Ομιλία περί της θεραπείας του δαιμονιζομένου των Γαδαρινών

Κυριακή ΣΤ΄ Λουκά:

Ομιλία περί της θεραπείας του δαιμονιζομένου των Γαδαρινών (Αγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς)

Ομιλία του Αγίου Γρηγορίου Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης του Παλαμά, περί του: «Εξελθόντι τω Ιησού εις την γην υπήντησεν αυτώ ανήρ τις εκ της πόλεως ος είχεν δαιμόνια εκ χρόνων ικανών»

«Ο ων εκ του Θεού τα ρήματα του Θεού ακούει», λέγει ο Κύριος. Δηλαδή υπακούει στις εντολές του Θεού, και μετατρέπει τους λόγους σε έργα, ζει και πολιτεύεται κατά Χριστόν, εκτελεί το θέλημα του Ουρανίου Πατρός, και γίνεται «κληρονόμος μεν Θεού, συγκληρονόμος δε Χριστού». Όποιος όμως παρακούει τον Θεό, διαπράττει την αμαρτίαν, και επιδίδεται σ’ αυτήν αμετανοήτως. Είναι δούλος της αμαρτίας και ουκ έστιν εκ του Θεού, αλλά εκ του πονηρού», αφού με την κακήν προαίρεση μεταπλάσσει την φύση την οποίαν έλαβεν από τον Θεόν, και την εξομοιώνει με τον πατέρα της απωλείας. Γι’ αυτό και ο Κύριος έλεγε στους Ιουδαίους, «υμείς εκ του πατρός υμών του διαβόλου εστέ, και τας επιθυμίας αυτού θέλετε ποιείν».
Αυτού του είδους οι άνθρωποι είναι αθλιότεροι και από τους φανερά δαιμονιζομένους, έστω και αν διαφεύγουν την προσοχή των πολλών.

Πράγματι, ενώ οι δαιμονιζόμενοι κατακόπτουν τα σώματά τους και μερικές φορές βλάπτουν σωματικώς όποιους συναντούν, εκείνοι που δια των πονηρών επιθυμιών έχουν εξομοιωθεί με τον αρχέκακον εχθρό, διαφθείρουν τις ψυχές τις ιδικές τους και όσων τους συναναστρέφονται απρόσεκτα. Και ενώ οι πρώτοι στον καιρό
του θανάτου αποβάλλουν μαζί με το σώμα και την επήρεια των δαιμόνων, οι δεύτεροι, επειδή αμαρτάνουν αμετανοήτως, έχουν αθάνατον και αναπόβλητον την βλάβην. Επίσης, τον ενοχλούμενον φανερώς από τον δαίμονα όλοι τον λυπούμεθα όταν τον αντικρύσωμε, ενώ τον φονέα και τον φιλάργυρον, τον υπερήφανον και τον αναίσχυντον, και τον ανυπότακτον και όλους τους ομοίους των, όχι μόνον δεν τους λυπούμεθα, αλλά και τους μισούμε. Διότι ο ένας περιπίπτει στο πάθος ακουσίως, ενώ ο φιλαμαρτήμων, προσελκύει ελευθέρως το κακόν, μερικές φορές μάλιστα αποκρύπτοντας την βλαπτικότητα και την κακοήθεια της νόσου του.

Επειδή όμως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν την εναντίον μας μανίαν του διαβόλου, από τις επιθέσεις εκείνου κατά της ψυχής και από την συνεργία του στην

Ρωσία - Φανάρι 10-0, Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας "ο ασυγκράτητος"

Σχόλιο του Ιστολογίου Κατάνυξις: Στο "γήπεδο" των οικουμενιστικών ανοιγμάτων των λογής-λογής διαλόγων και των χλιδάτων επαφών με τους παπικούς, το τελευταίο δίμηνο υπάρχει χώρος μόνον για έναν παίκτη: τον Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ.

Ο ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ
Ακούνε στο Φανάρι "Ιλαρίων" και τρέμει το φυλλοκάρδι τους. Πακτωλός χρημάτων για τα έξοδα και τα δώρα, αεικίνητος, ακούραστος, "παίζει μπάλα"

Δεν μάθατε ακόμα, πάτερ, με ποιό τρόπο απομόνωναν οι Άγιοι τους αιρετικούς; Με την Διακοπή Μνημοσύνου. Μήπως, λοιπόν, είστε κι εσείς στους...

.

«ΝΑΙ ΜΕΝ, ΑΛΛΑ…»

τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 23/10/2009

  ΤΟ ΘΕΜΑ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀπασχολεῖ ἰδιαίτερα τούς συνειδητούς χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ἀπό τούς κληρικούς ἐνημέρωση καί καθοδήγηση. Ὅμως περισσεύει ἡ σιωπή ἀπό καιροσκοπισμό καί δειλία. Ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι, πού δημοσίως ἐπικρίνουν τούς Οἰκουμενιστάς καί διατυπώνουν τή γνώμη τους ἐλεύθερα...

    Καί αὐτό εἶναι πολύ ἀνησυχητικό φαινόμενο, γιατί ἀποκαλύπτει ὅτι δέν ὑπάρχει ἱερός ζῆλος καί παρρησία. Δέν ὑπάρχει πνεῦμα ὁμολογίας καί ὑπεράσπισης τῆς πίστεώς μας.
   Ὡστόσο, δέν μᾶς λείπουν τά κείμενα, πού ἐπισημαίνουν τίς αἱρετικές διδασκαλίες τῶν παπικῶν καί τῶν προτεσταντῶν.Ἔχουμε θεολόγους, ἀλλά δέν ἔχουμε ὁμολογητές. Τό πρόβλημα δέν εἶναι στήν ἐπισήμανση τῶν διαφορῶν μέ τούς ἑτεροδόξους, ἀλλά στην κριτική πού πρέπει στούς δικούς μας ὀρθοδόξους οἰκουμενιστές, οἱ ὁποῖοι ἀναπτύσσουν ἐνοχλητικές πρωτοβουλίες καί ἐξισώνουν τήν πίστη μας μέ ἐκείνη τῶν αἱρετικῶν. Αὐτούς τούς οἰκουμενιστές ἀποφεύγουν ἐπιμελῶς οἱ σοφοί θεολόγοι μας νά τούς κρίνουν και νά τούς ἀπομονώσουν. Καί αὐτό συμβαίνει γιατί εἶναι οἱ μεγαλόσχημοι τῆς Ἐκκλησίας καί δέν θέλουν νά ἔλθουν σέ ἀντίθεση μαζί τους. Δέν θέλουν νά δυσαρεστήσουν καί τούς πατριαρχικούς κύκλους, παρόλο πού διαφωνοῦν.Ἔτσι κυλάει ὁ χρόνος μέ συμβιβασμούς, ἰδιωτικούς ψιθύρους καί σιωπή. Τά ἐπιχειρήματά τους εἶναι παιδαριώδη.Ἔχουν ὡς κανόνα τους τό «Ναί μέν, ἀλλά…», πού σημαίνει τελικά ὄχι στή δημόσια ἀντίδραση, ὄχι στή δυναμική διαφωνία, ὄχι στήν ἄρνηση τῶν διαφόρων προκλητικῶν ἐκδηλώσεων. Και ὅλα αὐτά, γιατί τούς περισσεύει ἡ διάκριση καί ἡ κατά Θεόν σοφία…
  Ἡ τακτική πού περιγράφω εἶναι προσφιλής καί σέ ἀρκετούς ἁγιορεῖτες πατέρες καί σέ σχεδόν ὅλους τούς μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἔτσι ὁ δόλιος Οἰκουμενισμός ἐξαπλώνεται παντοῦ καί τό ὀρθόδοξο κριτήριο ἀμβλύνεται. Σέ λίγο οἱ ἀνυποψίαστοι χριστιανοί μας θά πάθουν πλήρη σύγχυση καί θα ἀποδέχονται τόν Πάπα ὅπως καί τόν Πατριάρχη, καί τούς καρδινάλιους ὅπως καί τούς μητροπολίτες!
   Πολλοί θεολόγοι καί κληρικοί εἶναι ἀντιπαπικοί σέ θεωρητικό ἐπίπεδο καί φίλοι τῶν οἰκουμενιστῶν σέ πρακτικό ἐπίπεδο! Ὁ ἀντιπαπισμός τους μοιάζει μέ ἐξέδρα προβολῆς, ἐνῶ ἡ φιλία τους με τούς ἀρνητές τῆς πίστεως ἀποκαλύπτει τήν πνευματική τους κενότητα. Οἱ ἀντιφατικοί αὐτοί ἄνθρωποι δέν πρέπει νά ἀποτελοῦν τά πρότυπα τοῦ λαοῦ καί ἄς ἔχουν μεγάλα ὀνόματα. Δέν πρέπει νά ἐπηρεάζουν. Εἶναι ἄνθρωποι τοῦ παρόντος καί ὄχι τοῦ μέλλοντος. Εἶναι ἄνθρωποι τῆς ἐπικαιρότητας καί ὄχι τῆς αἰωνιότητας.
  Εἶναι καιρός νά ἐκδηλώσουμε τήν ἀνησυχία μας καί νά διαφωνήσουμε μέ τούς οἰκουμενιστές, οἱ ὁποῖοι εἶναι τόσο πληθωρικοί καί τόσο τολμηροί. Εἶναι καί ἀπαιτητικοί.Ὅλοι πρέπει νά τούς δεχόμαστε καί νά τούς χειροκροτοῦμε, νά τούς ἀπονέμουμε τόν προσήκοντα σεβασμό καί τήν ἁρμόζουσα σιωπή. Ἐκείνοι ὁδηγοῦν τό σκάφος, ἐμεῖς δέν πρέπει νά ἀνησυχοῦμε, γιατί γεμίζει νερά καί ὁ καταποντισμός εἶναι βέβαιος! Ὅλα αὐτά οἱ Ὀρθόδοξοι χριστιανοί τά ἀπορρίπτουν καί ἀρνοῦνται κάθε συμμετοχή σέ οἰκουμενιστικές ἐκδηλώσεις καί σέ ὑποδοχές μεγαλόσχημων κληρικῶν. Δηλώνουν τήν ἀντίθεσή τους καί ὁμολογοῦν τήν πίστη τους. Δέν ἔχουν καμιά σχέση με τούς οἰκουμενιστές, τούς παπικούς καί τούς προτεστάντες.

Πηγή

Ομιλία Γέροντα Σάββα Λαυριώτη στην Πάτρα

ΕΚΔΗΛΩΣΗ -ΟΜΙΛΙΑ

    Φέρεται εις γνώσιν των ευσεβών χριστιανών ότι το Σάββατο 22 Οκτωβρίου και ώρα 5.30 μμ στην αίθουσα  του Εκπολιτιστικού Συλλόγου «Παναγία Αλεξιώτισσα» (Λοχαγού Μενούνου 28) στη Πάτρα, θα πραγματοποιηθεί ομιλία από τον ιερομόναχο Γέροντα Σάββα Λαυριώτη με θέμα:

«Άγιο Όρος – Κάρτα του πολίτη

– Εκκλησιαστικές Ειδήσεις»

Παρακαλούμε να τιμήσετε με την παρουσία σας την εκδήλωση

Στο τέλος της ομιλίας θα υπάρξει διάλογος για να απαντηθούν ερωτήσεις

ΒΙΝΤΕΟ: Οι συναδέλφισσες των Οικουμενιστών, αλλά και των αντι-Οικουμενιστών Επισκόπων (π.χ. Πειραιώς Σεραφείμ), που επιμένουν να μην απομακρύνονται, αλλά να ανήκουν ΟΡΓΑΝΙΚΑ στο Π.Σ.Ε.!!!

Roman Catholic Women Priests: Presentation of Four newly ordained Women bishops

https://www.youtube.com/watch?v=x6m2iexOXvU

Και μία ακόμη από το Σικάγο (η πρώτη τους προσευχή ως "επισκοπίνες"!!!):

Φυσικά θα σας δείξουμε και το βίντεο!!:

https://www.youtube.com/watch?v=Sm08-hFa8x8

Και μερικές ακόμη "εκκλησιαστικές" ειδήσεις από την αδερφή μας "εκκλησία"

(σύμφωνα με την επίσημη απόφαση της ψευδοΣυνόδου της Κρήτης):

ARCWP Ordination in VA. 2013/Liturgy of the Eucharist   

Πηγή: "Ο Παιδαγωγός"

Φήμες και ...διαθρησκειακές πραγματικότητες!

Φήμες;

Βασίλισσα Ελισαβετ: «Επίκειται παγκόσμιος πόλεμος που θα φέρει τους Έσχατους Καιρούς»

 

του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου 

Έντονη ανησυχία έχουν προκαλέσει οι φήμες ότι η βασίλισσα Ελισσάβετ κατά την συνάντησή της με τον Ρώσο πατριάρχη Κύριλο και τον Αρχιεπίσκοπο του Canterbury τους είπε ότι επίκειται ένας φοβερός παγκόσμιος πόλεμος που θα φέρει τους «έσχατους καιρούς για την Ανθρωπότητα» ακριβώς όπως έχει προβλεφθεί στις Γραφές

Στην συνάντηση φέρεται να είπε «ένα άτομο θα πρέπει να κάνει πλέον τις απαραίτητες προετοιμασίες για να πει αντίο στου αγαπημένους του καθώς κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πλέον ποιοι θα ζήσουν ή ποιοι θα πεθάνουν. Πολλοί θα πεθάνουν αυτές τις ημέρες»

«Η αγαπημένη μου χώρα πρόκειται να εισέλθει στην σκοτεινότερη περίοδο τους επόμενους μήνες καθώς ένας βάρβαρος και αποκαλυπτικός πόλεμος θα ξεκινήσει στην Ανατολή»

«Δεν με απασχολούν οι τυπικότητες για τον εορτασμό των Χριστουγέννων είμαι ανήσυχη με τις τρομερές συνέπειες που πρέπει να αντιμετωπίσουμε καθώς τα τύμπανα του πολέμου ηχούν δυνατότερα».

Πρόκειται για διαρροές κύκλων του Στέμματος που δεν έχουν επιβεβαιωθεί αλλά με βάση και τις συναισθηματικά φορτισμένες δηλώσεις και του Ρώσου Πατριάρχη σίγουρα δεν συζητήθηκαν μεταξύ τους και τα πιο ευχάριστα πράγματα.

Μετά την συναντηση ο Ρώσος Πατριάρχης ζήτησε απ' όλες τις χώρες να ενωθούν για να νικήσουν το «μεγάλο κακό, ο σημερινός πόλεμος εναντίον του τρόμου πρέπει να είναι κοινή προσπάθεια».

«Δεν πρόκειται για πόλεμο της Ρωσίας είναι για όλες τις χώρες πρέπει να ενωθούμε να νικήσουμε το σατανικό κακό και αυτός ο πόλεμος θα είναι ιερός»

Aξίζει να σημειωθεί ότι ακόμα και ο Πάπας Φραγκίσκος προχώρησε στην παρακάτω σιβυλλική δήλωση: «Είναι πόλεμος. Υπήρχε πόλεμος το 1914 και ξανά το 1939-45 άλλος ένας Μεγάλος Πόλεμος. Τώρα έχουμε αυτόν. Μπορεί να μην είναι οραγνικός είναι όμως οργανωμένος και είναι πόλεμος»

Φυσικά ακόμα και ο Β.Πούτιν δήλωσε πρόσφατα ότι επίκειται μια σύγκρουση με τις ΗΠΑ αν κερδίσει τις εκλογές στις 8 Νοεμβρίου η εκπρόσωπος του βαθέως αμερικανικού κράτους Χ.Κλίντον.

Σε μια δήλωση γρίφο προχώρησε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμιρ αναφορικά με το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών.  Λέγοντας πως «κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί όταν αυτές πραγματοποιηθούν και εκλεγεί νέος πρόεδρος», υπονοώντας έμμεσως πλην σαφώς πως εάν εκλέγει η Χ.Κλίντον και «κάποιοι» αποφασίσουν αντιπαράθεση με την Ρωσία θα υπάρξουν σοβαρά προβλήματα.

Είναι σαφές όμως ότι εάν ισχύουν αυτά που διαρρέουν οι κύκλοι της βασίλισσας ότι η Ελισσάβετ προβλέπει έναν παγκόσμιο πόλεμο ΝΑΤΟ εναντίον Ρωσίας και φυσικά Κίνας που θα σταθεί στο πλευρό της μην έχοντας άλλη επιλογή καθώς γνωρίζει ότι σε περίπτωση ρωσικής ήττας μετά έρχεται η σειρά της.

Οι Αμερικανοί βλέπουν ότι χάνεται η παγκόσμια κυριαρχία και σε μερικά χρόνια θα έχουν χάσει την ηγεμονία του πλανήτη. Τρέχουν να προλάβουν και είναι διαθέσιμοι να τινάξουν στον αέρα τους πάντες μαζί και την ίδια τους την χώρα.

...και διαθρησκειακές  πραγματικότητες!

 

Πηγή

Αρνήθηκαν να δημοσιεύσουν άρθρο-απάντηση του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά, σε συκοφαντίες τους!

     Λίγο μετὰ τὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης -τὸν Αὔγουστο- ὁ κ. Μάνης -τοῦ «Κρυφοῦ Σχολειοῦ»- δημοσίευσε ἕνα συκοφαντικὸ ἄρθρο μὲ τὸ ὁποῖο «νόμιζε» ὅτι χτυπᾶ τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ, γράφοντας ὅτι «ο π. Ευθύμιος ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΠΟΤΕ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ», καὶ ὅτι τὸ 1991 ἦταν ἐναντίον τῆς ἀποτείχισης!

  Γράψαμε τότε: «Οἱ Παλαιοημερολογίτες ἤλπιζαν ὅτι μετὰ τὴν Πανορθόδοξη Σύνοδο, ἡ ὀγκούμενη ἀγανάκτηση τῶν πιστῶν κατὰ τῶν Παναιρετικῶν Οἰκουμενιστῶν, θὰ τοὺς ὁδηγοῦσε στὶς Παρατάξεις τῶν σχισματικῶν "ἐκκλησιῶν" τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερολογίου. Καὶ ἐπειδὴ τοῦτο δὲν ἔγινε, βρῆκαν εὐκαιρία  νὰ χτυπήσουν τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ καὶ ὅσους πιστοὺς ἀπομακρύνθηκαν ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς. Ἔτσι ὁ κ. Μάνης (καὶ ὅσοι ἐναντιώνονται στὴν κατὰ Χριστὸν ἁγιοπατερικὴ ἀποτείχιση, ποὺ δὲν κατέληξε σὲ σχίσμα, οὔτε σὲ ἔξοδο ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἀλλ' ἐφάρμοσε ἀκριβῶς ὅ,τι ἡ Παράδοση τῶν Ἁγίων διδάσκει καὶ οἱ Ἱεροὶ Κανόνες της) "βρῆκαν" καὶ δημοσίευσαν τὴν ἀλληλογραφία τοῦ π. Εὐθυμίου μὲ τὸν π. Στέφανο Λάχανη τοῦ ἔτους 1991!».

  Στὸ ἴδιο κείμενο δημοσιεύσαμε τότε καὶ μιὰ ἐπιστολὴ τοῦ π. Εὐθυμίου πρὸς τὸν μητροπολίτη Λαρίσης, ἡ ὁποία ἀποτελοῦσε, ὄχι τυπικά, ἀλλὰ  οὐσιαστικά, δήλωση Διακοπῆς Μνημοσύνου, ἀφοῦ τὸν πληροφοροῦσε ὅτι ἔχει διακόψει τὴν μνημόνευση τοῦ ὀνόματός του ...πρὶν διωχθεῖ ἀπ' αὐτόν!

    Στὴ συνέχεια πληροφορήσαμε τὸν π. Εὐθύμιο γιὰ τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Μάνη. Ὁ π. Εὐθύμιος μετὰ ἀπὸ λίγο (6 Σεπτεμβρίου 2016) τοῦ ἀπάντησε ἐκτενῶς, δίνοντας ἔμφαση στὶς λανθασμένες θέσεις τοῦ θεωρουμένου ὡς μεγάλου θεολόγου Ἀριστοτέλη Δελήμπαση.

  Περιμέναμε τὴν ἐπανόρθωση ἀπὸ τὸν κ. Ν. Μάννη. Συκοφάντησε καὶ δυσφήμησε κάποιον ἄνθρωπο, καὶ ὤφειλε νὰ ἐπανορθώσει, δημοσιεύοντας τουλάχιστον τὴν ἀπάντησή του, μὲ τὴν ὁποία ὑπερασπιζόταν τὴν ἀλήθεια τῶν πραγμάτων. Εἰς μάτην ὅμως! Οὔτε τὴ δημοσίευση τῆς ἀπαντήσεως τοῦ π. Εὐθυμίου στὸ ἱστολόγιό μας εἶδε ὁ κ. Μάννης, οὔτε τὸ e-mail διὰ τοῦ ὁποίου τοῦ τὴν ἐστείλαμε! Ἑνάμιση μήνας πέρασε ἀπὸ τότε καὶ ὁ κ. Μάνης δὲν βρῆκε τὴν εὐκαιρία, ἂν ὄχι νὰ ἀνταπαντήσει, τουλάχιστον νὰ δημοσιεύσει τὴν ἀπάντηση τοῦ π. Εὐθυμίου, ὅπως ἦταν ἔντιμο. Τὸ ἴδιο ἔκαναν καὶ ἄλλα ἱστολόγια, ὅπως τὸ «Ἐν τούτῳ Νίκᾳ» (ἐδῶ). Δημοσίευσαν τὸ συκοφαντικὸ ἄρθρο Μάννη, ἀλλὰ δὲν δημοσίευσαν τὴν ἀπάντηση τοῦ π. Εὐθυμίου.

   Ἀντίθετα προσέξαμε ὅτι στὸ διάστημα αὐτὸ ἀνάρτησαν δύο ἄρθρα …Δελήμπαση καὶ ἕνα παλαιοτερο ἄρθρο (ἐδῶ) τοῦ π. Εὐθυμίου ποὺ ἦταν εὐνοϊκὸ γι’ αὐτούς!!!

  Γιατί; Ἔτσι θεωροῦν τὴν ἐντιμότητα; Μήπως ἐπειδὴ ὁ π. Εὐθύμιος μιλοῦσε γιὰ τὶς «ἐμπαθεῖς προθέσεις» τους; Μήπως ἐπειδὴ μιλοῦσε γιὰ «ἐμμονὴ» τῶν παλαιοημερολογιτῶν «στὴν δογματοποίησι τοῦ ἡμερολογίου» καὶ γιὰ τὴν δικαιολόγηση ἐκ μέρους τους «ὅλων τῶν πλανῶν καὶ διαστροφῶν τῶν Παλαιοημερολογιτῶν»; Μήπως ἐπειδὴ ἔθιγε τὶς λανθασμένες θέσεις τοῦ θεωρουμένου ὡς μεγάλου θεολόγου τους, τοῦ Ἀριστοτέλη Δελήμπαση; Ἢ μήπως, ἐπειδὴ μὲ σχόλιό του ὁ κ. Μάννης ταυτίζεται μὲ τὶς θέσεις Δελήμπαση, τὶς ὁποῖες ἀνατρέπει ὁ π. Εὐθύμιος; Γράφει στὸ σχόλιο αὐτὸ ὁ κ. Μάννης (ὡς "δάσκαλος"):

δάσκαλος 9 Αυγούστου 2016 - 12:37 μ.μ.

Είδαμε γιατί εκδιώχθηκε: διότι υποστήριζε τον Θεολόγο (που ήταν κοινωνικός με τους Οικουμενιστές). Τα υπόλοιπα ήλθαν εκ των υστέρων. Το πρόβλημα όμως δεν είναι αυτό. Είναι το να βγαίνει σήμερα και να μας κατηγορεί ως σχισματικούς, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως τον σωστό και πατερικό!
Εσείς δεν διαβάσατε τι γράφουν οι επιστολές για όσους τιμωρούνται άδικα! Ο π. Στέφανος γράφει ότι οι άδικες ποινές δεν πρέπει να τηρούνται, ενώ ο π. Ευθύμιος λέει ότι πρέπει (το οποίο εφάρμοσε μάλιστα αφού σταμάτησε να λειτουργεί μετά την άδικη καθαίρεσή του -μέχρι που εμφανίστηκε ως από μηχανής θεός ο Αρτέμιος). Επομένως μη το χρησιμοποιείτε υπέρ του.
Ευχαριστώ για τα σχόλια.

.

    Ἂς δώσουν τὴν ἀπάντηση μόνοι τους.

.

   Ἐμεῖς ἀναδημοσιεύουμε -ἀντὶ γι’ αὐτούς- τὴν ἀπάντηση τοῦ π. Εὐθυμίου, ὥστε νὰ πληροφορηθοῦν τὴν συκοφαντία, ὅσοι δὲν τὴν πληροφορήθηκαν.

Απάντησις του Ιερομονάχου Ευθ. Τρικαμηνά προς τον κ. Ν. Μάννη και το ιστολόγιον «Κρυφό Σχολειό»

Ἀγαπητὲ ἐν Χριστῷ ἀδελφέ, κ. Νικόλαε Μάννη καὶ λοιποὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοὶ τοῦ ἱστολογίου «Κρυφό Σχολειό».

    Χαίρετε ἐν Κυρίῳ.

    Εἶναι γεγονὸς ὅτι δὲν εἶχα καμμία πρόθεσι ἢ διάθεσι νὰ ἐπικοινωνήσω καὶ μάλιστα μὲ ἀντιπαράθεσι, μαζί σας, ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι, οἱ προηγούμενες ἐπικοινωνίες μας, δὲν εἶχαν κανένα οὐσιῶδες ἀποτέλεσμα. Μάλιστα μοῦ ἔδωσαν τὴν ἐντύπωσι, χωρὶς νὰ σᾶς γνωρίζω προσωπικά, ὅτι ἔχετε ὅλα τὰ γνωρίσματα τῶν Γ.Ο.Χ., βασικὰ τῶν ὁποίων εἶναι ἡ ἐμμονὴ στὴν δογματοποίησι τοῦ ἡμερολογίου καὶ ἡ δικαιολογία ὅλων τῶν πλανῶν καὶ διαστροφῶν τῶν Παλαιοημερολογιτῶν, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὶς Συνόδους ποὺ ἐδημιούργησαν, τὶς χειροτονίες Ἐπισκόπων, τὴν Ἐπισκοποκεντρικὴ Ἐκκλησία, τὴν λῆξι καὶ τὸ τέλος τῆς ἀποτειχίσεως καὶ τῆς διακοπῆς τῆς μνημονεύσεως τοῦ Ἐπισκόπου, τὴν λειτουργία τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως σὲ καιρὸ εἰρήνης καὶ τῆς μὴ ὑπάρξεως αἱρέσεως, χωρὶς αὐτὴ νὰ καταδικασθῆ Συνοδικῶς κ.λπ.

   Δὲν σᾶς κρύβω ὅτι ἀπὸ ὅλη τὴν ἐπικοινωνία καὶ ἀντιπαράθεσί μου μὲ τοὺς Γ.Ο.Χ. ἑδραιώνεται καὶ κατασταλάζει ἡ γνώμη μου ὅτι, ὄχι μόνο κάτι δὲν πάει καλὰ στοὺς Γ.Ο.Χ., ἀλλὰ καὶ ὅτι αὐτὸ μὲ κάθε τρόπο τὸ καλύπτουν καὶ τὸ δικαιολογοῦν σὲ σημεῖο, ὁ μεγαλύτερος ἐχθρός τους νὰ μὴν εἶναι ὁ αἱρετικός, Οἰκουμενιστὴς κ.λπ., ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ θὰ τοὺς θίξη ἢ θὰ τοὺς ὑποδείξη τὰ λάθη τους.

   Ἐρχόμενος, μετὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ λίγα εἰσαγωγικά, στὸ θέμα τὸ

Περί του Λεγεώνος

Κυριακή ΣΤ΄ Λουκά:

Περί του Λεγεώνος

.

Θεοφυλάκτου, Αρχιεπίσκοπος Βουλγαρίας

(Λουκ. η΄, 26-39)

    «Καὶ ἔφτασαν μὲ τὸ πλοῖο στὴν περιοχὴ τῶν Γαδαρηνῶν, ποὺ εἶναι ἀπέναντι στὴ Γαλιλαία. Βγῆκε στὴ στεριὰ ὁ Ἰησοῦς καὶ τὸν συνάντησε κάποιος ἀπὸ τὴν πόλη, ποὺ εἶχε δαιμόνια ἀπὸ πολλὰ χρόνια. Ροῦχα δὲν ἔβαζε οὔτε ἔμενε στὸ σπίτι ἀλλὰ στὰ μνήματα. Ὅταν εἶδε τὸν Ἰησοῦ ἔβγαλε κραυγὴ καὶ πέφτοντας στὰ πόδια του τοῦ εἶπε σὲ ψηλὸ τόνο· Τί ἔχεις μαζί μου Ἰησοῦ, Γιὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἀνωτάτου; Μὴ μὲ βασανίσης σὲ παρακαλῶ». Γιατὶ εἶχε διατάξει τὸ ἀκάθαρτο πνεῦμα νὰ βγῆ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο. Ἀπὸ πολλὰ χρόνια τὸν εἶχε κυριέψει καὶ τὸν ἔδεναν μ’ ἁλυσίδες καὶ τὸν κρατοῦσαν μὲ χειροπέδες, ἔσπαζε ὅμως αὐτὸς τὰ δεσμὰ καὶ τὸν ἔσερνε ὁ δαίμονας στὶς ἐρημιές.

   «Τὸν ρώτησε ὁ Χριστὸς καὶ τοῦ εἶπε· ποιό εἶναι τὸ ὄνομά σου; Κι αὐτὸς ἀπάντησε· Λεγεῶνα», ἐπειδὴ εἶχαν μπῆ μέσα του πολλὰ δαιμόνια καὶ παρακαλοῦσε νὰ μὴ διατάξη νὰ φύγουν στὴν ἄβυσσο. «Ἦταν ἐκεῖ ἕνα κοπάδι ἀπὸ ἀρκετοὺς χοίρους, ποὺ ἔβοσκαν στὸ βουνὸ καὶ τὸν παρακαλοῦσαν νὰ ἐπιτρέψη νὰ μποῦν σ’ ἐκείνους. Ὁ Χριστὸς τοὺς ἐπέτρεψε. Ὥρμησε τότε τὸ κοπάδι στὸν κρημνὸ καὶ πνίγηκαν μέσα στὴν λίμνη».

   Δεῖτε τὸ δαίμονα νὰ χωρίζεται σὲ δὺο ἐκδηλώσεις τῆς κακίας· τὴ θρασύτητα καὶ τὸ φόβο. Ἡ ἐρώτηση «τί ἔχεις μαζί μου;» χαρακτηρίζει τὸ θρασὺ καὶ ἀδιάντροπο νοῦ. Κι ἡ ἔκφραση «σὲ παρακαλῶ», μαρτυρεῖ τὸ φοβισμένο. Κατοικοῦσε στὰ μνήματα, ἐπειδὴ ἤθελε νὰ σταλάζη στὴν ψυχὴ τῶν ἀνθρώπων τὴν ἁμαρτωλὴ γνώμη, ὅτι οἱ ψυχὲς τῶν νεκρῶν γίνονται δαίμονες. Ζητοῦν οἱ δαίμονες νὰ μὴν πᾶνε στὴν ἄβυσσο ἀλλὰ νὰ τοὺς γίνη ἡ παραχώρηση νὰ μείνουν ἀκόμα στὴ γῆ. Κι ὁ Κύριος τοὺς ἀφήνει νὰ μείνουν στὴ γῆ, γιὰ νὰ κάνουν τοὺς ἀνθρώπους πιὸ δόκιμους, παλεύοντας μαζί τους. Γιατὶ ἄν δὲν ὑπῆρχαν ἀντίπαλοι, δὲ θὰ ὑπῆρχαν ἀγῶνες κι ἄν δὲν ὑπῆρχαν ἀγῶνες, δὲ θὰ ὑπῆρχαν μήτε στεφάνια. Καὶ πιὸ μεταφορικά. Ὅποιος ἔχει μέσα του δαίμονες, παναπεῖ πράξεις δαιμονικές, δὲ φοράει ροῦχο, δὲν ἔχει δηλαδὴ τὴ στολὴ ποὺ δίνει τὸ βάπτισμα καὶ δὲ μένει στὸ σπίτι, δηλαδὴ στὴν Ἐκκλησία. Δὲν εἶναι ἄξιος νὰ μπῆ στὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ στὰ μνήματα, ποὺ θὰ πῆ στὰ δοχεῖα τῶν νεκρῶν ἔργων, ὅπως τὰ πορνεῖα καὶ τὰ τελωνεῖα. Αὐτὰ εἶναι τῆς κακίας τὰ μνήματα.

   «Ὅταν εἶδαν οἱ βοσκοὶ αὐτὸ ποὺ ἔγινε ἔφυγαν καὶ τὸ διέδωσαν στὴν πόλη καὶ στὰ χωράφια. Βγῆκε ὁ κόσμος νὰ δοῦν τὸ θαῦμα κι ἦρθαν στὸν Ἰησοῦ. Βρῆκαν τὸν ἄνθρωπο ποὺ εἶχε τὰ δαιμόνια ντυμένο καὶ φρόνιμο στὰ πόδια τοῦ Ἰησοῦ καὶ τοὺς ἔπιασε φόβος. Ὅσοι εἶχαν ἰδεῖ τὸ θαῦμα, διηγήθηκαν πῶς σώθηκε ὁ δαιμονισμένος. Ὅλος ὁ κόσμος τῆς περιοχῆς τῶν Γαδαρηνῶν τὸν παρακάλεσε νὰ φύγη ἀπὸ τὸν τόπο τους, γιατὶ τοὺς κρατοῦσε μεγάλος φόβος. Κι ἐκεῖνος μπῆκε στὸ πλοῖο καὶ γύρισε πίσω. Κι ὁ ἄνθρωπος ποὺ εἶχε τὰ δαιμόνια τὸν παρακαλοῦσε νὰ μείνη μαζί του. Ὁ Ἰησοῦς ὅμως τὸν ἄφησε ἐλεύθερο καὶ τοῦ εἶπε· Γύρισε σπίτι σου καὶ νὰ διηγῆσαι αὐτὰ ποὺ σοῦ ἔκαμε ὁ Θεός. Ἔφυγε καὶ διαλάλησε σ’ ὅλη τὴν πόλη τί τοῦ εἶχε κάνει ὁ Ἰησοῦς».

  Ὅτι ἔφυγαν οἱ βοσκοί, στάθηκε ἀφορμὴ σωτηρίας γιὰ τοὺς Γαδαρηνοὺς, ὅμως δὲν τὸ κατάλαβαν. Ἔπρεπε νὰ θαυμάσουν τὴ δύναμη τοῦ Σωτῆρα καὶ νὰ πιστέψουν σ’ αὐτόν. Αὐτοὶ ὅμως τοῦ ζήτησαν, ποὺ θὰ πῆ παρακαλοῦσαν, νὰ φύγη ἀπ’ τὸν τόπο τους. Γιατὶ φοβηθήκαν μήπως πάθουν καὶ καμμιὰ ἄλλη ζημιά, ὅπως ἔχασαν τοὺς χοίρους. Αὐτὸς ὅμως ποὺ θεραπεύτηκε παρουσιάζει ἀδιαφιλονίκητη ἀπόδειξη τῆς θεραπείας του. Τόσο ἀποκαταστάθηκε ἡ ὑγεία τοῦ νοῦ του, ὥστε ἔφτασε στὴν ἐπίγνωση τοῦ Ἰησοῦ καὶ εἶχε τὴν ἀξίωση νὰ μείνη μαζί του. Φοβόταν, ὅπως ἔδειχνε, μήπως ὅταν μείνη μακρυὰ ἀπὸ τὴν Ἰησοῦ, πέση πάλι εὔκολα στὰ χέρια τῶν δαιμόνων. Ὁ Κύριος ὅμως τοῦ δείχνει ὅτι κι ἄν δὲν εἶναι μαζί του, μπορεῖ προστατευμένος ἀπὸ τὴ χάρη του νὰ ἀποφύγη τὴ δαιμονικὴ ἐπήρεια λέγοντάς του· Γύρισε σπίτι σου καὶ νὰ διηγῆσαι ὅ,τι σοῦ ἔκαμε ὁ Θεός. Δὲν εἶπε ὅ,τι σοῦ ἔκαμα ἐγώ, γιατὶ ἤθελε νὰ μᾶς δώση παράδειγμα ταπεινότητος καὶ νὰ μᾶς κάμη νὰ ἀποδίδωμε στὸ Θεὸ κάθε ἐπιτυχία. Κι αὐτὸς ἔνοιωθε τόση εὐγνωμοσύνη, ὥστε νὰ διηγῆται ὅσα τοῦ ἔκαμε ὁ Ἰησοῦς.

   Ὁ Κύριος τὸν προσέταξε νὰ διηγεῖται ὅσα τοῦ ἔκαμε ὁ Θεὸς. Ἐνῶ αὐτὸς διηγεῖται ὅσα τοῦ ἔκαμε ὁ Ἰησοῦς. Πρέπει λοιπὸν κι ἐμεῖς ὅταν κάνωμε κάτι καλὸ σὲ κάποιον νὰ μὴ θέλωμε νὰ τὸ διαλαλοῦμε. Νὰ διαλαλῆ ὅμως τὸ καλὸ ποὺ τοῦ κάνουν αὐτὸς ποὺ τὸ δέχτηκε κι ἄς μὴν τὸ θέλωμε ἐμεῖς.

(Μητροπολίτου Τρίκκης καὶ Σταγῶν Διονυσίου, “Πατερικὸν Κυριακοδρόμιον”, Τόμος Δεύτερος, Ἀθῆναι 1969)

Πηγή

Πνευματικό έγκλημα, η κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών! (Βίντεο)

Ηρακλής Ρεράκης

Η κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών 

.

Εκπομπή του TV4E “Γράμματα Σπουδάματα”. Με τον Δημήτρη Νατσιό συζητά ο Καθηγητής Παιδαγωγικής –Χριστιανικής Παιδαγωγικής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ,  Ηρακλής Ρεράκης.

 Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴ συζήτηση:

   Ἡρακλὴς Ρεράκης: «Τὸ Σύνταγμα μιλάει γιὰ ἀνάπτυξη τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης καὶ ὁ ἑρμηνευτικὸς ἐκπαιδευτικὸς Νόμος 1566 λέει, ποιά εἶναι αὐτὴ ἡ θρησκευτικὴ Συνείδηση. Καὶ λέει ὅτι τὸ παιδὶ ὑποβοηθεῖται στὸ σχολεῖο νὰ ἔχει πίστη, ὄχι γνώση, πίστη στὰ γνήσια στοιχεῖα τῆς Ὀρθόδοξης χριστιανικῆς Παράδοσης. Προχωράει πάρα πολύ».

    Καὶ ὅλα αὐτά, μαζὶ μὲ τὴ νομολογία ποὺ ὑπάρχει, «δὲν τὰ λάβανε ὑπ’ ὄψιν καὶ (ἄρα) ἡ ἀπόφαση αὐτὴ εἶναι παράνομη καὶ ἀντισυνταγματική. Καὶ ἕνας νόμος ἑρμηνευτικὸς τοῦ Συντάγματος εἶναι καὶ ὁ Καταστατικὸς Χάρτης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος ρητὰ καὶ κατηγορηματικὰ μιλάει γιὰ τὴν ὑποχρεωτικὴ συμμετοχὴ στὸ διάλογο ποὺ πρέπει νὰ γίνεται ἀνάμεσα στὴν Ἐκκλησία καὶ στὸ κράτος, γιὰ τὴν θρησκευτικὴ Παιδεία, γιὰ τὴν ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν καὶ ὅτι παρακολουθεῖ ἡ Δ. Ἱ. Σύνοδος ὅλα τὰ βιβλία, ὄχι μόνο τῶν θρησκευτικῶν… Αὐτὸ τὸ ὁποῖο ἔκανε εἶναι ἔγκλημα πνευματικό· νὰ ἀναμείξει σὲ ἕνα μεῖγμα, σὲ ἕνα πολτὸ τὴν ὀρθόδοξη χριστιανικὴ διδασκαλία μὲ ὅλες αὐτὲς τὶς θρησκεῖες καὶ νὰ τὰ προσφέρει τὴν ἴδια ὥρα, τὴν ἴδια μέρα, στὴν ἴδια ἑνότητα, ἰσότιμα στὰ παιδιά, αὐτὸ εἶναι πνευματικὸ ἔγκλημα».

  Μέχρι  τώρα,  οὐδέποτε  μᾶς  εἶπαν  γονεῖς  ὅτι  κάνουμε  προσηλυτισμὸ  σὲ  ὀρθόδοξα  παιδιά.  Αὐτὸ τὸ γελοῖο ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖο τὸ λέγει καὶ ὁ κ. Φίλης, εἶναι δυνατὸν νὰ λέει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ὅτι ὀρθόδοξοι θεολόγοι σὲ βαπτισμένα παιδιά, δηλ. σὲ παιδιὰ μὲ τὰ ὁποῖα ἔχουμε τὴν ἴδια πίστη, ὅτι αὐτὸ εἶναι προσηλυτισμός, καὶ ὅτι προσπαθοῦμε νὰ τὰ κατηχήσουμε; Αὐτὴ εἶναι μία συκοφαντικὴ προπαγάνδα. Αὐτὰ τὰ προγράμματα», ποὺ τὰ κατηγοροροῦν ὡς κατηχητικά, «τὰ γράψαν οἱ ἴδιοι ποὺ τώρα οἱ ἴδιοι τὰ κατηγοροῦν»!!! «Καὶ μάλιστα στὸ νέο πρόγραμμα αὐτὸ τὸ ὁποῖο αὐτὴ τὴν στιγμὴ συζητᾶμε, γράφει γιὰ τὸ προηγούμενο, τοῦ 2003-6, ὅτι εἶναι τόσο πολὺ δημοκρατικό, ὅτι δὲν προωθεῖ κανένα κατηχητισμό, καμία ὁμολογιακότητα, ὅτι φροντίζει γιὰ τὴν ἑτερότητα κ.λπ., δηλαδὴ τὸ ἐπαινοῦν στὴν 10 σελίδα τοῦ προγράμματος»!!!

   «Εἶναι δυνατόν, δηλαδή, οἱ ἴδιοι νὰ ἀντιφάσκουν τόσο πολύ; Νὰ ἔρχονται ὡς σύμβουλοι τοῦ κ. Φίλη νὰ τὸν ὁδηγοῦν σ’ αὐτὴ τὴν κατάσταση, νὰ διχάζει τὸν ἑλληνικὸ λαὸ σὲ μία περίοδο ποὺ χρειαζόμαστε πάνω ἀπ’ ὅλα τὴν ἑνότητα. Γνωρίζουμε τοὺς κινδύνους τοὺς ἐθνικούς, τοὺς οἰκονομικούς, ἔχουμε τοὺς λαθρομετανάστες… πρέπει νὰ ἔχουμε μιὰ ἑνότητα, καὶ ἡ Ὀρθοδοξία βοηθοῦσε γιατὶ εἶναι ἡ καρδιὰ τοῦ Ἕλληνα, συνεκτικὸς δεσμός.   Καταλαβαίνεται δηλ. ποῦ ὁδηγεῖ τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ οἱ σύμβουλοι τοῦ ΙΕΠ…».

Τό βίντεο

"Ομιλία Περί Πίστεως"

(όπου παρατίθεται έκθεσις της ορθόδοξης ομολογίας)

Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά

1. Πιστεύομε στο Θεό, και πιστεύομε τον Θεό· άλλο το ένα και άλλο το άλλο. Πραγματικά πιστεύω τον Θεό σημαίνει ότι θεωρώ βέβαιες κι' αληθινές τις επαγγελίες που μας έδωσε· πιστεύω δε στον Θεό σημαίνει ότι φρονώ περί αυτού ορθώς.

Πρέπει δε να τα έχωμε και τα δύο, να είμαστε αληθινοί και στα δύο και να συμπεριφερώμαστε έτσι, ώστε και να πιστευώμαστε από εκείνους που βλέπουν σωστά και πιστοί να είμαστε ενώπιον του Θεού προς τον οποίο απευθύνεται η πίστις, και ως πιστοί ακριβώς να δικαιούμαστε από αυτόν «διότι»,λέγει, «επίστευσε ο Αβραάμ και τούτο υπολογίσθηκε για την δικαίωσή του».

Πώς λοιπόν πιστεύσας εδικαιώθηκε ο Αβραάμ; Έλαβε από τον Θεό υπόσχεσι για το σπέρμα του, που ήταν ο Ισαάκ, ότι θα ευλογηθούν όλες oι φυλές του Ισραήλ. Έπειτα διατάσσεται από τον Θεό να θυσιάση, παιδί ακόμη, τον Ισαάκ που ήταν ο μόνος διά του οποίου επρόκειτο να εκπληρωθη η υπόσχεσις. Και χωρίς ν' αντείπη τίποτε ο πατέρας, έσπευσε να γίνη αυτόχειρ του παιδιού του, ενώ εθεωρούσε αυτήν την δι' αυτού υπόσχεσι βέβαιη και έγκυρη.

2. Βλέπετε ποια είναι η πίστις που δικαιώνει; Αλλά επαγγέλθηκε και σε μας ο Χριστός κληρονομιά ζωής αΐδιας και τρυφής και δόξης και βασιλείας, ενώ έπειτα παρήγγειλε να πτωχεύωμε, να νηστεύωμε, να ζούμε με ευτέλεια και θλίψι, να είμαστε έτοιμοι για θάνατο, να σταυρώνωμε τους εαυτούς μας μαζί με τα πάθη και τις επιθυμίες. Εάν λοιπόν

Δεκανίκι του Φίλη ο Μητρ. Δημητριάδος στο θέμα της στάσης της Εκκλησίας στη Χούντα και στην Κατοχή;

Πηγή

Νερό στο μύλο της συριζικής προπαγάνδας περί σχέσεων της Εκκλησίας με τη Χούντα και τις κατοχικές δυνάμεις ρίχνει -άθελά του θέλουμε να πιστεύουμε- ο Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος με χθεσινή ομιλία του στο Σαλαμίνιο Ανοικτό Πανεπιστήμιο στο Παραλίμνι Κύπρου....

Επιδιώκοντας στην ομιλία του με θέμα "Μια θεολογική ματιά στην Ειρήνη"  να τονίσει ποια θα πρέπει να είναι η στάση του Χριστιανού απέναντι και στους εχθρούς του, αρχικώς παρατηρεί πως ο άνθρωπος "από την πρώτη στιγμή της εμφάνισής του επιθυμεί και εύχεται για την ειρήνη, εντούτοις όλο το φάσμα των διαπροσωπικών, κοινωνικών και άλλων σχέσεών του διαποτίζεται από την αντιπαράθεση, την ωμή βία, συχνά δε και τον πόλεμο".

Ιδιαίτερη εντύπωση όμως προκαλεί μια επόμενη αναφορά του:

"Είναι αλήθεια ότι τόσο ο χώρος των Εκκλησιών, όσο και ευρύτερα ο χώρος της Θεολογίας, δεν έμειναν ανεπηρέαστοι από την δυσάρεστη αυτή πραγματικότητα. Οι διάφορες θρησκευτικές παραδόσεις, συμπεριλαμβανομένης και της ορθόδοξης χριστιανικής, δεν μπόρεσαν να αποφύγουν τον πειρασμό της άμεσης ή έμμεσης εμπλοκής τους σε φαινόμενα καταπίεσης, χειραγώγησης, σύγκρουσης και αυταρχισμού, στον αντίποδα της διδαχής και της ιδιοσυστασίας τους. Έτσι οι Εκκλησίες, αντί να συμβάλουν στη διαμόρφωση των απαραίτητων προϋποθέσεων για την καλλιέργεια και κατίσχυση ενός «πολιτισμού της ειρήνης», συχνά με τη στάση ή την πρακτική τους καλλιέργησαν βίαιες και επιθετικές συμπεριφορές, στοιχήθηκαν με απολυταρχικά και φασιστικά καθεστώτα και τους ισχυρούς του αιώνος τούτου, εντείνοντας περαιτέρω την κοινωνική αδικία και ανασφάλεια και οξύνοντας ακόμη περισσότερο τα ανθρώπινα πάθη και τη μισαλλοδοξία".

Με λίγα λόγια ο Ιεράρχης παραδέχεται πως "οι Εκκλησίες στοιχήθηκαν με απολυταρχικά και φασιστικά καθεστώτα" κάνοντας τον κάθε προβοκάτορα Φίλη να πανηγυρίζει για την πρόσφατη προκλητική φράση του “Με ποιον ήταν η εκκλησία στην χούντα και στην κατοχή;” Συνάμα πετάει στα σκουπίδια τις δεκάδες περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις με μαρτυρικά ντοκουμέντα, ακόμη και την ίδια την αντίδραση του Αρχιεπισκόπου που είχε χαρακτηρίσει τις απόψεις του υπ. Παιδείας ως «ανιστόρητες και συμπλεγματικές»...

Στη συνέχεια της ομιλίας του ο Μητροπολίτης Δημητριάδος επιχειρεί να ...το σώσει αλλά το κακό έχει ήδη γίνει.

"Οι συχνές ιστορικές αποτυχίες του εκκλησιαστικού σώματος να αρθεί στο ύψος της αποστολής του δεν θα πρέπει, ωστόσο, να επισκιάζουν την αλήθεια ότι η ειρήνη δεν αποτελεί ένα μεταξύ πολλών και δευτερεύον χαρακτηριστικό του κηρύγματος και της ζωής της Εκκλησίας, αλλά πρωταρχικό μέλημα της αποστολής Της στο σύγχρονο περιβάλλον. Ο Χριστιανισμός γενικότερα, και η Ορθοδοξία ειδικότερα, βρίσκεται ριζωμένος σε μια πίστη, σύμφωνα με την οποία ο ίδιος ο Θεός έγινε άνθρωπος εν Ιησού Χριστώ, προκειμένου να συμφιλιώσει μεταξύ τους και μαζί του ολάκερη την ανθρωπότητα. Βασική παράμετρος του έργου και της διδασκαλίας του ίδιου του Ιησού δεν είναι άλλη από την προώθηση της ειρήνης του Θεού επί της γης" ανέφερε.

http://www.vimaorthodoxias.gr/eipan/item/89857-dekaniki-tou-fili-o-mitr-dimitriados-sto-thema-tis-stasis-tis-ekklisias-sti-xounta-stin-katoxi

Ερωτήματα για την αμαρτία (Γέροντας Ευστράτιος Γκολοβάνσκι)

Πώς θ’ απαλλαγούμε από τις αμαρτωλές συνήθειες;

   Όπως το φίδι δεν μπορεί να αποβάλει το παλαιό του δέρμα, αν δεν περάσει από στενή τρύπα, έτσι κι εμείς δεν μπορούμε να αποβάλουμε τις αμαρτωλές συνήθειες, το ένδυμα του παλαιού ανθρώπου (βλ. Εφ. 4:22), αν δεν περάσουμε από τον στενό και γεμάτο δυσκολίες δρόμο της εγκράτειας και της αυτοθυσίας.

Πότε αμαρτάνουμε με τα λόγια;

  Αμαρτάνουμε, όταν τα λόγια μας εναντιώνονται στην πίστη, την ευσέβεια, την αγάπη, τη δικαιοσύνη και, γενικά, το νόμο του Θεού. Δυστυχώς, καθημερινά όλοι κάνουμε σφάλματα με τα λόγια, σφάλματα που τα θεωρούμε ασήμαντα. Ωστόσο, όπως βεβαίωσε ο Χριστός, «οι άνθρωποι, για κάθε ανώφελο λόγο που θα πουν, θα λογοδοτήσουν την ημέρα της Κρίσεως» (Ματθ. 12:36). Και αν λογοδοτήσουν για τα ανώφελα λόγια, πολύ περισσότερο για τα άνομα, όπως είναι οι βλασφημίες, οι επικρίσεις, τα ψεύδη, οι συκοφαντίες, οι προσβολές, οι αισχρολογίες, οι όρκοι, οι κομπασμοί. Όλα αυτά διώχνουν από την καρδιά του ανθρώπου το φόβο του Θεού και την ευλάβεια. Γι’ αυτό λέει ο άγιος Ιάκωβος: «Όποιος από σας νομίζει πως είναι ευλαβής, αλλά δεν βάζει χαλινάρι στη γλώσσα του, αυτός εξαπατάει τον εαυτό του, και η ευλάβειά του είναι μάταιη» (1:26)

Ποια αμαρτήματα είναι θανάσιμα;

  Αν και όλα τα αμαρτήματα είναι αίτια ψυχικού θανάτου, αφού μας απομακρύνουν από τον Θεό, την πηγή της ζωής, υπάρχουν οχτώ αμαρτήματα, τα πιο βαριά, που, σύμφωνα με τους πατέρες, είναι τα κατεξοχήν θανάσιμα. Πρόκειται για τα αμαρτήματα που αντιστοιχούν και οφείλονται στα πάθη της γαστριμαργίας, της πορνείας, της φιλαργυρίας, της λύπης, της οργής, της ακηδίας, της κενοδοξίας και της υπερηφάνειας.

  Τα θανάσιμα αμαρτήματα, ωστόσο, δεν περιορίζονται σ’ αυτά. Σύμφωνα με τη διδασκαλία της Εκκλησίας, θανάσιμο είναι κάθε αμάρτημα που διαπράττουμε μετά τη βάπτισή μας και σε ώριμη ηλικία, παραβαίνοντας συνειδητά και εκούσια ρητή εντολή του Θεού. Σε τέτοιο αμάρτημα αναφέρεται ο ευαγγελιστής Ιωάννης, όταν γράφει: «Υπάρχει αμαρτία που οδηγεί στο θάνατο… Κάθε άδικη πράξη είναι αμαρτία· υπάρχουν, όμως, αμαρτίες που δεν οδηγούν στο θάνατο» (Α΄ Ιω. 5:16-17).

  Ποιο θάνατο εννοεί; Όχι, βέβαια, τον σωματικό και πρόσκαιρο, αλλά τον ψυχικό και αιώνιο, δηλαδή τη στέρηση της βασιλείας των ουρανών. «Μην έχετε αυταπάτες», μας προειδοποιεί ο απόστολος Παύλος· «στη βασιλεία του Θεού δεν θα έχουν θέση ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτρες ούτε μοιχοί ούτε θηλυπρεπείς ούτε αρσενοκοίτες ούτε κλέφτες ούτε πλεονέκτες ούτε μέθυσοι ούτε υβριστές ούτε άρπαγες» (Α΄ Κορ. 6;9-10).

Υπάρχει αμαρτία από άγνοια;

   Αμαρτία από άγνοια υπάρχει, όταν κανείς ενεργεί αντίθετα στο νόμο του Θεού χωρίς να το γνωρίζει. Αυτό, βέβαια, σπάνια μπορεί να δικαιολογηθεί, επειδή η γνώση του θείου νόμου είναι απαραίτητο καθήκον κάθε χριστιανού. Η άγνοια, την οποία ο όσιος Μάρκος ο ασκητής ονομάζει γίγαντα του διαβόλου, οφείλεται συνήθως σε αμέλεια του ανθρώπου, που δεν φροντίζει με ευσεβή ζήλο να μάθει το θέλημα του Κυρίου. Άλλοτε, πάλι, αποφεύγει να το μάθει, επειδή φοβάται ότι αυτό δεν ευνοεί την εκπλήρωση των επιθυμιών και των παθών του. Προτιμάει, λοιπόν, να το αγνοεί και να λέει, σύμφωνα με τον Ιώβ, στον Κύριο: «Άσε με ήσυχο! Δεν θέλω να γνωρίσω τις εντολές Σου» (Ιώβ 21:14). Βλέπετε, «κάθε άνθρωπος που πράττει έργα φαύλα, μισεί το φως και δεν έρχεται στο φως, γιατί φοβάται μήπως φανούν και κριθούν τα έργα του» (Ιω. 3:20).

   Η θεληματική αυτή άγνοια είναι βαρύ αμάρτημα, γιατί δείχνει περιφρόνηση στον άγιο νόμο του Θεού και κακή προαίρεση. Υπάρχουν, βέβαια, και σπάνιες περιπτώσεις περίπλοκων πνευματικών προβλημάτων ή ηθικών διλημμάτων, κατά τις οποίες ο άνθρωπος δεν μπορεί να διακρίνει πώς πρέπει να ενεργήσει, για να μην παραβεί τον θείο νόμο. Τότε, για να μην πέσει άθελά του σε σφάλμα, οφείλει να συμβουλεύεται διακριτικούς πνευματικούς πατέρες, που έχουν πείρα και σοφία, και ν’ ακολουθεί τις παραινέσεις τους.

(Από το βιλίο: Γέροντος Ευστρατίου (Γκολοβάνσκι), “Απαντήσεις σε ερωτήματα χριστιανών”.  Ιερά Μονή Παρακλήτου, 2012. Ερωτήσεις 5, 93, 94, 130).

Πηγή

Ο δεκαπεντάχρονος Άγιος Ιωάννης ο εκ Μονεμβασίας

Ἦταν υἱὸς ἱερέα καὶ γεννήθηκε στὸ χωριὸ Γεράκι τῆς Μονεμβασιᾶς.   Τὸ 1770 ὅταν οἱ Ἀλβανοὶ ἦλθαν στὴν Πελοπόννησο, ἔσφαξαν τὸν πατέρα του, καὶ αὐτὸν μαζὶ μὲ τὴν μητέρα του, τοὺς ἀπήγαγαν στὴ Λάρισα. Ἦταν τότε ὁ Ἰωάννης 15 χρονῶν. Ἐκεῖ πουλήθηκε μαζὶ μὲ τὴ μητέρα του σὲ κάποιο Τοῦρκο. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ Τοῦρκος αὐτὸς δὲν εἶχε παιδιά, θέλησε νὰ υἱοθετήσει τὸν Ἰωάννη ἀφοῦ τὸν ἐξισλαμίσει. Οἱ τεράστιες καὶ ποικίλες προσπάθειες τοῦ Τούρκου γιὰ νὰ ἐξισλαμίσει τὸν Ἰωάννη, δὲν ἔφεραν κανένα καρπό. Ὁ νέος μὲ ὑψηλὸ φρόνημα, διαρκῶς ἔλεγε: «ἐγὼ Τοῦρκος δὲν γίνομαι, ἐγὼ εἶμαι χριστιανὸς καὶ χριστιανὸς θέλω νὰ πεθάνω».    Τότε ὁ Τοῦρκος, μέσα στὸ σπίτι του, ἄρχισε νὰ βασανίζει σκληρὰ τὸν Ἰωάννη. Τὴν περίοδο τοῦ δεκαπενταύγουστου τὸν πίεζε νὰ καταλύσει, καὶ μάλιστα εἶχε βάλει καὶ τὴ μητέρα του νὰ τὸν παρακαλέσει νὰ φάει ἀπὸ τὰ δελεαστικὰ φαγητά. Ἀλλὰ ὁ Ἰωάννης ἀπάντησε: «ἐγὼ εἶμαι γιὸς παπὰ καὶ πρέπει νὰ φυλάττω καλύτερα ἀπὸ τοὺς γιοὺς τῶν λαϊκῶν τοὺς νόμους καὶ τὰ ἔθιμα τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας».   Ἐξαγριωμένος ὁ σκληρὸς Τοῦρκος ἀπὸ τὴν στάση τοῦ Ἰωάννη, τὸν μαχαίρωσε στὴν καρδιά, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ πεθάνει στὶς 21 Ὀκτωβρίου 1773. Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως. Θεῖον γόνον σε, Μονεμβασία, ἀνεβλάστησε, καρποφοροῦντα, Ἰωάννη τὰς τῆς πίστεως χάριτας· τῶν γὰρ πατρῴων θεσμῶν ἀντεχόμενος, τοὺς ἐκ τῆς Ἄγαρ ἀθλήσας κατῄσχυνας. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος. Κοντάκιον. Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον. Εὐσεβείας δόγμασι, θεοπρεπῶς τεθραμμένος, ἐν ἀθλήσει ἔλαμψας, ὡς εὐπρεπὴς νεανίας· πόνων γάρ, κατατολμήσας, ἰσχύϊ θείᾳ, ἔλυσας, τὰς ἐπινοίας τῶν παρανόμων, καὶ τῷ Λόγῳ Ἰωάννη καθάπερ θῦμα, προσήχθης ἄμωμον. Μεγαλυνάριον. Ὤφθης Μακκαβαίων ἐκμιμητής, Ἰωάννη μάκαρ, μαρτυρήσας ὑπὲρ Χριστοῦ· ὅθεν συναυλίζῃ, σὺν τούτοις, ἐν ὑψίστοις, ἡμῖν διαπορθμεύων, χάριν σωτήριον. Πηγή

«Δυστυχώς, αργήσατε! Ελπίζω να μην είναι "πολύ αργά για δάκρυα"...!»

"Ἡ ἐλπίδα πεθαίνει τελευταία", ἀλλὰ πεθαίνει!

.

Φταίει για τον Φίλη

και η διοικούσα Εκκλησία!

του Δημήτρη Ριζούλη

   ….Ουσιαστικά, πρόκειται για μια συμπλεγματική αναδιάρθρωση των Θρησκευτικών, χωρίς νόημα, προκειμένου να ικανοποιηθεί ένα μέρος των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ. Ολα τα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί ο κ. Φίλης είναι έωλα.

Ούτε κατηχητικού τύπου είναι το μάθημα σήμερα ούτε τα βιβλία του ακατάλληλα. Όλα αυτά είναι προσχήματα.

Μοναδικός «καημός» του είναι να πετύχει μια νίκη -στο δικό του μυαλό και μόνο- κατά της Εκκλησίας.

Να μπορεί, δηλαδή, να «κοκορεύεται» στο κοινό του, λέγοντας: «Εγώ είμαι αυτός που τα έβαλα με την Εκκλησία και την ταπείνωσα».

Όσο κι αν εμφανίζεται με το προσωπείο του διαλλακτικού και του... χριστιανού, κατά βάθος έχει μίσος για την Ορθοδοξία.

Διαφορετικά δεν μπορεί να δικαιολογηθεί η συμπεριφορά του. Και να φανταστεί κανείς ότι υπήρξαν «ρεπορτάζ» σε εκκλησιαστικά μέσα που μας τον παρουσίαζαν ως «θρησκευόμενο», «ψάλτη», «ευλαβή» και άλλα φαιδρά. Η προπαγάνδα σε όλο της το μεγαλείο!

Αυτά τα στοχευμένα δημοσιεύματα ήταν χτυπήματα εκ των έσω. Αλλά δεν ήταν τα μόνα. Βασικό «εργαλείο» στα ανίερα σχέδια του Φίλη είναι ο καθηγητής Γιαγκάζογλου και η ομάδα του. Αυτοί σχεδίασαν τις απαράδεκτες αλλαγές στα Θρησκευτικά.

Από κοντά η ομάδα θεολόγων ΚΑΙΡΟΣ, που με αριστερίζουσα λογική προσέγγισε το θέμα και θέλησε να εμφανιστεί ως... επικρατούσα τάση εντός της Εκκλησίας. Ολοι αυτοί έκαναν τη μεγαλύτερη ζημιά και έδωσαν το δικαίωμα στον Φίλη να υπερηφανεύεται στη Βουλή ότι «συμφωνούν μαζί του οι σοβαροί θεολόγοι...»

Τεράστιες όμως είναι οι ευθύνες και της διοικούσας Εκκλησίας. Πρώτον, άργησε να «ξυπνήσει»· δεύτερον, διόρισε σε περίοπτη θέση και μισθοδοτούσε μέχρι πρότινος τον κ. Γιαγκάζογλου (αλήθεια, ισχύει η παραίτησή του ή ακόμα παραμένει στη θέση του;)· τρίτον, δεν φρόντισε εγκαίρως να καταδικάσει τις παρεκτροπές του ΚΑΙΡΟΥ· και τέταρτον, διατηρεί ακόμα και σήμερα σε διευθυντικές θέσεις(!) στελέχη που έχουν αυτές τις απόψεις και τις προωθούν με πλάγιους τρόπους στους πιστούς!

Θα δώσω άλλο ένα παράδειγμα: η «Ορθόδοξη Αλήθεια» αποκάλυψε τη στενή σχέση του Αγγελου Βαλλιανάτου («δεξί χέρι» του κ. Γιαγκάζογλου) με τη νεοβουδιστική οργάνωση Arigatou.

Όμως η Ιερά Σύνοδος ακόμα να πάρει θέση για το θέμα...

Εν ολίγοις, δεν έγιναν όλα αυτά ξαφνικά. Προετοιμάζονταν από καιρό.

Εμείς μήνες τώρα κρούαμε τον κώδωνα του κινδύνου. Ελάχιστοι αντέδρασαν.

Έπρεπε, Άγιοι Αρχιερείς, να επέλθει η ρήξη του Αρχιεπισκόπου με τον κ. Φίλη για να μιλήσετε; Πού ήσασταν τόσον καιρό;

Γιατί σιωπούσατε και τώρα (ορισμένοι) έχετε γίνει λαλίστατοι; Ιδού πού οδήγησε η αφωνία της Εκκλησίας!

Η κριτική στους κυβερνώντες πρέπει να γίνεται προληπτικά και όχι κατόπιν εορτής. Δυστυχώς, αργήσατε (κι εσείς αλλά και ο Αρχιεπίσκοπος) πάρα πολύ.

Ελπίζω και εύχομαι να μην είναι «πολύ αργά για δάκρυα»... Διότι τα λάθη που έγιναν ήταν πάρα πολλά!

Εφημερίδα “Ορθόδοξη Αλήθεια”

Πηγή