π. Νικόλαε Μανώλη «ὀρθῶς ἀπεκρίθης· τοῦτο ποίει καὶ ζήσῃ»!

Ὁ ὅσιος πατήρ ἡμῶν Ἰουστίνος Πόποβιτς

 

Ταυτότητα δράσεων τῶν ΜΜΕ καὶ τῶν Οἰκουμενιστῶν

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης,

ἐφημέριος τοῦ Ἱεροῦ Βυζαντινοῦ Ναοῦ Προφήτου Ἠλιού Θεσσαλονίκης

Γιὰ τὸ Ἰστολόγιο Κατάνυξης

Παράδοξη ταυτότητα στὴ διαχείριση τῶν κρίσεων παρατηρεῖται στὶς ἡμέρες μας. Ἀπὸ τὴ μία, πολὺ φυσική μᾶς φαίνεται πλέον ἡ πρακτικὴ τῶν μέσων μαζικῆς ἐνημέρωσης (ΜΜΕ) νὰ ἀποκρύπτουν ἀπὸ τὸ κοινό τους, τὴ δυστυχία τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας. Ἔτσι, ἔπαψαν νὰ προβάλουν εἰκόνες δυστυχισμένων ἀνθρώπων ποὺ ἀναζητοῦν τὸν ἐπιούσιο στοὺς κάδους ἀπορριμμάτων· δὲν ἀκούγονται εἰδήσεις γιὰ τοὺς δυστυχεῖς αὐτόχειρες, ποὺ ὡς ἀποτέλεσμα τῆς οἰκονομικῆς Κρίσης, ὁ ἀριθμὸς τους νομίζουμε πὼς σταμάτησε σὲ ἐκεῖνον ποὺ ἀκούγαμε ἕνα χρόνο πρίν· καὶ ἄλλα πολλὰ ποὺ συμβαίνουν στὴν καθημερινότητά μας, ἀποκρύπτονται. Εἰδήσεις πραγματικὲς γιὰ τὸν ἐξευτελισμὸ τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας ἐξαιτίας τῆς κοινωνικῆς ἀναλγησίας τοῦ Κράτους, ἐξαφανίζονται. Στὴν κατευθυνόμενη πρακτική τους αὐτήν, οἱ ὑπεύθυνοι τῆς ἐνημέρωσης, ἔκοψαν τὶς ἐνημερωτικὲς ἐκπομπὲς γύρω ἀπὸ τὶς ἐπιπτώσεις τῶν μνημονίων στὴν πατρίδα μας. Λίγες ποὺ ἐπιβίωσαν στὰ «μεγάλα κανάλια», εἶναι στὴν κυριολεξία, ἐλεγχόμενες ἀπὸ τὸ σύστημα, ἐπενδυμένες σαφῶς μὲ τὸ νεοταξικὸ τρόπο ἐπικοινωνίας μὲ τὸ λαό, δηλαδὴ τὸ φασιστικό.

Ἀπὸ τὴν ἄλλη, στὸν ἐκκλησιαστικὸ χῶρο κάτι παρόμοιο συμβαίνει. Ἐνῶ ὁ ἐχθρός τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας βρίσκεται ἐντὸς τῶν τειχῶν της, οἱ ὑπεύθυνοι ποιμένες ἀσχολοῦνται μὲ ἄλλα πράγματα καθησυχάζοντας τὸν λαό. Ἡ μεγαλύτερη αἵρεση ποὺ πολέμησε ποτὲ τὴν Ἐκκλησία, ὁ Οἰκουμενισμός, δρᾶ ἀνεμπόδιστος ἁρπάζοντας ἀπὸ τὸ ποίμνιο ψυχὲς ἀνυπεράσπιστων

Τοῦ ἁγίου Λαυρεντίου (10 Αὐγούστου)

Ο  ΑΓΙΟΣ  ΛΑΥΡΕΝΤΙΟΣ

(Απομαγνητοφωνημένα αποσπάσματα δυο ομιλιών)

   

ΣHMEPA θὰ σᾶς μιλήσω γιὰ ἕναν ἄνθρωπο προσευχῆς. Θὰ σᾶς μιλήσω γιὰ τὸν ἅγιο Λαυρέντιο. Τὸ ὄνομά του εἶνε τιμημένο καὶ ἅγιο. Σημαίνει τὴ φωτιά. «Πῦρ ἦλıον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ τί θέλω εἰ ἤδη ἀνήφθη!», εἶπε ὁ Κύριος (Λουκ. 12,49). Φωτιὰ ἦρθα νὰ βάλω πάνω στὴ γῆ, ἐπανάστασι ἦρθα νὰ σηκώσω· ἐπανάστασι ὄχι μὲ ὅπλα ἀλλὰ διὰ τῆς ἀγάπης, διὰ τῆς αὐταπαρνήσεως, διὰ τοῦ μαρτυρίου, διὰ τοῦ αἴματος τῆς θυσίας. Ἦρθε ὁ Χριστὸς ν᾿ ἀνατρέψῃ τὶς πυραμίδες τοῦ Χέοπος καὶ νὰ δημιουργήσῃ ἕνα νέο κόσμο «ἀγγελικὰ πλασμένο». Ὦ Χριστέ, φωτιὰ ἀνάβεις στὴν καρδιά! Αὐτὴ τὴ φωτιά, ποὺ εἶχε ὁ ἅγιος Λαυρέντιος, νὰ ἔχουμε, ἀγαπητοί μου, στὴν καρδιά μας. Ὄχι κρύοι, ὄχι χλιαροί· θὰ μᾶς ἐμέσῃ ὁ Κύριος (βλ. Ἀπ. 3,16). Θερμοί, ζεστοί, ὅπως ἡ φωτιὰ καὶ ἡ λάβα. Ἡφαίστειο ἀγάπης πρέπει νὰ εἶνε ἡ ψυχή μας. Ἡ δὲ

Ο μητροπ. Σύρου και οι Άγιοι Δέκα Μάρτυρες.

 

Στίς 9 Αὐγούστου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὴν μνήμη τῶν ἁγίων δέκα μαρτύρων τῶν διὰ τὴν εἰκόνα τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὴν ἐν τῇ Χαλκῇ Πύλῃ, ἀθλησάντων. Αὐτοὶ οἱ ἅγιοι ἔζησαν κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ Λέοντος τοῦ Ἰσαύρου τοῦ εἰκονομάχου. Ἦταν δὲ τόση ἡ μανία τοῦ αὐτοκράτορα κατὰ τῶν ἁγίων εἰκόνων, ποὺ τὶς ἔκαιε.

Τὴν περίοδο ἐκείνη Πατριάρχης ἦταν ὁ ἅγιος Γερμανός, ὁ ὁποῖος δοκίμασε πολλὲς θλίψεις καὶ κακοπάθειες ἀπὸ τὸν αἱρετικὸ αὐτοκράτορα, διότι τὸν ἤλεγχε ὡς ἀσεβῆ καὶ παράνομο. Ἐπειδὴ ἐπεχείρησαν ὁ Λέοντας μὲ τοὺς ἀκολούθους του νὰ κρημνίσουν τὴν σεβάσμια εἰκόνα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὴν προσκυνουμένη ἐπάνω στὴν Χαλκῆ Πύλη, οἱ γενναῖοι ἀθλητὲς τοῦ Κυρίου ὠθούμενοι ἀπὸ θεῖο ζῆλο κατεκρήμνισαν τὸν Σπαθάριο τοῦ αὐτοκράτορα, ὁ ὁποῖος ἦταν ἕτοιμος νὰ κρημνίση τὴν σεβάσμια εἰκόνα καὶ τὸν θανάτωσαν.

Τὸν δὲ αὐτοκράτορα τὸν καταριόντουσαν καὶ τὸν ἀναθεμάτιζαν. Τότε ὁ αὐτοκράτορας πρόσταξε νὰ ἀποκεφαλίσουν ὅλο τὸ πλῆθος τῶν ἀνθρώπων, ποὺ ἦσαν παρόντες στὴν θανάτωση τοῦ Σπαθαρίου. Τούς δὲ ἐννέα αὐτοὺς μοναχοὺς διέταξε νὰ τοὺς δείρουν μὲ ραβδιὰ καὶ κατόπιν νὰ τοὺς βάλλουν φυλακή.

Καθημερινὰ ἐπὶ ὀκτὼ μῆνες τοὺς κτυποῦσαν μὲ πεντακόσιους ραβδισμούς. Ὅταν ἀπέκαμναν, ὁ δυσσεβὴς αὐτοκράτορας διέταξε νὰ κατακαύσουν τὰ πρόσωπά των μὲ πυρακτωμένες σοῦβλες καὶ στὸ τέλος νὰ τοὺς ἀποκεφαλίσουν μαζὶ μὲ τὴν ἁγία Μαρία τὴν Πατρικία. Ἦταν δὲ τόση ἡ μανία τοῦ Λέοντα, ποὺ διέταξε τὰ ἱ. λείψανα τῶν μαρτύρων νὰ ριχτοῦν στὴν θάλασσα. Ἔτσι οἱ ἀοίδιμοι μάρτυρες τοῦ Κυρίου ἔλαβαν τὸν στέφανο τοῦ μαρτυρίου.

(«Ὀρθόδοξος Τύπος», φύλ. 1987, 9/8/2013)

Τὸ παραπάνω περιστατικὸ ἔγινε κατὰ τὴν ἔναρξη τῆς Εἰκονομαχίας. Στὶς προθέσεις τῶν Εἰκονομάχων δὲν ἦταν ἡ προσβολὴ τοῦ χριστολογικοῦ δόγματος. Οἱ Πατέρες ὅμως συνειδητοποίησαν τὶς δογματικὲς παραμέτρους τῆς καταργήσεως τῶν εἰκόνων, γι’ αὐτὸ καὶ ἀντιτάχθηκαν σθεναρά.

Οἱ Ἅγιοι «Δέκα Μάρτυρες ἐν τῇ Χαλκῇ Πύλῃ», λοιπόν, λίγα χρόνια μετὰ τὶς Εἰκονομαχικὲς ἐνέργειες τοῦ Λέοντος Ἰσαύρου Γ΄, πρὶν ἀκόμα συγκροτηθεῖ σὲ «θεολογικὸ» σύστημα ἡ Εἰκονομαχία, πρὶν καταπολεμηθεῖ μὲ συστηματικὸ ἀντιαιρετικὸ λόγο καὶ πρὶν καταδικασθεῖ ἡ Εἰκονομαχία ἀπὸ τὴν Ζ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ὅπως εἴδαμε, ἀντέδρασαν δυναμικά. Ὅταν ὁ Σπαθάριος τοῦ αὐτοκράτορα ἦταν ἕτοιμος νὰ κρημνίσει τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, τὸν κατακρήμνισαν μὲ ἀποτέλεσμα νὰ πεθάνει. Δηλαδή, οἱ Ἅγιοι "Δέκα Μάρτυρες" ἁγιοποιήθηκαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, παρόλο ποὺ συνήργησαν στὸν νὰ θανατωθεῖ ἕνας ἄνθρωπος!

Χθὲς μάθαμε τὴν διαμαρτυρία καὶ Ἀποτείχιση ἑνὸς Ἱερομονάχου ἀπὸ τὸν Ἐπίσκοπό του, ὄχι γιατὶ γκρέμισε κάποια εἰκόνα ὁ Επίσκοπος, ἀλλά γιατὶ ἐπὶ χρόνια ὁ Μητροπολίτης Δωρόθεος Πολυκανδριώτης (πάλαι ποτὲ πολυπράγμων Πρόεδρος φοιτητῶν στὴν θεολογικὴ Σχολὴ Ἀθηνῶν) γκρεμίζει, κατεδαφίζει, ὄχι κάποια εἰκόνα, ἀλλὰ τὴν ἴδια τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, μὲ ὅλες τὶς Εἰκόνες της, μὲ ὅλους τοὺς Ἁγίους της.
Γκρεμίζει καὶ τὴν Κυρία Θεοτόκο, τῆς ὁποίας ἡ θαυματουργὸς Εἰκόνα φυλάσσεται στὸ νησὶ τῆς μητροπολιτικῆς του περιφέρειας καὶ τὴν ὁποία «τιμᾶ» φολκλορικά!
Γκρεμίζει καὶ τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως ποὺ ὁμιλεῖ γιὰ Μία Ἐκκλησία καὶ ἕνα Βάπτισμα, ἀφοῦ ὁ κ. Δωρόθεος ἀποδέχεται ἐκκλησιαστικότητα καὶ μυστήρια στοὺς αἱρετικοὺς Παπικούς, πραγματοποιώντας ἀσεβεῖς συμπροσευχὲς μαζί τους.

Γκρεμίζει στὶς συνειδήσεις τῶν πιστῶν τὴν τεράστια διαφορὰ ποὺ ὑπάρχει ἀνάμεσα στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ τὸ αἱρετικὸ Βατικανό, διὰ τῆς συμπορεύσεως σὲ ἐκκλησιαστικὲς καὶ κοσμικὲς δραστηριότητες μὲ τοὺς παπικοὺς ἐπισκόπους. Καὶ ἐὰν "ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται", πόσο μᾶλλον, ὅταν κανεὶς εἶναι ἀνεβασμένος στὴ πανύψηλη σκάλα τῆς ἐκκοσμικεύσεως καὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!

Καὶ ὅ,τι κάνει, τὸ κάνει συνειδητά, ἀφοῦ ἡ αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ δὲν εἶναι (ὅπως τότε ἡ Εἰκονομαχία) χθεσινή, ἀλλὰ αἵρεση δεκαετιῶν. Καὶ δὲν εἶναι μιὰ αἵρεση ἁπλῆ καὶ νεοφανής (ὅπως ἡ Εἰκονομαχία), ἀλλὰ πανάρχαια καὶ πολυκέφαλος, κυριολεκτικὰ Παναίρεση!

Αὐτός, λοιπόν, ὁ κατεδαφιστὴς Ἐπίσκοπος Δωρόθεος Πολυκανδριώτης, μάθαμε χθές, ὅτι  ἀπείλησε μὲ καθαίρεση τὸν Ἀρχιμανδρίτη π. Εὐθύμιο, ἐπειδὴ ἐφάρμοσε τὸν Ἱερὸ Κανόνα! Δὲν βγῆκε νὰ ἀναιρέσει τὶς κατηγορίες, πάνω στὶς ὁποῖες στηρίχτηκε ὁ π. Εὐθύμιος Χαραλαμπίδης, δὲν τὸν κάλεσε νὰ συζητήσουν καί, φυσικά, δὲν παραδέχτηκε τὶς ἐκκλησιαστικὲς παρανομίες του, δὲν δήλωσε ὅτι πιστεύει ὅ,τι καὶ ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία: Δηλ., ὅτι ὁ Παπισμὸς εἶναι αἵρεση, οἱ Παπικοὶ δὲν ἔχουν μυστήρια. Ἀλλά, ὡς «μισθωτὸς ποιμήν» (ὅπως κάνει κάθε ψευδοποιμένας), ἄρχισε τὶς ἀπειλές, προσθέτοντας στὶς κακόδοξες θέσεις καὶ ἐνέργειές του καὶ τὴν ἀδικία.

Κουράγιο π. Εὐθύμιε. Στάσου ἀνδρεῖος. Ἐξάλλου γνωρίζεις τὸν ἁγιοπατερικὸ λόγο:

«ὅπου διωγμὸς καὶ θλίψις, ἐκεῖ παρευρίσκεται καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα».

Π.Σ.

Αν ο Σύρου καθαιρέσει τον Αποτειχισθέντα Ιερομόναχο!

Θυμίζουμε τί γράφει περὶ Ἀποτειχίσεως ὁ π. Ἐπιφάνιος:

 Ἡ ἀποτείχιση εἶναι, «κανονικὸν δικαίωμα... Ἄν τις, χρησιμοποιῶν τὸ δικαίωμα αὐτοῦ, παύσῃ τὸ μνημόσυνον,  καλῶς ποιεῖ! (Τὰ Δύο Ἄκρα, σελ. 90).

«Ἂν δὲ ἡ συνείδησίς τινος δὲν ἀνέχηται νὰ μνημονεύῃ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἔχει τὸ δικαίωμα, προβαίνων ἔτι περαιτέρω, νὰ παύσῃ τὸ μνημόσυνον του, συμφώνως τῶ ΙΕ΄ Κανόνι τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Τοῦτο ὅμως εἶνε τὸ ἔσχατον βῆμα, εἰς ὃ δύναται νὰ προχωρήσῃ, ἂν θέλῃ νὰ μὴ εὑρεθῆ εἰς σχίσματα καὶ εἰς ἀνταρσίας" (στὸ ἴδιο, σελ. 89).

 «Ὁ παύων τὸ μνημόσυνον τοῦ οἰκείου Ἐπισκόπου Κληρικός, ἀρκεῖται εἰς τοῦτο, ἀποφεύγει νὰ μνημονεύει ἑτέρου καὶ ἀναμένει ἐν ἠρεμίᾳ συνειδήσεως τὴν κρίσιν τῆς Συνόδου» (στὸ ἴδιο, σελ. 76. Ἡ ἀραίωση τῶν γραμμάτων τοῦ π. Ἐπιφανίου).

Ἐρωτοῦμε: Ἄν –ὅπως ἀκούστηκε– ὁ Μητροπολίτης Σύρου κινήσει τὴν διαδικασία καθαίρεσης τοῦ ἀποτειχισθέντος Ἱερομονάχου, ὅπως κάνουν οἱ Οἰκουμενιστὲς Ἐπίσκοποι, θὰ συμφωνήσουν μαζί του;

Τὴν ἴδια ἐρώτηση ἀπευθύνουμε καὶ πρὸς τοὺς ἀντι-Οἰκουμενιστὲς Πατέρες καὶ περιμένουμε τὶς ἀπαντήσεις τους.

Καὶ τέλος· τὰ ἐκκλησιαστικὰ ἱστολόγια, ποὺ συνεχῶς δημοσιεύουν τὶς προκλητικὲς ἐνέργειες τῶν Οἰκουμενιστῶν καὶ τῶν Παπικῶν, μαζὶ μὲ ἄλλες ἀνούσιες εἰδήσεις, αὐτὴν τὴν προβλεπόμενη ἀπὸ τὴν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καὶ Ἱεροὺς Κανόνες ἐκκλησιαστικὴ ἐνέργεια, γιατί τὴν ἔθαψαν;

Ιερομόναχος διέκοψε το Μνημόσυνο του Μητροπολίτη Σύρου!

Ἐν Ἄνδρῳ

καὶ ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ

Ἁγίου Νικολάου

Ἰούλιος 2014

        Σεβασμιώτατε,

Μετὰ λύπης ἐπληροφορήθην καὶ εἶδον στὸ ντοκουμέντο-video τὴν συμμετοχή σας στὴν χειροτονία τοῦ αἱρετικοῦ παπικοῦ Πέτρου Στεφάνου τὴν 2αν Ἰουλίου τοῦ 2004 εἰς τὴν Σύρον, ἐν τῇ ὁποίᾳ ἐκφωνήσατε ἐπαίσχυντον καὶ ἀντορθόδοξον λόγον.

Μεταξὺ ἄλλων ἀναφέρατε ὅτι συμμετείχατε ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Σύρου. Εἰλικρινῶς δὲν γνωρίζομε ποῖος σᾶς ἔδωσε αὐτὸ τὸ δικαίωμα νὰ μᾶς ἐκπροσωπεῖτε σὲ χειροτονίες αἱρετικῶν καὶ μάλιστα τῶν μεγαλύτερων καὶ χειρότερων ἀνὰ τοὺς αἰῶνας, τῶν προξενησάντων δὲ τὸ μεγαλύτερο κακὸ εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν.

Ἡ ὅλη προσφώνησίς σας ἦτο ὡς νὰ ἀπευθύνετο εἰς ὀρθόδοξο καὶ ὄχι εἰς αἱρετικὸ ἐπίσκοπο, δι’ αὐτὸ τὸν συνεχάρητε, τὸν ὀνομάσατε ἀδελφό σας, συνοδοιπόρο, τοῦ προσφέρατε ἀρχιερατικὴ μίτρα κι ἀναφωνήσατε πρὸς τιμήν του τὸ «Ἄξιος»!

Ἐπ’ ἀφορμῇ τῶν γεγονότων τούτων θεωροῦμεν ὅτι τόσον τὸ περιεχόμενον τοῦ ὡς ἄνω λόγου ὅσον καὶ μόνον ἡ παρουσία σας ἐκεῖ, πλήττουν τὸ καθαρὸν καὶ ὀρθόδοξον φρόνημα τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας μας καὶ ἐπὶ πλέον θέτουν σὲ κίνδυνο τὴν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν μας, καθὼς ἐδιδάχθημεν ἀπὸ τὸ Ἱερὸν Πηδάλιον, τοὺς ἱεροὺς καὶ ἀποστολικοὺς Κανόνας, τοὺς Ἁγίους Θεοφόρους Πατέρας ἡμῶν καὶ τὸν Ὁσιώτατον Γέροντά μου, καθ’ ὅσον μὲ τὴν ὅλη στάση καὶ συμπεριφορά σας ἀναγνωρίζετε τοὺς Παπικοὺς ὡς Ὀρθοδόξους καὶ συμποιμαίνετε μετ’ αὐτῶν τὴν "Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ". Ὡς ἐκ τούτου μεταθέσατε τὸν ἑαυτό σας ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξο παράταξη τοῦ Κυρίου εἰς χῶρον τῶν αἱρετικῶν.

Δι’ αὐτὸ ἔχει ἀπόλυτον ἐφαρμογὴν εἰς ὑμᾶς ὁ λόγος τοῦ Χρυσορρήμονος πατρὸς ἡμῶν «ὁ τοῖς ἐχθροῖς τοῦ βασιλέως συμφιλιάζων, οὐ δύναται τοῦ βασιλέως φίλος εἶναι, ἀλλ’ οὐδὲ ζωῆς ἀξιοῦται, ἀλλὰ σὺν τοῖς ἐχθροῖς ἀπολεῖται». Ἐσεῖς βεβαίως ὑπερβήκατε πολὺ τὸ νὰ συμφιλιάζετε ἁπλῶς καὶ μόνον μετὰ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Βασιλέως Χριστοῦ, ἐφ’ ὅσον προβήκατε καὶ εἰς τὴν ἀναγνώρισή των ὡς ἐπισκόπων, ὡς ἀδελφὴ Ἐκκλησία καὶ ἀναφωνήσατε καὶ τὸ «Ἄξιος».

Οὕτως φρονοῦμε ἀπόλυτα ὅτι ζοῦμε σὲ κοσμογονικούς, προδοτικοὺς καὶ ἐσχάτους καιρούς, κατὰ τοὺς ὁποίους ἀναδεικνύονται ἁλωτικὰ σχέδια τῶν Ἑβραίων Σιωνιστῶν καὶ τῆς μασωνίας εἰς βάρος τῆς Ἁγίας καὶ ἀμωμήτου ὀρθοδόξου ἡμῶν Πίστεως καὶ μετὰ μεγίστης λύπης μου, ἡ προδοσία καὶ τὰ σκάνδαλα προέρχονται κυρίως ἀπὸ "ὀρθοδόξους"–λατινόφρονας ἐπισκόπους.

Ἔντιμον εἶναι καὶ πρέπον νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, διὰ τοὺς προαναφερθέντας λόγους, ὅτι ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς παύω τὸ μνημόσυνον τοῦ ὀνόματός σας, ἄχρι καιροῦ, ἐφαρμόζοντας τὸν ΙΕ΄ Ἱερὸν Κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου καὶ τὸν ΛΑ΄ τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων καθὼς καὶ ὅλη τὴν ἁγιοπνευματικὴ διδασκαλία, ἡ ὁποία προτρέπει τὴν ἄμεσο ἐκκλησιαστικὴ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς ποιμένας. Θεωρῶ ὅτι μὲ τὴν ὅλη στάση σας ἀκολουθεῖτε τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ ὁποία συμπλέει ἄριστα μὲ ὅλα τὰ συστήματα τῆς Ν. Ἐποχῆς καὶ τῆς Παγκοσμιοποιήσεως, ἀμνηστεύει δὲ ὅλες τὶς αἱρέσεις καὶ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ τοὺς ἐξισώνει μὲ τὴν Ὀρθοδοξία.

Ἀπαιτεῖται λοιπὸν μεγάλη προσοχὴ καὶ ἐγρήγορση ἀπὸ ὅλους μας. Κλῆρο καὶ λαό. Εἰς τὰ θέματα τῆς Πίστεως, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνεται ὁποιαδήποτε ὑποχώρησις ἢ συμβιβασμός. Νὰ μὴν παρεκκλίνουμε ἔστω καὶ κατὰ τὸ ἐλάχιστο ἀπὸ τῆς χρυσῆς τῶν Πατέρων γραμμῆς, ὁμοφώνως βοώντων: «Οὐ χωρεῖ συγκατάβασις εἰς τὰ τῆς Πίστεως».
     Γι’ αὐτὸ καὶ εἶναι φανερὸ τὸ χρέος μας. Στὴν περίοδο αὐτή, νὰ μείνουμε πιστοὶ στὴν Ἁγία Ὀρθοδοξία μας. Νὰ μὴν ἐπηρεαζόμαστε ἀπὸ τὶς ἐντυπωσιακὲς ἐκδηλώσεις. Ἐν ὅσῳ οἱ ἑτερόδοξοι δὲν ἀπαρνοῦνται τὶς πλάνες τους, καμμία ἀπολύτως ἐκκλησιαστικὴ ἐπικοινωνία ἢ συνεργασία δὲν μποροῦμε νὰ ἔχουμε μετ’ αὐτῶν.

Ἡ προτροπὴ τοῦ Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ νὰ φεύγουμε μακριὰ ἀπὸ τοὺς προδότες τῆς Πίστεως, ὅπως φεύγουμε μακριὰ ἀπὸ τὰ φίδια, εἶναι περισσότερο ἀπὸ ὁποτεδήποτε ἄλλοτε ἐπίκαιρη: «Φευκτέον αὐτοὺς ὡς φεύγει τις ἀπὸ ὄφεως»  καὶ  «Ἅπαντες οἱ τῆς Ἐκκλησίας διδάσκαλοι, πᾶσαι αἱ σύνοδοι καὶ πᾶσαι αἱ θεῖαι γραφαὶ φεύγειν τοὺς ἑτερόφρονας παραινοῦσι καὶ τῆς αὐτῶν κοινωνίας διΐστασθαι» (Τὰ εὑρισκόμενα ἅπαντα, Τόμ. Α΄. σελ. 424).

Διατελῶν εὐχόμενος ὅπως ἡ Χάρις τοῦ Παναγίου Πνεύματος ὁδηγήσῃ ὑμᾶς εἰς ὁδὸν μετανοίας καὶ σωτηρίας, ἐπιστρέψῃ δὲ εἰς τὴν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν.

† Ἀρχιμανδρίτης Εὐθύμιος Χαραλαμπίδης