Της των Δέκα Παρθένων Παραβολής μνείαν ποιούμεθα

Γρηγορούντες «Γρηγορείτε ουν…» (Ματθ. κε΄ 1-13)

    Η σκόνη της ψυχής. Έτσι ωνόμασαν την ραθυμία, την αναμελιά εκείνη της ψυχής για την πνευματική ζωή και σωτηρία. Και σιγά-σιγά, βουλιάζει στην αφάνεια όπως όλα τα αρχαία του κόσμου τούτου κτίσματα. Το έργο της αναμελιάς έρχεται ν’ αποτελειώση η άγνοια του Νόμου του Θεού από την απουσία της μελέτης, και κατοπινά, η λησμοσύνη για ό,τι καλό παλιά η ψυχή έχει πάρει.
Και η ψυχή μου, Κύριε, κολώνα σπασμένη από το θείο Οικοδόμημα Της Εκκλησίας Σου, θάπτεται στης ραθυμίας το χώμα.
Δώσε μου, Μεγάλε Ανιχνευτά των ψυχών, την σκαπάνη της θείας εγρηγόρσεως για να σου την προσφέρω εύρημα πολύτιμο στην αγάπη Σου.
Ψυχή αθλία! Επιμένεις ακόμη να βρίσκεσαι στη χώρα της ραθυμίας, όταν ο Κύριός σου αγωνιά στη Γεσθημανή Του;
Υπνώττεις στην τρυφηλότητα του κόσμου, όταν Εκείνος αγρυπνεί εκεί για σένα; Γελάς ξένοιαστα, ενώ Εκείνος μουσκεύει στον ιδρώτα του πόνου;

Ανοιχτή επιστολή προς τον Μητροπολίτη Λαρίσης

Αριστείδης Π.Δασκαλάκης:

Ανοιχτή επιστολή προς τον Μητροπολίτη Λαρίσης και Τυρνάβου Ιερώνυμο

του Αριστείδη Δασκαλάκη

           Σεβασμιώτατε, ευλογείτε!

    Με λύπη και απογοήτευση ανάγνωσα την απαντητική σας επιστολή, ελλιπή θεολογικών επιχειρημάτων–κατά τη γνώμη μου-, στα εύλογα ερωτήματα και ανησυχίες του κυρίου Χρήστου Παναγιώτου.
Δεν θα ήθελα να σας κουράσω στο ιδιαίτερα, φαντάζομαι, φορτισμένο πρόγραμμα της Αγίας και Μεγάλης εβδομάδος.
Θα σας εκθέσω δύο αράδες σκέψεις που νομίζω ότι εκφράζουν κι άλλους αδελφούς.
Και θα ξεκινήσω με μικρές αναφορές πάνω στην απάντησή σας, με τη σειρά των θεμάτων που αναφέρετε.
Εάν θέλετε να αποφεύγετε την καλλιέργεια σκανδαλιστικών λογισμών, καλό είναι να αποφεύγετε να ανάβετε σπίρτα σε ξερά

Ρελάνς της κανονικής ουκρανικής Εκκλησίας μετά το Βατερλώ Ποροσένκο

-Τι ζήτησε από τον νέο Πρόεδρο

Ελπίδες για καλύτερες μέρες πιστεύει πως μπορεί να έχει η κανονική ουκρανική εκκλησία μετά την καταβαράθρωση Ποροσένκο στις χθεσινές επαναλητπικές εκλογές και τον θρίαμβο του Vladimir Zelensky. Ο Μητροπολίτης Ονούφριος πιστεύει πως το αποτέλεσμα θα θέσει τέρμα στην κρατική παρέμβαση στις εκκλησιαστικές υποθέσεις.

«Εκ μέρους της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας στο σύνολό της και εγώ προσωπικά σας συγχαίρω ειλικρινά για την εκλογή ως

Το «συγνώμη» του Αγίου Παϊσίου

 

   ΑΦΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΨΑΜΕ την ακολουθία του Νυμφίου με πλησίασε ένας καλοντυμένος  δάσκαλος ,γύρω στα  τριάντα όπου με ευγένεια με ρωτά:

-Πάτερ  πως και έχετε το Εικονοστάσι των Αγίων Αρσενίου και  Παϊσίου σε περίοπτη θέση;

-Εε, τους ευλαβούμαστε ιδιαίτερα. Έχουν  άλλωστε θαυματουργήσει πολλές φορές στην Εκκλησία μας.

-Εσύ τώρα για να ρωτάς μάλλον θα τους αγαπάς και εσύ.

-Και βέβαια, ήταν οι προγόνοι μου από τα Φάρασα της Καππαδοκίας, από το ίδιο χωριό του Αγίου Παϊσίου. Έχουμε χτίσει μάλιστα και ένα Εκκλησάκι του Αγίου Παϊσίου στο χωριό μας στην Δράμα.

Το Άγιο Φως και η θαυμαστή του έλευση

Μητροπολίτης Αμβρόσιος 

   Ρentapostagma: Το κείμενο που ακολουθεί ανήκει στον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιο και αναφέρεται στην θαυμαστή έλευση του Αγίου Φωτός.

1. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Η έλευση του Αγίου Φωτός στον Πανάγιο Τάφο του Ιησού Χριστού, κάθε Μεγάλο Σάββατο, είναι ένα θαυμαστό γεγονός που λαμβάνει χώρα για περισσότερο από μία χιλιετία. Κάθε χρόνο, κατά τη μεσημβρία του Μεγάλου Σαββάτου, ένα Φως πηγάζει από τον Τάφο του Χριστού και αναφλέγει την αποκαλούμενη «ακοίμητη» κανδήλα στο εσωτερικό του Τάφου, ενώ ταυτοχρόνως γαλαζόλευκες εκλάμψεις του ίδιου Φωτός διαχέονται μέσα στον

Η πορεία του ηγέτη των Οικουμενιστών κ. Βαρθολομαίου!

Σύναξις Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών, «Οικουμενιστών λεχθέντα και πραχθέντα Α΄»

ΣΥΝΑΞΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ

Ἀποκλειστικά γιά τό Katanixi.gr

e-mail : synaxisorthkm@gmail.com
Θεσσαλονίκη, 22 Ἀπριλίου 2019

ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ (ΜΕΡΟΣ 1^ον)

Παραθέτουμε ἐλάχιστα βιογραφικά στοιχεία¹ καί μερικά λεχθέντα καί πραχθέντα τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου μέχρι τό 1991 (ἔτος ἐκλογῆς του ὡς Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου).
Ὁ Δημήτριος Ἀρχοντώνης γεννήθηκε στίς 29 Φεβρουαρίου 1940 στό χωριό Ἅγιοι Θεόδωροι Ἴμβρου καί ἔλαβε τήν τουρκική ὑπηκοότητα.
Οἱ γονείς του ὀνομάζονταν Χρήστος καί Μερόπη. Φοίτησε στά σχολεία τῆς Ἴμβρου καί στό Ζωγράφειο Λύκειο τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί κατόπιν γράφτηκε στή Θεολογική Σχολή τῆς Χάλκης, ἀπό τήν ὁποία ἀποφοίτησε ἀριστοῦχος τό 1961.
Τόν Αὔγουστο τοῦ ἰδίου ἔτους, σέ ἡλικία 21 ἐτῶν, χειροτονήθηκε διάκονος στό Μητροπολιτικό Ναό τῆς Ἴμβρου ἀπό τόν πνευματικό του πατέρα, τότε Μητροπολίτη Ἴμβρου καί μετέπειτα Χαλκηδόνος, Μελίτωνα Χατζῆ, καί τοῦ δόθηκε τό ὄνομα

Εισαγωγή στη Μεγάλη Εβδομάδα

Ηλία Β. Οικονόμου

Hμεροδρόμιο Μεγάλης Eβδομάδος,
Εκδ. Αποστολική Διακονία, Αθήνα, 1996, σελ. 7-14.

 

   Η επισταμένη θεώρηση της Μεγάλης Εβδομάδος ως περιόδου κορυφώσεως της πυκνής προσφοράς και μαζικής συμμετοχής στα γεγονότα της πανανθρώπινης λυτρώσεως επιτρέπει την περιγραφή της λατρευτικής αρχιτεκτονικής και υποβοηθεί την συνειδητή σύμπραξη και βίωση των πιστών. Άλλωστε, η Ορθόδοξη Εκκλησία απευθύνει παγίως πρόσκληση προς συμμετοχή στην πνευματική θέα και μέθεξη και όχι πρόσκληση για απλή θέα και τέρψη των οφθαλμών από το, θεαματικό και ασματικό, φολκλορικό περίβλημα των προς μέθεξη γεγονότων. Καλεί συμμετόχους στη λύτρωση και όχι θεατές δρωμένων. Θεατές εκ των ένδον και όχι θεατές εκ των έξω προβλέπει το τελετουργικό.

   Σκοπός κάθε λατρευτικής εκδηλώσεως είναι η εθελουσία συναρπαγή των μετεχόντων από το εδώ και τώρα της ζωής μας και η μεταφορά μας στο εκεί και τότε της λυτρώσεως. Για το λόγο αυτό,

«ΦΘΑΣΑΝΤΕΣ ΠΙΣΤΟΙ ΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟΝ ΠΑΘΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»

(Εισαγωγικό σχόλιο στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα)

      Για μια ακόμα φορά, με τη χάρη του Θεού, οδεύουμε στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα, στην ιερότερη εορτολογική περίοδο του έτους. Για μια ακόμη φορά θα ακολουθήσουμε τα ίχνη του Νυμφίου της Εκκλησίας μας Χριστού και θα γίνουμε συνοδοιπόροι του Θείου Πάθους Του. Σύμφωνα με τον ιερό υμνογράφο, καλούμαστε όπως «συμπορευθώμεν αυτώ και συσταυρωθώμεν και νεκρωθώμεν δι΄αυτόν ταις του βίου ηδοναίς· ίνα και συζήσωμεν αυτώ». Με αυτή την προϋπόθεση θα γίνουμε πραγματικοί κοινωνοί της Αναστάσεώς Του. Μόνο έτσι θα νοιώσουμε πραγματικά τη χαρά της Θείας Εγέρσεως.

   Η αφετηρία αυτής της τόσο σημαντικής εορτολογικής περιόδου είναι πανάρχαια και ανάγεται στους αποστολικούς χρόνους. Η νηστεία και η πνευματική προετοιμασία των πιστών της αρχαίας

ΣΤΗΝ ΞΗΡΑΝΘΕΙΣΑ ΣΥΚΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΜΠΕΛΩΝΑ

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ

1.  Μέ ὠθεῖ νά μιλήσω ὁ ἐνυπόστατος Λόγος τοῦ Θεοῦ. Αὐτός πού δέν ἀπομακρύνθηκε ἀπό τούς πατρικούς κόλπους καί κυοφορήθηκε ἀπερίγραπτα στά σπλάχνα τῆς Παρθένου. Αὐτός πού ἔγινε γιά μένα ὅ,τι ἐγώ εἶμαι, Αὐτός πού εἶναι ἀπαθής ὡς πρός τήν θεότητά Του καί περιβλήθηκε ὡστόσο ὁμοιοπαθές μέ ἐμένα σῶμα. Αὐτός πού στόν οὐρανό ἐποχεῖται πάνω στά χερουβικά ἅρματα καί πάνω στή γῆ καβαλικεύει σέ γαϊδουράκι (πρβλ. Ματθ. 11, 7-9). Ὁ βασιλιάς τῆς δόξας, Αὐτός πού μαζί μέ τόν Πατέρα καί τό Πνεῦμα εὐφημεῖται ἀπό τά Σεραφίμ ὡς ἅγιος καί δέχεται τά ψελλίσματα τῶν παιδιῶν ἀπό τήν ἄκακη γλώσσα τους. Αὐτός πού εἶναι Θεός καί ἔχει τή μορφή δούλου καί πού ἔλαβε τή μορφή τοῦ δούλου. Αὐτός πού εἶναι ἄυλος καί ἀόρατος Θεός καί δέχτηκε νά λάβει ὁρατό καί ψηλαφητό σῶμα. Αὐτός πού βάδισε ἀκούσια στό πάθος, γιά νά μοῦ χαρίσει τήν ἀπάθεια. Αὐτός ὁ Ὁποῖος βλέποντας τόν ἄνθρωπο, πού ἔπλασε σύμφωνα μέ τήν εἰκόνα Του καί τήν ὁμοίωσή Του, τό πλάσμα τῶν χεριῶν Του, νά ἔχει δελεαστεῖ ἀπό τήν ἀπάτη τοῦ φιδιοῦ, ἐκεῖνον νά ἔχει πέσει στήν παράβαση τῆς ἐντολῆς Του καί νά ἔχει γίνει ὑποχείριος τῆς φθορᾶς καί ὑπόλογος θανάτου, δέν ἄντεξε.

    Ὁ γεμάτος συμπάθεια δέν μπόρεσε νά ὑπομείνει τή στέρηση ἐκείνου πού ποθοῦσε, ἀλλά τόν κάλεσε μέ πολλούς τρόπους σέ ἐπιστροφή καί μετάνοια, ἀφοῦ τόν παίδεψε σάν ἀχάριστο δοῦλο,

Οι προφητείες για το Πάθος και την Ανάσταση του Χριστού

“Ερευνάτε τας Γραφάς… εκείναι εισίν αι λαλούσαι περί εμού» (Ιωαν. 5,39). Ακούγονται στις μέρες μας κατά κόρον διάφορες φωνές και απόψεις από διάφορους, συχνά και εν πολλοίς άσχετους, σχετικά με καθαρώς θεολογικά θέματα της πίστεως μας.
Οι απόψεις αυτές-επιστημονικοφανείς-διατυπούμενες από ανθρώπους που «ευναυάγησαν περί την πίστιν» ή και αθέους και απίστους, ή δήθεν ερευνητές και προβαλλόμενες από τα σύγχρονα οποτικοακουστικά μέσα προκαλούν κραδασμούς στις καρδιές των πιστών και ενσπείρουν αμφιβολίες στους ολιγοπίστους.
Νεόκοπες θεωρίες και πορίσματα δήθεν ερευνών μιλάνε για ανακάλυψη του τάφου του Χριστού, για τη Μαρία τη Μαγδαληνή, για τη μη θαυματουργική αφή του αγίου φωτός του Παναγίου

Ουκρανία: Έχασε τις εκλογές ο Ουνίτης Ποροσένκο ο πρωτεργάτης του "Αυτοκεφάλου" των σχισματικών

     Τη μεγάλη ήττα του από τον κωμικό Βολοντίμιρ Ζελένσκι στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν σήμερα παραδέχτηκε ο απερχόμενος πρόεδρος της Ουκρανίας, Πέτρο Ποροσένκο.

    Ο ουνίτης Ποροσένκο είχε πρωτοστατήσει στη διαδικασία χορήγησης Αυτοκεφάλου στους σχισματικούς της Ουκρανίας εξασφαλίζοντας προς τούτο τη σύμφωνη γνώμη και την ενεργό δράση του Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Συμμετείχε στη λεγόμενη "Ενωτική Σύνοδο", επισκέφθηκε ουκ ολίγες φορές το Φανάρι ενώ ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν δίστασε να μεταδώσει σε αυτόν την Θεία Κοινωνία! Τώρα γνωρίζει μεγάλη ήττα από ένα δημοφιλή κωμικό της Ουκρανίας και αφήνει εγκαταλείποντας την Προεδρία ένα μέγα σχίσμα της Ορθοδοξίας στην Ουκρανία και οικουμενικά. Η μεγαλύτερη ευθύνη βέβαια βαρύνει τους Φαναριώτες που σύρθηκαν πίσω του και επέτρεψαν η ενότητα της Ορθοδοξίας να γίνει πολιτικό παιχνίδι στα χέρια του αποτυχημένου πολιτικά Ποροσένκο.

     Οι δημοσκοπήσεις στην έξοδο των εκλογικών τμημάτων δίνουν στον Ποροσένκο μόλις το 25% των ψήφων. Ο απερχόμενος Πρόεδρος δήλωσε πως «είναι προφανείς και μου δίνουν κάθε λόγο να καλέσω τον αντίπαλό μου και να τον συγχαρώ», καθώς λαμβάνει το 73% ψήφων. «Αποδέχομαι αυτή την απόφαση. Αφήνω το αξίωμά μου, αλλά θέλω να τονίσω με αποφασιστικότητα: δεν αφήνω την πολιτική» πρόσθεσε, ενώ οι βουλευτικές εκλογές έχουν προγραμματιστεί για τα τέλη Οκτωβρίου.

Με πληροφορίες από ΑΜΠΕ, AFP, Reuters, dpa, ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

Πηγή

Οι Εντολές του Κυρίου και οι Εντολές των «αλλοτρίων» ποιμένων (και τινων “αντι-Οικουμενιστών”!)

«Ἀλλοτρίῳ δὲ οὐ μὴ ἀκολουθήσωσιν,

ἀλλὰ φεύξονται ἀπ' αὐτοῦ»

(Ἀπόσπασμα ἀπὸ ἄρθρο)

     «…Ο Μ. Βασίλειος, όταν παρενεβάλλετο παρεκτροπή εις την πίστιν, δεν εδίσταζε να διάσπαση παλαιάς φιλίας» (σ.σ.: χωρὶς τὴν καταδίκη τῶν αἱρετικῶν ἀπὸ Σύνοδο), ὅπως συνέβη μὲ τὸν «Ευστάθιον Σεβαστείας… Όταν επείσθη ότι πράγματι ο Ευστάθιος ηκολούθει αιρετικήν γραμμήν, δεν εδίστασε να διακόψη πάσαν επαφήν μαζί του». Κι ὅταν Ἐπίσκοποι «εξεπλάγησαν δια την στάσιν του» ἔγραψε: «Τώρα όμως θα μας συγχωρεθή να μη ακολουθούμεν αυτούς, αλλά και να αποφεύγωμεν τους έχοντας το ίδιον με αυτούς φρόνημα, εφ' όσον δεν υπάρχει τίποτε το οποίον να θεωρούμεν προτιμότερον από την αλήθειαν και την σωτηρία μας… Η κοινωνία είναι αγαθόν το οποίον προσφέρεται και λαμβάνεται κατά την συμφωνίαν της ορθοδόξου πίστεως. Όθεν απομάκρυνσις ενός επισκόπου από την ορθοδοξίαν συνεπάγεται διακοπήν της κοινωνίας από τους άλλους  και αντιστρόφως δε επάνοδος ενός επισκόπου από την αίρεσιν εις την ορθοδοξίαν συνεπάγεται απόδοσιν της κοινωνίας…

    »Μία από τας οδυνηροτέρας πρωΐμους εμπειρίας του Βασιλείου ήτο η περιπλοκή των σχέσεων του με τον επίσκοπον Καισαρείας, Διάνιον, ο οποίος τον εβάπτισε και τον εχειροτόνησεν εις διάκονον. Γράφων προς τον Βοσπόριον, ομολογεί ότι είχε διακόψει την κοινωνίαν με τον Διάνιον, το έτος 361... Έπραξε δε τούτο δια τον λόγον ότι εκείνος είχεν υπογράψει ομολογίαν πίστεως» διαφορετικὸν ἀπὸ τὸ τῆς Νικαίας! (Χρήστου Παν., Καθ. Πατρολογίας, «Αἱ προσπάθειαι τοῦ Μ. Βασιλείου περὶ τῆς κοινωνίας τῶν Ἐκκλησιῶν»,  (περιοδ. “Κληρονομία” τ. 13). [σ.σ.: Χωρὶς τὴν καταδίκη τοῦ Διανίου ἀπὸ Σύνοδο. Ἔτσι θὰ ἔπρεπε νὰ κάνουν σήμερα ὅλοι οἱ ὀρθοδοξοῦντες ἱερωμένοι, μάλιστα ἐφ’ ὅσον ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας ὑπέγραψε καὶ ἀποδέχτηκε τὴν κακόδοξη Κολυμπάριο Σύνοδο!].

    Καὶ ἀλλοῦ ὁ Μ. Βασίλειος:

    «Ὅταν δέ τι ἐναντίον τῇ τοῦ Κυρίου ἐντολῇ, παραφθεῖρον ἢ μολῦνον αὐτὴν ἐπιταχθῶμεν παρά τινος, καιρὸς εἰπεῖν τότε· Πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις· μνημονεύοντας τοῦ Κυρίου λέγοντος· Ἀλλοτρίῳ δὲ οὐ μὴ ἀκολουθήσωσιν, ἀλλὰ φεύξονται ἀπ' αὐτοῦ, ὅτι οὐκ οἴδασι τῶν ἀλλοτρίων τὴν φωνήν... Ἐξ ὧν παιδευόμεθα, ὅτι, κἂν πολὺ γνήσιός τις ᾖ, κἂν ὑπερβαλλόντως ἔνδοξος ὁ κωλύων τὸ ὑπὸ τοῦ Κυρίου προστεταγμένον (σ.σ.: ὅπως οἱ σύγχρονοι Οἰκουμενιστές), ἢ προτρέπων ποιεῖν τὸ ὑπ' αὐτοῦ κεκωλυμένον, φευκτὸς ἢ καὶ βδελυκτὸς ὀφείλει εἶναι ἑκάστῳ τῶν ἀγαπώντων τὸν Κύριον» (Μ. Βασιλείου, Κεφάλαια τῶν Ὅρων κατ’ Ἐπιτομήν, ἐρώτ. ριδ΄, ἐδῶ).

Όλα τά τροπάρια της Κυριακής των Βαΐων θεολογούν

Πατὴρ Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος

   Νά ἀναλύσουμε σήμερα τήν εἰκόνα τῆς λεγομένης Βαϊοφόρου, δηλαδή τῆς εἰσόδου τοῦ Χριστοῦ τήν ἡμέρα τῶν Ἱεροσολύμων στήν πόλη αὐτή, πού ἀκολούθησε μετά ὁ σταυρός καί ὅλα τά γεγονότα τοῦ πάθους.

    Βέβαια, ἐπειδή μπαίνουμε ἤδη στά γεγονότα τοῦ πάθους, ὅλη ἡ ζωή τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἕνα ἀποκαλυπτόμενο μυστήριο. Ὅ,τι κάνει ὁ Θεός εἶναι μυστήριο, ἀλλά ἀποκαλυπτόμενο καί τό μυστήριο αὐτό τό κατανοοῦμε κατά τά μέτρα τῶν ἀνθρωπίνων δυνατοτήτων πού ἔχουμε, κατά τά μέτρα τῆς καθάρσεως πού ἔχουμε καί πολλά ἄλλα σημεῖα δέν τά κατανοοῦμε. Ἔτσι μπαίνουμε σέ ἕνα χῶρο καταληπτοῦ τε καί ἀκαταλήπτου. Ὅλα εἶναι ἔτσι. Ἀλλά θέλω νά πῶ ὅτι ὅσο πλησιάζουμε στά γεγονότα τά κορυφαῖα τῆς Σταυρώσεως καί τοῦ πάθους τοῦ Χριστοῦ μας, τά γεγονότα γίνονται πιό ἀκατάληπτα καί χρειάζονται ἀκόμα περισσότερο κάθαρση γιά νά τίς καταλάβουμε αὐτές τίς ἐκφράσεις.

"Προ εξ ημερών του Πάσχα..."

 

 Παναγιώτης Νεοχωρίτης

Πηγή

Γένοιτο, Κύριε...

Η βασίλισσα που υπερασπίστηκε τον βλασφημούμενο Κύριο!

Ποια ήταν η Αγία Αλεξάνδρα που εορτάζει σήμερα

     Η Αγία Αλεξάνδρα, τη μνήμη της οποίας τιμά σήμερα 21 Απριλίου η Εκκλησία, ήταν σύζυγος του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284 – 305 μ.Χ.) και ήταν εντελώς διαφορετική από εκείνον, που ήταν τραχύς στα αισθήματα και φίλος της βίας και του αίματος.

      Η Αγία Αλεξάνδρα διακρινόταν για την ήρεμη ψυχική της διάθεση, την ευσπλαχνία και την φιλάνθρωπη ζωή της. Και η Χάρη του Κυρίου αύξανε μέσα της τον φωτισμό. Και το θείο έλεος την καταξίωσε κατά τη διάρκεια του μαρτυρίου του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου να αισθανθεί μέσα της την πνοή και την ορμή της πίστεως στον Χριστό.

Οι τρεις θριαμβευτικές είσοδοι του Χριστού

- π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

Δύο κόσμοι μπροστά στό Χριστό (Των Βαΐων)

π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

Όλα υποβαθμίζονται! Η προδοσία της πίστεως μετονομάζεται σε "ασχήμια"! --Κι έτσι, έχουμε "ήσυχη" τη συνείδησή μας να κοινωνούμε με τους αιρετικούς!

Πηγή

«Λάζαρος είναι ο κάθε ένας από μας»

† π. Γεώργιος Καψάνης

          καί

Θαύμα: Μια ευκαιρία για καλύτερη προετοιμασία

π. Σπυρίδων Σκουτής 

Ευχή

Δεν γίνονται θαύματα για να ζήσουμε περισσότερο και να περάσουμε ωραία τρώγοντας και πίνοντας.

Σε όποιον έγινε θαύμα δεν σημαίνει ότι θα σωθεί κιόλας αν η μετέπειτα ζωή του δεν μαρτυρεί τον έρωτα του για Αυτόν που του έκανε το θαύμα, τον Κύριό μας.
Το θαύμα είναι παράταση μετανοίας. Είναι μια ευκαιρία να επανορθώσω την ύπαρξη μου με την μετάνοια, να αλλάξω πνευματικούς προσανατολισμούς. Μας δίνει ο Κύριος με το θαύμα μια περίοδο χάριτος για να προετοιμαστούμε κατάλληλα για την άλλη ζωή. Μας μιλάει ο Θεός μέσα από το θαύμα, θα τον ακούσουμε;
Τα θαύματα είναι σημεία της παρουσίας του Παραδείσου στον κόσμο της πτώσης. Εκεί που πεθαίνω, αναμορφώνονται όλοι οι νόμοι και μου δίνει ο Κύριος μια ευκαιρία να προετοιμαστώ για να Τον συναντήσω με ένδυμα γάμου.
Το μεγαλύτερο θαύμα στον κόσμο είναι η μετάνοια, η εσωτερική αλλαγή του ανθρώπου. Δεν είναι μέγα θαύμα η θεραπεία από μια αρρώστια διότι η υγεία θα χαθεί κάποια στιγμή. Ενώ η μετάνοια δεν έχει τέλος και φτάνει ο άνθρωπος να γίνει στολίδι του Ουρανού.
Ο σωματικός θάνατος θα έρθει κάποια στιγμή, δεν μπορούμε να τον αποφύγουμε. Πολλές φορές όμως επιλέγουμε τον πνευματικό θάνατο και τότε αυτή η επιλογή γίνεται προθάλαμος της αιώνιας απώλειας. Δεν έχει σημασία πόσα χρόνια θα ζήσουμε, αλλά το πώς θα τα ζήσουμε. Στο ΠΩΣ και στον ΤΡΟΠΟ ζωής μας κρύβεται το κλειδί του Παραδείσου.

Ομιλία εις τά Βάϊα (Αγίου Επιφανίου, επισκόπου Κύπρου)

       Χαῖρε μέ ἀσυγκράτητη χαρά, θυγατέρα τῆς Σιών. Ἀπόλαυσε βαθιά χαρά καί ἀναγάλλιασε, ὁλόκληρη τοῦ Χριστοῦ ἡ Ἐκκλησία. Ἔρχεται πάλι σέ σένα ὁ Βασιλιάς. Ὁ νυμφίος σου ἔρχεται καθισμένος στό πουλάρι, ὅπως σέ θρόνο. Ἄς βγοῦμε νά Τόν προϋπαντήσουμε. Ἄς βιαστοῦμε νά δοῦμε τή δόξα Του. Ἄς προλάβωμε νά τιμήσωμε τόν ἐρχομό Του μέ χαρά. Ἄλλη μιά φορά σωτηρία στόν κόσμο, πάλι ὁ Θεός ἔρχεται γιά νά σταυρωθῆ.

Ὁ Βασιλιάς τῆς Σιών, ἡ προσδοκία τῶν ἐθνῶν, ξαναέρχεται σ᾽ αὐτήν καί χαρίζει πάλι τή σωτηρία στόν κόσμο. Τό φῶς ἄλλη μιά φορά μᾶς ἐπισκέπτεται καί ἡ πλάνη διαλύεται, ἡ ἀλήθεια λουλουδίζει, χορεύει ἡ Ἐκκλησία καί χηρεύει ἡ Συναγωγή. Πάλι ντροπιάζονται οἱ δαίμονες, σκορπίζει ἡ κατάρα, καί πάλι ταράζονται οἱ Ἑβραῖοι, συντρίβεται ὁ δράκοντας, χαίρονται τά

Φωτογραφίες από πρόσφατη ενθρόνιση Μητροπολίτη!!!

Έχουν παλαβώσει…

Πρόγραμμα Ακολουθιών Μ. Εβδομάδος

Στην αγία εορτή των Βαΐων (Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)

«Έξι ημέρες πριν από το Πάσχα πήγε ο Ιησούς στη Βηθανία, όπου ήταν ο Λάζαρος», στον οίκο της Μαρίας και της Μάρθας, «και του παρατέθηκε δείπνο από αυτούς»· η Μάρθα υπηρετούσε και ο Λάζαρος έτρωγε. Και αυτό ήταν απόδειξη της αληθινής αναστάσεως, το ότι μετά από πολλές ημέρες και ζούσε και έτρωγε. Άρα είναι φανερό, ότι το γεύμα γινόταν στην οικία της Μάρθας· δέχονται δηλαδή τον Ιησού επειδή ήταν φίλοι και αγαπώνταν από αυτόν. Κάποιοι όμως λένε, ότι αυτό γινόταν σε ξένη οικία. Η Μαρία υπηρετούσε γιατί ήταν μαθήτρια. Πάλι αυτή εδώ επιτελεί πνευματικότερη διακονία· δεν διακονούσε όμως σαν προς καλεσμένο, ούτε ήταν κοινή η υπηρεσία της, αλλά σ’ αυτόν μόνο παρείχε την τιμή, και απέδιδε αυτήν, όχι ως προς άνθρωπο, αλλ’ ως προς Θεό. Γιατί γι’ αυτό έχυσε μύρο και το σκούπισε με τα μαλλιά της κεφαλής της, πράγματα που έδειχναν, ότι η υπόληψή της προς αυτόν δεν ήταν τέτοια, τέτοια που του απέδιδαν οι πολλοί. Αλλά την επετίμησε ο Ιούδας με πρόσχημα δήθεν την ευλάβεια. Τί λέγει λοιπόν ο Χριστός; «Άφησέ την· αυτό το έκανε προνοητικά για την ημέρα του ενταφιασμού μου». Γιατί τέλος πάντων δεν ήλεγξε τον μαθητή για την επιτίμηση της γυναίκας, ούτε είπε αυτό το οποίο είπε ο ευαγγελιστής, ότι επετίμησε τη γυναίκα επειδή ο ίδιος ήταν κλέφτης; Ήθελε με την πολλή μακροθυμία του να του προκαλέσει ντροπή και να τον αποτρέψει από το σχέδιό του. Γιατί, το ότι
γνώριζε, ότι ήταν προδότης, φαίνεται από το ότι τον ήλεγξε στην αρχή λέγοντας πολλές φορές· «Δεν πιστεύουν όλοι», και, «Ένας από σας είναι διάβολος». Δήλωσε δηλαδή ότι γνώριζε πως αυτός θα είναι ο προδότης, δεν τον ήλεγξε όμως φανερά, αλλά τον συγχώρησε, θέλοντας να τον αποτρέψει από το σχέδιό του.
Πώς τότε άλλος λέγει, ότι όλοι οι μαθητές το είπαν αυτό; Και όλοι και εκείνος· αλλ’ οι υπόλοιποι όχι με την ίδια προαίρεση. Αν όμως κάποιος θελήσει να εξετάσει, γιατί τέλος πάντων, ενώ ήταν κλέφτης, παρέδωσε σ’ αυτόν το χρηματοκιβώτιο των φτωχών και τον έκανε οικονόμο, ενώ ήταν φιλάργυρος, εκείνο θα μπορούσαμε να πούμε, ότι τον απόρρητο λόγο τον γνωρίζει ο Ιησούς· αν όμως

Η διαστρέβλωση της αλήθειας συνεχίζεται από τους Γ.Ο.Χ. ακόμα και την παραμονή της Μ. Εβδομάδος!

Πολλοὶ ἀδελφοὶ παραπονιοῦνται, ὅταν γράφουμε ἐναντίον τῶν Γ.Ο.Χ., διότι ἀσχολούμαστε μαζί τους ἢ διότι διασποῦμε τὴν ἑνότητα. Οἱ Ἅγιοι ὅμως μᾶς δίδαξαν, ὅτι ὅταν διαστρεβλώνεται ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας ἢ τὰ λόγια φωτισμένων ἀνθρώπων Της, τότε ὑποχρέωση μας δὲν εἶναι νὰ σιωποῦμε, ἀλλὰ νὰ ἀναδεικνύουμε τοῦ λόγου τὸ ἀληθὲς τόσο γιὰ λόγους δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ πρὸς ὠφέλεια τῶν ἀδελφῶν μας, ποὺ ἴσως δὲν γνωρίζουν καὶ παρασύρονται.

Ἔτσι ἀναγκαζόμαστε νὰ ἀναδείξουμε γιὰ μία ἀκόμα φορὰ τὰ

Ο Λαρίσης υποκρίνεται απαράδεκτα ότι δεν ξέρει ποιοί είναι αιρετικοί και εκτός Εκκλησίας! -Επικαλείται κατάλογο στον οποίο δεν υπάρχει η αίρεση του Παπισμού!!! --Άρα για τον κ. Ιερώνυμο, ο Παπισμός δεν είναι ...αίρεση!!! --Τι λένε οι Λαρισαίοι; Τα δέχονται όλα αυτά;

 Αμετανόητος ο Λαρίσης, δικαιολογήθηκε ψευδόμενος

    Στην τελευταία ιερατική σύναξη αντί να ζητήσει συγνώμη για την αποδοχή της πρόσκλησης για την συνεστίαση των Ρόταρυ επιδόθηκε σε ένα πλήθος δικαιολογιών γελοίων θα έλεγα, προς τους ιερείς, που κουνούσαν το κεφάλι. Είπε πως «οι Ρόταρυ δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο των 300 αιρέσεων!! Και..τηλεφώνησε στην Αθήνα (;) και ότι έλαβε πρόσκληση!!!)
Ποιόν ρώτησε άραγε: υπάρχει κάποιος ανώτερός του; Ο πολύξερος, έγινε δεσπότης και δεν γνώριζε ό,τι γνώριζαν ιερείς που αρνήθηκαν να πάνε; Αυτό πού γνώριζαν οι «επαρχιώτες» που ακόμα αντηχούν στα Αυτιά τους τα κηρύγματα του γερ. Αθανασίου; Αν θέλει να ενημερωθεί και ο ίδιος αλλά και οι χριστιανοί, ας

Μήπως, μήπως λέμε, εξίσου ΠΡΩΤΙΣΤΟ καθήκον του Επισκόπου είναι να κατονομάζει τους αιρετικούς Πατριάρχες και να διδάσκει τους πιστούς να απομακρύνονται απ' αυτούς;

Ο Γόρτυνος Ιερεμίας:

Το κύριο έργο του Επισκόπου

είναι να κατηχούνται οι Χριστιανοί

[Καὶ τί κατήχηση εἶναι αὐτή, κ. Ἱερεμία, νὰ

νὰ διδάσκεις τοὺς πιστοὺς νὰ καθαρίζονται μὲ τὴν ἐξομολόγηση, ἀλλὰ νὰ τοὺς ἀφήνεις νὰ μολύνονται ἀπὸ τὴν μολυσματικὴ καὶ θανατηφόρα ἀσθένεια

τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀποδεχόμενος τὸν αἱρεσιάρχη οἰκουμενιστὴ Πατριάρχηκαὶ μὴ ἀποτρέπων τὴν κοινωνία μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές;]

Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ 

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ

1. Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός εἶναι Θεός. Θεός προαιώνιος, πού ὅμως γιά τήν σωτηρία μας σαρκώθηκε καί ἔγινε ἄνθρωπος. Καί ἔπαθε γιά μᾶς. Πέθανε μέ ὀδυνηρό σταυρικό θάνατο. Τόν θάνατο τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ πρέπει νά τόν βλέπουμε ὡσάν μία θυσία πρός τόν Θεό Πατέρα γιά τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν μας. Ἀπό παλαιά οἱ ἄνθρωποι ἔκαναν αἱματηρές θυσίες στόν Θεό, γιά νά συγχωρεθοῦν τά ἁμαρτήματά τους. Καί στήν Παλαιά Διαθήκη ὑπάρχει ὁλόκληρο βιβλίο, τό Λευϊτικό, πού μιλάει γιά τίς θυσίες, πού πρόσφεραν οἱ Ἰσραηλῖτες γιά τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν τους. Ἀλλά, ὅπως τό καταλαβαίνουμε,