Συνέχεια και συνέπεια πολιτικής προχειρότητας αλλά και κοινωνικής-πολιτισμικής παρακμής, αποτελεί η εκ του νομοσχεδίου «Μέτρα Προώθησης Αναδοχής-Υιοθεσίας», προωθούμενη δυνατότητα αναδοχής παιδιών …από ομόφυλα ‘ζευγάρια’! Κατάλληλοι ανάδοχοι κατά το αρθ. 8, 1 θεωρούνται και οι «έχοντες
Ο Γόρτυνος Ιερεμίας, με ἀφορμὴ τὴν συνομιλία τοῦ Κυρίου μὲ τὴν Σαμαρείτιδα:
«Τον διάλογο με τους αιρετικούς πρέπει να τον κάνουν οι
φωτισμένοι»
Ἀπὸ «Pentapostagma»
Σήμερα λάβαμε από την Σεβασμιότατο Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ.κ. Ιερεμία,
το παρακάτω κείμενο, το οποίο αναφέρεται στην Κυριακή της Σαμαρείτιδος. Είναι αξιόλογα
όλα όσα μας λέει ο Σεβασμιότατος, αλλά χρειάζονται κάποιες επισημάνσεις. Αναφερόμενος
στον διάλογο με τους αιρετικούς και τους Παπικούς που διεξάγει κατά κύριο λόγο το
Φανάρι και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος λέει: Τόν σωστό καί πετυχημένο διάλογο μέ τούς
αἱρετικούς πρέπει νά κάνουν ὄχι οἱ ὁποιοιδήποτε, ἀλλά οἱ φωτισμένοι, πού βλέπουν
τά ἔνδον τοῦ ἀνθρώπου καί ἐνεργοῦν κατάλληλα γιά τήν ψυχική του θεραπεία.
Ακόμα και αν δεχθούμε την ανάγκη για διάλογο, κάτι για
το οποίο δεν συμφωνούν αρκετοί Άγιοι Πατέρες, αλλά ακόμα και αν το δεχθούμε, θα
πρέπει ο Σεβασμιότατος να ονομάσει τους φωτισμένους και αγίους οι οποίοι μπορούν
κατά τη γνώμη του να διεξάγουν το διάλογο. Μήπως ήρθε η ώρα να βγουν όλοι από τη
«κρυψώνα» τους και να μιλήσουν; Να φανερωθούν; Και να γνωρίζει το ποίμνιο τι πρεσβεύει
ο καθένας στην Εκκλησία μας; Με λόγια στον αέρα, χωρίς συγκεκριμένες αναφορές σε
ονόματα και πράξεις, καμία βάση δεν υπάρχει για διάλογο καταρχήν μέσα στην Εκκλησία
μας. Άγιοι πατέρες και Αρχιερείς έχετε καταλάβει την κρισιμότητα της κατάστασης;
Έχετε καταλάβει ότι το μέλλον θα χαρακτηρίσει με κεφαλαία γράμματα ως «ΠΡΟΔΟΤΕΣ»
της πίστεως όσους «βολεύονται» πίσω από θρόνους και μήτρες;
Σε
πρόσφατο άρθρο μου με τίτλο: «Η ψευδο-Αποτείχιση
του π. Θεοδώρου Ζήση» (εδώ)παρουσίασα το συμβάν του συλλείτουργου του π.
Θεοδώρου με τον Σεβασμιότατο Λογγίνο της
Ουκρανικής Εκκλησίας, ως απόδειξη της εκκλησιαστικής κοινωνίας του π. Θεοδώρου
με μη αποτειχισμένο Επίσκοπο.
Ο
Οσιολογιώτατος π. Σεραφείμ Ζήσης απάντησε στο άρθρο μου λέγοντας ότι ο Σεβ.
Λογγίνος δεν μνημονεύει τον πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο, συνεπώς εγώ είμαι
συκοφάντης και η «Π.Π» βγάζει «κίτρινα» άρθρα για να ανεβάσει την
επισκεψιμότητα της(!)
Ανταπάντησα
πωςτο γεγονός της μη μνημόνευσης του
Κυρίλλου από τον Λογγίνο είναι άσχετο με την ουσία της υπόθεσης και για τον
κόσμο αποτελεί παραπλανητική πληροφορία, γιατί ο Λογγίνος δεν ανήκει στη
δικαιοδοσία του πατριαρχείου Μόσχας, αλλά της Τοπικής Εκκλησίας και Συνόδου της
Ουκρανίας. Συνεπώς η διακοπή της μνημόνευσης του Κυρίλλου είναι άνευ ουσίας μιας
και ο Λογγίνος κοινωνεί με τον Μητροπολίτη Ονούφριο (που είναι η ανώτατη
εκκλησιαστική αρχή στην Ουκρανική Εκκλησία), καθώς κοινωνεί και με την Σύνοδο της
Τοπικής Εκκλησίας οι οποίοι αποδέχτηκαν το Κολυμπάρι.
Συνεπώς
ο Σεβ. Λογγίνος δεν είναι αποτειχισμένος από την Τοπική Εκκλησία.
Και
ο καιρός ξεσκεπάζει την αλήθεια!
Η
είδηση λοιπόν είναι ότι ο Σεβ. Λογγίνος προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο της Τοπικής
Εκκλησίας!
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ: 28 Απριλίου 2018
Ανακοίνωση της Συνόδου των Επισκόπων της Ρωσσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας
της Διασποράς για την Υποστήριξη της Κανονικής Ορθοδόξου Εκκλησίας της
Ουκρανίας
Εμείς, τα μέλη της Συνόδου των
Επισκόπων της Ρωσσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας της Διασποράς, που εκτελούμε
το ποιμαντικό μας έργο στη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και την
Ιλαρίων:Αυτοκεφαλία στους Ουκρανούς θα σημαίνει διαίρεση σαν αυτή μεταξύ
Ανατολής και Δύσεως το 1054.
Θα θάψουμε την ενότητα της Ορθοδοξίας
Καυστικός για το ουκρανικό εκκλησιαστικό ζήτημα ήταν απαντώντας στις
ερωτήσεις του Ελληνικού Πρακτορείου Εκκλησιαστικών Ειδήσεων «Romfea.gr» ο
Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας, Πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών
Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας.
Συγκεκριμένα: Πριν λίγες ημέρες το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποδέχθηκε να
εξετάσει το θέμα εκχώρησης αυτοκεφαλίας στην Ουκρανία. Πως είδε η Ρωσική
Εκκλησία την απόφαση αυτή; Με απορία. Ούτε ο Αγιώτατος Πατριάρχης Κύριλλος, αλλά ούτε ο
Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Ονούφριος ενημερώθηκαν για τη
ληφθείσα απόφαση. Το δημοσιευθέν
«Αναβάθμιση της προσφοράς υπηρεσίας προς την αμαρτία και την καταστροφή»! Αυτός είναι ο τίτλος που ταιριάζει στην παραπάνω είδηση, η οποία αναρτήθηκε σε όλα τα μέσα ενημέρωσης! Μάλιστα, χαρακτηρίστηκε ήδη από κάποια ιστολόγια και ως υπηρεσία για «σχεσάκηδες»! Ο διευθύνων σύμβουλος του Facebook, Μαρκ Ζάκερμπεργκ "διευκρίνισε ότι αυτὴ η λειτουργία δεν στοχεύει στη διευκόλυνση των εφήμερων σχέσεων, όμως να βοηθήσει τους ἀνθρώπους να
1. Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, εδρευούσης εν Πειραιεί, νομίμως εκπροσωπουμένης.
2. Μητροπολίτου Πειραιώς Σεραφείμ Μεντζελόπουλου, κατοικούντος εν Πειραιεί.
3.
«ΕΣΤΙΑΣ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ» αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας, νομίμως
εκπροσωπουμένης, εδρευούσης εν Αμαρουσίω, Βορείου Ηπείρου 47.
4.
Χρήστου Παπασωτηρίου του Ιωάννου, κατοίκου Αθηνών, οδός Ευβοίας 36 Β΄,
μέλους τής ως άνω αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας, ατομικώς και ως
ασκούντος την γονικήν μέριμναν και επιμέλειαν επί του προσώπου του
ανηλίκου υιού μου.
5.
Βασιλείου Κοκολάκη, μέλους τής ως άνω αστικής μη κερδοσκοπικής
εταιρείας, ατομικώς και ως ασκούντος την γονικήν μέριμναν και την
επιμέλειαν τών ανηλίκων τέκνων μου.
ΠΡΟΣ
Υπουργόν Παιδείας, Ερεύνης και Θρησκευμάτων, εδρεύοντα εν Αμαρουσίω Αττικής, οδός Ανδρέου Παπανδρέου, αρ. 37.
Κατόπιν ασκήσεως τής από 11ης Νοεμβρίου
2016 ημετέρας αιτήσεως ακυρώσεως εξεδόθη η ώδε συνημμένη υπ’ αριθ.
660/2018 απόφασις τής Ολομελείας τού
Οι εκπαιδευτικοί που διδάσκουν το μάθημα
των Θρησκευτικών υποχρεούνται να σεβασθούν τις αποφάσεις της ΣτΕ και να
αρνηθούν να διδάσκουν το πολυθρησκειακό Πρόγραμμα Σπουδών των Φίλη-Γαβρόγλου,
έστω και αν τους δοθεί εντολή προς τούτο. Εκ δε της τοιαύτης αρνήσεώς τους
καμμία δυσμενής συνέπεια δεν ανακύπτει εις βάρος του ούτε πειθαρχική, ούτε και
ποινική.
ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ
Υπό της
Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων μας υπεβλήθη το κάτωθι ερώτημα και εζητήθη η επ’
αυτού νομική μας άποψη:
«Οι αποφάσεις της Ολομελείας του Συμβουλίου
Επικρατείας 660/2018 και 926/2018 ακυρώνουν ισάριθμες αποφάσεις του
σ.σ.Η
Ντεννίς είναι ένα άλλο θύμα της ομοφυλοφιλικής ατζέντας. Η δική της
μαρτυρία είναι ιδιαίτερη διότι διεισδύει στο βάθος της παιδικής ψυχής
και μας περιγράφει (όσο το δυνατόν γίνεται) το χάος που βιώνει ένα παιδί
όταν συνειδητοποιεί την διάλυση των διακριτών ρόλων μέσα στην
οικογένεια. [από το 09:18]
***
Ακούσαμε τις ιστορίες εκείνων που έζησαν τις επιλογές τους και τον τρόπο ζωής που διάλεξαν, και συχνά αυτό που ξεχνάνε οι άνθρωποι είναι τα παιδιά που μένουν πίσω σε αυτές τις καταστάσεις. Εγώ ήμουν ένα από αυτά τα παιδιά. Όταν ήμουν μικρή ο πατέρας μου με έγραφε σε μαθήματα
Κατά πλειοψηφία εγκρίθηκε επί
της αρχής το νομοσχέδιο που επιτρέπει σε ομόφυλα ζευγάρια να γίνονται
ανάδοχοι γονείς από τα μέλη της αρμόδιας επιτροπής της Βουλής.
Υπέρ του σχεδίου νόμου ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝΕΛ και τα Ποτάμι ενώ
η ΝΔ, Δημοκρατική Συμπαράταξη και Ένωση Κεντρώων επιφυλάχθηκαν για την
στάση που θα κρατήσουν στην Ολομέλεια, το ΚΚΕ δήλωσε «παρών» και η Χ.Α.
καταψήφισε.
Πλέον, η συζήτηση έχει περάσει στην επεξεργασία των προωθούμενων άρθρων με
Αναμφίβολα, η φωνή: «Εές τάξον, εές τάξον», έρχεται από το
παρελθόν ως βιωματική φωνή, ορθόδοξη φωνή, από το ευσεβές εκκλησιαστικό
πλήρωμα.
Τη συστηματική αποσιώπηση της ιστορικής αυτής φωνής,
ανατρέπει κυρίως ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης ως ιερομόναχος – ιεροκήρυξ, που
έβλεπε στην εκκλησιαστική και εθνική καθημερινότητα την πνευματική κατάσταση
έκτακτης ανάγκης της Εκκλησίας.
Στο βιβλίο του «ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΑΙ ΖΩΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ» διατηρεί –
αναδεικνύει την σημασία – επικαιρότητα της φωνής «Εές τάξον, εές τάξον», που
διαχρονικά δεν χάθηκε ποτέ. Αντίθετα, στο βιβλίο αυτό η φωνή αυτή συμπίπτει με
τον αγώνα σημασιοδότησης των εννοιών «ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΑΙ ΖΩΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ».
«Εές τάξον, εές τάξον», δηλ. «τώρα να γραφούν στα
δίπτυχα», αυτοί που διεγράφησαν άδικα.
Σχολιάζει ο π. Αυγουστίνος: «Αλλ’ εις μίαν τοιαύτην
περίπτωσιν αδικίας εις βάρος πιστού της Εκκλησίας τέκνου, ο ευσεβής λαός, τα
μέγιστα ενδιαφερόμενος δια την ζωήν της Εκκλησίας, εξηγείρετο και απήτει την
ακύρωσιν της αδίκου αποφάσεως και την εκ νέου εγγραφήν του αδικηθέντος» (Σελ.
159).
Γράφει στη συνέχεια ο π. Αυγουστίνος:
«Ότε ο μέγας ούτος της Ορθοδοξίας πυρσός (Ι. Χρυσόστομος),
ένεκεν εμπαθείας των εχθρών του, υπό ληστρικών Συνόδων και εδικάσθη και το
όνομά του διεγράφη εκ των διπτύχων της Εκκλησίας, πένθος μέγα ηπλώθη εις όλην
την Ορθοδοξίαν και ο ευσεβής λαός δεν ησύχασεν, εώς ότου είδε και πάλιν το
όνομα του Αγίου Πατριάρχου αναγραφόμενον εις τα δίπτυχα.
Εές τάξον, εές τάξον!! Εφώναζον και άλλαι μυριάδες στόματα
Ορθοδόξων, ίνα και πάλιν εγγραφούν εις τα δίπτυχα τα
«Ο Μεσσίας (= Χριστός), όταν η εορτή ήταν στο μέσο, στάθηκε
ανάμεσα στους διδασκάλους του μωσαϊκού Νόμου και τους δίδασκε».
Την εορτή της Μεσοπεντηκοστής την
εορτάζουμε για την τιμή των δύο μεγάλων εορτών, δηλαδή του Πάσχα και της
Πεντηκοστής, επειδή αυτή και ενώνει και συνδέει τις δύο αυτές εορτές. Η εορτή
της Μεσοπεντηκοστής θεσπίστηκε για τον εξής λόγο: Μετά το υπερφυές θαύμα που
έκαμε ο Χριστός στο παράλυτο, οι Ιουδαίοι, σκανδαλισμένοι δήθεν για το Σαββάτου
(διότι πράγματι, Σάββατο θεράπευσε ο Κύριος τον παράλυτο), Τον καταδίωκαν και
ζητούσαν να τον σκοτώσουν.
Για το
λόγο αυτό ο Ιησούς έφυγε από τα Ιεροσόλυμα και πήγε στη Γαλιλαία, όπου και
διέμενε στα όρη της περιοχής εκείνης με τους μαθητές Του. Εκεί έκανε το
υπερφυές θαύμα του πολλαπλασιασμού
Ομοβροντία αντιδράσεων έχει προκαλέσει το μέγα
ζήτημα της Εκκλησίας της Ουκρανίας μετά τις τελευταίες εξελίξεις και
κυρίως μετά την αποδοχή του αιτήματος των Ουκρανών πολιτικών για
αυτοκεφαλία από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Ολοένα και περισσότερες φωνές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου πως αν
το Φανάρι προχωρήσει στην χορήγηση της αυτοκεφαλίας στο κρατικοδίαιτο
«Πατριαρχείο Κιέβου», θα οδηγηθούμε σε
«Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν άλλα κίνητρα. Δεν βασίζουν στο Χριστό
την αγάπη τους. Ο ένας αγαπάει κάποιον, γιατί κι εκείνος του δείχνει
αγάπη, ο άλλος αγαπάει εκείνον που τον τίμησε και ο άλλος αγαπάει
εκείνον που του φάνηκε χρήσιμος σε μιαν υπόθεσή του.
Είναι δύσκολο να
βρεις κάποιον που ν’ αγαπάει τον πλησίον μόνο για χάρη του Χριστού,
γιατί σύνδεσμος των ανθρώπων είναι συνήθως τα υλικά συμφέροντα.
Μια
αγάπη, όμως, με τέτοια ελατήρια, είναι χλιαρή και πρόσκαιρη. Με το
παραμικρό πρόβλημα – υβριστικό λόγο, χρηματική ζημιά, ζήλεια, φιλοδοξία ή
κάτι άλλο παρόμοιο- η αγάπη αυτή, που δεν έχει θεμέλιο
πνευματικό, διαλύεται...».