ΕΜΜΕΣΩΣ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ, αλλά ΕΜΜΕΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΧΑΡΤΟΠΟΛΕΜΙΚΗ ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΟΥΣ!

Μέχρι τώρα, ὁ κ. Τελεβάντος καὶ οἱ σύμμαχοί του, ἔχει (γιὰ νὰ χρησιμοποιήσουμε μιὰ λαϊκὴ ἔκφραση) κυριολεκτικὰ «λυσσάξει», ὄχι ἐναντίον τοῦ Πατριάρχη καὶ τῶν παναιρετικῶν Οἰκουμενιστῶν (μὲ αὐτοὺς κοινωνεῖ ἀνετότατα), ὅσο ἐναντίον ἐκείνων ποὺ ἀπομακρύνθηκαν ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ἐπειδὴ δὲν ἐφάρμοσαν τὴν συμβουλή-διαταγή του περὶ  μὴ ἀποτειχίσεως.

Καὶ ἐνῶ θεωρεῖ ὅτι οἱ Οἰκουμενιστὲς πρέπει νὰ κριθοῦν ἀπὸ Σύνοδο γιὰ να θεωροῦνται αἱρετικοί, γιὰ τοὺς ἀποτειχισμένους ἔχει ἄλλα κριτήρια (γι' αὐτοὺς δὲν χρειάζεται ἀπόφαση Συνόδου! Φτάνει ἡ δική του γνώμη!). Διότι, κατ' αὐτόν, ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ἀποτειχίστηκαν, εἶναι –ἀποφαίνεται αὐτὸς καὶ ἡ παρέα του– ἐκτὸς Ἐκκλησίας, χωρὶς ἀπόφαση Συνόδου, παρότι οἱ ἀποτειχισμένοι ἀποδέχονται κατὰ πάντα τὴν Πίστη τῆς Ἐκκλησίας καί (παρὰ τὶς ἀτέλειές τους) ἐφαρμόζουν ὡς μέλη τῆς Ἐκκλησίας τὴν ἐκκλησιαστικὴ …Παράδοση περὶ ἀπομακρύνσεως ἐκ τῶν αἱρετικῶν, κατοχυρωμένη καὶ μὲ Ἱ. Κανόνες!

Ἐπανέλαβε ὁ κ. Τελεβάντος πολλὲς φορὲς τὴν θέση (χωρὶς οὐδέποτε νὰ αἰσθανθεῖ τὴν ἀνάγκη τῆς συγγνώμης) ὅτι σήμερα μὲ τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, τὰ πράγματα εἶναι πολὺ καλύτερα ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ …Ἀθηναγόρα καὶ τῶν ἀνοιγμάτων ποὺ ἐκεῖνος ἔκανε!!!

Ἔπαψε νὰ ἀποκαλεῖ αἱρετικὲς τὶς ἐνέργειες τῶν Οἰκουμενιστῶν τοῦ Φαναρίου! Τὶς ἀποκαλεῖ ἁπλὰ ἀσχήμιες, γιατί, ἂν τὶς ἀποκαλοῦσε αἱρετικὲς ἐνέργειες καὶ πράξεις (ὅπως καὶ εἶναι), θὰ εἶχε πρόβλημα, ἀφοῦ ἔπρεπε νὰ ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ αὐτούς, ἐνῶ αὐτὸς πεισμόνως κοινωνεῖ μὲ ἐκείνους ποὺ τὶς διαπράττουν.

Ἔφτασε στὸ σημεῖο πολλάκις νὰ ψευσθεῖ, νὰ διαστρέψει ἢ νὰ ἀποσιωπήσει καὶ τὸ συμπέρασμα ποὺ διατύπωσε ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος ὅτι, ὅποιος ἀποτειχίζεται γιὰ θέματα Πίστεως κάνει πολὺ καλά, ἀρκεῖ νὰ μὴν προχωρήσει σὲ δημιουργία ἄλλης Ἐκκλησίας, ὅπως ἔκαναν οἱ Παλαιοημερολογῖτες.

Ἔλεγε ὁ π. Ἐπιφάνιος:

Ἂν δὲ ἡ συνείδησίς τινος δὲν ἀνέχηται νὰ μνημονεύῃ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἔχει τὸ δικαίωμα, προβαίνων ἔτι περαιτέρω, νὰ παύσῃ τὸ μνημόσυνον του, συμφώνως τῶ ΙΕ΄ Κανόνι τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Τοῦτο ὅμως εἶνε τὸ ἔσχατον βῆμα, εἰς ὃ δύναται νὰ προχωρήσῃ, ἂν θέλῃ νὰ μὴ εὑρεθῆ εἰς σχίσματα καὶ εἰς ἀνταρσίας" (σελ. 89).

 Ἡ ἀποτείχιση εἶναι, «κανονικὸν δικαίωμα... Ἄν τις, χρησιμοποιῶν τὸ δικαίωμα αὐτοῦ, παύσῃ τὸ μνημόσυνον, καλῶς ποιεῖ! (Τὰ Δύο Ἄκρα, σελ. 90) (ἐδῶ).

Κι ὅλα αὐτὰ κι ἄλλα πολλά, γιὰ νὰ ἀποτρέψει τὴν ἐκκλησιαστικὴ πράξη (Ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὴν Π. Διαθήκη μέχρι τὴν Καινὴ καὶ τὴν Πατερικὴ Παράδοση) τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς ("Ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν...").

Τοῦ ἐπισημάναμε πολλὲς φορὲς ὅτι ἡ ἐμπειρία τῶν Ἁγίων καὶ ἡ διδασκαλία τῶν Πατέρων (κι ὄχι ἡ δική μας) ἦταν πώς, ἡ κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς, συνεπάγεται τὴν ψυχικὴ μόλυνση τῶν Ὀρθοδόξων, ἄμβλυνση καὶ ἀλλοίωση τοῦ φρονήματός τους· ὅτι ὁ συμφυρμὸς μαζί τους ἀποτελεῖ καὶ προδοσία τῆς Πίστεως, ἐγκληματικὴ δὲ ἐνέργεια γιὰ τὶς ψυχὲς τῶν ἀγνοούντων ἢ ἀδιαφόρων Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι βλέποντες αὐτὸν τὸν συμφυρμὸ Ὀρθοδόξων καὶ Οἰκουμενιστῶν, ἐμπιστεύονται τὴν ψυχή τους ἀδιακρίτως στοὺς αἱρετικούς.

Τίποτα ἀπὸ αὐτὰ δὲν συγκινεῖ τὸν κ. Τελεβάντο καὶ συνεχίζει τὸ ἔργο του, παρότι καὶ ἐκ τῶν γραπτῶν του ἀποδεικνύεται τὸ λάθος τῶν Ὀρθοδόξων, ἀφοῦ πλέον ὁ χαρτοπόλεμος ποὺ μονοδιάστατα διεξάγουν εἶναι ἄκρως ἀναποτελεσματικός. Ἕνας τέτοιος χαρτοπόλεμος, βέβαια, δὲν ἀνησυχεῖ, οὔτε σταματᾶ, οὔτε ἀνατρέπει τὰ χρονοδιαγράμματα τῶν Οἰκουμενιστῶν (παρότι ὡς ἀνατροπὴ τῶν κακοδοξιῶν τους εἶναι ἀναγκαιότατος).

Καὶ ποιός εἶναι ὁ ρόλος τῶν πιστῶν, κατὰ τὸν κ. Τελεβάντο; Ἁπλῶς «οι παραδοσιακοί πιστοί», ὅπως γράφει σήμερα, «θα παρακολουθούν με πολύ άλγος ψυχής» τὰ γενόμενα! Δηλαδή, θέλει τοὺς πιστοὺς ἁπλοὺς παρατηρητὲς τῶν ἐξελίξεων καὶ ἀναποτελεσματικοὺς χαρτοπολεμιστές!

Αὐτὸν λοιπόν, τὸν παθητικὸ ρόλο -διδάσκει- ὅτι ἁρμόζει στοὺς πιστούς! Καὶ διδάσκει, ἐπίσης, ὅτι προϋπόθεση ἀπομακρύνσεως (ἀποτειχίσεως) ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές (ὅπως ἰσχυρίζεται ἰδιογνώμως καὶ ἀντιθέτως μὲ τὴν Ἁγιοπατερικὴ Παράδοση ὁ κ. Τελεβάντος) εἶναι νὰ ἀρχίσουν τὸν ἀγώνα οἱ «στρατηγοὶ» καὶ μετὰ νὰ ἀκολουθήσουν οἱ πιστοί· ἂν δὲν προχωρήσουν οἱ στρατηγοί (ὅπως ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης, ὁ μητρ. Πειραιῶς Σεραφεὶμ κ.λπ., ποὺ ὁ κ. Τελεβάντος τοὺς ἐξελάμβανε ὡς «στρατηγοὺς» τοῦ ἀγώνα)  οἱ πιστοὶ εἶναι καταδικασμένοι νὰ ἀλλοιωθοῦν στὴ συνείδηση καὶ νὰ ὑποταγοῦν στὴν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! (Καὶ τὸ σχιζοφρενικό: ἡ ἐπένδυση στοὺς "στρατηγούς" του, δὲν τὸν ἀπέτρεψε, ὥστε -μὲ τὰ γραπτά του- πολλὲς φορὲς νὰ τοὺς ἐξευτελίζει ὕπουλα καὶ χαιρέκακα, ἐπειδὴ δὲν ἀνταποκρίνονταν στὶς προσδοκίες τους καὶ στὶς υἱικὲς πρὸς αὐτοὺς συμβουλές του).

Δὲν δύναται νὰ ἀντιληφθεῖ τὴν ὁλοφάνερη καὶ φοβερὴ πραγματικότητα, ὅτι κάτω ἀπ’ αὐτὲς τὶς συνθῆκες τοῦ χαρτοπολέμου, ὅταν θὰ δώσουν τὸ σύνθημα οἱ στρατηγοὶ γιὰ τὴν μάχη (ἂν τὸ δώσουν ποτέ), ἐλάχιστοι θὰ εἶναι οἱ πολεμιστές, ἀφοῦ σύμφωνα μὲ τὴν διαπίστωση-διατύπωση πρὶν ἀπὸ χρόνια ἑνὸς ἐκ τῶν προτεινόμενων «στρατηγῶν» (τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση), ὁ Οἰκουμενιστικὸς ἰὸς ναρκώνει τὰ ὀρθόδοξα αἰσθητήρια τῶν πιστῶν καὶ παραλύει τὶς ἀντιδράσεις!

Δημοσιεύουμε δύο σημερινὲς ἀναρτήσεις τοῦ ἱστολογίου του, ἀπὸ τὶς ὁποῖες καταφαίνεται ἡ ἀλήθεια τῶν πραγμάτων ποὺ δὲν θέλει νὰ δεῖ:

ΠΟΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ

ΤΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ

ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΚΥΡΙΛΛΟΥ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς προφήτης για να προφητεύσει τη συνέχεια της συνάντησης του Πάπα Φραγκίσκου με τον Πατριάρχη Κύριλλο. Τώρα ο Πατριάρχης Κύριλλος θα ακολουθήσει τα χνάρια του Πατριάρχη Βαρθολομαίου και θα συναντάται με διάφορες ευκαιρίες τακτικά με τον Πάπα. 

Έτσι τελικά ο μόνος πραγματικά κερδισμένος θα είναι ο Πάπας και ο μόνος σίγουρος χαμένος οι ορθόδοξοι πιστοί των οποίων θα αμβλύνεται το ορθόδοξο κριτήριο με τις οικουμενιστικές ασχημίες που θα πραγματοποιούνται. 

Απομένει να δούμε αν ο Πατριάρχης Κύριλλος θα πάει στο Βατικανό ή και αν θα προσκληθεί ο Πάπας να επισκεφθεί τη Ρωσία. 

Από τούδε και στο εξής ουδείς φυσικά θα εκπλαγεί από μια τέτοια πρόσκληση αφού ο Πρόεδρος Πούτιν και ο Σεβ. Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας επισκέφθησαν κατ’ επανάληψη τον Πάπα Φραγκίσκο και τον Πάπα Βενέδικτο στο Βατικανό, όπως είχε κάνει κατ' επανάληψη με προηγούμενους Πάπες και ο Πατριάρχης Κύριλλος πριν εκλεγεί Πατριάρχης. 

Οι παραδοσιακοί πιστοί θα παρακολουθούν με πολύ άλγος ψυχής τους Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως και Ρωσίας να αμιλλώνται σε οικουμενιστικές ασχημίες με τον Πάπα, ενώ παράλληλα θα αμβλύνεται το ορθόδοξο κριτήριο των εκκοσμικευμένων πιστών.

Ο λαϊκός Οικουμενισμός είναι ο μέγας κερδισμένος από τη συνάντηση Πάπα Φραγκίσκου και Πατριάρχη Κύριλλου.

Ο π. ΠΕΤΡΟΣ ΧΙΡΣ ΑΝΑΛΥΕΙ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΗΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

O διακεκριμένος θεολόγος π. Peter Heers συμπεριλαμβάνει το ακόλουθο διεισδυτικό σχόλιο στο λογαριασμό του στο Facebook: 

“Most observers of the meeting in Cuba will focus on political, moral or other such secondary issues (Τὸ ὑπόλοιπο γιὰ τοὺς ἀγγλομαθεῖς ἐδῶ)

Η διεισδυτική θεολογική ματιά του αιδεσ. π. Πέτρου Χιρς αποκαλύπτει αυτό που πολλοί θέλουν να ξεχάσουμε. Πέραν των παγνιδιών εξουσίας και κύρους, πέραν της αντιπαλότητας των Θρόνων Κωνσταντινουπόλεως και Μόσχας, πέραν των πολιτικών σκοπιμοτήτων που παρεισέφρησαν στη Διακήρυξη που υπέγραψαν ο Πάπας Φραγκίσκος και ο Πατριάρχης Κύριλλος τους ορθόδοξους χριστιανούς ενδιαφέρει το διάτρητο θεολογικά κείμενο της Διακήρυξης που απηχεί την προδοτική για την Ορθοδοξία Συμφωνία του Μπαλαμάντ και τη Β΄ Βατικάνεια Σύνοδο.

Επομένως δεν είναι απλά επικοινωνιακού περιεχομένου η συνάντηση και η Διακήρυξη του Πάπα Φραγκίσκου και του Πατριάρχη Κύριλλου αλλά μια βαθύτατα οικουμενιστική συνάντηση που προσφέρει πικρούς καρπούς από το δέντρο που ανθοβόλησε το 1964 με τη συνάντηση του Πατριάρχη Αθηναγόρα και του Πάπα Παύλου Στ΄.

Γι' αυτούς που ακόμα ...δεν εξαπατήθηκαν!

Ἔχουμε τὴν τάση νὰ πιστεύουμε αὐτούς ποὺ δὲν γνωρίζουμε, γιατί δὲν μᾶς ἔχουν ποτέ ἐξαπατήσει.

Σ. Τζόνσον

Πηγή

Αγωνιζόμενοι κατά του Οικουμενισμού, δεν ξεχνάμε και τους Μάρτυρες του Ιεχωβά!

ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ

 Με επιστολές προς τους Ορθόδοξους (κυρίως) προσπαθούν να προσηλυτίσουν.

Προς

Το ευσεβές πλήρωμα

της Ιεράς Μητροπόλεως Πέτρας και Χερρονήσου 

Η Ιερά Μητρόπολις Πέτρας και Χερρονήσου με αυτή την ανακοίνωσή της απευθύνεται σε κάθε χριστιανό και σε κάθε καλοπροαίρετο άνθρωπο και εφιστά την προσοχή τους, ώστε να μην εξαπατηθούν από αυτήν την παραπλανητική επιστολή, η οποία διανέμεται στις οικίες των κατοίκων της Νεαπόλεως, του Αγίου Νικολάου και αλλού. 

Οι χιλιαστές (μάρτυρες του Ιεχωβά) διαδίδουν τις δοξασίες τους με έντυπα. Εκμεταλλευόμενοι τη σύγχρονη, πολυεπίπεδη κρίση που έχει ενσκήψει τα τελευταία χρόνια στην Πατρίδα μας, επαγγέλλονται τη λύτρωση και την υλική ευημερία. Ιδιαιτέρως εκμεταλλεύονται την δυσκολία των ανθρώπων και κάνουν εντυπωσιακή φιλανθρωπία. 

Οι «Μάρτυρες του Ιεχωβά» είναι μία σύγχρονη θρησκεία, η οποία έχει τις ρίζες της στην Αμερικανική Φυλλαδική Εταιρεία ΣΚΟΠΙΑ, που έχει έδρα το Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Η θρησκεία αυτή δεν έχει καμία σχέση με τον Ιησού Χριστό. Αρνείται την Θεότητά, τον ονομάζει «κατώτερο Γιό του Ιεχωβά». Αρνείται όλη τη διδασκαλία Του. Αρνείται και πολεμά την Εκκλησία που ίδρυσε, δηλαδή την Ορθόδοξη Εκκλησία. Έχει αλλάξει το Ευαγγέλιο και το παρερμηνεύει. Έχει σκοπό θεοκρατικό, δηλαδή να καταργήσει κάθε εξουσία και θεσμό και να κυριαρχήσει σε όλο τον κόσμο, να υποδουλώσει όλη την ανθρωπότητα. 

ΠΡΟΣΟΧΗ! Ο κίνδυνος είναι μέγιστος. Η ευθύνη του καθενός είναι μεγάλη. Η αλήθεια του Χριστού είναι στην Εκκλησία, όχι στην Αμερικανική Εταιρεία, η οποία καπηλεύεται για τα συμφέροντά της το Χριστό και το Ευαγγέλιό Του (Α΄ Τιμ. 3,15 . Ρωμ. 16,17-18). 

Να μένουμε σταθερά ενωμένοι με την Ορθόδοξη Εκκλησία. Να γνωρίσουμε καλά την Πίστη της Εκκλησίας. Να την κρατούμε ακέραιη. Να τη ζούμε με συνέπεια. Έτσι θα αξιωθούμε από τον Θεάνθρωπο Σωτήρα του κόσμου Ιησού Χριστό των αγαθών της αιώνιας Βασιλείας Του. (Κολ. 2,6-7, Ιούδα 20-21, Εβρ. Α΄ 21). Ο Χριστός ίδρυσε Εκκλησία, πριν από 2000 χρόνια. Οι «μάρτυρες του Ιεχωβά» είναι μέλη Αμερικανικής Εταιρείας, που ιδρύθηκε από άνθρωπο τον 19ο αιώνα καιδεν έχει σχέση ούτ

ε με το Χριστό, ούτε με την Εκκλησία. 

Ως Ορθόδοξοι πιστοί έχουμε χρέος να αγαπάμε όλους τους ανθρώπους, επομένως και τους αιρετικούς, οι οποίοι πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ασθενείς. Να δείχνουμε έμπρακτα την αγάπη μας. Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας συμβουλεύουν να αγαπάμε τους πλανεμένους και να μισούμε την πλάνη. 

Η αγάπη μας προς τους αιρετικούς όμως δεν σημαίνει ότι μας υποχρεώνει να κάνουμε έκπτωση στην Πίστη μας, που παρέδωσε ο Κύριος «εφ άπαξ», γιατί Μόνη Αυτή είναι ο στύλος και το εδραίωμα της αληθείας (Α΄ Τιμ. 3,15). 

Διαβάστε την επίμαχη επιστολή:

πηγή

Επιστολή Πάπα προς Βαρθολομαίο: Δεν υπάρχει πλέον εμπόδιο στην ευχαριστιακή κοινωνία

Εἶναι ἀξίωμα (εἰδικὰ στὰ θέματα Πίστεως ἀποτελεῖ διδασκαλία τῶν Ἁγίων) πὼς ὅ,τι πέφτει στὴν ἀντίληψή μας καὶ εἶναι ἀντίθετο στὴν Πίστη ἢ βλάσφημο καὶ αὐτὸ δὲν τὸ ἀντικρούομε, ἀλλὰ τὸ ἀποσιωποῦμε, τότε, αὐτὸ οὐσιαστικὰ τὸ ἀποδεχόμαστε. Πόσο μάλιστα, ὅταν αὐτὸ ἐμεῖς τὸ ...φέρνουμε στὴν δημοσιότητα!!! Στὴν τελευταία περίπτωση εἶναι σὰν νὰ τὸ ἀποδεχόμαστε καὶ ἐπισήμως!

Τοῦτο ἔκανε ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος: «Ανήμερα της συνάντησης του Πάπα  με τον Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο, έδωσε στη δημοσιότητα επιστολή του ποντίφικα προς τον Οικ. Πατριάρχη, στὴν ὁποία ὁ Πάπας» μὲ βεβαιώνει, πὼς «μετά από την αποκατάσταση μιας σχέσης αγάπης δεν υπάρχει πλέον εμπόδιο στην ευχαριστιακή κοινωνία που δεν μπορεί να ξεπεραστεί μέσω της προσευχής, τον καθαρισμό της καρδιάς, του διαλόγου και την επιβεβαίωση της αλήθειας»!

Ὁ κ. Βαρθολομαῖος, λοιπόν, ΠΑΡΑΔΕΧΕΤΑΙ ἐπισήμως πὼς δὲν βλέπει ΚΑΝΕΝΑΝ  δογματικὸ  ΕΜΠΟΔΙΟ στὴν Ἕνωση τῶν «ἀδελφῶν ἐκκλησιῶν»! Ὅ,τι δηλαδὴ μᾶς χωρίζει, εἶναι διευθετήσιμο διὰ τῆς διπλωματικῆς ὁδοῦ τῶν Διαλόγων τῆς «νέας ἐκκλησίας» τῶν πονηρευομένων, καὶ τῶν βδελυκτῶν στὸ Θεὸ προσευχῶν αὐτῆς τῆς «ἐκκλησίας»!

Κατὰ τὰ ἄλλα οἱ «ἀντι-Οἰκουμενιστὲς» κι ὁ κ. Τσελεγγίδης συνεχίζουν τὶς ἐπισημάνσεις, τὶς συστάσεις καὶ τὸν χαρτοπόλεμο πρὸς ἀνθρώπους ἀδίστακτους καὶ διακηρύσσοντας ἐπίσημα τὴν ἐπιμονὴ στὶς αἱρετικές τους ἐπιλογές!

Επιστολή Πάπα προς Βαρθολομαίο:

Δεν υπάρχει πλέον εμπόδιο στην

ευχαριστιακή κοινωνία

Ανήμερα της συνάντησης του Πάπα Φραγκίσκου με τον Πατριάρχη Μόσχας και πασών των Ρωσιών Κύριλλο, το Φανάρι (άραγε τυχαία;) έδωσε στη δημοσιότητα επιστολή του ποντίφικα προς τον Οικ. Πατριάρχη από τον περασμένο Νοέμβριο με αφορμή την εορτή του Αγίου Ανδρέου.

         Σε αυτή ο Πάπας μιλώντας για αποκατάσταση της "πλήρους κοινωνίας της πίστεως, αδελφική συμφωνία και μυστηριακή ζωή που υπήρχε κατά τα πρώτα χίλια χρόνια στη ζωή της Εκκλησίας" διαπιστώνει πως:  "Μετά από την αποκατάσταση μιας σχέσης αγάπης και αδελφοσύνης, σε πνεύμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης, σεβασμού και φιλανθρωπίας, δεν υπάρχει πλέον εμπόδιο στην ευχαριστιακή κοινωνία που δεν μπορεί να ξεπεραστεί μέσω της προσευχής, τον καθαρισμό της καρδιάς, του διαλόγου και την επιβεβαίωση της αλήθειας".

        Ακολουθεί ολόκηρη η επιστολή όπως τη δημοσίευσε στα αγγλικά  ιστότοπος εδώ

        Letter of His Holiness Pope Francis

        to Ecumenical Patriarch Bartholomew

        To His Holiness Bartholomaios

        Archbishop of Constantinople

        Ecumenical Patriarch

        Your Holiness, Beloved Brother in Christ,

        A year has passed since we celebrated together, in the Patriarchal Church in the Phanar, the feast of Saint Andrew, the first-called Apostle and brother

ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ! --Πράξη με "νόημα"! Όταν οι πολιτικοί συναντώνται με τους εκκλησιαστικούς πανθρησκειαστές!

Πηγή

Τό «Ἑλληνικό» ΒΗΜΑ 

κάνει δῶρο σήμερα τό Κοράνι!!!

Μποϊκοτάρετε τήν ἐν λόγῳ φυλλάδα!

Καί σχόλιο ἀπό τό Ἱστολόγιον 

ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ 

(Φωτό) 

 

 

Ἁγία Γραφή δέν ὑπάρχει "κύριοι" τοῦ Βήματος;

Ἄντε δέν εἶσθε Ὁρθόδοξοι Χριστιανοί 

(συνειδητοί τουλάχιστον), 

εἶσθε Ἕλληνες;

Ποῦ ἀπευθύνεται ἡ φυλλάδα σας;

Στούς λαθρομετανάστες πού θά τρέξουν νά τήν ἀγοράσουν

ἤ στούς Ἕλληνες πού θέλετε νά προσηλυτίσετε

γιά νά μήν ἀντιδροῦν στά ἰσλαμικά τσουνάμια

πού ξεσηκώνουν οἱ πολιτικοί μας;

Τζάμπα τό κάνετε ἤ πήρατε κάνενα "δωράκι"

ἀπό τίποτα νεοεποχίτικους πεφωτισμένες νόες 

κάποιου κέντρου ἐξουσίας;

Ἐκτός ἄν εἴσθε ἐσεῖς αὐτοί οἱ "νόες"...

Μία ἁπλή εὔλογη ἀπορία. 

ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ

Πηγή: http://katohika.gr/ellada/to-elliniko-vima-kanei-doro-simera-to-korani


ΚΑΙ:  Ἀπό την ιστοσελίδα του Ν. Χειλαδάκη

ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ, ΓΝΩΣΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΟΙΡΑΖΕΙ… ΚΟΡΑΝΙΑ!!!

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Εμπρός για την ολοκληρωτική ισλαμοποίηση της Ελλάδας, γράφουν οι Τούρκοι με πανηγυρικά αφιερώματα στην είδηση ότι γνωστή ελληνική εφημερίδα, συγκεκριμένα το ΒΗΜΑ της οικογένειας Ψυχάρη, μοιράζει μαζί με το κυριακάτικο φύλο της και ένα Κοράνι για να… μάθουν οι Έλληνες τις βασικές αρχές του Ισλαμ. Μάλιστα!
Να σκεφτεί κανείς ότι όλα αυτά γίνονται την ίδια ώρα που η ισλαμική λαίλαπα έχει αναστατώσει όλη την Ευρώπη, όπου καθημερινά γίνονται γνωστές ειδήσεις από  φρικτά ισλαμικά εγκλήματα και ενώ καθημερινά εισέρχονται στην χώρα μας εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνοι που κανείς δεν ξέρει από πού κρατά η σκούφια τους.
Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά τα τουρκικά δημοσιεύματα, ήδη στην Ελλάδα υπάρχουν μόνιμα πάνω από 300.000 μουσουλμάνοι, χώρια από τους μουσουλμάνους της Δυτικής Θράκης.
Συνεπώς, ολοταχώς βαδίζει η χώρα προς την ισλαμοποίηση της καθώς οι αριθμοί αυτοί προβλέπονται να αυξηθούν ραγδαία το επόμενο χρονικό διάστημα και έτσι δεν θα… χρειαστεί να κάνει τίποτα η Τουρκία για να διεκδικήσει τα «δίκαια» της στον ελληνικό εθνικό χώρο καθώς η Ελλάδα και μετά την λαίλαπα των τουρκικών σήριαλ που προετοίμασε το έδαφος, θα είναι ήδη μια προσφιλής ισλαμική χώρα.
Και όλα αυτά την ίδια ώρα που εκατοντάδες χιλιάδες Τούρκοι προσπαθούν να βρουν την ελευθερία για να αποκαλύψουν την πραγματική θρησκευτική τους ταυτότητα.
Αίσχος!
Yunan gazetesi Kur’an-i Kerim dağıttı = Ελληνική εφημερίδα μοίρασε το Κοράνι.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

www.nikosxeiladakis.gr

Σαν σχόλιο στην σημερινή Αποστολικὴ περικοπή (Ιερομόναχου Ευθυμίου Τρικαμηνά)

«Ὑμεῖς γάρ ναός Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθώς εἶπεν ὁ Θεός ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καί ἐμπεριπατήσω, καί ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καί αὐτοί ἔσονταί μοι λαός. διό ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καί ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καί ἀκαθάρτου μή ἅπτεσθε, κἀγώ εἰσδέξομαι ὑμᾶς, καί ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα, καί ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱούς καί θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ».  (Β΄ Κορινθίους).

     

     Εἶναι πολύ σημαντική αὐτή ἡ διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς.

Διότι διδάσκει ὁ Θεός, εἰς αὐτό τό σημεῖο τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τήν ἀπομάκρυνσι καί τήν ἀποφυγή οἱασδήποτε συνοδοιπορίας μέ τούς ἀπίστους. Τά παραδείγματα δέ τά ὁποῖα ἀναφέρονται ἐδῶ ἀποδεικνύουν καί τό ἀδύνατον αὐτῆς τῆς συνοδοιπορίας. Ἐπειδή τό φῶς καί τό σκοτάδι, ὁ Χριστός καί ὁ διάβολος κ.λπ., δέν δύνανται νά συνυπάρχουν καί μάλιστα μέσα στήν Ἐκκλησία. Ἔτσι δέν δύνανται νά συνυπάρχουν καί νά συνοδοιποροῦν ἡ Ὀρθοδοξία καί ἡ αἵρεσις, ἡ ἀλήθεια καί ἡ πλάνη, οἱ Ἅγιοι τοῦ Χριστοῦ καί οἱ κατασκευασμένοι Μασῶνοι «Ἅγιοι», οἱ αἱρετικοί Οἰκουμενιστές καί οἱ Ὀρθόδοξοι, ἡ Ὀρθοδοξία τέλος καί τό Π.Σ.Ε. κ.λπ.

Ἡ ἔξοδος καί ἀπομάκρυνσις ἀπό αὐτή τήν συνοδοιπορία καί ἀλληλοπεριχώρησι σημαίνει καί τήν εἴσοδο εἰς τάς αὐλάς τοῦ Κυρίου (Ψαλμ. 95, 8-99, 4). Δι’ αὐτό, αὐτή ἡ ἀπομάκρυνσις, τίθεται ὡς προϋπόθεσις διά νά μᾶς δεχθῆ ὁ Θεός καί νά μᾶς θεωρήση παιδιά του: «Διό ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καί ἀφορίσθητε, κἀγώ εἰσδέξομαι ὑμᾶς, καί ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα καί ὑμεῖς ἔσεσθαί μοι εἰς υἱούς καί θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ».

Ὡς ἐκ τούτου κάθε ἄλλη ὁδός πού διδάσκει τήν συνύπαρξι καί συνοδοιπορία καί μάλιστα σέ ἐκκλησιαστικό ἐπίπεδο, εἶναι πλάνη, εἶναι ἐκ τοῦ πονηροῦ, εἶναι διδασκαλία τῆς Νέας Ἐποχῆς, εἶναι ἄρνησις τῆς ἀλήθειας.

Ἄς δοῦμε ὅμως καί τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων στό ἐν λόγῳ χωρίο τῆς Ἁγίας Γραφῆς, «διό ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καί ἀφορίσθητε κ.λπ.». Ὁ Θεοφύλακτος Βουλγαρίας ἀναφέρει μεταξύ ἄλλων καί τά ἑξῆς: «...Ἐξέλθετε οὖν ἐκ μέσου τῶν ἀπίστων, καί ἀφορίσθητε, τουτέστι, μονώθητε καί καθαρίσθητε, καί τότε εἰσδέξομαι ὑμᾶς. Ὅταν γάρ ἀπαλλαγῇς τῶν πονηρῶν, τότε ἑνωθήσῃ Θεῷ» (P.G. 124, 868Β).

Γιά νά ἑνωθοῦμε λοιπόν μέ τόν Θεό πρέπει νά ἀπαλλαγοῦμε (ἀπομακρυνθοῦμε) ἀπό τούς πονηρούς (τούς αἱρετικούς). Καί τά δύο συγχρόνως φαίνονται ἀδιανόητα στήν σκέψι τῶν Πατέρων. Αὐτό ἄλλωστε γίνεται καί κατά τήν μύησι τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος. Ὁμολογοῦμε δηλαδή πρῶτα τήν ἀποταγή (ἀπομάκρυνσι) ἀπό τόν σατανά καί τά ἔργα του, καί τότε υἱοθετούμεθα διά τῆς τριττῆς καταδύσεως καί ἀναδύσεως ἀπό τόν Χριστό.

Τό ἴδιο ἀκριβῶς ἀναφέρει καί ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ ἁγιορείτης στήν ἑρμηνεία αὐτοῦ τοῦ χωρίου: «Εὐγῆτε λοιπόν, λέγει, ἐσεῖς οἱ χριστιανοί ἔξω ἀπό τήν συναναστροφήν τῶν ἀπίστων ἀνθρώπων, καί τήν κοινωνίαν τῶν πονηρῶν ἔργων καί ἀφορίσθητε, ἤγουν σταθῆτε κατ’ ἰδίαν χωριστά ἀπό αὐτούς καί καθαρισθῆτε, καί τότε θέλω σᾶς δεχθῶ. Διότι ὅταν ἐσύ ὁ χριστιανός χωρισθῆς ἀπό τούς πονηρούς ἀνθρώπους καί ἀπό τά κακά ἔργα, τότε θέλεις ἑνωθῆς μέ τόν Θεόν» (Ἑρμηνεία εἰς τάς ΙΔ΄ ἐπιστολάς τοῦ ἀποστόλου Παύλου, τόμος δεύτερος, σελ. 114).

Ἡ Ἁγία Γραφή καί οἱ Πατέρες ὁμιλοῦν γιά ἄμεσο ἀπομάκρυνσι ἀπό τούς αἱρετικούς. Ἀντιθέτως ὅμως οἱ Οἰκουμενιστές καί Ἀντιοικουμενιστές ὁμιλοῦν καί διδάσκουν γιά παραμονή καί συμπόρευσι μέ τούς αἱρετικούς καί, μάλιστα, θέτουν ἄλλα ὅρια, ξένα πρός τήν Ἁγία Γραφή καί τούς Ἁγίους, ὅπως τό κοινό ποτήριο, τήν ἀπόφασι τῆς Συνόδου κ.λπ. Ἔτσι ἀποδεικνύουν ὅτι ἔχουν κάποια ἄλλη «Ἁγία Γραφή», ἡ ὁποία ταιριάζει καί ἐναρμονίζεται μέ τήν Νέα Ἐποχή καί τήν Πανθρησκεία.

(Ἀπόσπασμα ἀπὸ εὐρύτερο κείμενο τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ).

Τι δεν μας αφήνει να σηκώσουμε κεφάλι....

Ὅ,τι ἀγαπᾶ κάποιος ἀπὸ τὰ πράγματα τοῦ κόσμου, αὐτὸ καταβαραίνει τὸν νοῦ του καὶ τὸν δεσμεύει καὶ δὲν τὸν ἀφήνει νὰ σηκώσει κεφάλι.

             

Σὲ αὐτὸν τὸ σταθμὸ καὶ τὴ ροπὴ καὶ τὸ ζύγι τῆς κακίας δοκιμάζεται ὅλο τὸ ἀνθρώπινο γένος, Χριστιανοὶ τῶν πόλεων καὶ τῶν βουνῶν, τῶν μονῶν, τῶν ἀγρῶν ἢ τῶν ἐρήμων, ὅτι δελεαζόμενος ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὸ δικό του προσωπικὸ θέλημα, ἀγαπᾶ κάποιο πράγμα ἤ πάθος, καὶ δένεται σὲ αὐτὸ ἡ ἀγάπη του, γι’ αὐτὸ καὶ δὲν προσφέρεται ὅλη στὸν Θεό.

Ἄλλος ἀγάπησε κτήματα,
ἄλλος χρυσὸ ἢ ἄργυρο,
ἄλλος τὴν κοιλιά του ἤ τὶς σαρκικὲς ἐπιθυμίες,
ἄλλος τὴν κοσμικὴ σοφία γιὰ τὴν δόξα τῶν ἀνθρώπων,
ἄλλος ἐξουσία, δόξα καὶ τιμές,
ἄλλος ὀργὴ καὶ μῆνιν,
ἄλλος ἄκαιρες συντυχίες,
ἄλλος ζῆλο,
ἄλλος νὰ μετεωρίζεται ἡδονικὰ ὅλη μέρα,
ἄλλος νὰ ἀπατᾶται ἀπὸ ἀργόσχολους λογισμούς,
ἄλλος νὰ παριστάνει τὸ νομοδιδάσκαλο γιὰ

ἀνθρώπινη δόξα,
ἄλλος νὰ εὐχαριστιέται στὴ χαύνωση

καὶ στὴν ἀμέλεια,
ἄλλος νὰ εἶναι προσκολλημένος στὰ ὄμορφα ροῦχα,
ἄλλος παραδίδεται στὶς γήινες μέριμνες,
ἄλλος ἀγαπᾶ τὸν ὕπνο, τὴν εὐτραπελία ἤ τὴν αἰσχρολογία.

Ὅποιο πάθος του δὲν πολεμᾶ γενναῖα κάποιος, ἐκεῖνο ἀγαπᾶ, καὶ ἐκεῖνο τὸ πάθος τὸν δεσμεύει καὶ τὸν βαραίνει καὶ γίνεται γι αὐτὸν ἐμπόδιο καὶ ἁλυσίδα, ὥστε ὁ νοῦς του νὰ μὴν ἀνεβαίνει στὸν Θεό.

Ἡ ψυχὴ ποὺ ἀληθινὰ ἔχει τὴν ὁρμή της πρὸς τὸν Θεό, ὁλόκληρη τὴν ἀγάπη της ἕλκει πρὸς Αὐτόν, καὶ δεσμεύεται ἐλεύθερα, κατὰ τὴν δύναμή της, ἀπὸ Ἐκεῖνον, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ δέχεται τὴν βοήθεια τῆς χάριτος, καὶ ἀρνεῖται τὸν ἑαυτό της καὶ δὲν ἀκολουθεῖ τὰ θελήματα τοῦ νοῦ της, ἀλλὰ ὁλοκληρωτικὰ προσφέρεται στὸν λόγο τοῦ Κυρίου. Ἐὰν κάποιος ἀγαπᾶ τὸν Κύριο καὶ τὶς ἐντολές του, ἀπὸ ἐκεῖ βοηθᾶται καὶ ἀπελευθερώνεται, καὶ γίνονται γι αὐτὸν εὔκολα τὰ παραγγέλματα τοῦ Κυρίου, ἀφοῦ ἀποσώζει ὁλόκληρη τὴν ἀγάπη του πρὸς Ἐκεῖνον.

Ἁγίου Μακαρίου, Πνευματικὲς Ὁμιλίες, Ε.6

Πηγή

"ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥΣ" από τους Θεολόγους της Π.Ε.Θ. Λέσβου

"Π.Π.": Εἶναι γνωστὸ ὅτι οἱ θεολόγοι τῆς Π.Ε.Θ. Λέσβου, μετὰ τὴν ἀνακοίνωση τοῦ Δήμου Μυτιλήνης γιὰ τὸν ἑορτασμὸ ἐκεῖ τοῦ Παπικοῦ «Ἅγιου Βαλεντίνου», δημοσίευσαν ἕνα κείμενο μὲ τίτλο  "Ερωτήματα Χριστιανών Ορθοδόξων για μη φιλικές προς την Ορθοδοξία ενέργειες" (ἐδῶ). Τοῦτο προκάλεσε ποικίλες ἀντιδράσεις, γι' αὐτὸ καὶ οἱ Θεολόγοι αὐτοὶ ἀνταπάντησαν.

Τὸ δεύτερο κείμενό τους  δημοσιεύουμε στὴ συνέχεια. Εἶναι κόσμιο, ἁγιογραφικὰ κατοχυρωμένο καὶ ὁμολογιακό, ἀλλὰ ἀναγκαζόμαστε νὰ τὸ σχολιάσουμε στὸ τέλος, διότι ὁ ἰὸς τοῦ Οἰκουμενισμοῦ εἶναι φανερὸ πὼς ὅλους μᾶς ἔχει ἐπηρεάσει (λίγο ἢ πολύ) εἰς τρόπον ὥστε, ἐνῶ ὑπερασπιζόμαστε μὲ ἀγαθὴ πρόθεση τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση, στὸ ἴδιο κείμενο νὰ τὴν τραυματίζουμε!

Οφειλόμενη απάντηση σε συναδέλφους Θεολόγους

Με αγάπη και ενδιαφέρον απευθυνθήκαμε, ως Ένωση Θεολόγων Λέσβου, στους Ορθόδοξους συμπολίτες μας, μετά από προτροπή αρκετών εξ’ αυτών να πάρουμε θέση για όσα γίνονται τελευταία από το Δήμο Μυτιλήνης για τον εορτασμό του «αγίου Βαλεντίνου».

Θεωρήσαμε καθήκον μας να τοποθετηθούμε για να υπενθυμίσουμε στους Ορθοδόξους Χριστιανούς αυτά που λογικά θα έπρεπε να είναι αυτονόητα, από τη στιγμή που ο Δήμος Μυτιλήνης έκανε αυτήν την ανακοίνωση που μπορούσε να δημιουργήσει σύγχυση, όταν αναφέρεται σε «κατανυκτικό αρχιερατικό εσπερινό…. λιτάνευση λειψάνων του αγίου Βαλεντίνου με κάθε τιμή στο κέντρο της πόλης…… πανηγυρική θεία λειτουργία και κοπή βασιλόπιτας της ενορίας…..». Άλλωστε η καλόπιστη κριτική όχι προσώπων αλλά πράξεων, στα πλαίσια της Δημοκρατίας, ωφελεί και εμπλουτίζει τους κρινόμενους, όταν μάλιστα στη συγκεκριμένη περίπτωση, διαπιστώνεται ότι ίσως δεν γνώριζαν επακριβώς το περιεχόμενο της εκκλησιαστικής ορολογίας που χρησιμοποίησαν.

    Η ανακοίνωσή μας, είχε ως αποτέλεσμα διάφοροι συμπολίτες, για δικούς τους λόγους, να στραφούν εναντίον μας με προσβλητικούς χαρακτηρισμούς. Δεν απαντήσαμε, καθώς έτσι μας δίδαξε Εκείνος που «λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει, πάσχων ουκ απείλει, παρεδίδου δε τω κρίνοντι δικαίως», δηλαδή, «τις λοιδωρίες δεν τις ανταπέδιδε, κι όταν έπασχε δεν απειλούσε, εμπιστευόταν δε στον δίκαιο Κριτή» (Α΄ Πέτρ. 2, 23).

    Δεν περιμέναμε όμως ότι στην ίδια γραμμή θα συστρατεύονταν και κάποιοι συνάδελφοι Θεολόγοι (έστω

Όταν το "δεκανίκι" κάποιου σε προτρέπει να μη γίνεις ..."δεκανίκι" άλλου!

ΑΗΘΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ, ΒΛΑΔΙΜΗΡ ΠΟΥΤΙΝ!

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Οι μάσκες έπεσαν και σε εποχή Ομολογίας φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ποιοι υπηρετούν την δαιμονική Νέα Τάξη και ποιοι προσπαθούν να αντισταθούν και να ανασχέσουν την παγκόσμια λεηλασία της.
Ο προκαθήμενος τους Φαναριού, αναφερόμενος στην ιστορική για πολλούς συνάντηση του Ιησουίτη Πάπα Φραγκίσκου με τον Πατριάρχη της Μόσχας Αλέξιο στην Κουβά, για να δηλώσουν την θέληση τους να προστατευόσουν τους χριστιανούς της Μέσης Ανατολής από το μαρτυρικό δράμα που ζουν εξ’ αιτίας των δολοφόνων Τζιχαντιστών, επιτέθηκε ανοιχτά κατά του Πούτιν, προειδοποιώντας μάλιστα τον «συνάδελφο» του Φραγκίσκο να προσέχει τους Ρώσους για να μην… γίνει δεκανίκι τους. Ακουσον! Ακουσον!
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο τουρκικός τύπος που σχολίασε τις δηλώσεις του Βαρθολομαίου για την συνάντηση Πάπα – Πατριάρχη Αλεξίου της Μόσχας, ανέφερε ότι η συνάντηση αυτή έγινε υπό την «σκιά» του Πούτιν επικαλούμενος τις απόψεις του Βαρθολομαίου που έσταζαν μίσος για τον πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ο οποίος είναι ο μοναδικός ηγέτης που ενδιαφέρθηκε για το δράμα των χριστιανών της Μέσης Ανατολής.
Χαρακτηριστική είναι και η φράση που αποδίδεται στον Βαρθολομαίο σχολιάζοντας αυτή την συνάντηση, που σύμφωνα με τους Ρώσους έγινε μόνο για αυτόν τον ιερό σκοπό και δεν σημαίνει τίποτα παραπάνω όπως πολλοί θέλησαν να την ερμηνεύσουν, ότι δηλαδή και η Μόσχα ενέδωσε στις οικουμενιστικές πολιτικές.
Είπε λοιπόν ο Βαρθολομαίος : «Hedef dini ise olumlu bir görüşme. Ancan Vatıkan dilkkatli olmalı Moskova nın emmelerine koltuk derneği olmamali», Δηλαδή «Όσον αφορά την θρησκεία ο στόχος της συνάντησης αυτής είναι θετικός. Αλλά το Βατικανό πρέπει να προσέξει μήπως γίνει το… δεκανίκι στις φιλοδοξίες της Μόσχας!». Μάλιστα!
Πιστός υπηρέτης των Αμερικανών, των Οικουμενιστών και της Νέας Τάξης, ο προκαθήμενος του Φαναριού έδειξε για άλλη μια φορά το πραγματικό του πρόσωπο. Προσπάθησε να… «προστατέψει» τον στενό του φίλο και αδελφό, όπως τον αποκαλεί, τον Ιησουίτη Πάπα του Βατικανού, μήπως ο «καημένος» και πέσει θύμα των ραδιουργιών του Πούτιν και της Μόσχας.
Πραγματικά σε τέτοιες κρίσιμες εποχές κυριαρχεί αυτό που είχε πει ο μεγάλος Όσιος παππούλης μας, «Ηρθε η ώρα να χωριστεί η ΗΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΤΑΡΙ!».

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

www.nikosxeiladakis.gr

Λόγος εις την Χαναναία

Κυριακή ΙΖ΄ Ματθαίου: Λόγος εις την Χαναναία

(Όσιος Βασίλειος, Επίσκοπος Σελευκείας)

  

Η Ευαγγελική περικοπή της Θείας Λειτουργίας

Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον Κεφ. Ιε. 21 – 28.

Τω καιρώ εκείνω, εξελθών ο Ιησούς εκείθεν, ανεχώρησεν εις τα μέρη Τύρου και Σιδώνος. και ιδού γυνή Χαναναία απο των ορίων εκείνων εξελθούσα, εκραύγασεν αυτώ λέγουσα, ελέησόν με, Κύριε, υιέ Δαυϊδ, η θυγάτηρ μου κακώς δαιμονίζεται. ο δέ ουκ απεκρίθη αυτή λόγον. και προσελθόντες οι μαθηταί αυτού ηρώτων αυτόν λέγοντες, απόλυσον αυτήν, ότι κράζει όπισθεν ημών. ο δέ αποκριθείς είπεν, ουκ απεστάλην ει μή εις τα πρόβατα τα απολωλότα οίκου Ισραήλ. η δέ ελθούσα προσεκύνησεν αυτώ λέγουσα, Κύριε, βοήθει μοι. ο δέ αποκριθείς είπεν, ουκ έστι καλόν λαβείν τον άρτον των τέκνων και βαλείν τοις κυναρίοις. η δέ είπε, ναί, Κύριε, και γάρ τα κυνάρια εσθίει απο των ψυχίων των πιπτόντων απο της τραπέζης των κυρίων αυτών. τότε αποκριθείς ο Ιησούς είπεν αυτή, ώ γύναι, μεγάλη σου η πίστις! γενηθήτω σοι ως θέλεις. και ιάθη η θυγάτηρ αυτής απο της ώρας εκείνης.

Απόδοση:

Εκείνο τον καιρό, ο Ιησούς, αναχώρησε για την περιοχή της Τύρου και της Σιδώνας. Τότε μια γυναίκα Χαναναία βγήκε έξω από τα όρια της περιοχής εκείνης και του φώναζε δυνατά: «Ελέησέ με, Κύριε, Υιέ του Δαβίδ. Η θυγατέρα μου βασανίζεται από δαιμόνιο». Αυτός δεν της απαντούσε λέξη. Τον πλησίασαν τότε οι μαθητές του και τον παρακαλούσαν: «Διώξε την, γιατί μας ακολουθεί και φωνάζει». Ο Ιησούς είπε: «Έχω αποσταλεί μόνο για τους πλανεμένους Ισραηλίτες». Εκείνη όμως ήρθε και τον προσκύνησε λέγοντας: «Κύριε, βοήθησέ με». Αυτός της αποκρίθηκε: «Δεν είναι σωστό να πάρει κανείς το ψωμί των παιδιών και να το πετάξει στα σκυλιά». «Ναι, Κύριε», είπε εκείνη, «αλλά και τα σκυλιά τρώνε από τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι των κυρίων τους». τότε ο Ιησούς της απάντησε: «Μεγάλη είναι η πίστη σου, γυναίκα! Ας γίνει όπως το θέλεις». Κι από κείνη την ώρα γιατρεύτηκε η θυγατέρα της.

(Επιμέλεια κειμένου: Νικολέτα – Γεωργία Παπαρδάκη)

Λόγος του Οσίου Πατρός ημών Βασιλείου Επισκόπου Σελευκείας, εις την Χαναναίαν

Ιδού ότι υπήρξε και συμφορά η οποία έγινε αφορμή μεγάλης ευφροσύνης, και πένθος που προξένησε ευθυμία, και λύπη που έφερε υπερβολικήν χαρά. Επειδή όπου παρευρίσκεται ο Ιησούς, και ο θρήνος μεταβάλλεται σε ηδονήν, και ο κλαυθμός και οδυρμός μεταλλάσσεται σε ευφροσύνην. Το μαρτυρεί αυτό με τα λόγια της κραυγάζοντας η Χαναναία, την ιστορία της οποίας με θαυμασμόν η βίβλος των Ευαγγελίων την επιδεικνύει μέχρι τώρα, και διατηρεί την κραυγή της γραμμένη σαν σε στήλη, ώστε ο επίβουλος χρόνος να μην παρασύρη την μνήμη. Επειδή ο καρπός της πίστεως είναι πιο δυνατός. «Και εξελθών εκείθεν ο Ιησούς», λέγει, «ήλθεν εις τα μέρη Τύρου και Σιδώνος». Ο Θεός παρευρίσκεται παντού, και κανένας τόπος δεν ετόλμησε να τον περιορίση. Και επειδή είναι κατά φύσιν αόρατος, επιβεβαιώνει την παρουσία του σ’ εκείνους που τον έβλεπαν, προβάλλοντας τον ναό που ενεδύθη προς χάριν μας. Ήλθε στα μέρη της Τύρου και της Σιδώνος, στα παλαιά καταγώγια των δαιμόνων,