Αγιορείτες πατέρες κρούουν τόν κώδωνα τού κινδύνου γιά τήν σύνοδο τής Κρήτης.

Ό κύβος ερρίφθη!

ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ  η ΑΠΟΚΗΡΥΞΙΣ του ληστρικού συνεδρίου της Κρήτης

και η Διακοπή Μνημοσύνου!

    Τό τέλος των εργασιών της επονομαζομένης «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου» έφερε στην επιφάνεια και τα τελικά κείμενα της, τα προαποφασισμένα στο Σαμπεζύ, μαζύ με δύο καινούργια: To Μήνυμα της συνόδου και την Εγκύκλιό της.

  “Ηδη οι ορθόδοξοι: κληρικοί, μοναχοί, καθηγητές θεολόγοι και ευσεβείς λαϊκοί, κυρίως με παρεμβάσεις στο διαδίκτυο, μαρτυρούν αυτό που εν ορθοδόξω αυτοσυνειδησία, καρδιακά εκ Θεού πληροφορούνται ότι, αυτή η σύνοδος τελεσίδικα πλέον κατοπιν αυτών είναι ληστρική και ως κηρύττουσα αιρετικά δόγματα συνακολούθως ΑΙΡΕΤΙΚΗ, χωρίζουσα εαυτήν από τη ΖΩΣΑ αγιοπατερική διαχρονική ΣΥΝΟΔΙΚΗ παράδοση της Εκκλησίας.

   Οι  αποφάσεις  της,  όπως  άλλωστε  ΡΗΤΑ καταγράφεται στο κανονισμό της, είναι υποχρεωτικές για ΟΛΕΣ τις υπογράφουσες τοπικές Εκκλησίες. Με απλά λόγια για τους ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ που διαφωνούν διαμορφώνεται πλέον ο ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ της ΑΠΟΚΗΡΥΞΕΩΣ του ληστρικού συνεδρίου της Κρήτης, διότι άλλως παραδέχονται ότι τα υπογεγραμμένα υπό των Εκκλησιών τους στη ψευδοσύνοδο τούς καλύπτουν και τα αναγνωρίζουν…

 Τελικώς για το ποίμνιο απομένει ο μόνος πατερικά υποδεικνυόμενος δρόμος:

   Της διακοπής εκκλησιαστικής κοινωνίας με τους προδότες τών επισκοπικών τους υποσχέσεων.

 Τα όσα επακολουθήσουν βαρύνουν εξ ολοκλήρου τούς υπογράψαντας οικουμενιστές και τους αποδεχομένους τις αποφάσεις αυτών.

   Οι καρποί των πράξεών τους δημιουργούν τετελεσμένα βάσει των οποίων οι ορθόδοξοι θα πράξουν αναλόγως.

   Τις προσεχείς ημέρες θα ακολουθήσει κείμενο στο οποίο, χάριτι Θεού, θα υπάρξει παρουσίαση και ενδελεχής έλεγχος τών κακοδοξιών τών κειμένων της ληστρικής συνόδου.

Αγιορείτες Πατέρες.

Διά την συντακτικήν επιτροπήν:

Γέρων Σάββας Λαυρεώτης.

Γέρων Γαβριήλ Ιερόν Κελλίον Αγ. Χριστοδούλου

(Ι. Μ.Κουτλουμουσίου).

Γέρων Ιλαρίων Αγιορείτης Ιερόν Κελλίον Αγ. Μαξίμου Ομολογητού.

Υ.Γ.
Το κείμενο ακολουθεί το μονοτονικό σύστημα ώστε να κατασταθεί ευανάγνωστο στο διαδίκτυο.

πηγή

Εύστοχες "οι θλιβερές διαπιστώσεις"! Παρά ταύτα δεν διαφαίνεται ότι η κοινωνία με τους αιρετικούς θα διακοπεί! (Σχόλια)

I. Μ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ:

Πρώτες θλιβερές διαπιστώσεις από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο

Με πολύ θλίψη και οδύνη ψυχής παρακολουθήσαμε από τα ΜΜΕ την έναρξη της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου αρχής γενομένης από την Θεία Λειτουργία της Κυριακής της Πεντηκοστής και καταθέτουμε με πολλή συντομία στις γραμμές που ακολουθούν στον πιστό λαό του Θεού τις πρώτες διαπιστώσεις μας.

Πρώτη θλιβερή διαπίστωση, η παρουσία και συμπροσευχή κατά τον Όρθρο και την Θεία Λειτουργία της μεγάλης αυτής Δεσποτικής εορτής στον Ιερό Ναό του Αγίου Μηνά Ηρακλείου, των αιρετικών Παπικών, Προτεσταντών και Μονοφυσιτών, κάτι το οποίον, όπως είναι γνωστό σε όλους, απαγορεύεται από τους Ιερούς Κανόνες.
Οι Ορθόδοξοι προκαθήμενοι και οι άλλοι συμμετάσχοντες ιεράρχες

Ποιά η στάση της Μητροπόλεως Πειραιώς (και των αντι-Οικουμενιστών) μετά την ΑΓΡΙΑ και ΜΕΓΑΛΗ Σύνοδο των ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ;

   

   Ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, πῆρε θέση γιὰ τὸ προσυνοδικὸ κείμενο μὲ τίτλο «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον». Ἐξετάζοντας αὐτὸ τὸ ἄρθρο δήλωνε ὅτι

«η Εκκλησία είναι “ΜΙΑ”, κατά το Σύμβολο της Πίστεως· οι ετερόδοξες, όμως, «Εκκλησίες» δεν μπορούν να κατονομάζονται καθόλου ως «Εκκλησίες» από τους Ορθοδόξους, επειδή, δογματικώς θεωρούμενα τα πράγματα, δεν μπορεί να γίνεται λόγος για πολλότητα «Εκκλησιών…, δεν είναι θεολογικά ορθό να τους αναγνωρίζουμε εκκλησιαστικότητα».

Ἐρωτᾶται:

  Τώρα ποὺ ἡ Ἐκκλησία -στὴν ὁποία ἀνήκει- ἀναγνώρισε ἐκκλησιαστικότητα στὶς αἱρέσεις καὶ ἀφοῦ πιστεύει πὼς τοῦτο δὲν εἶναι «θεολογικὰ ὀρθό», δηλαδὴ ἀποτελεῖ αἵρεση, τί προτίθεται νὰ κάνει; Θὰ παραμείνει σὲ κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστὲς συνεπισκόπους του;  Ἢ θὰ περιμένει νὰ ἔρθει τὸ «κοινὸ ποτήριο» γιὰ νὰ διαχωρίσει τὴν θέση του;

   

       Ὑπενθυμίζουμε ὅτι οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας, τοὺς ὁποίους μᾶς ζητοῦν οἱ Ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας νὰ ἀκολουθοῦμε καὶ νὰ μιμούμεθα, δὲν περίμεναν κάποιο «κοινὸ ποτήριο», ἀλλὰ παράλληλα μὲ τὶς διαμαρτυρίες, τὶς ἀναιρέσεις τῶν κακοδοξιῶν τῶν αἱρετικῶν,

 διέκοπταν κάθε ἐκκλησιαστικὴ σχέση μαζί τους, ἀποτειχίζονταν ἀπ’ αὐτούς, ὅπως ἔκανε ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς καὶ ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς ποὺ προχθὲς τιμήσαμε τὴν μνήμη του.

   Σήμερα, βέβαια, ὁ Οἰκουμενισμὸς ἔχει καταφέρει νὰ ὑποβαθμίσει στὶς συνειδήσεις τῶν πιστῶν τὴν σημασία τῶν κακοδοξιῶν ποὺ πρεσβεύει, διότι οἱ Ποιμένες κυριολεκτικὰ κατέστησαν ψευδοποιμένες καὶ ψευδεπίσκοποι, καὶ δὲν ἐνημερώνουν τὸ λαὸ γιὰ τὴν σημασία τῶν καινοφανῶν διδασκαλιῶν τῶν Οἰκουμενιστῶν, γιὰ τὴν ἀλλοτρίωση τῆς Πίστεως, ἀλλ’ οὔτε ἀγωνίζονται γι’ αὐτήν.   

    Τρανὸ παράδειγμα ἀγωνιστὴ τῆς Πίστεως, τὸν ὁποῖο ἀρνοῦνται νὰ μιμηθοῦν οἱ σύγχρονοι ποιμένες, εἶναι ὁ ἅγιος Μάξιμος. Στὴν ἐποχή του καὶ ἐνῶ δὲν εἶχε λυθεῖ ἀκόμα ἀπὸ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τὸ πρόβλημα τοῦ Μονοθελητισμοῦ, ὁ Ἅγιος Μάξιμος διεφώτιζε μὲ τὴν διδασκαλία του γιὰ τὶς κακόδοξες θέσεις τῶν Μονοθελητῶν (ποὺ γιὰ τὸν πολὺ λαὸ ἦσαν δυσδιάκριτες), ἀλλὰ ταυτόχρονα ἀποτειχίστηκε ἀπὸ αὐτούς, παρότι ἡ αἵρεση ἀκόμα δὲν εἶχε καταδικαστεῖ ἀπὸ Σύνοδο.

  Ἀντίθετα σήμερα ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι μὲν μιὰ αἵρεση πολυδαίδαλη καὶ πολύκλωνη, παρὰ ταῦτα καὶ στοὺς μαθητὲς τοῦ Δημοτικοῦ εἶναι κατανοητὸ ὅτι οἱ Οἰκουμενιστὲς εἶναι κακόδοξοι, ἀφοῦ παραδέχονται πολλὲς Ἐκκλησίες καὶ πολλὰ βαπτίσματα καὶ ἔτσι ἀπορρίπτουν (ἐκτὸς τῶν ἄλλων) καὶ τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως ποὺ θέσπισε ἡ Α’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος, καὶ ὡς ἐκ τούτου ὑπάρχει γι’ αὐτοὺς καταδίκη τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς, ἀλλὰ καὶ τῶν ἑπόμενων Οἰκουμενικῶν Συνόδων.

   Δεδομένου ὄντος, λοιπόν, ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι ἀποδεδειγμένη αἵρεση καὶ κατεγνωσμένη ἀπὸ συγχρόνους Ἁγίους, πῶς διδάσκουν οἱ σύγχρονοι ποιμένες (καὶ ὁ κ. Σεραφείμ) τὴν παραμονὴ σὲ κοινωνία μετ’ αὐτῶν, τὴν στιγμὴ ποὺ οἱ Ἅγιοι διέκοπταν τὴν κοινωνία καὶ γιὰ μὴ καταδικασμένη ἀπὸ Σύνοδο αἵρεση;

    Τὸ ἐκτενέστερο ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ κείμενο τοῦ μητροπολίτη Πειραιῶς ποὺ παραθέσαμε στὴν ἀρχὴ εἶναι τὸ ἑξῆς:

   «Το προσυνοδικό κείμενο με τίτλο “Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον” παρουσιάζει κατά συρροή την θεολογική ασυνέπεια, η και αντίφαση. Έτσι, το άρθρο 1 διακηρύσσει την εκκλησιαστική αυτοσυνειδησία της Ορθόδοξου Εκκλησίας, θεωρώντας την –πολύ σωστά– ως την “Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία”. Όμως, στο άρθρο 6 παρουσιάζει μία αντιφατική προς το παραπάνω άρθρο (1) διατύπωση. Σημειώνεται χαρακτηριστικά ότι “η Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνωρίζει την ιστορικήν ύπαρξιν άλλων Χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών μη ευρισκομένων εν κοινωνία μετ' αυτής”. Εδώ γεννάται το εύλογο θεολογικό ερώτημα: Αν η Εκκλησία είναι “ΜΙΑ”», κατά το Σύμβολο της Πίστεως και την αυτοσυνειδησία της Ορθόδοξης Εκκλησίας (αρθρ. 1), τότε, πώς γίνεται λόγος για άλλες Χριστιανικές Εκκλησίες; Είναι προφανές ότι αυτές οι άλλες Εκκλησίες είναι ετερόδοξες. Οι ετερόδοξες, όμως, “Εκκλησίε” δεν μπορούν να κατονομάζονται καθόλου ως “Εκκλησίες” από τους Ορθοδόξους, επειδή, δογματικώς θεωρούμενα τα πράγματα, δεν μπορεί να γίνεται λόγος για πολλότητα “Εκκλησιών”, με διαφορετικά δόγματα και μάλιστα σε πολλά θεολογικά θέματα. Κατά συνέπεια, ενόσο οι «Εκκλησίες» αυτές παραμένουν αμετακίνητες στις κακοδοξίες της πίστεώς τους, δεν είναι θεολογικά ορθό να τους αναγνωρίζουμε –και μάλιστα θεσμικά– εκκλησιαστικότητα, εκτός της “Μιάς, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας”» (ἐδῶ).

      Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνο ὁ μητροπολίτης Πειραιῶς ποὺ καταδικάζει στὰ λόγια τὶς κακοδοξίες καὶ τὶς πράξεις τῶν Οἰκουμενιστῶν. Τὸ ἴδιο κάνουν καὶ οἱ ὑφιστάμενοί του, ὅπως ὁ π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος (ἐδῶ)  ἀλλὰ καὶ ὁ π. Παῦλος Δημητρακόπουλος, ὁ ὁποῖος σὲ συζήτηση μὲ δημοσιογράφο (στὸ βίντεο ποὺ ἀναρτοῦμε στὴν συνέχεια)  μιλᾶ γιὰ τὴν "Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο" καὶ καταδεικνύει κι αὐτὸς τὶς κακοδοξίες τῶν κειμένων τῆς Συνόδου, καταγγέλλει τὸν ὀλέθριο ὀργανισμὸ τοῦ Π.Σ.Ε., προτείνει στοὺς ἄλλους νὰ βγοῦν ἀπ’ αὐτόν, ἀλλ’ αὐτὸς μένει μέσα!!! (Στὸ βίντεο τὸ παρακάτω ἀπόσπασμα γιὰ τὸ Π.Σ.Ε. μετὰ τὸ 1:05:00).

  π. Παῦλος: «Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ βρισκόμαστε μέσα σ’ αὐτὸν τὸν ὀργανισμὸ ποὺ ἐμφανίζεται ὡς ὑπερεκκλησία. Καὶ νὰ ποῦνε οἱ προκαθήμενοι καὶ ὅλοι αὐτοὶ ποὺ θὰ συγκροτήσουν τὴν Σύνοδο, κοιτάξτε, δὲν βγαίνει τίποτα, νὰ βγοῦμε ἀπ’ αὐτὸν τὸν ὀλέθριο ὀργανισμό, ἀκολουθώντας καὶ τὸν λόγο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, ποὺ λέει στὴν Πρὸς Τίτον ἐπιστολή του "αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ"! Τοὺς νουθετήσαμε 70 χρόνια. Δὲν δέχονται. Γιὰ ποιό λόγο θὰ πρέπει νὰ ἐξακολουθοῦμε ἐμεῖς νὰ παραμένουμε σ’ αὐτὸ τὸ συνοθύλευμα τῶν αἱρέσεων;

Σ' αὐτὸ τὸ κείμενο τὸ Προσυνοδικὸ δὲν ὑπάρχει ἡ λέξη αἵρεσις. Εἶναι κάτι τὸ φοβερό. Ἐσεῖς νομίζετε ὅτι αὐτὴ ἡ Σύνοδος θὰ λειτουργήσει ὡς Ὀρθόδοξη; Γι' αὐτὸ ἀγωνιοῦμε, διότι πάει νὰ γίνει μία Ψευδο-Σύνοδος».

Καὶ τώρα ποὺ αὐτὰ ποὺ προβλέψατε ἔγιναν, τί θὰ κάνετε πατέρες; Θὰ ἐφαρμόσετε ὅσα οἱ Ἅγιοί μας ἔπραξαν ἢ θὰ ἐφαρμόσετε τὴν παροιμία: «Δάσκαλε ποὺ δίδασκες...»! Γιατί ἐσεῖς καὶ ὁ Ἐπίσκοπός σας δὲν φεύγετε ἀπὸ τὸ αἱρετικὸ καὶ ὀλέθριο Π.Σ.Ε. γιὰ νὰ εὐφράνετε τοὺς Ὀρθοδόξους καὶ νὰ καταισχύνετε τοὺς κακοδόξους;

Το βίντεο

"Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΡΑΓΙΚΗ"

ΣΧΟΛΙΑ ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο "ΑΚΤΙΝΕΣ" στὸ ΑΡΘΡΟ τοῦ 

"Πρωτοπρ. Άγγελου Αγγελακόπουλου, Μίμησις ομολογίας των αγίων Πάντων"

Σχόλια

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Στο εξωτερικο που οι ορθοδοξες εκκλησιες είναι κατ εξοχην οικουμενιστικες,δηλ. παναιρετικες ,σημαινει ότι δεν εχουμε εκκλησια, ότι βρισκόμαστε μονοι στο ελαιος του Θεου, θα χρειαστει μια συντονισμενη και συστηματικη οργανοσι των ορθοδοξων μελων. Ηδη ηταν αναμενομενο ότι θα κατέληγαν ετσι οι οικουμενιστες, χασαμε πολύ χρονο διχως να

Σχόλια: ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΚΩΛΥΜΑΤΑ ΑΥΤΟΥ

 

Σχόλια

ἐπί τῶν τελικῶν κειμένων

τῆς Συνόδου Κρήτης 2016,

ἀπό τό Ἱστολόγιον

ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ.

(ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ  ΚΑΙ ΤΑ ΚΩΛΥΜΑΤΑ ΑΥΤΟΥ)

Τό Ἱστολόγιον ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ θά σχολιάζουμε ἕνα ἕνα τά τελικά κείμενα τῆς Συνόδου Κρήτης 2016, ξεκινώντας ἀπό τά πιό ἀνώδυνα καί καταλήγοντας στά πιό ἐπώδυνα καί ἀντορθόδοξα!

Ὁ σχολιασμός μας θεωρήσαμε πώς ἐπιβάλλεται γιά τούς ἑξῆς λόγους:

1. Γιά ὁμολογιακούς λόγους χρέους μας καί ἀγάπης μας πρός τόν Θεό.

2. Γιά ἐνημέρωση τῶν πιστῶν.

3. Γιά τήν ἀδελφική συμβολή μας στούς ἀγωνιστές Ὀρθοδόξους Χριστιανούς (κληρικούς κυρίως καί λαϊκούς), σέ λεπτά σημεῖα πού πίπτουν στήν μικρά ἀντίληψή μας, πού ἴσως βοηθήσουν στίς περαιτέρω ἐνέργειες τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας, ἄν καί ἐφόσον κριθοῦν ἀπαραίτητες ἀπό τήν συνείδησή του.

Ξεκινᾶμε μέ τέσσερα σχόλια πού κρίνουμε ἀπαραίτητα, ὅσον ἀφορᾶ τό τελικό κείμενο περί "γάμου καί κωλυμάτων του", τό ὁποῖο ὁλόκληρο μπορεῖτε νά διαβάσετε ἐδῶ: 

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΚΩΛΥΜΑΤΑ ΑΥΤΟΥ

Σχόλιο 1ο:

Ὅσον ἀφορᾶ τήν παράγραφο 9 περί πολιτικοῦ "γάμου", ναί μέν οἱ Συνοδικοί τάσσονται κατά τῆς ἐλευθέρας ἑτεροφυλικῆς καί ὁμοφυλικῆς (δέν τολμοῦν νά ἀναφέρουν τήν λέξη ἤ παράγωγό της) συμβιώσεως, παρόλ' αὐτά, δέν καταδικάζουν ὡς πορνεία τόν πολιτικό "γάμο", ὁ ὁποῖος δέν συμβαδίζει μέ τούς πνευματικούς νόμους τοῦ Θεοῦ. Ἀποφεύγεται ἡ καταδίκη τοῦ πολιτικοῦ "γάμου" ὡς πορνεία. Καί ἐνῶ σέ ἄλλες περιπτώσεις οἱ Συνοδικοί ἀναφέρουν Ἱερούς Κανόνες (π.χ. στήν περίπτωση ἱερολόγησης γάμου μετά τήν μοναχική κουρά, ἤ μετά τήν χειροτονία), δέν ἀναφέρουν τούς Ἱερούς Κανόνες πού ἀφοροῦν τήν πορνεία καί τίς προγαμιαῖες σχέσεις, ἀπό τήν στιγμή πού ἕνας πολιτικός "γάμος" πνευματικά εἶναι ἄκυρος, ἀλλά ἀναλώνονται σέ "διακρίσεις" καί "ἀγάπες". Συμφωνοῦμε καί μέ αὐτά, ἀλλά σέ Συνοδικές ἀποφάσεις πρέπει ταυτόχρονα νά εἶναι ξεκάθαρο τό δογματικό τοπίο, τί εἶναι ἁμαρτία καί φευκτέο! Ἐπιβάλλεται.

Σχόλιο 2ο:

Ὅσον ἀφορᾶ τήν παράγραφο 5 γιά τά κωλύματα γάμου καί τήν ἐφαρμογή τῆς Οἰκονομίας, ὑποπαράγραφος ii,  ἐνῶ οἱ Συνοδικοί ἐπικαλοῦνται τούς Ἱερούς Κανόνες, παρόλ' αὐτά, ἀφήνουν ἀνοιχτή θύρα τελέσεως μικτῶν γάμων μέ αἱρετικούς "Χριστιανούς", ἐπικαλούμενοι λόγους "ποιμαντικῆς διακρίσεως" καί ταυτόχρονα πετᾶνε τό μπαλάκι στήν Ἱερά Σύνοδο ἑκάστου Ἐκκλησίας, χωρίς νά ἀποφασίζουν ξεκάθαρα τήν ἀπαγόρευση γάμων μέ αἱρετικούς!

Σχόλιο 3ο:

Ὅσον ἀφορᾶ τήν παράγραφο 6 γιά τά κωλύματα γάμου καί τήν ἐφαρμογή τῆς Οἰκονομίας, οἱ Συνοδικοί ἐπικαλοῦνται τήν μή ὑπέρβαση τῆς κρατικῆς νομοθεσίας ἀπό τήν ἐκκλησιαστική, σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τά κωλύματα γάμου ἀπό πνευματικῆς ἐπόψεως, χωρίς νά ξεκαθαρίζουν ὅτι δέν πρέπει νά ἀφορᾶ τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς ἡ κρατική "νομιμότητα", ὅταν αὐτή στρέφεται ἐναντίον τῆς ἀνώτερης καί σωτηριολογικῆς πνευματικῆς νομιμότητος. Π.χ. μποροῦν βεβαίως δύο Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί νά συνάψουν πολιτικό "γάμο" καί νά εἶναι καθ' ὅλα "νόμιμοι" στά μάτια τοῦ Κράτους, ἀλλά θά εἶναι νόμιμοι καί στά μάτια τοῦ Θεοῦ καί δέν θά εἶναι πόρνοι ἐνώπιόν τους;...

Σχόλιον 4ο:

Σχολιάζουμε διά ἐρωτήσεως πού ἔχουμε θέσει ἐδῶ καί μῆνες.

Γιατί ὑπῆρξε ἕνα τέτοιο θέμα στήν θεματολογία μίας Συνόδου, τήν στιγμή πού Εὐαγγελικῶς καί Ἱεροκανονικῶς γνωρίζουμε τά πρέποντα καί θεάρεστα;

Μήπως γιά δόλωμα, ὥστε νά περάσουν μέσα ἀπό κάποια αὐτονόητα θέματα καί ἀποφάσεις, τά δηλητηριώδη περί "ὑπόλοιπου χριστιανικοῦ κόσμου";...

Γιατί καταναλώθηκε χρόνος, κόπος, χρῆμα γιά ἕνα τέτοιο θέμα καί ΟΧΙ γιά τήν καταδίκη τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῆς Μασονίας;

...

Συντάκτης τοῦ ἄρθρου, τό:

Ἱστολόγιον ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ http://kaiomenivatos.blogspot.gr/

Αν όλοι είμαστε Χριστιανοί, τότε ποιοι είναι οι ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ;;;

Πηγή: http://kosmas-agrinio-gr.blogspot.gr/2016/06/blog-post_26.html

Η ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

τοῦ  Κωνσταντίνου  Δημητρόπουλου

 

Έγινε λοιπόν η Συνοδική κατοχύρωση της οικουμενική κίνησης (παναίρεση οικουμενισμού)
Κατοχυρώθηκε συνοδικά και το παναιρετικό π.σ.ε 
Κατοχύρωσαν συνοδικά και τους διαλόγους
Κατοχύρωσαν συνοδικά και κύρηξαν ένα αιρετικό ΙΝΑ ΩΣΙΝ ΕΝ 
Κατοχύρωσαν συνοδικά ότι αποδέχονται και τις ετερόδοξες εκκλησίες
Κατοχύρωσαν συνοδικά ότι δέχονται την ιστορική ονομασία που δίνουν οι αιρέσεις για τους εαυτούς τους.
Κατοχύρωσαν συνοδικά ότι δεν υπάρχουν αιρέσεις 
Κατοχύρωσαν συνοδικά ότι η σύνοδος έχει το αλάθητο και δε μπορεί να κάνει λάθος.
Κατοχύρωσαν συνοδικά ότι όποιος δεν ακολουθεί τις αποφάσεις της συνόδου είναι εκτός Εκκλησίας.

 Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΠΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΠΙΣΤΗ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΑΝ ΣΥΝΟΔΙΚΑ ΕΝΩ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΗΘΙΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ.

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ.

Προς το παρόν βλέπουμε "αντι-μίμηση"! Μακάρι (εν ταπεινώσει και μετανοία) να ακολουθήσει η Μίμηση!

Μίμησις ομολογίας των αγίων Πάντων

π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

[Ἡ μίμησις γίνεται καὶ μὲ λόγια καὶ μὲ ἔργα, πάτερ μου. Εἶναι ἐξωφρενικό! Ὅλα αὐτὰ ποὺ καταγγέλλετε μὲ τὰ λόγια, νὰ τὰ ἀρνεῖσθε μὲ τὶς πράξεις σας!

Πῶς; Ἀνήκοντας στὸ Π.Σ.Ε. (ποὺ μὲ τὰ λόγια ἀπορρίπτετε), κοινωνώντας μὲ τοὺς αἱρετικούς, μὴ ἐφαρμόζοντας τὴν ἀπομάκρυνση ἀπ’ αὐτούς, ὅπως οἱ Ἅγιοι (ποὺ μᾶς καλεῖτε νὰ μιμηθοῦμε) δίδασκαν καὶ ἔπρατταν!

Λυπούμαστε γιὰ τὴν τραγικὴ αὐτὴ ἀντίφαση καὶ ἀνακολουθία!]

Μίμησις ομολογίας των αγίων Πάντων

πρωτοπρεσβ. π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

ἐφημ. Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Νέας Καλλιπόλεως Πειραιῶς

   Ὁ Ἀπ. Παῦλος γράφει στήν Α΄ πρός Κορινθίους ἐπιστολή: «Μιμημαί μου γίνεσθε, καθώς καγώ Χριστοῦ». Το ἴδιο φωνάζει σήμερα καί καθένας ἀπό τούς ἁγίους Πάντες σ’ ἐμᾶς. Ἄν εἶστε Χριστιανοί, μιμηθῆτε μας! Διότι, ὅπως λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, «ἑορτή ἁγίου, μίμησις ἁγίου». Ἄν ἑορτάζουμε τούς ἁγίους, πρέπει νά τούς μιμηθοῦμε.

    Σέ τί ὅμως νά τούς μιμηθοῦμε; Στά μαρτύρια; Στήν ἀσκητικότητα; Στά θαύματα; Εἴμαστε ἁμαρτωλοί, σκουλήκια βρωμερά καί δέν μποροῦμε νά τούς φτάσουμε. Σέ τί, ὅμως, μποροῦμε νά τούς μοιάζουμε; Στήν ὁμολογία τῆς πίστεως. Ἄν δέν ἔχεις ὁμολογία πίστεως, Χριστιανός δέν εἶσαι, μᾶς εἶπε ὁ Κυριος στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα. «Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοί ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω καγώ ἐν αὐτῶ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. Ὅστις δ’ ἄν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτόν καγώ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς». Τί θά πεῖ ὁμολογία πίστεως; Αὐτό, πού πιστεύεις, νά μήν τό κρατᾶς κρυφό μές τήν καρδιά σου, ἀλλά νά ἔχεις τό θάρρος νά τό λες, νά τό ἐκφράζεις μέ τή γλῶσσα σου. Ἔτσι ἔκαναν οἱ ἅγιοι Πάντες.

Τί πρέπει νά ὁμολογήσουμε ἐμεῖς οἱ σημερινοί Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί στή σύγχρονη ἐποχή, πού ζοῦμε;

Α) Πρέπει νά ὁμολογήσουμε ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἀποκλειστικῶς καί μόνον αὐτή ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική και Ἀποστολική Ἐκκλησία τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως· ὅτι αὐτή εἶναι ἡ κιβωτός τῆς σωτηρίας, καί ὅτι ἐκτός αὐτῆς, δηλ. στά σχίσματα, στίς αἱρέσεις καί στίς παραθρησκεῖες, δέν ὑπάρχει σωτηρία.

Β) Πρέπει νά ὁμολογήσουμε ὅτι ὁ Παπισμός, ὁ Προτεσταντισμός καί ὁ Μονοφυσιτισμός εἶναι αἱρετικές θρησκευτικές παρασυναγωγές, εἶναι αἱρέσεις και ὄχι «ἐκκλησίες» και ὅτι οἱ ἀρχηγοί τους εἶναι αἱρεσιάρχες.

Γ) Πρέπει νά ὁμολογήσουμε ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι παναίρεση καί οἱ οἰκουμενιστές παναιρετικοί. Ὁ σύγχρονος ἅγιος γέρων καί καθηγητής τῆς Δογματικῆς ὅσιος Ἰουστίνος Πόποβιτς σημειώνει ὅτι «Ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι κοινόν ὄνομα διά τούς ψευδοχριστιανισμούς, διά τάς ψευδοεκκλησίας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης. Μέσα του εὑρίσκεται ἡ καρδία ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν οὐμανισμῶν μέ ἐπικεφαλῆς τόν Παπισμό. Ὅλοι δέ αὐτοί οἱ ψευδοχριστιανισμοί, ὄλαι αἱ ψευδοεκκλησίαι δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά μία αἵρεσις παραπλεύρως εἰς τήν ἄλλην αἵρεσιν. Τό κοινόν εὐαγγελικόν ὄνομά τους εἶναι ἡ παναίρεσις».

Δ) Πρέπει νά ὁμολογήσουμε ὅτι εἶναι ἀνεπίτρεπτη καί ἀπαράδεκτη ἡ συμμετοχή ἀρκετῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν στόν παμπροτεσταντικό ὁμογενοποιητικό ὀργανισμό τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν λεγομένων «Ἐκκλησιῶν» μᾶλλον Αἱρέσεων. Εἶναι καυτά τά ἐρωτήματα τοῦ ὁσίου Ἰουστίνου Πόποβιτς γιά τό ἐν λόγῳ θέμα : «Ἕως πότε θά ἐξευτελίζουμε δουλικῶς τήν Ἁγίαν μας Ὀρθόδοξον Ἀγιοπατερικήν Ἐκκλησίαν διά τῆς οἰκτρῶς καί φρικωδῶς ἀντι-ἁγιοπαραδοσιακῆς στάσεώς μας ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τοῦ λεγομένου «Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν»;  Ἦταν ἄραγε ἀπαραίτητον ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, αὐτό το Πανάχραντον Θεανθρώπινον Σῶμα καί ὀργανισμός τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ, νά ταπεινωθεῖ τόσον τερατωδῶς, ὥστε οἱ ἀντιπρόσωποί της θεολόγοι, ἀκόμα δέ καί Ἱεράρχαι, νά ἐπιζητοῦν τήν «ὀργανικήν» μετοχήν καί συμπερίληψιν εἰς τό λεγόμενον «Παγκόσμιον Συμβούλιον τῶν Ἐκκλησιῶν», τό ὁποῖον, κατ’  αὐτόν τόν τρόπον, γίνεται εἰς νέος ἐκκλησιαστικός «ὀργανισμός», μία «νέα Ἐκκλησία» ὑπεράνω τῶν Ἐκκλησιῶν, τῆς ὁποίας οἱ Ὀρθόδοξοι καί μή Ὀρθόδοξοι ἐκκλησίαι ἀποτελοῦν μόνο «μέλη» («ὀργανικῶς μεταξύ των συνδεδεμένα»!); Ἀλοίμονον, ἀνήκουστος προδοσία»!

Ε) καί τελευταῖον, πρέπει νά ὁμολογήσουμε ὅτι ἡ Διευρυμένη Σύναξη τῶν Προκαθημένων τῶν 10 ἀπό τίς 14 Τοπικές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, πού ἔλαβε χώρα στήν Κρήτη τήν περασμένη ἑβδομάδα, δέν εἶναι οὔτε Πανορθόδοξη, οὔτε Ἁγία, οὔτε Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀλλά εἶναι μία σύναξη ἐπικίνδυνη καί προβληματική, ἐπειδή ἀπέκλεισε μεγάλη μερίδα Ἐπισκόπων καί κατέλυσε τήν ὀρθόδοξη συνοδικότητα· εἶναι μία σύναξη χωρίς τήν ἀντικειμενική ἐνημέρωση τοῦ ὀρθοδόξου πληρώματος, μέ θεολογικές ἀσυνέπειες καί ἀντιφάσεις καί μέ ἀποκλειστικό ρόλο «ἁρμοδίου καί ἐσχάτου κριτοῦ» σέ θέματα πίστεως. Εἶναι μία σύναξη, πού στηρίχθηκε καί ἐφάρμοσε βατικάνεια, παπικά, μασονικά καί ἀμερικανικά πρότυπα καί μεθόδους. Μέσω τῆς Συνάξεως τῆς Κρήτης ἐπιβλήθηκαν καί κατοχυρώθηκαν «ἀλάθητες» ἀποφάσεις, δημιουργήθηκε ἀλλοιωμένη ὀρθόδοξη αὐτοσυνειδησία, καθιερώθηκε ἡ μεταπατερική αἵρεση, νομιμοποιήθηκε θεσμικά ἡ παναίρεση τοῦ συγκρητιστικοῦ διαχριστιανικοῦ καί διαθρησκειακοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί ἀναγνωρίστηκε ἐκκλησιαστικότητα στίς αἱρέσεις του Παπισμοῦ, τοῦ Προτεσταντισμοῦ καί τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ. Γιά τούς λόγους αὐτούς καί ἄλλους πολλούς ἡ ληστρική καί οἰκουμενιστική ψευδοσύναξη τῆς Κρήτης καί οἱ ἀποφάσεις της δέν μποροῦν νά γίνουν ἀποδεκτές ἀπό τό ὀρθόδοξο πλήρωμα καί τήν γρηγοροῦσα ἐκκλησιαστική συνείδηση.

   Ἀγαπητοί μου, ζοῦμε σέ ἐποχή ἀρνήσεως τῆς πίστεως. Ὁ Χριστός, ὅμως, ζητάει καί σήμερα νά τόν ὁμολογοῦμε. Ἄς γίνουμε, λοιπόν, κι ἐμεῖς μικροί ὁμολογητές. Κι ἄν ἀκόμη ὅλοι ἀρνηθοῦν τόν Χριστό, καί μείνεις ἕνας καί μόνος σου, ἐσύ νά ὁμολογεῖς τό πανάχραντο ὄνομά Του. Τότε θά μοιάζεις μέ τούς ἁγίους Πάντας. Τό εἶπε καθαρά ὁ Χριστός. Μέ ὁμολογεῖς; Θά σέ ὁμολογήσω. Μέ ἀρνεῖσαι; Θά σέ ἀρνηθῶ. Γνώρισμα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ εἶναι παντοῦ καί πάντοτε, μέ λόγια, μέ ἔργα καί μέ αἷμα, νά ὁμολογεῖ τόν Χριστό, τόν Ὁποῖο ὑμνοῦν ἄγγελοι καί ἀρχάγγελοι εἰς αἰῶνας αἰώνων. Ἀμήν! 

Πηγή

Σχόλια στο κείμενο του π.Ἀγγέλου ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο "Ἀκτίνες":

 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Στο εξωτερικο που οι ορθοδοξες εκκλησιες είναι κατ εξοχην οικουμενιστικες,δηλ. παναιρετικες ,σημαινει ότι δεν εχουμε εκκλησια, ότι βρισκόμαστε μονοι στο ελαιος του Θεου,θα χρειστει μια συντονισμενη και συστηματικη οργανοσι των ορθοδοξων μελων. Ηδη ηταν αναμενομενο ότι θα κατέληγαν ετσι οι οικουμενιστες ,χασαμε πολύ χρονο διχως να οργανωθουμε και να αντιμετωπίσουμε την καταστασι,τωρα βρισκόμαστε μεταιωροι.

26 Ιουνίου 2016 - 8:37 μ.μ.

Ο/Η FEH είπε...

Πάτερ μου, ἔχεις τὸ χάρισμα νὰ διατυπώνης ἀκριβῶς τὴν Ὀρθόδοξη πίστη, καθαρὰ καὶ ἀτόφια. Σὲ παρακαλῶ μπορεῖς νὰ ἀπευθυνθεῖς στὸ θέμα ποὺ ἐγείρει ὁ Ἀνώνυμος; Ἡ κατάσταση στὴν Ἀμερικὴ εἶναι τραγική. Δὲν γνωρίζω οὔτε ἕνα ἐπίσκοπο ποὺ νὰ ὀρθοτομεῖ τὸν λόγο τῆς ἀληθείας.

26 Ιουνίου 2016 - 10:14 μ.μ.

Το τελικό κείμενο της Μεγάλης Συνόδου: "Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον"

ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ

   1.  Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, οὖσα ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία, ἐν τῇ βαθείᾳ ἐκκλησιαστικῇ αὐτοσυνειδησίᾳ αὐτῆς πιστεύει ἀκραδάντως ὅτι κατέχει κυρίαν θέσιν εἰς τήν ὑπόθεσιν τῆς προωθήσεως τῆς χριστιανικῆς ἑνότητος ἐντός τοῦ συγχρόνου κόσμου.

  2. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία θεμελιοῖ τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας ἐπί τοῦ γεγονότος τῆς ἱδρύσεως αὐτῆς ὑπό τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἐπί τῆς κοινωνίας ἐν τῇ Ἁγίᾳ Τριάδι καί τοῖς μυστηρίοις. Ἡ ἑνότης αὕτη ἐκφράζεται διά τῆς ἀποστολικῆς διαδοχῆς καί τῆς πατερικῆς παραδόσεως καί βιοῦται μέχρι σήμερον ἐν αὐτῇ. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἔχει τήν ἀποστολήν καί ὑποχρέωσιν ἵνα μεταδίδῃ καί κηρύττῃ πᾶσαν τήν ἐν τῇ Ἁγίᾳ Γραφῇ καί τῇ Ἱερᾷ Παραδόσει ἀλήθειαν, ἥτις καί προσδίδει τῇ Ἐκκλησίᾳ τόν καθολικόν αὐτῆς χαρακτῆρα.

     3. Ἡ εὐθύνη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας διά τήν ἑνότητα, ὡς καί ἡ οἰκουμενική αὐτῆς ἀποστολή ἐξεφράσθησαν ὑπό τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Αὗται ἰδιαιτέρως προέβαλον τόν μεταξύ τῆς ὀρθῆς πίστεως καί τῆς μυστηριακῆς κοινωνίας ὑφιστάμενον ἄρρηκτον δεσμόν.

   4. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἀδιαλείπτως προσευχομένη «ὑπέρ τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως», ἐκαλλιέργει πάντοτε διάλογον μετά τῶν ἐξ αὐτῆς διεστώτων, τῶν ἐγγύς καί τῶν μακράν,

Των Αγίων Πάντων

Δέν πέρασαν ἀκόμη λίγες μέρες, ἀπό τότε πού γιορτάσαμε τήν ἱερή πανήγυρη τῆς Πεντηκοστῆς, καί πάλι μᾶς πρόφθασε χορός μαρτύρων ἤ καλύτερα στρατιά μαρτύρων καί παράταξη, πού δέν εἶναι καθόλου κατώτερη ἀπό τή στρατιά τῶν ἀγγέλων, τήν ὁποία εἶδε ὁ πατριάρχης Ἰακώβ, ἀλλά εἶναι ἴδιας ἀξίας καί τάξης μέ αὐτή. Γιατί μάρτυρες καί ἄγγελοι διαφέρουν μόνο στά ὀνόματα, στά ἔργα τους ὅμως ταυτίζονται.

Στόν οὐρανό κατοικοῦν οἱ ἄγγελοι, στόν οὐρανό καί οἱ μάρτυρες. Αἰώνιοι καί ἀθάνατοι εἶναι ἐκεῖνοι, τό ἴδιο θά γίνουν καί οἱ μάρτυρες. Ἀλλ᾽ ἐκεῖνοι ἔλαβαν καί ἀσώματη φύση; Καί τί σημασία ἔχει αὐτό; Γιατί οἱ μάρτυρες, ἄν καί ἔχουν σῶμα, ὅμως εἶναι

Μια ...ανάσα!

Το μήνυμα της "Αγίας και Μεγάλης Συνόδου". --Τα ονόματα όσων υπέγραψαν!

Δὲν ἦταν Ἁγία ἀλλὰ αἱρετικὴ ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενο τῶν ἀποφάσεων,

δὲν ἦταν Μεγάλη ἀλλὰ μικρή, καὶ διότι τὸ μεγάλο πλῆθος τῶν Ἐπισκόπων δὲν παρέστη, καὶ διότι παρότι ὕμνησε τὴν Συνοδικότητα, παρέδωσε καινοφανῆ μαθήματα ἀντισυνοδικότητος.

        Πρός τόν Ὀρθόδοξο λαό 
                       καί κάθε ἄνθρωπο καλῆς θελήσεως

   Ὑμνοῦμε καί δοξολογοῦμε τόν Θεό τῶν «οἰκτιρμῶν καὶ πάσης παρακλήσεως», διότι μᾶς ἀξίωσε νά συνέλθουμε τήν ἑβδομάδα τῆς Πεντηκοστῆς (18-26 Ἰουνίου 2016) στήν Κρήτη, ὅπου ὁ Ἀπόστολος Παῦλος καί ὁ μαθητής του Τίτος κήρυξαν τό Εὐαγγέλιο στά πρῶτα χρόνια τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας. Εὐχαριστοῦμε τόν ἐν Τριάδι Θεό, διότι εὐδόκησε νά περατώσουμε μέ ὁμοψυχία τίς ἐργασίες τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδοξίας, τήν ὁποία συγκάλεσε ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, μέ τήν ὁμόφρονη γνώμη τῶν Προκαθημένων τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν.

   Ἀκολουθώντας πιστά τό παράδειγμα τῶν Ἀποστόλων καί τῶν θεοφόρων Πατέρων μελετήσαμε καί πάλιν τό Εὐαγγέλιο τῆς ἐλευθερίας «ᾗ Χριστὸς ἡμᾶς ἠλευθέρωσε» (Γαλ. 5:1). Θεμέλιο τῶν θεολογικῶν μας ἀναζητήσεων ὑπῆρξε ἡ βεβαιότητα ὅτι ἡ

Το αρχιερατικό συλλείτουργο επιβεβαιώσεως της προδοσίας!

Εἶναι ὅλοι ἐκεῖ, οἱ λειτουργοὶ τῆς «νέας Ἐκκλησίας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!

Ἀπὸ τὴν προσέλευση στὸν Ἱερὸ Ναὸ Πέτρου καὶ Παύλου Χανίων

Το νέο λεξικό των οικουμενιστών, ήγουν επίσημης πια αιρέσεως το ανάγνωσμα!!

τοῦ Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου 

Η ώρα των λόγων πέρασε ήρθε η ώρα της πράξης: Πρέπει να προβούμε σε αποφασιστικὴ ρήξη με τον Οικουμενισμό 

    

    «Ἡ  Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δέχεται τὴν ἱστορικὴ ὀνομασία ἄλλων ἑτεροδόξων χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν ἢ Ὁμολογιῶν». Μὲ αὐτὴ τὴν ἀπόφαση κορυφώθηκε ἡ καταπάτηση καὶ διαστρέβλωση τῶν ἱερῶν κανόνων καὶ παρακαταθηκῶν, ποὺ ὑποτίθεται ὄφειλαν νὰ ὑπερασπίσουν οἱ συμμετέχοντες στην Κολυμπάριο Σύνοδο ἐπίσκοποι. Ἂν ἐξετάσει κανεὶς γλωσσικὰ τὴν διατύπωση αὐτή, φανερώνονται ὁ παραλογισμός καὶ ἡ νέα γλώσσα τῆς ʺνέας Ἐκκλησίαςʺ.

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δέχεται. Ἄρα λοιπὸν ἀπὸ σήμερα οἱ οἰκουμενιστὲς ἰδίοις λόγοις δέχονται, ὅ,τι μέχρι σήμερα ἦταν ἀδιανόητο γιὰ Ὀρθόδοξο νὰ γίνει δεκτό. Αὐτό ποὺ ἀπέρριπταν μὲ θυσίες, μαρτύρια καὶ ἀγῶνες τόσους αἰῶνες οἱ Ἅγιοι Πατέρες, τώρα γίνεται δεκτὸ ἀπὸ μία ὁμάδα αἱρετικῶν ʺθεολόγωνʺ, ἱερέων καὶ μή.

τὴν ἱστορικὴ ὀνομασία. Ποιὰ ἱστορικὴ ὀνομασία, τὴν ἐπιστημονική, τὴν αὐθαίρετη ἢ τὴν πατερική; Γιατὶ ἂν πάρουμε γιὰ παράδειγμα τοὺς λεγόμενους καθολικούς, τότε ἐπιστημονικὰ δὲν μποροῦν νὰ ὀνομάζονται καθολικοί, διότι ἡ λέξη καθολικὴ ἀποτελεῖ ὁρολογία τῆς Μίας Ἐκκλησίας. Ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ κατὰ τοὺς Πατέρες ἡ ὀνομασία ὅλων αὐτῶν ἦταν αἵρεσις. Ἄρα λοιπὸν οἱ οἰκουμενιστὲς πρωτοτυποῦν ξανὰ γλωσσικὰ ὀνομάζοντας αὐθαίρετα τὴν αἵρεση ἱστορία ἢ ἐπιστήμη.

ἄλλων ἑτεροδόξων χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν ἢ Ὁμολογιῶν. Αὐτὴ ἰδιαίτερα ἡ διατύπωση ἀναιρεῖ κάθε ἐννοιολογική λογική. Ὅταν χρησιμοποιοῦμε τὴν ἐπιμεριστικὴ ἀντωνυμία ʺἄλλοςʺ ἀναφερόμαστε σὲ μέρη ἑνὸς συνόλου. Ἄρα λοιπόν, κατὰ τοὺς οἰκουμενιστές, οἱ αἱρετικοὶ εἶναι μέρη τοῦ συνόλου τῆς Ἐκκλησίας. Ἂν ὅμως εἶναι μέλη τῆς Ἐκκλησίας, πῶς εἶναι ἑτερόδοξοι; 
   

   Καὶ ἂν δὲν εἶναι ἑτερόδοξοι τότε τί εἶναι; Καὶ πῶς συμβιβάζονται οἱ ὅροι ἑτερόδοξος καὶ Χριστιανός; Χριστιανὸς ὁ ὁμόδοξος, Χριστιανὸς καὶ ὁ ἑτερόδοξος; Ἐκκλησία ὁ ὁμόδοξος, Ἐκκλησία καὶ ὁ ἑτερόδοξος; Ὅσον ἀφορᾶ τὸν ὅρο Ὁμολογία, τότε μένουμε ἔκπληκτοι ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι κανεὶς ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ʺμεγάλους θεολόγουςʺ δὲν ρωτᾶ: Ποιὸν ὁμολογοῦν αὐτὲς οἱ ὁμολογίες, Χριστὸ μὲ μία ἢ μὲ δύο φύσεις, Πιστεύω μὲ filioque ἢ χωρίς, Παναγία Θεοτόκο ἢ Χριστοτόκο, Ἐκκλησία μὲ Ἁγίους ἢ χωρίς; Δὲν θὰ ρωτήσουν ὅμως, διότι ψεύδονται καὶ διαστρεβλώνουν συνειδητά, ὅπως κάνουν καὶ μὲ τὰ ἀκόλουθα παραδείγματα νέας οἰκουμενιστικῆς καὶ αἱρετικῆς ὁρολογίας:

Ἅγιοι Πατέρες: Θύματα τοῦ ἀρχέκακου ὄφεως

Ἱεροὶ κανόνες: τείχη ποὺ μᾶς χωρίζουν ἀπὸ τοὺς συνανθρώπους μας

ἀγῶνας γιὰ τὴν πίστη: φουνταμενταλισμός

ὑπεράσπιση τῆς Μίας Ἐκκλησίας: Ἐγωκεντρισμός

πιστοί: ἁμαρτωλοί, ὑποχρεωμένοι να ὑπακοῦν

αἵρεση: ἀρχαία, μὴ πιὰ ἀναδεδειγμένη καὶ πολιτικὰ σωστὴ ἔκφραση

δόγμα: θεωρητικοὶ κανόνες χωρίς ἐφαρμογή στὸν σύγχρονο κόσμο

θεολογία: ἐπιστημονικός κλάδος κατάλληλος για καριέρα

Θεός: ὅπως τὸν θέλει ὁ καθένας

Ἀδελφοὶ ἐν Χριστῷ Ὀρθόδοξοι, ὅσο μνημονεύουμε καὶ συγκοινωνοῦμε μὲ τέτοιους ἐπισκόπους δὲν μποροῦμε να μιλοῦμε γιὰ ὀρθόδοξη ὁμολογία. Τί θα ποῦμε στὰ παιδιά μας, τί στοὺς ἀνθρώπους, ποὺ ἔγιναν ὀρθόδοξοι, γιατὶ κατάλαβαν τὴν ὀλεθριότητα τῆς πλάνης, στὴν ὁποία βρίσκοντουσαν; Λάθος κάνατε γυρίστε πίσω, γιατί ὅλοι τὸ ἴδιο εἴμαστε; Ἡ ὥρα τῶν λόγων πέρασε ἦρθε ἡ ὥρα τῆς πράξης.

  «Πρέπει νὰ προβοῦμε σὲ ἀποφασιστικὴ ρήξη μὲ τὸν Οἰκουμενισμό, καὶ δὲν πρέπει νὰ ἔχουμε καμία κοινωνία μὲ τοὺς συνοδοιπόρους του. Ὁ δρόμος μας δὲν εἶναι ὁ δικός τους. Πρέπει νὰ τὸ ποῦμε αὐτὸ μὲ ἀποφασιστικότητα καὶ νὰ τὸ δείξουμε μὲ τὶς πράξεις μας. Μία ἐποχὴ πραγματικῆς ὁμολογίας ἔρχεται γιὰ μᾶς, μία ἐποχὴ ποὺ ἴσως παραμείνουμε μόνοι καὶ διωκόμενοι….» (Ἀρχιεπίσκοπος Συρακουσῶν καὶ Ἁγίας Τριάδος Ἀβέρκιος πρὸς τὸν Ἅγιο Φιλάρετο Πρωθιεράρχη τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας ἐν Διασπορᾶ - 1/14-12-1967)

  «Στὰ ἔσχατα χρόνια μας κάθε Χριστιανός εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ τὸ σύνολο τῆς Χριστιανοσύνης!».

Ἅγ. Ἰωάννης Μαξίμοβιτς

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου Κλασσικός φιλόλογος, Ἱστορικός