Ἐπανάληψη
Τοῦ Βασίλη Δαμουλάκη
* «Η Ομολογία της Πίστεως είναι προαιρετική;».
* «Γιατί, με οποιοδήποτε τρόπο, δικολαβικά, με τεχνητή άγνοια, με προφάσεις, με αλλαγή κατεύθυνσης της προσοχής, αποφεύγουμε να απαντήσουμε στην Παναίρεση του οικουμενισμού;
* «Ακόμα και εκείνοι που ερμηνεύουν ως δυνητικό τον Ι. Κ. υποχρεούνται να καταδικάσουν την αίρεση».
* Πως θα προσέλθω στο Μυστήριο της Εξομολογήσεως αν δεν υπάρχει Ομολογία Πίστεως και καταδίκη της αίρεσης από τον πνευματικό μου πατέρα;
* «Η αποτείχιση σε περίοδο Παναίρεσης λαμβάνει αξία κηρύγματος Μετανοίας».
* «Τι σημαίνει υγιής αποτείχιση;».
* «Η αποτείχιση δεν εξασφαλίζει την Σωτηρία».
* «Η “υγιής” αποτείχιση εισάγει τον Χριστιανό στην οδό του Μαρτυρίου».
* «Θα αναγκαστούμε να αποχωριστούμε τον πνευματικό μας πατέρα που αγαπούμε, που μας συμπαραστάθηκε, που κλάψαμε στον ώμο του…».
* «Αν οι επίσκοποι είναι αιρετικοί και αιρετικόφρονες σύμφωνα με την επιστολή που κοινοποίησε η επίσημη εκκλησία και ο κλήρος με τίτλο «προς τον λαό», ήμαστε και εμείς διότι βρισκόμαστε σε εκκλησιαστική κοινωνία μαζί τους».
* «Να μην θέλουν να δουν τα μάτια μας (πρώτα) μαζικές κινήσεις για να ακολουθήσουμε ως κοπάδι».
[Αποσαφήνιση: Ο οικουμενισμός είναι ήδη καταδικασμένος ως αίρεση, από την Α Οικ. Σύνοδο και τις υπόλοιπες, πριν αυτή της ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου διότι, είναι καταδικασμένες μία-μία όσες αιρέσεις συντελούν την Παναίρεση του οικουμενισμού. Συνέπεια της Παναίρεσης είναι η επίσημη πλέον ένωση της Ορθοδόξου Εκκλησίας με τον παπισμό και όλες τις αιρετικές ομολογίες.
Επειδή είναι δύσκολο να κατανοηθεί και να χωνευτεί η πραγματικότητα ας αναλογιστούμε το εξής:
Η ορθόδοξη Εκκλησία δέχεται τους παπικούς πιστούς στην Ορθοδοξία, χωρίς να τελείται το Μυστήριο της Βαπτίσεως. Αυτό σημαίνει ότι α) Δεχόμαστε ότι ο παπισμός έχει Μυστήρια. β) Δεχόμαστε ότι ο παπισμός έχει Ιεροσύνη.
Αν δεν βαφτίζονται οι παπικοί πιστοί, σαφώς δεν κατηχούνται. Αυτό σημαίνει την πλήρη και επίσημη ενσωμάτωση των αιρετικών δογμάτων στην ορθόδοξη συνείδηση, μέσα από τον πληθυσμό και την ηθική, δογματική, κοινωνική, πολιτική σύγχυση της εποχής. Το είδωλο του οικουμενισμού, το είδωλο της αίρεσης αντικατοπτρίζεται στην Ορθόδοξη Εκκλησία, τον κλήρο και τον λαό από την εκκοσμίκευση που έχει συντελεστεί.]
«…οι λίθοι κεκράξονται» (Λουκ. 19, 40)
Θα μπορούσαμε να εξετάσουμε τον ορισμό «δυνητική» για να εντοπίσουμε τις διαφορές με την προαιρετική και την υποχρεωτική. Θα μπορούσαμε να εντοπίσουμε αμέτρητα επιχειρήματα για κάθε ερμηνεία. Ποιο όμως είναι θα είναι το όφελος να αντιπαρατεθούμε στους «επιστήμονες» και τους «κανονιολόγους» Του Θεού»; Είναι δυνατόν να τα βάλει κανείς μαζί τους; Αν μπορούσαν να καταλάβουν δεν θα χρειαζόταν να αποτειχιστούμε από την αίρεση που υπηρετούν.
«Καὶ διὰ τοῦτο πέμψει αὐτοῖς ὁ Θεὸς ἐνέργειαν πλάνης εἰς τὸ πιστεῦσαι αὐτοὺς τῷ ψεύδει, ἵνα κριθῶσι πάντες οἱ μὴ πιστεύσαντες τῇ ἀληθείᾳ, ἀλλ' εὐδοκήσαντες ἐν τῇ ἀδικίᾳ» (Β Θεσ. 11).




















