Πέμπτη 4 Απριλίου 2019

Δήλωση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ουκρανίας για την κατάσταση στην Ουκρανία

     Η Ιερά Σύνοδος της Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Πατριαρχείου Μόσχας κατά τη συνεδρία αυτής, της 3ης Απριλίου 2019, συζήτησε την κατάσταση, η οποία διαμορφώθηκε στην εκκλησιαστική ζωή της Ουκρανίας καθώς και στην ανά την Οικουμένη Ορθοδοξία εξαιτίας αντικανονικής απονομής από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως του Τόμου Αυτοκεφαλίας στη νεοσύστατη «Ορθόδοξο Εκκλησία της Ουκρανίας», και δηλώνει το εξής:
1. Διαπιστώνεται ότι εσφαλμένη αποδείχθηκε η ιδέα αντιμετωπίσεως του εκκλησιαστικού σχίσματος στην Ουκρανία δι ’απονομής του Τόμου Αυτοκεφαλίας στα αντικανονικά εκκλησιαστικά μορφώματα («Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου Κιέβου» και «Ουκρανική Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία»). Ουδεμία των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών ανεγνώρισε αυτή την παράνομη πράξη του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως με ένα σεβαστό μέρος των κατά τόπους Εκκλησιών, ειδικότερα δε, της Αντιόχειας, της Ρωσίας, της Κύπρου, της Σερβίας, της Πολωνίας, της Αλβανίας και της Τσεχίας και Σλοβακίας, κατά το μέν ή το δε τρόπο, να έχει ήδη εκφράσει αντίθεσή τους στις αποφάσεις του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Οι κατά τόπους Εκκλησίες επίσης έχουν δηλώσει ότι δεν αναγνωρίζουν την νεοσύστατη «Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας», ούτε το έγκυρο των χειροτονιών αυτής

"Κατευθυνθήτω η προσευχή μου"


                                                                 Θανάσης Δασκαλοθανάσης

Η χρήση των Ευαγγελίων στην πορεία προς τη θέωση


Οι άγιοι τέσσερις ευαγγελιστές (από εδώ)
Πρακτικές της αρχαίας Εκκλησίας
 
Του π. Ιωάννη Ρωμανίδη
 
Πηγή: "Εμπειρική Δογματική της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας κατά τις προφορικές παραδόσεις του π. Ιω. Ρωμανίδη" Τόμος Β΄. Του σεβ. Μητρ. Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου Ιεροθέου.


Κοινό γνώρισμα όλων των Προφητών, Αποστόλων και Αγίων είναι η νοερά προσευχή στην καρδιά, που είναι απόδειξη ότι ο άνθρωπος είναι ναός του Αγίου Πνεύματος.

«Οι Πατέρες διδάσκουν ότι η νοερά προσευχή δεν είναι μόνο στην Καινή Διαθήκη. Και στην Παλαιά Διαθήκη υπάρχει η νοερά προσευχή. Είναι μια παράδοση της Παλαιάς Διαθήκης και της Καινής Διαθήκης και όλης της Χριστιανικής παραδόσεως».

Μόνο οι έφηβοι δεσμώτες;


Ἔφηβοι δεσμῶτες


Στὴν «Καθημερινή» τῆς Κυριακῆς 17 Μαρτ. 2019 δημοσιεύτηκαν στοιχεῖα ἀπὸ δυὸ βιβλία ἀμερικανῶν δημοσιογράφων, πού ἀναφέρονται στὴ μεγάλη βλάβη, πού ὑφίστανται οἱ ἔφηβοι ἀπό τὴ χρῆσι τῶν λεγομένων «ἔξυπνων» κινητῶν (smartphones).
Τὰ ἀποτελέσματα ἀπό τὴ βλάβη ἀναφέρονται κυρίως σὲ ἔφηβους κορίτσια, ἀλλ' αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι καὶ στὰ ἀγόρια τῆς ἐφηβικῆς ἡλικίας δὲν παρατηροῦνται.
Κυρίως τὰ δύο βιβλία ἀποδεικνύουν τὴν κατάθλιψι, ποὺ παθαίνουν οἱ χειριστὲς τῶν συγχρόνων κινητῶν τηλεφώνων!

Τετάρτη 3 Απριλίου 2019

Οι "βαρείς λύκοι" του "γερολύκου" πατρ. Βαρθολομαίου!


ΛΥΚΟΙ ΒΑΡΕΙΣ 


    Ξεκίνησαν οι περιοδείες των ρασοφόρων της σχισματικής εκκλησίας της Ουκρανίας στο Άγιον Όρος, πάντα με τις ευλογίες του Πατριάρχου Βαρθολομαίου, όπως ήτανε αναμενόμενο. Όπως οι λύκοι περιοδεύουν κατά αγέλες, έτσι και αυτοί, ως «λύκοι βαρεῖς»[1] περιοδεύουν, κατά τον Απόστολο Παύλο. Οι μεν πρώτοι, για να εντοπίσουν τα θηράματά τους, που είναι κυρίως πρόβατα, ώστε να τα κατασπαράξουν και να χορτάσουν με σάρκα και αίμα, οι δε δεύτεροι, να κατασπαράξουν συνειδήσεις,κυρίως Αγιορειτών Πατέρων, για να ισχυροποιήσουν τη μολυσματική τους πλάνη. 

Επιστολή προς π. Γκοτσόπουλο στο οικουμενιστικό ιστολόγιο "Αναστάσιος"!

(Με πολλές αποκαλύψεις και αποδέκτες)

Μνήμη Αρχιεπισκόπου

Αυστραλίας Στυλιανού


Αἰδεσιμολογιώτατον
Πρεσβύτερον π. Ἀναστάσιον Κ. Γκοτσόπουλον
Ἐφημέριον Ι. Ν. Ἀγ. Νικολάου
Ὁδὸς Ἀγ. Νικολάου τέρμα
262 25 Πάτρα
Ἀγαπητέ μου πάτερ Γκοτσόπουλε,
Πρωτίστως ἐπιθυμῶ να ζητήσω συγγνώμην ὅτι ἀπαντῶ τόσο καθυστερημένα εἰς τὴν ἀπὸ 28/12/08 ἐπιστολὴν σᾶς, συνοδευτικὴν τοῦ Πονήματος σᾶς «οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἢ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι».
Ἀτυχῶς, μαζὶ μὲ τὸ πλῆθος τῶν ὑποχρεώσεών μου ἀνὰ τὴν ἀπέραντον Αὐστραλίαν, καὶ ἐν τῇ Θεολογικῇ μας Σχολῇ τοῦ Ἀποστ. Ἀνδρέου, εὑρισκόμην οἰκουρῶν μέχρι προσφάτως, λόγῳ ὑπερβολικῆς ἑξαντλήσεως. Ἐλπίζω ὅμως εἰς τὴν κατανόησιν σᾶς.
Εὐχαριστῶ πάντως θερμοτατα καὶ συγχαίρω συγχρόνως διὰ τὸ ἐν λόγῳ Πόνημα, τὸ ὁποῖον δι’ ἐμὲ προσωπικῶς εἶχε σὺν ἄλλοις καὶ τοῦτο τὸ εὐεργέτημα : Εἶσθε ὁ μόνος ἐκ τῶν μέχρι σήμερον ἐπικριτῶν τοῦ Διαλόγου μετὰ τῶν Ῥωμαιοκαθολικών, ὁ ὁποῖος παραπέμπει εἰς τὰ δύο καιριώτατα ἐπὶ τοῦ προκειμένου δημοσιεύματά μου,

Χωρίς μετάνοια υπάρχει θεραπεία του σχίσματος;


Είμαστε εξαιρετικά ευγνώμονες
 στη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία

Στην ιστοσελίδα της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας δημοσιεύτηκε συνέντευξη του Μητροπολίτου Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ. Ονουφρίου. Ανάμεσα στα άλλα που είπε παραθέτουμε τα παρακάτω:
Είχατε την ευκαιρία να επισκεφθείτε τη Σερβία κατά τη διάρκεια της θητείας σας ;
Θα ήθελα και σκοπεύω να επισκεφθώ την αδελφική Σερβική χώρα και τους ορθόδοξους αδελφούς της Σερβίας. Ήταν πάντα κοντά μας και πάντα αγαπητοί στην καρδιά μας, ως ορθόδοξοι, ως Σλοβένοι και ως άνθρωποι που έχουν επίσης βιώσει πολλούς πειρασμούς σε δύσκολους καιρούς και χρόνους.
Πρόσφατα, η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία δημοσίευσε την επίσημη θέση της για την εκκλησιαστική κρίση στην Ουκρανία. Πώς αξιολόγησε αυτή η κίνηση η Σύνοδος της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας;

Προδίδεις την πατρίδα σου; Θα σε προτείνουν για βραβείο Νόμπελ! --Άντε να δούμε με Νόμπελ και τον άλλο προδότη της ...Εκκλησίας!

Το απαράδεκτο φάλτσο του Ποντίφικα για τον Αλέξη Τσίπρα



Ο Αλέξης Τσίπρας τα χάλασε με την Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία, καθώς της έχει κηρύξει πόλεμο αλλά βρήκε συμπαραστάτη στο πρόσωπο του αιρετικού Πάπα, ιδιαίτερα στο ζήτημα του μεταναστευτικού. Η εθνομηδενιστική πολιτική ωθείται από πρόσωπα που ουδεμία σχέση δεν έχουν με την ελληνική πραγματικότητα.

Γράφει ο Δρ Τσακαλίδης Γεώργιος


Θεολόγος-Θρησκειοπαιδαγωγός, Έφορος Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος (Α.Σ.Π.Ε.)


Τον Αλέξη Τσίπρα, τον Έλληνα πρωθυπουργό, πρότεινε ο πάπας της Ρώμης Φραγκίσκος ευρισκόμενος στο Περού για Νόμπελ Ειρήνης για τη στάση του στο μεταναστευτικό εκτιμώντας μια φράση του κ. Τσίπρα, η οποία τον συγκίνησε: «Τα ανθρώπινα δικαιώματα προηγούνται των συμφωνιών». Αυτή η φράση αξίζει το βραβείο Νόμπελ», είπε.

Σοφά λόγια αγίων για τον Θεό και τον άνθρωπο

Αποτέλεσμα εικόνας για λογια αγιων

Σταλάγματα ανακούφισης για την αναστατωμένη ψυχή

«Στον Θεό αρέσει περισσότερο η ταπείνωση για το κακό που κάναμε παρά η υπερηφάνεια για το καλό που κατορθώσαμε». Άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

Βγήκε όντως το Άγιο Φως μέσα από μια κολόνα;


Μια επιστημονική διερεύνηση του θέματος

Ο κίονας που διερράγη και ανεφλέγη διά του Αγίου Φωτός (1579)
Το Κουβούκλιο του Παναγίου Τάφου το 1586, σε γκραβούρα της Natale Bonifacio.1


Το Μεγάλο Σάββατο του 1579, σύμφωνα με τα εκκλησιαστικά χρονικά της πόλης των Ιεροσολύμων, οι Τούρκοι κυβερνήτες απαγόρευσαν στον Έλληνα πατριάρχη και στους ορθοδόξους πιστούς να εισέλθουν στον Ναό της Αναστάσεως για την καθιερωμένη τελετή του Αγίου Φωτός.

Τρίτη 2 Απριλίου 2019

Ως Έλληνες ζητούμε δημοψήφισμα για τη Μακεδονία (Στο τέλος Φόρμα για υπογραφές)

Ζητούμε τη λήξη, καταγγελία ή ακύρωση της «Συμφωνίας των Πρεσπών» βάσει της Σύμβασης της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών του 1969.




Ως Έλληνες πολίτες, που κατοικούμε στην Ελλάδα ή το εξωτερικό, εκφράζουμε την έντονη διαμαρτυρία μας προς την Κυβέρνηση και τη Βουλή της Ελλάδας για την υπογραφή και κύρωση της λεγόμενης «Συμφωνίας των Πρεσπών» για την επίλυση των διαφορών του ονόματος του κράτους της FYROM και άλλων θεμάτων μεταξύ της Ελλάδας και της FYROM. Ζητούμε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος από το ελληνικό κράτος, ώστε ο ελληνικός λαός να εκφράσει ελεύθερα τη γνώμη του σε σχέση με τη «Συμφωνία». Οι βασικότεροι λόγοι για τους οποίους είμαστε αντίθετοι με αυτή της «Συμφωνία» είναι οι εξής:

  1. Η «Συμφωνία» υπογράφηκε άκαιρα και εσπευσμένα.
  2. Δεν επιτεύχθηκε επαρκής εξάλειψη των αλυτρωτικών διατυπώσεων στο Σύνταγμα της γείτονος χώρας.
  3. Η ονομασία «Βόρεια Μακεδονία» δε διαθέτει ακριβές ιστορικό και γεωγραφικό υπόβαθρο.
  4. Αναγνωρίστηκε επίπλαστα «μακεδονική γλώσσα» και «μακεδονική ιθαγένεια».
  5. Συντελεί σε σφετερισμό ιστορικών δεδομένων και σε παραχάραξη της ιστορίας.
  6. Οι όροι «Μακεδονία» και «Μακεδόνες» σχετικοποιούνται.
  7. Επιφέρει αρνητικές επιπτώσεις στις εμπορικές ονομασίες, τα εμπορικά σήματα και τις επωνυμίες μακεδονικών προϊόντων.
  8. Περιορίζεται αθέμιτα η ελευθερία της έκφρασης και του συνέρχεσθαι.
  9. Επιβάλλει την αναθεώρηση των σχολικών συγγραμμάτων και γενικά της εκπαίδευσης σε ό,τι αφορά την ιστορία της Μακεδονίας.
  10. Παραβιάζεται η θεμελιώδης αρχή της λαϊκής κυριαρχίας.
  • Άκαιρη και εσπευσμένη υπογραφή της «Συμφωνίας»
Συγκεκριμένα, αν και το άρθρο 1 παρ. 4 ζ αυτής προβλέπει ρητά ότι δεν εκκινεί καμία διαδικασία κύρωσης στο ελληνικό Κοινοβούλιο, εκτός κι αν έχουν ολοκληρωθεί όλες οι συνταγματικές και εσωτερικές νομικές διαδικασίες στη γείτονα χώρα, η ελληνική πλευρά έσπευσε να κυρώσει τη συμφωνία πριν ολοκληρωθούν αυτές οι διαδικασίες. Επιπρόσθετα, η «Συμφωνία» δε φέρει ως όφειλε την υπογραφή του Πρόεδρου Δημοκρατίας της FYROM, ενώ δε δόθηκε και η δέουσα βαρύτητα στο γεγονός ότι αποδοκιμάστηκε από την πλειοψηφία του λαού της FYROM που σε ποσοστό άνω του 65% απείχε από το διενεργούμενο δημοψήφισμα. Είναι δυσεξήγητο γιατί η Ελλάδα τήρησε υποχωρητική στάση και έσπευσε να υπογράψει αυτή τη «Συμφωνία» τη δεδομένη χρονική στιγμή, παρά το γεγονός ότι η FYROM είχε ανάγκη να έλθει πάση θυσία σε συμφωνία με την Ελλάδα για την επίλυση του ονόματός, ώστε να διατηρήσει την κρατική της υπόσταση μέσω της συμμετοχής της στο ΝΑΤΟ και την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην ΕΕ.

  • Μη εξάλειψη αλυτρωτικών διατυπώσεων
Eίναι γεγονός ότι η FYROM προχώρησε σε μία ελλιπή διαδικασία συνταγματικών τροποποιήσεων σε επίμαχα κεφάλαια του Συντάγματός της, υπό την αίρεση ότι αυτά θα ισχύσουν μόνο εφόσον κυρωθεί από την ελληνική Βουλή και εφόσον κυρωθεί και το πρωτόκολλο ένταξής της χώρας στο ΝΑΤΟ. Η ελληνική Κυβέρνηση δε διασφάλισε την ποιότητα της συνταγματικής αναθεώρησης της γείτονος χώρας, ώστε να εξαλειφθούν πλήρως και οριστικά οι προβληματικές αναφορές σε διατυπώσεις που υποδηλώνουν αλυτρωτισμό. Κατ’ επέκταση, η ελληνική Κυβέρνηση δε μερίμνησε ώστε να αποκλείσει κάθε πιθανότητα μελλοντικής αναθεώρησης του Συντάγματος που θα ενισχύει τον αλυτρωτισμό. Είναι ενδεικτικό ότι στο αναθεωρημένο Σύνταγμα της γείτονος χώρας εξακολουθούν να υπάρχουν συνταγματικές διατάξεις που κάνουν λόγο σε «μακεδονικό λαό» (π.χ. άρθρα 36 και 49 Συντ.), ενώ στο προοίμιο παραμένουν οι όροι «μακεδονικό κράτος» και «Μακεδονία». Όλα αυτά αποτελούν ευθεία παραβίαση του άρθρου 1 παρ. 3 ζ, στο οποίο ορίζεται ότι ο επιθετικός προσδιορισμός για το κράτος, τα επίσημα όργανά του, και τις άλλες δημόσιες οντότητες θα ευθυγραμμίζεται με το επίσημο όνομα της γείτονος χώρας.

  • Αναγνώριση νέας ονομασίας της FYROM χωρίς ακριβές ιστορικό και γεωγραφικό υπόβαθρο
Η ελληνική Κυβέρνηση δεν υπερασπίστηκε επαρκώς το όνομα, την ταυτότητα, τη γλώσσα και εν γένει τον πολιτισμό της Μακεδονίας και εν γένει των κατοίκων της ως αναπόσπαστα στοιχεία του Ελληνισμού. Ειδικότερα, η «Συμφωνία» αναγνωρίζει τη FYROM με το επίσημο όνομα «Βόρεια Μακεδονία» (άρθρο 1 παρ. 3 α). Η ονομασία αυτή κατ’ αρχήν δεν έχει ιστορικό και κατ’ επέκταση ακριβές γεωγραφικό υπόβαθρο. Η σημερινή περιοχή της FYROM όψιμα και επίπλαστα έλαβε το όνομα «Μακεδονία» μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως τμήμα του πρώην ομοσπονδιακού κράτους της Γιουγκοσλαβίας, προκειμένου να δημιουργηθεί έρεισμα που θα θεμελιώνει αξιώσεις της Κυβέρνησης Τιτο επί των εδαφών της ελληνικής Μακεδονίας. Ως τότε η ίδια περιοχή έφερε το όνομα «Vardaska Banovina» ή «Vardar Banovina» («Επαρχία του Βαρδάρη»). Ακόμα και στα αρχαία χρόνια η εν λόγω περιοχή αντιστοιχούσε σε τμήματα των περιοχών της Πελαγονίας, Παιονίας και Δαρδανίας και όχι της Μακεδονίας. Συγχρόνως, η ονομασία «Βόρεια Μακεδονία» υπονοεί ότι υφίσταται και περιοχή «Νότια Μακεδονία», με «Μακεδόνες» κατοίκους.

  • Προβληματική η αναγνώριση «μακεδονικής ιθαγένειας» και «μακεδονικής γλώσσας»
Tο άρθρο 1 παρ. 3 β της «Συμφωνίας» αναγνωρίζει ότι οι πολίτες της «Βόρειας Μακεδονίας» αποκτούν «μακεδονική ιθαγένεια», ενώ με το άρθρο 1 παρ. 3 γ αναγνωρίζεται ότι η επίσημη γλώσσα της γειτονικής χώρας θα είναι η «μακεδονική γλώσσα». Σημειώνεται ωστόσο στο άρθρο 7 παρ. 4 ότι η «μακεδονική γλώσσα» ανήκει στην ομάδα των Νότιων Σλαβικών γλωσσών. Η αναγνώριση «μακεδονικής ιθαγένειας» και κατ’ επέκταση «μακεδονικής ταυτότητας» στους πολίτες της Δημοκρατίας της «Βόρειας Μακεδονίας», παρά το γεγονός ότι στην καταγωγή τους είναι Νότιοι Σλάβοι, Αλβανοί, Ρομά, Τούρκοι κ.ά. και ουδεμία σχέση έχουν με τη μακεδονική ταυτότητα και πολιτισμό των Ελλήνων, οδηγεί σε αναπόφευκτη σύγχυση αυτών με τους Έλληνες κατοίκους της Περιφέρειας της Μακεδονίας, ενώ ενσπείρει σύγχυση και ως προς την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Συνεπώς, είναι άξιο απορίας και χρήζει επαρκούς διευκρίνησης, γιατί η ελληνική πλευρά, δεν αντιτάχθηκε σθεναρά στον όρο «μακεδονική ιθαγένεια». Ομοίως, η ελληνική πλευρά δεν αντιτάχθηκε στην αναγνώριση της «μακεδονικής γλώσσας» ως επίσημης γλώσσας της γείτονος χώρας, παρά το γεγονός ότι η εν λόγω γλώσσα αποτελεί σερβοβουλγαρικό γλωσσικό ιδίωμα, έτσι ώστε ο όρος «μακεδονική γλώσσα» δεν αποδίδει την πραγματικότητα, ενώ δημιουργεί κινδύνους σύγχυσης με την ελληνική γλώσσα που ομιλούν οι Έλληνες της Μακεδονίας και όχι μόνο. Ακόμα μεγαλύτερη σύγχυση προκαλείται και από το γεγονός ότι η ομιλούμενη γλώσσα σε μια περιοχή αποτελεί βασικό στοιχείο που προσδιορίζει μια εθνότητα. Υπό αυτό το πρίσμα, η αναγνώριση του παραπάνω ιδιώματος ως «μακεδονικής γλώσσας» θα μπορούσε να οδηγήσει και στην επίπλαστη αναγνώριση έθνους «Μακεδόνων» ή «μακεδονικής» μειονότητας.

  • Σφετερισμός ιστορικών δεδομένων
Οι παραπάνω αναγνωρίσεις από τη «Συμφωνία» ενισχύουν την παραχάραξη της ιστορίας και συντελούν σε περαιτέρω σφετερισμό ευαίσθητων ιστορικών δεδομένων της Μακεδονίας και του πολιτισμού της. Διατηρείται έτσι ορθάνοιχτη η κερκόπορτα του αλυτρωτικού «Μακεδονισμού» σε βάρος της Ελλάδας.

  • Σχετικοποίηση των όρων «Μακεδονία» και «Μακεδόνες»
Η σύγχυση επιτείνεται και από το άρθρο 7 παρ. 1 της «Συμφωνίας» που ορίζει ότι: «τα Μέρη αναγνωρίζουν ότι η εκατέρωθεν αντίληψή τους ως προς τους όρους “Μακεδονία” και “Μακεδόνες” αναφέρεται σε διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο και πολιτιστική κληρονομιά». Στο πλαίσιο αυτό όμως δημιουργούνται προϋποθέσεις κίβδηλης αναγνώρισης κατά το δοκούν περισσότερων και όχι απαραίτητα ίδιων περιοχών με το όνομα «Μακεδονία», αλλά και πληθυσμών «Μακεδόνων» με διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο και πολιτιστική κληρονομιά. Κατά συνέπεια, οι όροι «Μακεδονία» και «Μακεδόνας» σχετικοποιούνται μέσω της «Συμφωνίας». Αυτό επισφραγίζεται και από το άρθρο 7 παρ. 5 της «Συμφωνίας» που ορίζει ότι: «Τίποτα στην παρούσα Συμφωνία δεν αποσκοπεί στο να υποτιμήσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο, ή να αλλοιώσει ή να επηρεάσει τη χρήση από τους πολίτες εκάστου Μέρους».

  • Επιπτώσεις στις εμπορικές ονομασίες, τα εμπορικά σήματα και τις επωνυμίες μακεδονικών προϊόντων
H «Συμφωνία» αναμένεται να δημιουργήσει αρνητικές επιπτώσεις στις εμπορικές ονομασίες, τα εμπορικά σήματα και τις επωνυμίες που περιλαμβάνουν τον όρο «Μακεδονία» ή παράγωγά του. Οι Έλληνες έμποροι και άλλοι επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται σε αυτούς τους τομείς αναπόφευκτα θα επηρεαστούν αρνητικά. Αναμένεται ότι θα αυξηθεί τόσο η γραφειοκρατία και οι δικαστικές διαμάχες για την κατοχύρωση και διασφάλιση των εμπορικών ονομασιών, σημάτων και επωνυμιών, ώστε πολλοί παραγωγοί θα επωμισθούν πρόσθετα οικονομικά βάρη. Είναι ενδεικτικό ότι για την επίλυση των διαφαινόμενων προβλημάτων η «Συμφωνία» προβλέπει στο άρθρο 1 παρ. 3 θ ότι σε σχέση με το όνομα και ορολογίες στις εμπορικές ονομασίες τα εμπορικά σήματα και τις επωνυμίες που περιλαμβάνουν τον όρο «Μακεδονία» ή παράγωγά του, τα Μέρη συμφωνούν να υποστηρίξουν και να ενθαρρύνουν τις επιχειρηματικές κοινότητές τους να θεσμοθετήσουν έναν ειλικρινή, δομημένο και με καλή πίστη διάλογο, στο πλαίσιο του οποίου θα επιδιώξουν και θα επιτύχουν αμοιβαίως αποδεκτές λύσεις στα τρέχοντα θέματα. Για την υλοποίηση αυτών προβλέπεται μάλιστα ότι θα δημιουργηθεί μια διεθνής ομάδα ειδικών, η οποία θα αποτελείται από εκπροσώπους των δύο κρατών στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την κατάλληλη συμβολή των Ηνωμένων Εθνών και του Διεθνούς Οργανισμού Τυποποίησης.
  • Αθέμιτος περιορισμός της ελευθερίας της έκφρασης και του συνέρχεσθαι
Η «Συμφωνία» ενέχει κινδύνους υπέρμετρου περιορισμού της ελευθερίας της έκφρασης, αλλά και του δικαιώματος του συνέρχεσθαι, ιδίως σε ό,τι αφορά δράσεις ή εκδηλώσεις για την υπεράσπιση και προβολή της ελληνικότητας της Μακεδονίας ή έστω για την έκφραση αντιρρήσεων στη «Συμφωνία». Σε αυτό το πλαίσιο, τέτοιες εκδηλώσεις με βάση το άρθρο 6 της «Συμφωνίας» θα μπορούσαν να εκληφθούν ως προπαγάνδα που υποδαυλίζει τον σωβινισμό, την εχθρότητα, τον αλυτρωτισμό και τον αναθεωρητισμό εναντίον της γείτονος χώρας.

  • Επιβολή αναθεώρησης της ιστορίας της Μακεδονίας στα σχολικά εγχειρίδια
Εξίσου προβληματικό είναι και το άρθρο 8 παρ. 5, το οποίο εκχωρεί εξουσίες στα συμβαλλόμενα μέρη και τα υποχρεώνει να προβούν σε αναθεώρηση σχολικών εγχειριδίων και βοηθητικού σχολικού υλικού (χάρτες, ιστορικοί άτλαντες, οδηγοί διδασκαλίας) που αφορούν την ιστορία της Μακεδονίας. Προβλέπεται μάλιστα ότι τέτοιες αναθεωρήσεις θα γίνουν με βάση τις υποδείξεις μιας Κοινής Διεπιστημονικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων που θα συγκροτηθεί ισότιμα και από τα δύο συμβαλλόμενα κράτη. Με αυτόν τον τρόπο δίδεται η δυνατότητα στη γείτονα χώρα να παρεμβαίνει στο περιεχόμενο της εκπαίδευσης και διδασκαλίας στην Ελλάδα, ιδίως σε ό,τι αφορά την ιστορία της Μακεδονίας. Αυτό σημαίνει ότι ο τρόπος διδασκαλίας και μεταλαμπάδευσης της ιστορίας της Μακεδονίας και του μακεδονικού πολιτισμού στις νεότερες γενιές εκχωρείται στην προαναφερόμενη διμερή Επιτροπή. Έτσι υπονομεύεται η σχετική συνταγματική εξουσία που διαθέτει το κράτος βάσει του άρθρου 16 παρ. 2 Συντ., σύμφωνα με το οποίο «H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους...».

  • Παραβίαση της θεμελιώδους αρχής της λαϊκής κυριαρχίας
Με δεδομένο ότι «θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία» και ότι «όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα» (άρθρο 1 παρ. 2-3 Συντ.) εκφράζουμε την έντονη διαμαρτυρία μας για το γεγονός ότι η ελληνική Κυβέρνηση παραβίασε αυτή τη θεμελιώδη συνταγματική αρχή. Η Κυβέρνηση της Ελλάδας δεν έλαβε καμία εντολή από τον ελληνικό λαό για την υπογραφή της «Συμφωνίας». Ομοίως, δε ζητήθηκε η γνώμη του ελληνικού λαού με δημοψήφισμα ή έστω με δημόσια διαβούλευση. Αντίθετα, η ελληνική Κυβέρνηση υποβάθμισε, υπονόμευσε και σε πλείστες περιπτώσεις κατέστειλε με αθέμιτα μέσα τη σύσσωμη αντίδραση του ελληνικού λαού κατά της «Συμφωνίας».

ΑΙΤΗΜΑΤΑ
Για τους παραπάνω βασικούς λόγους τονίζουμε ότι η ιστορική αλήθεια της Μακεδονίας και της πολιτιστικής της κληρονομιάς οφείλει να είναι αδιαπραγμάτευτη. Διακηρύσσουμε την αντίθεσή μας στη «Συμφωνία» και ζητούμε από την ελληνική Κυβέρνηση, το Κοινοβούλιο και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας:

  1. Τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το περιεχόμενο της «Συμφωνίας», ώστε να εκφραστεί ελεύθερα η βούληση του λαού στο κρίσιμο αυτό ζήτημα.
  2. Τη λήξη, καταγγελία ή ακύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, βάσει της Σύμβασης της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών του 1969.
  3. Επαρκείς εξηγήσεις για του λόγους που η Κυβέρνηση τήρησε τη συγκεκριμένη στάση απέναντι στη «Συμφωνία».
  4. Την αναζήτηση τυχόν ευθυνών για την κατάρτιση και κύρωση της «Συμφωνίας».
  5. Την αποτελεσματική υπεράσπιση και προώθηση της ελληνικότητας της μακεδονικής ταυτότητας και του μακεδονικού πολιτισμού με κάθε νόμιμο μέσο.


Παραλήπτες του ψηφίσματος
α) Πρόεδρος της Δημοκρατίας,
β) Πρωθυπουργός,
γ) Πρόεδρος της Βουλής,
δ) Αρχηγοί κομμάτων




Η συλλογή ξεκίνησε την 1η Απριλίου 2019.

Πηγή

Το Φανάρι συνεχίζει τον ...ολισθηρό δρόμο!

Το Ουκρανικό συζήτησαν Γαλλίας και Αδριανουπόλεως με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο



    Το Φανάρι έχει καταλάβει ότι καμία Εκκλησία δεν θα το ακολουθήσει στον ολισθηρό δρόμο που έχει πάρει;  Στέλνει αντιπροσωπίες στις Ορθόδοξες Εκκλησίες προκειμένου να τις πείσει να αναγνωρίσουν την «Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας». Ελπίζουμε η Εκκλησία της Ελλάδος να μείνει στην κανονικότητα και να μην αναγνωρίσει τους σχισματικούς.
   Διερευνητική συνάντηση για το πως σκοπεύει να τοποθετηθεί η Εκκλησία της Ελλάδος στο ζήτημα της αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας είχε αντιπροσωπεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο.
Η συνάντηση διήρκεσε περισσότερο από μία ώρα και το μοναδικό ζήτημα το οποίο είχε εξουσιοδότηση από τον Πατριάρχη να συζητήσει η αντιπροσωπεία ήταν το ουκρανικό.

Ιδού ποιος διέλυσε την Ορθοδοξία!

Καταγγελία για χρήματα των Ροτσιλντ στις τσέπες του Ποροσένκο


Σάλο έχει προκαλέσει στην Ουκρανία η πληροφορία πως το εισόδημα του Προέδρου Ποροσένκο ξαφνικά αυξήθηκε κατά 10.000% (!) μέσω ενός μυστηριώδους Ταμείου της γνωστής οικογένειας των Rothschild!

Οι εκλογές της Ουκρανίας είναι σε πλήρη εξέλιξη, με το βλέμμα στον δεύτερο γύρο της 21ης Απριλίου και με έναν κωμικό, τον Volodymyr Zelenskiy, ο οποίος παίζει τον πρόεδρο στην τηλεόραση, να προηγείται με σημαντική διαφορά. Με βάση στοιχεία του BBC o κωμικός συγκεντρώνει το 30,4% των ψήφων, ενώ ο σημερινός πρόεδρος Πόροσνενκο ακολουθεί ασθμαίνοντας με μόλις 17,8%.
Είναι σαφές πως το κόλπο γκρόσο με την δημιουργία της νέας ουκρανικής Εκκλησίας προήλθε από την πολιτική φιλοδοξία του

Εις πείσμα των άθεων, των άπιστων και των ορθολογιστών!

 Μαρτυρία περί τού Αγίου Φωτός




Προσωπική μαρτυρία για το Άγιο Φως 
του Λυκούργου Μαρκούδη,

 υπεύθυνου προγράμματος του ραδιοφωνικού σταθμού Πειραϊκή Εκκλησία.
 
Άνθρωποι που θέλουν να αυτοαποκαλούνται "ορθολογιστές", ΧΩΡΙΣ να έχουν πάει ποτέ να παρατηρήσουν από κοντά το ίδιο το φαινόμενο του Αγίου Φωτός, φτιάχνουν χημικά και λαμπάδες, και σκαλίζουν αρχαίες (αστήρικτες) δηλώσεις άλλων, πεπεισμένοι για την υποτιθέμενη απάτη. Και θέλουν να "ξεχνούν" ότι κάποιοι άνθρωποι ΠΗΓΑΝ εκεί, και έδωσαν τη μαρτυρία τους!


Σοφία: Θέλω να μιλήσουμε γι’ αυτό το πολύ σημαντικό θέμα, που είναι το Άγιο Φως... Εσύ ήσουν μάρτυρας εκεί.
Λυκούργος: Εγώ, λοιπόν, θα πω μόνο αυτά που έζησα και θα σας πω τι γίνεται για να ξέρουν και οι ακροατές και να μη δειλιάζουν όταν ακούν τους διάφορους «ειδήμονες».
Το Άγιο Φως, εγώ, δεν το είδα. Και δεν το είδα γιατί έτσι θέλει ο Θεός. Ήμουν από τους ελάχιστους τυχερούς που ακουμπούσα τον Πανάγιο Τάφο. Κι όμως δεν το είδα. Βγήκε από μπροστά μου, ο μακαριστός Πατριάρχης Διόδωρος, κρατώντας τα αναμμένα κεριά. Και δεν ξέρω πως άναψαν.
Σοφία: Τα είδες αναμμένα;
Λυκούργος: Ναι, τα είδα αναμμένα. Δεν ήταν βουτηγμένα σε φωσφόρο και θειάφια και οτιδήποτε άλλο. Ας πούνε ό,τι θέλουνε δε μ’ ενδιαφέρει αυτό. Ξέρω όμως – και όσοι έχουν πάει στον Πανάγιο Τάφο το ξέρουν και τους το έχω πει –, όσες φορές βρισκόμαστε εκεί με Έλληνες, μεταφέρω μόνο δική μου εμπειρία και τίποτα άλλο, για να μη νομίσουν ότι θέλω να παρακινήσω τον κόσμο σε πλάνη. Μπροστά στον Πανάγιο Τάφο, πάνω απ’ την είσοδο υπάρχουν πάρα πολλά καντήλια, τα οποία για να τα ανάψεις πρέπει να τα κατεβάσεις με τις τροχαλίες, να κατέβουν χαμηλά, να πάρεις και μια σκαλίτσα να ανέβεις και χεράκι-χεράκι να τ’ ανάψεις. Έχω δει πάρα πολλές φορές τον αγαπητό μας πατέρα Παντελεήμονα να κάνει αυτή την εργασία – το καθήκον, το δικαίωμα. Κάθε μέρα. Κάποιες ώρες αλλάζουν το λαδάκι, τα φυτιλάκια και τα ανάβουν. Το Μεγάλο Σάββατο είναι το έθος να σβήνουν τα πάντα στον Πανάγιο Τάφο. Και τα καντήλια. Τα καντήλια, λοιπόν, τα έσβησαν – με τον τρόπο που σου είπα. Ακριβώς εκεί που κατεβαίνουν τα καντήλια (με τις τροχαλίες) στεκόμουνα εγώ.
Όταν βγήκε ο Πατριάρχης κρατούσε στα χέρια του τα αναμμένα κεριά απ’ το Άγιο Φως. Πριν μπει στον Πανάγιο Τάφο τα καντήλια ήταν σβηστά. Κι επειδή το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να κοιτάω προς τα πάνω – πού αλλού μπορείς να κοιτάς εκείνη την ώρα; – κοίταγα τα καντήλια και τα είχα δει σβηστά. Όταν βγήκε ο Πατριάρχης, μπροστά μου, με τα κεριά αναμμένα και κοίταξα προς τα πάνω, τα καντήλια ήταν αναμμένα. Και δεν τα είχε κατεβάσει κανένας κάτω. Δεν είχε πάει κανείς με καμία σκάλα, δεν είχαν κουνηθεί καθόλου, ούτε τα «θειάφια-ξεθειάφια», ούτε «φωσφόρια» υπήρχαν, ούτε τίποτα γιατί απλούστατα κανένας, αγαπητοί επιστήμονες συγγραφείς εκ Θεσσαλονίκης – και δεν ξέρω εγώ από που αλλού ορμώμενοι –, δεν ξέρει κάθε χρόνο τι ώρα βγαίνει το Άγιο Φως. Πέρυσι βγήκε στις 14:05. Εκείνη τη χρονιά είχε βγει στις 12:15. Κάθε χρονιά, ανάλογα με τον συνωστισμό που υπάρχει, δυσκολεύεται το βήμα του Πατριάρχη.
Σοφία: Αυτό είναι κάτι καινούργιο, δεν το έχω ξανακούσει.

"...άλλον γαρ εκτός σου βοηθόν"

Δευτέρα 1 Απριλίου 2019

Να, λοιπόν, και "κοινό ποτήριο"! --Ο Πειραιώς θα διαμαρτυρηθεί στον κ. Βαρθολομαίο, δηλώνοντας ότι αυτό αποτελεί αιτία αποτειχίσεως;



Κληρικός της «Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας» συλλειτούργησε με Καθολικό Ιερέα (Βίντεο)





Όλη η αλήθεια για το Άγιο Φως μέσα από 70 ιστορικές μαρτυρίες


Ο συγγραφέας Χαράλαμπος Σκαρλακίδης απαντά σε όσους αμφισβητούν το θεϊκό σημείο, μιλά για αδιάσειστα στοιχεία που καταγράφει στο βιβλίο του και την εμπειρία που βίωσε ο ίδιος
Από τον Γιάννη Ζαννη

   Τις τελευταίες δεκαετίες έχει γίνει κάτι παραπάνω από «μόδα», κάτι περίπου σαν εθιμοτυπική υποχρέωση κάποιου πρωτοκόλλου, την περίοδο προ του Πάσχα να βλέπουν το φως της δημοσιότητας, έντυπης ή ηλεκτρονικής, πάσης φύσεως δημοσιεύματα που επιχειρούν να θέσουν υπό αμφισβήτηση θεμελιώδεις αλήθειες της χριστιανικής πίστης. Ενα από τα προσφιλέστερα θέματα με τα οποία ασχολούνται τέτοιου είδους κείμενα είναι η εμφάνιση του Αγίου Φωτός στον Πανάγιο Τάφο κατά την εορτή της Αναστάσεως. Προσφάτως το θέμα επανήλθε, εξαιτίας του βιβλίου κάποιου Έλληνα ερευνητή, στο οποίο ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι καταρρίπτει το θαύμα του Αγίου Φωτός βασιζόμενος σε μαρτυρίες ανθρώπων που εμπλέκονται άμεσα στην όλη διαδικασία.
   Επειδή, όπως είναι γνωστό, υπάρχει πλήθος μαρτυριών από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες ως σήμερα από αυτόπτες μάρτυρες, αρκετές από αυτές και καταγεγραμμένες, ώστε να μην είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτός ο ισχυρισμός ότι το

Πρώιμες μαρτυρίες περί του Αγίου Φωτός

Διαχρονική έρευνα σε όλη τη Χριστιανική ιστορία

 Αποτέλεσμα εικόνας για Αγίου Φωτός
Μερικοί ισχυρίζονται ότι το φαινόμενο του Αγίου Φωτός που λαμβάνουν οι Χριστιανοί στην Ιερουσαλήμ είναι κάτι νεοφανές, που δεν μαρτυρείται στην αρχαία Χριστιανική γραμματεία. Τα ντοκουμέντα όμως τους διαψεύδουν!

πρώτη μαρτυρία:
(;) μ.Χ. Απόστολος Πέτρος  Αναφέρεται στο «Οι Άγιοι Θεόπτες Πατέρες»  (Γρηγόριος Νύσσης (+394)). Δεύτερος λόγος περί Αναστάσεως. Ιωάννης Δαμασκηνός. Οκτώηχος. Η Πρώτη Ανάστασις Σεδαλίχ Ήχος όγδοος.

Αγ. Γρηγόριος Νύσσης (+394). Στο «Δεύτερος λόγος περί Αναστάσεως» γίνεται αναφορά στον Απόστολο Πέτρο (1ος αι.) ο οποίος είδε το Άγιο Φως. (Δεύτερος Λόγος περί Αναστάσεως, 4ος αι.)
Στα πρακτικά του ιστορικού της Εκκλησίας Ευσέβιου (4ος αι.) αναφέρεται πως, παρουσία του Πατριάρχου Ναρκίσσου (2ος αι.), δεν υπήρχε επάρκεια ελαίου στο λυχνάρι της εικόνας.  Κάποιος άνδρας το γέμισε το λυχνάρι με νερό από την πηγή Σιλωάμ.  Το λυχνάρι άναψε με το Άγιο Φως και παρέμενε αναμένο, καθ’ όλη την διάρκεια της Πασχάλιας Λειτουργίας.  (Ευσέβιος Παμφυλίας, Ιστορία της Εκκλησίας, Βιβλίο ΣΤ’, κεφ. 9, 1-3).
Ο Μέγας Θεοδόσιος (+395), σύμφωνα με την παράδοση, κάποτε

Νηστεία σημαίνει πείνα για τον Θεό

517666     

      Όταν διψάσεις, θα ανακαλύψεις τη γεύση του νερού, που αγνοούσες λόγω της συνήθειας. Βάλε το στόμα σου στο τρεχούμενο νερό και γεύσου τις σταγόνες που σου έκαναν τη χάρη να μείνουν για να σε δροσίσουν.
Όταν πεινάσεις, θα ανακαλύψεις τη γεύση του ψωμιού, που αγνοούσες λόγω της συνήθειας. Φάε το ψωμί σου αργά και ταπεινά. Δέξου το με ευγνωμοσύνη ως δώρο και θα σου είναι πιο γλυκό κι από το μέλι.

Με τη νηστεία που μας διατηρεί σε κατάσταση πείνας,ασκούμαστε να λαμβάνουμε την τροφή και τη ζωή ευχαριστιακά. Να τη λαμβάνουμε ως δώρο από τα χέρια του Θεού. Η νηστεία -ως πείνα και δίψα- ανοίγει άλλες προοπτικές, άγνωστες παντελώς στον κορεσμένο άνθρωπο. Το ψωμί, τα φρούτα, το νερό γίνονται ξαφνικά τόσο όμορφα…εμπνέουν τόσο σεβασμό που θέλεις να τα φιλήσεις… Τα απλά ακτινοβολούν μια αγνή ομορφιά που τα κάνει πιο ποθητά από τα πολυποίκιλα και επιτηδευμένα…
Η νηστεία, ως πείνα και δίψα, δίνει στην τροφή και τη ζωή τη γεύση της ευλογίας και της ευχαριστίας. Βλέποντας το ψωμί και το νερό ως δώρο του Θεού, ανακαλύπτεις τελικά παντού γύρω σου τα κρυμμένα Του δώρα… Έχει δίκιο ο π. Αλέξανδρος. "Μόνο αυτός που ευχαριστεί ζει αληθινά"!
Η πείνα και η δίψα της νηστείας είναι στο βάθος της πείνα και δίψα για τον Θεό. Αυτό το ζεις πραγματικά στην εσπερινή λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων, όταν όλη μέρα πεινάς και διψάς τον Άρτο και τον Οίνο της Ευχαριστίας.

π. Αλέξανδρος Σμέμαν
Πηγή

Οσία Μαρία η Αιγυπτία

Μαρία Αιγυπτία

1 Απριλίου 2014

   Στον ίσκιο του κέδρου, εκεί στου Ιορδάνη την ακροποταμιά, όπου πέρα δεξιά κόβει τον ουρανό το όρος του Πειρασμού, καθισμένος ο αββάς Ζωσιμάς ακούει την ιστορία μιας γερόντισσας. Ένα ανθρώπινο φάσμα είναι η γερόντισσα, κι’ άλλο από τα μάτια της, όπου μέσα παίζει ακόμα της ζωής η φλόγα δε δείχνουν πως το πλάσμα αυτό που έχει μείνει μόνο κόκκαλα, υπάρχει ακόμα στον κόσμο. Ωστόσο, η κάπως τρεμουλιαστή φωνή, που είχε πά¬ψει, και φαινόταν πιο νεκρή κιόλας η γυναίκα, τώρα πήρε πάλι ν’ ακούγεται με παλμό ζεστό, καθώς συνεχίζει την ιστορία:

Κυριακή 31 Μαρτίου 2019

Η μοναδικὴ περίπτωση δυνητικότητας στην Εκκλησία!



Τὸ εὐαγγέλιο τῆς Σταυροπροσκυνήσεως (Μάρκ. Η' 34-38): ἡ μοναδικὴ περίπτωση δυνητικότητας στὴν Ἐκκλησία

 

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

 

Στὴν ἐπαναφορὰ ἀπὸ τοὺς γνωστοὺς κύκλους τῶν ἀντιοικουμενιστῶν, συγκοινωνούντων μὲ τὴν αἵρεση ἀντιαιρετικῶν (ἱστορικὴ πρωτοτυπία), τῆς δυνητικότητας καὶ τῶν ἐπιστημονικῶν πρωτείων τῆς δυνητικότητας τῶν Ἱ. Κανόνων καὶ δὴ τοῦ 15ου, ἀπαντᾶ ἡ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπή.

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας θεσπίζοντας τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, εἶχαν ὡς σκοπὸ τὴν ὁριοθέτηση τοῦ χριστιανικοῦ βίου μὲ βάση τὰ δόγματα τῆς Ἐκκλησίας ὡς ὁλοκλήρωση ἀληθινῆς  καὶ ἐλεύθερης ἐν Χριστῷ ζωῆς. Οἱ Ἱεροὶ Κανόνες «δὲν εἶναι νομικοὶ κανονισμοί, ἀλλὰ ἐφαρμογὲς τῶν δογμάτων τῆς Εκκλησίας» (V. Lossky, Ἡ μυστικὴ θεολογία τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας, σελ. 206), τῶν ὁποίων ἡ ἐφαρμογὴ καὶ ὑπεράσπιση, ἐφ’ ὅσον στοχεύει στὴν θεραπεία τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι γιὰ κάθε συνειδητὸ Χριστιανὸ ὑποχρεωτική.

Ἡ ὑποχρεωτικὴ τήρηση τῶν Ἱερῶν Κανόνων δὲν ἔχει νὰ κάνει μὲ μία τήρηση συμβατικῶν Κανόνων συμπεριφορᾶς ποὺ θεσπίστηκαν ἀπρόσωπα καὶ λειτουργοῦν γενικὰ ὡς Κανόνες συμβίωσης καὶ διαπροσωπικῆς γαλήνης καὶ εἰρήνης, ὥστε νὰ προσαρμόζονται στὴν θέληση καὶ δυνατότητα τοῦ κάθε πιστοῦ. Ἔχει νὰ κάνει μὲ τὴν προστασία καὶ τὸ ὀρθό βίωμα κοινωνίας καὶ σχέσης μεταξὺ τῶν Χριστιανῶν καὶ μεταξὺ τῶν Χριστιανῶν μὲ τὸν Θεό, «στὴν κατὰ περίπτωση ἀνόθευτη διαφύλαξη τῆς ἀναγκαίας γιὰ τὴν ζωὴ τῶν πιστῶν πληρότητος τοῦ περιεχομένου τῆς ἀληθείας τῆς ἀποκαλύψεως ἀπὸ κάθε παρανόηση ἢ παρέκκλιση, ἤτοι στὴν ὀρθὴ βίωση τῆς οὐσίας τοῦ Μυστηρίου τῆς Ἐκκλησίας σὲ κάθε στιγμὴ τῆς ἱστορίας» (Βλ. Φειδά, Ἱεροὶ Κανόνες καὶ Καταστατικὴ Νομοθεσία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, σελ. 42).