«Προσκυνοῦν τὸ αἷμα τοῦ Ἀντίχριστου Πάπα Ἰωάννη Παύλου Β΄, στὴ Νέα Ὑόρκη»!

 Οἱ Παπικοὶ ἔχουν ξεφύγει τελείως. «Προσκυνοῦν», τώρα, «τὸ αἷμα τοῦ Ἀντίχριστου Πάπα Ἰωάννη Παύλου Β΄, στὴ Νέα Ὑόρκη»!

Καὶ καλά, αὐτοί, πῆραν τὸ δρόμο τους. Οἱ δικοί μας, ὅμως, πῶς δικαιολογοῦν τὴν ὑποδοχὴ αὐτῶν τῶν Παπῶν μὲ τὸ ψαλμικὸ "Εὐλογημένος ὁ Ἐρχόμενος" καὶ τὴν Μνημόνευσή τους στὸ Ἱερὸ Ναὸ τοῦ "Σεπτοῦ Κέντρου τῆς Ὀρθοδοξίας" (ὅπως τὸ θέλουν);

Καὶ οἱ Ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας, πῶς τολμοῦν νὰ συλλειτουργοῦν μὲ αὐτοὺς τοὺς Οἰκουμενιστὲς Πατριάρχες καὶ Μητροπολίτες;

Κοσμική και Εκκλησιαστική Πρωτοχρονιά, Νικολάου Πανταζή

Είναι ανάγκη να τονιστεί με διάκριση κάτι πολύ σημαντικό, όσον αφορά την Κοσμική Πρωτοχρονιά.

Δεν μπορούμε να δικαιολογούμαστε και συνεχώς να επικαλούμαστε αμάθεια και αγνωσία. Ως Ορθόδοξοι έχουμε υποχρέωση να καταρτιζόμαστε, καθήκον να ερευνούμε.

Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, δεν εορτάζουμε την Κοσμική Πρωτοχρονιά. Την δεχόμαστε απλά σαν κοσμικό εργαλείο μετρήσεως χρόνου. Χρώμενοι τω κόσμω, δεχόμαστε να χρησιμοποιούμε αυτό το εργαλείο και να ακολουθούμε τις όποιες εξελίξεις και εναλλαγές, "ως μη καταχρώμενοι" (Α' Κορινθ. 7, 31).

Ζούμε μέσα στον κόσμο. Δεν αγαπάμε τον κόσμο, κι' αυτό εννοεί όχι τους ανθρώπους, αλλά την κοσμική νοοτροπία και ζωή. "Μη αγαπάτε τον κόσμον μηδέ τα εν τω κόσμω. Εάν τις αγαπά τον κόσμον, ουκ έστιν η αγάπη του Πατρός εν αυτώ" (Α' Ιωάν. 2, 15).

Κόσμος θα πει "κόσμημα, στολίδι". Ο Πιστός Κόσμος αποτελεί κόσμημα-στολίδι του Θεού, ενώ ο άπιστος κόσμος σχηματίζει κακό,

Συνάντηση Αρχηγών των Χριστιανικών Εκκλησιών της Αγίας Γης στο Προεδρικό Μέγαρο του Ισραήλ

(*) http://www.paterikiparadosi (ἐδῶ)

Συνάντηση Αρχηγών των Χριστιανικών Εκκλησιών της Αγίας Γης στο Προεδρικό Μέγαρο του Ισραήλ

Πηγή: "Ακτίνες"

      Τήν Τρίτην, 17ην / 30ήν Δεκεμβρίου 2014, ἔλαβε χώραν ἡ ἀπό ἐτῶν καθιερωμένη συνάντησις τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Ἁγίας Γῆς εἰς τό Προεδρικόν Μέγαρον τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραήλ ἐπί τῷ Νέῳ Ἔτει 2015.

      Τήν ἐν λόγῳ συνάντησιν ἐφιλοξένησεν ὁ Πρόεδρος τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραήλ κ. Ροῦβεν Ρούβλιν, ὁ ὁποῖος καί προσεφώνησε τούς προσκεκλημένους εἰς αὐτήν, λέγων ὅτι ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς Ἰουδαϊκῆς ἑορτῆς τῆς Χαννουκά, τῆς Χριστιανικῆς τῶν Χριστουγέννων καί τοῦ Νέου Ἔτους 2015 συναντώμεθα σήμερον, ἀναπολοῦντες ὅλους

Η μολυσμένη ατμόσφαιρα των Εορτών και ο Μ. Βασίλειος!

Πόσοι, ἀπ’ ὅσους ἑορτάζουν τὴν Περιτομὴ τοῦ Κυρίου, τὴν ἑορτὴ τοῦ Μ. Βασιλείου καὶ τὴν κοσμικὴ ἔλευση τοῦ Νέου Χρόνου, ἔχουμε συνειδητοποιήσει ὅτι οἱ ἑορτασμοί μας αὐτοί, ποὺ τοὺς θέλουμε ὀρθόδοξους, ἐπιτελοῦνται, εἶναι συνδεδεμένοι καὶ κυριολεκτικὰ «βουτηγμένοι» στὴν ἰογενὴ ἀτμόσφαιρα τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; 
    Πόσο, ἀλήθεια, εὐχάριστο καὶ ὑγιεινὸ εἶναι νὰ βρίσκεται κανεὶς μέσα σὲ μιὰ ἀποπνιχτικὴ ἀπὸ καπνὸ ἀτμόσφαιρα; Ὅσοι ἔχουν βρεθεῖ σὲ μιὰ τέτοια κατάσταση τὸ γνωρίζουν καλά.

Ἂν δὲν ἀντέχεται ἡ μολυσμένη γήινη ἀτμόσφαιρα, πόσο ἀντέχεται ἡ ἀποπνιχτικὴ ἀτμόσφαιρα, ποὺ τουλάχιστον οἱ ἀψευδεῖς εἰκόνες τῶν θρησκευτικῶν ἱστολογίων, μᾶς τὴν παρουσιάζουν κατάμαυρη ἀπὸ τὸν μολυσματικὸ καπνὸ τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Πρόκειται γιὰ ἕνα «πνευματικὸ» καπνό, ὡσὰν ἐκεῖνο ποὺ προφητεύεται στὴν Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννου, ὅταν «ὁ πέμπτος ἄγγελος ἐσάλπισε... καὶ ἤνοιξε τὸ φρέαρ τῆς ἀβύσσου, καὶ ἀνέβη καπνὸς... ὡς καπνὸς καμίνου καιομένης» (9, 1-2).

Κι ὅμως, στοὺς ἔσχατους αὐτοὺς καιροὺς οἱ ποιμένες, μᾶς ἔμαθαν νὰ ζοῦμε μέσα στὸν καπνό, χωρὶς μάλιστα νὰ διαμαρτυρόμαστε, ἀντίθετα νὰ ὑπερασπιζόμαστε τὴ ...νομιμότητα συνυπάρξεως καὶ συγκοινωνίας μὲ τοὺς Παναιρετικούς μολυσματικοὺς καπνογόνους Οἰκουμενιστές!

Η Περιτομή του Κυρίου. Εορτή του Μεγάλου Βασιλείου.

Χρόνος και αιωνιότητα

“Και ότε επλήσθησαν αι ημέραι οκτώ  του περιτεμείν το παιδίον...”.

Η αρχή του νέου χρόνου προσφέρεται μέσα από την αγάπη της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας για να ακολουθήσουμε μια σωτήρια πορεία στη ζωή μας κατά τρόπο που να γευόμαστε την εμπειρία της ως μιας καινούργιας πραγματικότητας. Είναι ακριβώς εδώ που μπορεί να αποκτήσει νόημα και ο χρόνος, ο οποίος με την αξιοποίηση των ευκαιριών που μας χορηγεί η αγάπη του Κυρίου, μας εισάγει στην προοπτική της αιωνιότητας. Και αυτό γιατί ο ίδιος ο Χριστός με την Ενανθρώπισή του που γιορτάσαμε πριν λίγες μέρες μπήκε μέσα στο χρόνο κι έδωσε νόημα σε αυτόν. Στην προοπτική αυτή όλα, ακόμα και οι ευχές που ανταλλάσσουμε, αποκτούν σημασία στο βαθμό που αποτυπώνουν το άνοιγμα της καρδιάς μας για να δεχθούμε την παρουσία του Σωτήρα.

Η Πρωτοχρονιά

Η Εκκλησία μας τιμά σήμερα μια μεγάλη μορφή. Εκείνη του Μ. Βασιλείου, ο οποίος με τη ζωή και το έργο του ακτινοβολούσε στη χάρη του Κυρίου μας, εκπέμποντας ουράνια μηνύματα χαράς.  Ταυτόχρονα εορτάζει και τη Δεσποτική εορτή της Περιτομής του Ιησού Χριστού. Ειδικότερα, η Ευαγγελική περικοπή αναφέρεται στο γεγονός της Περιτομής του Κυρίου και στην αύξηση και στην πνευματική ενδυνάμωσή του δια της σοφίας και της χάριτος του Θεού. Ακόμα προβάλλεται η πρώτη Μεσσιανική αποκάλυψη του Κυρίου μας, ο οποίος σε ηλικία δώδεκα ετών ανέβηκε με τους γονείς του στον ναό των Ιεροσολύμων για την πρώτη εορτή του Πάσχα. Εκεί σε ένα καταπληκτικό διάλογο με τους νομοδιδασκάλους των Ισραηλιτών αλλά και με τη μητέρα του, υπέδειξε ότι ο χώρος της παρουσίας και των ενεργειών του είναι ο ναός. Αποκαλύπτει τη σχέση του με τον Θεό Πατέρα και μέσα από αυτή φανερώνεται ως ο πραγματικός Σωτήρας του κόσμου.

Η αχειροποίητος περιτομή

Η περιτομή του Κυρίου μας που θέλει να μας δείξει ότι προσέλαβε όλα τα ανθρώπινα, μας παραπέμπει σαφώς στην αχειροποίητο περιτομή της καρδιάς, με την οποία προβάλλεται η νέα πραγματικότητα που βιώνει ο χριστιανός μέσα στην Εκκλησία.  Με το Βάπτισμα εισάγεται ο πιστός στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία δηλαδή και αποκτά όλα τα πνευματικά εφόδια για να βαδίσει το δρόμο που οδηγεί στη θέωση. Αυτό συνεπάγεται την ανταπόκρισή του στην κλήση που του απευθύνει ο Κύριος για μια ζωντανή σχέση μαζί του, η οποία εκφράζεται με την ανταπόδωση της δικής του αγάπης με τρόπο ευχαριστιακό. Στη σωτήρια αυτή προοπτική φτερούγισε και η προσωπικότητα του Μεγάλου Βασιλείου, του οποίου “εις   πάσαν την γην εξήλθεν ο φθόγγος του”.  Μέλος αγίας οικογένειας, βάδισε το δρόμο τον καλό και έδειξε με το ιερό παράδειγμά του πώς μπορεί ο άνθρωπος να αξιοποιήσει με τον πιο αποδοτικό τρόπο την κάθε στιγμή του χρόνου για να εισέλθει στη Βασιλεία του Θεού. Είχε την ευλογία να παράξει τόσο μεγάλο έργο στο σύντομο χρόνο της ζωής του που πραγματικά προκαλεί το θαυμασμό αλλά και τον ευγενή πόθο κάθε πιστού να ακολουθήσει τα αχνάρια του.

Αγαπητοί αδελφοί, η σημερινή μέρα μπορεί να μας γεμίζει χαρά γιατί μας υπενθυμίζει ότι μπορούμε να ανεβούμε πολύ ψηλά ανταποκρινόμενοι στην αγάπη του Κυρίου μας, η οποία σε καμία περίπτωση δεν μας εγκαταλείπει στα αδιέξοδα που εμείς οι ίδιοι βάζουμε τον εαυτό μας. Αυτό μαρτυρούν τα γεγονότα της ημέρας από τα οποία καλούμαστε να αντλήσουμε τα πνευματικά εκείνα μηνύματα που θα μας καταξιώσουν σε ανεβάσματα απ΄ όπου θα ατενίζουμε το χρόνο όχι ως κάτι που αφήνει στο πέρασμά του τη φθορά αλλά ως την ευκαιρία για να εισέλθουμε στην αιώνια χαρά του Κυρίου μας.

του Χριστάκη Ευσταθίου, Θεολόγου

 Πηγή: "churchofcyprus.org.cy"

"Τηρήσας αδούλωτον της ψυχής το αξίωμα"!

Φοβερη Αποκάλυψη Αγιορείτου: Ο Πατριάρχης με απειλές, αποτρέπει τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου του!

ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΑΠΟΤΡΑΠΕΙ

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΑΣΚΕΙΤΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ,

γιατὶ καὶ μόνο στὴν σκέψη τῆς Διακοπῆς Μνημοσύνου τοῦ Πατριάρχη τὸ Φανάρι τρομάζει, ἀφοῦ ὅλοι οἱ μέχρι τώρα κόποι του, θὰ πᾶνε χαμένοι!

Τὴν Κυριακὴ 28 Δεκεμβρίου 2014 πραγματοποιήθηκε ὁμιλία στὴν αἴθουσα τοῦ “Ὀρθόδοξου Τύπου” ἀπὸ τὸν μοναχὸ τῆς Ἱερᾶς μονῆς Μεγίστης Λαύρας Ἁγίου Ὄρους, Γέροντα Σάββα Λαυριώτη μὲ θέμα «Ἡ Πατερικὴ στάση ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῶν Αἱρέσεων» (Μιὰ ἄλλη διατύπωση τοῦ θέματος τῆς ὁμιλίας ἦταν: «Ἰησοῦς Χριστός, χθὲς καὶ σήμερα ὁ Αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς Αἰώνας»).

Ἀκούσαμε τὴν σημαντικὴ ὁμιλία στὸ Βίντεο ποὺ ἀναρτήθηκε στὰ ἱστολόγια, τὴν ὁποία πιστεύουμε θὰ δοῦμε καὶ δημοσιευμένη.

Ἐμεῖς ἀπομαγνητοφωνήσαμε κάποια τμήματα ἀπὸ τὴν ἐνδιαφέρουσα καὶ ἀποκαλυπτικὴ συζήτηση ποὺ ἀκολούθησε καὶ δημοσιεύουμε αὐτὰ τὰ ἀξιόλογα σημεῖα ἀπὸ τὶς ἐρωταπαντήσεις, σημειώνοντας ἐπιγραμματικὰ τὰ ἑξῆς:

1. Ὁ π. Σάββας ἀπαντώντας σὲ ἐρώτηση εἶπε πὼς ἡ περὶ «διηρημένης Ἐκκλησίας» κακοδοξία τοῦ Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομου, ἀποτελεῖ βλασφημία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ πρέπει (ὁ κακόδοξος Μητροπολίτης) νὰ ἀναμυρωθεῖ!

2. Ἡ σιωπὴ τοὺ Ἁγίου Ὄρους ὀφείλεται στὸν φόβο καὶ στὴν δειλία τῶν Ἁγιορειτῶν.

3. «Ἐπιβάλλεται νὰ κόψουμε τὸ Μνημόσυνο κι ἐμεῖς», εἶπε, «ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ μιὰ τακτική», δὲν τὸ κάνουμε γιὰ λόγους «τακτικῆς».

4. Σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς ἐπεμβάσεις του ὁ κ. Γ. Ζερβὸς τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου» εἶπε ὅτι Διακοπὴ Μνημοσύνου σημαίνει ἔξοδος ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Ὁ π. Σάββας δὲν τὸ δέχτηκε αὐτό, δηλώνοντας ὅτι, «ὅσοι διακόπτουν τὸ Μνημόσυνο δὲν βγαίνουν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία».

5. Παρατήρησε, ἐπίσης, τὸ γεγονός, ὅτι οἱ ἀποτειχισμένοι κατηγοροῦν τοὺς μὴ ἀποτειχισμένους καὶ ὅτι ὑβρίζονται οἱ «ἡγέτες» τοῦ «ἀντι-Οἰκουμενιστικοῦ» ἀγῶνος ἀπὸ κάποια σάιτ ἀποτειχισμένων. «Δὲν χρειάζεται» εἶπε, «νὰ φαγωνόμαστε μεταξύ μας».

Μακάρι νὰ πραγματοποιθεῖ αὐτὴ ἡ προτροπὴ καὶ πολὺ σωστὴ παρατήρηση τοῦ π. Σάββα. Τὸ ἐρώτημα εἶναι· συμβαίνει ἀκριβῶς ἔτσι; Ἡ ἀλήθεια διαφέρει. α) Ὑπάρχουν καταγεγραμμένες οἱ συκοφαντίες, τὰ ψεύδη, οἱ ὑβριστικὲς θέσεις τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν (π. Παύλου Δημητρακόπουλου, π. Θ. Ζήση, π. Βασ. Βολουδάκη, π. Βασ. Παπαδάκη κ.ἄ.), ἀλλὰ καὶ τοῦ παρόντος στὴν ὁμιλία κ. Ζερβοῦ, ὁ ὁποῖος διετύπωσε τὴ θέση ὅτι οἱ ἀποτειχισμένοι εἶναι ἐκτὸς Ἐκκλησίας. β) Ὡς ὕβρεις ἐννοεῖ ἄραγε κάποιες ἀτυχεῖς φράσεις (οἱ ὁποῖες ξεφεύγουν σὲ μιὰ ἀντιπαράθεση θέσεων καὶ γιὰ τὶς ὁποῖες ζητᾶμε συγγνώμη) ἢ ἐννοεῖ τὴν ὑπενθύμιση πρὸς τοὺς ἀντι-Οἰκουμενιστὲς τῶν ἑκατοντάδων σημείων τῆς Πατερικῆς διδασκαλίας ποὺ δημοσιεύουμε, οἱ ὁποῖες ὁμιλοῦν περὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς Οἰκουμενιστές;

6. Εἶπε ὅτι οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς ἀποτελοῦν τὸ «ποδόφρενο γιὰ τοὺς Οἰκουμενιστὲς ποὺ θέλουνε νὰ κάνουνε τὴν Ἕνωση», ἐνῶ τοὺς ἀποτειχισμένους οὐδόλως τοὺς ὑπολογίζουνε οἱ Οἰκουμενιστές. Κατὰ ποίον τρόπο ἀποτελοῦν «ποδόφρενο» στὴν Ἕνωση οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστές; Ξέχασε ὁ π. Σάββας ὅτι στὴν Ὁμιλία του εἶπε πὼς οἱ Οἰκουμενιστὲς βλέπουν ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀντίδραση καὶ ἔχουν ἐντείνει τὶς προσπάθειές τους, ἔχουν κάνει τὴν Ἕνωση μεταξύ τους καί, μὲ τὰ μέσα ποὺ τοὺς προσφέρει ἡ σύγχρονη τεχνολογία, βαδίζουν ταχύτατα πρὸς τὸ τελικὸ στάδιο;

7. Δήλωσε καὶ δέχτηκε τὴν θέση ὅτι ἡ Διακοπὴ Μνημοσύνου, εἶναι ὡσὰν νὰ «παραδώσουμε ἐμεῖς τὰ ἡνία τοῦ Μοναστηριοῦ» στὰ χέρια τῶν Οἰκουμενιστῶν» καὶ νὰ φύγουμε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Λησμόνησε ὅτι Ἐκκλησία δὲν εἶναι οἱ Ναοὶ καὶ οἱ Ἐπίσκοποι, ἀλλὰ ἡ Πίστη καὶ ἡ Ἀλήθεια καὶ πὼς ὁ ἴδιος στὴν ὁμιλία του εἶπε, ὅτι ὁ Ἄρειος ἔσφαλε σὲ ἕνα σημεῖο, ἐνῶ ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι ὄχι μία αἵρεση, ἀλλὰ Παναίρεση! Λησμόνησε τὴν πρακτικὴ τῆς Ἐκκλησίας; Ὅταν πολλὲς φορές, ἐπικρατοῦσαν οἱ αἱρετικοί, οἱ πιστοὶ ἔφευγαν στὴν ἐξοχὴ γιὰ νὰ τελέσουν τὴν Θ. Λειτουργία, ὅπως π.χ. ἀναφέρει ὁ Μ. Βασίλειος, ὁ Μ. Ἀθανάσιος, ὁ ἅγιος Κύριλλος κ.λπ.

8. Δήλωσε ὅτι ἐφόσον ὑπάρχουν (δηλ. τελοῦνται ὡς ἔγκυρα) τὰ Μυστήρια στὴν Ἐκκλησία τῶν αἱρετικῶν Οἰκουμενιστῶν, ἔστω κι ἂν εἶναι παναίρεση ὁ Οἰκουμενισμός, δὲν εἶναι ἀναγκαῖο νὰ κόψουμε τὰ Μυστήρια, ἀλλὰ νὰ μένουμε μέσα στὸ Μοναστήρι καὶ ἀπὸ κεῖ νὰ πολεμᾶμε! «Πιὸ πολλὰ πετυχαίνω, ὅταν εἶμαι μέσα» εἶπε.

Ἀπαντώντας δὲ σὲ ἀκροάτρια, ποὺ τὸν ρώτησε, τί πρέπει νὰ κάνει ὅταν βλέπει Οἰκουμενιστὴ λειτουργὸ μέσα στὸν ναό, ἀπάντησε: «Εἰς ἔνδειξη διαμαρτυρίας φεύγουμε».

9. Μιὰ θλιβερή, ὅμως, ἀποκάλυψη προῆλθε ἀπὸ τὴν ἐρώτηση ἀκροάτριας καὶ τὴν παρέμβαση τοῦ Γέροντος Εὐστράτιου, ὁ ὁποῖος εἶπε πὼς τέσσερις Μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, δὲν κόβουν τὸ Μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχη, γιατὶ ὁ Πατριάρχης ἔχει ἀπειλήσει ὅτι θὰ προκαλέσει ζημιὰ στὸν Γέροντά τους Ἐφραίμ, τῆς Ἀριζόνας! Κι «αὐτὴ εἶναι τρομοκρατία», κατήγγειλε!

10. Εἶπε σὲ κάποιο σημεῖο ὁ π. Σάββας, πὼς ἂν κάνουμε μιὰ «κίνηση λανθασμένη», «μποροῦμε νὰ διαλύσουμε καὶ νὰ τινάξουμε τὸν ἀγώνα στὸν ἀέρα». Δυστυχῶς, ὅμως (στὴ συνέχεια), ἀποδέχτηκε τὴν ἐπέμβαση ἀκροατοῦ, ὁ ὁποῖος εἶπε ὅτι αὐτὸ τὸ ἔκανε ὁ π. Εὐθύμιος ὁ Τρικαμηνᾶς!

Τὸ ἐρώτημά μας εἶναι: Τὸν ἀγώνα τὸν τινάσσουν στὸν ἀέρα, ὅσοι ἐφαρμόζουν τὴν Πατερικὴ γραμμή, ὅπως τὴν ἐκφράζουν οἱ ἀναγνωρισμένοι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία Ἅγιοι Πατέρες, ἢ ἐκεῖνοι ποὺ ἐμπιστεύονται τοὺς συγχρόνους Γέροντες; Ἐμπιστεύονται, δηλαδή, τοὺς Γέροντες, οἱ ὁποῖοι ἀναγνωρίζουν μὲν τὴν ἀνάγκη τῆς Διακοπῆς Μνημοσύνου, ἀλλὰ δὲν τὴν ἐφαρμόζουν, γιατὶ φοβοῦνται μήπως διωχθεῖ ὁ Γέροντάς τους; Ἀλήθεια! Πόσο σύμφωνος μπορεῖ νὰ εἶναι ὁ Γέροντας Ἐφραὶμ μὲ τὴν ἁγιοπατερικὴ Παράδοση σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο (παρὰ τὴν ὑπόλοιπη ἁγιότητά του), ὅταν τοὺς φρενάρει» καὶ δὲν τοὺς ἐπιτρέπει νὰ ἐφαρμόσουν αὐτὸ ποὺ λένε οἱ Ἅγιοι Πατέρες καὶ αὐτὸ ποὺ τοὺς ἐπιβάλλει ἡ συνείδησή τους!

Λίαν ἀπογοητευτικὰ ὅλα αὐτά. Θὰ ἐπανέλθουμε, ὅμως, γιὰ εὐρύτερο σχολιασμό.

Ἀκολουθεῖ τὸ Βίντεο καὶ μερικὰ ἀπὸ τὰ   ἀπομαγνητοφωνημένα σημεῖα  τῶν ἐρωτήσεων καὶ ἀπαντήσεων:

π. Δ. Τάτσης: Είναι καιρός να καταπολεμηθεί ο παναιρετικός Οικουμενισμός!!!

Ὁ π. Διονύσιος καὶ οἱ «ἀντι-Οἰκουμενιστές, ἐπιτέλους ἀνακάλυψαν –μετὰ τόσες δεκαετίες Οἰκουμενισμοῦ– ὅτι «εἶναι καιρὸς νὰ καταπολεμηθεῖ ὁ οἰκουμενισμός»!!!

Ἄρα, ὁμολογεῖτε, πάτερ, ὅτι μέχρι τώρα δὲν τὸν καταπολεμούσατε;

Ὅτι τὰ θαρραλέα ἄρθρα ποὺ γράφατε στὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο» καὶ οἱ ἀναρτήσεις στὰ θρησκευτικὰ ἱστολόγια δὲν ἀρκοῦσαν;

Ὅτι οἱ «Ὁμολογίες Πίστεως κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ» δὲν ἔφεραν ἀποτέλεσμα;

Ὅτι οἱ θεολογικο-φιλοσοφικὲς ἀναλύσεις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ δὲν ἔκαναν τίποτα;

Ὅτι ὁ χαρακτηρισμὸς τῶν συμπροσευχῶν ὡς «ἀσχημιῶν» δὲν πείραξε καθόλου τοὺς Οἰκουμενιστὲς ἀπὸ τὸ νὰ ἀλλάξουν γραμμή;

Καὶ ποιό καινούργιο τρόπο, ποὺ μέχρι τώρα δὲν ἐφαρμόσατε, ἀνακαλύψατε; Ὑπάρχει ἄλλος τρόπος ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ ὁ Κύριος, ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ οἱ Ἅγιοι Πατέρες διὰ λόγων καὶ πράξεων ἔχουν διδάξει; Δηλαδὴ ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστές;

Πάτερ, πάψτε νὰ συκοφαντεῖτε (ἐκεῖ στὰ Γιάννενα καὶ ὅπου ἀλλοῦ), ὅσους ἀκολουθοῦν (παρὰ τὶς ἁμαρτίες τους) τὴν γραμμὴ τῶν Πατέρων. Προσευχηθεῖτε γιὰ τὴν μετάνοιά μας, τὴν μετάνοιά σας, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν μετάνοια τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν, ὥστε ὅλοι μαζὶ νὰ ἀντιδράσουμε, νὰ πολεμήσουμε ἀπὸ κοινοῦ τὴν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, μὲ τὸν μόνο τρόπο ποὺ θὰ φέρει ἀποτελέσματα· τὸν τρόπο τῆς Διακοπῆς Μνημοσύνου ποὺ δίδαξαν οἱ Πατέρες. Αὐτὸν ποὺ «καταλαβαίνουν» οἱ Οἰκουμενιστές!

Ξεπεράστε τὴν δικαιολογία ποὺ ἐπικαλεῖσθε, ὅτι τάχα θὰ προκαλέσετε σχίσμα. Ὁ ἱερὸς Κανόνας ἐξηγεῖ ὡραιότατα: ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές, δηλ. ἡ μὴ μνημόνευση τῶν αἱρετικῶν, δὲν ὁδηγεῖ σὲ σχίσμα, ἀλλὰ προφυλάσσει ἀπὸ τὸ σχίσμα.

Ἐκεῖνο ποὺ σίγουρα θὰ ἐπακολουθήσει, εἶναι οἱ διωγμοί. Αὐτὸ μὴν τὸ φοβᾶσθε, διότι (τὸ γνωρίζετε): «ἐπιβαλοῦσιν ἐφ' ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ διώξουσι, παραδιδόντες εἰς συναγωγάς», ἀλλὰ «μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι» καὶ «μακάριοί ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς». Προσευχηθεῖτε μόνο, κι ἐμεῖς οἱ ἀδύναμοι ν’ ἀντέξουμε.

Ἡ παναίρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Πηγή: Ὀρθόδοξος Τύπος, 26/12/14 

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ στοχεύουν στήν ἕνωση τῶν «ἐκκλησιῶν» χωρίς νά πολυσκέφτονται ὅτι κάτι τέτοιο εἶναι σχεδόν ἀδύνατο, ὅσο οἱ ἑτερόδοξοι ἐμμένουν στίς αἱρετικές τους διδασκαλίες. Αὐτοί ὅμως ἐπιμένουν καί προσπαθοῦν μέ τή διατύπωση πολλῶν θεωριῶν νά ξεπεράσουν τά ἐμπόδια καί νά ἀμβλύνουν τίς δογματικές διαφορές. Τελικά ὅλες οἱ προσπάθειες καταλήγουν σέ ναυάγιο, γιατί δέν ὑπάρχει ἁγνή πρόθεση καί πραγματική μετάνοια.

Οἱ ἑτερόδοξοι ἀρνοῦνται ὅτι εἶναι αἱρετικοί, πού πρέπει νά ἐπιστρέψουν στή μία Ἐκκλησία. Παρόλη τήν κατά κόσμον σοφία τους, ἐπιμένουν στήν πλάνη καί τή διαστροφή τῆς διδασκαλίας τοῦ Χριστοῦ.

Ἐκεῖνα πού δέχονται καί κατανοοῦν οἱ ἁπλοί πιστοί, οἱ θεολόγοι τά ἀναλύουν μέ τό δικό τους περήφανο μυαλό καί βγάζουν αἱρετικά συμπεράσματα. Σκέφτονται καί ξανασκέφτονται καί ἐμφανίζουν τό ἄσπρο μαῦρο, γιατί εἶναι παιδιά τοῦ σκότους. Ἔφτασαν στό σημεῖο νά δέχονται τόν πάπα ὡς ἡμίθεο καί νά ὑποκλίνονται μπροστά του. Ἐργάζονται γιά νά ὑποστηρίξουν τό ψέμα καί νά συσκοτίσουν τήν ἀλήθεια. Ἔχουν γίνει πειθαρχικά ὄργανα τοῦ διαβόλου, χωρίς νά τό συνειδητοποιοῦν. Καί ἀπό τήν ἄλλη ἐπιδιώκουν θεολογικούς διαλόγους, γιά νά παραπλανήσουν τούς Ὀρθοδόξους. Δυστυχῶς, βρίσκουν ἀνταπόκριση ἀπό μιά μικρή ὁμάδα «ὀρθοδόξων» θεολόγων καί γίνεται ὁ ὀλέθριος θόρυβος πώς τάχα πλησιάζει ἡ ἡμέρα τῆς ἕνωσης τῶν «ἐκκλησιῶν».

Ὁ οἰκουμενισμός εἶναι παναίρεση γιά πολλούς λόγους, ἀλλά κυρίως γιατί φρονεῖ «ὅτι ἡ ἀλήθεια ἔχει κατατμηθῆ καί ἀνά ἕνα τεμάχιον αὐτῆς κατέχει ἑκάστη τῶν χριστιανικῶν ὁμολογιῶν καί ἑκάστη τῶν ἀνά τόν κόσμο θρησκειῶν, ἑπομένως δέ διά τῆς προσεγγίσεως καί συναρμογῆς τῶν τεμαχίων θά εὑρεθῆ ἡ ἀλήθεια ὁλόκληρος. Μέ αὐτάς τάς δογματικάς πεποιθήσεις καί μέ αὐτήν τήν σκοπιμότητα προωθεῖ ὁ οἰκουμενισμός τήν λεγομένην «ἕνωσιν τῶν ἐκκλησιῶν». Ἡ Ὀρθοδοξία ἀντιθέτως ἔχει τήν συνείδησιν - ἐπί τῇ βάσει τῆς θεοπνεύστου ἀποκαλύψεως τῶν Γραφῶν - ὅτι αὐτή εἶναι ἡ μία καί μόνη ἁγία καθολική καί ἀποστολική Ἐκκλησία, «ἐκκλησία Θεοῦ ζῶντος, στῦλος καί ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας (Α΄ Τιμ. γ΄ 15)», ὅπως τονίζεται στόν πρόλογο τοῦ βιβλίου τοῦ ἀείμνηστου μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου Καντιώτου «Ἡ Ὀρθοδοξία ἔναντι τοῦ οἰκουμενισμοῦ», 1990, σελ. 10-11.

Οἱ Ὀρθόδοξοι συνεπῶς δέν ψάχνουμε νά βροῦμε τήν ἀλήθεια, «διότι ὑπάρχει πλήρης ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ καί φυλάσσεται ἀκεραία καί προσφέρεται ἀνόθευτος». Οἱ κληρικοί, οἱ μοναχοί καί ὁ πιστός λαός εἶναι σέ πλήρη ἀντίθεση μέ τούς οἰκουμενιστές καί «οὐδόλως ἐγκρίνουν τάς οἰκουμενιστικάς ἐπισκέψεις, συναντήσεις, συζητήσεις, συμπροσευχάς, ἀνταλλαγάς δώρων, ἀσπασμούς καί λοιπάς φιλοφρονήσεις, εἰς τάς ὁποίας προβαίνουν καί πλειοδοτοῦν ἐν ἀγνοίᾳ των οἱ οἰκουμενισταί πατριάρχαι καί λοιποί ἐκκλησιαστικοί ταγοί οὐδέ προσυπογράφουν τά κείμενα καί τάς ὁμολογίας πού αὐτοί ὑπογράφουν» (ὅπ. παρ, σελ. 12).

Εἶναι καιρός νά καταπολεμηθεῖ ὁ οἰκουμενισμός, ὁ ὁποῖος γίνεται αἰτία μεγάλης ἀναταραχῆς στήν Ἐκκλησία καί μέ βεβαιότητα ὁδηγεῖ στήν ἀπώλεια τούς ὑποστηρικτές του.

Εκεί μας οδηγούν! Η Αγία Τράπεζα με ένα μεγάλο σταυρό επάνω της, έγινε… τραπέζι για καφενόβιους!

ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΠΙΝΟΥΜΕ ΚΑΦΕ ΚΑΙ ΜΠΥΡΕΣ ΣΤΟ… ΙΕΡΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Όλοι γνωρίζουμε την μικρή ολλανδική πόλη του Μάαστριχ, στα σύνορα Γερμανίας, Ολλανδίας και Βελγίου. Η πόλη αυτή συμβολίζει την Ενωμένη Ευρώπη καθώς εκεί στις 7 Φεβρουαρίου του 1992 υπογράφηκε η συνθήκη της δημιουργίας της Ενωμένης Ευρώπης. Η συνθήκη αυτή έθεσε ουσιαστικά την βάση για την μετέπειτα πορεία της ευρωπαϊκής ηπείρου, μια πορεία όμως που κάθε άλλο παρά ανταποκρίθηκε στα όνειρα των ευρωπαϊκών λαών καθώς προώθησε ένα άτεγκτο τραπεζιτικό ολοκληρωτισμό και μια δικτατορία του χρηματιστηριακού κεφαλαίου.
Αλλά ένα άλλο ανησυχητικό γεγονός που έρχεται από αυτή την συμβολική πόλη, μας δείχνει πως ο χριστιανισμός, η θρησκεία που κυριάρχησε στην Ευρώπη επί αιώνες, σήμερα έχει αντικατασταθεί από μια άθεη και νεοταξική κουλτούρα που ισοπεδώνει κάθε παραδοσιακή χριστιανική παρουσία. Το μεγάλο σκάνδαλο του

Ο Οικουμενισμός δεν έχει αφήσει τίποτα απείραχτο!

Πηγή: "opaidagogos"

Η ωραιοποίησης της "βαρβαρότητας",

στο 55ο Παιδαγωγικό Συνέδριο του Μ. Βασιλείου!

Με έκπληξη και με μεγάλη θλίψη διαπιστώσαμε ότι στο 55ο Παιδαγωγικό Συνέδριο  του Μ. Βασιλείου, στην Αθήνα,
η μία εκ των 4 εισηγητών ήταν η καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ κ. Παπαγεωργίου Νίκη,

η οποία στην πρόσφατη κρίσιμη συνεδρίαση ψήφισε ΝΑΙ στην Ίδρυση Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών (δείτε τα ονόματα των 23 καθηγητών που ψήφισαν ΝΑΙ, εδώ).

Μόλις το διαπιστώσαμε, επικοινωνήσαμε άμεσα μέσω email με τους υπεύθυνες του συνεδρίου, ζητώντας την τροποποίηση του προγράμματος. Δεν είναι δυνατόν πρόσωπα που την κρίσιμη στιγμή συμπορεύονται με τις επιταγές της Νέας Τάξης, να παρουσιάζονται ως πρότυπα-εισηγητές σε παιδαγωγικό συνέδριο, πολύ περισσότερο μιας αδελφότητας γνωστής για την σοβαρότητα και την υπευθυνότητα της. Εξ άλλου με εκατοντάδες εκλεκτούς συναδέλφους, δεν είναι δυνατόν να μην μπορεί να βρεθεί κάποιος να αντικαταστήσει την ομιλήτρια.


Δεν λάβαμε ΚΑΜΙΑ απάντηση -ενώ στείλαμε την επισήμανσή μας και την επόμενη ημέρα, κατά την έναρξη του συνεδρίου (παραθέτουμε τα 2 email στο τέλος της ανάρτησης)".


Παρακολουθώντας ζωντανά μέσω διαδικτύου την αναμετάδοση του συνεδρίου, αισθανόμαστε την ανάγκη να δώσουμε "συγχαρητήρια" στην κυρία Παπαγεωργίου Νίκη.
Με εξαιρετική παρρησία πρόβαλε όλες τις νεοταξικές απόψεις χωρίς να διαπιστώσει τίποτε αρνητικό στην προσπάθεια κατασκευής μειονοτήτων με βάση τον φυλετικό και σεξουαλικό προσανατολισμό.
"Τι έχουμε να φοβηθούμε ;" (από την προβολή των "ιδιαιτεροτήρων" και των κάθε είδους "σεξουαλικών προσανατολισμών"), επαναλάμβανε συχνά κατά τη διάρκεια των ερωτήσεων.
Τα παρουσίασε όλα ως "μια αλλαγή της κοινωνίας"! Δεν έβρισκε η ίδια τίποτε το αρνητικό!
Ακόμη και στις ερωτήσεις που δέχθηκε, αρνήθηκε να καταδικάσει

Προς τον Ναυπάκτου Ιερόθεο: Είναι φίλος του Θεοῦ, ο «συμφιλιάζων μετά των εχθρών» του;

Ὁ μητρ. Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος, σὲ συνέντευξη ποὺ ἔδωσε πρόσφατα, παραθέτει τὴν ἑξῆς φράση:

«Ὅποιος κάνει λόγο γιά “ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν” χωρίς νά τηροῦνται οἱ βασικές ὀρθόδοξες καί ἐκκλησιολογικές προϋποθέσεις, δηλαδή ἡ τήρηση τῶν δογμάτων, αὐτός δέν γνωρίζει οὔτε τό ὕψος τῆς ὀρθοδόξου θεολογίας, πού εἶναι ἡ θέωση, οὔτε τό βάθος στό ὁποῖο ἔφθασαν ὁ Παπισμός καί οἱ Προτεστάντες μέ τήν ἀπομάκρυνσή τους ἀπό τήν θεολογία τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀπο­στόλων καί τῶν Πατέρων...».

Μιὰ ἐρώτηση γιὰ τὸν κ. Ἱερόθεο: 

Ἀσφαλῶς θὰ ἐννοεῖτε τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖος καὶ τοὺς ὁμοίους του, ποὺ δὲν κάνουν ἁπλῶς λόγο γιὰ «ἕνωση», ἀλλὰ διαλέγονται  ἀπροϋπόθετα  μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Παπικούς, καὶ διευκολύνουν (προδοτικά) τὴν ἐπικράτησή τους, συμπροσεύχονται καὶ κοινωνοῦν μαζί τους, τοὺς Μνημονεύουν ἐν ἱερῷ ναῷ, καὶ ἐπὶ πλέον κακοδοξοῦν, μιμούμενοι τοὺς αἱρετικούς.

 Ὅποιος κοινωνεῖ, λοιπόν, μὲ Οἰκουμενιστές, ποὺ ὡς αἱρετικοὶ εἶναι ἐχθροὶ τοῦ Θεοῦ, τοὺς ὑποδέχεται στὴν Μητρόπολή του, δειλιᾶ καὶ δὲν τολμᾶ νὰ τοὺς κατονομάσει, «αὐτός γνωρίζει τό ὕψος τῆς ὀρθοδόξου θεολογίας, πού εἶναι ἡ θέωση»! Αὐτὸς δείχνει ὅτι θέλει νὰ εἶναι φίλος τοῦ Θεοῦ, «συμφιλιάζων μετὰ τῶν ἐχθρῶν» Του;

Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος:

Δεν είναι δυνατή η ένωση χωρίς να αντιμετωπισθούν τα δογματικά θέματα

Συνέντευξη  Σεβασμ.  Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου  Ιεροθέου στον εκδότη της εβδομαδιαίας εφημερίδος «Ο Εκκλησιολόγος» των Πατρών, κ. Αλέξανδρο Κολλιόπουλο.

Ἐρώτηση: Σεβασμιώτατε, ἄν συμφωνεῖτε, θά θέλαμε νά ξεκινήσουμε ἀπό τήν ἐπικαιρότητα.

Πολύς κόσμος ἀνησυχεῖ ὅτι ἐπίκειται ἕνωση τῆς Ὀρθό­δοξης Ἐκκλησίας μέ τούς Παπικούς χωρίς ὅρους καί προϋπο­θέσεις.

Σᾶς παρακαλοῦμε, ξεκαθαρίστε μας πότε καί πῶς εἶναι δυνατή ἡ ἕνωση μέ τούς Δυτικούς; Ὑπάρχουν, ἰσχύουν καί στό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας οἱ «κόκκινες γραμμές», πού ἄν παραβια­σθοῦν, τότε ὁμιλοῦμε γιά προδοσία τῆς πίστεως;

Ἀπάντηση: Πάντοτε προσευχόμαστε στήν Ἐκκλησία γιά τήν ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν, ἰδίως γιά τήν «ἑνότητα τῆς πίστεως καί τήν κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος». Μάλιστα στήν θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, παρακαλοῦμε τόν Θεό ἀμέσως μετά τήν μεταβολή τοῦ ἄρτου καί τοῦ οἴνου σέ Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ: «τούς ἐσκορπισμένους ἐπισυνάγαγε, τούς πεπλανη­μένους ἐπανάγαγε καί σύναψον τῇ ἁγίᾳ σου καθολικῇ καί ἀποστολικῇ Ἐκκλησίᾳ», δηλαδή προσευχόμαστε νά ἐπιστρέψουν οἱ πεπλανημένοι στήν Ἐκκλησία. Δέν εἶναι δυνατόν νά προσευχόμαστε μέ αὐτά τά λόγια στήν θεία Λειτουρ­γία καί στήν πράξη νά ἐπιδιώκουμε τήν ἕνωση χωρίς ὅρους καί προϋποθέσεις, χωρίς νά ἀντιμετωπισθοῦν τά δογματικά θέματα. Τό lex orandi συνδέεται στενά μέ τό lex credendi.

Ὁ Γέροντας Σωφρόνιος τοῦ  Ἔσσεξ μοῦ ἔλεγε ὅτι ὅποιος κάνει λόγο γιά «ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν» χωρίς νά τηροῦνται οἱ βασικές ὀρθόδοξες καί ἐκκλησιολογικές προϋποθέσεις, δηλαδή ἡ τήρηση τῶν δογμάτων, αὐτός δέν γνωρίζει οὔτε τό ὕψος τῆς ὀρθοδόξου θεολογίας, πού εἶναι ἡ θέωση, οὔτε τό βάθος στό ὁποῖο ἔφθασαν ὁ Παπισμός καί οἱ Προτεστάντες μέ τήν ἀπομάκρυνσή τους ἀπό τήν θεολογία τῶν Προφητῶν, τῶν

Την εμμονή στην αίρεση και την περαιτέρω εξαχρείωση, ο κ. Ιγνάτιος την βλέπει ως πρόοδο!!!

Πόσο ὀρθόδοξος εἶναι αὐτὸς ὁ Ἐπίσκοπος, ποὺ θεωρεῖ ὡς «σημαντικὰ ἀποτελέσματα» τὴν διάβρωση ἀκόμα καὶ τῶν Ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας μας ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ τὴν ἔτι περαιτέρω ἐπέκταση τῆς αἱρέσεως στὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας;

ΑΠΟ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Πηγή: "Ρομφέα"

Δημοσ.: «Πώς βλέπετε να εξελίσσονται οι σχέσεις Ρωμαιοκαθολικών και Ορθοδόξων;».

κ. Ἰγνάτιος: «Από την προσέγγιση Ρώμης και Φαναρίου καθώς και από τον επίσημο θεολογικό διάλογο Ρωμαιοκαθολικών και Ορθοδόξων που αποφασίστηκε με Πανορθόδοξες αποφάσεις, έχουν προκύψει πολύ σημαντικά αποτελέσματα, τόσο σε θεολογικό και εκκλησιολογικό επίπεδο όσο και στο πρακτικό επίπεδο και την καθημερινότητα των δύο Εκκλησιών.

Οι αδελφοί μας Ρωμαιοκαθολικοί έχουν υιοθετήσει ή επανεισάγει στην εκκλησιαστική τους ζωή πολλά από τα στοιχεία της ανατολικής χριστιανικής παράδοσης ή της παράδοσης της αδιαίρετης Εκκλησίας των δέκα πρώτων αιώνων (περισσότερη συνοδικότητα, ευχαριστιακή εκκλησιολογία, ενδυνάμωση του λαϊκού στοιχείου, σπουδή των Πατέρων, θεολογία των εικόνων, κ.ά.).

Απομένει βέβαια το ακανθώδες πρόβλημα του παπικού πρωτείου που χωρίζει τις δύο Εκκλησίες, όπως και τα βάρη που η ιστορία επισώρευσε με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτό της Ουνίας.

Ας ευχηθούμε ο θεολογικός διάλογος που συνεχίζεται παρά τα προβλήματα που έχουν παρουσιαστεί, να βοηθήσει τις Εκκλησίες μας στο δρόμο προς την ενότητα που είναι θέλημα και εντολή του Κυρίου μας αλλά και καθημερινή προσευχή και αίτημα της Εκκλησίας μας».

Δημητριάδος Ἰγνάτιος

Νά, λοιπόν, πόσο ἀνέντιμα καὶ ἐξοργιστικὰ ὁ λαοπλάνος Μητροπολίτης, πλασάρει τὴν ἐξαχρείωση τῆς Παπικῆς Ἐκκλησίας (ποὺ κάθε τόσο βλέπουμε μὲ ἀγανάκτιση σὲ Video) ὡς ἐπάνοδο στὴν ἀνατολικὴ Παράδοση! Τὶς Πανορθόδοξες ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενιστῶν Ἐπισκόπων, ποὺ ἐλήφθησαν μὲ ἀπάτες, αὐταρχικὸ καὶ φασιστικὸ τρόπο (ὅπως ἔχει ἀποδειχθεῖ μὲ στοιχεῖα), τὶς παρουσιάζει ὡς ἀποφάσεις τῆς Ἐκκλησίας!

Ὅλα πᾶνε καλά, μᾶς λέει,  καὶ τὸ  μ ό ν ο  ποὺ μένει εἶναι βασικὰ τὸ Πρωτεῖο!!!

Πράγματι, εἶχε δίκιο ὁ Πάπας Φραγκίσκος, εἶναι ἀσθενὴς ἡ θεσμικὴ «Ἐκκλησία τῶν Δεσποτάδων», ἀφοῦ ἔχει Οἰκουμενιστὲς Ἐπισκόπους!

Τὸ τραγικὸ εἶναι, ὅτι μὲ αὐτοὺς συμπορεύεται πλέον τὸ μεγαλύτερο μερος τοῦ λαοῦ, τῇ προτροπῇ τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν. Καὶ οἱ «ἔξυπνοι» ἱστολόγοι τοὺς ἀκολουθοῦν, καὶ κακολογοῦν ὅσους τολμοῦν νὰ ἐφαρμόσουν τὴν Ἐντολὴ τοῦ Κυρίου καὶ τῶν Ἁγίων (κι ὄχι τὶς ἐντολὲς τῶν συγχρόνων Γερόντων) περὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς!