Κι όμως, κάποιοι αρνούνται πεισμόνως να πούνε ΟΧΙ!

 

Γιὰ τὴν ἀντίσταση τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ γνωρίζουμε πολλά, διαβάσαμε κι ἄλλα σήμερα. Ἐδῶ θὰ μεταφέρουμε τὸν λόγο σὲ ἄλλες ἀντιστάσεις. Καὶ πρῶτα μεταφέρουμε τὰ λόγια τοῦ γέροντα Παΐσιου:

 

«Ἂν σήμερα ἔχουμε λιγάκι εἰρήνη, ξέρεις τί ἔχουν τραβήξει οἱ παλιοί; Τώρα τίποτε δὲν θὰ εἴχαμε, ἂν δὲν θυσιάζονταν ἐκεῖνοι. Καὶ κάνω μία σύγκριση: πῶς τότε, ἐνῶ κινδύνευε ἡ ζωή τους, κρατοῦσαν τὴν πίστη τους, καὶ πῶς τώρα, χωρὶς καμιὰ πίεση, ὅλα τὰ ἰσοπεδώνουν! Ὅσοι δὲν ἔχουν χάσει τὴν ἐθνική τους ἐλευθερία δὲν καταλαβαίνουν. Τοὺς λέω: Ὁ Θεὸς νὰ φυλάξει νὰ μὴν ἔρθουν οἱ βάρβαροι καὶ μᾶς ἀτιμάσουν! Καὶ μοῦ λένε: Καὶ τί θὰ πάθουμε; Ἀκοῦς κουβέντα; Ἄντε νὰ λείψετε, χαμένοι ἄνθρωποι! Τέτοιοι εἶναι οἱ ἄνθρωποι σήμερα. Δῶσ’ τους χρήματα, αὐτοκίνητα καὶ δὲν νοιάζονται οὔτε γιὰ τὴν πίστη οὔτε γιὰ τὴν τιμὴ οὔτε γιὰ τὴν ἐλευθερία. Τὴν Ὀρθοδοξία μας σὰν Ἕλληνες, τὴν ὀφείλουμε στὸν Χριστὸ καὶ τοὺς Ἁγίους Μάρτυρες καὶ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας. Καὶ τὴν ἐλευθερία μας στοὺς ἥρωες τῆς Πατρίδας μας, ποὺ ἔχυσαν τὸ αἷμα τους γιὰ μᾶς. Αὐτὴν τὴν ἁγία κληρονομιὰ ὀφείλουμε νὰ τὴν τιμήσουμε καὶ νὰ τὴν διατηρήσουμε καὶ ὄχι νὰ τὴν ἐξαφανίσουμε στὶς μέρες μας».

 

Ἔπειτα νὰ παραθέσουμε ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο Christianvivliografia τὰ τρία ΟΧΙ ποὺ ἀντέταξε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Χρύσανθος κατὰ τὴν Γερμανικὴ Κατοχή.

 

1. Ὅταν οἱ Γερμανοὶ εἰσῆλθαν στὴν Ἀθήνα τὸ 1941 ὡς κατακτητές, ὁ Χρύσανθος ἀρνήθηκε νὰ μετάσχει στὴν ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ παρέδιδε ἐπισήμως τὴν πόλη στὸν Γερμανὸ διοικητή, καὶ εἶπε: «Οἱ Ἕλληνες ἱεράρχες δὲν παραδίδουν τὰς πόλεις εἰς τὸν ἐχθρόν». Ἦταν τὸ πρῶτο «ΟΧΙ».

2. Ὅταν ὁ Δῆμος Ἀθηναίων τὸν εἰδοποίησε ὅτι θὰ τελεσθεῖ δοξολογία στὸν μητροπολιτικὸ ναὸ καὶ τὸν καλοῦσαν νὰ προσέλθει, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀρνήθηκε καὶ πάλι, λέγοντας: «Δοξολογία δὲν ἔχει θέσιν ἐπὶ τῇ ὑποδουλώσει τῆς πατρίδος μας». Ἦταν τὸ δεύτερο «ΟΧΙ».

3. Ὅταν στὴ συνέχεια ἀπαίτησαν νὰ ὁρκίσει τὴ γερμανοπρόβλητη κυβέρνηση Τσολάκογλου, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀπήντησε: «Δὲν μπορῶ νὰ ὁρκίσω κυβέρνησιν προβληθεῖσαν ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ». Ἦταν τὸ τρίτο «ΟΧΙ» τοῦ Χρυσάνθου.

  Ἀντικαταστάθηκε ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό, ποὺ κι αὐτὸς διεφύλαξε τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα κατὰ τὴν Κατοχή.

Τὰ «ΟΧΙ» του ἐμψύχωσαν τὴν ἀγωνιστικότητα τῶν Ἑλλήνων. (Δὲς Κ. Χολέβας,  ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», 26.10.2013).

 

Αὐτὲς τὶς ἱστορίες θυσίας Ἑλλήνων καὶ δὴ Ἀρχιερέων, ποὺ εἴτε γιὰ τὴν Πατρίδα, εἴτε γιὰ τὴν Πίστη, διακινδύνεψαν τὴν ζωὴ καὶ τὸ θρόνο τους, δυστυχῶς δὲν συνεχίζουν οἱ σύγχρονοι Ἕλληνες Ἀρχιερεῖς. Καὶ ὡς πρὸς μὲν τὴν Πατρίδα, εἶναι μιὰ ἄλλη ἱστορία. Ἐδῶ θὰ ἀσχοληθοῦμε πάλι, γιὰ τὴ στάση τους ἀπέναντι σὲ θέματα μεγάλα καὶ ἱερά, ποὺ ἀφοροῦν τὸ κατεξοχὴν καθῆκον τους, ποὺ εἶναι ἡ διαφύλαξη τῆς Πίστεως, ἡ ἀντίσταση στὸν πρῶτο καὶ δολερὸ κατακτητή, ποὺ «εἰδὼς ὅτι ὀλίγον καιρὸν ἔχει, κατέβη πρὸς ὑμᾶς ἔχων θυμὸν μέγαν» (Ἀποκ. ιβ΄ 12).

Πρόκειται γιὰ τὴν ἕως τώρα, ἀμαχητὶ παράδοσή μας στὸ μεγάλο ἐχθρό, τὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ποὺ ἔχει χαρακτηριστεῖ

Τι είπαν εχθροί και φίλοι για τους Έλληνες στο Β΄ ΠΠ

Η ηρωική στάση και η τεράστια συμβολή των Ελλήνων στη νίκη κατά των δυνάμεων του άξονα, όπως αποτυπώνεται από τις δηλώσεις εχθρών και φίλων.

 

Πηγή: "Τρελογιάννης"

Χάριν της ιστορικής αλήθειας πρέπει να επιβεβαιώσω ότι μόνο οι Έλληνες, απ’ όλους τους αντιπάλους που μας αντιμετώπισαν, πολέμησαν με το μεγαλύτερο θάρρος και περισσότερο αψήφισαν το θάνατο.
Αδόλφος Χίτλερ

Η λέξη ηρωισμός φοβάμαι ότι δεν αποδίδει στο ελάχιστο τις πράξεις αυτοθυσίας των Ελλήνων, οι οποίες ήταν ο καθοριστικός παράγοντας για τη νικηφόρα έκβαση της κοινής προσπάθειας των εθνών, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, για την ανθρώπινη ελευθερία και την αξιοπρέπεια. Εάν δεν ήταν η ανδρεία των Ελλήνων και το θάρρος τους, η έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου θα ήταν ακοθόριστη.
Γουίνστον Τσώρτιλ

Μέχρι τώρα συνηθίζαμε να λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες. Τώρα θα λέμε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες.
Γουίνστον Τσώρτιλ

Όταν νικήσουμε, θα μπούμε στη Βουλγαρία ως τιμωροί, στη Γιουγκοσλαβια ως ελευθερωτές και στην Ελλάδα ως προσκυνητές ..

Ιωσήφ Στάλιν
Εάν οι Ρώσοι κατόρθωσαν να προβάλλουν αντίσταση στην είσοδο της Μόσχας για να σταματήσουν και να αποτρέψουν το γερμανικό χείμαρρο, το οφείλουν στους Έλληνες, οι οποίοι καθυστέρησαν τις γερμανικές μεραρχίες, την ώρα που θα μπορούσαν να μας κάνουν να γονατίσουμε.
 Στρατηγός Ζούκοφ (Σοβιετική Ένωση)

Η Μάχη της Πίνδου άλλαξε τον ρου της Ιστορίας
 Στρατηγός Σματς (Πρόεδρος Νοτιοαφρικανικής Ένωσης)

Πολεμήσατε άοπλοι εναντίον πανόπλων και νικήσατε. Μικροί εναντίον μεγάλων και επικρατήσατε. Δεν ήταν δυνατόν να γίνει αλλιώς διότι είστε Έλληνες. Κερδίσαμε χρόνο για να αμυνθούμε. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι θα σας ευγνωμονούμε
Ραδιοφωνικός Σταθμός Μόσχας

Είμαι ανίκανος να δώσω το κατάλληλο εύρος της ευγνωμοσύνης που αισθάνομαι για την ηρωική αντίσταση του λαού και των ηγετών της Ελλάδας.
Σαρλ Ντε Γκωλ 

πηγή

Ο λαός το κατάλαβε. Οι Επίσκοποι και οι υποτακτικοί τους το κατάλαβαν;

Ο  ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ   ΕΔΩΣΕ   ΤΙΣ   ΕΥΛΟΓΙΕΣ  ΤΟΥ ΓΙΑ  ΤΗΝ  ΨΥΧΗ  ΤΟΥ  ΚΕΜΑΛ! επισημοποίησε το σχίσμα με τον ελληνικό λαό!                                            Πηγή: defencenet

 

Επίσκεψη στην πατρική οικία - μουσείο του σφαγέα του Ελληνισμού, και ιδρυτή της σημερινήςΤουρκίας, Κεμάλ Ατατούρκ, που βρίσκεται στο χώρο του τουρκικού προξενείου στη Θεσσαλονίκη, πραγματοποίησε το απόγευμα ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.

Ο κ. Βαρθολομαίος, συνοδευόμενος από ιεράρχες του Πατριαρχείου, έγινε δεκτός από τον γενικό πρόξενο της Τουρκίας στη Θεσσαλονίκη Tugrul Biltekin (Τουγρούλ Μπιλτεκίν), ο οποίος στη συνέχεια τον ξενάγησε στις αίθουσες του ανακαινισμένου μουσείου, που φιλοξενούν δημοσιεύματα και φωτογραφικά στιγμιότυπα από τη ζωή του Κεμάλ Ατατούρκ καθώς και το κέρινο ομοίωμα του. 

 «Νοιώθουμε χαρά που επισκεπτόμαστε την ανακαινισμένη οικία στη Θεσσαλονίκη του ιδρυτή της Τουρκικής Δημοκρατίας, Ατατούρκ. Ευχόμενοι, ο Θεός να αναπαύει την ψυχή του, ικετεύουμε τον Μεγαλοδύναμο, οι μεταρρυθμίσεις του να ζουν για πάντα και ο λόγος του «Ειρήνη στη χώρα, ειρήνη στην Οικουμένη» όσο περνάει ο χρόνος να γίνεται πραγματικότητα. Με τις ευλογίες μας» έγραψε στο βιβλίο επισκεπτών πριν αναχωρήσει, ο κ. Βαρθολομαίος. 

  Ο Πατριάρχης επισημοποίησε το "σχίσμα" με τον ελληνικό λαό. Έστειλε τις ευλογίες του για τον άνθρωπο που κατέσφαξε τον μικρασιατικό Ελληνισμό, και ζήτησε την ανάπαυση της ψυχής του!

Για τις ψυχές των θυμάτων του, ζήτησε από τον Μεγαλοδύναμο να τις αναπαύσει; Ο Πατριάρχης συμπεριφέρεται σαν αυτό που έχει ο ίδιος δηλώσει ότι είναι: Τούρκος πολίτης.

Με μεγάλη ευκολία εκθειάζει την Τουρκία και τους "ιστορικούς" της ηγέτες. Προσβάλει την μνήμη χιλιάδων θυμάτων των Νεότουρκων, και σίγουρα δεν ενδιαφέρεται ποσώς για τα συμφέροντα του Ελληνισμού. Είχε ακόμη δε την αμετροέπεια, να δηλώσει "οι μεταρρυθμίσεις του να ζουν για πάντα και ο λόγος του «Ειρήνη στη χώρα, ειρήνη στην Οικουμένη» όσο περνάει ο χρόνος να γίνεται πραγματικότητα. Με τις ευλογίες μας"!

Ποιές μεταρρυθμίσεις; Οι σφαγές των Ελλήνων; Των Αρμενίων;Των Ασσυρίων; Μετέτρεψε την Μικρά Ασία σε ένα απέραντο νεκροταφείο, και αφού εξαφάνισε τους πάντες, είχε το θράσος να μιλά για "ειρήνη στην Οικουμένη".

Και έρχεται ο οικουμενικός Πατριάρχης να επιβραβεύσει αυτά τα ψέμματα! Το Πατριαρχείο είναι Οικουμενικό, με αποστολή να προστατεύει την Ελληνορθοδοξία (Μόνο αυτή υπάρχει, ακόμα και οι Ρώσοι, και οι υπόλοιποι Σλάβοι ΑΥΤΉΝ ΔΙΔΑΧΤΗΚΑΝ, και αυτήν τηρούν), και όχι να χαϊδεύει τα αυτιά αλλόθρησκων, και εν πάσει περιπτώσει, μακραίωνων εχθρών του Ελληνισμού. Γιατί Ελληνισμός και Ορθοδοξία "πάνε πακέτο", είναι ένα.

Έχουμε μείνει άφωνοι, γιατί πλέον δεν τηρούνται ούτε τα προσχήματα. Είναι εμφανές ότι τα νεοταξίτικα κέντρα που κυβερνούν τον πλανήτη, επιδιώκουν την καταστροφή της ορθοδοξίας και του Ελληνισμού,και την επιβολή της ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ(Εωσφωρισμού-Υλισμού) σε όλον τον κόσμο. Και τι καλύτερο από το να μας οδηγήσουν εκεί οι κεφαλές των "παλαιών" θρησκειών.

Οι Ποιμένες στρώνουν τον δρόμο της Πανθρησκείας στη Νέα Τάξη Πραγμάτων! Αυτό είναι το δικό τους ΟΧΙ στην αίρεση!

Το θρησκευτικὸ ΟΧΙ: Ὁ λαὸς καὶ οἱ μαθητές, καθοδηγοῦνται ἀπὸ τοὺς Ποιμένες του, νὰ ὑποδεχθοῦν τὸν αἱρεσιάρχη καὶ ἀρχηγέτη τοῦ Οἰκουμενισμοῦ Πατριάρχη μὲ σημαῖες καὶ λάβαρα. Νέα Μηχανιώνα, 27/10/2013

"Συνέτισον, φώτισον τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά Σου".

Γιορτή χωρίς Λαό, δεν είναι γιορτή, Χειλαδάκη Νίκου

 Όλο και περισσότερο πλησιάζουμε σε ημέρες Χούντας

Για άλλη μια φορά ζήσαμε το φαινόμενο η μεγάλη γιορτή του πολιούχου της Θεσσαλονίκης, του μεγαλομάρτυρα  αγίου Δημητρίου, να γίνεται με αυστηρά αστυνομικά μέτρα, με τον κόσμο να μην τολμά να πλησιάσει τον ιερό ναό και με τους επισήμους να καμαρώνουν την μοναξιά τους εκφωνώντας λόγους εκτός τόπου και χρόνου. Άραγε ο μεγάλος αυτός άγιος έτσι θα ήθελε να τιμάται η μνήμη του, με τρεις χιλιάδες αστυνομικούς να φυλάγουν τους επισήμους και τον κόσμο να συνωστίζεται μακριά από τον ναό μη μπορώντας ούτε ένα κερί να ανάψει στην μνήμη του αγίου του; Τα σιδερένια κάγκελα και τα ένστολα τείχη δεν ταιριάζουν στον άγιο Δημήτριο, δεν ταιριάζουν στην Θεσσαλονίκη, δεν ταιριάζουν σε τέτοιες γιορτές που σε τίποτα δεν θυμίζουν τις αυθόρμητες λαϊκές γιορτές άλλων εποχών, όταν σύσσωμος ο κόσμος μετείχε χωρίς αστυνομικούς αποκλεισμούς. 

Σήμερα μοναχά μια ψυχρή πρόσκληση ήταν στην γιορτή, μια αυστηρά επιλεγμένη και ελεγχόμενη πρόσκληση. Υπήρξαν προσκυνητές που είχαν έρθει από μακριά για να μετάσχουν της θειας λειτουργίας. Κρίμα. Η θεια λειτουργία στην επέτειο του αγίου Δημητρίου ήταν λειτουργία… prive. Η μεγάλη γιορτή του αγίου Δημητρίου, του πολιούχου της Θεσσαλονίκης μας, ήταν γιορτή prive. Όσο και αν δεν με αρέσει αυτός ο ξενικός όρος  τον χαρίζω στους επισήμους, αυστηρά επιλεγμένους που βρίσκονταν αποκλεισμένοι, μόνοι τους, μέσα στον ναό.

     Φέτος όμως η γιορτή αυτή είχε ξεχωριστή σημασία γιατί παρευρέθηκε και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης. Τι κρίμα που ο Παναγιώτατος δεν κατάλαβε ότι ο λαός, δηλαδή το εκκλησίασμα, ήταν εκτός εκκλησίας, ήταν απών και μονά οι φανταχτερές στολές και τα φανταχτερά ράσα βρίσκονταν μέσα στον χώρο του ναού.

    Είχε προηγηθεί η επίσκεψι του Παναγιώτατου στο τουρκικό προξενείο και η απονομή των ευσήμων του στον Κεμάλ Ατατούρκ. Κάποιοι την κίνηση αυτή την θεώρησαν πολύ σωστή γιατί υποστήριξαν ότι ο Χριστός δίδασκε να αγαπάμε τους εχθρούς ημών. Μήπως παρερμηνεύουν την ευαγγελική ρήση, «αγάπα τον εχθρό σου»; Το «αγάπα τον εχθρό σου» δεν  σημαίνει, «αγάπα και αποδέξου τα έργα του εχθρού σου», αλλά «προσευχήσου να μετανοήσει και να συγχωρηθεί ο εχθρός σου». Μήπως επιδοκιμάζοντας την ευχή του Πατριάρχη προς τον σφαγέα του ελληνισμού της Μικράς Ασίας, έτσι οδηγήθηκαν σε εωσφορική πλάνη;

    

Τέτοια γιορτή του αγ. Δημητρίου δεν είχαμε ονειρευτεί, τέτοια Θεσσαλονίκη δεν την είχαμε ονειρευτεί, δεν την είχαμε καν φανταστεί. Η μεγάλη γιορτή  του πολιούχου της Θεσσαλονίκης χωρίς κόσμο παρά μόνο με τις φανφάρες, τα ακριβά κουστούμια και τα ΜΑΤ να φυλάγουν τους επισήμους, τον Πατριάρχη και τους δεσποτάδες.

     Αναρωτιέμαι αν αυτοί οι άνθρωποι που σαν επίσημοι κατέκλυσαν τον άγιο Δημήτριο, στις 26/10, είχαν κάποια επίγνωση του ρεζιλέματος που ήταν τόσο έντονος στις εορταστικές εκδηλώσεις αυτής της χιλιόβασανισμένης πόλης ;

   Μεγαλώνοντας μέσα από πολλά Θεσαλονικιώτικα σοκάκια, (απόφοιτος του 53ου δημοτικού, περιοχή Κασσάνδρου, του 4ου και 2ου εξατάξιου γυμνασίου Θεσσαλονίκης)  και γνωρίζοντας χιλιάδες συμπολίτες μου, ειλικρινά θέλω να τους εκφράσω την μεγάλη μου ντροπή για όλο αυτό το ρεσιτάλ υποκρισίας. Η πόλη αυτή δεν γιόρτασε τον πολιούχο της, αλλά την υποκρισία όλων αυτών των επισήμων προσκεκλημένων.

 

 

ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ του Αγίου ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

26 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013

ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ

τοῦ ῾Αγ. Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου τοῦ Μυροβλύτου

καὶ ᾽Ανάμνησις τοῦ γεγονότος σεισμοῦ (740 μ.Χ.)

Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ Μαθηταῖς· Προσέχετε ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων΄ἐπιβαλοῦσι γὰρ ἐφ' ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν, καὶ διώξουσι, παραδιδόντες εἰς συναγωγὰς καὶ φυλακάς, ἀγομένους ἐπὶ βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνας ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου· Ἀποβήσεται δὲ ὑμῖν εἰς μαρτύριον. Θέσθε οὖν εἰς τὰς καρδίαις ὑμῶν μὴ προμελετᾶν ἀπολογηθῆναι· ἐγὼ γὰρ δώσω ὑμῖν στόμα καὶ σοφίαν, ᾗ οὐ δυνήσονται ἀντειπεῖν οὐδὲ ἀντιστῆναι πάντες οἱ ἀντικείμενοι ὑμῖν. Παραδοθήσεσθε δὲ καὶ ὑπὸ γονέων καὶ ἀδελφῶν καὶ συγγενῶν καὶ φίλων, καὶ θανατώσουσιν ἐξ ὑμῶν. Καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου· καὶ θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται· Ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν.  

ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΜΝΟΛΟΓΙΑΝ

Εἰς τὰ ὑπερκόσμια σκηνώματα, τὸ πνεῦμά σου Δημήτριε Μάρτυς σοφέ, Χριστὸς ὁ Θεὸς προσήκατο ἀμώμητον, σὺ γὰρ τῆς Τριάδος γέγονας ὑπέρμαχος, ἐν τῷ σταδίῳ ἀνδρείως ἐναθλήσας ὡς ἀδάμας στεῤῥός, λογχευθεὶς δὲ τὴν πλευράν, τὴν ἀκήρατόν σου πανσεβάσμιε, μιμούμενος τὸν ἐπὶ ξύλου τανυσθέντα, εἰς σωτηρίαν παντὸς τοῦ κόσμου, τῶν θαυμάτων εἴληφας τὴν ἐνέργειαν, ἀνθρώποις παρέχων τὰς ἰάσεις ἀφθόνως. Διό σου σήμερον, τὴν κοίμησιν ἑορτάζοντες, ἐπαξίως δοξάζομεν, τὸν σὲ δοξάσαντα Κύριον.

Ὁ ἐπιβλέπων ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ποιῶν αὐτὴν τρέμειν, ῥῦσαι ἡμᾶς τῆς φοβερᾶς τοῦ σεισμοῦ ἀπειλῆς, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ κατάπεμψον ἡμῖν, πλούσια τὰ ἐλέη σου, πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, μόνε Φιλάνθρωπε.

Δεῦρο Μάρτυς Χριστοῦ πρὸς ἡμᾶς, σοῦ δεομένους, συμπαθοῦς ἐπισκέψεως. καὶ ῥῦσαι κεκακωμένους, τυραννικαῖς ἀπειλαῖς, καὶ δεινὴ μανία τῆς αἱρέσεως, ὑφ' ἧς ὡς αἰχμάλωτοι, καὶ γυμνοὶ διωκόμεθα, τόπον ἐκ τόπου, συνεχῶς διαμείβοντες, καὶ πλανώμενοι, ἐν σπηλαίοις καὶ ὄρεσιν. Οἴκτειρον οὖν πανεύφημε, καὶ δὸς ἡμῖν ἄνεσιν, παῦσον τὴν ζάλην καὶ σβέσον, τὴν καθ' ἡμῶν ἀγανάκτησιν, Θεὸν ἱκετεύων, τὸν παρέχοντα τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.

Ἂν διερωτηθεῖ κάποιος, γιὰ ποιά αἵρεση ὁμιλεῖ ἐδῶ τὸ τελευταῖο τροπάριο, εἶναι γνωστὸ ἀπὸ σχετικὲς ἀναφορὲς τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση καὶ τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ, ὅτι τὸ τροπάριο "δεῦρο Μάρτυς Χριστοῦ" εἶχε γράψει ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, ὅταν εὑρίσκετο φυλακισμένος στὴν Θεσσαλονίκη.

Στὴ φυλακὴ ἀπευθύνεται πρὸς τὸν ἅγιο Δημήτριο, ποὺ προηγήθηκε αὐτοῦ τῆς φυλακίσεως, καὶ τὸν παρακαλεῖ νὰ τοὺς ἀπαλλάξει ἀπὸ τὶς διώξεις (“Θεὸν ἱκετεύων”) ποὺ ὑφίσταντο, ἐξαιτίας ὄχι μιᾶς καταδικασμένης ἀπὸ Σύνοδο αἱρέσεως, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν αἵρεση τοῦ μοιχειανισμοῦ, διὰ τὴν ὁποίαν εἶχε προχωρήσει σὲ ἀποτείχιση ὁ Ἅγιος.