Ο …ΘΟΥΡΙΟΣ ΤΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Μᾶς ἐστάλη καὶ δημοσιεύουμε ἀπὸ τὸ συνεργάτη Γ.Λ.

τὸ παρακάτω κείμενο μὲ τίτλο:

Ο …ΘΟΥΡΙΟΣ ΤΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ!

  

Γεώργιος Κασιμάτης:  

“Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει,

στη χώρα έχει γίνει πραξικόπημα”

Είναι κατανοητό ότι κάποιοι έχουν αμφιβολίες….

Είναι κατανοητό ότι κάποιοι ευελπιστούν και ελπίζουν…

Είναι κατανοητό πως είναι φρικτή η αλήθεια που γνωρίζουμε -αν και μας την κρύβουν- και δεν θέλουμε να την πιστέψουμε, να την αποδεχθούμε.

Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει, στη χώρα έχει γίνει πραξικόπημα,

με πολύ καλά οργανωμένο σχέδιο και

 με εναλλαγές στη θέση του κατ’ επίφαση πρωθυπουργού.

Το πολιτικό σύστημα γνωρίζει πάρα πολύ καλά τι συμβαίνει, όπως γνωρίζει πάρα πολύ καλά σε τι έχει συναινέσει, ενώ γνωρίζει πάρα πολύ καλά και την κατάληξη των όσων μέχρι σήμερα ζούμε.

Στην Ελλάδα έγινε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ και

η χώρα παραδόθηκε άνευ όρων σε καρτέλ οικονομικών συμφερόντων,

 σε συμφέροντα τρίτων χωρών και αποτελεί ταυτόχρονα

 το μέγιστο “πείραμα” της νέας τάξης πραγμάτων για την απόλυτη κατοχή μίας χώρας χωρίς να προηγηθεί πόλεμος.

Στην Ελλάδα έγινε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ και

 οι πραξικοπηματίες κυβερνούν ενώ ταυτόχρονα μετέχουν

 σε σχέδιο ολικής απώλειας της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας.

Στην Ελλάδα έγινε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ από όλους εκείνους

που γνώριζαν πως η θέση τους για το υπόλοιπο της ζωής τους

είναι σε κάποιο κελί μίας υπόγειας φυλακής

και αντάλλαξαν την τιμωρία τους

με την δική μας δουλεία και με την άλωση της χώρας

εις το διηνεκές.

Αυτούς τους πραξικοπηματίες

πρέπει να τους απομακρύνουμε εμείς,

γιατί δεν θα το κάνει κανένας άλλος για εμάς…

Είτε το πιστεύουμε, είτε όχι,

όλοι γνωρίζουμε

πως είναι πλέον ζήτημα ζωής και θανάτου…

Ή αυτοί, ή εμείς…

Όσο η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΛΑΛΗ και Οικουμενιστοκρατούμενη, τα πάντα θα εκκοσμικεύονται! Και ΑΚΟΜΑ: 'Ελληνες πολιτικοί αρνήθηκαν το "ορθόδοξο" ευρώ

 

ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΩΝ!

ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΙΑΤΗΤΕΣ

ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥΣ!!!

 

Τι να σχολιάσουμε τώρα; Θα πούμε το κοινότυπο: Όσο η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΛΑΛΗ, τόσο οι αντίχριστοι γραικύλοι θα κάνουν ό,τι θέλουν, από την πολιτική και την κοινωνία μέχρι το ποδόσφαιρο! 

Ιδού το νέο τους...κατόρθωμα:

Eιδική σύσταση στους διαιτητές της Σούπερ Λίγκας να μην σταυροκοπιούνται πριν αρχίσει ένα παιχνίδι έγινε στο τελευταίο σεμινάριο της Κεντρικής Επιτροπής Διαιτησίας.

Κάποιοι από τους Ελληνες διαιτητές έχουν... καλή σχέση που έχουν με τα Θεία  ενώ άλλοι το έχουν και για γούρι να κάνουν τον σταυρό τους πριν από την έναρξη ή μετά τη λήξη ενός ματς.

Στο τελευταίο σεμινάριο της ΚΕΔ όμως, έγινε ειδική σύσταση σε ρεφερί της Σούπερ Λίγκας, να το σταματήσουν! Για ποιον λόγο; Γιατί είναι δείγμα, λέει, χαμηλής αυτοεκτίμησης!

Πηγή: "Τρελογιάννης"

Καὶ ἕνα παρόμοιο παλαιότερο:

ΘΕΛΟΥΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ "ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ"

'Ελληνες πολιτικοί αρνήθηκαν το "ορθόδοξο" ευρώ

Έγινε και αυτό! Η Δημοκρατία της Σλοβακίας μέσα στα πλαίσια των 17 κρατών του ευρώ (Eurogroup) αποφάσισε να εκδώσει αναμνηστικό νόμισμα των 2 ευρώ με παράσταση των δύο Θεσσαλονικέων αδελφών Κυρίλλου και Μεθοδίου, που τιμώνται από την Ορθόδοξη Εκκλησία ως άγιοι και μάλιστα ισαπόστολοι. Στην παράσταση οι δύο μορφές θα εικονίζονταν με φωτοστέφανο, σύμβολο της αγιότητός τους, κρατώντας το Ευαγγέλιο και το σύμβολο του Σταυρού.

Η απόφαση υποβλήθηκε, σύμφωνα με τη νόμιμη διαδικασία, προς έγκριση από την Επιτροπή της Ευρωπαικής Ενώσεως. Ωστόσο η Επιτροπή γνωστοποίησε στη Σλοβακική Κυβέρνηση ότι «ορισμένα κράτη αντιτίθενται στο νόμισμα λόγω θρησκευτικής ουδετερότητας» και ζήτησαν να απαλειφθούν τα φωτοστέφανα των δύο Αγίων. Γιά τον Σταυρό με τις δύο οριζόντιες κεραίες δεν υπήρχε αντίθεση, διότι ήδη υπάρχει στα κοινά κέρματα της Σλοβακίας του ενός και των δύο ευρώ.

Ωστόσο η αντίδραση φαίνεται ότι δεν ήταν εξίσου ισχυρή από όλα τα κράτη – μέλη του Eurogroup. Το θλιβερό όμως είναι ότι η αντίδραση προήλθε από τους αντιπροσώπους της Γαλλίας και δυστυχώς της... Ορθοδόξου Ελλάδος! Καί η μεν Γαλλία, ένα κράτος που διεχώρισε τις σχέσεις του με την Εκκλησία, γι’ αυτό και παραπαίει συνεχώς, είχε κάποια δικαιολογία.

Οι εκπρόσωποι όμως της Ορθοδόξου Ελλάδος, της οποίας το Σύνταγμα αρχίζει με τη φράση «Εις το όνομα της αγίας και ομοουσίου και αδιαιρέτου Τριάδος»· της Ορθοδόξου Ελλάδος, της οποίας οι δύο ιεραπόστολοι και φωτισταί των Σλάβων άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος υπήρξαν παιδιά, της χώρας της ποτισμένης με αίματα χιλιάδων μαρτύρων, της χώρας των οσίων και των αγίων με τα μυροβλύζοντα και θαυματουργούντα λείψανα, της χώρας του θαύματος των Βαλκανικών πολέμων και του έπους του 1940,πως αποστασιοποιούνται από το πιστεύω τους;

Διότι η άρνηση προήλθε από την εκπρόσωπό μας στην Ευρωπαική Επιτροπή και τους συνεργάτες της, αλλά και από έναν υπουργό της σημερινής Κυβερνήσεως και δύο βουλευτές του κόμματος της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως (Βλ. περιοδικό «Κοινωνία», τεύχ. 2/2013, σελ. 106-107). Δυστυχώς στις αντιχριστιανικές διακηρύξεις και κινήσεις Ελλήνων βουλευτών των τελευταίων ετών προστίθεται και η ανωτέρω θλιβερή προσπάθεια. Πάντως η Σλοβακία επέμεινε στην απόφασή της και εξέδωσε ήδη 1 εκατομμύριο κέρματα με τα χριστιανικά σύμβολα προς εντροπήν των αναξίων εκπροσώπων της Ορθοδόξου Ελλάδος!...

Περιοδικό “Ο ΣΩΤΗΡ” 

Εμείς τι να πούμε, μένουμε άναυδοι με το νεοταξίτικο πολιτικό μας σύστημα.

Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Καφές με την αδελφή Βάσσα...!

Ἡ  ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ παρέα μὲ τὸν ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ προχωροῦν καὶ εἰσχωροῦν...

Ἡ ἀδελφὴ Βάσσα εἶναι ὀρθόδοξη, διδάσκει σὲ Καθολικὴ Σχολὴ στὴ Βιέννη καὶ τώρα —προσφορὰ τοῦ ἱστολογίου «Ρομφέα»— θὰ προσφέρει «καφὲ» καὶ στοὺς Ἕλληνες!

Το Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων Romfea.gr από σήμερα, Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2013 θα παρουσιάζει μια εκπομπή της Αδελφής Βάσσα (Larin) με τίτλο "Καφές με την Αδελφή Βάσσα".

Όπως θα δείτε η Αδελφή Βάσσα με ευχάριστο τρόπο, παρουσιάζει το μήνυμα της Ορθοδοξίας σε όλο το κόσμο.

Η Romfea.gr προχώρησε σε συνεργασία με την Αδελφή Βάσσα, όπου σύντομα θα υπάρχει μόνιμη κατηγορία με τις εκπομπές της.

Λίγα λόγια για την Αδελφή Βάσσα

Η Αδελφή Βάσσα γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου το 1970 στο χωριό Νιάκ της Νέας Υόρκης.

Είναι μοναχή της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, είναι συγγραφέας πολλών ακαδημαϊκών άρθρων και μονογραφιών στην Βυζαντινή Λειτουργική και Θεολογία.

Μετά από μια μακρά πνευματική και ακαδημαϊκή κατάρτιση η οποία περιελάμβανε σπουδές στα ελληνικά, λατινικά, αγγλικά, γερμανικά, στην πατερική θεολογία, στην εκκλησιαστική ιστορία, με ευλογία του πνευματικού της πατέρα Αρχιεπίσκοπο Βερολίνου και Γερμανίας κ. Μάρκο, γράφτηκε στο Ορθόδοξο Ινστιτούτο του Ludwig-Maximilians του Μονάχου.

Εκεί έλαβε το μεταπτυχιακό στην Ορθόδοξη Θεολογία, έχοντας γράψει την διατριβή της για τον βυζαντινό όρθρο.

Από τον Ιανουάριο του 2009 διδάσκει Λειτουργική στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης στη Καθολική Σχολή. 

"Κρείσσον υπαίθριος πίστις πολυτελούς ευσεβείας" (αγ. Γρηγ. Θαυματουργού)

«Ἡ μὲν εἰς θεὸν τὸν ὄντως ὄντα τιμὴ πάντως που καὶ αὐτοῦ τοῦ τιμῶντός ἐστι τιμή, ἡ δὲ εἰς τὸν οὐκ ὄντα θεὸν τιμὴ ἐξ ἐναντίας αὐτοῦ τοῦ τιμῶντός ἐστιν ἀτιμία».

(Ἁγίου Γρηγορίου Θαυματουργοῦ, «Εἰς τὸ οὐδὲν εἴδωλον ἐν κόσμῳ»).

"Γρηγόριος... Θεώ παραστάς, θαυματουργεί τι πλέον".

Άγιος Γρηγόριος Νεοκαισαρείας ο Θαυματουργός

             Άγ. Γρηγόριος Νεοκαισαρείας ο Θαυματουργός

 Ο Γρηγόριος, θαυματουργών και πάλαι,
Θεώ παραστάς, θαυματουργεί τι πλέον.
Εβδομάτη δεκάτη τε μέγας θάνε θαυματουργος.

Βιογραφία
Ο Άγιος Γρηγόριος γεννήθηκε περίπου το 210 με 215 μ.Χ. Αρχικά ονομαζόταν Θεόδωρος και οι γονείς του ήταν Έλληνες ειδωλολάτρες και είχαν μεγάλη κοινωνική θέση στη Νεοκαισάρεια του Πόντου (γνωστή στην αρχαιότητα και ως Καβηρία, Διάσπολις και Σεβαστή, το σημερινό Νικσάρ) .
Μετά τη στοιχειώδη εκπαίδευση του, ο Άγιος Γρηγόριος μαζί με τον αδελφό του Γρηγόριο η (σύμφωνα με μερικές αγιολογικές πηγές) Αθηνόδωρο, (βλέπε και για τους δύο στις 7 Νοεμβρίου) πήγαν στη Βηρυτό για να σπουδάσουν νομικά. Ο Θεός όμως είχε άλλα σχέδια για το Γρηγόριο. Όταν περνούσε από την Καισαρεία, άκουσε το δεινό ερμηνευτή των Γραφών, Ωριγένη. Ο Γρηγόριος τόσο πολύ ενθουσιάστηκε μαζί του, ώστε άφησε τα νομικά και διετέλεσε επί χρόνια μαθητής του. Ονομαστός είναι ο αποχαιρετιστήριος λόγος του μετά το πέρας των σπουδών του. Εκεί φαίνεται η μεγάλη αξία του Ωριγένη, σαν διδασκάλου και η βαθειά ευγνωμοσύνη του Γρηγορίου, σαν μαθητού. «Άπασαν προσήγε την παρ’ αυτού τέχνην και επιμέλειαν και κατειργάσατο ημάς», γράφει για το διδάσκαλό του.
Κατόπιν πήγε στην Αλεξάνδρεια, και από εκεί επέστρεψε στη Νεοκαισάρεια με πλήρη θεολογική μόρφωση και άγιο ζήλο. Τότε ο Μητροπολίτης Αμασείας Φαίδημος διέκρινε τα χαρίσματα του και τον έκανε επίσκοπο Νεοκαισαρείας η οποία είχε μόνο 17 χριστιανούς! Ο Γρηγόριος, όμως, δεν το θεώρησε υποτιμητικό. Βασιζόταν πολύ στη δύναμη της θείας χάριτος και πάντα είχε στο μυαλό του τα ενθαρρυντικά λόγια του θείου Παύλου: «Ενδυναμού εν τη χάριτι τη εν Χριστώ Ιησού» (Β’ προς Τιμόθεον, β’ 1), δηλαδή να ενδυναμώνεσαι με τη χάρη που μας δίνεται από τη σχέση και την ένωση μας με τον Ιησού Χριστό. Πράγματι, με τη χάρη του Θεού, ο Γρηγόριος έκανε καταπληκτικό αγώνα και εκχριστιάνισε σχεδόν όλη την πόλη. Και ενώ είχε παραλάβει 17 χριστιανούς, όταν πέθανε ειρηνικά στα τέλη του 270 μ.Χ. είχαν απομείνει στην επισκοπική του περιφέρεια μόνο 17 ειδωλολάτρες! Υπήρξε δε τόσο εγκρατής στη γλώσσα του,

Ομολογία Πίστεως υπέρ των Παπικών κάνει ο Δημητριάδος: ο Παπισμός δεν είναι αίρεση, αλλ΄ Εκκλησία!

ΛΙΓΗ ΝΤΡΟΠΗ κ. ΙΓΝΑΤΙΕ.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ

ΕΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟ ΟΡΙΟ!

     Σὲ Ἡμερίδα γιὰ τὰ 50 χρόνια τῆς Β΄ Βατικανῆς Συνόδου, συμμετεῖχε, ὡς μὴ ὄφειλε, καὶ ὁ Δημητριάδος Ἰγνάτιος.

     Κατὰ τὴ συζήτηση, καθολικὸς πιστὸς διαμαρτύρεται στὸν κ. Ἰγνάτιο, ἐπειδὴ τὶς «ἱστορικὲς Ἐκκλησίες» (Παπισμό) ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα τὶς συγκαταλέγουμε στὶς αἱρέσεις. Καὶ ρωτᾶ:

      «Ὑπάρχει ἐλπίδα, (Σεβασμιώτατε) νὰ ἀλλάξει κάτι στὴν Ἑλληνικὴ Ἐκκλησία στὴ θεώρηση τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ περισσότερο καθολικῆς καὶ λιγότερο παραταξιακῆς;». 

    Σαφὲς τὸ ὑπονοούμενο–ζητούμενο: νὰ πάψουμε νὰ βλέπουμε «παραταξιακά» (ἐννοεῖ Ὀρθόδοξα) τὴν Ἐκκλησία, καὶ νὰ τὴν βλέπουμε  ὡς «διηρημένη» (ὅπως τὴ βλέπει ὁ Βαρθολομαῖος, ὁ Ζηζιούλας, ὁ Μεσσηνίας, ὁ Δημητριάδος καὶ ὅποιοι ἄλλοι!!!

     Τί περιλαμβάνει ἡ ἀπάντηση τοῦ κ. Ἰγνατίου; Μιὰ ΟΜΟΛΟΓΙΑ Πίστεως ὅτι ὁ Παπισμὸς εἶναι Ἐκκλησία καὶ ΟΧΙ αἵρεση, ἀνακρίβειες καὶ ψεῦδος!

      Ἐμεῖς θεωροῦμε, λέγει, ὅτι ὁ Παπισμὸς εἶναι Ἐκκλησία. Ὡς αἱρέσεις καὶ σέκτες ἀντίθετες μὲ τὸν Χριστιανισμὸ θεωροῦμε μόνο τὶς ἀναγνωρισμένες ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ὡς αἱρέσεις!

   Γιατί ψεύδεστε κ. Ἰγνάτιε; Γιατί ἀντιστρέφετε τὰ πράγματα; Αὐτὸ εἶναι θέλημα τοῦ Θεοῦ ἢ τοῦ Διαβόλου;

   Ἀλήθεια, δὲν γνωρίζετε ὅτι ἡ Ὀγδόη Οἰκουμενικὴ Σύνοδος (ὅπως καὶ ὁ συνάδελφός σας Μητροπολίτης Ναυπάκτου παραδέχεται) ἀλλὰ καὶ δεκάδες Σύνοδοι τῆς Ἐκκλησίας, δεκάδες Ἅγιοι (ἅγ. Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ἅγ. Νικόδημος ὁ ἁγιορείτης κ.ἄ.) ἔχουν καταδικάσει καὶ χαρακτηρίσει) τὸν Παπισμὸ ὡς αἵρεση; (Δές τό βιβλίο: Εἶναι αἵρεση ὁ Παπισμός;).

     Ἐπίσης, δὲν γνωρίζετε ὅτι πολλὲς ἀπὸ τὶς σέκτες καὶ τὶς σύγχρονες αἱρέσεις τὶς ἐντάσσουν στὸν κατάλογο τῶν αἱρέσεων κάποιες ἐπιτροπές κι ὄχι κάποια Οἰκουμενικὴ ἢ Πανορθόδοξος Σύνοδος;

Π.Σ.

 

Πηγή: "Αναστάσιος"

Ημερίδα για τα 50 ΧΡΟΝΙΑ

της Β΄ ΒΑΤΙΚΑΝΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Παρεμβάσεις του Μητροπολίτου Δημητριάδος Ιγνατίου (α΄)

(Λεόντειος Σχολή  Σάββατο  9.11.13) 

Παρεμβάσεις του Μητροπολίτου Δημητριάδος Ιγνατίου  (α΄)

κα Μαρία Σικ (συντονίστρια στρογγυλής τραπέζης) : Να περάσουμε τώρα στην ερώτηση που έχουμε ετοιμάσει για τον Σεβασμιώτατο Ιγνάτιο : «Σεβασμιώτατε, αποτελεί πλέον κεκτημένο για μας τους Καθολικούς ο οικουμενικός προσανατολισμός της Εκκλησίας μας στο σύνολό της και καθενός μας ξεχωριστά. Και χρειάζεται αγώνα για να φτάσει ο κάθε πιστός να έχει μία οικουμενική συνείδηση και στάση,  ιδιαίτερα εδώ στην Ελλάδα και ιδιαίτερα με την Ορθοδοξία. Παίρνω αφορμή από ένα συνέδριο που έγινε στην Ι. Μητρόπολη της οποίας προΐστασθε ως Επίσκοπος, αναφορικά με τις αιρέσεις. Η λέξη αυτή, έστω και αν ανταποκρίνεται σε μια ιστορική πραγματικότητα ηχεί πλέον παράφωνα στα αυτιά μας, ιδιαίτερα για αυτές που ονομάζουμε ιστορικές Εκκλησίες. Εδώ στην Ελλάδα, ίσως είναι η λέξη η πλέον χρησιμοποιούμενη στο εκκλησιαστικό λεξιλόγιο : αιρέσεις, αιρετικοί, αιρεσιάρχης, παναίρεση του Οικουμενισμού κλπ και μεταξύ αυτών συγκαταλεγόμαστε και όλοι εμείς. Χωρίς να είναι σκοπός μου να σας φέρω σε δύσκολη θέση, υπάρχει ελπίδα, να αλλάξει κάτι στην Ελληνική Εκκλησία στη θεώρηση της Εκκλησίας του Χριστού περισσότερο καθολικής και λιγότερο παραταξιακής, που θα μας κάνει να αισθανόμαστε περισσότερο άνετα μαζί σας, εννοώ τους Ορθοδόξους συμπατριώτες μας ;  Και, τέλος, υπήρξε δεύτερη σκέψη σε σας, μετά την έκταση που πήρε στον Τύπο, τώρα τελευταία, η συμμετοχή σας στη σημερινή ημερίδα ; σκεφτήκατε να μην έρθετε ;  (γέλια από το κοινό).

Μητροπολίτης Δημητριάδος  κ. Ιγνάτιος :  Σας δικαιολογώ γιατί δε με ξέρετε καλά ! (γέλια από το κοινό) αλλά θέσατε πολλά θέματα !  Και βέβαια πρέπει να ξεχωρίσουμε μερικά πράγματα ! Όντως φιλοξενήσαμε ένα συνέδριο της Συνοδικής Επιτροπής επί των Αιρέσεων στην πόλη του Βόλου και στο συνεδριακό μας Κέντρο, φιλοξενούμενοι της Μητροπόλεώς μας. Όμως! αυτή η Επιτροπή ασχολείται με τις αναγνωρισμένες από την Εκκλησία αιρέσεις και δεν συμπεριλαμβάνονται σε αυτές οι Καθολικοί αδελφοί μας, ούτε η Καθολική Εκκλησία. Μιλήσαμε για σέκτες, μιλήσαμε για όλα αυτά που και η Καθολική Εκκλησία, νομίζω, αντιμετωπίζει πολλές φορές, που έχουν εισβάλλει από την Ανατολή, μιλήσαμε για πράγματα που δεν έχουν να κάνουν με τους Χριστιανούς αδελφούς μας.

Όταν μιλάμε για την Εκκλησία, και για την Εκκλησία στην Ορθόδοξη Ελλάδα, θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας τις Συνοδικές Αποφάσεις και όχι την προσωπική άποψη. Ναι ! υπάρχουν προσωπικές απόψεις. Όντως υπάρχει μία έντονη κίνηση που θέλει να προβάλει το αντιοικουμενιστικό της πρόσωπο. Πιστέψτε με όμως !  πολλές φορές συμβαίνει στη ζωή μας οι λίγοι να κάνουν πολύ θόρυβο.  Και αυτή είναι μία πραγματικότητα. Δεν εκπροσωπούν τη Σύνοδο, δεν υπάρχουν συνοδικές αποφάσεις, δεν διχάζουν τη Σύνοδο, το κυριότερο απ’  όλα! Απλώς χρησιμοποιούν και αξιοποιούν σύγχρονα μέσα προκειμένου να κάνουν αισθητή την παρουσία τους μέσα, νομίζω,  από μία παραμορφωμένη εικόνα.

Ξέρετε, προσπαθώ και εγώ να εμβαθύνω στα αίτια που οδηγούν έναν άνθρωπο να πάρει τόσο ακραίες θέσεις. Δεν είναι εύκολο γιατί θα πρέπει κανείς να είναι καρδιογνώστης. Γενικά όμως, και αυτό αποτελεί προσωπική μου άποψη, δεν μπορώ να κάνω επιστημονική μελέτη, διαπιστώνω ότι πίσω από τέτοιες συμπεριφορές υπάρχουν ψυχικά τραύματα, που ίσως τα ξέρει μόνο αυτός που φτάνει σε ακραίες εκδηλώσεις και ο Θεός. Και γι’ αυτό προσωπικά προσπαθώ, πάντοτε να δικαιολογώ, αλλά σας παρακαλώ, μη γενικεύσουμε και μη παγιδευτούμε, γιατί, τελικά, τότε θα πέσουμε στην παγίδα αυτού που προκαλεί όλα αυτά: είναι αυτός που δε θέλει την ενότητα, είναι αυτός που δε θέλει τη Χάρη του Θεού, είναι αυτός που δε θέλει να είμαστε αρμονικά Χριστιανοί ! Μη παγιδευτούμε σ’  αυτό ! (θερμό χειροκρότημα από το κοινό). Εγώ μπορώ να σας διαβεβαιώσω, επειδή είμαι μέλος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, σε ότι αφορά στο Σώμα της Ιεραρχίας είναι μεμονωμένες οι περιπτώσεις και βεβαίως εμείς ακούμε, γιατί πρέπει να ακούμε, σεβόμαστε γιατί πρέπει να σεβόμαστε,  και πολλές φορές χαμογελάμε σαν τον καινούργιο  πάπα ! Έτσι!

(για την απομαγνητοφώνηση : π. ΑΚΓ)     

Οικουμενιστικός Μιθριδατισμός και Ακτίνες

Ἀργεντινή — Τανγκὸ σὲ Παπικὴ Λειτουργία ἀπὸ τὸν

τότε καρδινάλιο καὶ νῦν Πάπα Φραγκίσκο!!!

Πηγή: http://aktines.blogspot.gr/2013/11/blog-post_2245.html

Ἡ παρουσίαση τέτοιων Βίντεο, θὰ εἶχε ἀξία, ἂν ἐπρόκειτο νὰ προκαλέσουν τὴν ἀπομάκρυνση (ἀποτείχιση) τῶν πιστῶν ΟΧΙ βέβαια ἀπὸ τοὺς Παπικούς, ποὺ ἔτσι κι ἀλλιῶς οἱ πιστοί –ὡς συνεπῆ μέλη τῆς Ἐκκλησίας– δὲν ἐπικοινωνοῦν, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστὲς φίλους τους. Ἐφ' ὅσον τοῦτο ἐσεῖς τὸ θεωρεῖτε σχίσμα καὶ ἔξοδο ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, καὶ τὸ καταδικάζετε, πρὸς τί ἡ παρουσίαση τέτοιων Βίντεο;

Δὲν καταλαβαίνετε ὅτι αὐτὸ εἶναι πνευματικὰ «ἐγκληματικό», ἀφοῦ μὲ τέτοιες παρουσιάσεις ἐσεῖς κατακλύζετε καὶ ἐθίζετε τὸν κόσμο μὲ τέτοιες ἀπαράδεκτες εἰκόνες, καὶ ἔτσι παίζετε τὸ παιχνίδι τῶν Οἰκουμενιστῶν; Σὲ λίγο κανεὶς δὲν θὰ ἐξανίσταται σὲ τέτοιες Βίντεο, ἀκόμα κι ἂν γίνονται ἀπὸ Οἰκουμενιστὲς καὶ Ὀρθόδοξους, ἀφοῦ θὰ ἀποτελοῦν κάτι συνηθισμένο. Συντελεῖτε, λοιπόν, κύριοι τῶν Ἀκτίνων, σὲ αὐτὸ ποὺ ἔχει ὀνομαστεῖ Οἰκουμενιστικὸς Μιθριδατισμός. Τὸ κατανοεῖτε;

Π.Σ.

(Τὸ μικρὸ αὐτὸ σχόλιο ἐστάλη στὶς "ΑΚΤΙΝΕΣ", ἀλλὰ ὅπως ἦταν ἀναμενόμενο, δὲν τὸ δημοσίευσαν).

Σχόλια στο άρθρο του κ. Τάτση Ιω. "Φαναριώτικες αποτυχίες".

Τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Ἰωάννη Τάτση, θεολόγου

Φαναριώτικες «αποτυχίες»

Αν παρατηρήσει κανείς με ψυχραιμία τις εξελίξεις γύρω από κρίσιμα για το Φανάρι ζητήματα θα παρατηρήσει ότι πολλά εξ αυτών στέφονται με πλήρη αποτυχία. Τούτο εμμέσως ομολογούν κάποιες φορές και οι ίδιοι οι Φαναριώτες. Αυτές ωστόσο οι φαναριώτικες «αποτυχίες» πολύ ωφελούν την Εκκλησία. Ενδεχόμενες «επιτυχίες» των Φαναριωτών στα ζητήματα αυτά θα οδηγούσαν σε μεγάλους κλυδωνισμούς το πλοίο της Εκκλησίας.

Συγκεκριμένα, η λεγόμενη οικουμενική κίνηση ή μάλλον καλύτερα η παναίρεση του οικουμενισμού που υπηρετείται από αρκετούς Φαναριώτες έχει οδηγηθεί σε πλήρες αδιέξοδο. Διαχριστιανικές και διαθρησκειακές συναντήσεις παραμένουν άκαρπες και έχουν μετατραπεί σε ταξιδάκια αναψυχής με πλούσια γεύματα, χαμόγελα στους φωτογράφους και «αλληλοκατανόηση» μεταξύ λίγων, των ίδιων πάντα, προσώπων, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν εκπροσωπούν τη βούληση και την άποψη των εκκλησιών στις οποίες ανήκουν. Καμία απόφασή τους δεν συνοδεύεται από συνοδική επικύρωση αλλά ουσιαστικά οι διάλογοι παραμένουν σε ένα «ακαδημαϊκό» επίπεδο.

Ο πόθος του Πατριάρχη Βαρθολομαίου να συγκροτηθεί επί των ημερών του «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδοξίας» προσκρούει σε διαφωνίες μεταξύ των Ορθοδόξων Εκκλησιών και είναι μάλλον απίθανο να πραγματοποιηθεί τα προσεχή χρόνια.

Η πρόσφατη επίσκεψη του Πατριάρχη Βαρθολομαίου στο Άγιον Όρος και η σκληρή του γλώσσα προς τους μοναχούς της Μονής Εσφιγμένου δεν στάθηκαν ικανές για την επιβολή της πατριαρχικής άποψης ότι οι περισσότεροι από 100 μοναχοί της Μονής θα πρέπει άμεσα να την εγκαταλείψουν. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος πίστεψε πως θα μπορούσε να επιλύσει ο ίδιος το ζήτημα της Μονής Εσφιγμένου, που κανείς από τους προκατόχους του δεν μπόρεσε να λύσει. Τώρα διαπιστώνει πως η εκκλησιαστική τάξη δεν επιβάλλεται με την πυγμή, τους κοσμικούς δικαστές και τα ΜΑΤ.

Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης παραμένει κλειστή και όπως όλα δείχνουν δεν πρόκειται να ανοίξει εύκολα. Τα ανταλλάγματα που ζητούν οι Τούρκοι είναι τόσο βλαπτικά για την πατρίδα μας ώστε να καθιστούν αδύνατη κάθε συνεννόηση Ελλήνων και Τούρκων για το ζήτημα αυτό.

Οι παραπάνω «αποτυχίες» όσο κι αν προβληματίζουν τους Φαναριώτες ουδόλως βλάπτουν την Εκκλησία.

Οι αντιδράσεις πολλών παραδοσιακών κληρικών, μοναχών και λαϊκών εναντίον του οικουμενιστικού βηματισμού των Φαναριωτών πετυχαίνουν τη διαφύλαξη του εκκλησιαστικού σώματος από τον μολυσμό της σύγχρονης αυτής παναίρεσης.

Το μόνο σημαντικό θέμα που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μια Μεγάλη Σύνοδος των Ορθοδόξων θα ήταν η καταδίκη του οικουμενισμού. Αφού όμως το θέμα αυτό φαίνεται πως δεν βρίσκεται στα θέματα της Συνόδου, η διαρκής αναβολή της συγκρότησης μιας τέτοιας Συνόδου σε τίποτε δεν βλάπτει. Επιπλέον δε ζητήματα όπως η χειροτονία των γυναικών ή αλλαγές στη νηστεία, που ακούγεται πως κάποιοι ζητούν να συζητηθούν σε μια τέτοια Σύνοδο, είναι δυνατόν να οδηγήσουν την Εκκλησία σε νέες περιπέτειες.

Τέλος, γιατί να επιδιώκουμε τόσο ένθερμα το άνοιγμα της Σχολής της Χάλκης; Μήπως λησμονήσαμε τους πολλούς θεολόγους και επισκόπους, αποφοίτους της Σχολής, που είναι σήμερα πρωτεργάτες της οικουμενι(στι)κής κίνησης;

Τὸ ἄρθρο δημοσιεύεται στὸν σημερινό "Ὀρθόδοξο Τύπο" καὶ στὸ

 http://thriskeftika.blogspot.gr/2013/11/blog-post_7195.html

Σχόλια

Ὁ κ. Τάτσης δὲν βλέπει τὴν διάβρωση τῆς Πίστεως ποὺ συντελεῖται. Τὸν ἱκανοποιεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν θὰ γίνει ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος, δὲν ἄνοιξε ἡ Χάλκη, δὲν λύθηκε τὸ πρόβλημα τῆς Μονῆς Ἐσφιγμένου καὶ αὐτὰ τὰ χαρακτηρίζει (ὅπως καὶ εἶναι) «φαναριώτικες ἀποτυχίες».

Στὴν συνέχεια, ὅμως προχωρεῖ σὲ ἕνα μεθοδολογικὸ καὶ λογικὸ λάθος, νὰ ταυτίζει-ἐξισώνει τὶς καθυστερήσεις αὐτὲς μὲ ἧττα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ ἀποτυχία τοῦ Φαναρίου! Δυστυχῶς δὲν βλέπει ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς μεθοδεύεται καὶ διακινεῖται ἀπὸ τὸ Βατικανό, τὴ Νέα Τάξη Πραγμάτων· ἁπλὰ ὁ κ. Βαρθολομαῖος σήμερα κρατᾶ τὸ "Φανάρι"! Τὸ ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς προχωρᾶ ἀργά, ἀλλὰ σταθερά, διαφεύγει (ἀλλοίμονο! σκόπιμα) τῆς προσοχῆς του· καὶ διαφεύγει τῆς προσοχῆς του γιὰ ἕνα καὶ μοναδικὸ σκοπό: γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὴ στάση τοῦ μητροπολίτη Πειραιῶς Σεραφείμ, καὶ τῶν π. Θεόδωρου Ζήση, π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ καὶ τῶν σὺν αὐτοῖς, ποὺ δὲν ξέρουμε ποιός τοὺς βάσκανε καὶ χαράσσουν ἄλλη γραμμή στὸν ἀγῶνα κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!

Καὶ ἡ ἐπιλογή τους αὐτή, αὐτὴ ἡ γραμμή, δὲν εἶναι μιὰ ἐπιλογὴ γιὰ προσωπικὴ «κατανάλωση», ὥστε νὰ μείνει στὸ ἀπυρόβλητο, (ἀφῆστε μας νὰ κάνουμε τὴ δουλειά μας, λένε, κι ἐσεῖς κάντε τὴ δική σας), ἀλλὰ ἐπιλογὴ ποὺ ἐνδιαφέρει ὅλα τὰ μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ἔχει σχέση μὲ τὴν Πίστη καὶ τὴ σωτηρία μας. Εἶναι μιὰ λάθος ἐπιλογή, ποὺ παρακινεῖ πολλοὺς νὰ ἐναντιωθοῦν στὴν δισχιλιόχρονη Παράδοση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας· ἐπιλογὴ ποὺ ἀποπροσανατολίζει καὶ ἀναστέλλει τὸν ἀγῶνα κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Μὲ τὸ συγκεκριμένο κείμενο ὁ κ. Τάτσης προσπαθεῖ νὰ καθησυχάσει συνειδήσεις. Ἀρκετὸς εἶναι, σὰ νὰ λέγει, ὁ χαρτοπόλεμος τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν. Ἐπαναπαυθεῖτε μὲ αὐτόν, γιατὶ αὐτὸς ὁ χαρτοπόλεμος ἀρκεῖ, «πετυχαίνει τὴ διαφύλαξη τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος ἀπὸ τὸν μολυσμό»!

Δηλαδή, ἀδελφὲ Ἰωάννη, ἐπειδὴ ὑπογράψαμε τὴν «Ὁμολογία Πίστεως», ἐπειδὴ δημοσιεύονται κάποια περισπούδαστα (πράγματι) ἄρθρα ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, αὐτὸ σημαίνει ὅτι δὲν ὑπάρχει μολυσμός; Ἔτσι καταπολεμοῦσαν οἱ Πατέρες τὸν μολυσμὸ ἀπὸ τὴν αἵρεση, μὲ τὸ νὰ ἐπικοινωνοῦν μὲ τοὺς καταγγελλόμενους αἱρετικούς;

Εἶστε, λοιπόν, περισσότερο σοφὸς ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους καὶ τοὺς Ἁγίους Πατέρες ποὺ δίδασκαν τὴν ἄμεση ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς; Δὲν σᾶς περνάει ἀπὸ τὸ μυαλὸ ὅτι ἔτσι διαστρέφετε τὴν Ὀρθόδοξη ποιμαντικὴ Παράδοση, περὶ τῆς ἀμέσου ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές, ἀφοῦ ἡ ἐπικοινωνία μὲ αὐτούς, ἢ καλύτερα  μὲ τὴν «παναίρεση του οικουμενισμού» (σύμφωνα μὲ τὰ δικά σας λόγια), μᾶς μολύνει;

Ἀπὸ ποιά πατερικὰ κείμενα διδαχθήκατε ὅτι, ἀφοῦ καὶ ὅσο οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς διαμαρτύρονται δὲν ὑφίσταται μολυσμός;

Ὁ μολυσμὸς ἀντιμετωπίζεται σωστά, ὅπως μᾶς διδάσκει ἡ Ἐκκλησία μας, μὲ τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ὄχι μὲ τὴν ἐπικοινωνία μὲ αὐτούς.

Γιὰ νὰ σᾶς βοηθήσουμε ἄλλη μιὰ φορά, ἐσᾶς καὶ ὅσους ἔχουν παρασυρθεῖ σὲ αὐτὴν τὴν ὀλέθρια ἀντι-εὐαγγελικὴ θεωρία (ὅπως καταδεικνύουν τὰ πατερικὰ ἔργα), σᾶς παραθέτουμε κάποια κείμενα περὶ μολυσμοῦ ἀπὸ τὴν αἵρεση καὶ τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων περὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς.

Ἀποτελεῖ αὐτὸ μιὰ ὀφειλὴ ἀγάπης πρὸς ἐσᾶς, παρὰ τὸν ἀποκλεισμό μας ἀπὸ τὸ ἱστολόγιό σας, ἐπειδὴ ἐφαρμόσαμε τὴν ἁγιοπατερικὴ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας περὶ ἀποτειχίσεως –ποὺ "κατὰ τύχη" διατυπώνει καὶ ἕνας συγκεκριμένος ἱερὸς Κανόνας– καὶ παρὰ τὸ ὅτι μέχρι τώρα δὲν ἀνταποκρίνεσθε σὲ αὐτή μας τὴν ἀγάπη, καὶ ἀρνεῖσθε νὰ συζητήσετε μαζί μας τὸ θέμα· ἀδιαφορεῖτε παντελῶς γιὰ τὴ σωτηρία μας, καὶ ἀρνεῖσθε νὰ μᾶς βοηθήσετε καὶ νὰ μᾶς ἀποκαλύψετε τὴν ἀλήθεια, στὴν περίπτωση ποὺ ἡ Εὐαγγελικὴ διδασκαλία δικαιώνει τὴ στάση σας, καὶ ἄρα, τότε, ἐμεῖς ἀκολουθοῦμε λάθος δρόμο!

Αὐτὴ τὴ στάση ποὺ ἀκολουθεῖτε, ἀδελφέ, δὲν εἶναι ἡ διαχρονικὴ στάση τῶν Ἁγίων Πατέρων. Οἱ Πατέρες ἀγαποῦσαν καὶ ἐνδιαφέρονταν καὶ συζητοῦσαν μὲ ἐπιχειρήματα ἁγιογραφικά, ἀκόμα καὶ μὲ τοὺς χειρότερους ἁμαρτωλοὺς καὶ αἱρετικούς. Νὰ ὑποθέσουμε ὅτι ἡ δική σας ἀγάπη καὶ ποιμαντικὴ τῶν γερόντων ποὺ σᾶς κατευθύνουν, ὑπερβαίνει κι ἐδῶ τὴν ἀγάπη τῶν Ἁγίων Πατέρων;

 Σημάτης Παναγιώτης

 ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΟΛΥΣΜΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ

ΚΑΙ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ

«Ταῦτα ὁ τοῦ Θεοῦ θεράπων Νικηφόρος … παρεκάλει τῇ ζύμῃ μὴ συμφύρεσθαι τῶν αἱρετιζόντων, ἀπέτρεπεν ὡς ἰὸν καὶ ὡς κύημα ἐχιδνῶν τὰ τῆς διδασκαλίας αὐτῶν ἀλλόφυλα προφεύγειν ἀμβλώματα. "οὐ γάρ", ἔλεγε, "σωματικὸν ἐπάγουσι μώλωπα φαρμάκοις ἰατρικῆς ὑπείκειν δυνάμενον· τοῖς τῆς ψυχῆς δὲ μυχοῖς ἐνιεῖσι τὸν κίνδυνον, τὴν ἐξ ἐπιπολῆς ἀναινόμενα μότωσιν…"».

 «Μηδέποτε συμφιλιάσῃς μετὰ αἱρετικῶν. Μὴ συμφάγῃς, μὴ συμπίῃς, μὴ συνοδοιπορήσῃς. Μὴ εἰσέλθῃς εἰς οἶκον αὐτῶν, μηδὲ εἰς ἐκκλησίαν· πάντα γὰρ ὅσα εἰσίν, ἀκάθαρτα εἰσίν, καθὼς λέγει ὁ Παῦλος, ὅτι τοῖς μεμιασμένοις καὶ ἀπίστοις οὐδὲν καθαρόν, ἀλλὰ μεμίανται αὐτῶν ὁ νοῦς καὶ ἡ συνείδησις. Ἀσφαλίζου οὖν τὴν ψυχήν σου, ἀγαπητέ. Μὴ συμφιλιάζῃς αἱρετικοῖς, ἵνα μὴ συγκοινωνήσῃς τῇ κοινωνίᾳ αὐτῶν· ὅτι γάρ, καθὼς εἶπεν ὁ Κύριος, οὐκ ἔχουσιν ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, οὐδὲ ἐν τῷ νῦν αἰῶνι, οὐδὲ ἐν τῷ μέλλοντι· δηλονότι οὐδὲ οἱ συμμιαινόμενοι αὐτοῖς· ἕκαστος γὰρ θερίσει ὃ ἔσπειρε» (Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου, Περὶ μετανοίας καὶ κατανύξεως).

Ἐπειδὴ κάποιοι ἦρθαν παλαιότερα στὴν πόλη μας, λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, καὶ νόθευσαν τὴν ἀποστολικὴν διδασκαλία «ταύτην οὐκ ἤνεγκαν σιγῇ τὴν καινοτομίαν οἱ τότε τὴν πόλιν ὑμῶν οἰκοῦντες· ἀλλ' ὥσπερ τινὲς γενναῖοι σκύλακες λύκους ὁρῶντες ἐπεισιόντας καὶ τὴν ποίμνην ἅπασαν διαφθείροντας, οὕτως ἐπιπηδήσαντες ἐκείνοις οὐ πρότερον ἀπέστησαν σοβοῦντες αὐτοὺς πάντοθεν καὶ ἀπελαύνοντες, ἕως παρεσκεύασαν παρὰ τῶν ἀποστόλων πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης πεμφθῆναι δόγματα ἀποτειχίζοντα κἀκείνοις καὶ τοῖς μετ' ἐκείνους ἅπασι τὴν τοιαύτην κατὰ τῶν πιστῶν ἔφοδον. Πάντα γὰρ ποιοῦσι καὶ πραγματεύονται, ὥστε ἐξωθῆσαι τῆς τῶν ἀκουόντων διανοίας τὴν πίστιν, οὗ τί γένοιτ' ἂν μεῖζον ἀσεβείας ἔγκλημα; Ὅταν γὰρ ὁ Θεὸς ἀποφαίνηταί τι, δέχεσθαι χρὴ πιστῶς τὸ λεχθέν, οὐ περιεργάζεσθαι τολμηρῶς».

Γράφει πάλι ὁ ἱ. Χρυσόστομος: «Καθάπερ καὶ οἱ αἱρετικοὶ ποιοῦσιν... Οἱ γὰρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι, ἐργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ... Παρὰ μὲν γὰρ τὴν ἀρχὴν συσκιάζουσιν ἑαυτούς· ἐπειδὰν δὲ πολλὴν λάβωσι τὴν παρρησίαν καὶ λόγου τις αὐτοῖς μεταδῷ, τότε τὸν ἰὸν ἐκχέουσι... εἰ μέν πίστεως ἕνεκεν, φεῦγε αὐτόν καί παραίτησαι, μή μόνον ἄν ἄνθρωπος ᾖ, ἀλλά κἄν ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ κατιών... Ἡμεῖς δὲ (λέγει ἀπευθυνόμενος σὲ χριστιανοὺς ποὺ ἐπικοινωνοῦσαν μὲ αἱρετικούς) οὐ μόνον οὐ μισοῦμεν τοὺς παραβάτας, ἀλλὰ καὶ ὡς φίλους ἀσπαζόμεθα,  δέον τοῖς τοιούτοις μηδὲ τὸ χαίρειν λέγειν· Οὐκ ἔστι γὰρ εἰρήνη τοῖς ἀσεβέσι, λέγει Κύριος· καὶ μετ' αὐτῶν ἐσθίομεν καὶ πίνομεν, ὧν καὶ τὴν ἀπάντησιν ἀποφεύγειν ὀφείλομεν... Μιμησώμεθα οὖν καὶ ἡμεῖς τὸν προφήτην,  καὶ  μισήσωμεν τοὺς ποιοῦντας τὰς παραβάσεις, ἵνα μὴ διὰ τῆς ἀδιαφόρου ἡμῶν κοινωνίας πρὸς αὐτοὺς συνεργοὶ τῆς παραβάσεως αὐτῶν εὑρεθῶμε»!

Ἄλλο ἕνα κείμενο (ἀπὸ τὰ πολλά) τοῦ Μ. Βασιλείου, ποὺ ἀπαντᾶ στὴν ἐρώτηση: «Εἰ χρὴ τὸν ἐν ἁμαρτίαις ἐξετασθέντα φεύγειν τὴν πρὸς τοὺς ἑτεροδόξους κοινωνίαν, ἢ καὶ πρὸς τοὺς κακῶς ζῶντας διακρίνεσθαι». Γράφει: Γενικὰ εἶναι ἐπιβλαβὲς καὶ ἐπικίνδυνο γιὰ κάθε ἄνθρωπο κάθε σχέση μὲ ἀπαγορευμένα πράγματα. Αὐτοὶ ὅμως, ποὺ ἔζησαν ἐν ἁμαρτίαις, πρέπει νὰ εἶναι περισσότερο προσεκτικοί, γιατί, ἐφ’ ὅσον ἡ ψυχή τους ἐσυνήθισε στὴν ἁμαρτία, εἶναι περισσότερον ἐπιρρεπεῖς πρὸς αὐτὴν καὶ ἡ ἐπικοινωνία μὲ ἁμαρτωλοὺς τοὺς βλάπτει. Ἐὰν λοιπόν, εἶναι τόσο μεγάλη ἡ βλάβη ποὺ προκαλεῖ ἡ κοινωνία μὲ ἁμαρτωλοὺς στὰ ἠθικά, τί πρέπει νὰ ποῦμε γιὰ τὴν  βλάβη ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἐπικοινωνία μὲ αἱρετικούς;

Καὶ στὴ συνέχεια τονίζει, πὼς πράγματι, ἡ μεγαλύτερη βλάβη προέρχεται ὄχι τόσο ἀπὸ κάποιες ἁμαρτίες ἠθικῆς ὑφῆς, ὅσο ἀπὸ τὴν ἁμαρτία τῆς αἱρέσεως, τῆς κατὰ πρόσωπον δηλαδὴ ἐναντιώσεως πρὸς τὸν Θεὸν τῶν κακοδοξούντων: «Εἰ δὲ ἐπὶ τῶν ἐν τοῖς ἠθικοῖς σφαλλομένων τοσαύτη ἐστὶν ἡ βλάβη, τί χρὴ λέγειν περὶ τῶν περὶ Θεοῦ κακοδοξούντων, οὓς ἡ κακοδοξία οὐδὲ ἐν τοῖς ἄλλοις ὑγιαίνειν ἐᾷ, παραδιδομένους ἅπαξ δι' αὐτὴν τοῖς τῆς ἀτιμίας πάθεσιν;».

Καὶ ὁ ἅγιος Νικόδημος σχολιάζων το 2Τιμ. 2 17, ”Καὶ ὁ λόγος αὐτῶν ὡς γάγγραινα νομὴν ἕξει”, γράφει:

«Ἀκράτητον, λέγει, εἶναι τὸ κακὸν καὶ πλέον ἰατρείαν δὲν δέχεται· ἐπειδὴ οἱ τῶν αἱρετικῶν λόγοι βλάπτουσι καὶ διαφθείρουσι τὸ περισσότερον μέρος τῆς εὐσεβείας, ὡσὰν ἡ γάγγραινα καὶ εἶναι ἀδιόρθωτοι...». Καὶ «τῶν αἱρετικῶν ἡ κακοδοξία, πάντοτε πηγαίνει εἰς τὸ χειρότερον  καὶ γίνεται μεγαλυτέρα πληγή... Διὰ τοῦτο πρέπουν νὰ ἀποφεύγουν οἱ Χριστιανοὶ τούτους καὶ πάντας τοὺς αἱρετικοὺς ὡσὰν λοιμοὺς καὶ πανούκλας, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ μὲ αὐτούς... ἀπωλεσθοῦν».

Ἀφοῦ, λοιπόν, κατὰ τὸν δικό σας χαρακτηρισμό, ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι ΟΧΙ ἁπλῶς αἵρεση, ἀλλὰ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ,  γιατί ἀρνεῖσθε τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, τὴν ὁποίαν διδάσκουν οἱ Πατέρες;

(Ὁλόκληρο τὸ κείμενο στὸ http://paterikiparadosi.blogspot.gr/2013/07/blog-post_7275.html

Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ἡ Πατερικὴ στάση στοὺς  Θεολογικοὺς Διαλόγους καὶ ὁ Οἰκουμ. Πατριάρχης Βαρθολομαῖος», σελ. 90-96, 118-130).


 Μετά τὴν ἀνάρτηση τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, διαβάσαμε τὰ σχόλια ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο "Θρησκευτικά" και τὰ μεταφέρουμε κι ἐδῶ:

Ο/Η Ζαχαρίας Τομπούλης είπε...

Αγαπητέ κ. Τάτση,

Ευχαριστούμε για τα εύστοχα σχόλιά σας. Επιτρέψτε μου όμως μιά διαφωνία. Δεν θα λησμονείτε ότι πρίν 25-30 χρόνια, όταν η Πολιτεία καθιέρωσε τον πολιτικό γάμο, εκτός της σύσσωμης εκκλησιαστικής αντίδρασης, από πολλούς εκφράσθηκε η αισιοδοξία ότι ο καινοφανής θεσμός θα προσέπιπτε στην πέτρα της εκκλησιαστικής Παραδόσεως και των ηθών του λαού μας. Όμως τώρα, το "πιλοτικά" καθιερωθέν πράγμα έχει επικρατήσει έναντι του εκκλησιαστικού γάμου, λόγω σταδιακής και σιωπηρής διείσδυσης.

Σε 10-20 έτη, όταν όλα τα θεολογικά σεμινάρια και οι θεολογικές σχολές θα κυβερνώνται πλέον αποκλειστικά από οικουμενιστές και θα κυριαρχεί η οικουμενιστική "θεολογία" της πανθρησκείας, σύμφωνα με τα προγράμματα του ΠΣΕ και των φερεφώνων του, νομίζετε ότι το πολύ ποίμνιο θα εμφορείται από την ίδια με τώρα (όσο λίγη κι αν είναι) αγωνιστικότητα έναντι της αιρέσεως;

Αν νομίζετε ότι δεν ωφελεί, μην το αναρτήσετε. Ευχαριστώ.

14 Νοεμβρίου 2013 - 10:23 μ.μ.

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Δυστυχώς ο νυν πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως είναι δέσμιος της ολέθριας και προδοτικής γραμμής πλεύσεως που εγκαινιάστηκε στις αρχές του εικοστού αιώνα απ τους προκατόχους του. Ας μην ξεχνάμε ότι ποδηγετήθηκε πνευματικά απ τους αλήστου μνήμης Αθηναγόρα Σπύρου και Μελίτωνα Χατζή, οι οποίοι με την καταστροφική-εγκληματική πολιτική που ακολούθησαν στον τομέα των διαχριστιανικών και διαθρησκευτικών σχέσεων έβλαψαν σε μεγάλο βαθμό την ιερή υπόθεση της προασπίσεως του Ορθοδόξου Δόγματος.
"Με όποιον δάσκαλο καθήσεις..."!
Λ.Ν.

14 Νοεμβρίου 2013 - 10:51 μ.μ.

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Σαν μια πρωτη εντυπωση ειναι καλη.
Ο κινδυνος ομως δεν εχει απομακρυνθει απο την αιρεση. Ως γνωστον απο τα ολιγα που γνωριζουμε περι αιρεσεων, ο αιρετικος δεν ειναι μονον αυτος που π ρεσβευει αιρετικα αλλα επισης και οταν νουθετειται και ανακαλει και επανερχεται και επιστρεφει... αυτο σιγουρα θα επιφερει σωρειαν και αλλων πλανων, πλανωντας και παλι παραμενων εντος εκκλησιας, ξενον ομως προς Την Αγια Τριαδα οχι μονον αυτον αλλα και πληθους ψυχων, διδοντας ισχυ στην πλανη και αλλοιωνοντας συν τω χρονω το φρονημα της εκκλησιας. Και αυτο για εμας τους Χριστιανους ειναι πληγη τοσο για τα μελη της εκκλησιας οσο και για την ιδια την αληθεια και την επικρατηση της καθως και για την ενοτητα της εν αγιω πνευματι. Τα ζητηματα ειναι πολλα σε μια αιρεση παιζουν ρολο οι αφορμες, τα αιτια, τα κινητρα, η ριζα και ο στοχος για την καθαρση και θεραπεια. Υπαρχει δρομος πολυς ακομη και νομιζουμε πως μπορει και να ειναι και παιχνιδια επικοινωνιακα καθησυχασμου του πληρωματος της εκκλησιας για να ηρεμησουν τα πνευματα, που με την πρωτη ευκαιρια θα εμφανιστουν παλι οι ιδιες εμμονες. Χρειαζεται επαγρυπνηση. Η εκκλησια εχει μια διαχρονικη ανοχη και υπομονη στα θεματα αυτα επειδη πρεσβευει και προσδοκα την επιστροφη και την μετανοια των.
Οι αποφασεις της εκκλησιας.
Το ζητουμενο σε αυτη τη φαση ειναι οτι οι ενωτικοι ισχυριζονται οτι δεν υπαρχει αιρεσις.Οπως καταλαβαινουμε... το σωτηριο εργο της εκκλησιας, εμποδιζεται αφου αν κανεις δεν ανεβαινει προς τα επανω,σιγουρα θα πεφτει προς τα κατω.-π

14 Νοεμβρίου 2013 - 11:53 μ.μ.