τελευταία είκοσι χρόνια. Τώρα πήγαμε ακόμη πιο πέρα, σε μία απίστευτη εξανάσταση από κάθε σημείο της πατρίδας αλλά και του εξωτερικού (όπου υπάρχουν Έλληνες) και μία συγκέντρωση πρωτόγνωρη όχι μόνο για τα τελευταία χρόνια, αλλά τολμώ να πω για όλη τη σύγχρονη Ιστορία μας.

Περίπου δύο εκατομμύρια λαού (για τέτοιο πλήθος μιλάμε, βάσει έγκυρων πληροφοριών, όσο κι αν βάλθηκαν να διαστρεβλώσουν την αλήθεια τα γνωστά γκεμπελικά χαλκεία) βούλιαξαν την πρωτεύουσα κι έστειλαν το ανένδοτο μήνυμα σε εχθρούς και «φίλους» ότι πλέον ξυπνήσαμε, ότι πια είμαστε εδώ και ότι δεν θα επιτρέψουμε σε κανένα κρατικό ή παρακρατικό δωσίλογο και σε κανένα φανερό ή κρυφό εκπρόσωπο της ντόπιας και διεθνούς πολιτικής αλητείας να παίξει με τα ιερά και τα όσια του τόπου μας.

Και θα επαναλάβουμε ότι όλο αυτό έγινε εντελώς κόντρα στη «λογική» των καιρών, στη μακράν χειρότερη πνευματικά περίοδο της Ιστορίας μας, σε εποχή βαθιάς κρίσης και εκφυλισμού, αλλά συνάμα και σε εποχή κατάθλιψης, πλήρους παθητικοποίησης και μοιρολατρικής ιδιωτείας.

Σε μια εποχή που το σύστημα είχε πλέον σχεδόν εφησυχάσει ότι τίποτε πια δεν μπορεί να ξυπνήσει ένα λαό παρηκμασμένο, εκμαυλισμένο και παραζαλισμένο μετά από τόσες δεκαετίες συστηματικού πνευματικού ευνουχισμού, εκπαιδευτικής αποσάθρωσης, γλωσσικής διάλυσης και ηθικής αποτελμάτωσης, μετά από τόσες δεκαετίες ψευδο-εκσυγχρονισμού και μεθοδικής νεοταξίτικης προπαγάνδας.

Και άφνω, ξαναβγήκαμε πάλι στους δρόμους, με σημαίες και με τραγούδια. Εκεί που φαινόμασταν ιστορικά αμνησιακοί, εθνικά απονευρωμένοι, θρησκευτικά αποχρωματισμένοι, έχοντας απωλέσει πια όλα τα αντισώματα της ιδιοπροσωπίας μας, χαμένοι μέσα στην απόλυτη σύγχυση, εθισμένοι πλέον στο να καταπίνουμε αμάσητα τόσα και τόσα νεοταξίτικα «προοδευτικά» σκουπίδια, βουλιάζοντας καθημερινά στην ανοησία και την ασυναρτησία. Ξυπνήσαμε ένα πρωί και βροντοφωνάξαμε πως είμαστε ακόμη εδώ! Είμαστε ακόμη ζωντανοί!

Και φανταστείτε το τρομερό σοκ των ινστρουχτόρων του συστήματος μετά απ’ όλα αυτά, όπως φυσικά μαζί και τη βαθιά οδύνη των λακέδων του, είτε είναι πολιτικά όργανα (σε αυτά συγκαταλέγουμε όλα τα δωσίλογα γιουσουφάκια που παριστάνουν τις ελλαδίτικες κυβερνήσεις και το ευρύτερο πολιτικό προσωπικό της χώρας), είτε είναι δημοσιογραφούσες οδαλίσκες των βοθροκάναλων και των παλιοφυλλάδων, είτε εκπρόσωποι της από χρόνια ξεπουλημένης (δήθεν) πνευματικής ελίτ και ετέρων ποικίλλων κέντρων και παράκεντρων κάθε μορφής εξουσίας και κάθε είδους προπαγάνδας.

Το ζήσαμε όλοι το μίσος και τη λύσσα τους αυτές τις μέρες. Μία ψευδεπίγραφα «προοδευτική» και απερίγραπτα σιχαμερή πλέμπα «εκλεκτών», που ετάχθη επί δεκαετίες να ασκεί τη φασιστική ιδεολογική τρομοκρατία της επί δικαίων και αδίκων, να εξεμεί τη μηδενιστική της υστερία ενάντια σε κάθε τι το αυτονόητο και να καθυβρίζει χυδαία κάθε τι το αυθεντικό. Χωρίς αντίδραση επ’ άπειρον μάλιστα, όπως νόμιζε και όπως η ίδια η εξέλιξη του τόπου την είχε κάνει (εν πολλοίς δικαιολογημένα) να πιστεύει. Γιατί μέχρι τώρα πράγματι ανεχτήκαμε πολλά, γογγύσαμε, θυμώσαμε, γκρινιάξαμε, αλλά δεν αντιδράσαμε (ειδικά από την ώρα που κάτι που πήγε να ξεκινήσει το 2010 έμεινε ημιτελές, πριν καπελωθεί και προδοθεί).

Είπαμε όμως: ακόμη κι αυτός ο ζαλισμένος και παρηκμασμένος λαός είχε ακόμη αντισώματα μέσα του. Αντισώματα, που απομείνανε κρυμμένα, χαμένα θά ’λεγες απ’ τα βάθη του χρόνου, που ούτε κι ο ίδιος ήξερε πια ότι τα έχει. Γι’ αυτό ακριβώς, κι ενώ έβλεπα τα βλέμματα όσων ξεκινούσαν από κάθε γωνιά της προδομένης πατρίδας για να καταδράμουν στην Αθήνα, μαζί με χίλιες άλλες σκέψεις, μαζί και με ρίγη συγκίνησης, μου ήρθε έξαφνα στο νου εκείνη η υπέροχη φράση με την οποία ο Άγγελος Τερζάκης περιέγραφε την εξανάσταση των Ελλήνων το πρωί της 28^ης Οκτωβρίου 1940. Κάπως έτσι και τώρα, «μια διάθεση ευφορίας, κέφι ανάλαφρο, αλλόκοτο, ξεσήκωνε τις ψυχές, πρωινό αγέρι που κολπώνει το πανί. Και στα μάτια των ανθρώπων που αντικρίζονταν, έφεγγε ένα χαρούμενο ξάφνιασμα, σάμπως όλος αυτός ο κόσμος να ανακάλυπτε ξαφνικά πως έχει μέσα του κρυμμένα νιάτα»…

Από εκεί και μετά, όσον αφορά πλέον την επόμενη μέρα: είναι φανερό ότι πλησιάζει πια ο καιρός της τελικής αναμέτρησης με το καθεστώς. Αυτό δεν θα γινόταν βεβαίως χτες (κάποιοι περίμεναν ραγδαίες εξελίξεις, ειδικά σε περίπτωση εκτεταμένων επεισοδίων -και όντως θα ήταν ραγδαίες σε περίπτωση που η μισελληνική συμμορία που παριστάνει την κυβέρνηση έθετε σε διατεταγμένη υπηρεσία τον γνωστό νεοταξίτικο παρακρατικό στρατό της, είχαμε ωστόσο προβλέψει και γράψει από μέρες πως δεν θα το αποτολμήσει). Όμως ο καιρός κοντεύει.

Όσο αυτά τα κέντρα και παράκεντρα εξουσίας -τα άκρως και μέχρι το μεδούλι τους φασιστικά κι ας φορούν αριστερή ή νεοφιλελεύθερη προβιά επάνω τους (και μαζί όλοι οι άμεσοι κι έμμεσοι συνοδοιπόροι κι υποτακτικοί τους)- θα φτύνουν κατάμουτρα τη λαϊκή βούληση και θα υποτιμούν τη λαϊκή οργή (όπως είδαμε πάλι χτες από τους κωμικούς Πολλάκηδες και τα λοιπά άθλια χαλκεία της κυβερνητικής προπαγάνδας), η ώρα θα έρχεται ολοένα και πιο κοντά. Και μαζί μ’ αυτό (επειδή η οργή βέβαια λειτουργεί συσσωρευτικά), κοντεύει η ώρα που θα πληρώσουν και για όλες τις προηγούμενες αμαρτίες τους. Τα μνημόνια και τους φόρους, το ξεπούλημα του τόπου, τα εθνοκτόνα νομοσχέδια, την εθνική προδοσία της μαζικής λαθροεισβολής, τα σύμφωνα συμβίωσης, τις αλλαγές φύλου, την εκπαιδευτική κατάντια (με τα νέα Θρησκευτικά κι όλα τα άλλα νεοταξίτικα μέτρα διάλυσης), την ντροπιαστική οσφυοκαμψία απέναντι στον εξ Ανατολών σουλτάνο. Γιατί κι εκείνα βέβαια δεν έχουν παραγραφεί -όσο κι αν μερικοί εξέλαβαν την έως τώρα μη αντίδραση ως συγχωροχάρτι. Σε λίγο θα τα πληρώσουν όλα μαζί- με το Σκοπιανό όμως να είναι ο καταλύτης της αντίδρασης κι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της οργής.

Κι ας μην το πιστεύουν ακόμη. Κι ας κρύβουν τα κεφάλια τους στην άμμο, αρνούμενοι να δουν αυτό που νομοτελειακά έρχεται κατά πάνω τους. Η Μακεδονία θα μας σώσει, για να θυμηθώ και την κλασική φράση του Ίωνος Δραγούμη. Θα σώσει εμάς, ενώ για κείνους θα γίνει ο πολιτικός τους τάφος. Η Μακεδονία θα γίνει το Βατερλώ τους…

Πηγή

Η διαδήλωση της ΚΡΙΣΕΩΣ

   ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ αληθινά αισθάνθηκα χτες που αξιώθηκα να βρεθώ σε τούτην την ιστορική λαο-διαδήλωση για ’να ’χω κι’ έγω κάτι άξιο να διηγιέμαι αύριο στα εγγόνια μου.

    Μα αυτό το συλλ-αλητήριο, που ήταν διαμαρτυρία  για των ισχυρών το αλητήριο, μου έφερε την θύμηση της Κρίσεως, τότε που θα καθίσει ο Χριστός μας ως κριτής να κρίνει όλους τους ανθρώπους που γεννηθήκανε απ’ άκρου έως άκρου της οικουμένης και της ιστορίας.

     Και τούτο όχι μόνο επειδή έκαμε ο λαός κρίση και έκρινε στην ψυχή του ως προδότες όσους με αναισθησία θρασιμιού, που δεν έβγαλε ο ντουνιάς, πατούν και απο-πατούν επάνω το αίμα των ηρώων της Μακεδονίας, μα διότι χθες στην Αθήνα είχε συναχθεί όλο το γένος μας  όπως τότε στου αδεκάστου Χριστού την Κρίση:

   «…βασιλεῖς καὶ ἄρχοντες, δοῦλοι καὶ ἐλεύθεροι, ἁμαρτωλοὶ καὶ δίκαιοι, πλούσιοι καὶ πένητες».

   Είδα ανθρώπους νέους, παλληκάρια και κοπέλες με το σφρίγος του ελαφιού, είδα και μικρά βρέφη να ακολουθάνε σιωπηλά και απορημένα από τα καροτσάκια των Μητέρων τους, μα είδα και γερασμένους ανθρώπους με τα μπαστουνάκια τους να γλακάνε (τρέχουνε) με ενθουσιασμό  λες και ξαναγίναν νέοι.

   Είδα δάχτυλα γδαρμένα και βασανισμένα από το μεροδούλι και την βιοπάλη από της Δραπετσώνας τον μαχαλά, μα είδα και δάκτυλα απαλά και βαμβακένια με περιποιημένα μανικιούρ από τα μέρη της Κηφισιάς.

   Είδα ανθρώπους ταλαιπωρημένους απ’ το άστυ και τις καπνισμένες πολυκατοικίες, μα είδα και ανθρώπους ορεσίβιους και  χωριάτες απ' τα ορεινά του Ολύμπου και της Σπάρτης.

    Είδα στεριανούς, μα είδα και περήφανους Κρητικούς  και νησιώτες με τον καφέ στο χέρι ύστερα από τ’ αγρύπνι στο πλοίο.

    Είδα Καλόγριες με το κομβοσχοίνι στο χέρι και δεσποινίδες της «Χριστιανικής εστίας» ενώ δίπλα τους να βοούνε με την ίδια φωνή γυναίκες με υπερβολικά  μίνια και φτιασίδια που μόλις αναβαίνανε απ΄την οδό  «Συγγρού».

   Είδα νευρικούς μα και ήσυχους ανθρώπους …δίκαιους αγίους μα και αμαρτωλούς. Είδα πλούσιους (απ’ ότι απομείνανε) μα είδα και φτωχούς πατεράδες που αναμετρούσανε τα ψιλά στην φούχτα τους να δουν αν φθάνουν για να αγοράσουν στα παιδιά τους ένα «βρώμικο» που ετοίμαζαν με επιδεξιότητα οι πλανόδιοι μικροπωλητές.

      «Βρώμικο» στην λέξη μα πράγματι καθαρό και τίμιο στην γεύση και όχι σαν τις μιξοκαθάριες κουβέντες των πολιτικώνε που αναδίδουν βρωμιά από μακρυά.

   Είδα καθωσπρέπει δεξιούς μα και απογοητευμένους αριστερούς… είδα λογικούς μα είδα και «τρελούς» με την καλή την τρέλα.

    Ο καθείς εκπροσωπούσε αληθινά όλη του την πατρίδα  με τα καλά και τα άσχημα της, με τα ίσια και τα στραβά της, με τον πόνο και τα οράματά της.

   Ήταν πάνω του εκατομμυρίου, μα εμένα μου εφάνη πως ήταν εκεί όλος ο ντουνιάς  και ολάκερη η Ελλάς ...δεν έλειπε κανείς. Παρόντες και απόντες ήντουσαν παρόντες,  όπως τότε στου Κυρίου την αδέκαστη Παρουσία…

π. Διονύσιος Ταμπάκης

Πηγή

Αγάθη: Η Αγία που νίκησε το ηφαίστειο και έσωσε ολόκληρη πόλη – Συγκλονιστικό θαύμα

Η Αγία Παρθενομάρτυς Αγάθη προστάτις των μαστών-ιάτειρα των μαστικών παθήσεων – Εορτάζει στις 5 Φεβρουαρίου

~ Ο λαός της Κατάνης τιμούσε και σεβόταν την Αγία Αγάθη. Ως ανταπόκριση στην τιμή αυτή, η Αγία έσωσε την πόλη από μία φοβερή έκρηξη του ηφαιστείου της Αίτνας. Προκειμένου οι κάτοικοι της Κατάνης να αποσοβήσουν την καταστροφή, έτρεξαν στον τάφο της Αγίας και αφού πήραν τη λάρνακα με το άγιο λείψανό της, την έστρεψαν προς την λάβα.
Η Αγία Αγάθη, μάρτυρας της πρωτοχριστιανικής Εκκλησίας, έζησε τον 3ο αιώνα μ.Χ. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών, έμεινε ορφανή και διέθεσε όλη της την περιουσία σε φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Η αγία μαρτύρησε σε νεαρή ηλικία στις 5 Φεβρουαρίου επί Δεκίου (249-251). Ο λαός της Κατάνης, έντονα θορυβημένος από το γεγονός, διαμαρτυρήθηκε στον έπαρχο. Στη συνέχεια, μετέφεραν το τίμιο λείψανό της σε ασφαλές μέρος. Τότε παρουσιάσθηκε ένας λευκοντυμένος νεαρός, άγνωστος στους αυτόχθονες, ο οποίος κατευθύνθηκε προς τον τάφο της Αγίας Αγάθης και πάνω σε μαρμάρινη πλάκα έγραψε τα εξής: «Νους όσιος, αυτοπροαίρετος τιμή εκ Θεού, και πατρίδος λύτρωσις». Οι παριστάμενοι είπαν ότι ο νεαρός εκείνος ήταν ο Άγγελος της Αγίας.
Ο λαός της Κατάνης τιμούσε και σεβόταν την Αγία. Ως ανταπόκριση στην τιμή αυτή, η Αγία Αγάθη έσωσε την πόλη από μία φοβερή έκρηξη του ηφαιστείου της Αίτνας. Προκειμένου οι κάτοικοι της Κατάνης να αποσοβήσουν την καταστροφή, έτρεξαν στον τάφο της Αγίας και αφού πήραν τη λάρνακα με το άγιο λείψανό της, την έστρεψαν προς την λάβα, που ζύγωνε την πόλη και έτσι αποσοβήθηκε η συμφορά.
Το γεγονός αυτό συνέβη στις 5 Φεβρουαρίου του έτους 252 μ.Χ., ακριβώς ένα χρόνο μετά το μαρτύριο της Αγίας. Τα ιερά λείψανά της μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη κατά την περίοδο των αυτοκρατόρων Βασιλείου Β’ (976 – 1025) και Κωνσταντίνου Η’ (1025 – 1028).
Τον 9ο αι. ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μεθόδιος (843-847), συνέταξε Εγκώμιο εις την Αγίαν μεγαλομάρτυρα του Χριστού Αγάθη.
Πηγή

Μην περιμένετε και μην επιδιώκετε να σταματήσουν οι δοκιμασίες

  

  ''Μην περιμένετε και μην επιδιώκετε να σταματήσουν οι δοκιμασίες. 

   Απεναντίας, προετοιμάστε τον εαυτό σας να τις σηκώνει ως το θάνατο. Μην το ξεχνάτε αυτό! Είναι πολύ σημαντικό.

    Αν δεν τοποθετηθείτε έτσι απέναντι στις δοκιμασίες, η υπομονή δεν θα στερεωθεί στην καρδιά σας''.

Οσίου Θεοφάνους  Εγκλείστου

Πηγή

Τὴ σιωπὴ νὰ τὴν ἀγαπᾶς περισσότερο ἀπό τό λόγο.

Γιατὶ ἡ σιωπὴ φέρνει θησαυρό, ἐνῶ ἡ ὁμιλία τὸν σκορπίζει.

Ἀββᾶς Ἠσαΐας

Πηγή

Ξενιτεύτηκε γιά τήν αγάπη του Χριστού.

    Μία συγκλονιστική, αληθινή ιστορία από τήν Ταϊβάν

Ἀποφάσισε λοιπόν νά ξενιτευτεῖ σέ ἄλλο κράτος, στό Λάος, γιά νά μπορεῖ ἐλεύθερα νά λατρεύει τόν Χριστό.

τοῦ π. Ἰωνᾶ,
ἀρχιμανδρίτη, Ἱεραποστόλου στήν Ταϊβάν

    Πρίν ἀπό ἕνα μήνα μᾶς ἐπισκέφτηκε μία κοπέλα ὄχι Ταϊβανέζα. Στή χώρα της  ἀπαγορεύεται ὁ Χριστιανισμός. Ἔμεινε κοντά μας περίπου μία ἑβδομάδα καί μάλιστα εἶχε νοικιάσει ἕνα δωμάτιο στήν περιοχή μας λίγα τετράγωνα πιό κάτω. Εἶχε προετοιμάσει τήν παραμονή της χωρίς νά μᾶς ἐπιβαρύνει σέ τίποτα. Ἐρχόταν ἁπλά κάθε πρωί στήν Ἐκκλησία γιά νά μᾶς γνωρίσει καλύτερα.

Άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης -Επιστολές (Β)

Ὁ Ἅγ. Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης σχετικὰ μὲ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἐπικαιρότητα

Μέρος δεύτερο

Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

«Τιμὴ Ἁγίων, μίμησις Ἁγίων». Αὐτὴ εἶναι ἡ διδαχὴ τῆς Ἐκκλησίας μας σχετικὰ μὲ τὸν τρόπο ποὺ πρέπει νὰ τιμοῦμε τοὺς Ἁγίους μας: «μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ. Ἐπαινῶ δὲ ὑμᾶς, ὅτι πάντα μου μέμνησθε καὶ καθὼς παρέδωκα ὑμῖν τὰς παραδόσεις κατέχετε» (Α΄ Κορ. 11). Νὰ μιμηθοῦμε λοιπὸν τοὺς Ἁγίους μας σημαίνει ὄχι μόνο νὰ ἔχουμε συνέχεια στὴν μνήμη μας τὸν τρόπο ποὺ ζοῦσαν, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀκολουθοῦμε καὶ νὰ ἐφαρμόζουμε τὶς διδαχές τους, ὅπως αὐτοὶ μᾶς τὶς παρέδωσαν. Ἰδίως σήμερα μὲ τὴν ἐπικράτηση τῆς παναίρεσης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὴν πτώση τῶν ποιμένων, τὴν σύγχυση καὶ τὴν χαώδης κατάσταση τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐπικαιρότητας ὁ λόγος τῶν Ἁγίων καὶ ἡ παραδοχή του ἐκ μέρους μας εἶναι παραπάνω ἀπὸ ἐπιτακτική.

Συνεχίζουμε μὲ τὸ δεύτερο μέρος ἀπὸ τὶς ἐπιστολές τοῦ Ἁγ. Ἰσιδώρου τοῦ Πηλουσιώτου, τοῦ ὁποίου σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὴν μνήμη του. Ἡ γλώσσα τοῦ ἁγίου εἶναι γεμάτη ἀγάπη, εἶναι παραινετική, συμβουλευτική, ἀλλὰ παράλληλα καυστικὴ καὶ ἀκριβοδίκαιη, μὴ λαμβάνοντας ὑπόψη ἀξιώματα καὶ σκοπιμότητες, ἀλλὰ ἀποσκοπώντας μόνον στὴν σωτηρία τῶν ψυχῶν καὶ στὴν δόξα τῆς Ἐκκλησίας. Ὡς πηγὴ χρησιμοποιῶ τὴν νεοελληνικὴ μετάφραση τῶν ἐπιστολῶν του ἀπὸ τό: Ἰσιδώρου Πηλουσιώτου, Ἅπαντα τὰ ἔργα, ἐκδ. «Τὸ Βυζάντιον», Θεσσαλονίκη, 2000.

Δὲν εἶναι ἀρεστὲς στὸν Θεὸ οἱ θυσίες καὶ δωρεὲς ἀπὸ ἀνίερα χρήματα

Ἐπιστ. 37 — Στὸν ἐπίσκοπο Εὐσέβιο

Κτίζεις ἐκκλησία, ὅπως λένε... σπουδαία ὡς πρὸς τὰ τεχνικὰ χαρακτηριστικά, ἀλλὰ μὲ πονηρὲς μεθόδους, ἀφοῦ χρησιμοποιεῖς ἀμοιβὲς ἀπὸ χειροτονίες καὶ ἀδικίες, ἐξευτελισμούς, καταπιέσεις ἀδυνάτων καὶ προσφορὲς φτωχῶν. Ὅλα αὐτὰ δὲν εἶναι τίποτα ἄλλ ἀπὸ τὸ νὰ οἰκοδομεῖς τὴ Σιὼν πάνω σὲ αἵματα καὶ τὴν Ἰερουσαλὴμ πάνω σὲ ἀδικίες. Ὁ Θεὸς δὲν ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ θυσία ποὺ προέρχεται ἀπὸ ξένα ὑπάρχοντα, ἀλλὰ τὴ σιχαίνεται σὰ θυσιαζόμενο σκύλο. Σταμάτα λοιπὸν καὶ νὰ κτίζεις καὶ νὰ ἀδικεῖς, γιὰ νὰ μὴν γίνει ἐκεῖνος ὁ ναὸς αἰτία νὰ σὲ ἐλέγξει ὁ Θεός...

Γιὰ τὴν φρικαλεότητα τῆς ἀγοραπωλησίας τῆς ἱερωσύνης

Ἐπιστ. 119 — Στὸν Ἐπίσκοπο Εὐσέβιο

... Ἐπέδειξες κάθε φροντίδα νομίζω. ὥστε τίποτε πονηρὸ νὰ μὴ μείνει ἔξω ἀπὸ τὸ θυσιαστήριο. Μάθε λοιπόν, ὅτι αὐξάνοντας σὲ ἀριθμὸ τοὺς Σίμωνες, αὐτοὺς ποὺ νομίζουν ὅτι θὰ ἀποκτήσουν τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ μὲ χρήματα, ἀπέκτησες κοινὸ ταμεῖο μὲ τὸν προδότη, κυλιέσαι σὲ χολὴ πικρίας καὶ ἀναπτύσεις δεσμοὺς ἀδικίας, προδίδοντας μὲ θράσος αὐτὰ ποὺ εἶναι πολυπόθητα καὶ ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς ἀγγέλους.

Γιὰ τὸν Περγάμου Ζηζιούλα καὶ ὅλους τοὺς ὀπαδοὺς τῆς Ἐπισκοποκρατίας, ὅτι ἡ Θεία Λειτουργία γίνεται στὸ ὄνομα τοῦ Ἐπισκόπου.

Ἐπιστ. 136 — Στὸν κόμητα Ἑρμίνο

...Καὶ πρόσεξε μὲ ἀκρίβεια. Ὅταν ὁ ἀληθινὸς ποιμένας ἔρχεται αὐτοπροσώπως μὲ τὸ ἄνοιγμα τῶν προσκυνητῶν Εὐαγγελίων, ὁ Ἐπίσκοπος σηκώνεται καὶ βγάζει τὸ σχῆμα ποὺ δηλώνει τὴν μίμηση (σσ. τὸ ὠμοφόριο), δηλώνοντας ἔτσι, ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Κύριος εἶναι παρών, ὁ ἀρχηγὸς τοῦ ἐπισκοπικοῦ ἀξιώματος, ὁ Θεὸς καὶ Δεσπότης.

Ποιός ήταν ο Όσιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης που τιμάται σήμερα

    O Όσιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης γεννήθηκε στην Αίγυπτο περί το 360 μ.Χ. από γονείς θεοφιλείς, και ήταν συγγενής των Πατριαρχών Αλεξανδρείας, Θεοφίλου (385 – 412 μ.Χ.) και Κυρίλλου Α΄ (412 – 444 μ.Χ.).

O Όσιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης, σε νεαρή ηλικία έλαβε μεγάλη και θαυμαστή θεολογική και φιλοσοφική γνώση. Στην αρχή εργάσθηκε ως διδάσκαλος και κατηχητής της εκκλησίας της Αλεξάνδρειας. Επιζητώντας όμως την ησυχία για να δύναται να ασχοληθεί με το έργο της ζωής του, τη μελέτη των Αγίων Γραφών, αποσύρθηκε σε κάποιο μοναστήρι στο όρος Πηλούσιο, γι’ αυτό έλαβε και το όνομα Πηλουσιώτης. Αργότερα δέχεται την πρόταση να γίνει ιερέας και στη συνέχεια εκλέγεται πανηγυρικά ηγούμενος στο μοναστήρι του.

Πάνω από 1.5 εκατομ. πατριώτες στο Σύνταγμα – Ηχηρό μήνυμα για τη Μακεδονία μας

Αυτοί οι Ελληνες είναι τρελοί, συριζογραικύλοι, προσοχή!

Τι θες και μπλέκεσαι με τα εθνικά, κάνε καλύτερα τη δουλειά σου, κατσαπλιά

Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις, εκεί που λες ότι πάει να σκύψει, να τη πετιέται πάνω σου

Ναι, ρε συ, φραγκο-συριζαίε μου, αυτοί οι Ελληνες είναι ΤΡΕΛΟΙ. Μπορούν να υποφέρουν μέχρι και 400 χρόνια σκλαβιάς και μετά να ξεσηκωθούν όλοι μαζί, εκεί που δεν τους περιμένει κανείς και δεν τους πιάνει καν το μάτι του σουλτάνου. Ναι, ρε συ, καρεκλο-συριζαίε μου, αυτοί οι Ελληνες είναι τρελοί, όπως μας το ’χουν ξαναπεί. Εξάλλου το μετέδιδαν και οι Ιταλοί επιτελείς στον Μουσολίνι, εμβρόντητοι, γιατί δεν μπορούσαν να του εξηγήσουν αλλιώς πώς αυτός ο μικρός αριθμητικά λαός τούς είχε πάρει φαλάγγι. Ναι, ρε συ, συριζο-ρουφιανάκο μου, που τα κάρφωσες όλα της Θεσσαλονίκης και στην Ευρωβουλή, πες τους επίσης ότι αυτοί οι Ελληνες είναι τρελοί, όπως το ’χει γράψει η Ιστορία, αλλά και το Χόλιγουντ, από την εποχή του Λεωνίδα με τους 300! Εχουμε και βίντεο να τους στείλουμε αν θες να καταγγείλεις τους τρελούς τους Ελληνες.

Δεν περιμέναμε βέβαια να μας το πεις εσύ, διορισμένε κρατικοδίαιτε Συριζαίε, νεο-ΓΡΑΙΚΥΛΕ της εθνικής συμφοράς, ότι οι Ελληνες είναι τρελοί που, ενώ έφαγαν όλα τα απίθανα κατακέφαλα στα τρία χρόνια  προδοσίας  δεξιά  και  αριστερά, τους την έδωσε και κάνουν χαλασμό για το Μακεδονικό. Αλλά

Ω βάθος πλάνης! Παρουσιάζει την διδασκαλία των Αγίων περί απομακρύνσεως από τους αιρετικούς, ο ίδιος δε και η παρέα του, κοινωνεί με εκείνους τους "ευσεβείς" που κοινωνούν με τους αιρετικούς!!!

ΠΡΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ...

ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΕΠΩΝΥΜΟ ΠΛΗΡΩΜΑ

 

 

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΟΜΙΛΟΥΝ

 

1.  ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ: «Πρέπει οι ακροαταί να είναι εκπαιδευμένοι στις Γραφές και να κρίνουν αν τα λεγόμενα των διδασκάλων είναι σύμφωνα με τις Γραφές. Κι όσα είναι ξένα να τα αποβάλλουν και εκείνους που επιμένουν σ’ αυτά να τους αποστρέφωνται δυνατά».

 

2. ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ  ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ:  «Τα δημοσίως λεγόμενα και πραττόμενα δημοσίως να ελέγχωνται».

 

3.  ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ: «Αν ο προεστώς σου είναι σφαλερός εις την πολιτείαν και τα έργα του, μη περιεργάζεσαι. Αν όμως είναι σφαλερός κατά την πίστιν, φεύγε και παραίτησέ τον, όχι μόνο αν είναι άνθρωπος, αλλά κάν άγγελος είναι από τον ουρανόν» (Περί συνεχούς Μεταλήψεως, σ. 175).

 

Η αγάπη του Ουράνιου Πατέρα (Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης)

    Ο Θεός μας είναι αγάπη και «ο μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ». Όποιος Χριστιανός δεν έχει την αγάπη του Θεού μέσα στην καρδιά του, δεν έχει ζωή Χριστού στην ψυχή του. Αυτό το μεγάλο έργο της φιλανθρωπίας του Θεού, το να κατέβει ο Θεός, ο Λόγος του Θεού να γίνει άνθρωπος, να λάβει σάρκα, να κατοικήσει ανάμεσά μας, να μας πλησιάσει, δεν ήταν τίποτε άλλο, παρά η απέραντη φιλανθρωπία της θείας αγάπης.

Η αγάπη του Θεού είναι αυτή που μας προστατεύει και μας φροντίζει για όλα. Εμείς οι άνθρωποι αμαρτάνουμε και λυπούμε τον Θεό. Ασεβούμε πολλάκις, αλλά η φιλανθρωπία Του είναι απέραντη και όλα τα συγχωρεί. Όλοι μας, και πρώτος εγώ, έχουμε λυπήσει αυτή την μεγάλη καρδιά του Θεού, που λέγεται αγάπη προς τον άνθρωπο. Γι’ αυτό θα πρέπει να προσέξουμε στην ζωή μας, στον βίο μας, και στη συνέχεια να μην Του δώσουμε ξανά την πίκρα της αμαρτίας.

Από ομιλία του αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου περί ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

"Ως φιλάνθρωπος προσδέχου με..."

"Στου κουφού" Ποιμένα "την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα"! Δεν θα σε ακούσει αυτός, αλλ΄ ίσως σε ακούσουν κάποιοι άλλοι!

Οἱ δεδιωγμένοι χάριν τῆς πίστεως

καί οἱ ἀδίωκτοι λόγῳ συμβιβασμοῦ!

Ἀποσπάσματα ἀπὸ μελέτη

τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

Ἡ Ἐκκλησία ἐν καιρῶ Αἱρέσεως, σύμφωνα μὲ τὴν διδασκαλία τοῦ ὁσίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου

Β΄  Μέρος

(Α΄ Μέρος ἐδῶ)

Εἶναι φανερὴ ἡ στάση μας ἀπέναντι στοὺς Οἰκουμενιστές, ἀλλὰ καὶ ὅσους ἀντι-Οἰκουμενιστὲς συμβιβάζονται μὲ τὴν αἵρεση, καθόσον κοινωνοῦν μὲ τοὺς οἰκουμενίζοντες. «Ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε». Ὅπως εἶναι φανερὴ ἡ στάση μας ἀπέναντι στοὺς πιστούς, ποὺ ἔχουν περιέλθει σὲ φοβερὴ σύγχυση ἀπὸ τὶς ἀντικρουόμενες θέσεις τῶν Ποιμένων τους (Οἰκουμενιστῶν καὶ ἀντι-Οἰκουμενιστῶν). Παρουσιάζουμε τὴν ἀκριβῆ στάση τῶν Ἁγίων μας, ἀλλὰ ποιός νὰ ἀκούσει ἕνα μικρὸ ἱστολόγιο, ὅταν βαρέα ὀνόματα καθηγητῶν, πρωτοπρεσβυτέρων, ἀντι-Οἰκουμενιστῶν Ἐπισκόπων προπαγανδίζουν μὲ «λογικές» –ὁλοκάθαρα μεταπατερικές– ἄλλη στάση, ποὺ ἀλλοιώνει τὴν διδασκαλία Ἁγίας Γραφῆς καὶ Πατέρων;

Δυστυχῶς αὐτοὶ οἱ Ποιμένες διδάσκουν ἀντίθετα πράγματα· τὴν συμβιβαστικὴ στάση, ποὺ οὐσιαστικὰ διευκολύνει τὴν ἐπέκταση τῆς αἱρέσεως! Καὶ τὸ κάνουν αὐτό, ἄλλοι γιὰ νὰ μὴν ἔρθουν σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἡγεσία, καὶ ἄλλοι, τάχα γιὰ νὰ μὴ «χάσουν» τὸ ποίμνιο, ἀδιαφοροῦντες ἂν τὸ ποίμνιο χάνεται γιὰ τὴν Ἐκκλησία!

Δυστυχῶς, δεκαετίες οἰκουμενιστικῆς ἀποπροσανατολιστικῆς διδασκαλίας, ἔπεισε τοὺς πιστοὺς ὅτι ὀφείλουν ὑπακοὴ στοὺς Ποιμένες, στοὺς Ἐπισκόπους· ὅτι ἀπομάκρυνση ἀπ’ αὐτούς, εἶναι ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία.

Εὐτυχῶς κάποιοι πιστοὶ ἀντιλαμβάνονται τὴν ἀλήθεια. Καταλαβαίνουν τὴν οἰκονομία πρὸς ἀνθρώπους πελαγωμένους καὶ ἀποίμαντους (εἰδικὰ ὡς πρὸς τὴν στάση μας πρὸς τοὺς αἱρετικούς).

Κάποιοι ἄλλοι, διαγράφουν ὅλες τὶς οἰκονομίες ποὺ ἔκαναν οἱ Ἅγιοι Πατέρες (κάποιες ἀπ' αὐτὲς σύντομα θὰ τὶς παρουσιάσουμε) καὶ μὲ αὐστηρότητα ποὺ ἐκπλήσσει, ζητοῦν τὴν ἐφαρμογὴ τῆς Ἀκριβείας, ἐκεῖ ποὺ οἱ Πατέρες ἐφάρμοσαν τὴν Οἰκονομία καὶ ἔδειξαν ἐπιείκια καὶ φιλανθρωπία, ἀκριβῶς γιὰ νὰ κερδίσουν ψυχές κι ὄχι νὰ τὶς καταποντίσουν ἀκόμα πιὸ βαθειὰ στὴν σύγχυση καὶ τὴν ἀπώλεια.

Παρουσιάζουμε τὸ β΄ μέρος ἀπὸ βιβλίο τοῦ π. Εὐθυμίου.

Π. Σ. 

Β΄ Μέρος

   Ὑπάρχουν, ὅπως προαναφέραμε πολλές ἐπιστολές τοῦ ὁσίου, στίς ὁποῖες ἀναφέρεται εἰς τήν Ἐκκλησία ἐν διωγμῷ ἀπό ἀνθρώπους μέ πολιτικά καί ἐκκλησιαστικά ἀξιώματα, οἱ ὁποῖοι τυπικά κινοῦνται στό χῶρο της. Θά παρουσιάσωμε λοιπόν μία ἀκόμη ἐπιστολή, ἡ ὁποία εἶναι ὄντως ἀπό τίς ὡραιότερες ἐπιστολές τοῦ ὁσίου, ἐπειδή δεικνύει καθαρώτατα ὅλη τή θεολογική του τοποθέτησι στό θέμα τῆς Ἐκκλησίας ἐν διωγμῷ. Εἶναι ἀνυπέρβλητη σέ σαφήνεια, θεολογικότητα, πραγμα­τικότητα καί πρακτικότητα καί δέν ἐπιτρέπει κανένα περιθώριο παρερμηνείας στό ὑπό ἐξέτασι ζήτημα.

     Ἡ ἐπιστολή ἀπευθύνεται πρός τόν ἡγούμενο Εὐστράτιο. Φαίνεται ἀπό τά γραφόμενα ὅτι αὐτός ὁ ἡγούμενος ἦτο φίλος καί γνώριμος τοῦ ὁσίου καί ἀκόμη ὅτι ἀκολούθησε τήν ὁδό τοῦ συμβιβασμοῦ, ἔχοντας ὅμως, ὅπως λέγομε, καλό λογισμό. Δηλαδή ἤθελε νά μή βεβηλωθῆ τό μοναστήρι του ἀπό τούς εἰκονομάχους, νά μή καταστραφοῦν οἱ εἰκόνες καί τά τοιαῦτα. Δι’ αὐτόν τόν λόγο ἐξωτερικά ὑπέγραψε ὅτι συμφωνεῖ μέ τούς αἱρετικούς, μέσα του ὅμως εἶχε ὀρθόδοξο φρόνημα. Ἀρχίζοντας ὁ ὅσιος τήν ἐπιστολή, τοῦ ἀναφέρει ὅτι ἐλυπήθη διά τήν ὑποκριτική ὑπογραφή του, μέ τήν ὁποία φαινομενικά ἔδειξε ὅτι συμφωνεῖ μέ τούς αἱρετικούς. Ἐπίτρεψέ μου, συνεχίζει νά σοῦ ὁμιλήσω μέ παρρησία καί οἰκειότητα. Ὑπῆρχε λόγος διά τό ὅτι δέν ὑπέστης τίποτε ἐνῶ συνελήφθης ἀπό τούς ἀνθρώπους τοῦ αὐτοκράτορος, ἀλλά ἔμεινες ἐλεύθερος. Διότι αὐτό θά ἔπρεπε νά συμβῆ σύμφωνα μέ ὅσα ἀκούγονται. Ἐπειδή οὐδείς ἀπό ὅσους ὡμολόγησαν δέν ἀκούστηκε ὅτι διέφυγε τήν φυλάκισι ἤ τουλάχιστον τήν ἐξορία. Ὅσοι ὅμως διέφυγαν, αὐτοί εἶναι φανερό ὅτι εἶναι μέσα στόν συμβιβασμό, διά νά μή ὁμιλήσω αὐστηρώτερα καί σέ λυπήσω. Ἤ μήπως δέν διέκρινες διορατικώτατε, τόν ἀνελεῆ διωγμό τοῦ θηριωνύμου Λέοντος, ὁ ὁποῖος σάν ἄλλος Ἀχαάβ συνέλαβε καί ἐφόνευσε καί αὐτούς οἱ ὁποῖοι προέρχονται καί ἀπό ἄλλο κράτος. Στήν καλύτερη δέ περίπτωσι τούς ἐφυλάκισε μετά ἀπό φοβερή μαστίγωσι καί βασανιστήρια. Μήπως θά ἄφηνε αὐτούς τούς ὁποίους εἶχε στήν ἐξουσία του; 

    Ἐάν λοιπόν ἐσύ μετά τή σύλληψι δέν ὑπέστης τίποτε ἀπό ὅλα αὐτά, συγχώρεσέ με, κυριεύτηκες ἀπό αὐτούς. Καί μήν ἰσχυρίζεσαι ὅτι προστάτευσες τίς ἐκκλησίες σου ἤ διέσωσες τίς εἰκόνες καί διετήρησες τήν μνημόνευσι τοῦ ἁγιωτάτου Πατριάρχου (ἐννοεῖται τοῦ Ἁγ. Νικηφόρου, ὁ ὁποῖος εἶχε ἐξορισθῆ). Αὐτά τά διαδίδουν καί ἄλλοι συμβιβασθέντες. Ἐπειδή δέν ἦτο δυνατόν νά διασωθοῦν ὅλα αὐτά ἄν δέν ἐγένετο προδοσία τῆς ἀληθινῆς ὁμολογίας. Διότι ποιά εἶναι ἡ ὠφέλεια, ἐάν ἐμεῖς οἱ ὁποῖοι λεγόμεθα καί εἴμεθα κατ’ οὐσίαν ναοί Θεοῦ, ἐξεπέσαμε καί διαφυλάττουμε τούς ἀψύχους ναούς;

Ψυχολογική εμβάθυνση στην παραβολή του ασώτου

Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη

Καθηγητού Πανεπ. Αθηνών

Η παραβολή του Ασώτου εκτιμάται ιδιαιτέρως υπό του πληρώματος εν γένει της Εκκλησίας. Η ευσπλαγχνία και η απεριόριστος αγάπη του ουρανίου Πατρός προς τον αμαρτωλόν άνθρωπον, η τονιζομένη μεγαλειωδώς εις την όλην ευαγγελικήν περικοπήν, προκαλεί έντονον αίσθησιν εις τας ψυχάς των πιστών.

Λόγω δε της τοιαύτης εντυπώσεως, την οποίαν η παραβολή του Aσώτου δημιουργεί, εξισούται αύτη, ως γνωστόν, πολλάκις πλήρως προς το λοιπόν περιεχόμενον της Αγίας Γραφής. Ούτως αναγνωρίζεται ότι η παραβολή αύτη είναι μεστή σωτηριολογικών νοημάτων και ότι εν αυτή εύρηται συμπεπυκνωμένη η όλη χριστιανική διδασκαλία περί της σωτηρίας του ανθρώπου δια της εν Χριστώ Θείας Αποκαλύψεως.

Αλλ' επίσης και εκ της επόψεως των ψυχολογικών διαδικασιών η παραβολή του Ασώτου αποτελεί ασφαλώς ανεξάντλητον μεταλλείον.

Γιώργος Παπαθανασόπουλος, Οι αστοχίες του Μητροπολίτου Μεσσηνίας

  Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος τις ημέρες αυτές έκαμε αισθητή την παρουσία του. Με αφορμή τη διοργάνωση συλλαλητηρίων στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα για το Μακεδονικό,  εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση, με πολύ προσβλητικούς χαρακτηρισμούς, κατά των μελών της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, όπως επίσης των Ιεραρχών και των άλλων κληρικών, που συμμετέσχον στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης ή/και θα συμμετάσχουν σε αυτό των Αθηνών.

            Στις δηλώσεις του συγκεκριμένου Μητροπολίτου αρμοδιότεροι να απαντήσουν είναι τα μέλη της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας και της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου. Στο παρόν άρθρο επισημαίνονται από τον υπογράφοντα ορισμένες αστοχίες των δηλώσεών του. Η πρώτη, που πρέπει να τονισθεί είναι το ύφος τους. Ο λόγος, προφορικός ή γραπτός, ενός χριστιανού και, προ πάντων, ενός Αρχιερέως πρέπει να διακατέχεται από αγάπη και νηφαλιότητα, να είναι σαφής και χωρίς υπονοούμενα. Πρέπει επομένως να μην αποπνέει αλαζονεία, να μην χαρακτηρίζεται από οργίλο ύφος, και να μην περιέχει υπερβολές, υπονοούμενα και υβριστικούς χαρακτηρισμούς.

Βέλη σε Μεσσηνίας Χρυσόστομο για Μακεδονικό

Βόμβα από συνεργάτη του Μακαριστού Χριστόδουλου για Μακεδονικό   – Βέλη σε Μεσσηνίας Χρυσόστομο

Έντονη κριτική στον Μεσσηνίας Χρυσόστομο για συλλαλητήριο Αθήνας από τον συνεργάτη του Μακαριστού Χριστόδουλου σε θέματα Εκκλησιαστικής Διπλωματίας, Δρ. Γεώργιο Μούρτο στο
Αποκαλύπτει επιστολές του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου στην Ε.Ε για Μακεδονία.

Γράφει ο Δρ. Γεώργιος Μούρτος Επίτιμος καθηγητής Στρατηγικής Πανεπιστημίου Plymouth
Συνεργάτης μακ. Χριστόδουλου σε θέματα Εκκλησιαστικής Διπλωματίας προς τον Μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσόστομο:

΄΄Σεβασμιώτατε,
Διάβασα την προχθεσινή ανακοίνωση που δημοσιοποιήσατε την ανοικτή διαφωνία σας στη συμμετοχή της Εκκλησίας στο πανελλαδικό συλλαλητήριο της Κυριακής και οφείλω να