Έβγαλαν την Σύνοδο αντικανονική και ησύχασαν! Έτσι μπορούν να συνεχίσουν να κοινωνούν με τους αιρετικούς διοργανωτές της!

Ἡ συνέντευξη  καὶ  σχολιασμὸς κάποιων ἀπὸ τὶς θέσεις τοῦ κ. Τσελεγγίδη.

Καὶ εὔστοχο σχόλιο ἀναγνώστη γιὰ τὴν στάση "Συναξιακῶν" πρὸς Ράσκας Ἀρτέμιο!

Ὁ κ. Τσελεγγίδης μαζὶ μὲ τὸν π. Θεόδωρο Ζήση συμμετεῖχαν  σὲ ὀρθόδοξη συνάντηση στὸ Κισινάου τῆς Μολδαβίας, ἡ ὁποία ἀσχολήθηκε μὲ τὰ γενόμενα στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης (12/07/2016). Χθὲς δημοσιεύσαμε (ἐδῶ) κάποια πρῶτα ἀποσπάσματα τῶν ὁμιλιῶν. Σήμερα παρουσιάζουμε ἀπομαγνητοφωνημένη τὴν ὁμιλία τοῦ κ. Τσελεγγίδη καὶ τὴν σχολιάζουμε:

 Ἡ συνέντευξη    (Τὸ βίντεο στὸ τέλος τῆς ἀνάρτησης)

«Οἱ ἀποφάσεις αὐτῆς, τῆς λεγομένης Συνόδου, εἶναι ἄκυρες ἐντελῶς. Παρὰ ταῦτα φάνηκε στὸ τέλος ἡ ἐπιμονὴ τῶν διοργανωτῶν καὶ σχεδιαστῶν αὐτῆς τῆς λεγομένης Συνόδου (παρὰ τὴν ὅποια λογικὴ καὶ ἐκκλησιολογικὴ τοποθέτηση τῆς Ὀρθοδοξίας) ἔχει τὴν ἀποφασιστικότητα νὰ ἐκπροσωπεῖται αὐτὴ ἡ Σύνοδος στὶς συνειδήσεις τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἔχει τὴν ψευδὴ αἴσθηση, τὴν ψευδαίσθηση δηλ., ὅτι θὰ πάρει μὲ τὸν α΄ ἢ β΄ τρόπο τὴν ὑπογραφὴ ἀπὸ τὰ τέσσερα Πατριαρχεῖα ποὺ δὲν ἐκπροσωπήθηκαν σ΄ αὐτὴ τὴν Σύνοδο.

Γι' αὐτὸ εἶναι φανερὸ ὅτι θὰ ὑφέρπουν αὐτὲς οἱ ἀποφάσεις στὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα, ἂν δὲν καταδικαστεῖ στὴν συνείδηση αὐτοῦ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πληρώματος, πρᾶγμα ποὺ μπορεῖ νὰ γίνει μόνο μετὰ ἀπὸ σοβαρὴ ἐνημέρωση αὐτοῦ τοῦ πληρώματος γιὰ τὴν ἀλήθεια αὐτῆς τῆς Συνόδου· τότε μποροῦμε νὰ ἐλπίζουμε βάσιμα ὅτι αὐτὴ ἡ Σύνοδος θὰ καταδικαστεῖ καὶ συνοδικὰ ἀπὸ τοὺς Ἐπισκόπους, οἱ ὁποῖοι, ὅπως καὶ οἱ κοσμικοὶ ἄρχοντες σήμερα, ἐμφανίζονται πολλὲς φορὲς νὰ εἶναι, ἀντὶ γιὰ ἡγέτες, οὐραγοὶ στὶς ἀποφάσεις τους, δηλαδή, νὰ ἀκολουθοῦν τὴν βούληση, τὴν ἐμπαθῆ ἐπιθυμία τοῦ λαοῦ. Κατὰ συνέπεια, ἂν ἡμεῖς ἔχουμε γρηγοροῦσα δογματικὴ συνείδηση στὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, αὐτὸ θὰ διασφαλίσει, ὄχι ἁπλῶς ἐμᾶς σωστὰ σ' αὐτὸ τὸ  σῶμα, ἀλλὰ καὶ ὅλους τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι ὡς ἀδύνατοι καὶ ἀπληροφόρητοι ἐν πολλοῖς, θὰ ἐνισχυθοῦν καὶ θὰ ἀναγκάσουν κατὰ  κάποιο τρόπο τοὺς Ἐπισκόπους νὰ κάνουν τὸ αὐτονόητο.

Καὶ ἡ τρίτη θέση τὴν ὁποία θὰ ἤθελα ξεκάθαρα νὰ πῶ· ἐμεῖς θὰ μείνουμε ἕως θανάτου πιστοὶ στὴν Ἐκκλησία "ἑπόμενοι τοῖς ἁγίοις πατράσι" δηλαδὴ ἀκόλουθοι τῆς διδασκαλίας τῶν Ἁγίων Πατέρων. Αὐτὸ μᾶς δίνει τὴν ρεαλιστικὴ αἰσιοδοξία, ἐπειδὴ θὰ παραμένουμε μὲ τὸν ἐσχατολογικὸ νικητὴ τῆς ἱστορίας, τὸ Χριστό.

Ἔκθετοι καὶ ἀκόλουθοι θὰ παραμένουν ἐκεῖνοι ὅλοι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἀκόλουθοι τῶν Ἁγίων Πατέρων, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ βαθμὸ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἀξιώματός του. Αὐτὸ δὲν μᾶς γεμίζει ἀπὸ ἔπαρση, ἐπειδὴ βρισκόμαστε δηλαδή, στὴν σωστὴ διαδικασία, ἀλλὰ μᾶς ὁδηγεῖ στὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, ποὺ ἔχουμε μέσα μας, μετέχοντας ζωντανὰ σ' αὐτὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, ὥστε ὅλο τὸ πλήρωμα νὰ βρεθεῖ σ' αὐτὴν τὴν συμφωνία τῶν Πατέρων τοῦ παρελθόντος καὶ ὅλοι νὰ βρεθοῦμε στὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, χωρὶς κανέναν ἀπ' αὐτούς, οἱ ὁποῖοι βρίσκονται αὐτὴ τὴν στιγμὴ ἀπέναντί μας, χωρὶς νὰ εὐχόμαστε, κανεὶς ἀπ' αὐτοὺς ἀπ' αὐτούς, λοιπόν, νὰ βρεθεῖ ἔξω ἀπὸ τὴν ἄληκτη Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

 Σχολιασμὸς κάποιων ἀπὸ τὶς θέσεις τοῦ κ. Τσελεγγίδη.

   Πράγματι, οἱ Οἰκουμενιστὲς τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου, ἔχουν τὰ μέσα, τὴν ἐξουσία, ποὺ πηγάζουν ἀπὸ τὴν ἐπισκοποκεντρικὴ κακόδοξη θεώρηση τῆς Ἐκκλησίας (τὴν ὁποία ἑκών, ἄκων ὑπηρετεῖτε κ. Τσελεγγίδη) καὶ τὴν «ἀποφασιστικότητα νὰ ἐκπροσωπεῖται αὐτὴ ἡ Σύνοδος στὶς συνειδήσεις τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας», ὅπως γράφετε. Μὲ ἄλλα λόγια, οἱ κακόδοξες αὐτὲς ἀποφάσεις θὰ συνεχίζουν νὰ δηλητηριάζουν καὶ νὰ ἀλλοιώνουν τὶς συνειδήσεις τῶν πιστῶν, καθὼς  «θὰ  ὑφέρπουν αὐτὲς οἱ ἀποφάσεις στὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα» (ὅπως σωστὰ γράφετε), ἀλλὰ ἐσεῖς θὰ συνεχίζετε νὰ κοινωνεῖτε μὲ τοὺς κακόδοξους Ἐπισκόπους, παρὰ πᾶσαν ἁγιογραφικὴ Ἐντολὴ γιὰ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς καὶ ἔξοδο ἀπὸ τὴν "ἐκκλησία" τους, τὴν "πονηρευομένη"!

  Καὶ τί προτείνετε; Τὴν καταδίκη τῶν κακοδοξιῶν αὐτῶν, πρῶτα «στὴν συνείδηση τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πληρώματος, πρᾶγμα ποὺ μπορεῖ νὰ γίνει μόνο μετὰ ἀπὸ σοβαρὴ ἐνημέρωση αὐτοῦ τοῦ πληρώματος γιὰ τὴν ἀλήθεια αὐτῆς τῆς Συνόδου», ὥστε στὴ συνέχεια νὰ ἐλπίζετε ὅτι «θὰ ἀναγκάσουν κατὰ  κάποιο τρόπο (οἱ λαϊκοί) τοὺς Ἐπισκόπους νὰ κάνουν τὸ αὐτονόητο», καὶ ἔτσι τελικὰ  «θ ὰ καταδικαστεῖ καὶ συνοδικὰ ἀπὸ τοὺς Ἐπισκόπους» ἡ «Μεγάλη καὶ Ἁγία Σύνοδος»!

   Ἀναρωτιέται κανείς:

  Μὰ αὐτὴ τὴν θέση πρόβαλαν ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης καὶ οἱ ἄλλοι «Συναξιακοὶ» Πατέρες, ὅταν ἀρνήθηκαν νὰ ἐφαρμόσουν τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου. Ἂς περιμένουμε λίγο, μᾶς εἶπαν, ἂς ἐνημερώσουμε τὸ λαὸ πρῶτα, κι ὕστερα μὲ σύμμαχο τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ, προχωρᾶμε στὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου! Καὶ πέρασαν ἀπὸ τότε δέκα (10) χρόνια! Καὶ ἡ αἵρεση καλπάζει. Καὶ «ναρκώνει τὶς συνειδήσεις τῶν πιστῶν» κατὰ τὸν π. Θεόδωρο Ζήση. Καὶ προχωρεῖ σὲ "Μεγάλη καὶ Ἁγία Σύνοδο", στὴν ὁποία ἐπισημοποιεῖ τὶς κακοδοξίες της, χωρὶς νὰ διαφωνοῦν οἱ Ἐκκλησίες, στὶς ὁποῖες …στηρίζετε τὶς ἐλπίδες σας! Καὶ τὰ ἀποτελέσματα αὐτῆς τῆς ἐκστρατείας ἐνημέρωσης εἶναι μηδαμινά, κατὰ κοινὴ ὁμολογία, ἀλλὰ καὶ κατὰ δηλώσεις ἀνθρώπων ποὺ εἶναι κοντὰ στοὺς «Συναξιακοὺς» Πατέρες. Ὅσο περνᾶ ὁ καιρός, (σᾶς ἐπισημάναμε τότε καὶ πολλάκις) τόσο καὶ οἱ συνειδήσεις θὰ ναρκώνονται περισσότερο· ἡ μόλυνση τῆς αἱρέσεως θὰ προχωρεῖ σὰν γάγγραινα, κατὰ τοὺς Πατέρες, ὅπως τοὺς συνοψίζει ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης. Ἀμφιβάλλετε; Κι ἔρχεσθε πάλι νὰ μᾶς πεῖτε τὰ ἴδια πράγματα;

  Στὴν πραγματικότητα, λοιπόν, τὸ ἀντίθετο γίνεται, κ. Τσελεγγίδη. Οἱ Ἐπίσκοποι, οἱ πνευματικοὶ καὶ οἱ ἱερεῖς φοβίζουν τὸ λαό, ὅτι ἀντίδραση καὶ ἔλεγχος τῶν κληρικῶν δὲν ἐπιτρέπεται. «Μὴ κρίνετε» λέγουν. Ἀρκεσθεῖτε στὴν προσευχή. Τὰ δογματικὰ θέματα εἶναι γιὰ τοὺς Ἐπισκόπους. Δὲν τὰ ξέρετε αὐτά;

   Καὶ δὲν γνωρίζετε, ὅτι οἱ πιστοί (ὑπάρχουν πάντα οἱ ἐξαιρέσεις) ὑπακούουν στοὺς κληρικούς -δυστυχῶς καὶ στὰ θέματα Πίστεως- ἀφοῦ αὐτὸ τοὺς βγάζει (ἐκτὸς τῶν ἄλλων)  καὶ μιὰ σκοτούρα ἀπὸ τὸ κεφάλι τους; Ἂν πρὶν λίγα χρόνια κάποιοι προβληματίζονταν, τώρα καὶ αὐτοὶ ἀποτραβιοῦνται, καθὼς οἱ διεθνεῖς συγκυρίες, ἡ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωση, ὁ φόβος καὶ ὁ προβληματισμὸς γιὰ τὴν Κάρτα καὶ τὸ 666 τοὺς ἔχει ζαλίσει!   

   Μετὰ ἀπὸ ὅλα αὐτά, πόσο μποροῦμε νὰ «ἔχουμε γρηγοροῦσα τὴν δογματικὴ συνείδηση» (ὅπως μᾶς λέτε κ. Τσελεγγίδη) καὶ πόσο σοβαρὴ ἐνημέρωση θὰ εἶναι ἡ ἐνημέρωση ἐκείνη, κατὰ τὴν ὁποία ὁ "λέων" π.χ. τοῦ ἀντι-Οἰκουμενιστικοῦ σας ἀγῶνος κ. Σεραφεὶμ Πειραιῶς, ἐνημερώνει ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ γιὰ τὶς κακοδοξίες τοῦ Δημητριάδος Ἰγνατίου, τοῦ Σύρου Δωροθέου καὶ τοῦ Μεσσηνίας Χρυσοστόμου καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ συλλειτουργεῖ μετὰ τοῦ Μεσσηνίας, μετὰ τοῦ Σύρου, μετὰ τοῦ Δημητριάδος, καὶ τὸν βραβεύει στὸν Πειραιᾶ ὡς κατ’ ἐξοχὴν "ἄνθρωπο τοῦ Θεοῦ";   Ὅταν ξιφουλκεῖ ἐναντίον τῆς Συνόδου, καὶ ἀντὶ νὰ λάβει μέρος σ' αὐτήν, γιὰ νὰ ἀποδείξει τὶς ἀντικανονικότητές της καὶ τὶς κακοδοξίες της, καὶ μὲ ἀπόφαση ἂν δὲν ἀκούσουν τὸν λόγο του νὰ ἀποχωρήσει καταγγέλλοντάς την, ἀρνεῖτε νὰ συμμετάσχει, ὡς ρίψασπις;

  Πόσο μποροῦμε νὰ "ἔχουμε γρηγοροῦσα δογματικὴ συνείδηση", ὅταν ὁ ἄλλος τῆς ὁμάδος σας, ὁ λόγιος μητροπολίτης Ναυπάκτου, συμμετέχει στὴν Σύνοδο καὶ ἐκθειάζει τὸν Πατριάρχη, ἀντιδρᾶ χαλαρὰ καὶ ἀκαδημαϊκὰ γιὰ τὸ ἕνα θέμα, ρίχνει νερὸ στὸ κρασί του γιὰ τὸ ἄλλο (μικτοὺς γάμους), ἀρνεῖται δὲ γιὰ πολλοστὴ φορὰ νὰ καταδείξει καὶ κατονομάσει τοὺς αἱρετικοὺς συνεπισκόπους του, μετὰ τῶν ὁποίων κι αὐτὸς συλλειτουργεῖ;

    Ἔτσι μάθατε (ὡς μελετητὴς τῶν ἁγιοπατερικῶν κειμένων) ὅτι ἔκαναν οἱ Ἅγιοί μας, τῶν ὁποίων, ἂν δὲν ἔχουμε τὴν ἁγιότητα, πρέπει νὰ μιμούμεθα τὶς πράξεις; (κατὰ τὸν ἱερὸ Ἰωσὴφ Καλόθετο, μαθητὴ καὶ συναγωνιστὴ τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ). Ἢ ἀπομακρύνονταν ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ὅπως π.χ. συνέβη μὲ τοὺς κληρικούς, μοναχοὺς καὶ λαὸ τῆς Κων/πόλεως ὅταν ἐμφανίστηκε ἡ αἵρεση τοῦ Νεστορίου, αἵρεση ποὺ εἶχε ἐμφανιστεῖ πρὶν μόλις μερικὰ χρόνια καὶ ὄχι μιὰ ἑκατονταετία, ποὺ ὑπάρχει ὁ Οἰκουμενισμός καὶ συνεχίζει «νὰ  ὑφέρπει  καὶ ἐπίσημα διὰ τῶν ἀποφάσεων τῆς Συνόδου;

    Καὶ τέλος μᾶς λέτε: «Ἡ τρίτη θέση τὴν ὁποία θὰ ἤθελα ξεκάθαρα νὰ πῶ· ἐμεῖς θὰ μείνουμε ἕως θανάτου πιστοὶ στὴν Ἐκκλησία "ἑπόμενοι τοῖς ἁγίοις πατράσι" δηλαδὴ ἀκόλουθοι τῆς διδασκαλίας τῶν Ἁγίων Πατέρων».

    Δὲν ἀμφιβάλλουμε γιὰ τὸ ἡρωϊκὸ φρόνημα τοῦ κ. Τσελεγγίδη. Ἐκεῖνο γιὰ τὸ ὁποῖο ἐνιστάμεθα, εἶναι γιὰ τὴν προβληματικὴ τοποθέτησή του ὡς πρὸς τὴν ἔξοδο ἀπὸ τὸ πρόβλημα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Δηλαδή, φοβούμαστε ὅτι ὁ κ. Τσελεγγίδης στὸ θέμα αὐτό, δὲν εἶναι ἀκόλουθος τῶν Ἁγίων Πατέρων, ἀλλὰ ἀκόλουθος τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση καὶ τοῦ ἀείμνηστου π. Ἐπιφάνιου Θεοδωρόπουλου. Δὲν ἕπεται τῶν Ἁγίων Πατέρων, ἀλλὰ αὐτῶν τῶν «νεοπατέρων». Διότι οἱ Ἅγιοι Πατέρες δὲν δίδασκαν αὐτὰ ποὺ εἰσηγεῖται ὁ κ. Τσελλεγίδης. Εἶναι, λοιπόν, ὁ κ. Τσελεγγίδης στὴν «σωστὴ διαδικασία»;

Σημάτης Παναγιώτης

Σχόλιο ποὺ λάβαμε με e-mail: Αδελφοί εν Χριστώ. Ένας λογισμός –προβληματισμός περνάει από το φτωχό μυαλό μου. Όταν έπρεπε  και υπήρχε ανάγκη ο π. Θεόδωρος Ζήσης και οι λοιποί «συναξιακοί πατέρες»  ν’ αγκαλιάσουν τον σεβασμιώτατο Αρτέμιο, να τον βάλουν επικεφαλή της Συνάξεως της Γατζέας και όλοι μαζί να πορευτούν προς την αποτείχιση δεν το έπραξαν, αλλά αφήνοντάς τον μόνο του, έγινε αυτό που έγινε, και πιστεύω πως έχουν κι αυτοί μεγάλη ευθύνη για την τροπή που πήραν τα πράγματα. 

Κατόπιν στηρίχτηκαν στον Πειραιώς και πάλι δεν κατόρθωσαν τίποτα, ούτε ο αχρικαιρισμός τους έφερε κάποιο αποτέλεσμα, ούτε η θεωρία του «κοινού ποτηρίου».  Τώρα λοξοκοιτάζουν προς τον Κύριλλο της Ρωσίας, πάλι για να έχουν άλλοθι και να μην αποτειχισθούν, ώστε να έχουν και την πίτα σωστή και τον σκύλο χορτάτο. Πόση ευθύνη έχουν αυτοί οι στρατηγοί, και πόσο έβλαψαν τον αντιοικουμενιστικό αγώνα πότε θα το καταλάβουν;  Μακάρι να κάνω λάθος και τα πράγματα να μην είναι έτσι, για το καλό της Εκκλησίας.

ΜΑΝΟΣ

Κι ἕνα σχόλιο ἀπὸ τὶς "Ἀκτίνες" (ἐδῶ):

Ο/Η Δ.Π. είπε...

Κύριε Καθηγητά με όλο τον σεβασμό μου για Σας θα διαφωνήσω στην εκτίμηση Σας, ότι είναι εξ αρχής Άκυρες οι αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης. Οι Αποφάσεις αυτές είναι Ακυρώσιμες για τους λόγους που και Σείς αναφέρετε και χρειάζεται Σύνοδος Ορθοδόξων Αρχιερέων και μάλιστα διευρυμένη να καταδικάσει την Σύνοδο αυτή και να ακυρώσει τις Αποφάσεις της, άλλωστε στην Εκκλησιαστική Ιστορία πάντοτε ανάλογες Σύνοδοι της Συνόδου της Κρήτης καταδικάζονταν κατόπιν από Ορθοδόξους Συνόδους. Επίσης εάν ένας αγωνιστής αποδεχθεί στην συνείδησή του ότι όλες οι αποφάσεις της Κρήτης είναι άκυρες, δηλαδή στην ουσία δεν υπάρχει πνευματικό πρόβλημα, τότε γιατί να αγωνισθεί; Τώρα που θα βρεθούν οι Ορθόδοξοι Επίσκοποι για να συγκροτηθεί η ζητούμενη Αντισύνοδος της Συνόδου της Κρήτης; Έχει ο Θεός, Εκείνος αγαπά και φροντίζει Την Εκκλησία Του, ιδιαίτερα στις δύσκολες στιγμές σαν και αυτή, ίσως ζήσουμε στο μέλλον άλλο ένα θαύμα σαν τα θαύματα που έγιναν στο παρελθόν και φυλάχθηκε η Ορθοδοξία αμόλυντη και η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία ασάλευτος στην Ορθόδοξη Ομολογία

Η ενότητα των Εκκλησιών στον Οικουμενισμό είναι δεδομένη;

Θέση της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Εκκλησίας επί της Συνόδου στην Κρήτη

Σχόλιο: 1. Ἐκεῖνο ποὺ τονίζεται, κατ’ ἀρχάς, στὴν ἀνακοίνωση τῆς Ἱ. Συνόδου τῆς Μόσχας εἶναι ἡ ἀντικανονικότητα τῆς Συνόδου, πρᾶγμα σωστό, ἀφοῦ παρέβη τὸν τρόπο λειτουργίας ποὺ ἡ ἴδια ἡ Σύνοδος ἐθέσπισε στὶς Προσυνοδικὲς συνεδριάσεις της. Γι’ αὐτὸ ἡ ἐν Ρωσίᾳ Ἐκκλησία θεωρεῖ ὅτι “η συνάντηση στην Κρήτη δύναται να συμβάλει στην προετοιμασία της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου”, ἡ δὲ ἐν Ἀντιοχείᾳ  Ἐκκλησία «βλέπει την γενομένη συνάντηση ως “μία προκαταρκτική Συνέλευση της Πανορθοδόξου Μεγάλης Συνόδου”»!

2. Στὴν ἀνακοίνωση αὐτὴ τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, οὐδεμία ἀναφορὰ ἔγινε στὶς αἱρετικὲς θέσεις τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης, πρᾶγμα ζητούμενο ἀπὸ τοὺς «ἀντι-Οἰκουμενιστές» π. Θεόδωρο Ζήση καὶ κ. Τσελεγγίδη!  Διαβάζουμε στὴν σχετικὴ ἀνακοίνωση ποὺ δημοσιεύτηκε:

«Η Ιερά Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας δέχεται ότι η γενομένη στην Κρήτη Σύνοδος, στην οποία συμμετείχαν Προκαθήμενοι και Ιεράρχες των δέκα εκ των δεκαπέντε αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών ήταν σημαντικό γεγονός στην συνοδική πορεία της Ορθοδοξίας, αρχής γενομένης από την Πανορθόδοξη Διάσκεψη της Ρόδου το 1961».

 Ἄρα γιὰ τὸ μεῖζον, τὶς αἱρετικὲς θέσεις ποὺ ἐξετέθηκαν ἐκεῖ, οὐδεμία τοποθέτηση πρὸς τὸ παρὸν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας! Καὶ πῶς νὰ τοποθετηθεῖ ἡ Μόσχα, ἀφοῦ ἔχει προσυπογράψει τὰ Προσυνοδικὰ κείμενα, στὰ ὁποῖα ὑπάρχουν οἱ κακόδοξες θέσεις ποὺ ψηφίστηκαν στὴν Κρήτη; Ἔτσι, ὅλα παρουσιάζονται ὡς «διχογνωμίες» θεραπεύσιμες κι ὄχι ὡς αἱρέσεις! Τοῦτο ἐκφράστηκε, λέγει ἡ ἀνακοίνωση τῆς Μόσχας, σὲ προηγούμενο Μήνυμά της, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο «οι διχογνωμίες μεταξύ των μεμονωμένων Εκκλησιών επί θεμάτων προπαρασκευής της Αγίας και Μεγάλη Συνόδου δεν πρέπει να διχάζουν και να αποδυναμώνουν την ενότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας»!

Ἄρα, τὸ μόνο δεδομένο (ἕως αὐτὴ τὴν στιγμὴ) εἶναι ἡ ἑνότητα τῶν Πατριαρχείων καὶ τῶν Ἀρχιεπισκόπων τῶν τοπικῶν Ἐκκλησιῶν (ποὺ συμμετεῖχαν ἢ ἀπουσίαζαν) στὸν Οἰκουμενισμό! (ἐκτὸς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Βουλγαρίας;).

Θέση της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Εκκλησίας επί της Συνόδου στην Κρήτη

Κατά τη συνεδρία αυτής της 15ης Ιουλίου 2016 η Ιερά Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσσίας ασχολήθηκε με την από 18 έως 26 Ιουνίου 2016 στην Κρήτη γενομένη Σύνοδο Προκαθημένων και Ιεραρχών των δέκα κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Κατά τη συνεδρία αυτής της 13ης Ιουνίου 2016 (Πρακτικά № 40) η Ιερά Σύνοδος αφού μελέτησε την κατάσταση, η οποία δημιουργήθηκε εξαιτίας της αποχής μίας σειράς των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών  από τη συμμετοχή στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας στις προκαθορισμένες ημερομηνίες από 18 έως 26 του τρ. ε. προέβη σε σχετική δήλωση.

Η δήλωση, η οποία την ίδια ημέρα απεστάλη προς τον Παναγιώτατο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίο και τους Προκαθημένους όλων των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών ειδικότερα δε καλεί σε υποστήριξη της προτάσεως των Εκκλησιών Αντιοχείας, Γεωργίας, Σερβίας και Βουλγαρίας για την αναβολή της Πανορθοδόξου Συνόδου.

Ωστόσο από 18 έως 26 Ιουνίου ε.ε. στην νήσο Κρήτη συνήλθε Σύνοδος με συμμετοχή των δέκα κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών με τις Ορθόδοξες Εκκλησίες της Αντιοχείας, της Ρωσίας, της Γεωργίας και της Βουλγαρίας να απέχουν από τις εργασίες αυτής. O Αγιώτατος Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρωσιών κ.κ. Κύριλλος στις 16 Ιουνίου απέστειλε μήνυμα στους Προκαθημένους και τα μέλη των αντιπροσωπειών των κατά τόπους Εκκλησιών, των συνελθόντων στην Κρήτη. Το μήνυμα εκφράζει την πεποίθηση ότι οι διχογνωμίες μεταξύ των μεμονωμένων Εκκλησιών επί θεμάτων προπαρασκευής της Αγίας και Μεγάλη Συνόδου δεν πρέπει να διχάζουν και να αποδυναμώνουν την ενότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αφού τόνισε τη σπουδαιότητα της φωνής της κάθε τοπικής Εκκλησίας και την έλλειψη σύμφωνης γνώμης του Πατριαρχείου Αντιοχείας για να συγκληθεί η Σύνοδος, ο Αγιότατος Πατριάρχης Κύριλλος σημείωσε ότι η συνάντηση στην Κρήτη δύναται να συμβάλει στην προετοιμασία της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, όπου θα συμμετάσχουν όλες οι κοινώς ανεγνωρισμένες κατά τόπους αυτοκέφαλες Εκκλησίες.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας μέχρι σήμερα δεν έχει λάβει

Κυριακή Πατέρων Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου

Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

OI AΓIOI ΠΑΤΕΡΕΣ

ΚΑΙ ΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ

«Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου» (Ματθ. 5,14)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἡ ἁγία μας Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τιμᾷ τοὺς ἁγίους πατέρας. Ἐξηγήσαμε ἄλλοτε τὴν ἔννοια ποὺ ἔχει ἡ λέξις πατήρ. Εἴπαμε, ὅτι Πατὴρ μὲ πῖ κεφαλαῖο εἶνε ἕνας, ὁ Θεός. Κατόπιν, πατέρες εἶνε ὅσοι μὲ τὸν εὐλογημένο γάμο δημιούργησαν οἰκογένεια καὶ ἔφεραν στὸν κόσμο παιδιά. Ἔπειτα πατέρες λέγονται ἐκεῖνοι ποὺ τροφοδοτοῦν πνευματικῶς τὸν κόσμο, ὅπως εἶνε οἱ διδάσκαλοι, καθηγηταὶ καὶ πνευματικοὶ ἡγέται τῆς ἀνθρωπότητος. Τέλος, στὴν ἐκκλησιαστικὴ γλῶσσα, πατέρες λέγονται ἐκεῖνοι ποὺ μὲ λόγους καὶ ἔργα τίμησαν, δόξασαν καὶ στερέωσαν τὴν ἁγία μας Ἐκκλησία, τὴν Ὀρθοδοξία.
   Τέτοιων πατέρων, μὲ τὴν τελευταία ἔννοια, ἑορτάζουμε τὴ

Ο ΧΡΥΣΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ

Ο ΧΡΥΣΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΛΟΥΚΑ ΤΟΝ ΙΑΤΡΟ

  «Και καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως, και ει αγαπάτε τους αγαπώντας υμάς, ποία υμίν χάρις εστί; και γαρ οι αμαρτωλοί τους αγαπώντας αυτούς αγαπώσι. και εάν αγαθοποιήτε τους αγαθοποιούντας υμάς, ποία υμίν χάρις εστί; και γαρ οι αμαρτωλοί το αυτό ποιούσι. Και εάν δανείζητε παρ’ ων ελπίζετε απολαβείν, ποία υμίν χάρις εστί; και γαρ αμαρτωλοί αμαρτωλοίς δανείζουσιν ίνα απολάβωσι τα ίσα. πλην αγαπάτε τους εχθρούς υμών και αγαθοποιείτε και δανείζετε μηδέν απελπίζοντες, και έσται ο μισθός υμών πολύς, και έσεσθε υιοί υψίστου, ότι αυτός χρηστός εστίν επί τους αχάριστους και πονηρούς, γίνεσθε ουν οικτίρμονες, καθώς και ο πατήρ υμών οικτίρμων εστί» (Λκ. 6, 31, 36).

   Τόσο απλά λόγια! Είναι τόσο απλά και τόσο φυσικά ώστε ο άνθρωπος, όταν πρώτη φορά ακούει ότι πρέπει να φέρεται στους άλλους έτσι όπως ήθελε οι άλλοι να φέρονται σ’ αυτόν, αισθάνεται αμηχανία. Κύριε! Πώς μόνος μου δεν το σκέφτηκα! Όλα τα

ΔΙΑΨΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥ κ. ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΥ

ΑΠΟ ΤΟΝ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΝ

Ὁ ἀπρόκλητος καί συστηματικός συκοφάντης μου κ. Τελεβάντος, μέ τόν ὁποῖον –ἀφοῦ ἐξήντλησα ὅλα τα πνευματικά μέσα– (τά ὁποῖα ἀπέρριψε, ἐπιμένοντας νά μέ συκοφαντῆ, χωρίς νά προσκομίζη ἀποδείξεις ἀλλά μόνο ἀδέσποτες πληροφορίες ἀνάνδρων κρυπτοπληροφοριοδοτῶν του), πρόκειται νά ἀντιπαρατεθοῦμε, τόν μήνα Σεπτέμβριο, στό Δικαστήριο (ἀφοῦ ἀνεβλήθη ἡ πρώτη δικάσιμος τοῦ περασμένου Δεκεμβρίου, λόγω τυπικοῦ ἀβλεπτήματος τοῦ Εἰσαγγελέως), συμπλήρωσε 252 ἀναρτήσεις(!), πλήρεις, ὡς ἐπί τό πλεῖστον, λιβέλλων καί συκοφαντιῶν ἐναντίον μου.

Ἀπό ἐτῶν ἔχω παύσει νά ἀπαντῶ στόν κύριο αὐτόν μέχρι σήμερα, ὅταν,

Δηλαδή, π. Θεόδωρε, αν η Εκκλησία της Ρωσίας δεν πάρει θέση, θα συνεχίσετε να κοινωνείτε με την αίρεση;

π. Θεόδωρος Ζήσης:

Το Πατριαρχείο Ρωσίας να πάρει ξεκάθαρη θέση στα θέματα του Οικουμενισμού

   Ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης συμμετεῖχε  μαζὶ μὲ τοὺς κ. Δημήτριο Τσελεγγίδη,  τὸν μοναχό  Σεραφείμ Ζήση καὶ τὸν π.  Ματθαῖο Vulcanescu σὲ ὀρθόδοξη συνάντηση στὸ Κισινάου τῆς Μολδαβίας γιὰ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης (12/07/2016). Στὰ ἀποσπάσματα ποὺ ἀκούσαμε στὸ Βίντεο παρατηροῦμε ὅτι:

   α) Ὁ κ. Τσελεγγίδης μιλᾶ γιὰ ἀντιφατικὰ κείμενα, ἀλλ’ ὄχι γιὰ αἱρετικά.

   β) Ὁ π. Θ. Ζήσης μιλᾶ γιὰ τὴν προειδοποίηση τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων περὶ Διακοπῆς Μνημοσύνου τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου, ἂν οἱ Ἡγούμενοι δὲν ἀπορρίψουν τὶς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου. Καὶ ἐπίσης λέγει πὼς περιμένει μὲ ἀγωνία τὶς ἀποφάσεις τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, ὡς πρὸς τὴν καταδίκη ἢ ὄχι τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου. Τότε, λέγει, ἂν ὁ Πατριάρχης Κύριλλος πάρει «ξεκάθαρη θέση στὰ θέματα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ θὰ μπορούσαμε ὅλοι ἐμεῖς νὰ εἴμαστε μαζὶ μὲ τὸν Πατριάρχη Κύριλλο ὡς κέντρο ὅλων τῶν Ἐπισκόπων τῆς Ρωσίας».

   Ἄρα ὁ π. Θεόδωρος, 1. ἀκόμα κι αὐτὴν τὴν ἔσχατη ὥρα, δὲν μᾶς λέει, ἂν θὰ ἀκολουθήσει τοὺς Ἁγιορεῖτες Πατέρες στὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου. 2. Μᾶς λέγει ὅτι περιμένει τὴν ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας, ὡσὰν ἡ Ἐκκλησία αὐτὴ νὰ μὴν ἔχει δώσει ἁπτὰ δείγματα τῆς Οἰκουμενιστικῆς της πορείας (ὅπως φαίνεται στὴν Κοινὴ δήλωση πάπα-Πατριάρχη Κυρίλλου στὴν Ἀβάνα, κείμενο ἐξίσου αἱρετικό μὲ τὶς ἀποφάσεις τῆς ψευδο-συνόδου τῆς Κρήτης εδώ)· ὡσὰν νὰ μὴν ἔχει γίνει φανερὸ ὅτι οἱ κινήσεις της ἔχουν ἰδεολογικὴ ἀφετηρία, ἕνα καὶ μοναδικὸ κίνητρο, νὰ καταστεῖ ἡ Τρίτη Ρώμη! 3. Συνεχίζει νὰ πορεύεται μὲ τὴν «ἀχρικαιρικὴ» ἰδεολογία, κι ὄχι μὲ τὴν Ἐντολὴ τοῦ Κυρίου καὶ τῶν Ἁγίων περὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς! Ἔχουμε ἄδικο, λοιπόν, ποὺ συνεχῶς τονίζουμε ὅτι οἱ λεγόμενοι ἀντι-Οἰκουμενιστὲς ἔχουν ἀλλάξει τὴν ἁγιοπατερικὴ στάση περὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς; Πῶς θὰ ἐξηγήσει αὔριο στὸ ποίμνιό του τὴν Ἐντολὴ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου «Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει, ὢν αὐτοκατάκριτος»; Δὲν εἶναι αὐτοκατάκριτοι ὁ κ. Βαρθολομαῖος, ὁ κ. Ζηζιούλας καὶ οἱ λοιποὶ τῆς Οἰκουμενιστικῆς τους φατρίας, ἀφοῦ διὰ Συνόδου προσπάθησαν νὰ κατοχυρώσουν τὶς κακοδοξίες τους; Παύει νὰ εἶναι «αὐτοκατάκριτος» καὶ αἱρετικός (αὐτὸς καὶ ἡ παρέα του), στὴν περίπτωση ποὺ ὁ Πατριάρχης Κύριλλος δὲν ἀναγνωρίσει τὴν Σύνοδο; Κρίμα στὸν κόπο σας π. Θεόδωρε καὶ κ. Τσελεγγίδη! Μεταβήκατε στὴν Βουλγαρία καὶ τώρα στὴν Μολδαβία (καὶ ὅπου ἀλλοῦ), προσπαθώντας νὰ ἀποφύγετε τὴν ἐφαρμογὴ τῶν θείων Ἐντολῶν, ποὺ (ὅπως ἐσεῖς μᾶς διδάξατε) μᾶς δείχνουν τὸν δρόμο τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ποὺ ἑκατὸ χρόνια (ὅπως ἀκούσαμε νὰ λέει καὶ ὁ υἱός σας) ἐργάζονται καὶ προωθοῦν τὴν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Τὰ ἀπομαγνητοφωνηθέντα μικρὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ βίντεο ποὺ ἀκολουθεῖ:

Καθηγητὴς Τσελεγγίδης: …Λογικῶς, θεολογικῶς καὶ ἐκκλησιολογικῶς, εἶναι ἄκρως ἀντιφατικὰ τὰ κείμενα τῆς λεγομένης Συνόδου στὴν Κρήτη. Παρὰ ταῦτα φάνηκε στὸ τέλος ἡ ἐπιμονὴ τῶν διοργανωτῶν καὶ σχεδιαστῶν αὐτῆς τῆς λεγομένης Συνόδου… καὶ ἔχει τὴν ψευδαίσθηση ὅτι θὰ πάρει μὲ τὸν α΄ ἢ τὸν β΄ τρόπο τὴν ὑπογραφὴ ἀπὸ τὰ τέσσερα Πατριαρχεῖα ποὺ δὲν ἐκπροσωπήθηκαν σ’ αὐτὴ τὴν Σύνοδο.

π. Θεόδωρος Ζήσης: ...Πατέρων ἀπὸ τὰ κελιὰ καὶ τὶς σκήτες τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Οἱ κελιῶτες Πατέρες τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἔχουν ἑτοιμάσει ἕνα κείμενο, μὲ τὸ ὁποῖο καταδικάζουν καὶ ἀπορρίπτουν τὶς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης καὶ προειδοποιοῦν τὴν Ἱ. Κοινότητα καὶ τοὺς Ἡγουμένους ὅτι, ἂν ἐντὸς εὐλόγου χρονικοῦ διαστήματος δὲν ἀπορρίψουν τὶς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου, θὰ προχωρήσουν στὴν Διακοπὴ τοῦ Μνημοσύνου τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ Ἐπίσκοπος τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ὅλοι στὴν Ἑλλάδα περιμένουμε μὲ ἀγωνία τὶς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας, διότι, ἂν ὁ Πατριάρχης Κύριλλος καὶ ὁ Ἰλαρίων ὁ Ἐπίσκοπος ἔπαιρναν μία ξεκάθαρη θέση στὰ θέματα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ,  θὰ ἀποτελοῦσαν μία θετικὴ ἐξέλιξη ἀπέναντι τῶν τάσεων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου, καὶ θὰ μπορούσαμε ὅλοι ἐμεῖς νὰ εἴμαστε μαζὶ μὲ τὸν Πατριάρχη Κύριλλο ὡς κέντρου ὅλων τῶν Ἐπισκόπων τῆς Ρωσίας.

Ο π. Θεόδωρος Ζήσης και ο καθηγητής Δημήτριος Τσελεγγίδης σε oρθόδοξη συνάντηση στη Μολδαβία για τη Σύνοδο της Κρήτης

Στρογγυλή Τράπεζα στο Κισινάου της Μολδαβίας για τη Σύνοδο της Κρήτης 12/07/2016. Συμμετείχαν ο π. Θεόδωρος Ζήσης, ο  καθηγητής Δημήτριος Τσελεγγίδης, ο μοναχός Σεραφείμ και ο π.  Ματθαίος Vulcanescu.

Δείτε και:

-Ομιλία του π. Σάββα Λαυριώτη σε oρθόδοξη συνάντηση στη Μολδαβία για τη Σύνοδο της Κρήτης

-π. Σάββας Λαυριώτης: H Σύνοδος της Κρήτης αποδεικνύεται αντορθόδοξη, ληστρική και αιρετική

-Ανοικτή επιστολή Αγιορειτών Πατέρων πρός την Ιερά Κοινότητα Αγίου Όρους γιά Διακοπή μνημοσύνου του Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Πηγή

Η Σύνοδος της Κρήτης δεν είναι πανορθόδοξη

 Πατριαρχείο Ρωσίας:

Η Σύνοδος της Κρήτης δεν είναι πανορθόδοξη αφού παραβιάστηκε η αρχή της ομοφωνίας

Την Παρασκευή 15 Ιουλίου συνήλθε στην τακτική της συνεδρία η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου της Ρωσίας. Μεταξύ των θεμάτων που απασχόλησαν τη Σύνοδο ήταν και η στάση που θα κρατήσει η Ρωσική Εκκλησία απέναντι στη Σύνοδο της Κρήτης.Η Σύνοδος του Πατριαρχείου Μόσχας επεσήμανε ότι η Σύνοδος που έλαβε χώρα στην Κρήτη είναι ένα σημαντικό γεγονός στην ιστορία της συνοδικής ζωής της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Τόνισε όμως πως η βάση της πανορθόδοξης συνεργασίας είναι η αρχή της ομοφωνίας. Τα μέλη της Συνόδου της Ρωσικής Εκκλησίας τόνισαν ότι η αρχή αυτή παραβιάστηκε από τη Σύνοδο της Κρήτης και γι’ αυτό η Σύνοδος αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί πανορθόδοξη και τα έγγραφα που εγκρίθηκαν από αυτήν δεν αποτελούν έκφραση της γενικής ορθόδοξης συναίνεσης. Η Σύνοδος αποφάσισε να αναθέσει την Συνοδική Βιβλική-Θεολογική Επιτροπή την περαιτέρω μελέτη μετά την παραλαβή των επίσημα επικυρωμένων αντιγράφων της Συνόδου της Κρήτης και την υποβολή κατόπιν επισταμένης μελέτης των πορισμάτων που θα προκύψουν στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ρωσίας.

http://thriskeftika.blogspot.gr/2016/07/blog-post_75.html

Πηγή

Τό "θεολογίζειν" είναι εμπειρικό!

Τό διασπαστικό φαινόμενο

ἀπαξίωσης τῶν λαϊκῶν πιστῶν

στό Σῶμα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας!

  

Ἀπὸ ἱστολόγιο "ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ"

 

Εἰσαγωγή

Ἀποφασίσαμε νά γράψουμε ἐν φόβῳ Θεοῦ ἕνα μικρό πόνημα, τό ὁποῖο ἅπτεται ἑνός εὐαίσθητου ζητήματος, μέ τό ὁποῖο θεωροῦμε πώς πρέπει νά ἀσχοληθοῦμε πρός ὠφέλειαν καί προβληματισμόν πάντων, ἔχοντας ὑπόψιν δύο πιθανούς κινδύνους: 

Πρῶτον, νά παρεξηγηθοῦμε ὡς πολλά λαλοῦντες χωρίς νά εἴμεθα καί τίποτα, καί

Δεύτερον, νά τσιμπήσουμε λιγάκι τόν ἐγωισμό αὐθεντιῶν.  

Γιά τό πρῶτο δέν μᾶς νοιάζει οὐδόλως διότι ὄντως εἴμεθα τίποτα καί τίποτα καλύτερο.

Γιά τό δεύτερο, εὐλογεῖτε ἐκ τῶν προτέρων.

Ξεκινᾶμε τό παρόν κείμενό μας, ὑπενθυμίζοντας τό αὐτονόητον· 

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι Θεανθρώπινος Ζωντανός Ὀργανισμός, εἶναι τό Σῶμα τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, μέ μέλη: τόν κλῆρο καί τόν λαό καί Κεφαλή τοῦ Σώματος τόν ἴδιο τόν Χριστό!

Ὅπως, λοιπόν, ἐάν σέ ἕνα ἀνθρώπινο ὑλικό σῶμα πληγωθοῦν μέλη τό σῶμα συμπάσχει, πονᾶ ὁλόκληρο καί καθίσταται ἀτελές, ἀκόμα καί ἀνάπηρο, πόσο μᾶλλον εἶναι χειρότερο τό πνευματικό πλήγωμα, δηλαδή ὅταν στό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ γίνεται προσπάθεια ἀπενεργοποίησης μελῶν χωρίς τήν θέλησή τους, ἀπό ἄλλα μέλη, διά τῆς ἀπαξιώσεως (περιφρονήσεως ἤ ἐκμετάλλευσής των);

Δυστυχῶς, παρατηρεῖται ὅλο καί συχνότερα τό φαινόμενο τῆς ἐκ τῶν ἔσω διάσπασης τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας ἀπό διαφόρους

Ομιλία του π. Σάββα Λαυριώτη σε oρθόδοξη συνάντηση στη Μολδαβία για τη Σύνοδο της Κρήτης

Монах Савва Лавриот, член Совета Старцев Святого Монастыря Великая Лавра, Святая Гора Афон   

Ομιλία του π. Σάββα Λαυριώτη μέσω skype σε oρθόδοξη συνάντηση στη Μολδαβία 12/07/2016

Монах Савва Лавриот, член Совета Старцев Святого Монастыря Великая Лавра, Святая Гора Афон

Международный богословский круглый стол по поводу грядущего Священного Синода РПЦ по проблемам критсткого собора. Молдова, 29 июня/12 июля 2016 г. (iurok carp)

Δείτε και:

-π. Σάββας Λαυριώτης: H Σύνοδος της Κρήτης αποδεικνύεται αντορθόδοξη, ληστρική και αιρετική

-Ανοικτή επιστολή Αγιορειτών Πατέρων πρός την Ιερά Κοινότητα Αγίου Όρους γιά Διακοπή μνημοσύνου του Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

"Λέγουσι αλλ' ου ποιούσι"!

Κυριακή Αγ. Πατέρων Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Τίτ. γ΄ 8-15

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ: Ματθ. ε΄ 14-19

ΜΕΤΡΟ ΣΚΛΗΡΟ ΑΛΛΑ ΣΩΤΗΡΙΟ

«Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ

δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ»

    Ἡ σημερινὴ Κυριακὴ εἶναι ἀφιερωμένη στὴ μνήμη τῶν 630 ἁγίων καὶ θεοφόρων Πατέρων ποὺ συγκρότησαν τὴν Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο στὴ Χαλκηδόνα τὸ 451 μ.Χ. καὶ κατεδίκασαν τὴν αἵρεση τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ. 

   Ἡ καταδίκη αὐτὴ ἦταν κάτι τὸ ἐπιβεβλημένο. Ἄλλωστε, ὅπως ­διαβάζουμε καὶ στὸ σημερινὸ Ἀποστολικὸ ἀνάγνω­σμα, ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ἀπευθυ­νόμενος στὸ μαθητή του Τίτο, ποὺ ἦ­­­­­­­­­­ταν ἐπίσκοπος στὴν Κρήτη, συμβου­­λεύει: «Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ», δηλα­δή, αἱρετικὸ ἄνθρωπο ποὺ ἐπιμένει νὰ δημιουργεῖ σκάνδαλα καὶ ­διαιρέσεις στὴν Ἐκκλησία, μολονότι τὸν ­συμ­βούλευσες γιὰ πρώτη καὶ δεύτερη φορά, παράτησέ τον καὶ ἀπόφευγέ τον. 

   Ὁπωσδήποτε τὸ νὰ ­ἀποφεύγουμε τοὺς αἱρετικοὺς καὶ νὰ μὴν ἐπικοινω­νοῦμε μαζί τους ὅταν αὐτοὶ ἐμμένουν στὴν πλάνη, ἀ­­­πο­τελεῖ μέτρο σκληρὸ καὶ ἐπώδυνο, μέτρο ὅμως τὸ ὁποῖο εἶναι ἀπαραίτητο καὶ ὠφέλιμο. Ἂς δο­ῦ­με λοι­­πὸν ποιὰ εἶναι ἡ ὠφέλεια αὐτοῦ τοῦ σκληροῦ μέτρου.

1. Διαφυλάττει τὴν Ἐκκλησία

   Ἡ ἐνέργεια αὐτὴ τῆς διακοπῆς τῆς ἐ­­­πικοινωνίας μὲ αἱρετικοὺς πρωτίστως διαφυλάττει τὴν Ἐκκλησία ἀπὸ τὸν κίνδυνο γενικότερης ἐκτροπῆς. Ἂν ἀφήσουμε τοὺς αἱρετικοὺς νὰ δροῦν ἀνεν­όχλητοι μέσα στὴν Ἐκκλησία καὶ νὰ διακινοῦν τὶς ἰδέες τους, τότε ὑπάρχει κίνδυνος νὰ παρασυρθοῦν κάποια ἀσθενὴ ὡς πρὸς τὴν πίστη μέλη της καὶ νὰ ἀ­­κολουθήσουν τὶς πλανεμένες διδασκαλίες τους. 

   Τὸν κίνδυνο αὐτὸ εἶχε ἐπισημάνει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ὅταν

Ο μετεωρισμός στην προσευχή

Οσίου Θεοφάνη του Εγκλείστου

     Καθώς προσεύχεσαι, προσπάθησε να κρατάς το νου και την προσοχή σου μέσα στην καρδιά, πουθενά αλλού. Το ότι ο νους, ύστερ’ από λίγη ώρα προσευχής, φεύγει από την καρδιά, χάνει τη μνήμη του Θεού και μετεωρίζεται, δηλαδή περιπλανιέται και ρεμβάζει, φανερώνει αδυναμία αυτοσυγκεντρώσεως και υποσυνείδητη αδιαφορία για την προσευχή. Η ψυχή κατά βά­θος δεν εκτιμά την αξία της προσευχής και δεν την αισθάνεται τόσο ως ανάγκη όσο ως καθήκον. Βιάζεται, λοιπόν, ν’ απαλλαγεί απ’ αυτήν το συντομότερο, κάνοντας την όπως-όπως.

Να προσεύχεσαι με φόβο Θεού, επικεντρώνοντας την προσοχή σου στις έννοιες των λέξεων. Η ευχή του Ιησού και άλλες σύντομες προσευχές γεννούν στην καρδιά αισθήματα θεία, με τα οποία δεσμεύεται η προσοχή, παραμένοντας στη μνήμη του Κυρίου.

Να θυμάσαι, πάντως, ότι στην τελείωση και τη σωτηρία δεν φτάνει κανείς μόνο με την προσευχή, αλλά και με την παράλληλη καλλιέργεια όλων των αρετών. Όσο προοδεύουμε στην πνευματική ζωή, όσο δηλαδή μειώνονται τα πάθη μας και αυξάνονται οι αρετές μας, τόσο προοδεύουμε και στην προσευχή. Οι βασικότερες αρετές είναι: ο φόβος του Θεού, η αγνεία, η ταπείνωση, η μετάνοια, η υπομονή, η αγάπη. Όταν αυτές εμφανιστούν, ακολουθούν όλες οι άλλες και μαζί τους η προσευχή.

«Να φροντίσω περισσότερο για τη συνεπή εκτέλεση του καθημερινού προσευχητικού μου κανόνα ή για την προσοχή στην προσευχή;».

Η προσευχή δίχως προσοχή δεν είναι προσευχή. Γι’ αυτήν, επομένως, πρέπει να φροντίζεις περισσότε­ρο. Συνάμα, όμως, να είσαι συνεπής και στην εκτέλεση του καθημερινού σου κανόνα. Να  συμμετέχεις, επίσης, και στη λατρεία της Εκκλησίας μας. Να πηγαίνεις στο ναό συχνά, σε κάθε ακολουθία, αν τούτο είναι δυνατό, και να συμπροσεύχεσαι ευλαβικά με τους άλλους πι­στούς.

Διάβασε στη «Φιλοκαλία» το απόσπασμα από το βίο του οσίου Μαξίμου του Καυσοκαλύβη, που έλαβε από την Υπεραγία Θεοτόκο το χάρισμα της αδιάλειπτης προσευχής. Μιμήσου την πίστη και την αρετή του, για να γίνεις κι εσύ άξιος αυτής της μεγάλης δωρεάς. Δίχως αγώνα, τίποτα δεν θα κατορθώσεις.

Εθισμός στην προσευχή.

Έχετε τη συναίσθηση και βασανίζεστε από το λο­γισμό πως η συμμετοχή σας στη λατρευτική σύναξη ήταν όχι καλή, όχι ουσιαστική. Ο νους σας τριγύριζε έδω κι εκεί και την καρδιά σας αναστάτωναν άπρεπα αισθήματα. Σε τέτοιες περιπτώσεις να μετανοείτε αμέσως, να καταδικάζετε τον εαυτό σας και να βάζετε αρχή διορθώσεως. Άλλωστε, το τέλος της ακολουθίας δεν είναι τέλος και της προσευχής. Να εθίσετε, λοιπόν, το νου και την καρδιά σας σε διαρκή κατάσταση προσευχής. Αυτό μπορεί να συντελεστεί με την αδιάλειπτη ευλαβική μνήμη του Θεού και με την πα­ράδοση του εαυτού σας στο θέλημά Του. Έτσι, όταν θ’ αφήνετε την ακολουθία, δεν θ’ αφήνετε την προσευχή. Μόνο θ’ αλλάζετε μια μορφή προσευχής με άλλη.

Να προσεύχεστε χρησιμοποιώντας τα λειτουργικά βιβλία, αλλά ν’ αρχίσετε σιγά-σιγά ν’ απευθύνετε και τα δικά σας λόγια στον Κύριο, λόγια που θ’ ανταποκρίνονται τόσο στις ψυχικές όσο και στις σωματικές ανάγκες σας.

Καμιά φορά η ψυχή μας επιθυμεί να στραφεί στον Κύριο χωρίς συγκεκριμένη ανάγκη. Η επιθυμία αυτή οφείλεται απλά σε μια, ας την πω έτσι, δίψα του Θεού. Σ’ όποιο βαθμό και μ’ όποια μορφή κι αν εμφανιστεί μέσα σας, δεν πρέπει να την αφήνετε ανικανοποίητη. Την ίδια κιόλας ώρα ν’ αφοσιώνεστε στην προσευχή, όπου κι αν είστε, στο σπίτι, στη δουλειά, στο δρόμο.

Όσο πιο εγκάρδια ανταποκρίνεστε στο θείο τούτο κάλεσμα, όσο πιο θερμά ικανοποιείτε τον άγιο τούτο πό­θο, τόσο πιο συχνά θα εμφανίζεται, τόσο πιο πολύ θα διαρκεί, τόσο πιο βαθιά θα ριζώνει.

(Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου, “Χειραγωγία στην πνευματική ζωή”, Ι. Μ. Παρακλήτου)